Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Isu kumaha ngararancang Kongrés mangrupikeun salah sahiji anu paling ngabagi diantara pendiri nalika Konvénsi. Rencana Virginia Edmund Randolph nyauran Kongrés bicameral: imah handap bakal "ti jalma", dipilih langsung ku jalma-jalma Amérika Serikat sareng ngawakilan opini umum, sareng imah luhur anu langkung délibératif, dipilih ku imah handap, anu bakal ngawakilan nagara-nagara individu, sareng bakal kirang rentan kana variasi sentimen massa. Imah disebut salaku imah handap, sareng Sénat janten imah luhur, sanaos Konstitusi Amérika Serikat henteu nganggo terminologi éta. Persetujuan ti kadua imah diperlukeun pikeun lulus panerapan. Rencana Virginia meunang pangrojong ti delegasi ti nagara-nagara gedé saperti Virginia, Massachusetts, jeung Pennsylvania, sabab nyebutkeun pikeun wawakil dumasar kana populasi. Nagara-nagara nu leuwih leutik, kumaha oge, leuwih resep kana Rencana New Jersey, nu merlukeun hiji Kongrés unicameral kalawan perwakilan anu sarua pikeun nagara-nagara bagian. Ahirna, Konvénsi ngahontal Kompromi Connecticut atawa Great Kompromi, nu mana hiji imah Kongrés (Kamar Perwakilan) bakal nyadiakeun wawakil anu proporsional ka populasi unggal nagara bagian, sedengkeun nu séjénna (Sénat) bakal nyadiakeun wawakil anu sarua di antara nagara bagian. Konstitusi ieu diratifikasi ku jumlah anu diperyogikeun nagara bagian (salapan tina 13) dina taun 1788, tapi palaksanaanna ditetepkeun pikeun 4 Maret 1789. DPR mimiti digawé dina tanggal 1 April 1789, nalika ngahontal kuorum pikeun kahiji kalina.  Pananya: Saha nu kudu nyatujuan panerapan sangkan panerapan bisa ditarima?
Duanana imah "