Lengkepan kalimat di handap ieu: Kasieunan antara Perancis jeung Inggris, hususna dina ngajajah Amérika Kalér, terus lumangsung. Ku sieun invasi Perancis ka Hanover, George ngahiji jeung Prusia (dipimpin ku ponakanana, Frederick nu Agung), musuh Austria. Rusia jeung Perancis ngahiji jeung Austria, nu baheulana jadi musuhna. A Perancis
invasi pulo Minorca anu dicekel Inggris nyababkeun pecah Perang Tujuh Taun dina 1756. Kabingungan masarakat ngeunaan kagagalan Inggris di awal konflik nyababkeun pengunduran diri Newcastle sareng pengangkatan William Cavendish, Adipati ka-4 Devonshire, salaku perdana menteri sareng William Pitt the Elder salaku Sekretaris Nagara pikeun Departemen Kidul. Dina bulan April taun saterusna, George ngusir Pitt dina usaha ngawangun pamaréntahan anu leuwih dipikaresepna. Leuwih tilu bulan saterusna usaha pikeun ngabentuk kombinasi menteri stabil sejen gagal. Dina Juni Gusti Waldegrave ngayakeun segel kantor pikeun ngan opat poé. Dina awal Juli, Pitt dipulangkeun, sarta Newcastle balik deui jadi perdana menteri. Salaku Sekretaris Nagara, Pitt nungtun kawijakan nu patali jeung perang. Britania Raya, Hanover, jeung Prusia jeung sekutu Hesse-Kassel jeung Brunswick-Wolfenbüttel ngalawan kakuatan Éropa lianna, kaasup Perancis, Austria, Rusia, Swédia jeung Saxony. Perang ieu ngalibatkeun sababaraha pangperangan ti Éropa nepi ka Amérika Kalér jeung India, di mana dominasi Britania ngaronjat ku kameunangan Robert Clive leuwih pasukan Perancis jeung sekutu maranéhanana dina Patempuran Arcot jeung Patempuran Plassey.