Tulis hiji neraskeun pikeun ayat ieu - Dina Nopémber, 1942, Orebaugh ieu konsul di Konsulat Amérika di Nice, Vichy Perancis. Ku paréntah ti Amérika "Chargé d<unk>Affaires" Pinkney Tuck, anjeunna gancang ngadegkeun konsulat di Monako. Alesan pikeun ngadegkeun misi diplomatik di Monako muncul sababaraha poé saterusna ku invasi Sekutu di Afrika Kalér Perancis
jeung nutup gancang tina misi diplomatik AS di Vichy Perancis. AS geus ngaharepkeun boga stasiun déngékeun di Monako bebas nu konsulat bakal ngawula. Sanajan kitu, teu lila sanggeus Orenbaugh ngadegkeun konsulat Monako dikawasa ku pasukan Italia sarta manéhna jeung staf leutik-Na dicokot kana tahanan Italia. Manéhna tuluy dikirim ka Italia di mana manéhna ahirna bakal ditukeurkeun jeung tawanan Sekutu. Tapi saatos gencatan senjata Cassibile sareng pendudukan Jérman salajengna di Itali kalér sareng ngaleungitkeun pakarang pasukan Italia non-Fasis anjeunna mendakan dirina di Républik Sosial Italia anu bermusuhan kalayan résiko janten tawanan Jérman nalika tentara Jérman ngadeukeutan tempat tahanan na di Perugia. Manéhna milih kabur kalayan bantuan ti hiji kulawarga Italia nu nyumputkeun manéhna di imahna. Nalika anjeunna kajebak di Italia anjeunna mutuskeun pikeun ngabantosan gerakan perlawanan Italia sareng janten pamimpin dina kelompok perlawanan anu disebut band Partisan San Faustino. Manéhna milu dina loba aksi di pagunungan Italia tengah jeung sakapeung ngarah serangan wani dina suplai Jerman jeung Italia Fascist jeung gudang amunisi. Manéhna jeung partisan Italia séjénna kabur ka tempat nyumput jeung tanaga Sekutu séjénna sarta ahirna manéhna balayar dina parahu jeung sababaraha urang Inggris jeung Amérika ka garis Sekutu dina 10 Méi 1944. Pikeun Sekutu manéhna bisa méré intelijen nu detil tina perlawanan Italia jeung pasukan Jerman sarta mantuan mempermudah garis suplai ka kelompok perlawanan balik garis sumbu. Sanggeus balik ka Amérika Sarikat, manéhna balik deui ka Itali saméméh ahir perang jeung jadi konsul di Florence.