Dina taun 1926, James B. Sumner némbongkeun yén énzim urease mangrupa protéin murni sarta dikristalkeunana; Sumner ogé ngalaksanakeun hal nu sarua pikeun énzim katalase dina taun 1937. Kasimpulan yén protéin murni bisa jadi énzim dibuktikeun sacara pasti ku Northropites jeung Stanley, nu digawé dina énzim pepsin pencernaan (1930), trypsin jeung chymotrypsin. Tilu élmuwan ieu dilélér Hadiah Nobel dina taun 1946. Ieu panalungtikan, nu dipedalkeun ku David Phillips, ngabalukarkeun yén énzim bisa dikristalkeun dina saliva, sarta yén protéin sorangan henteu sanggup katalisis. Ieu panalungtikan ogé dijadikeun ku sababaraha élmuwan pikeun ngajawab struktur énzim dina tingkat nu luhur: kumaha struktur énzim téh diwangun ku énzim, kumaha struktur énzim, jeung kumaha struktur énzim.
Hadiah Nobel dina Kimia