Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina ahir taun 1594, sababaraha anggota Liga masih damel ngalawan Henry di sakuliah nagara, tapi sadayana ngandelkeun dukungan Spanyol. Dina bulan Januari 1595, raja ngadéklarasikeun perang ka Spanyol pikeun némbongkeun ka umat Katolik yén Spanyol ngagunakeun agama minangka panutup pikeun nyerang nagara Perancis<unk> sarta pikeun némbongkeun ka umat Protestan yén pertobatanana teu ngajadikeun manéhna bonéka Spanyol. Manéhna ogé miharep meunangkeun deui kalolobaan wewengkon Perancis kalér ti pasukan Katolik Perancis-Spanyol. Konflik ieu lolobana diwangun ku aksi militer anu ditujukeun ka anggota Liga, saperti Patempuran Fontaine-Française, sanajan Spanyol ngaluncurkeun serangan anu konsér dina taun 1595, nyokot Le Catelet, Doullens jeung Cambrai (nu panungtungan sanggeus bombardment sengit), sarta dina usum semi 1596 nyokot Calais ku April. Sanggeus Amiens direbut ku Spanyol dina Maret 1597, karajaan Perancis ngepung
nepi ka nyerah dina bulan Séptember. Ku meunangna éta, Henry ngémutan kaayaan di Brittany, dimana anjeunna ngaluarkeun Edict of Nantes jeung ngirim Bellièvre jeung Brulart de Sillery pikeun negosiasi perdamaian jeung Spanyol. Perang sacara resmi ditutup sanggeus Édik Nantes, jeung Perdamaian Vervins dina Méi 1598.