Lengkepan kalimah di handap ieu: Goryeo asup kana jaman diktator militér nu sarua jeung shogunate dina ahir abad ka-12. Salila jaman pamaréntahan militér "de facto" ieu, raja-raja Goryeo terus ditempo salaku Putra Surga jeung kaisar, sarta Goryeo terus ditempo salaku "tianxia". Pandangan Goryeo salaku "tianxia" ngainspirasi sumanget perlawanan ka Mongol dina abad ka-13. Goryeo nyerah ka Mongol sanggeus
30 taun perang jeung saterusna jadi semi-otonom "nagara menantu" () ka dinasti Yuan dina 1270. Sistim kakaisaran Goryeo réngsé ku Wonjong ti Goryeo. Salila periode dominasi Mongol ieu, raja-raja Goryeo diréduksi jadi raja jeung ngaran candi nunjukkeun kasatiaan ka dinasti Yuan. "Lagu Kaisar jeung Raja" jeung "Memorabilia tina Tilu Karajaan" ngajaga pandangan Goryeo salaku "tianxia". Sanajan kitu, pandangan Goryeo salaku "tianxia" laun-laun turun. Goryeo ngeureunkeun status mantu taun 1356: Gongmin ti Goryeo meunangkeun deui Ssangseong jeung nyatakeun otonomi. Samentara éta, Neo-Konfusianisme muncul salaku idéologi dominan; Konfusianisme mangaruhan pisan kana pamikiran Koréa, agama, sistem sosio-politik, sareng cara hirup pikeun kahiji kalina dina sajarah Koréa. Pangaruh anu kuat tina Neo-Konfusianisme dina soré dinasti Goryeo nyababkeun panempoan Sinocentric anu tumuwuh di Koréa salaku "Cina leutik".