Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Walter Cannon jeung Hans Selye ngagunakeun ulikan sato pikeun ngadegkeun dasar ilmiah pangheubeulna pikeun nalungtik stres. Aranjeunna ngukur réspon fisiologis sato kana tekanan éksternal, sapertos panas sareng tiis, pengendalian anu berkepanjangan, sareng prosedur bedah, teras diekstrapolasi tina panilitian ieu ka manusa. Panilitian saterusna ngeunaan setrés dina manusa ku Richard Rahe sareng anu sanésna netepkeun pandangan yén setrés disababkeun ku stres kahirupan anu béda, anu tiasa diukur, sareng salajengna, yén stres kahirupan ieu tiasa digolongkeun ku tingkat median setrés anu aranjeunna hasilkeun (ngarah kana skala setrés Holmes sareng Rahe). Ku kituna, stres sacara tradisional dianggap salaku hasil tina penghinaan ti luar anu teu bisa dikontrol ku jalma anu ngalaman stres. Nu leuwih anyar, kumaha oge, eta geus pamadegan yén kaayaan éksternal teu boga sagala kapasitas intrinsik pikeun ngahasilkeun stress, tapi gantina pangaruh maranéhanana dimédiasi ku persepsi individu, kamampuhan, jeung pamahaman.  Patarosan: Naon argumen nu leuwih anyar ngeunaan peran kaayaan éksternal dina ngabalukarkeun stress dina sato?
yén kaayaan éksternal henteu ngagaduhan kamampuan intrinsik pikeun ngahasilkeun setrés, tapi pangaruhna dimédiasi ku persepsi, kapasitas, sareng pamahaman individu