Pasal: Dina taun 1919, hiji législatur India, diwangun ku Déwan Nagara jeung Majelis Legislatif, nyokot alih fungsi législatur Déwan Viceroy. Viceroy tetep miboga kakawasaan anu signifikan dina panerapan. Manéhna bisa ngawenangkeun pengeluaran duit tanpa idin ti Législatur pikeun "ecclesiastical, politik [and] pertahanan" tujuan, sarta pikeun tujuan naon waé salila "darurat". Manéhna diwenangkeun pikeun veto, atawa malah eureun dina, debat sagala bil. Lamun manéhna nyarankeun lulus tina bil, tapi ngan hiji kamar cooperated, manéhna bisa nyatakeun bil diliwatan leuwih bantahan tina kamar séjén. Legislatur teu boga wewenang leuwih urusan luar nagri jeung pertahanan. Présidén Déwan Nagara diangkat ku Viceroy; Majelis Legislatur dipilih, tapi Présidén diperlukeun persetujuan Viceroy urang. Patarosan: Naon anu Viceroy teu?
kakuatan signifikan leuwih panerapan