Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina taun 1880-an aya kompetisi sengit antara kakuatan Éropa pikeun wilayah di Afrika, prosés anu katelah Scramble for Africa. Prosés ieu culminated dina Konférénsi Berlin of 1884, di mana bangsa Éropa patali sapuk dina klaim teritorial masing-masing jeung aturan tina engagements bade salajengna. Hasilna Perancis meunangkeun kadali lembah luhur Walungan Niger (kira-kira sarua jeung wewengkon Mali jeung Niger modéren). Perancis geus nalukkeun
kalolobaan Aljazair kalér salila periode 1830-47, incorporating eta salaku bagian integral Perancis. Perancis nempatan wewengkon Niger modéren dina taun 1900, nyatakeun éta wilayah militér, dipimpin mimitina ti Zinder. Niger mimitina kaasup, babarengan jeung Mali jeung Burkina Faso modéren, dina Sénégal Luhur jeung koloni Niger, tapi ieu dipisahkeun dina 1911 sarta jadi konstituén ti koloni féderal Perancis Afrika Kulon ("Afrique occidentale française", disingget AOF). Samentara éta di Aljazair Perancis geus ngadorong ka kidul ti wewengkon basisir, nalukkeun kalolobaan Sahara Aljazair dina taun 1902. Wates antara Afrika Kulon Perancis jeung Aljazair Perancis (nyaéta naon ayeuna wates Aljazair jeung Mauritania, Mali jeung Niger) disatujuan dina 7 Juni 1905 ku Komandan Sénégal Luhur jeung Niger jeung Komandan Militér Departemen de l'Oasis dina Aljazair Perancis. Wates ieu ditetepkeun ku Konvénsi Niamey Juni 1909.