Tulis lanjutan untuk paragraf ini - Arab-Arab Paléstina, nagara-nagara Arab tatangga, jangji ékspansi wilayah jeung tujuan pikeun nalukkeun Yerusalem tungtungna ngadorong Abdullah pikeun ngagabung sareng aranjeunna dina "intervensi militér sadaya-Arab" dina 15 Méi 1948. Anjeunna ngagunakeun campur tangan militer pikeun mulangkeun prestise na di dunya Arab, anu parantos janten curiga kana hubungan anu saé sareng pamimpin Kulon sareng Yahudi. Abdullah hususna hayang pisan meunangkeun Yerusalem minangka ganti rugi pikeun kaleungitan pangawasan Mekah, anu sacara tradisional dipimilik ku Hashemite dugi ka Ibn Saud ngarebut Hejaz
dina taun 1925. Peran Abdullah dina perang ieu jadi penting. Anjeunna henteu percanten ka pamimpin bangsa Arab anu sanés sareng mikir yén aranjeunna ngagaduhan kakuatan militér anu lemah; Arab sanésna henteu percanten ka Abdullah. Anjeunna ningali dirina salaku "panglima pangluhurna pasukan Arab" sareng "ngadorong Liga Arab pikeun nunjuk anjeunna" kana jabatan ieu. Pasukanna di handapeun komandan Inggris Glubb Pasha henteu ngadeukeutan daérah anu disisihkeun pikeun nagara Yahudi, sanaos aranjeunna bentrok sareng pasukan Yishuv di sakitar Yerusalem, anu dimaksudkeun pikeun janten zona internasional. Nurutkeun Abdullah el-Tell, éta téh campur tangan pribadi Raja nu ngabalukarkeun Legiun Arab asup ka Kota Tua ngalawan kahayang Glubb.