Khalid saterusna pindah ngalawan suku-suku Arab nu mayoritas Kristen jeung garnisun Persia Sasanian di lebak Eufrat di Irak. Manéhna ditugaskeun ku Abu Bakr pikeun maréntah pasukan Muslim di Suriah sarta manéhna mingpin lalaki-Na di dinya dina Maret unconventional ngaliwatan panjang, stretch waterless Gurun Syrian, boosting reputasi-Na salaku strategist militer. Salaku hasil tina kameunangan anu decisive ngalawan Bizantium di Ajnadayn (634), Fahl (634), Damaskus
(634<unk>635) jeung Yarmouk (636), umat Islam di handapeun Khalid nalukkeun kalolobaan Suriah. Anjeunna saterusna diturunkeun tina komando tinggi ku Umar pikeun sababaraha alesan anu disebatkeun ku sumber Islam tradisional sareng modéren. Khalid neraskeun jasa salaku letnan konci panerusna Abu Ubayda ibn al-Jarrah dina pengepungan Homs sareng Aleppo sareng Patempuran Qinnasrin, sadayana dina 637-638, anu sacara koléktif ngadorong mundur ti Suriah pasukan Bizantium kakaisaran di handapeun Kaisar Heraclius. Umar mecat Khalid tina jabatanna salaku gubernur Qinnasrin saterusna sarta anjeunna maot di Madinah atawa Homs dina taun 642.