Lengkepan kalimat di handap ieu: Sumber nu pangheulana nyebutkeun yén ieu tempat téh tempat ibadah urang Yahudi téh dina abad ka-17. Situs saméméhna dipaké ku urang Yahudi pikeun ngiluan karuksakan Bait Allah, salila période nalika aksés ka kota dilarang pikeun aranjeunna, aya di wétan, di Gunung Zaitun sareng di Lembah Kidron di handap éta. Ti pertengahan abad ka-19 saterusna, usaha pikeun meuli hak pikeun tembok jeung wewengkon langsung na dijieun ku sababaraha urang Yahudi, tapi taya anu suksés. Kalayan munculna gerakan Zionis dina awal abad ka-20, témbok ieu jadi sumber gesekan antara komunitas Yahudi jeung Muslim, nu pamungkas hariwang yén témbok ieu bisa dipaké pikeun ngaronjatkeun klaim Yahudi ka Temple Mount jeung ku kituna Yerusalem. Salila periode ieu wabah kekerasan di suku témbok jadi ilahar, jeung utamana deadly
karusuhan di 1929 di mana 133 urang Yahudi tiwas jeung 339 tatu. Sanggeus Perang Arab-Israél taun 1948 bagian wétan Yerusalem dikawasaan ku Yordania. Di handapeun kontrol Yordania, urang Yahudi dikaluarkeun tina Kota Tua kaasup Kacamatan Yahudi, sareng urang Yahudi dilarang asup ka Kota Tua salami 19 taun, sacara efektif ngalarang solat Yahudi di situs Tembok Kulon. Periode ieu réngsé dina tanggal 10 Juni 1967, nalika Israél meunangkeun kadali situs éta sanggeus Perang Genep Poé. Tilu poé sanggeus ngadegkeun kontrol dina situs Tembok Kulon, Kacamatan Maroko diruntuhkeun ku otoritas Israél pikeun nyiptakeun rohangan pikeun naon anu ayeuna jadi alun-alun Tembok Kulon.