Tuliskeun teraskeun pikeun paragraf ieu - Biliūnas dianggap ngagaduhan dua periode anu béda dina karir sastra na. Nu kahiji ngawengku taun 1900-1903, jeung nu kadua, 1904-1907. Kalolobaan karyana mangrupa carita pondok, sarta mindeng mibanda éntri otobiografis ngeunaan pangalaman hirup pribadina. Dina periode kahiji, gaya realistis anu dipencét ku kasadaran sosial anu kuat lumaku dina tulisan-tulisanana. Dua karyana ti jaman ieu kaasup "Be darbo" (Unemployed), jeung "Pirmutinis streikas" (Strike Kahiji). Ideologi pulitik anu sipatna sosialis ngalir sapanjang jaman ieu sarta ngingetkeun kana tulisan-tulisan awal Jack London jeung Theodore Dreiser. Bisa jadi alatan panyakitna nu ngalemahkeun, nu dina mangsa éta pasti bisa ngabalukarkeun maot, Biliūnas ngalaman parobahan rohani. Kagiatan jeung kapentingan pulitikna diganti ku mélankolia, sarta pisah ti réalisme, nu ayeuna dibuktikeun dina tulisan-tulisanana dina periode kadua. "Brisiaus galas" (The End of Brisius), mangrupa carita nu nyaritakeun pupusna anjing kulawarga kalawan pikiran anjing nu diselapkeun jeung pamikiran nu boga. "Ant Uetlibergo giedra" ( Cuaca Alus di Uetliberg) ampir mangrupa travelog tina sudut pandang na tina Swiss Alps deukeut Zurich. "Liūdna pasaka" (A Sad Tale) mangrupa karya pangpanjangna sarta mangrupa drama psikologis ngeunaan Pemberontakan 1863
. tapi Dina karya ieu tokoh utama, hiji awéwé, didorong ka karuksakan salaku akibat tina pemberontakan, sareng carita na dicaritakeun tina sudut pandang psikologis. Salila periode antara taun 1900 jeung 1905, Biliūnas nulis kira-kira lima belas sajak, kaasup sababaraha sonét. Sonét-sonét ieu dipangaruhan ku ulikan ngeunaan Petrarch. Kaseueuran ulasan kritis ngeunaan sajak-sajakna nyaéta pamadegan yén éta kurang tina tulisan-tulisan sanésna. Biliūnas nulis sababaraha artikel ngeunaan kritik sastra, anu dianggap pisan sareng dianggap nunjukkeun jero persepsi na ngeunaan mata pelajaran anu diurusna.