Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Gubernur Kufa, Ammar ibn Yasir, nampi intelijen ngeunaan gerakan Persia sareng konsentrasi di Nahavand sareng ngalaporkeun ka Umar. Sanajan Umar geus nganyatakeun kahayangna pikeun Mesopotamia jadi wates pang wétanna, konsentrasi tentara Pérsia di Nahavand maksa manéhna pikeun bertindak. Manéhna ayeuna percaya yén salila Pérsia sorangan tetep dina kakawasaan Sassanid, serangan ka Mésopotamia bakal terus. Hudheifa ibn Al Yaman diangkat jadi komandan pasukan Kufa, sarta diparéntahkeun pikeun maju ka Nahavand. Abu Musa kudu ngarambat ka Nahavand ti Busra, sedengkeun Nouman ibn Muqarrin ngarambat ti Ctesiphon. Umar mutuskeun pikeun sacara pribadi nyandak tentara anu konsentrasi di Madinah ka Nahavand pikeun nyandak komando umum. Anggota Majlis al Shura, kumaha oge, ngusulkeun yén Umar kudu maréntahkeun kampanye ti Madinah, nunjuk hiji komandan widang astute pikeun Nahavand. Umar satuju, nunjuk Mugheera ibn Shuba salaku komandan pasukan anu konsentrasi di Madinah, sareng Nouman ibn Muqarrin salaku komandan-di-panglima di Nahavand. Tentara Muslim mimitina ngumpul di Tazar, tuluy ngéléhkeun urang Pérsia dina Patempuran Nahavand
dina bulan Désémber 642. Nouman maot dina aksi, sarta, nurutkeun parentah Umar, Hudheifa ibn Al Yaman jadi panglima anyar. Saterusna, umat Islam nalukkeun sakabéh distrik Hamadan, ngan ukur nyanghareupan résistansi anu lemah.