Dina basa nu sarua jeung bagian di handap ieu, tuluy ngajawab patarosan saterusna: Passage: Vénus mangrupa ciri utama langit peuting, sarta ku kituna geus penting pisan dina mitologi, astrologi jeung fiksi sapanjang sajarah jeung di budaya béda. Puisi klasik saperti Homer, Sappho, Ovid jeung Virgil spoke béntang jeung cahaya anak. Puisi saperti William Blake, Robert Frost, Alfred Lord Tennyson jeung William Wordsworth wrote odes ka eta. Kusabab gerakan Vénus mucunghul jadi discontinuous (it disappears alatan deukeutna ka panonpoé, pikeun loba poé dina hiji waktu, lajeng reappears dina cakrawala séjén), sababaraha budaya teu ngakuan Vénus salaku éntitas tunggal; gantina, maranéhanana nganggap eta jadi dua béntang misah dina unggal cakrawala: panonpoé peuting jeung panonpoé peuting. Nonetheless, hiji segel silinder ti jaman BC nunjukkeun yén nu kuna urang Yunani dipikawanoh béntang jeung cahaya panonpoé. Dina abad ka-1600 saméméh Masehi, anu ditulis dina basa Yunani kuno, ngaranna disebut "Shana" ("Shana")
nu mawa cahaya