Lengkepan kalimah di handap ieu: ayana Perancis di Tunisia sumping lima dekade sanggeus maranéhanana
penjajahan tatangga Aljazair, waktu nalika Perancis masih inexperienced ngeunaan jeung kurang pangaweruh kumaha ngamekarkeun koloni a. Kadua nagara ieu geus milik Kakaisaran Ottoman salila tilu abad, tapi masing-masingna geus lila meunang otonomi pulitik ti Sultan di Istanbul. Sateuacan kadatangan Perancis, Tunisia parantos ngamimitian prosés réformasi modéren, tapi kasusah kauangan ningkat dugi ka instalasi komisi kreditor Éropa. Sanggeus penjajahan, pamaréntah Perancis nanggung kawajiban internasional Tunisia. Pangwangunan jeung pamutahiran utama dilaksanakeun ku Perancis dina sababaraha widang, kaasup transportasi jeung infrastruktur, industri, sistem finansial, kaséhatan masarakat, jeung administrasi. Tapi bisnis Perancis jeung wargana dipikaresep, teu ka liking tina Tunisians. Rasa nasionalisme nu geus aya ti baheula mimiti dikedalkeun dina biantara jeung di publikasi; organisasi pulitik dituturkeun. Gerakan kamerdékaan geus aktip saméméh Perang Dunya I, sarta terus meunang kakuatan ngalawan oposisi Perancis campuran. Tujuan ahirna kahontal dina 1956.