Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Tanah ieu dikawasa salaku mandat Kakaisaran Britania ti 1920 nepi ka 1948, sanggeus diturunkeun ku Ottoman di ahir Perang Dunya Kahiji. Perang Dunya Kadua ningali mandat dibom
beurat. Sakali Inggris sapuk pikeun nyadiakeun pakarang jeung ngabentuk Brigade Yahudi dina 1944, Yishuv Yahudi resmi diasupkeun konflik di sisi sekutu. Dina ahir perang, di tengah-tengah ningkatna ketegangan sareng Inggris anu kesel konflik, PBB (PBB), anu hoyong pisan ngahibur faksi Arab sareng Yahudi, ngadopsi Rencana Partisi pikeun Paléstina di 1947 nyarankeun nyiptakeun nagara Arab sareng Yahudi anu mandiri, sareng Yerusalem anu internasional. Rencana ieu ditarima ku Badan Yahudi tapi ditolak ku pamingpin Arab. Taun saterusna, Badan Yahudi ngadéklarasikeun kamerdékaan Nagara Israél, sarta Perang Arab-Israél 1948 nu saterusna, ngabalukarkeun ngadegna Israél di sabagéan gedé ti tilas wilayah Mandat, sedengkeun Tepi Barat jeung Gaza dicekel ku nagara-nagara Arab tatangga. Ti harita Israél geus ngalawan sababaraha perang jeung nagara-nagara Arab, sarta saprak Perang Genep Poé dina Juni 1967 ngawengku wewengkon-wewengkon anu dikawasa, kaasup Tepi Barat, Dataran Luhur Golan jeung Jalur Gaza (anu masih dianggap dikawasa sanggeus disengagement 2005, sanajan sababaraha ahli hukum ngabantah klaim ieu). Kawijakan-kawijakan panerapan nu saterusna nyababkeun panerapan pinuh hukum Israél di Dataran Luhur Golan jeung Yerusalem Wétan, ogé panerapan parsialna di Tepi Kulon ngaliwatan "pipelining" kana padumukan Israél. Israél ngalaksanakeun kontrol pinuh leuwih ampir dua per tilu Tepi Kulon jeung kontrol parsial leuwih 165 enclaves Paléstina; penjajahan Israél tina wewengkon Paléstina sacara internasional dianggap salaku penjajahan militér pangpanjangna di dunya dina jaman modéren. Usaha pikeun ngabéréskeun konflik Israél-Palestina henteu ngahasilkeun perjanjian perdamaian akhir, sedengkeun Israél parantos nandatanganan perjanjian perdamaian sareng Mesir sareng Yordania.