Tapi dina awal taun 1794, nalika unsur-unsur borjuis jeung kelas tengah dina revolusi mimiti meunangkeun pangaruh pulitik nu leuwih gedé, radikalisme kelas pagawé anu kuat tina "sans-culottes" gancang mimiti turun tina kahadean dina Konvénsi Nasional. Teu lila saméméh Maximilien de Robespierre jeung Klub Jacobin nu ayeuna dominan ngahurungkeun ngalawan faksi radikal Konvénsi Nasional, kaasup "sans-culottes", sanajan saméméhna maranéhanana geus pangrojong nu pangkuatna revolusi jeung pamaréntahanana. Sababaraha pamingpin penting Enragés jeung Hébertists dipenjara jeung dieksekusi ku pangadilan pisan revolusioner maranéhanana geus dirojong. Palaksanaan pamingpin radikal Jacques Hébert ditarjamahkeun turunna "sans-culottes", sareng ku naékna suksesi pamaréntahan anu langkung konservatif, Konvénsi Thermidorian sareng Diréktori Perancis, aranjeunna sacara pasti dibungkam salaku kakuatan politik. Sanggeus éléhna pemberontakan populér 1795 di Paris, "sans-culottes" eureun maénkeun peran politik anu efektif di Perancis dugi ka Revolusi Juli 1830
. tapi