Kim Hong-il (23 Séptémber 1898 <unk> 8 Agustus 1980) nyaéta saurang aktivis kamerdékaan Koréa jeung jendral Perang Cina-Jepang Kadua jeung Perang Koréa, nu saterusna jadi diplomat jeung politikus di Koréa Kidul. Dilahirkeun di Pyongan Kalér, anjeunna sakola di Cina jeung Korea, sarta kungsi karir pondok salaku guru saméméh sambungan-Na jeung gerakan kamerdékaan Korea lahirna ngarah ka panjara-Na. Anjeunna ngungsi ka pangasingan di Cina dina taun 1918, sarta ngawula di Angkatan Darat Revolusi Nasional Kuomintang ti taun 1926 nepi ka 1948, saterusna anjeunna pindah ka Koréa Kidul nu anyar merdika pikeun ngagabung jeung Angkatan Darat Républik Koréa. Anjeunna maréntah Korps I Koréa Kidul dina taun kahiji Perang Koréa, sarta tuluy dikirim ka Taipei salaku duta Korea Kidul ka Républik Cina, nu ku waktu éta
geus mundur ka Taiwan. Tugasna di dinya ahirna lumangsung salila salapan taun. Manéhna balik deui ka Koréa Kidul dina taun 1960 sanggeus Révolusi April nu ngeureunkeun pamaréntahan Syngman Rhee, sarta digawé sakeudeung minangka Menteri Luar Negeri dina Park Chung-hee junta. Manéhna nyalonkeun pikeun Majelis Nasional, kahiji teu suksés dina taun 1960 jeung 1963, sarta saterusna kapilih dina taun 1967 sarta jadi inohong utama dina oposisi Partéy Démokratik Anyar.