Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina budaya populér modéren, gambaran gempa bumi dibentuk ku kenangan kota-kota gedé anu ancur, sapertos Kobe di 1995 atanapi San Fransisco di 1906
. tapi Gempa fiksi condong nyerang ujug-ujug jeung tanpa peringatan. Ku sabab kitu, carita-carita ngeunaan lini umumna dimimitian ku musibah jeung difokuskeun konsékuansi saharita, saperti dina "Short Walk to Daylight" (1972), "The Ragged Edge" (1968) atawa "" (1999). Conto anu kasohor nyaéta novél klasik Heinrich von Kleist, "The Earthquake in Chile", anu ngajelaskeun karuksakan Santiago dina 1647. Kumpulan fiksi pondok Haruki Murakami "Saatos Gempa" ngagambarkeun akibat tina gempa Kobe taun 1995.