Lengkepan kalimah di handap ieu: Infiltrasi Israél ka wewengkon Yordania dina waktu ieu kaasup serangan ngabales ku unit militér di Qibya jeung Nahhalin. Frustrasi Israél jeung PBB jeung pihak-pihak lianna nyababkeun ditarikna ti ISMAC dina 1951 jeung HKJIMAC dina 1954. Fungsina Israel-Lebanon MAC tetep lancar alatan sikep anu langkung santai tina patroli Israél ka anu balik sareng panyusup. Pertikahan jeung Mesir, nu ngalarang pengiriman barang ka Israél ti Terusan Suez jeung ngahalangan Teluk Aqaba, ngeunaan DMZ al-Auja. Dina taun 1955, sponsor Mesir pikeun serangan fedayeen Paléstina (korban diri) nyababkeun Israél lirén ngahadiran MAC Mesir sareng ningkatkeun serangan ka Jalur Gaza sareng Sinai, anu nyababkeun Mesir ngawasaan fedayeen. Ti tanggal 21 Séptémber 1955, zona démilitarisasi Mesir/Israél dikawasa ku pasukan Israel. Salaku réspon, Sekretaris Jéndral Dag Hammarskjöld jeung Kapala Staf UNTSO ngusahakeun pikeun ngamankeun palaksanaan rencana pikeun ditarikna pasukan Israél jeung ngaleupaskeun pasukan Mesir ti posisi nu dilarang. Pasal VII sareng VIII tina GAA Mesir-Israel ngadegkeun Zona Demilitarized (DMZ) anu dipuseurkeun di El-Auja sareng ngalarang ayana angkatan bersenjata. Éta ogé ngalarang Mesir pikeun ngajaga posisi di daérah anu caket di beulah kulon zona démilitarisasi, sareng ngawatesan senjata sareng pasukan di Daérah Pertahanan di dua sisi Garis. Duanana Mesir sareng Israél parantos nunjukkeun ka Sekretaris Jénderal kersa aranjeunna pikeun sasuai pinuh sareng dua tulisan ieu, dina kerangka balik deui kana patuh pinuh ku Perjanjian Gencatan Senjata. Pamaréntah Israél méré assurances tina ditampa lengkep na dina prinsip rencana. Nanging, ditarikna anu disatujuan henteu pernah lumangsung. Dina taun 1956
invasi Mesir ku pasukan Inggris, Perancis jeung Israél, dituturkeun kaputusan Mesir dina 26 Juli 1956 pikeun nasionalisasi Terusan Suez.