Gheorghe I. Tătărescu (ogé dipikawanoh salaku "Guță Tătărescu", kalayan bentuk piaraan anu rada kuno tina nami pribadina; 2 Nopémber 1886 <unk> 28 Maret 1957) nyaéta saurang politikus Romania anu dua kali ngajabat salaku Perdana Menteri Romania (1934<unk>1937; 1939<unk>1940), tilu kali salaku Menteri Luar Negeri ("interim" dina taun 1934 sareng 1938, diangkat ka kantor dina taun 1945-1947) sareng sakali salaku Menteri Perang (1934). Ngalambangkeun fraksi "liberal ngora" dina Partéy Liberal Nasional (PNL), Tătărescu ngamimitian karir politikna salaku kolaborator Ion G. Duca, janten kasohor anti-komunis na, dina waktosna, pikeun konflikna sareng pamimpin PNL Dinu Brătianu sareng Menteri Luar Negeri Nicolae Titulescu. Salila periode kahijina di kantor, anjeunna ngadeukeutan ka Raja Carol II sarta mingpin hiji kawijakan ambivalen ka arah Fascist Beusi Guard sarta pamustunganana jadi instrumental dina ngadegkeun otoriter jeung corporatist rezim sabudeureun Front Renaissance Nasional. Dina taun 1940, anjeunna narima pangaluaran Bessarabia jeung Bukovina Kalér
ka Uni Soviét jeung kapaksa mundur.