Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Liga Bangsa-Bangsa kakurangan hiji gaya pakarang sorangan jeung gumantung kana Great Powers pikeun ngalaksanakeun resolusi anak, nu maranéhanana éta pohara teu daék ngalakukeun. Dua anggota pangpentingna, Britania jeung Perancis, teu daék ngagunakeun sanksi jeung malah leuwih daék ngagunakeun tindakan militer atas nama Liga. Teu lila sanggeus Perang Dunya I, pacifisme jadi kakuatan nu kuat di antara masarakat jeung pamaréntah dua nagara. The Konservatif Britania éta utamana haneut ka Liga jeung pikaresep, lamun di pamaréntah, pikeun negotiate perjangjian tanpa involvement organisasi nu. Leuwih ti éta, Liga anu ngadukung panarangan pikeun Britania, Perancis, jeung anggota séjénna, bari dina waktu nu sarua ngadukung kaamanan koléktif, hartina Liga anu ngurangan sorangan tina hiji-hijina cara kuat ku nu bisa uphold otoritas na. Lamun kabinet Britania dibahas konsep Liga salila Perang Dunya Kahiji, Maurice Hankey, Sekretaris Kabinet, disebarkeun hiji memorandum dina subjek. Manéhna dimimitian ku nyebutkeun, "Sacara umum eta nembongan ka kuring nu mana wae nu skéma misalna téh bahaya pikeun urang sabab bakal nyieun rasa kaamanan nu sagemblengna fiktif". Anjeunna nyerang kapercayaan Inggris sateuacan perang dina kasucian perjanjian salaku delusional sareng nyimpulkeun ku ngaku:  Pananya: Najan geus ditangtukeun pikeun taat kana sababaraha paréntah, naon nu leungit ti Liga Bangsa-Bangsa?
kakuatan pakarang sorangan