Nyimpulkeun artikelna:  (CNN) Urang Italia boga paribasa: "Loba teuing hiji hal ngabalukarkeun cacad". Urang overcrowded kalawan jadi loba gereja frescoed, istana abad pertengahan jeung ruruntuhan Romawi nu urang saukur teu nyaho naon anu kudu dipigawé jeung maranehna, komo ngurus upkeep ditangtoskeun. Urang geus jadi buta kana nilai jeung kaéndahan maranéhanana. Aya ampir 5.000 "permata" nu sumebar di sakuliah nagara, ti musium nepi ka tempat-tempat arkéologis jeung monumén. Italia miboga jumlah situs Warisan Dunya UNESCO nu panglobana di dunya - 50, nu sababaraha di antarana aya résiko runtuh alatan teu diurus jeung kurangna sumber daya publik. Jeung aya deui 42.000 nu jadi korban longsor, banjir, jeung bencana alam. Basilika di Assisi, tempat makam St. Frances, nu jadi warisan UNESCO, ngan saukur nu pamungkas tina runtuyan éra nasional. Tembok-tembokna anu dihias ku lukisan-lukisan ku para seniman Renaisans kaasup Giotto, bisa runtuh sarta perlu pisan dirombak. Dina hiji gerakan putus asa para biarawan geus dibuka hiji proyék crowdfunding pikeun ngumpulkeun 500.000 euro. Ieu salah sahiji tempat ziarah panggedéna di dunya -- teu nyebutkeun nilai artistikna. Abdi émut sakali batur sapagawean Amérika naros ka kuring: "Tapi naon anu dilakukeun Italia sareng warisan budaya anu luar biasa"? Patarosan nu alus. Lamun bangsa sejenna kagungan satengah tina naon we boast, maranéhanana bakal nyieun pakasaban loba hadé jeung eta. Paradoxically, lamun urang ngan kungsi Coliseum atawa Venice eta bakal gampang. Tapi urang teu jeung masalah nyaeta Italia teu nyaho kumaha pikeun ngamangpaatkeun harta ieu. Candak paméran British Museum nu suksés ngeunaan Pompeii taun 2013: urang boga situs nu sabenerna di tukang imah urang tapi urang Inggris nyieun nu pangalusna di sakuliah dunya sedengkeun Pompeii nu sabenerna -- jeung masih kénéh -- nyieun judul global ngan kusabab runtuhna nu sering. Atawa, leuwih parah, Italia teu paduli pikeun ngamajukeun asetna. Salaku panulis lalampahan kuring boga musibah ngurus kantor wisata ampir dina dasar poean jeung éta hiji perang: loba nu teu daék méré informasi jeung teu boga poto alus tempat. Kuring manggihan sorangan ampir begging aranjeunna, nalika sakuduna jadi jalan séjén buleud....
Italia miboga jumlah situs Warisan Dunya UNESCO nu panglobana di dunya. Italia henteu terang kumaha ngamangpaatkeun harta karun, sareng katingalina henteu paduli ngeunaan aranjeunna, nyerat Silvia Marchetti.