Nulis saterusna pikeun paragraf ieu - Taun 1930 mangrupikeun puncak penjajahan Perancis di Afrika Kalér, anu nyababkeun Perancis ngagungkeun abad penaklukan Perancis di Aljazair
, ku cara ngatur hiji kongres Eucharistic di Tunisia. Dina kasempetan ieu, jutaan urang Éropa nyerang ibu kota jeung indit ka katedral Saint-Lucien de Carthage, disamarkeun salaku crusaders, nu humiliated jeung revolted jalma anu protes ngalawan naon maranéhna dianggap palanggaran hiji tanah Islam ku Christendom. Para demonstran, repressed beurat, dibawa ka kaadilan jeung sababaraha di antarana kungsi Bourguiba pikeun pengacara, sakumaha anjeunna teu ilubiung dina acara. Anjeunna ogé tetep nétral nalika Tahar Haddad dipecat tina tugas notarisna. Anjeunna ngira-ngira dina waktos éta, yén tujuan utama nyaéta politik, sedengkeun masalah masarakat sanésna sekundér, maksa kana kapribadian sareng identitas Tunisia anu kedah negeskeun, nyatakeun: "Hayu urang janten naon anu urang sateuacan janten naon anu urang badé".