Lengkepan kalimah di handap ieu: Puisi ieu utamina mangrupikeun tangisan pengasingan pikeun kumaha caketna nagara éta dugi ka modérnisasi (judulna kedah diinterpretasi: kaseueuran walungan dimana tindakan éta diatur nyaéta Albania, tapi nagara éta sorangan "panjang" Elbe sareng Spree, nyaéta, di gigireun Éropa Tengah sareng Kulon, sareng éta langkung nyeri ningali éta kirang tina kematangan politik, sosial sareng budaya sabab éta mangrupikeun bagian integral tina buana sareng budaya anu asalna tina cita-cita éta), anu nyababkeun sora anu nyaritakeun kana titik putus asa dugi ka, saolah-olah fenomena alam, anjeunna tiasa nguping (atanapi, langkung saé, ngaduga), jalma-jalma naék dina senjata, sapertos anu aranjeunna kantos nalika pikeun kamerdékaan, pikeun ngalawan tiran (Zog nyalira dina hal anjeunna parantos nganyenyeri suasana réformis jaman pasca kamerdékaan, sareng tujuan sareng kapentingan asing sareng masa depan Yugoslavia sareng sadaya kakuatan, dibantuan ku Raja sareng Raja)
tungtungna digulingkeun, dina 1939, ku Italians); ekspektasi ieu, sanajan tebih ti parantosan, ngamungkinkeun pujangga pikeun nutup ku kecap anu sami sareng di awal, dina kaayaan anu sami, tapi dina sumanget anu ngarep-ngarep, rejuvenated.