Dina taun 1819, anjeunna nyarankeun ngajalankeun benang sutra lilin "ngaliwatan interstices tina huntu, antara beuheung sareng lengkungan gusi, pikeun ngaleungitkeun bahan anu ngairitasi anu henteu sikat tiasa ngaleungitkeun sareng anu mangrupikeun sumber panyakit anu nyata". Anjeunna nganggap ieu mangrupikeun bagian anu paling penting tina perawatan lisan. Floss henteu sayogi sacara komérsial dugi ka 1882, nalika perusahaan Codman sareng Shurtleft mimiti ngahasilkeun benang sutra anu henteu lilin. Dina taun 1898, Johnson & Johnson Corporation nampi patén munggaran pikeun benang huntu anu didamel tina bahan sutra anu sami anu dianggo ku dokter pikeun sutera sutra. Salah sahiji gambaran mimiti panggunaan benang sutra lilin dina fiksi sastra dental nyaéta dina novel James Ulysses, antara beuheung sareng lengkungan gusi, pikeun ngaluarkeun zat anu ngairitasi anu henteu sikat tiasa ngaleungitkeun sareng anu mangrupikeun sumber panyakit nyata.
Taun 1882