Lengkepan kalimah di handap ieu: Sanggeus karir cemerlang di Collège de Juilly, anjeunna asup ka "Corps des Ponts et Chaussées" dina 1792, sarta jadi "chef de brigade" tina École Polytechnique dina yayasan taun 1794. Di dieu, di handapeun instruksi Prony, Lagrange, jeung Monge, manéhna diajar matematika luhur, tapi tanpa neglecting sastra, jeung jeung bantuan Fontanes ditarjamahkeun bagian gede tina "Æneid". Tina ayat-ayatna ngan aya hiji anu masih aya:Le temps n'épargne pas ce qu'on a fait sans lui. Sanaos hilap salaku matematikawan sareng pujangga, Fayolle parantos kéngingkeun reputasi anu solid pikeun jasa-jasa na pikeun sastra musik. Anjeunna diajar harmoni di handapeun Perne, sareng violoncello di handapeun Barni, tapi nyingkahan nyetak komposisi na; sareng nyumponan dirina ku nyebarkeun "Les quatre Saisons du Parnasse" (Paris, 1805<unk>9), kumpulan sastra dina genep belas jilid, 12mo, pikeun anu anjeunna nyerat seueur tulisan ngeunaan musik sareng musisi. Anjeunna ogé nyayogikeun bagian anu langkung ageung tina bewara biografi dina "Dictionnaire historique des Musiciens", diterbitkeun dina nami Choron sareng dirina (dua jilid. Paris, 1810<unk>11), hiji karya nu Fétis loba ngahutang. Dina taun 1813 anjeunna nyebarkeun "Sur les drames lyriques et leur exécution". Manéhna ngumpulkeun bahan pikeun Sajarah Biola, nu, kumaha oge, ngan fragmen mucunghul, dina judul "Notices sur Corelli, Tartini, Gaviniés, Pugnani, et Viotti, extraites d'une histoire du violon" (Paris, 1810). Sanggeus runtuhna Napoleon, Fayolle datang ka Inggris, dimana anjeunna ngajar basa Perancis, sarta nulis pikeun "Harmonicon". Dina wengi ti
Revolusi 1830 manéhna balik ka Paris, jeung neruskeun pagawean heubeul salaku kritikus musik. Di antara karya-karyana nu saterusna bisa disebutkeun hiji pamflet nu judulna "Paganini et Bériot" (Paris, 1830), jeung artikel-artikel ngeunaan musisi dina suplemén tina "Biographie Universelle" Michaud. Anjeunna maot dina 2 Désémber 1852, di Ste. Perrine, hiji imah ngungsi di Paris.