Lengkepan kalimah di handap ieu: Michael Foot ngadorong pikeun panalungtikan husus sapanjang garis tina Panalungtikan Parlemén dina Serangan dina Dardanelles dina Perang Dunya Kahiji, sanajan Harold Wilson (Perdana Menteri Buruh 1964 <unk> 70 sarta 1974 <unk> 76) dianggap masalah salaku kaléng tina cacing pangalusna ditinggalkeun unopened. Ieu paguneman eureun sanggeus éléhna tentara Arab ku Israél dina Perang Genep Poé taun 1967, sanggeusna Eden nampa loba surat ti para penggemar nu nyebutkeun yén manéhna bener, sarta reputasi manéhna, teu saeutik di Israél jeung Amérika Sarikat, ngaronjat. Dina 1986 biografer resmi Eden Robert Rhodes James reevaluated sympathetically sikep Eden ngeunaan Suez jeung dina 1990, di handap ieu
Invasi Irak di Kuwait, James nanya: "Saha ayeuna bisa ngaku yén Eden salah?". Argumen-argumen sapertos kitu utamina ngeunaan naha, salaku masalah kawijakan, operasi Suez sacara dasarna cacat atanapi naha, sakumaha anu dipikir ku "révisionis", kurangna dukungan Amérika masihan kesan yén Kulon dibagi sareng lemah. Anthony Nutting, anu mundur salaku Menteri Luar Negeri kusabab Suez, nyatakeun pandangan anu tiheula di 1967, taun Perang Genep Poé Arab-Israél, nalika anjeunna nyerat yén "urang parantos melak angin pait sareng urang bakal ngumpulkeun angin puyuh dendam sareng pemberontakan". Sabalikna, Jonathan Pearson ngajawab dina "Sir Anthony Eden and the Suez Crisis: Reluctant Gamble" (2002) yén Eden leuwih teu daék jeung kurang belicose ti paling sejarawan geus judged. D. R. Thorpe, salah sahiji pangarang biografi Eden, nyerat yén Suez mangrupikeun "tungtung anu leres-leres tragis pikeun perdana menteri na, sareng salah sahiji anu ngagaduhan pentingna anu teu proporsional dina penilaian karirna"; anjeunna nunjukkeun yén upami usaha Suez suksés, "ampir pasti moal aya perang Wétan Tengah di 1967, sareng sigana moal aya Perang Yom Kippur di 1973 ogé".