Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Salinan ngandung prasasti ti sababaraha jaman, sareng anu pangkolotna, tanggal 27 Méi 1617, aya dina salinan katujuh: "Hayu dipikanyaho nalika Josif kaleungitan salter na". Dina taun 1870, sejarawan jeung bibliophile Gavrilo Vitković ngajual salinan ieu ka Serbian Learned Society. Dina satengah kadua abad ka-18, salinan kadua milik pendeta Stefan Kostić ti Krtole di Teluk Kotor. Éta datang ka Rusia dina taun 1847, nalika Vuk Karadžić ngirimkeun ka Mikhail Pogodin di Moskow. Salinan katilu mangrupa bagian ti perpustakaan Šafárik nu gedé, nu eusina naskah-naskah jeung buku-buku nu geus dicitak. Salinan kalima milik Vuk Karadžić, sarta saterusna Mikhail F. Rayevsky, anu méré ka Akademi Teologi Kiev dina taun 1881. Éksemplar kadalapan jeung kasalapan musnah bareng jeung Perpustakaan Nasional Sérbia ku pangeboman Jérman ka Belgrade
dina bulan April 1941. Salinan nu kasapuluh milik Biara Ortodoks Serbia di Marča di Kroasia dina abad ka-18. Dina awal abad ka-20, Radoslav M. Grujić manggihan éta di hiji imah paroki di désa Veliki Pašijan. Éksemplar katilu belas mangrupa bagian tina koleksi bibliophile Georgije Mihajlović ti kota Inđija, anu méré ka Perpustakaan Matica Srpska dina 1962. Salinan nu ka-16 kungsi jadi milik biara Ortodoks Serbia di désa Gaćište, Kroasia.