Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina 1658, kakuatan Ottoman diarahkeun deui ka kalér dina kampanye ngalawan George II Rákóczi, Pangeran Transylvania, anu mekar jadi
konflik panjang jeung Habsburgs. Salami sababaraha taun saterusna, armada Vénésia, deui di handapeun komando Morosini, teu suksés ngusahakeun ngajaga blokade Selat Dardanelles. Morosini ogé neruskeun taktikna pikeun nyerang benteng-benteng Utsmaniyah: pengepungan pulo Santa Maura (Lefkada) dina bulan Agustus 1658 gagal, tapi dina taun 1659, urang Vénésia, dibantuan ku Maniot, ngusir Kalamata di Peloponnese, dituturkeun ku Torone di Chalcidice, Karystos di Euboea, sareng Çeşme. Sanajan kitu, saprak Vénésia teu bisa nyéépkeun pasukan pikeun ngeusian tempat-tempat ieu, serangan-serangan ieu henteu nguntungkeun Républik. Di sisi Utsmaniyah, Köprülü Mehmed maréntahkeun pangwangunan dua bénténg anyar, Sedd el Bahr ("Rampart of the Sea") jeung Kilid Bahr ("Key of the Sea"), di basisir Éropa lawang Dardanelles, pikeun ngalarang urang Vénésia asup deui ka Selat.