Nulis lanjutan untuk paragraf ini - Didorong ku para pembelot Hamdanid, khalifah Fatimid al-Aziz ngaluncurkeun serangan kahiji dina 992, dina pamaréntahan gubernur Damaskus, jenderal Turki Manjutakin. Jenderal Fatimyah nyerang émirat, ngéléhkeun pasukan Bizantium di handapeun "doux" Antioki, Michael Bourtzes, dina Juni 992, sarta ngepung Aleppo. Manjutakin gagal ngudag pengepungan kalayan kuat, tapi kota gampang tahan nepi ka, dina usum semi taun 993, sanggeus tilu belas bulan kampanye, Manjutakin kapaksa balik ka Damaskus alatan kurangna suplai. Dina usum semi 994, Manjutakin ngaluncurkeun invasi séjén, sakali deui ngéléhkeun Bourtzes dina Patempuran Orontes, nyandak Homs, Apamea jeung Shayzar sarta ngepung Aleppo salila sabelas bulan. Blokade ieu leuwih éféktif dina waktu ieu jeung gancang ngabalukarkeun kakurangan dahareun, sahingga Sa'id al-Dawla ngusulkeun nyerah. Éta tekad Lu'lu' nu ngamungkinkeun para pembela kota pikeun tahan nepi ka kadatangan ngadadak kaisar Bizantium, Basil II, di Suriah dina bulan April 995. Basil, nu kungsi kampanye di Bulgaria
, geus ngajawab ka Hamdanids 'panggero pikeun bantuan, sarta meuntas Asia Minor dina ngan genep belas poé di kapala hiji tentara 13.000 kuat. Datangna anu ngadadak nyababkeun panik di tentara Fatimid, sareng Manjutakin ngaduruk kemahna sareng mundur ka Damaskus tanpa perang.