Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Imelda némbongkeun hiji sisi fiercer dirina sanggeus gaffes ("béntang jeung Budak") jeung geus vented kaluar amarah nya ngalawan Ferdinand gering anu nanyakeun keur hampura ti nya ("miskin Me") - Imelda ngaklaim manehna bakal hiji ngajalankeun nagara, ayeuna nu Ferdinand gering. Tétéla, rahayat teu resep naon anu lumangsung di Filipina ("Please Don't") dina kapamimpinan Imelda; tapi manéhna ngalakukeun kontrol krisis ku cara mintonkeun pamingpin internasional. Hanjakalna, Estrella ngalakukeun wawancara anu nyarios ("Solano Avenue") anu nyababkeun konfrontasi antara dirina sareng réréncangan lami Imelda, dimana anjeunna nawiskeun Estrella artos. Nalika Estrella nolak, Imelda geus anjeunna dipenjara. Alatan beuki loba karusuhan ("Karusuhan jeung Bom") di Manila, Ferdinand ngadéklarasikeun Hukum Martial ("Order 1081") jeung ensemble nyanyi tina pangalaman maranéhanana jeung sangsara: di antarana nyaéta Ninoy, anu tumuwuh jadi vokal manéhna dipenjara. Imelda nganjang ka Ninoy di sélna sarta nyaritakeun yén manéhna kudu indit ka Amérika Sarikat jeung teu kungsi balik deui ("Tujuh Taun"). Ninoy indit ka Amérika Sarikat tapi balik ("Gate 37") ngan keur ditelasan di aspal
. tapi Indung Ninoy, Aurora ("Just Ask the Flowers") ngabéjaan ngeunaan pupusna putrana sarta ngadorong jalma-jalma pikeun berontak. Ningali popularitas jeung pangrojongna runtuh di hareupeun manéhna, Imelda ngadu'a kaleungitanana salaku hiji gambar Estrella ambek-ambekan ngritik manéhna ("Why Don't You Love Me?"). Kaayaan di Filipina ayeuna teu aya dina kadali, Imelda sareng Ferdinand diévakuasi ti karaton ku helikopter, ngahirupkeun rezimna.