Pangalaman kabagjaan téh subjéktif jeung béda-béda individu ngalaman rupa-rupa jeung jumlah kabagjaan dina kaayaan anu sarua. Loba pangalaman anu pikaresepeun pakait jeung minuhan dorongan biologis dasar, saperti, dahar, latihan, kabersihan, sare, jeung séks. Aprésiasi tina artefak budaya jeung kagiatan saperti musik, seni, jogét, jeung sastra mindeng pikaresepeun. Dumasar kana modél insentif salive tina kabagjaan, prinsip kabagjaan, ngajelaskeun salaku hiji mékanisme eupan balik positif anu ngamotivasi organisme pikeun nyieun deui kaayaan anu kakara kapanggih pikaresepeun, sarta pikeun nyingkahan kaayaan nu geus kaliwat nu ngabalukarkeun nyeri. Pangalaman kabagjaan téh subjéktif jeung béda-béda individu ngalaman rupa-rupa jeung jumlah kabagjaan dina kaayaan anu sarua.
kabagjaan, hiburan, kasenangan, pikagumbiraeun, jeung euforia