Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - LeCour Grandmaison nyebutkeun yén téhnik dipaké ku tentara Perancis salila 1954-62 Perang Aljazair
ieu rooted dina sajarah. Manéhna percaya sajarah perang teu kudu diwatesan ka kamajuan téknis pakarang, tapi kudu ngawengku "judicial, administrasi jeung konseptual gudang" nu marengan eta: "Urang ngan bisa ngarti ekstrim kekerasan perang sipil 1848 - nu loba waktu qualifies salaku "represi berdarah" - lamun urang nempatkeun eta dina silsilah panjang, ku jalan éksternal, sarta dibawa deui ka naon ieu experimented saméméhna, paling notably salila perang Aljazair [nu 1830 invasi Aljazair]". Dina wawancara sarua, LeCour Grandmaison, distinguishes antara kritik tina nyiksa kolonial jeung maranéhanana prinsip colonization sorangan, dumasar argumen-Na dina Zola, Victor Hugo, Lamartine, Darwin, André Gide, Albert Londres, Jules Verne, Maupassant, Foucault, Barthes jeung Joseph Conrad. Manéhna nyebutkeun kumaha Marx, Engels jeung sasama maranéhanana teu imun ka ideologi ras abad ka-19, sabab maranéhna ogé dianggap penjajahan salaku teu bisa dihindari jeung dibenerkeun, jeung jalma non-Éropa salaku "primitif" jeung "barbar". Ngan nepi ka Internasional Katilu yén gerakan sosialis ngalawan kolonialisme jeung ngarojong gerakan pembebasan nasional.