Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Pernyataan anu langkung jero tina prinsip pamisahan nyaéta yén kontroler LQG masih optimal dina kelas anu langkung lega tina pangendali anu henteu linier. Nyaéta, ngagunakeun skéma kontrol nonlinear moal ningkatkeun nilai ekspektasi tina fungsi biaya. Versi prinsip separasi ieu mangrupikeun kasus khusus tina prinsip separasi kontrol stokastik anu nyatakeun yén bahkan nalika sumber noise prosés sareng kaluaran tiasa janten martingale non-Gaussian, salami dinamika sistem linier, kontrol optimal misahkeun kana estimator kaayaan optimal (anu henteu tiasa deui janten saringan Kalman) sareng régulator LQR. Dina setting LQG klasik, palaksanaan régulator LQG tiasa janten masalah nalika diménsi kaayaan sistem ageung. Masalah LQG urutan diréduksi (masalah LQG urutan tetep) ngungkulan ieu ku netepkeun a priori jumlah kaayaan controller LQG. Masalah ieu leuwih hésé pikeun ngajawab sabab teu bisa dipisahkeun deui. Ogé, solusi henteu deui unik. Najan kanyataan ieu algoritma numeris nu sadia pikeun ngajawab persamaan proyéksi optimal nu pakait nu ngawangun syarat perlu jeung cukup pikeun lokal optimal diréduksi-order LQG controller. LQG optimality teu otomatis mastikeun sipat kuatna alus. Stabilitas kuat tina sistem loop ditutup kudu dipariksa misah sanggeus controller LQG geus dirancang. Pikeun ngamajukeun robustness sababaraha parameter sistem bisa dianggap stokastik tinimbang deterministik. Masalah kontrol anu langkung sesah ngabalukarkeun controller optimal anu sami anu ngan ukur parameter controller anu béda. Tungtungna, controller LQG ogé dianggo pikeun ngendalikeun sistem non-linier anu ngaganggu.  Patarosan: Naon anu kudu dipigawé ka kaayaan controller LQG nungkulan masalah LQG?
netepkeun a priori jumlah kaayaan controller LQG