Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina awal 1847, Perpustakaan Vârnav ngabagéakeun sejarawan Républik Perancis Edgar Quinet; sanggeus ngadéngé Quinet nyarita, Vârnav dikabarkan nangtung sarta meunangkeun yén sadaya urang Romania anu hadir sumpah "sumpah yén maranéhna bakal maot pikeun tanah airna". Dina bulan Nopémber taun éta, Vârnav, Bălcescu, Lecca jeung Chinezu, bareng jeung Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu jeung Mihail Kogălniceanu, ngadegkeun "Însocierea Lazariană" ("Lazarian Association"). Dingaranan pikeun ngahargaan Gheorghe Lazăr, éta ngagaduhan proyék politik pikeun ngahijikeun sareng ngahijikeun pendidikan di dua Principalities. Agenda ieu ditempo salaku untimely ku intelektual lianna, kaasup Alexandru G. Golescu, anu nampik pikeun ilubiung. Ayeuna kabuka ditarik kana pulitik radikal, Vârnav jadi pamilon aktif dina Révolusi Pébruari
. tapi Manéhna ngahiji jeung mayoritas mahasiswa Romania anu ngabagéakeun Pamaréntah Waktos Perancis, ngabalukarkeun boyars ngora nu leuwih ati-ati, kaasup Vasile Alecsandri jeung Costache Negri. Manéhna ngawula saheulaanan di Garda Nasional sarta ngadegkeun hiji stasiun bantuan munggaran di jero perpustakaan. Sakumaha anu dilaporkeun ku N. Ionescu, kajadian-kajadian éta ogé nyiptakeun hiji tricolor Romania tunggal, ngagabungkeun Wallachian biru-konéng sareng Moldavia biru-beureum.