Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Ilmuwan forensik bisa ngagunakeun DNA dina getih, mani, kulit, saliva atawa rambut anu kapanggih di tempat kajahatan pikeun ngaidentipikasi DNA nu cocog tina hiji individu, saperti palaku. Prosés ieu sacara resmi disebut profil DNA, ogé disebut sidik DNA. Dina profil DNA, panjang bagian variabel tina DNA repetitif, saperti tandem repeats pondok jeung minisatellites, dibandingkeun antara jalma. Métode ieu biasana téhnik nu bisa dipercaya pikeun ngaidentipikasi DNA nu cocog. Sanajan kitu, bisa jadi hésé pikeun ngaidentipikasi lamun tempat kajadian éta kakontaminasi ku DNA ti sababaraha jalma. Profiling DNA dikembangkeun dina taun 1984 ku ahli génétik Inggris Sir Alec Jeffreys, sarta mimiti dipaké dina élmu forensik pikeun ngahukum Colin Pitchfork dina kasus pembunuhan Enderby taun 1988. Pangwangunan élmu forensik jeung kamampuhan pikeun ayeuna meunangkeun cocog genetik dina sampel menit getih, kulit, saliva, atawa rambut geus ngarah ka re-ngariksa loba kasus. Bukti ayeuna bisa kapanggih nu sacara ilmiah teu mungkin dina waktu pamariksaan awal. Digabungkeun jeung ngaleungitkeun hukum bahaya ganda di sababaraha tempat, ieu bisa ngidinan kasus bisa dibuka deui mana percobaan saméméhna geus gagal pikeun ngahasilkeun bukti cukup pikeun ngayakinkeun juri. Jalma-jalma anu dituduh ku kajahatan serius bisa jadi diperlukeun pikeun nyadiakeun sampel DNA pikeun tujuan cocog. Pertahanan anu paling jelas pikeun patandingan DNA anu diala ku forensik nyaéta ngaku yén kontaminasi silang bukti parantos kajantenan. Hal ieu ngabalukarkeun prosedur penanganan anu ketat pisan pikeun kasus kajahatan serius anu anyar.  Pananya: Naon nu matak hésé pikeun ngaidentipikasi?
adegan ieu terkontaminasi ku DNA ti sababaraha jalma