Raman spéktroskopi biasana lemah pisan, sarta hasilna kasusah utama Raman spéktroskopi nyaéta misahkeun cahaya anu lemah anu henteu élastis anu sumebar tina cahaya laser Rayleigh anu intens. Sacara historis, spéktrométer Raman ngagunakeun holografik sareng sababaraha tahap dispersi pikeun ngahontal tingkat luhur panolakan laser. Dina jaman baheula, fotomultiplier mangrupikeun detektor pilihan pikeun set Raman dispersif, anu nyababkeun waktos akuisisi anu panjang. Nanging, instrumen modéren ampir sacara universal ngagunakeun notch atanapi saringan tepi pikeun panolakan laser sareng spéktrografi boh aksial (AT), C<unk>nerny Turner (CT) monochromator, atanapi FT (Fourier spectroscopy), sareng CCD. Patarosan: Naon anu nyababkeun hasil négatip pikeun ngagunakeun fotomultiplier salaku detektor dispersif dina set Raman?
waktos akuisisi panjang