Lewis jeung Tolman (1909) ngajelaskeun réciprocity of time dilation ku ngagunakeun dua jam cahaya A jeung B, iinditan jeung laju relatif nu tangtu ka silih. Jam diwangun ku dua plane mirrors sajajar jeung silih jeung ka garis gerak. Antara eunteung sinyal cahaya bouncing, jeung pikeun panalungtik resting dina rujukan sarua salaku A, periode jam A nyaéta jarak antara eunteung dibagi ku laju cahaya. Tapi lamun panalungtik dina jam B, manéhna nempo yén jam nu lumangsung dina sinyal kaluar, traces kaluar hiji sudut B, jeung Lewis jeung Tolman (1909) dijelaskeun réciprocity of time dilation ku ngagunakeun dua jam cahaya A jeung B, iinditan jeung laju relatif nu tangtu ka silih. Jam diwangun ku dua plane eunteung sajajar jeung silih jeung ka garis gerak. Antara eunteung sinyal cahaya bouncing, jeung pikeun panalungtik resting dina rujukan sarua salaku A, periode jam A nyaéta jarak antara eunteung dibagi ku laju cahaya. Tapi lamun panalungtik dina jam B, manéhna nempo yén jam nu lumangsung dina sinyal kaluar, B traces kaluar hiji sinyal (Ives<unk>Stilwell percobaan). Jeung
Antara eunteung