Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Perang-perang Bizantium-Sassanid anu berkepanjangan dina abad ka-6 jeung ka-7 jeung wabah wabah bubon (Plague of Justinian) nu terus-terusan, ngabalukarkeun kadua kakaisaran jadi leuleus jeung rentan dina nyanghareupan mecenghulna jeung ékspansi Arab. Perang panungtungan antara Kakaisaran Romawi jeung Pérsia réngsé ku kameunangan pikeun Bizantium: Kaisar Heraclius meunangkeun deui sadaya daérah anu leungit, sarta mulangkeun True Cross ka Yerusalem dina 629. Sanajan kitu, henteu aya kakaisaran anu dibéré kasempetan pikeun pulih, sabab dina sababaraha taun aranjeunna mendakan diri dina konflik sareng Arab (anyar ngahijikeun ku Islam), anu, numutkeun Howard-Johnston, "ngan tiasa disaruakeun sareng tsunami manusa". Numutkeun George Liska, "konflik Bizantium-Persia anu teu perlu diperpanjangna muka jalan pikeun Islam". Dina ahir 620-an, Nabi Islam Muhammad parantos berhasil ngahijikeun seueur Arab dina pamaréntahan Muslim ngalangkungan penaklukan ogé nyieun aliansi sareng suku-suku tatangga, sareng éta dina kapamimpinan na yén skirmishes Muslim-Bizantium munggaran lumangsung. Ngan sababaraha bulan sanggeus Kaisar Heraklius jeung jenderal Pérsia Shahrbaraz satuju kana istilah pikeun ditarikna pasukan Pérsia ti propinsi wétan Bizantium anu dijajah dina 629, pasukan Arab jeung Bizantium silih konfrontasi di Mu'tah salaku réspon tina pembunuhan duta Muhammad ku leungeun Ghassanids, karajaan vasal Bizantium. Muhammad maot dina taun 632 sarta diganti ku Abu Bakr, Khalifah kahiji nu miboga kadali nu teu dibantah tina sakabéh Semenanjung Arab sanggeus Perang Ridda nu suksés, nu nyababkeun konsolidasi hiji nagara Muslim nu kuat di sakuliah semenanjung.  Pananya: Saha nu ngagantikeun Muhammad?
Abu Bakar