Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Tanggal 7 April 1939, Italia dipingpin ku Benito Mussolini sanggeus kapentingan anu panjang sareng lingkup pangaruh anu ngaliput salami periode antara perang nyerang Albania
. tapi Anggota rezim fasis Italia sapertos Count Galeazzo Ciano ngudag irredentisme Albania kalayan pandangan yén éta bakal kéngingkeun dukungan Italia di kalangan urang Albania bari ogé pas sareng tujuan perang Italia tina penaklukan Balkan. Pasukan penjajahan Italia taun 1939 disambut ku kalolobaan urang Albania Katolik nu nganggap maranéhna saiman. Otoritas Italia nganggap kapala suku kalér sacara umum teu penting sacara politik sareng ngijinkeun aranjeunna kabébasan pikeun ngajalankeun urusanana anu ngarusak nasionalisme Albania anu muncul ku ngabatalkeun usaha Zog pikeun ngagentos kasatiaan lokal ku kasatiaan nagara. Aneksasi Italia ti Kosovo ka Albania dianggap salaku aksi populér ku urang Albania ti dua daérah. Di wewengkon nu kakara diakuisisi, non-Albania kudu hadir sakola Albania nu ngajarkeun kurikulum ngandung nasionalisme sapanjang fasisme jeung dijieun pikeun ngadopsi bentuk Albania pikeun ngaran maranéhanana jeung ngaran kulawarga. Anggota ti élit nu miboga tanah, nasionalis liberal nu ngalawan komunisme jeung séktor séjénna masarakat ngawangun organisasi Balli Kombëtar jeung pamaréntahan kolaborasi di handapeun Italians nu sakabeh salaku nasionalis ngusahakeun pikeun ngawétkeun Albania Raya. Sedengkeun Italians nganyatakeun ningkat kahariwang ngeunaan conceding otoritas ka aranjeunna. Kalayan waktos, penjajahan Italia janten teu dipikaresep ku bagéan penduduk Albania sapertos intelektual, mahasiswa, kelas profésional sanés sareng warga kota anu ngahasilkeun deui nasionalisme Albania anu muncul anu dipupuk salami taun-taun Zog.