Lengkepan kalimah di handap ieu: Britania ngamankeun kanal ngalawan Jerman jeung Afrika Korps maranéhanana salila perang dunya kadua. Langsung sanggeus ahir Perang Dunya Kadua, kauntungan pausahaan naék pisan alatan kiriman minyak bumi jeung pausahaan disimpen loba panghasilan ieu. Dina 1952, pausahaan ieu miboga opat rekening cadangan anu béda: cadangan hukum 430 juta franc, cadangan husus 7 milyar franc, dana darurat 1.72 milyar franc, jeung dana pensiun 7.81 milyar franc. Sanggeus datang ka pausahaan dina taun 1940-an, dewan mimiti nyewa panaséhat investasi, sarta ku ahir 1940-an, pausahaan kungsi investasi di Air France, Air Liquide, pabrik gula kolonial, pausahaan pertambangan batubara, pausahaan kareta api, pausahaan listrik, leuweung Afrika jeung tatanén Society, jeung Lyonnaise de Madagaskar. Raja Farouk ti garis Muhammad Ali digulingkeun dina kudéta militér dina 1952 jeung Kolonel Gamal Abdel Nasser ahirna muncul salaku pamingpin Mesir. Dina pertengahan 1950-an, lalu lintas kanal ngahontal 122 juta ton per taun, leuwih ti satengahna nyaéta kiriman minyak. Dina tanggepan Bank Dunya anu nolak pinjaman pikeun ngawangun bendungan di Nil di Aswan, Nasser nyatakeun dina 26 Juli 1956 yén Mesir nga-nasionalisasi kanal. Dina respon,
Britania, Perancis, jeung Israél nyerang Mesir sarta ngancurkeun bagian-bagian gedé Port Said. Terusan ieu dipulangkeun deui ka Mesir sanggeus Amérika Sarikat henteu satuju kana tindakan éta. Salami sapuluh taun saterusna, kanal ieu dioperasikeun ku Mesir anu mayar jumlah ka Perusahaan Terusan Suez pikeun panggunaan na. Dina taun 1967, perang séjén jeung Israél timbul jeung kanal ieu dijieun impassable kalawan kapal scuttled. Terusan éta henteu dibuka deui dugi ka taun 1975 saatos Camp David Accord. Lalu lintas ngaliwatan terusan mimiti turun dina awal 1980-an sanggeus pipa minyak bumi ngarusak bisnis lalu lintas kapal. Sanggeus pausahaan éta pupus dina ahir taun 1990-an, kanal ieu ngahasilkeun $2 milyar per taun dina pendapatan pikeun Mesir.