Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina 1977, Khmer Rouge mimiti purges internal diarahkeun kana jalma disangka tina disloyalty. Hun Sen, anu geus naék ka pangkat Panglima Batalyon, jadi paranoid jeung ngungsi jeung pengikut-Na ka Vietnam mana maranéhna ngagabung hiji tentara pemberontak jeung ngagantian pamaréntah dikelompokeun ku Vietnamese sateuacan usaha pikeun ngagulingkeun
rezim Khmer Rouge. Bun Rany, nu ditinggalkeun, dipenjara ku Khmer Rouge jeung teu ningali salakina deui nepi ka ampir dua taun saterusna nalika Vietnam nyerang Kamboja dina taun 1979. Sanggeus ngéléhkeun Khmer Merah jeung ngeusian Kamboja, urang Viétnam ngaranna Hun Sen minangka Wakil Perdana Mentri jeung dibébaskeun Bun Rany nu saterusna mimiti ngatur panti asuhan jeung sakola pikeun barudak yatim anu ditinggalkeun ku kawijakan genocidal Khmer Merah. Dina taun 1985, Hun Sen diangkat jadi Perdana Menteri, méré Bun Rany hiji platform hadé pikeun ngagedekeun duanana kagiatan ékonomi sarta karya kamanusaan nya. Salila prosés rapprochement Thailand-Kamboja pasca 1988, manéhna ngajalin hubungan pribadi nu deukeut jeung pamajikan Perdana Mentri Thailand Chatichai Choonhavan, sarta jadi deeply aub dina gancang ngembangna hukum jeung ilegal dagang antara Kamboja jeung Thailand. Ti kalungguhanana salaku wanoja kahiji, manéhna mimiti narik perhatian kana kasangsaraan jalma-jalma anu kainféksi HIV/AIDS, kaum miskin jeung isu-isu awéwé. Dina bulan April 1994 dina kongrés munggaran Palang Merah Kamboja, manéhna kapilih jadi Wakil Présidén sedengkeun Putri Eng Marie, pamajikan ti harita Co-Premier Menteri Pangeran Norodom Ranariddh kapilih jadi présidén. Dina kongrés kadua taun 1998, Bun Rany kapilih jadi Présidén sanggeus Hun Sen ngukuhkeun kakawasaanana ku cara sacara kasar ngusir jeung ngusir Ranariddh.