Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Nalika Karajaan Majapahit sumping Laksamana Cheng Ho ti Cina (Dinasti Ming) dina 1421 Masehi, anjeunna satuju sareng Raja Wikramawardhana (1389<unk>1429 Masehi) pikeun nempatkeun Ma Hong Fu sareng Ma Yung Long salaku duta besar Dinasti Ming di Tumapel. Hal ieu bisa dihubungkeun jeung usaha diplomatik Laksamana Cheng Ho pikeun mastikeun kaamanan étnis Cina di wewengkon Majapahit. Salila Perang Paregreg (1406), kira-kira 170 utusan ti Dinasti Ming dikirim ku Laksamana Cheng Ho pikeun ngadegkeun deui hubungan diplomatik antara Cina jeung Majapahit sanggeus konflik Jayakatwang-Raden Wijaya-Kublai Khan.
dina era transisi ti Singhasari ka Majapahit. Nanging, sadaya utusan dibunuh ku Raja Wikramawardhana anu henteu tiasa ngabédakeun status kadatanganana salaku musuh atanapi henteu. Peran Laksamana Cheng Ho ogé penting pikeun wewengkon Malang (Tumapel) dina 1432 nalika anjeunna sareng bawahanana, Gan Eng Cu sareng (Duke ("Bhre") Arya Teja I of Tuban) sareng lanceukna, Gan Eng Wan, ngabantosan Ratu Maharani Sri Suhita (1429 <unk> 1447 Masehi) ngahijikeun Daha (Kadiri) sareng Tumapel saatos konflik internal. Pikeun jasa-jasana, Bro Eng Wan dibéré gelar Raden Arya Suganda diangkat jadi pajabat di Tumapel.