Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Diusulkeun yén intensitas réaksi émosional awal, tinimbang konsekuensi anu dirasakeun, mangrupikeun faktor utama ingetan lampu kilat. Memori lampu kilat tina usaha pembunuhan 1981 ka Présidén Reagan
ditalungtik, sarta kapanggih yén pamilon miboga mémori flashbulb akurat tujuh bulan sanggeus shooting. Responden ngalaporkeun kenangan flashbulb, sanajan rating konsekuensiasi anu handap. Studi ieu ngan evaluated konsékuansi diajar ngeunaan hiji acara flashbulb, jeung teu kumaha konsékuansi keur aub jeung acara mangaruhan akurasi. Ku kituna, sababaraha jalma teu yakin kana extent tatu, sarta lolobana ngan bisa nebak ngeunaan hasil ahirna. Dua modél mémori flashbulb nyatakeun yén akibat tina hiji kajadian nangtukeun intensitas réaksi émosional. Modél Réaksi Émosional anu Didorong ku Pentingna nunjukkeun yén akibat pribadi nangtukeun intensitas réaksi émosional. Konsekuensi hiji kajadian mangrupa variabel kritis dina formasi jeung pangropéa memori flashbulb. Proposisi ieu dumasar kana kenangan lampu kilat tina gempa Marmara. Modél séjénna tina memori flashbulb, disebutna modél Émosi-Integratif, ngusulkeun yén pentingna pribadi jeung konsékuansilitas nangtukeun intensitas kaayaan émosional hiji jalma. Sacara umum, kalolobaan panalungtikan kapanggih dina kenangan flashbulb nunjukkeun yén konsékuansi hiji kajadian maénkeun peran konci dina akurasi kenangan flashbulb. Pupusna Paus John Paul II teu datang salaku kejutan tapi kenangan flashbulb masih kapanggih dina individu anu kapangaruhan. Hal ieu némbongkeun hubungan langsung antara émosi jeung mémori kajadian, sarta nekenkeun kumaha sikep bisa maénkeun hiji faktor konci dina nangtukeun pentingna jeung consequentiality pikeun hiji kajadian. Kajadian anu penting jeung konsékuansi anu luhur ngabalukarkeun ingetan nu leuwih jelas jeung langgeng.