Lengkepan kalimah di handap ieu: Kalayan restorasi pamaréntahan sentral anu teguh, karajaan jadi beunghar pisan. Populasi beuki nambahan (perkiraan pikeun Konstantinopel dina abad ka-12 beda-beda ti 100.000 nepi ka 500.000), sarta kota-kota di sakuliah karajaan mekar. Samentara éta, jumlah duit nu diédit beuki loba. Hal ieu dicerminkeun di Konstantinopel ku pangwangunan karaton Blachernae, nyiptakeun karya seni anyar anu cemerlang, jeung kamakmuran umum dina waktu ieu: paningkatan perdagangan, dimungkinkeun ku tumuwuhna nagara-kota Italia, bisa jadi mantuan tumuwuhna ékonomi. Nu pasti, urang Vénésia jeung nu séjénna mangrupa padagang aktif di Konstantinopel, nu hirupna tina barang-barang pangiriman antara Karajaan Salib Laut jeung Kulon, bari ogé dagang sacara éksténsif jeung Bizantium jeung Mesir. Urang Vénésia miboga pabrik-pabrik di sisi kalér Tanduk Emas, sarta loba urang kulon nu aya di kota sapanjang abad ka-12. Nepi ka ahir pamaréntahan Manuel I Komnenos, jumlah urang asing di kota ngahontal kira-kira 60.000-80.000 urang tina total populasi kira-kira 400.000 urang. Dina taun 1171, Konstantinopel ogé ngandung komunitas leutik 2.500 urang Yahudi. Dina taun 1182, kalolobaan warga Latin (Éropa Kulon) di Konstantinopel
dibantai.