Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sajaba ti éta, réduksi populasi anu gedé ku wabah éta nyababkeun harga lahan anu langkung mirah, langkung seueur tuangeun pikeun patani rata-rata, sareng paningkatan panghasilan per kapita anu relatif ageung di kalangan patani, upami henteu langsung, dina abad anu bakal datang. Kusabab wabah éta ngantepkeun lahan pertanian anu lega henteu diurus, éta disayogikeun pikeun padang rumput sareng nempatkeun langkung seueur daging di pasar; konsumsi daging sareng produk susu naék, ogé ékspor daging sapi sareng mentega ti Nagara-nagara Handap, Skandinavia, sareng Jérman kalér. Sanajan kitu, kelas luhur mindeng usaha pikeun ngeureunkeun parobahan ieu, mimitina di Éropa Kulon, jeung leuwih kuat jeung suksés di Éropa Wétan, ku instituting hukum sumptuary. Ieu ngatur naon jalma (utamana ti kelas patani) bisa ngagem, jadi bangsawan bisa mastikeun yén patani teu ngamimitian pakéan jeung meta salaku anggota kelas luhur jeung nambahan kabeungharan maranéhanana. Taktik séjénna nyaéta pikeun nangtukeun harga jeung upah, ku kituna patani teu bisa nanyakeun leuwih jeung ngaronjatna nilai. Di Inggris, Statuta Buruh 1351 ditetepkeun, hartina, teu saurang ogé patani bisa ménta upah leuwih ti taun 1346. Ieu kasuksésan beda-beda gumantung kana jumlah pemberontakan anu diideuan; hukum sapertos kitu mangrupikeun salah sahiji panyabab Pemberontakan Petani 1381
di Inggris.