Pasal: Kamajuan utama dina integrasi datang dina abad ka-17 kalawan kapanggihna téoréma dasar kalkulus ku Newton jeung Leibniz. Téoréma ieu nunjukkeun hubungan antara integrasi jeung diferensiasi. Hubungan ieu, digabungkeun jeung gampang tina diferensiasi, bisa dieksploitasi pikeun ngitung integral. hususna, téoréma fundamental kalkulus ngamungkinkeun hiji pikeun ngajawab hiji kelas loba nu leuwih lega tina masalah. Sarua pentingna nyaéta kerangka matematika komprehensif nu duanana Newton jeung Leibniz dimekarkeun. Dibikeun ngaran kalkulus infinitesimal, eta diwenangkeun pikeun analisis tepat fungsi dina domain kontinyu. kerangka ieu pamustunganana jadi kalkulus modern, nu notasi pikeun integrasi anu ditarik langsung ti karya Leibniz. Patarosan: Naon téoréma sambungan tina itungan dijieun ku Newton némbongkeun?
hubungan antara integrasi jeung diferensiasi