Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Pamaréntah Saddam Hussein ngusahakeun ngagabungkeun sababaraha wewengkon. Dina Perang Iran-Irak, Saddam ngaku yén Irak ngabogaan hak pikeun nahan kadaulatan ka basisir wétan walungan Shatt al-Arab anu dicekel ku Iran. Iraqi sacara resmi satuju kana kompromi pikeun nahan wates di garis tengah walungan dina Pasatujuan Algiers 1975 salaku imbalan pikeun Iran pikeun ngeureunkeun dukunganna pikeun pemberontak Kurdi di Irak. Gugurna monarki Iran jeung naékna Ruhollah Khomeini kana kakawasaan dina 1979 ngaronjatkeun hubungan Iran-Irak sarta nuturkeun bentrok étnis dina Khuzestan jeung bentrok wates antara pasukan Iran jeung Irak, Irak dianggap Perjangjian Algiers sakumaha voided jeung abrogated eta jeung sababaraha poé saterusna pasukan Iraqi dibuka hiji invasi full-skala Iran nu nyababkeun Perang Iran-Irak. Sajaba ti éta, Saddam ngadukung Gerakan Pembebasan Ahwaz anu berbasis di Irak sareng tujuanana pikeun megatkeun daérah Ahwaz anu diklaimna ti Iran, dina kapercayaan yén gerakan éta bakal ngahudangkeun urang Arab Khuzestan pikeun ngadukung invasi Irak. Dina Perang Teluk, Irak ngeusian jeung ngiluan Kuwait
saméméh diusir ku koalisi militér internasional nu dirojong restorasi kadaulatan Kuwait urang.