Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Pasal: Sateuacan percetakan digunakeun di abad ka-19, Al-Qur'an disalin dina naskah-naskah nu dijieun ku kaligrafer jeung panulis. Naskah-naskah nu pangheulana ditulis dina Aksara Ḥijāzī. Tapi naskah-naskah gaya Hijazi némbongkeun yén transmisi Al-Qur'an dina tulisan dimimitian dina tahap awal. Bisa jadi dina abad kasalapan, naskah-naskah mimiti mibanda aksara nu leuwih kandel, nu sacara tradisional dipikawanoh minangka aksara Kufic. Nepi ka ahir abad kasalapan, aksara-aksara anyar mimiti muncul dina salinan-salinan Al-Qur'an sarta ngagantikeun aksara-aksara nu saméméhna. Alesan pikeun henteu deui ngagunakeun gaya nu leuwih heubeul nyaéta alatan butuh waktu nu lila pikeun ngahasilkeunana sarta paménta pikeun salinan-salinanana beuki loba. Ku sabab kitu, nu nyalin téh milih gaya tulisan nu leuwih saderhana. Dimimitian dina abad ka-11, gaya tulisan nu dipaké utamana naskh, muhaqqaq, rayḥānī jeung, dina kasempetan nu leuwih jarang, aksara thuluth. Naskh loba dipaké. Di Afrika Kalér jeung Spanyol, gaya Maghribī populér. Nu leuwih béda nyaéta aksara Bihari nu dipaké ngan di kalér India. Gaya Nastaʻlīq ogé jarang dipaké di dunya Pérsia. Sistem vokalisasi, sakumaha anu urang terang ayeuna, sigana parantos diwanohkeun dina akhir abad ka-9. Kusabab pikeun kalolobaan umat Islam, meuli naskah téh mahal pisan, ku kituna salinan-salinan Al-Qur'an disimpen di masjid-masjid sangkan bisa diaksés ku jalma-jalma. Salinan-salinan ieu mindeng aya dina wangun runtuyan 30 bagian atawa juzʼ. Dina hal produktivitas, para panulis Ottoman méré conto nu panghadéna. Hal ieu téh pikeun ngaréspon kana paménta nu loba, teu dipikaresepna métode cetak, jeung alesan éstétika.  Pananya: Kumaha Qur'an diteruskeun saméméh percetakan digunakeun sacara lega?
naskah