Dina taun 1838, manéhna ngajelaskeun kumaha hiji prosés nu disebutna seleksi alam bakal ngajadikeun ieu kajadian. Ukuran populasi gumantung kana sabaraha jeung sabaraha sumberdaya anu bisa ngarojong eta. Pikeun populasi pikeun tetep ukuran sarua taun sanggeus taun, kudu aya hiji kasaimbangan, atawa kasaimbangan antara ukuran populasi jeung sumberdaya sadia. Kusabab organisme ngahasilkeun leuwih turunan ti lingkungan maranéhanana bisa ngarojong, teu kabeh individu bisa salamet kaluar unggal generasi. Kudu aya hiji perjuangan kalapa pikeun sumberdaya nu mantuan dina survival. Salaku hiji, Darwin ditangtukeun yén éta teu kasempetan nyalira. Gantina, survival hiji organisme gumantung kana kamampuhan unggal organisme individu, "tracing" serangga atawa mantuan insék, nu mantuan tumuwuhna alam. Darwin ogé dicatet yén dina prosés ieu, nu traits tina tutuwuhan jeung tutuwuhan anu dipaké pikeun nyieun variasi atawa variasi nu bisa ngabalukarkeun survival leuwih panjang ti dina awak lalaki atawa tutuwuhan.
generasi