Dina téori atom jeung mékanika kuantum, orbital atom nyaéta fungsi matematika nu ngagambarkeun paripolah gelombang boh hiji éléktron atawa sapasang éléktron dina hiji atom. Fungsi ieu bisa dipaké pikeun ngitung kamungkinan manggihan éléktron hiji atom di wewengkon nu tangtu di sabudeureun inti atom. Istilah orbital atom ogé bisa ngarujuk ka wewengkon fisik atawa rohangan di mana éléktron bisa diitung hadir, sakumaha anu didefinisikeun ku wangun matematika husus tina orbital. Unggal orbital dina hiji atom dicirikeun ku hiji susunan unik tina tilu angka kuantum, n, l, jeung m, nu masing-masing pakait jeung énergi éléktron, momen sudut, jeung momen sudut vektor (nomer magnét kuantum). Unggal orbital atom bisa ditempokeun ku hiji maksimum dua éléktron sorangan, atawa sapasang éléktron dina hiji atom.
inti atom