Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Salila taun anu sami anjeunna sering ka salon Bertins, sapanjang panulis utama sareng seniman waktos (sketsa na pikeun potret Victor Hugo salamet). Anjeunna ngahasilkeun dua lukisan dinding pikeun salon ieu, ancur dina 1854. Sanggeus Révolusi 1848
Mottez angkat ka Inggris, dimana anjeunna ngahasilkeun sababaraha potret bangsawan sareng kapribadian Inggris sareng menteri diasingkeun François Guizot, anu dipamerkeun di salon Royal Academy. Manéhna hiji portraitist alus teuing sapanjang karirna sarta éta nu utamana nempatan anjeunna dina taun panungtungan karirna. Manéhna balik ka Perancis dina 1853 sarta digawé jeung Delacroix di Église Saint-Sulpice, dina awal 1860-an, di mana gaya-gaya maranéhanana anu pohara kontras jelas némbongkeun perjuangan antara visi neo-klasik jeung romantis. Maurice Denis nganggap fresko ieu di St-Sulpice (salah "Saint Martin") salaku "teu tiasa hilap". Manéhna ngarancang jandela kaca patri di église Saint-Maurice de Lille.