Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Perang dimimitian dina 264 SM ku urang Romawi meunang pijakan di Sisilia di Messana (Messina modéren). Urang Rum tuluy ngadorong Syracuse, hiji-hijina kakawasaan nu mandiri di pulo éta, pikeun ngahiji jeung maranéhna sarta ngurung markas utama Carthage di Akragas. Tentara Carthaginian badag ngusahakeun ngangkat pengepungan dina 262 SM, tapi éléh beurat dina Patempuran Akragas. Urang Romawi tuluy ngawangun angkatan laut pikeun nangtang urang Kartago, sarta maké taktik anyar ngabalukarkeun sababaraha kekalahan. Hiji pangkalan Carthaginian di Corsica direbut, tapi serangan di Sardinia ditolak; pangkalan di Corsica tuluy leungit. Ngagunakeun kaunggulan kapal lautna, urang Rum nyerang Afrika Kalér, tapi dicekel ku urang Kartago. Dina Patempuran Tanjung Ecnomus, urang Kartago sakali deui éléh; ieu bisa jadi patempuran laut nu panggedéna dina sajarah dumasar kana jumlah prajurit nu milu. Invasi mimitina suksés sarta dina taun 255 SM, urang Karthago nungtut perdamaian; istilah anu diusulkeun éta kasar pisan aranjeunna merangan, ngéléhkeun para panyerang
. tapi Urang Romawi ngirimkeun armada pikeun ngévakuasi nu salamet sarta urang Kartago ngalawan dina Patempuran Tanjung Hermaeum di Afrika; urang Kartago éléh beurat. Parahu-parahu Romawi ogé diruksak ku badai waktu balik deui ka Itali, lolobana kapal jeung leuwih ti 100.000 prajuritna musna.