Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Khalifah Umayyah (661<unk>750 M;, ; ) nyaéta kalifah kadua tina opat kalifah utama anu didirikeun saatos pupusna Muhammad. Khalifah ieu diparéntah ku Dinasti Umayyah (, "al-ʾUmawīyūn", atawa, "Banū ʾUmayyah", "Putra Umayyah"). Khalifah katilu ti Khalifah Rashidun, Uthman ibn Affan (r. 644<unk>656), ogé mangrupa anggota klan Umayyah. Kulawarga ngadegkeun pamaréntahan dinasti, turunan sareng Muawiya ibn Abi Sufyan, gubernur al-Sham (Syria Raya) anu lami, anu janten khalifah kagenep saatos akhir Fitna Kahiji
dina 661. Sanggeus pupusna Mu'awiyah dina taun 680, konflik ngeunaan suksesi ngabalukarkeun Fitna Kadua, sarta kakawasaan ahirna murag kana leungeun Marwan I ti cabang sejen ti klan. Daérah Siria tetep jadi pangkalan kakuatan utama Umayyah ti harita, jeung Damaskus jadi ibu kotana.