Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Napoleon III geus nyoba pikeun ngamankeun konsési teritorial ti dua sisi saméméh jeung sanggeus Perang Austria-Prussian, tapi sanajan peran-Na salaku mediator salila rundingan perdamaian, manéhna réngsé nepi ka euweuh. Manéhna tuluy ngaharepkeun yén Austria bakal ngagabung dina perang dendam jeung nu urut sekutu - utamana kidul Jerman nagara Baden, Württemberg, jeung Bavaria - bakal ngagabung dina ngabalukarkeun. Harepan ieu bakal kabuktian sia-sia saprak perjangjian 1866 asup kana pangaruh sareng ngahijikeun sadaya nagara Jérman sacara militér - upami henteu bagja - pikeun ngalawan Perancis. Gantina perang dendam ngalawan Prusia, dirojong ku sababaraha sekutu Jerman, Perancis ngalakonan perang ngalawan sakabéh nagara Jérman tanpa aya sekutu sorangan. Réorganisasi militér ku von Roon jeung strategi operasional Moltke digabungkeun ngalawan Perancis kalayan éfék anu hébat. Kacepetan mobilisasi Prusia ngareuwaskeun Perancis, sarta kamampuh Prusia pikeun konsentrasi kakuatan di titik-titik husus - nu ngingetkeun strategi Napoleon I tujuh puluh taun saméméhna - ngabalukarkeun mobilisasi Perancis. Ngagunakeun jaringan rel anu éfisién, pasukan Prusia dikirimkeun ka daérah perang istirahat sareng siap tarung, sedengkeun pasukan Perancis kedah ngarambat jarak anu jauh pikeun ngahontal zona perang. Sanggeus sababaraha patempuran, utamana Spicheren
, Wörth, Mars la Tour, jeung Gravelotte, urang Prusia ngéléhkeun pasukan Perancis utama sarta maju ka kota utama Metz jeung ibukota Perancis Paris. Maranéhna nangkep Napoleon III sarta nyandak sakumna tentara minangka tawanan di Sedan dina tanggal 1 Séptémber 1870.