Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Panarimaan: Di antara jalma-jalma nu boga masalah kaséhatan méntal, aya sababaraha cara ngubaran nu bisa ngurangan résiko bunuh diri. Jalma-jalma anu aktip bunuh diri bisa ditarima kana perawatan psikiatris boh sacara sukarela atawa henteu. Barang-barang nu bisa dipaké pikeun ngaruksak diri biasana dipiceun. Sababaraha dokter ngajurung pasién pikeun nandatanganan kontrak pikeun nyegah bunuh diri nu nyebutkeun yén maranéhna moal ngaruksak diri lamun dileupaskeun. Nanging, buktina henteu ngadukung pangaruh anu signifikan tina prakték ieu. Lamun résiko jalma leutik, perlakuan kaséhatan méntal pasien luar bisa diatur. Hospitalization jangka pondok teu kapanggih jadi leuwih éféktif ti perawatan komunitas pikeun ngaronjatkeun hasil di jalma jeung gangguan kapribadian wates anu kronis suicidal. Aya bukti tentatif nu psikoterapi, husus, terapi paripolah dialektik ngurangan suicidality di rumaja ogé di jalma jeung gangguan kapribadian wates. Éta ogé bisa jadi mangpaat dina ngurangan usaha bunuh diri di sawawa di résiko luhur. Bukti kumaha oge teu kapanggih hiji panurunan dina suicides réngsé. Aya kontrovérsi sabudeureun kauntungan-versus-karuksakan of antidepressants. Dina jalma ngora, sababaraha antidepresan, saperti SSRI, sigana ngaronjatkeun résiko suicidality ti 25 per 1000 nepi ka 40 per 1000. Tapi, pikeun jalma nu leuwih kolot, bisa ngurangan résiko. Litium némbongan éféktif dina nurunkeun résiko dina jalma-jalma anu karusuhan bipolar jeung déprési unipolar ka tingkat anu ampir sarua jeung populasi umum. Clozapine bisa ngurangan pamikiran bunuh diri di sababaraha jalma jeung schizophrenia. Di Amérika Sarikat, para ahli kaséhatan diwajibkeun sacara hukum pikeun ngalakukeun léngkah-léngkah nu lumrah pikeun nyegah bunuh diri.  Patarosan: Kumaha litium mangpaat pikeun manusa?
nurunkeun résiko dina jalma kalawan karusuhan bipolar jeung depresi unipolar