Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - A konstitusi ieu drafted, sarta dipilih ku sufragi jalu universal. Agama resmi nagara ieu mutuskeun janten Islam, sareng basa resmi nyaéta Arab Tunisia sareng Perancis. Sagala rupa kabébasan dijamin sapertos kabébasan individu, kabébasan kapercayaan, sareng kabébasan nyarios, anu sigana bertentangan sareng rezim diktator kahareup di Tunisia. Otoritas dikonsentrasikeun di leungeun hiji pihak, nyaéta Neo-Destour, anu mimitina mangrupikeun gerakan pembebasan nasional. Sacara kawijakan, partéy ieu dumasar kana cita-cita Bourguiba<unk>, anu ogé <unk>presiden déwan<unk>. Loba widang séjénna salian ti pulitik ditekenkeun: sekretaris nagara pikeun informasi, nonoman, jeung olahraga <unk>nunjukkeun pentingna hébat nu pamaréntah jeung perdana menteri méré ka urusan ieu<unk>. Leuwih ti éta, otoritas Tunisia meunang deui kontrol total jeung <unk>tanggung jawab <unk> dina kaamanan internal, jeung <unk>a tentara nasional leutik<unk> ieu kabentuk. Réformasi anu dilaksanakeun ku rezim anyar ngagaduhan tendensi anu langkung modérn, ku pangawasan yayasan agama ku administrasi sipil. Poligami dihapus ogé, nempatkeun tekenan kana hak-hak awéwé ngaliwatan publikasi kode Status Pribadi, sareng ku ogé ngamungkinkeun aranjeunna pikeun milih dina pamilihan kotamadya taun saatos kamerdékaan. Sataun sanggeus kamerdékaan, masalah anu paling penting nyaéta perang Aljazair.
, salaku anceman ka <unk> a rekonsiliasi tina Perancis jeung Tunisian kapentingan<unk>.