Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - Sakhr ibn Harb ibn Umayya ibn Abd Shams (; <unk> ), anu langkung dikenal ku "kunya" Abu Sufyan (), mangrupikeun lawan anu kasohor janten pendamping nabi Islam Muhammad. Anjeunna pamingpin jeung padagang ti suku Quraysh di Mekah. Dina awal karirna, anjeunna mindeng mingpin karavan dagang ka Suriah. Manéhna kaasup pamingpin utama oposisi Mekah ka Muhammad, nabi Islam jeung anggota Quraysh, maréntahkeun Mekah dina perang Uhud
jeung parit di 625 jeung 627. Nanging, nalika Muhammad asup ka Mekah dina taun 630, Abu Sufyan mangrupikeun anu pangheulana nyerah sareng dipasihan saham di nagara Muslim anu nembé lahir, maénkeun peran dina Patempuran Hunayn sareng karusakan anu salajengna tina tempat suci politeis al-Lat di Ta'if. Sanggeus pupusna Muhammad, manéhna bisa jadi diangkat jadi gubernur Najran ku Khalifah Abu Bakr () pikeun waktu nu teu ditangtukeun. Abu Sufyan saterusna maénkeun peran pangrojong di tentara Muslim dina Patempuran Yarmouk ngalawan Bizantium di Suriah. Putra-putrana Yazid jeung saterusna Mu'awiya dibéré kalungguhan komando di propinsi éta sarta nu ahirna ngadegkeun Kasultanan Umayyah dina taun 661.