Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Karuksakan karaton Koréa jeung perpustakaan taun 1126 jeung invasi Mongol taun 1231
jeung dominasi Koréa (dinasti Yuan, 1231-1356) ngaleungitkeun sajarah sastra Koréa saméméhna, jeung euweuh akun leungeun kahiji tina asal "gwonbeop" anu aya. Dina 1145, Raja Injong (r. 1112-1146) maréntahkeun sarjana Konfusian Kim Bu-sik pikeun nyusun "Samguk Sagi" ("Sejarah Tilu Karajaan"). Kira-kira hiji abad saterusna, saurang biarawan Budha, Iryeon, nyusun "Samguk Yusa" ("Memorabilia tina Tilu Karajaan"). Nurutkeun kadua karya, militancy antara jeung di antara tilu nagara utama salila Periode Tilu Karajaan (37 SM <unk> 660 Masehi) nyababkeun unggal nagara ngembangkeun lembaga pikeun latihan prajurit. Sanajan istilah "gwonbeop" teu dipaké, kadét di Pyong Dang (institusi pendidikan) di Goguryeo diajarkeun pukulan jeung tendangan ("ji leu ki beop"); kadét di Silla diajarkeun "chil kuk" (tendangan) jeung "soo bak" (tendangan). Di Baekje, tarung leungeun ("soo sool") kaasup kana latihan. Konsolidasi semenanjung Koréa di handapeun Silla dina taun 668 ningkatkeun pendekatanana pikeun tarung tangan-ka-tangan. Nu jarang disebutkeun ngeunaan "soo bak" nunjukkeun yén pasanggiri dina tarung tanpa pakarang, mindeng jeung tohan ku panongton, diayakeun dina poé libur jeung acara husus séjén nepi ka invasi Koréa ku Mongol (1231<unk>1392).