Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Kasimpulanana: Waktu keur rumaja, Russell ngarasa pisan ngalamun, sarta mindeng mikir bunuh diri. Dina otobiografinya, manéhna nyaritakeun yén kapentinganana nu pangpentingna nyaéta dina agama jeung matematika, sarta ngan kahayangna pikeun leuwih nyaho matematika nu ngajaga manéhna tina bunuh diri. Manéhna dididik di imah ku sababaraha guru. Nalika Russell yuswa sabelas taun, lanceukna Frank ngawanohkeun manéhna kana karya Euclid, nu dijelaskeun dina otobiografinya salaku "salah sahiji kajadian hébat dina kahirupan kuring, sakumaha dazzling salaku cinta munggaran".Salila taun formatif ieu manéhna ogé kapanggih karya Percy Bysshe Shelley. Russell nulis, "Abdi nyéépkeun sakabéh waktu luang abdi pikeun maca manéhna, sarta diajar manéhna dina haté, teu nyaho saha waé anu kuring bisa nyarita naon anu kuring pikirkeun atawa parasaan, kuring dipaké pikeun mikirkeun kumaha éndah éta bakal geus nyaho Shelley, sarta heran naha kuring kudu papanggih mana wae mahluk manusa hirup jeung saha kuring kudu ngarasa jadi loba simpati". Russell ngaku yén ti umur 15 taun, manéhna méakkeun loba waktu pikeun mikir-mikir ngeunaan kabeneran ajaran agama Kristen, nu manéhna teu yakin pisan. Dina umur ieu, manéhna datang ka kacindekan yén teu aya wasiat bébas jeung, dua taun saterusna, yén teu aya kahirupan sanggeus maot. Tungtungna, dina yuswa 18 taun, sanggeus maca Otobiografi Mill, anjeunna ninggalkeun argumen "Pasal Kahiji" sarta jadi ateis. Anjeunna ngumbara ka buana di 1890 jeung babaturan Amérika, Edward FitzGerald, sarta jeung kulawarga FitzGerald anjeunna dilongok Pameran Paris of 1889 sarta éta bisa naék Menara Eiffel geura-giru sanggeus eta réngsé.  Pananya: Di mana manéhna diajar?
imah