Lengkepan kalimah ieu: Dina mangsa dinasti Yuan Mongol, di taun 1277 di kota ieu diadegkeun hiji pengawas perdagangan luar nagri salian ti di Shanghai, Ningbo, jeung Guangzhou. Mantan superintendén Song Pu Shougeng, saurang Arab atawa Muslim Pérsia, dicalonkeun pikeun jabatan anyar, ngagunakeun kontakna pikeun mulangkeun perdagangan kota dina pamaréntahan anyar. Manéhna sacara umum suksés, mulangkeun kaagungan palabuan nu baheula, sarta jabatanna jadi warisan turunanana. Dina taun 1280-an, Quanzhou sakapeung jadi ibu kota propinsi Fujian. Populasi na kira-kira 455.000 di 1283, barang dagang utama nyaéta lada sareng rempah-rempah sanésna, batu permata, mutiara, sareng porselen. Marco Polo nyatet yén para kaisar Yuan meunang "panghasilan anu gedé" tina 10% pajakna dina perdagangan palabuhan; anjeunna nyebut palabuhan Quanzhou "salah sahiji dua palabuhan panggedéna di dunya pikeun perdagangan" sareng "Alexandria Wétan". Ibnu Battuta ngan saukur nyebut éta palabuhan pangageungna di dunya. Polo nyatet yén seniman tato na kasohor di sakuliah Asia Tenggara. Ieu téh titik miang pikeun Marco Polo 1292 balik ekspedisi, escorting nu 17 taun heubeul Mongolia putri Kököchin ka tunangan nya di Persia Ilkhanate; sababaraha dekade saterusna, ieu titik datangna jeung miang pikeun Ibn Battuta. Invasi Kublai Khan di Jepang jeung
Kapal-kapal di Jawa utamina balayar ti palabuan na. Ahli géografi Islam Abulfeda nyatet, dina, yén témbok kota na tetep ancur ti penaklukan ku Mongol. Dina pertengahan 1320-an, Friar Odoric nyatet dua biara Franciscan di kota, tapi ngaku biara Budha langkung ageung, kalayan langkung ti 3000 biarawan dina hiji.