Paséa: Mimiti dina awal abad ka-16, loba usaha militér Perancis didédikasikeun pikeun ngamankeun kapamilikan luar nagri sarta nempatkeun kana kaayaan anu teu satuju di antara para penjajah Perancis jeung penduduk asli. Pasukan Perancis sumebar di sakuliah kakaisaran Perancis, utamana pikeun nungkulan populasi lokal. Kakaisaran kolonial Perancis ahirna bubar sanggeus usaha gagal pikeun nungkulan nasionalis Aljazair dina ahir taun 1950-an, hiji kagagalan anu nyababkeun runtuhna Républik Kaopat.[6] Ti Perang Dunya II, usaha Perancis geus diarahkeun pikeun ngajaga statusna salaku kakuatan hébat sarta pangaruhna dina Déwan Kaamanan PBB. Perancis ogé geus instrumental dina usaha ngahijikeun pasukan bersenjata Éropa pikeun pertahanan sorangan dina raraga nyaimbangkeun kakuatan Rusia jeung pikeun ngurangan perang Éropa gumantungna ka Perancis. Contona, Perancis mundur ti NATO dina taun 1966 jeung keluhan yén tujuan kaamanan kontinentalna leuwih ti watesna, sarta ayeuna geus siap pikeun ngarobahna nalika nagara-nagara Éropa, kawas Perancis, ngalaksanakeun parobahan gedé dina operasi militerna atawa ngalaksanakeun parobahan gedé pikeun merangan ancaman nuklir, sarta
Perancis