Dina taun 1099, Yerusalem direbut ku tentara Kristen Kulon tina Perang Salib Kahiji sarta tetep di leungeun maranéhna nepi ka direbut deui ku Muslim Arab, dipingpin ku Saladin, dina 2 Oktober 1187. Anjeunna nyauran urang Yahudi sareng ngantepkeun aranjeunna netep di kota. Dina taun 1219, témbok kota dirobohkeun ku Mu'azzim Sultan Damaskus; dina 1229, ku perjanjian sareng Mesir, Yerusalem sumping kana leungeun Frederick II ti Jérman. Dina 1239 anjeunna mimiti ngawangun deui témbok, tapi aranjeunna dirobohkeun deui ku Da'ud, émir Kerak. Dina 1243, Yerusalem sumping deui dina kadali urang Kristen, sareng témbok-témbok éta diperbaiki. Tatar Kharezmian nyandak kota dina 1244 sareng Sultan Malik al-Muazzam ngabongkar témbok-témbok, ngajantenkeun éta henteu mampuh pertahanan sareng ngadamel statusna janten kota deui ku Sultan al-Muazzam.
Yerusalem