Tulis hiji tuluyan pikeun ayat ieu - Dina acara, Bonaparte outmaneuvered Beaulieu salila Kampanye Montenotte. Sanggeus urang Perancis ngaruksak jangjang katuhu na dina perang di Montenotte jeung Dego
, Beaulieu ningali dina teu aya kagiatan nalika Perancis ngéléhkeun Sardinia tina perang dina perang Millesimo, Ceva, sareng Mondovì. Beaulieu narik pasukanna ka tukangeun Po, ngarepkeun walungan bakal ngeureunkeun kamajuan Perancis. Tapi Bonaparte maju ka kulon pikeun meuntas walungan deukeut Piacenza, di tukangeun sisi kénca Austria. Perancis ngéléhkeun Anton Lipthay de Kisfalud dina Patempuran Fombio dina 7 nepi ka 9 Méi 1796. Gancang-gancang, Beaulieu narik pasukanna ka wétan, ninggalkeun pasukan di handapeun pimpinan Karl Philipp Sebottendorf pikeun nahan sasak di Walungan Adda di Lodi. Bonaparte ngarebut jembatan dina Patempuran Lodi dina 10 Méi, ngadorong Sebottendorf balik kalayan karugian 2.000 korban sareng 14 senjata. Urang Austria ninggalkeun Kadipaten Milan sarta mundur ka Walungan Mincio. Kekalahan leutik dina Patempuran Borghetto dina 30 Méi kapaksa Beaulieu ninggalkeun garis Mincio sarta mundur ka kalér ka Tirol. Sateuacan ninggalkeun lebak Po, anjeunna ninggalkeun garnisun anu kuat di bénténg Mantua. Pengepungan Mantua bakal jadi fokus tina loba perang salila sésana 1796. Salila mundur, Beaulieu ngabébaskeun Lipthay ti komando pasukan tukang kusabab mundur gancang teuing. Thomas Graham, saurang pengamat Inggris jeung tentara Habsburg, nyatet yén Beaulieu sigana nyangka teuing ti prajurit-prajuritna, iritasi, sarta condong nyalahkeun kagagalan rencana-rencana na ka batur pikeun henteu leres ngaéksekusi paréntahna. Graham ogé ngawadul kana "intrig leutik" di antara para perwira Austria.