Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Panarimaan anu goréng tina karya ieu dijelaskeun ku kontéks sosial sareng sajarah akhir Républik Perancis Kadua - pamilih désa ngabantosan Louis-Napoléon Bonaparte ka kakawasaan salaku kaisar sareng ngajaga anjeunna dina kakawasaan, tapi lukisan nunjukkeun Franche-Comté, daérah anu kuat républik, maksa urang Paris anu beunghar pikeun nyanghareupan kanyataan kasar di padesaan - tibatan nunjukkeun padesaan anu idéal, tenang sareng damai, éta nunjukkeun musuh poténsial warga kota kelas menengah, beunghar ku révolusi industri sareng badé ilubiung dina Revolusi 1848
. tapi Sababaraha jalma ningali lukisan éta salaku awal tina Dursasana pulitik Courbet, anu akarna di kota asalna sareng dina lukisan perjuangan kelasna, sakumaha anu diwujudkeun dina kontak panon anu tegang antara anjing lap awéwé (ngawakilan kelas menengah anu sombong) sareng anak sapi ngora (simbol dunya patani anu badé meletus kana pemberontakan). Aya ogé anu nganggap yén éta ngan saukur ngagunakeun deui pola filosofis kuno pikeun méré amal ka nu miskin, sanajan ku cara anu saimbang jeung jarak jauh ti aturan éstétika Katolik Roma di payuneun karya pelukis séjén, ninggalkeun tingkat luhur finish sarta ngaronjatkeun format jeung garis.