Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina malem 12 Juli, Hitler ngondang Kluge jeung Manstein ka markasna di Rastenburg di Prusia Wétan. Dua poé saméméhna, Sekutu Barat nyerang Sisilia
. tapi Ancaman tina pendaratan Sekutu salajengna di Italia atawa sapanjang Perancis kidul ngajadikeun Hitler percaya yén éta téh penting pikeun mindahkeun pasukan ti Kursk ka Italia sarta pikeun ngeureunkeun serangan. Kluge ngabagéakeun warta éta, sabab anjeunna sadar yén Soviét ngamimitian serangan masif ngalawan sektorna, tapi Manstein kurang ngabagéakeun. Pasukan Manstein nembé nyéépkeun saminggu pikeun merangan labirin karya pertahanan sareng anjeunna yakin yén aranjeunna aya dina ambang nembus kana rupa bumi anu langkung kabuka, anu bakal ngamungkinkeun anjeunna pikeun terlibat sareng ngancurkeun cadangan lapis baja Soviét dina perang mobile. Manstein nyebutkeun, "Urang teu kudu ngantep musuh nepi ka cadangan mobile manéhna [geus] komitmen [nu] lengkep ngéléhkeun". Hitler sapuk pikeun samentawis ngamungkinkeun neraskeun serangan di bagian kidul salient, tapi poé saterusna anjeunna maréntahkeun cadangan Manstein <unk> XXIV Panzer Corps <unk> pikeun pindah ka kidul pikeun ngadukung Angkatan Darat Panzer 1. Ieu ngaleungitkeun kakuatan anu dipercaya ku Manstein pikeun suksés.