Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Kajadian pulitik jeung militér utama salila pamaréntahan George I, perang ngalawan Kakaisaran Bizantium, miboga akar deui ka 990s, nalika pangeran Géorgia Curopalate David of Tao, sanggeus pemberontakan abortive ngalawan Kaisar Basil II, kungsi satuju cede possessions éksténsif-Na di Tao jeung lahan tatangga ka kaisar dina pupusna. Sadaya usaha ku anak tirina Daud jeung bapana George, Bagrat III, pikeun nyegah ieu wewengkon ti dihijikeun ka kakaisaran teu hasil. Ngora jeung ambisius, George ngaluncurkeun kampanye pikeun mulangkeun suksesi Kuropalates<unk> ka Géorgia jeung nempatan Tao dina 1015<unk>1016. Urang Bizantium dina waktu éta kalibet dina perang anu teu henti-hentina jeung Kakaisaran Bulgaria, ngawatesan tindakanana ka beulah kulon. Tapi pas Bulgaria ditalukkeun
, Basil II mingpin pasukanna ngalawan Georgia (1021). Perang anu ngahabiskeun lumangsung salila dua taun, sarta réngsé dina kameunangan Bizantium anu nangtukeun, maksa George pikeun satuju kana perjangjian perdamaian, di mana anjeunna henteu ngan ukur kedah ngantunkeun klaimna ka Tao, tapi nyerah sababaraha milikna di beulah kidul-kulon ka Basil, sareng masihan putrana anu umurna tilu taun, Bagrat IV, salaku sandera.