Téori Lorentz dikritik ku Abraham, anu nunjukkeun yén dina hiji sisi téori nurut kana prinsip rélativitas, sareng di sisi anu sanésna asal éléktromagnétik sadaya kakuatan diasumsikeun. Abraham nunjukkeun, yén duanana asumsi henteu cocog, sabab dina téori Lorentz ngeunaan éléktron anu dikontrak, kakuatan non-éléktrik diperyogikeun pikeun ngajamin stabilitas matéri. Nanging, dina téori éléktron kaku Abraham, teu aya kakuatan sapertos kitu anu diperyogikeun. Ku kituna timbul patarosan naha konsepsi éléktromagnétik dunya (cocog sareng téori Abraham) atanapi Prinsip Relativitas (cocog sareng Lorentz's Theory) leres. Dina kuliah Séptémber 1904 anu dingaranan St. Louis The Principles of Mathematical Physics, Abraham narik sababaraha interpretasi penting tina Prinsip Relativity sareng asal éléktromagnétik sadaya kakuatan diasumsikeun.
Téori Abraham ngeunaan éléktron kaku