Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Shakespeare teu dihormat dina hirupna, tapi anjeunna nampi loba pujian. Dina taun 1598, pendeta jeung panulis Francis Meres milih manéhna ti sakelompok panulis Inggris salaku "anu panghadéna" dina komedi jeung tragedi. Panulis drama Parnassus di St John's College, Cambridge, nga-numerasi manéhna jeung Chaucer, Gower, jeung Spenser. Dina First Folio, Ben Jonson nyebutkeun Shakespeare "Soul of the age, the applause, delight, the wonder of our stage", sanajan manéhna geus nyatet di tempat séjén yén "Shakespeare hayang seni". Antara restorasi monarki dina 1660 jeung ahir abad ka-17, gagasan klasik éta dina vogue. Hasilna, para kritikus dina mangsa éta lolobana ngajénan Shakespeare di handap John Fletcher jeung Ben Jonson. Contona, Thomas Rymer ngahukuman Shakespeare pikeun nyampur komik jeung tragis. Sanajan kitu, pujangga jeung kritikus John Dryden ngajén pisan Shakespeare, nyebutkeun ngeunaan Jonson, "Kuring ngahargaan manéhna, tapi kuring nyaah ka Shakespeare". Salami sababaraha dekade, pandangan Rymer ngawasa; tapi dina abad ka-18, para kritikus mimiti ngaréspon Shakespeare dina istilahna sorangan sareng ngagungkeun naon anu aranjeunna sebut jenius alami na. Sababaraha édisi ilmiah tina karyana, utamana Samuel Johnson dina 1765 jeung Edmond Malone dina 1790, nambahan reputasi na. Dina taun 1800, manéhna geus jadi pujangga nasional. Dina abad ka-18 jeung ka-19, kasohorna ogé sumebar ka mancanagara. Di antara jalma-jalma nu ngadukung manéhna nyaéta panulis-panulis Voltaire, Goethe, Stendhal, jeung Victor Hugo.  Patarosan: Sanajan Shakespeare loba dipuji salila hirupna, manéhna lain naon?
nu dihormat