Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Jalur: Daur cai ogé kapangaruhan ku deforestasi. Tangkal ngaluarkeun cai taneuh ngaliwatan akarna sarta ngaleupaskeun kana atmosfir. Lamun sabagian leuweung geus dibasmi, tangkalna teu bisa deui ngambekan cai ieu, hasilna iklim jadi leuwih garing. Deforestasi ngurangan eusi cai dina taneuh jeung cai taneuh ogé kalembaban atmosfir. Taneuh garing ngabalukarkeun kurangna cai pikeun diekstraksi ku tangkal. Deforestasi ngurangan kohési taneuh, sahingga erosi, banjir jeung longsor lumangsung. Ngurangan panutup leuweung ngurangan kapasitas bentang pikeun nangkep, nahan jeung transpire présipitasi. Daripada ngurung hujan, nu saterusna ngaluarkeun cai ka jero taneuh, wewengkon nu geus dipelak jadi sumber cai anu ngalir, nu leuwih gancang ti batan aliran cai di jero taneuh. Leuweung ngabalikeun kalolobaan cai anu ragrag ka atmosfir ku cara transpirasi. Sabalikna, lamun hiji daérah dipelak, ampir kabéh curah hujan leungit. Transportasi cai permukaan nu leuwih gancang bisa ngabalukarkeun banjir bandang jeung banjir nu leuwih lokal ti nu bakal lumangsung kalawan tutupan leuweung. Deforestasi ogé nyumbang kana ngurangan evapotranspirasi, nu ngurangan Uap atmosfir nu dina sababaraha kasus mangaruhan tingkat présipitasi downwind ti wewengkon deforested, sakumaha cai teu didaur ulang ka leuweung downwind, tapi leungit dina ngalirkeun sarta balik langsung ka sagara. Nurutkeun hiji studi, di beulah kalér jeung kalér-kulon Cina nu kakurangan leuweung, rata-rata curah hujan taunan turun ku sapertilu antara taun 1950-an jeung 1980-an.  Pananya: Naon nu ngumpulkeun cai tina taneuh?
Tangkal