Dina skéma tandatangan digital, aya dua algoritma: hiji pikeun nandatanganan, di mana konci rahasia dipaké pikeun ngolah talatah (atawa hash talatah, atawa duanana), jeung hiji pikeun verifikasi, di mana konci umum dipaké pikeun nyocogkeun jeung talatah pikeun mariksa kasatiaan tanda tangan. RSA jeung DSA nyaéta dua tina skéma tanda tangan digital nu pang populerna. Tanda tangan digital nu reminiscent tina hiji tanda tangan digital biasa; duanana boga ciri tina keur gampang pikeun pamaké pikeun ngahasilkeun, tapi hésé pikeun saha wae pikeun palsu. tanda tangan digital ogé bisa permanén dihijikeun ka eusi talatah keur ditandatanganan; aranjeunna teu bisa lajeng jadi 'dipindahkeun' ti hiji dokumén ka nu sejen, pikeun sagala usaha bakal kauninga. Dina skéma tandatangan digital, aya dua algoritma: hiji pikeun nandatanganan, di mana konci rahasia dipaké pikeun ngolah talatah (atawa hash talatah, atawa duanana), jeung hiji pikeun verifikasi, di mana konci umum anu dipaké pikeun nyocogkeun jeung talatah pikeun mariksa kasatiaan tanda tangan. tanda tangan digital duanana boga ciri tina keur gampang pikeun pamaké pikeun ngahasilkeun, tapi hésé pikeun saha wae pikeun
penting pisan pikeun operasi infrastruktur konci umum