Dina taun 1906, commissioning tina HMS Dreadnought dibawa ngeunaan obsolescence sadaya battleships aya. Dreadnought, ku scrapping batré sekundér, éta bisa mawa sapuluh 12-inci (305 mm) pakarang tinimbang opat. Manéhna bisa némbak dalapan pakarang beurat broadside, sabalikna ka opat ti pre-dreadnought; jeung genep pakarang payun, sabalikna ka dua. Pindah ka'sakabéh-badag-gun' desain éta hiji kacindekan logis tina ranges papacangan beuki lila jeung batré sekundér heavier tina pre-dreadnoughts panungtungan; Jepang jeung Amérika Sarikat kungsi dirancang kapal jeung armament sarupa saméméh Dreadnought, tapi éta bisa ngalengkepan eta saméméh kapal Britania. Hal ieu dirasakeun yén alatan jarak panjang nu ngan bisa perang, pakarang panggedéna dina perang, anu leuwih éféktif dina ngungkulan dua pakarang 12 inci, sarta tilu kali leuwih éféktif batan mounting dina battleship. Patarosan:
scrapping batré sekundér