Walter Cannon jeung Hans Selye ngagunakeun studi sato pikeun ngadegkeun dasar ilmiah pangheubeulna pikeun studi stres. Maranéhanana ngukur réspon fisiologis sato pikeun tekanan éksternal, saperti panas jeung tiis, restraint berkepanjangan, jeung prosedur bedah, lajeng extrapolated ti studi ieu pikeun manusa. Studi saterusna stress dina manusa ku Richard Rahe jeung nu lianna ngadegkeun pamadegan yén stress disababkeun ku béda, stressors hirup bisa diukur, sarta salajengna, yén stressors hirup ieu bisa digolongkeun ku tingkat median stress maranéhna ngahasilkeun (ngabalukarkeun Holmes jeung Rahe skala stress). Ku kituna, stress ieu tradisional conceptualized janten hasil tina insults éksternal saluareun kontrol maranéhanana ngalaman stress.
yén kaayaan éksternal henteu ngagaduhan kamampuan intrinsik pikeun ngahasilkeun setrés, tapi pangaruhna dimédiasi ku persepsi, kapasitas, sareng pamahaman individu