Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Patempuran Cepeda 1820, anu dilawan antara Puseur jeung Puseur Féderal, nyababkeun "tungtungna pamaréntahan Diréktur Agung". Dina taun 1826 Buenos Aires ngadopsi konstitusi sentral, kalawan Bernardino Rivadavia diangkat jadi présidén munggaran nagara. Sanajan kitu, propinsi-propinsi di pedalaman gancang bangkit ngalawan anjeunna, maksa anjeunna mundur sareng miceun konstitusi. Sentralis jeung Féderalis neruskeun perang sipil; anu terakhir unggul jeung ngabentuk Konfederasi Argentina dina taun 1831, dipingpin ku Juan Manuel de Rosas. Salila pamaréntahanana anjeunna nyanghareupan blokade Perancis (1838<unk>1840), Perang Konfederasi
(1836<unk>1839), jeung blokade gabungan Anglo-Perancis (1845<unk>1850), tapi tetep teu éléh jeung nyegah leungitna salajengna wewengkon nasional. Kawijakan-kawijakan pangwatesan dagangna, ngaganggu propinsi-propinsi di pedalaman, sarta dina taun 1852 Justo José de Urquiza, caudillo nu kawasa séjénna, ngéléhkeun manéhna tina kakawasaan. Salaku présidén anyar Konfederasi, Urquiza ngadopsi Konstitusi 1853 anu liberal jeung féderal. Buenos Aires misahkeun diri tapi kapaksa balik deui ka Konfederasi sanggeus éléh dina Patempuran Cepeda 1859.