Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Saatos cicing di Munich (Jerman) sareng di Basel (Swiss), anjeunna ngungsi di Liège (Belgia) sareng pamajikanana sareng sababaraha regicides konvensional anu sanés, kalebet tilas présidén Konvénsi sareng wakil Marne Thuriot de la Rozière, sareng wakil Ille-et-Vilaine, Lot-et-Garonne, Haute-Garonne Mailhe, Indre-et-Loire Ysabeau sareng Oise Matthieu-Miranpal. Anjeunna dibantuan pikeun netep di kota Bélgia ku komisaris pulisi Wassin, anu mimitina nganggap anjeunna pikeun lanceukna anu ngora (Kolonel Grande Armée Napoleon, Jean-Chrysostôme Calès) anu anjeunna parantos ngalayanan. Di dinya, pikeun salamet, anjeunna neraskeun prakték ubar, ogé kagiatan sanésna, sapertos karya ngeunaan ékonomi tatanén, sakumaha anjeunna nyebatkeun dirina dina surat anu ngungkabkeun anu ditujukeun ka salah sahiji ponakanana Godefroy Calès (sareng ka ponakan-ponakan umur lima taun na, Jean Jules Godefroy Calès, duanana bakal janten wakil Republik di 1848 sareng 1885), anu masihan inpormasi anu pikaresepeun ngeunaan kahirupan anyar na di kota Bélgia. Anjeunna ogé nunjukkeun dina surat ieu yén, dugi ka magribna hirupna, anjeunna tetep ngahina bangsawan: <unk> "Anu bangsawan ieu henteu ngagaduhan bangsawan sareng, salami kasta ieu bakal aya, éta bakal janten musibah Perancis. Kuring henteu hoyong éta ancur, tapi kuring bakal nempatkeun éta dina henteu mampuh ngarugikeun. " <unk> Teu lami saatos kadatangan na di Liège, Bourbons, ngawalon kana panyuwunan babaturan anu Calès nyalametkeun kahirupan nalika Teror, satuju pikeun ngantepkeun anjeunna balik ka Perancis, tapi Calès nolak, nyatakeun yén diasingkeun ku hukum, anjeunna ngan ukur tiasa uih deui ku hukum. Sanggeus Révolusi Juli 1830
, anjeunna teu hayang ngamangpaatkeun abrogation tina hukum amnesti promulgated ku Monarki Juli, sarta ku kituna anjeunna pernah balik ka Perancis.