Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Usaha sadar pikeun ngalestarikeun jeung nangtayungan keanekaragaman hayati global mangrupakeun fenomena anyar. Nanging, konservasi sumberdaya alam miboga sajarah anu lumangsung saméméh jaman konservasi. Étika sumberdaya tumuwuh kaluar tina kabutuhan ngaliwatan hubungan langsung jeung alam. Peraturan atawa pangwatesan komunitas jadi perlu pikeun nyegah motif egois ti nyokot leuwih ti bisa sustained lokal, sahingga compromising suplai jangka panjang pikeun sesa masarakat. Dilema sosial ieu ngeunaan manajemén sumberdaya alam sering disebut "Tragedi of the Commons". Tina prinsip ieu, ahli biologi konservasi tiasa ngalacak étika dumasar sumberdaya komunal sapanjang budaya salaku solusi pikeun konflik sumberdaya komunal. Contona, urang Tlingit Alaska jeung Haida di Pasifik Kalér-Kulon miboga wates sumberdaya, aturan, jeung larangan di antara klan-klan dina hal mancing salmon sockeye. Aturan-aturan ieu dipandu ku sesepuh klan nu nyaho saumur hirupna wincik unggal walungan jeung walungan nu diurusna. Aya loba conto dina sajarah dimana budaya geus dituturkeun aturan, ritual, jeung praktekna diayakeun jeung hormat ka manajemén sumberdaya alam komunal. The Mauryan kaisar Ashoka kira-kira 250 B.C. dikaluarkeun edicts restricting nu meuncit sato jeung sababaraha rupa manuk, kitu ogé dibuka klinik Pangajaran sarta Palatihan Atikan.  Patarosan: Naon bisa kompromi suplai jangka panjang masarakat?
Régulasi atawa ngawatesan komunal