Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Kasultanan Abbasiyah ngaleuleuskeun sanggeus perang sipil Abbasiyah
dina taun 810-an, jeung kakawasaan khalifah ditantang ku tendensi sécessionist diantara penguasa periferal, kaasup nu ti Tbilisi. Dina waktu nu sarua, émirat ieu jadi sasaran dinasti Bagrationi Géorgia nu keur ngagedéan wewengkonna ti Tao-Klarjeti ka sakuliah wewengkon Géorgia. Émirat Tbilisi tumuwuh dina kakuatan relatif dina Ishaq ibn Isma'il (833<unk>853), anu cukup kuat pikeun ngeureunkeun énergi pangeran-pangeran Géorgia sareng bersaing sareng otoritas Abbasid di daérah éta. Manéhna nolak mayar upeti taunan ka Baghdad, sarta nyatakeun kamerdékaanna ti Khalifah. Pikeun neunggeul pemberontakan, dina taun 853 Khalifah al-Mutawakkil ngirimkeun ékspédisi hukuman anu dipimpin ku Bugha al-Kabir (ogé katelah Bugha the Turk) anu ngaduruk Tbilisi ka taneuh sareng ngaluarkeun Ishaq, ngeureunkeun kasempetan kota pikeun janten pusat nagara Islam anu mandiri di Kaukasus. Urang Abbasiyah milih henteu ngawangun deui kota sacara éksténsif, sarta hasilna, prestise jeung otoritas Muslim di wewengkon ieu mimiti ngaleutikan.