Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Wates kidul antara Transjordan jeung Arab dianggap strategis pikeun Transjordan pikeun nyingkahan terkurung, kalawan tujuan pikeun ngakses laut ngaliwatan Pelabuhan Aqaba. Daérah kidul Ma'an-Aqaba, wewengkon nu lega kalayan populasi ngan 10.000 urang, dikokolakeun ku OETA Wétan (nu saterusna jadi Karajaan Arab Suriah, sarta saterusna jadi Transjordan Mandat) sarta diklaim ku Karajaan Hejaz. Di OETA Wétan, Faisal geus nunjuk hiji "kaymakam" (sub-gubernur) di Ma'an; nu "kaymakam" di Aqaba, anu "disregarded duanana Husein di Mekah jeung Feisal di Damaskus kalawan impunity", geus maréntahkeun ku Hussein pikeun manjangkeun otoritas-Na ka Ma'an. Pertikahan téknis ieu henteu janten perjuangan terbuka, sareng Karajaan Hejaz kedah nyandak kontrol "de facto" saatos administrasi Faisal éléh ku Perancis. Sanggeus penaklukan Hejaz ku Saudi dina taun 1924-1925
, tentara Hussein kabur ka wewengkon Ma'an (anu harita sacara resmi diumumkeun salaku diiléksi ku Transjordan Abdullah). Dina taun 1925 Britania jeung Ibn Saud nandatanganan Perjangjian Hadda, nu nyieun wates antara Yordania jeung wewengkon Saudi diwangun ku genep garis lempeng. Nu penting, wates ieu méré Transjordan hiji outlet pondok dina Teluk Aqaba. Wates ieu saterusna dikonfirmasi ku Pasatujuan Jeddah taun 1927.