Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina taun 1293, Dinasti Yuan Mongol ngaluncurkeun invasi ka Jawa. Yuan ngirimkeun 1.000 kapal jeung 20.000-30.000 prajurit, tapi ahirna éléh di darat ku serangan kejutan, maksa tentara pikeun mundur ka basisir. Di basisir, kapal-kapal sampah Jawa geus nyerang kapal-kapal Mongol. Sanggeus sakabeh pasukan naék kapal di basisir, tentara Yuan merangan armada Jawa. Sanggeus ngalawan, maranéhna balayar deui ka Quanzhou. Prasasti Gunung Butak ti taun 1294 nyebutkeun yén komandan angkatan laut Aria Adikara nangkep invasi Mongol nu salajengna sarta suksés ngéléhkeunana saméméh badarat di Jawa. Sanajan ngan saukur miboga informasi anu langka, para wisatawan anu ngaliwat wewengkon éta, saperti Ibn Battuta jeung Odoric ti Pordenone, tapi nyatet yén Jawa geus diserang ku Mongol sababaraha kali, anu salawasna mungkas dina kagagalan. Sanggeus invasi nu gagal éta, karajaan Majapahit gancang tumuwuh sarta jadi kakuatan angkatan laut nu dominan dina abad ka-14. Pamakéan meriam dina invasi Mongol ka Jawa
, nyababkeun panyebaran meriam cetbang ku armada Majapahit dina taun 1300an sarta saterusna pamakéan ampir universal tina meriam putar jeung meriam di Nusantara. Kapal perang utama angkatan laut Majapahit nyaéta jong. Jong nyaéta kapal angkutan badag nu bisa mawa 500-800 ton kargo jeung 200-1000 jalma, panjangna 70-180 méter. Jumlah jong nu ditugaskeun ku Majapahit teu dipikanyaho, tapi jumlah jong nu panglobana ditugaskeun dina hiji ékspédisi kira-kira 400 jong, nalika Majapahit nyerang Pasai, dina taun 1350. Dina jaman ieu, nepi ka abad ka-17, prajurit angkatan laut Nusantara tarung dina platform dina kapal-kapalna anu disebut "Balai" sareng ngalaksanakeun aksi boarding. Angkatan Laut Majapahit ngagunakeun meriam muatan breech anu disebut cetbang pikeun nolak jenis perang ieu, némbak tembakan nyebar ngalawan tanaga musuh.