Regim Sanasi otoriter ("sanasi" hartina "panyembuhan") anu dipingpin ku Piłsudski nepi ka pupusna taun 1935 (jeung bakal tetep aya nepi ka 1939) ngagambarkeun évolusi diktator ti jaman baheula kénca-tengahna ka aliansi konservatif. Lembaga pulitik jeung pihak-pihak diidinan beroperasi, tapi prosés pamilihan dimanipulasi sarta jalma-jalma nu teu daék babarengan sacara tunduk dikaniaya. Ti taun 1930, para lawan rézim nu terus-terusan, loba ti golongan kénca, dipenjara jeung dilarapkeun kana prosés hukum anu dipentaskeun kalayan kalimah-kalimah kasar, saperti sidang Brest
, atawa ditahan di panjara Bereza Kartuska jeung camp sarupa pikeun tahanan pulitik. Kira-kira tilu rebu urang ditahan tanpa sidang di kamp tahanan Bereza antara taun 1934 jeung 1939. Contona, dina taun 1936, 369 aktivis dibawa ka ditu, kaasup 342 komunis Polandia. Patani-patani nu barontak ngayakeun karusuhan dina taun 1932, 1933 jeung 1937 di Polandia. Gangguan sipil séjénna disababkeun ku pagawe industri anu mogok (contona kajadian "Bloody Spring" taun 1936), nasionalis Ukraina sareng aktivis gerakan Bélarus anu mimiti. Kabéh jadi target pacification pulisi-militer nu teu boga rasa. Salian ti ngarojong répresi pulitik, rezim ieu ogé ngagedékeun kultus kapribadian Józef Piłsudski nu geus aya lila saméméh manéhna jadi diktator.