Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Layla and Majnun (Arabic ), ogé Leili o Majnun (Persian ), nyaéta sajak naratif anu diwangun taun 584/1188 ku pujangga Pérsia Niẓāmi Ganjavi dumasar kana carita Arab semi-sajarah ngeunaan abad ka-7 Nejdi Bedouin pujangga Qays ibn Al-Mulawwah sareng kekasihna Layla bint Mahdi (atanapi Layla al-Aamiriya). Nizami ogé nulis Khosrow jeung Shirin, hiji roman tragis Pérsia, dina abad ka-12. Ieu mangrupa sajak populér nu muji carita cinta maranéhanana. Ieu mangrupikeun anu katilu tina lima sajak naratif panjangna, Panj Ganj (Persian) (The Five Treasures). Lord Byron nyebatna "Romeo jeung Juliet di Wétan". Qays jeung Layla silih bogoh basa keur ngora, tapi basa geus gede bapana Layla teu ngidinan maranéhna babarengan. Qays janten obsesi sareng anjeunna, sareng suku Banu 'Amir sareng masarakatna masihan anjeunna julukan Majnūn (مجنون "gila", hurung. "dipiboga ku Jinn"). Jauh saméméh Nizami, legenda ieu sumebar dina wangun anékdot dina akhbar Iran. Anékdot awal jeung laporan lisan ngeunaan Majnun didokumentasikeun dina Kitab al-Aghani jeung Ibn Qutaybah's al-Shi'r wal-Shu'ara'. Anékdot-anékdotna biasana pondok pisan, ngan saukur leupas nyambung, sareng nunjukkeun sakedik atanapi henteu aya pamekaran plot. Nizami ngumpulkeun sumber-sumber sékulér jeung mistis ngeunaan Majnun sarta ngagambarkeun gambaran nu jelas ngeunaan para pencinta nu kawentar. Saterusna, loba pujangga Pérsia séjén nyonto manéhna jeung nulis versi sorangan tina roman. Nizami narik pangaruh tina puisi cinta Udhrite, anu dicirikeun ku ditinggalkeun érotis sareng daya tarik pikeun anu dipikacinta, sering ku cara anu teu kacumponan. Seueur tiruan anu diciptakeun tina karya Nizami, sababaraha diantarana mangrupikeun karya sastra asli dina hakna sorangan, kalebet Amir Khusrow Dehlavi's Majnun o Leyli (rampung taun 1299), sareng versi Jami, réngsé taun 1484, jumlahna 3,860 pasangan. Karya-karya penting séjénna nyaéta karya Maktabi Shirazi, Hatefi (m. 1520), jeung Fuzûlî (m.1556), nu jadi populér di Turki Utsmani jeung India. Sir William Jones nyebarkeun novel Hatefi di Kalkuta dina taun 1788. Nu...  Pananya: Ti iraha carita-carita nu béda-béda téh beuki loba?
abad ka-12