Kaéndahan di alam sacara sajarahna geus jadi téma anu nyebar dina seni jeung buku, ngeusian bagian-bagian gedé perpustakaan jeung toko buku. Kaéndahan alam geus digambarkeun jeung sohor ku loba seni, fotografi, puisi, jeung sastra séjénna nunjukkeun kakuatan nu loba jalma ngahubungkeun alam jeung kaéndahan. Alesan naha pakaitna ieu aya, jeung naon pakaitna diwangun ku, anu ditalungtik ku cabang filsafat disebut éstétika. Leuwih tangtu ciri dasar nu loba filsuf satuju ngeunaan ngajelaskeun naon anu katempo salaku éndah, pamadegan anu ampir sajajalan. Alam jeung wildness geus subjek penting dina sagala rupa era sajarah dunya. A tradisi mimiti seni bentang dimimitian di Cina salila Dinasti Tang (618-90).
Alam jeung alam liar