Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina Pébruari 1243, Kaisar Frederick maréntahkeun ngumpulkeun pasukanana pikeun 1 April. Anjeunna patepung tentara di Capua, sarta dina bulan Méi anjeunna dipingpin kalér arah Roma, dimana anjeunna mimiti nyerang jeung ngancurkeun castelli jeung ngabalukarkeun salaku loba karuksakan sakumaha anjeunna bisa. Dua kardinal anu masih aya di Roma kabur ka Anagni, sarta ayeuna dalapan kardinal geus kumpul, maranéhna ngadu'a ka Kaisar anu satuju kana pamundut maranéhna pikeun balik deui ka karajaanna. Frederick tuluy ngabébaskeun Kardinal Jacobus de Pecorara, anu geus ditahan saprak direbutna dina Patempuran Giglio
dina bulan Méi 1241. Tapi, Raja Frédéric ngaharepkeun kardinal-kardinal éta gawé bareng jeung ngahasilkeun hiji paus. Sanajan kitu, maranéhna nolak pikeun ngamimitian konklaf. Frederick némbongkeun amarahna ku cara ngéléhkeun pasukanana ngalawan Roma. Urang Romawi ngawadul yén gagal milih paus sanggeus mangtaun-taun teu lepatna, tapi lepatna kardinal-kardinal nu keukeuh jeung gelut, nu nyumput. Ku kituna, Frederick ngarahkeun deui pasukanana ka wewengkon kardinal jeung garéja.