Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Kapercayaan (Latin, avaritia), ogé katelah avarice, cupidity, atawa covetousness, nyaéta, kawas nafsu jeung gluttony, dosa kahayang. Nanging, kasatiaan (sapertos anu katingali ku Garéja) dilarapkeun kana kahoyong buatan, rapacious sareng ngudag harta benda. Thomas Aquinas nulis, "Kahawatiran nyaéta dosa ngalawan Allah, saperti sagala dosa fana, sakumaha loba manusa condemns hal langgeng demi hal temporal". Dina Dante urang Purgatory, nu penitents anu kabeungkeut jeung diteundeun beungeut ka handap dina taneuh pikeun ngabogaan konsentrasi kaleuleuwihi dina pikiran earthly. Ngumpulkeun barang, maling, jeung ngarampok, utamana ku cara kekerasan, tipu daya, atawa ngamanipulasi wewenang, kabéh kalakuan nu bisa dijurung ku napsu. Kajahatan sapertos kitu tiasa kalebet simoni, dimana hiji usaha mésér atanapi ngajual sakramén, kalebet Ordo Suci sareng, ku sabab kitu, posisi otoritas dina hirarki Garéja.  Pananya: Numutkeun garéja, naon tujuan tina sarakah?
kahayang jeung ngudag kabeungharan nu teu nyata