Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Tapi, panalungtikan nyata némbongkeun yén démokrasi leuwih gampang meunang perang ti non-démokrasi. Hiji katerangan ngajelaskeun hal ieu utamana ku "transparansi pulitik, jeung stabilitas preferensi maranéhanana, sakali ditangtukeun, démokrasi leuwih bisa gawé bareng jeung mitra maranéhanana dina ngalaksanakeun perang". Panalungtikan séjén ngabalukarkeun ieu ka mobilisasi unggulan sumberdaya atawa seleksi perang nu nagara demokratis boga kasempetan tinggi meunang. Stam jeung Reiter ogé nyatet yén tekenan dina individualitas dina masarakat demokratis hartina prajurit maranéhanana tarung jeung prakarsa gede jeung kapamimpinan unggulan. Para perwira dina pamaréntahan diktator mindeng dipilih pikeun kasatiaan pulitik tinimbang kamampuh militér. Maranéhanana bisa dipilih sacara éksklusif ti kelas leutik atawa grup agama/étnis nu ngarojong rezim. Pamingpin di nagara-nagara non-demokrasi bisa ngaréspon sacara kasar kana kritik atawa henteu patuh. Ieu bisa nyieun prajurit jeung perwira sieun pikeun ngangkat sagala bantahan atawa ngalakukeun nanaon tanpa otorisasina eksplisit. Kurangna prakarsa bisa jadi bahaya dina perang modéren. Prajurit musuh bisa leuwih gampang nyerah ka démokrasi saprak maranéhna bisa ngaharepkeun perlakuan nu leuwih alus. Sabalikna, Nazi Jérman maéhan ampir 2/3 tina prajurit Soviét anu ditawan jeung 38% tina prajurit Amérika anu ditawan ku Koréa Kalér dina Perang Koréa tiwas.  Patarosan: naon nu bisa ngaruksak perang modéren?
kurangna prakarsa