Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - "Sejarah" Polybius dimimitian dina taun 264 SM sareng réngsé dina 146 SM (Polybius lahir sakitar 200 SM sareng maot sakitar 117 SM). Anjeunna utamana prihatin jeung 53 taun di mana Romawi Kuno jadi kakuatan dunya dominan. Ieu periode, ti 220-167 SM, ningali Roma ngawasaan Carthage sareng ngawasaan Yunani Hellenistic. Buku I nepi ka V ngaliput urusan nagara-nagara penting dina waktu éta (Mesir Ptolemaic, Yunani Hellenistic, Makédonia) jeung ngurus sacara éksténsif jeung Perang Punic Kahiji jeung Kadua. Dina Buku VI anjeunna ngajelaskeun Konstitusi Romawi sarta ngagambarkeun kakawasaan konsul, Sénat jeung Rahayat. Bédana antara kumpulan kahiji nagara, nyaéta, Athena jeung Thebes, jeung kumpulan kadua nu diwangun ku nagara-nagara Sparta, Kreta, Mantinea jeung Carthage, manéhna ngaku, dina dasar yén nagara-nagara Athena jeung Thebes nuturkeun tumuwuhna "abnormal". Ku "abnormal" Polybius hartosna yén nagara-nagara ieu kusabab duanana naékna kana puncak kakuatanana sareng turunna kana kapriisi nasib. Ieu utamana sabab Athenians kungsi pamingpin sapertos Themistocles, jeung Thebans Pelopidas jeung Epaminondas, nu dua nagara geus di sisi maranéhanana nikmat tina tuah pikeun waktu. Nu matak, pandangan Polybius ngeunaan jaman Perikles bisa dianggap sabalikna ti naon nu dipikirkeun ku sejarawan modéren ngeunaan Jaman Emas Yunani. Anjeunna teras ngabandingkeun sistem politik nagara Romawi sareng urang Kreta, Spartans, sareng nunjukkeun dina naon aspék hukum Roma langkung unggul tibatan jalma-jalma Carthage. Manéhna nyimpulkeun yén kasuksésan nagara Romawi dumasar kana konstitusi campuran maranéhna, nu ngagabungkeun unsur-unsur démokrasi, aristokrasi, jeung monarki. Sésana tina "Sejarah" ngabahas periode nalika Roma ngadominasi Laut Tengah, ti kekalahan Hannibal dina 201 SM dugi ka karuksakan Carthage
jeung kota-nagara Yunani Korinta dina 146 SM.