Lengkepan kalimah di handap ieu: Dina 357 Maséhi, suku Jermanik ngusahakeun nalukkeun Alsace tapi aranjeunna ditolak ku Romawi. Kalayan runtuhna Kakaisaran Romawi, Alsace jadi wewengkon Alemanni Jermanik. Urang Alemanni téh jalma-jalma patani, sarta basa Jermanik maranéhna ngawangun dasar dialek-dialek modéren nu diomongkeun di sapanjang Rhine Luhur (Alsatian, Alemannian, Swabian, Swiss). Clovis jeung Franks ngéléhkeun Alemanni salila abad ka-5 Masehi, culminating jeung
Perang Tolbiac, sarta Alsace jadi bagian ti Karajaan Austrasia. Di handapeun pamingpin-pamingpin Merovingian Clovis, pendudukna jadi Kristen. Alsace tetep dina kadali Frankish nepi ka karajaan Frankish, nuturkeun Sumpah Strasbourg tina 842, sacara resmi dibubarkeun dina 843 dina Perjangjian Verdun; incu-incu Charlemagne ngabagi karajaan kana tilu bagian. Alsace ngawangun bagian ti Perancis Tengah, nu diparéntah ku incu pangkolotna Lothar I. Lothar maot mimiti taun 855 jeung karajaan-Na dibagi jadi tilu bagian. Daérah nu disebut Lotharingia, atawa Lorraine, dibikeun ka putra Lothar. Sésana dibagi antara dulur-dulur Lothar, Charles the Bald (penguasa karajaan Frank Kulon) jeung Louis the German (penguasa karajaan Frank Wétan). Karajaan Lotharingia teu lila, tapi, jadi karajaan induk Lorraine di Francia Wétan sanggeus Perjangjian Ribemont dina 880. Alsace dihijikeun jeung Alemanni séjénna di wétaneun Rhine jadi pangeran tihang Swabia.