Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Dina bulan Juli 1956, Nasser sacara sepihak nga-nasionalisasi Terusan Suez. Réspon Anthony Eden, nu ngagantikeun Churchill salaku Perdana Mentri, nyaéta gawé bareng jeung Perancis pikeun ngarangkep serangan Israél ka Mesir anu bakal méré Inggris jeung Perancis alesan pikeun campur tangan sacara militer jeung ngarebut deui kanal. Eden ngaganggu Présidén AS Dwight D. Eisenhower, ku kurangna konsultasi, sareng Eisenhower nolak ngadukung invasi. Perhatosan séjénna Eisenhower nyaéta kamungkinan perang anu langkung lega sareng Uni Soviét saatos éta ngancam campur tangan di sisi Mesir. Eisenhower dilarapkeun leverage finansial ku ngancam pikeun ngajual cadangan AS tina pound Britania sahingga precipitate runtuhna mata uang Britania. Sanaos pasukan invasi suksés sacara militér dina tujuanana, campur tangan PBB sareng tekanan AS maksa Inggris kana penarikan pasukanna anu hina, sareng Eden mundur. Krisis Suez sacara terbuka ngungkabkeun watesan Inggris ka dunya sareng negeskeun turunna Inggris di panggung dunya sareng tungtungna salaku superpower, nunjukkeun yén ti ayeuna éta moal tiasa deui bertindak tanpa sahenteuna idin, upami henteu dukungan pinuh, Amérika Serikat. Kajadian di Suez ngarugikeun kareueus nasional Britania, ngabalukarkeun hiji anggota parlemén pikeun ngajelaskeun éta salaku "Waterloo Britania" jeung nu séjénna pikeun nunjukkeun yén nagara éta geus jadi "satelit Amérika". Margaret Thatcher engkéna ngajelaskeun pola pikir anu dipercaya geus befallen pamingpin pulitik Britania urang sanggeus Suez mana maranéhna "diluar ti percanten yén Britania bisa ngalakukeun nanaon ka kapercayaan ampir neurotic yén Britania bisa ngalakukeun nanaon", ti nu Britania teu cageur dugi ka recapture suksés Kapuloan Falkland ti Argentina dina 1982.Sanajan Krisis Suez disababkeun kakuatan Britania di Wétan Tengah ka lemah, teu runtuh. Britania deui nyebarkeun pasukan angkatan bersenjata ka wewengkon, campur dina Oman (1957), Yordania (1958) jeung Kuwait (1961), sanajan dina kasempetan ieu jeung persetujuan Amérika, salaku kawijakan luar nagri Perdana Mentri anyar Harold Macmillan urang ieu...  Patarosan: Nagara mana nu dikirim pasukan Britania sanggeus Krisis Suez?
Oman (1957), Yordania (1958) jeung Kuwait