Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Periode katilu literatur Francophone Aljazair kaasup tulisan ngeunaan Perang Kamerdikaan
, tapi ogé kritis unsur tradisi Aljazair. Karya-karya ieu museurkeun kana masalah urbanisme, birokrasi, intoleransi agama sareng patriarki. Sarua jeung rupa-rupa topikna, karya-karya ieu béda-béda gaya ti Realisme, nepi ka Postmodernisme. Panulis ieu kaasup Rachid Boudjedra, Rachid Mimouni, Leila Sebbar, Tahar Djaout jeung Tahir Wattar. Trilogi Leila Sebbar ngajajah sudut pandang generasi kadua Aljazair. Ieu tackled kaayaan sosial jeung budaya anyar saperti rekonstruksi hésé identitas di nagara torn ka handap ku sajarah na. Sakumaha Karina Eileraas nempatkeun dina "Reframing the Colonial Gaze: Photography, Ownership, and Feminist Resistance": Sherazade mangrupikeun korban tina "ketidakmampuanna pikeun ngaksés jaman baheula" anu "ngajempékeun hirupna salaku imigran Maghrebian di Perancis, sareng nyegah duka anu suksés". Buku Leila Sebbar ngajajah subyek identitas jeung hibriditas budaya kalayan ngagunakeun rujukan intertextual jeung artistik. Dina bukuna, Sherazade bisa ngélingan tanah airna anu leungit ngaliwatan poto-poto fotografer Perancis Marc Garanger. Salaku Karina Eileraas ngembangkeun, poto-Na "nyiapkeun Sherazade ku jalan pintas tambahan ka jaman baheula, nu ngidinan nya samentara ngilu nya (kurangna) Aljazair".