Dina satengah mimiti abad ka-20, psikologi klinis difokuskeun kana penilaian psikologis, kalayan saeutik perhatian anu dipasihkeun pikeun pengobatan. Ieu robah sanggeus 1940-an nalika Perang Dunya II nyababkeun kabutuhan pikeun paningkatan ageung dina jumlah dokter terlatih. Ti saprak éta, tilu modél pendidikan utama parantos dikembangkeun di Amérika Serikat: Ph.D. modél Élmu Klinis (beurat fokus kana panalungtikan), modél élmu-praktisi PhD (ngintegrasikeun panalungtikan sareng prakték), sareng modél praktisi-psikolar (fokus kana prakték klinis manusa). Di Inggris sareng Républik Irlandia, Psikologi Klinis Dokter murag di antara dua modél utama ieu, sedengkeun di nagara éta, aya tilu modél utama anu nyayogikeun palatihan pikeun ahli psikologis (terapi kognitif, psikoterapi, sareng terapi kabiasaan), anu terakhir biasana aya dina opat modél utama.
Taun 1896