Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Kalawan Inggris jeung Muslim ka extent sababaraha cooperating, nu Viceroy nanya Jinnah pikeun ekspresi tina posisi Liga Muslim ngeunaan timer pamaréntahan, yakin yén éta bakal béda greatly ti Kongrés. Pikeun nyusun posisi kitu, Komite Kerja Liga patepung salila opat poé dina bulan Pebruari 1940 pikeun netepkeun istilah rujukan ka sub-komite konstitusional. Panitia Kerja ménta yén sub-komiteu balik deui kalayan usul anu bakal ngahasilkeun "dominasi mandiri dina hubungan langsung sareng Britania Raya" dimana umat Islam didominasi. Tanggal 6 Pébruari, Jinnah ngawartosan ka Viceroy yén Liga Muslim bakal nungtut partisi tinimbang féderasi anu dipertimbangkeun dina Undang-Undang 1935. Resolusi Lahore (kadangkala disebut "Résolusi Pakistan", sanajan teu ngandung ngaran éta), dumasar kana karya sub-komite, ngagem Téori Dua-Nasion jeung nelepon pikeun ngahijikeun propinsi-propinsi mayoritas Muslim di kalér-kuloneun India Britania, kalayan otonomi lengkep. Hak-hak nu sarupa kudu dibikeun ka wewengkon nu mayoritasna Muslim di wétan, jeung panyalindungan nu teu ditangtukeun dibikeun ka minoritas Muslim di propinsi séjénna. Resolusi ieu diluluskeun ku sési Liga di Lahore dina 23 Maret 1940.  Patarosan: Dimana wewengkon-wewengkon nu loba pendudukna Muslim?
di beulah wétan