Dina dua bulan, Cornelius jeung 200 urangna motong tangkal, ngaduruk tatangkalan jeung ngagali taneuh pikeun ngungkabkeun monumen. Ku sabab bahaya runtuhna, manéhna teu bisa ngagali kabéh galeri. Manéhna ngalaporkeun papanggihanana ka Raffles, kaasup rupa-rupa gambar. Sanajan Raffles nyebutkeun kapanggihna jeung gawé teuas ku Cornelius jeung jalma-jalma di ngan sababaraha kalimat, manéhna geus credited jeung rediscovery monumen, salaku hiji anu kungsi dibawa ka perhatian dunya.Christiaan Lodewijk Hartmann, nu Resident wewengkon Kedu, terus karya Cornelius, sarta dina 1835, sakabéh kompléks ieu tungtungna unearthed. minat-Na dina Borobudur ieu leuwih ti resmi pribadi. Hartmann teu nulis sagala laporan kagiatan-Na, hususna carita utama nu manéhna kapanggih nu disangka patung Buddha kosong dina kubah. Dina 1842, Hartmann nyegah panalungtikan, sarta naon anu kapanggih tina masalahna tetep kanyahoan: Naon bahaya tina runtuhna, sanajan anjeunna kapanggih.
runtuhna