Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - John Halder nyaéta profesor sastra Frankfurt jeung conto lalaki alus: manéhna téh tétéla devoted ka pamajikan jeung barudak sarta manéhna teu pangalusna pikeun ngurus indungna yuswa. Manéhna malah ngabejaan babaturan pangalusna-Na, anu mangrupakeun psikiater Yahudi, yén anti-Semitismeu Nasional Sosialis téh "ngan balon aranjeunna tuang nepi di hawa pikeun ngaganggu massa". Tapi ieu téh Jérman taun 1933, jeung lalaki bisa robah. Cecil P. Taylor, dina nyukcruk kamajuan pahlawan na salila dalapan taun ka tingkat luhur SS, jelas ngajelaskeun kasalahan pribadi nu ngabalukarkeun endorsing monstrosity publik. Di handapeun permukaan 'kahadéan' Halder aya detasemen moral anu matak pikasieuneun: anjeunna tiasa ninggali pamajikanana anu teu pikaresepeun pikeun murid anu bakti, anjeunna parantos nyerat novel pro-eutanasia, anjeunna nguping dina sirah na skor musik anu teras-terasan anu ngabantosan ngaleungitkeun kanyataan sadidinten. Ceuk Taylor, Nazisme mangpaatkeun kalemahan karakter jeung kurangna moral jalma-jalma nu boga atikan jeung kapinteran. Mimitina Halder percaya yén anjeunna tiasa ngabantosan 'dorong Nazi ka arah kamanusaan'. Léngkah-léngkah anjeunna ngalaman kasombongan, karirisme sareng kahayang pikeun kahirupan anu gampang. Di luhur sadaya, manéhna tetep curiously detached ti kanyataanana. Dina ahirna Halder henteu ngan jadi anggota partai Nazi tapi ogé maénkeun peran langsung dina pembakaran buku SS, dina ékspérimén euthanasia, dina peuting Kaca Beureum
, sarta, pamustunganana, dina genocide Adolf Eichmann di Auschwitz, dimana Maurice, hiji-hijina sumber tina sudut pandang Yahudi dina lakon jeung kakuatan aslina tina "alus" di Halder, ends nepi ka jadi dideportasi.