Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Téori dina coagulation getih geus aya saprak jaman baheula. Fisiolog Johannes Müller (1801<unk>1858) ngajelaskeun fibrin, zat tina trombus. Prékursor anu leyur, fibrinogen, ku kituna dingaranan ku Rudolf Virchow (1821<unk>1902), sarta diisolasi sacara kimiawi ku Prosper Sylvain Denis (1799<unk>1863). Alexander Schmidt ngusulkeun yén konvérsi tina fibrinogen kana fibrin nyaéta hasil tina prosés énzimatik, sarta méré ngaran énzim hipotétik "trombin" jeung prékursorna "protrombin". Arthus manggihan dina taun 1890 yén kalsium penting dina koagulasi. Trombosit diwanohkeun dina taun 1865, sarta fungsina dijelaskeun ku Giulio Bizzozero dina taun 1882. Téori yén trombin dihasilkeun ku ayana faktor jaringan dikonsolidasikeun ku Paul Morawitz dina taun 1905. Dina tahap ieu, dipikanyaho yén thrombokinase/thromboplastin (faktor III) dileupaskeun ku jaringan anu ruksak, réaksi jeung prothrombin (II), anu, babarengan jeung kalsium (IV), ngabentuk trombin, anu ngarobah fibrinogen jadi fibrin (I).  Pananya: Iraha Muller hirup?
1801<unk>1858