Lengkepan kalimah di handap ieu: Nalika di Perancis, Diana ngédit majalah budaya fasis "The European" salila genep taun, sarta ka majalah ieu manéhna sorangan sakapeung nyumbang bahan. Manéhna nyadiakeun artikel, ulasan buku, jeung éntri diary biasa. Loba kontribusina diterbitkeun deui dina taun 2008 dina "The Pursuit of Laughter". Dina 1965, manéhna ditugaskeun pikeun nulis kolom biasa "Surat ti Paris" pikeun "Tatler". Manéhna ngahususkeun dina ngariksa akun otobiografi jeung biografi ogé novel occasional. Biasana manéhna bakal nyadiakeun komentar tina pangalaman sorangan jeung pangaweruh ngeunaan subjek buku manéhna reviewing. Manéhna nulis rutin pikeun "Buku jeung Bookmen" jeung 1980 review nya tina biografi dina Magda Goebbels katarik perhatian Christopher Hitchens. Hitchens ngabantah hiji petikan di mana Diana nulis: "Sakur weruh tungtung tragis. Sabot Rusia ngurilingan Berlin, Goebbels tanpa nyeri maéhan barudakna tuluy maéhan dirina sorangan. Barudak nu maot digambarkeun ku jalma anu ningali aranjeunna katingalina'saré kalayan damai'. Jalma-jalma anu ngahukum ieu pikareueuseun,
Masada-kawas lampah kudu mertimbangkeun alternatif nyanghareupan Magda distraught. " Hitchens maksa yén "New Statesman" ngaluarkeun éditorial anu ngutuk trope Masada. Dina yuswa dalapan puluh taun, manéhna jadi pangawas utama "London Evening Standard" salila tujuh taun A. N. Wilson jadi redaktur sastra. Dina 1996, sanggeus Wilson ninggalkeun, panerusna dipenta ku redaktur anyar koran, Max Hastings pikeun eureun ngajalankeun ulasan Diana. Hastings diduga geus ngomong yén manéhna teu hayang nu mana wae nu leuwih "bloody Lady Hitler" dina koran. Diana jeung koran neruskeun hubungan maranéhanana sanggeus pangsiun Hastings dina taun 2001.