Tulis a continuation for this paragraph - Ancaman asing anu paling serius pikeun Maroko, kumaha oge, nyaéta Perancis, anu parantos ngaluncurkeun invasi na
nagara tatangga Aljazair dina 1830. Abd al-Rahman ngirimkeun pasukan Maroko pikeun membela Tlemcen dina taun 1830, tapi aranjeunna dialungkeun deui sareng Tlemcen direbut ku Perancis dina taun 1832. Abd al-Rahman ngadukung perlawanan gerilya di Aljazair anu dipingpin ku Abd al-Qadir al-Jaza'iri anu sacara téoritis, vasal ti sultan Maroko, sanaos ngan ukur samentawis, henteu hoyong nanggung balesan Perancis. Tapi suku-suku wates Maroko terus ngadukung Abd al-Qadir langkung aktip, ngadorong Perancis pikeun ngaluncurkeun serangan sorangan ngalangkungan wates sareng ngadegkeun pos-pos maju di daérah Maroko, anu ngan ukur nyababkeun réaksi di Maroko sareng ningkatkeun perang wates anu teu teratur. Tentara Maroko nyerang grup militér Perancis anu dianggap Perancis salaku deklarasi perang. Sanggeus diajar yén Sultan geus dikirim pasukan badag ka hareup wétan, Peugeot masihan Maroko hiji deadline dalapan poé pikeun mundur tentara na ti wétan, tapi Sultan teu yakin.