Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina Juni atanapi Juli 1940 Gertrud Isolani sareng putrina aya diantara anu kabur ti Camp Gurs. Maranéhanana junun ngahubungkeun jeung salakina jeung eta sigana geus salaku threesome nu maranéhanana cicing "underground" di Vichy Perancis. Hirup di handapeun taneuh hartina teu didaptarkeun di balai kota di distrik tempat maranéhna aya. Salila dua taun 1940 - 1942 otonomi anu diwatesan anu diidinan ku otoritas Jérman ka pamaréntahan boneka di handapeun Maréchal Pétain turun sacara bertahap. Dina bulan Nopémber 1942 pasukan Jérman ngeusian Perancis kidul, sawaréh salaku réspon kana datangna pasukan Amérika
di Afrika Kalér Perancis. Ku waktu ieu gendarmes Perancis di kota-kota jeung, utamana, kota-kota gedé beuki loba anu dipirig atawa diganti ku perwira Gestapo berseragam. 1942 ogé mangrupa taun nalika déportasi ageung urang Yahudi Jérman di Perancis dimimitian: laporan anu ngadesek nunjukkeun yén jalma-jalma anu kapendak sareng ditawan dikirim ku karéta ka kubu pati Jérman di wétan. Bahaya pikeun urang Yahudi Jérman (sareng pengasingan "politik" Jérman anu sanés) cicing disumputkeun di Perancis kidul ditambihan ku bahaya anu ningkat ti pihak berwenang ka warga Perancis anu ngabantosan aranjeunna. Tanggal 11 Nopémber 1942, bareng jeung anakna (nu harita geus parah trauma), sarta sanggeus dua usaha gagal pikeun meuntas wates, Ursula Isolani junun meuntas wates ka Swiss. Sumber-sumber umumna jempé ngeunaan ayana jeung kagiatan Isolani antara kabur ti Camp Gurs jeung datangna ka Swiss, sarta jempé éta ngalegaan ka modalitas kabur ti Perancis nu dikawasa. Dina taun 1969, Isolani ngabéjaan hiji interviewer yén manéhna salamet lantaran "kabeneran, akal, jeung, pangpangna, berkat bantuan loba jalma nu bageur".