Dina taun 1920-an, Michael Heidelberger jeung Oswald Avery ngawaskeun yén antigen bisa precipitated ku antibodi jeung nuluykeun pikeun némbongkeun yén antibodi anu dijieun tina protéin. Sipat biokimia tina antigen-antibodi-ngabeungkeut interaksi anu ditalungtik leuwih jéntré dina ahir 1930-an ku John Marrack. kamajuan utama saterusna ieu dina taun 1940-an, nalika Linus Pauling dikonfirmasi konci-na-konci téori diusulkeun ku Ehrlich ku némbongkeun yén interaksi antara antibodi jeung antibodi gumantung leuwih kana bentuk maranéhanana ti komposisi kimia maranéhanana. Dina taun 1948, Astrid Fagreaus kapanggih yén sél B, dina bentuk sél plasma, anu jawab generating antibodi. karya saterusna difokuskeun characterizing struktur protéin antibodi. saméméh ieu studi utama kapanggih dina awal 1960-an ku John Marrack.
ngajelaskeun struktur protéin antibodi.