Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - Dragomirov asup ka infantri Garda dina taun 1849, janten letnan kadua di 1852 sareng letnan di 1854. Dina taun ahirna anjeunna dipilih pikeun diajar di Akademi Nicholas (kuliah staf), sareng di dieu anjeunna ngabédakeun dirina pisan yén anjeunna nampi medali emas, kahormatan anu, nyatakeun, dilélérkeun ka murid akademi ngan dua kali dina abad ka-19. Dina taun 1856, Dragomirov dipromosikeun jadi Kaptén Staf jeung dina taun 1858 jadi Kaptén lengkep, dikirim dina taun ahir pikeun nalungtik métodeu militér nu aya di nagara-nagara séjén. Manéhna ngadatangan Perancis, Inggris, jeung Bélgia, sarta nulis laporan voluminous dina instruksi jeung maneuver kubu nagara ieu di Châlons, Aldershot, jeung Beverloo. Dina taun 1859, anjeunna disambungkeun ka markas Raja Sardinia Victor Emmanuel II nalika kampanye Magenta sareng Solferino, sareng langsung saatos uih deui ka Rusia anjeunna dikirim ka Akademi Nicholas salaku profésor taktik. Dragomirov maénkeun peran utama dina réorganisasi sistem pendidikan tentara, sarta ogé bertindak salaku instruktur pikeun sababaraha pangeran kulawarga kaisar. Posisi ieu dicekel nepi ka taun 1863, nalika, salaku Letnan Kolonel, anjeunna milu dina penindasan pemberontakan Polandia taun 1863-1864
, balik deui ka St. Petersburg dina taun ahir salaku kolonel jeung kapala staf ka salah sahiji Divisi Guard. Salila Perang Austro-Prussian taun 1866, Dragomirov ditugaskeun ka markas tentara Prusia Kadua. Manéhna hadir dina perang di Elbe luhur jeung di Königgrätz, jeung komentar-Na dina operasi nu manéhna disaksian anu tina nilai greatest ka mahasiswa taktik jeung perang 1866.