Lewis jeung Tolman (1909) ngajelaskeun réciprocity of time dilation ku ngagunakeun dua jam cahaya A jeung B, iinditan jeung laju relatif nu tangtu ka unggal séjén. Jam diwangun ku dua plane eunteung paralel ka silih jeung ka garis gerak. Antara eunteung hiji sinyal cahaya bouncing, jeung pikeun panalungtik resting dina rujukan sarua salaku A, periode jam A nyaéta jarak antara eunteung dibagi ku laju cahaya. Tapi lamun panalungtik dina jam B, manéhna nempo yén jam lumangsung dina tanda kaluar, anu diukur dina 1938 ku Herbert E. Ives jeung G. R. Stilwell (Ives<unk>Stilwell percobaan). Jeung Lewis jeung Tolman (1909) dijelaskeun réciprocity of time dilation ku ngagunakeun dua jam cahaya A jeung B, iinditan jeung laju relatif nu tangtu ka silih. Jam diwangun ku dua eunteung pesawat paralel ka silih jeung ka garis gerak. Antara eunteung hiji sinyal cahaya bouncing, jeung pikeun panalungtik resting dina rujukan sarua salaku A, periode jam A nyaéta jarak antara eunteung dibagi ku laju cahaya. Tapi lamun panalungtik dina jam B, manéhna nempo yén jam lumangsung dina
dua