Shu digambarkeun salaku hawa / atmosfir garing antara bumi sareng langit, misahkeun dua alam saatos kajadian Kajadian Kahiji. Shu ogé digambarkeun dina seni salaku ngagem bulu burung unta. Shu ditingali antara hiji sareng opat bulu. Bulu burung unta mangrupikeun simbol cahaya sareng kakosongan. Kabut sareng awan ogé mangrupikeun unsur Shuoth sareng aranjeunna sering disebat tulang na. Kusabab posisi na antara langit sareng bumi, anjeunna ogé katelah angin. Dina mitos anu langkung engké, ngagambarkeun musibah cuaca anu dahsyat dina akhir Karajaan Lama, éta nyarios yén anjeunna teras-terasan ngabantah yén Shuut sareng Tefnut, dewa anu teras-terasan ngarobih anjeunna janten manusa anu katingali, tapi anjeunna teras-terasan mutuskeun pikeun balik deui ka Nubia.
beurit