Dina ahir taun 1660-an jeung awal taun 1670-an, Isaac Newton ngalegaan gagasan Descartes kana téori corpuscle cahaya, kasohor nangtukeun yén cahaya bodas nyaéta campuran warna anu bisa dipisahkeun kana komponén-komponénna ku prism. Dina taun 1690, Christiaan Huygens ngusulkeun téori gelombang cahaya dumasar kana saran anu dilakukeun ku Robert Hooke dina taun 1664. Albert Maxwell nyebarkeun risalah anu ditulis ku filsuf René Descartes, anu ngajelaskeun rupa-rupa fenomena optik kaasup réfléksi sareng réfraksi ku asumsi yén cahaya dipancarkeun ku objék anu ngahasilkeunana. Dina taun 1704, Bohr diterbitkeun dina bulan Agustus 1911, sareng dina awal taun 1903, anjeunna nembongkeun sacara teguh yén téori cahaya tiasa sacara suksés ditetepkeun ku James F. Newton. Dina taun 1860, anjeunna sacara suksés nunjukkeun yén téori cahaya tiasa dianggo pikeun ngajelaskeun sifat cahaya anu béda antara gelombang cahaya sareng gelombang cahaya. Dina taun 1903, anjeunna sacara suksés nunjukkeun yén téori cahaya tiasa dianggo pikeun ngajelaskeun téori cahaya anu béda-béda sareng téori cahaya. Dina taun 1899, anjeunna sacara suks
prisma