Nyimpulkeun artikelna:  (CNN) Kim Bok-dong ayeuna umurna 89 taun, sarta jadi buta jeung pireu. Manéhna nyaho kaséhatanana beuki goréng, sarta manéhna teu bisa leumpang deui tanpa bantuan. Tapi panon nya caang caang ku gairah dilahirkeun tina redressing sangsara nya hirupna kaliwat. Manéhna asup ka pasamoan koréspondén asing di Tokyo dina korsi roda, katingalina capé sanggeus hiber ti Seoul jeung poé-poé wawancara jeung pasamoan. Nu ngimpina ti lima taun salaku budak kelamin tentara Jepang, ti 1940 saterusna, masih jelas. Kim nekad pikeun nyaritakeun caritaana ka saha waé nu daék ngadéngékeun, nepi ka manéhna teu bisa deui sacara fisik. "Hayang kuring ngan saukur pikeun ngabenerkeun catetan ngeunaan jaman baheula. Saméméh kuring maot", ceuk Kim. Kim umurna 14 taun waktu Jepang datang ka kampungna di Koréa. Manéhna nyebutkeun yén maranéhna ngabéjaan yén manéhna teu boga pilihan lian ti ninggalkeun imahna jeung kulawargana pikeun ngarojong usaha perang ku cara digawé di pabrik jahit. Manéhna ngingetkeun, "Teu aya pilihan pikeun teu indit. "Upami urang henteu angkat, urang bakal dianggap pengkhianat", tibatan angkat ka pabrik jahit, Kim nyarios yén anjeunna tungtungna di rumah bordil militér Jepang di satengah belasan nagara. Marengan kira-kira 30 awewe séjénna, manéhna ngomong yén manéhna dikurung di kamar jeung dipaksa ngalakukeun hal-hal nu teu kudu dilakukeun ku awéwé rumaja. Kim ngajelaskeun poé-poé nu teu eureun-eureun para soldadu nu antri di luar rumah bordil, nu disebut "stasion panglipur". Mindeng pisan maranéhna deukeut pisan jeung barisan payuneun, maranéhna bisa ngadéngé perang Perang Dunya Kadua lumangsung di sakuriling maranéhna. Ceuk manéhna, "Pakaryan urang téh pikeun ngahirupkeun deui prajurit-prajurit. "Dina poé Saptu, maranéhna mimiti antri di beurang. Jeung eta bakal lepas nepi ka 8pm. Sok aya barisan panjang prajurit. Dina poé Minggu jam 8 isuk-isuk nepi ka jam 5 sore. Deui, antrian panjang. Kuring teu boga kasempetan pikeun cacah sabaraha. " Kim ngira-ngira yén unggal prajurit Jepang butuh waktu kira-kira tilu menit. Maranéhna biasana tetep maké sapatu sapatu jeung pakéan suku, buru-buru nepi ka soldadu nu saterusna. Ceuk Kim, éta téh teu manusiawi, matak capé, jeung mindeng matak nyeri haté. "Nalika éta réngsé, abdi malah teu bisa bangun. Ieu lumangsung pikeun jadi lila...
Kim Bok-dong nekad pikeun ngabagi carita budakna séksual dugi ka anjeunna henteu tiasa deui sacara fisik. Kim ditahan ku militér Jepang di "stasiun panglipur" salila lima taun, diperkosa terus-terusan. Manéhna ngomong yén manéhna moal reureuh nepi ka manéhna narima hiji apology resmi ti pamaréntah Jepang.