Tulis hiji continuation pikeun ayat ieu - The 1948 Ashgabat gempa
parah ngaruksak wangunan jeung rendered eta unsafe; hujan badai tina taun saterusna weakened struktur. Ieu ieu diruntuhkeun dina 1963 jeung situs dirobah jadi taman umum. Kalayan larangan Soviét kana agama, Baháʼís, sacara ketat taat kana prinsipna tina ta'at ka pamaréntahan hukum, ninggalkeun administrasi na sareng sipatna di-nasionalisasi. Dina taun 1938, ku NKVD (pulisi rusiah Soviét) jeung kawijakan penindasan agama, kalolobaan Baháʼís dikirim ka panjara jeung kamp atawa ka luar nagri; komunitas Baháʼí di 38 kota teu aya deui. Dina kasus Ashgabat, sumber Bahá'í nunjukkeun tanggal 5 Pébruari anggota majelis, pamingpin masarakat sareng sababaraha anggota umum masarakat ka total 500 urang ditahan, imah-imah dipilarian sareng sadaya rékaman sareng literatur disita (ngaku yén aranjeunna damel pikeun kauntungan urang asing), sareng sakapeung kapaksa ngagali kuburan sorangan salaku bagian tina interogasi. Dipercaya yén hiji awéwé ngabeledugkeun dirina sareng maot engké di rumah sakit. Awéwé jeung barudak kalolobaanana diasingkeun ka Iran. Dina taun 1953 Baháʼís mimiti pindah ka Républik Soviét di Asia, sanggeus kapala agama dina waktu éta, Shoghi Effendi, ngamimitian rencana anu disebut Perang Salib Sapuluh Taun. Para Baháʼí nu pindah ka Turkmenistan manggihan sababaraha urang Baháʼí nu hirup di dinya sanajan ageman éta teu teratur. Salila perang sipil di Apganistan 1978-9 sababaraha urang Bahá'í ngungsi ka Turkmenistan.