Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Panjangna: Dina sababaraha tingkatan sapanjang sajarah Romawi, ayana jumlah tanaga gawé murah dina wangun budak mangrupa faktor penting dina ékonomi. Budak pikeun tanaga gawé Romawi diala ku rupa-rupa cara, kaasup meuli ti padagang asing jeung ngabudakkeun populasi asing ku cara penaklukan militér. Kalawan involvement beurat Roma dina perang penaklukan dina abad 2 jeung 1 SM, puluhan lamun teu ratusan rébu budak dina hiji waktu anu diimpor kana ékonomi Romawi ti sagala rupa akuisisi Éropa jeung Tengah. Sedengkeun aya pamakéan kawates pikeun budak salaku pagawé, tukang, jeung attendants pribadi, angka nu gede ngarupakeun budak digawé di tambang jeung dina lahan tatanén di Sicily jeung Italia kidul. Keur bagian paling, budak anu dirawat kasar jeung oppressively salila periode Républik Romawi. Dina hukum Républik, budak teu dianggap jalma, tapi harta. Nu boga bisa nyiksa, ngarugikeun atawa malah maéhan budakna sorangan tanpa konsékuansi hukum. Sedengkeun aya loba kelas jeung tipe budak, nu panghandapna jeung paling loba kelas anu digawé di sawah jeung tambang anu subjected ka kahirupan gawé fisik teuas. konsentrasi luhur ieu jeung perlakuan oppressive tina populasi budak ngarah ka pemberontakan. Dina taun 135 SM jeung 104 SM, Perang Budak Kahiji jeung Kadua, masing-masing, meletus di Sisilia, di mana kelompok-kelompok leutik pemberontak manggihan puluhan rébu pengikut anu daék kabur tina kahirupan budak Romawi anu penindasan. Sedengkeun ieu dianggap karusuhan sipil serius ku Senat Romawi, nyandak taun sareng campur tangan militér langsung pikeun ngeureunkeun, aranjeunna henteu pernah dianggap ancaman serius pikeun Républik. Daérah Roma teu pernah ngalaman pemberontakan budak, ogé budak teu pernah katingali salaku ancaman pikeun kota Roma. Sadaya ieu bakal robah jeung Perang Servile Katilu.  Patarosan: Sakumaha gedéna ancaman nu aya dina karusuhan sipil nu gedé pikeun Républik?
pernah dianggap ancaman serius