Dina jaman Renaisans, mobilitas jalma anu langkung ageung ngagampangkeun paningkatan perdagangan sareng munculna kaayaan anu cocog pikeun pangusaha pikeun ngamimitian usaha anu anyar sareng nguntungkeun. Dibikeun yén artos anu dipinjam henteu deui pikeun konsumsi tapi pikeun produksi ogé, éta henteu tiasa ditingali ku cara anu sami. Sakola Salamanca ngagarap sababaraha alesan anu menerkeun ngeusian bunga. Jalma anu nampi pinjaman kauntungan; hiji tiasa nganggap bunga salaku premium anu dibayar pikeun résiko anu dicandak ku pihak anu nginjeumkeun. Aya ogé patarosan ngeunaan biaya kasempetan, dina hal pihak anu nginjeumkeun kaleungitan kamungkinan anu sanés pikeun ngamangpaatkeun artos anu dipinjamkeun. Tungtungna, sareng panginten anu paling aslina, nyaéta pertimbangan artos nyalira salaku barang dagangan, sareng panggunaan artos hiji salaku hal anu kedah nampi minat dina bentuk Patarosan: Naon ciri artos?
barang dagangan