Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Dokumén-dokumén di Kaithi bisa ditelusur saeutikna nepi ka abad ka-16. Aksara ieu loba dipaké dina jaman Mughal. Dina taun 1880-an, salila Raj Britania, aksara ieu diakuan minangka aksara resmi pangadilan hukum Bihar. Kaithi nyaéta aksara anu panglobana dipaké di India Kalér beulah kulon Benggala. Dina taun 1854, 77.368 sakola primér aya dina aksara Kaithi, dibandingkeun sareng 25.151 dina Devanagari sareng 24.302 dina Mahajani. Di antara tilu aksara nu loba dipaké di Hindia, Kaithi dianggap nétral, sabab dipaké ku urang Hindu jeung Muslim pikeun surat-surat sapopoé, kagiatan finansial, jeung administrasi, sedengkeun Devanagari dipaké ku urang Hindu jeung aksara Pérsia ku urang Muslim pikeun sastra jeung atikan agama. Hal ieu ngajadikeun Kaithi beuki teu pikaresepeun ka anggota masarakat anu leuwih konservatif jeung religius anu maksa dina transkripsi basa Devanagari jeung basa Persia dina dialek Hindi. Salaku hasil tina pangaruh maranéhanana sarta alatan kasadiaan lega tina tipe Devanagari sabalikna tina variability incredibly badag Kaithi, Devanagari ieu diwanohkeun, utamana di Propinsi Kalér-kulon, nu nyertakeun kiwari Uttar Pradesh. Kaithi ogé dijuluki "Shikasta Nagari" kusabab hubunganana sareng Devanagari anu sami sareng hubungan antara Shikasta Nastaliq anu seueur dianggo dina waktos éta sareng naskah Nastaliq anu dicetak anu langkung formal sareng éksprésif.  Pananya: Dina mangsa mana tulisan Kaithi loba dipaké?
Mangsa Mughal