Einstein (1906) némbongkeun yén inersia énergi (massa-énergi-sarupa) mangrupa kaayaan anu perlu jeung cukup pikeun konservasi puseur téoréma massa. Dina kasempetan éta, manéhna nyatet yén eusi matematis formal Poincaré ngeunaan puseur massa (1900b) jeung makalah sorangan utamana sarua, sanajan interpretasi fisik éta béda dina cahya rélativitas.Kurd von Mosengeil (1906) ku ngalegaan itungan Hasenöhrl ngeunaan hideung-awak-radiasi dina rongga, diturunkeun éksprési sarua pikeun massa tambahan hiji awak alatan radiasi éléktromagnétik salaku Hasenöhrl. Gagasan Hasenöhrl éta yén massa awak kaasup kontribusi ti widang éléktromagnétik, manéhna imagined salaku hiji awak hubungan antara cahaya jeung énergi.
Taun 1906