Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Teu kawas "Pax Romana" Kakaisaran Romawi, Républik aya dina kaayaan perang quasi-perpetual sapanjang ayana. Musuh kahijina nyaéta tatangga Latin sareng Etruscan ogé urang Gaul, anu bahkan ngejat kota di 387 SM. Sanajan kitu, Républik némbongkeun daya tahan anu ekstrim sareng sok junun ngungkulan karugian na, kumaha ogé bencana. Sanggeus Gallic Sack, Roma nalukkeun sakabéh semenanjung Italia dina abad, nu ngancik Républik kana kakuatan utama di Tengah. Musuh pangbadagna Républik nyaéta Carthage, nu ngalawan tilu perang. Jenderal Punic Hannibal kasohor nyerang Italia ku cara meuntas Alps
sarta ngabalukarkeun Roma dua kali éléh di Tasik Trasimene jeung Cannae, tapi Républik sakali deui pulih sarta meunang perang berkat Scipio Africanus dina Patempuran Zama dina 202 SM. Sanggeus Kartago ditalukkeun, Roma jadi kakuatan nu dominan di wewengkon Mediterania. Saterusna manéhna ngamimitian runtuyan panjang penaklukan nu hésé, sanggeus ngéléhkeun Philip V jeung Perseus ti Makédonia, Antiochus III ti Kakaisaran Seleucid, Viriathus Lusitanian, Jugurtha Numidian, raja Pontic Mithridates VI, Gaul Vercingetorix, jeung ratu Mesir Cleopatra.