Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Tanggal 25 Juli 1958, salaku hasil tina perang anu lumangsung sareng tujuan pamaréntah Inggris pikeun "kurang katingali" di Wétan Tengah di dunya pasca-Suez
, surat-surat ditukeurkeun antara sultan jeung pamingpin Inggris jeung saterusna hiji bantuan dina pangwangunan ékonomi pasatujuan ditandatanganan, nu diwangun ku strengthening nu Sultan of Oman Angkatan Bersenjata (SAF) ku attaching perwira Britania pikeun mingpin unit leutik jeung mingpin SAF salaku sakabeh. Perang lumangsung 5 taun nepi ka Angkatan Bersenjata Sultan Oman, kalayan loba kasusah jeung nuturkeun pangrojong langsung ti prajurit ti British Special Air Service, 1st Battalion of the Cameronions, hiji pasukan tina &lt;a href="15th/19th%20The%20King%27s%20Royal%20Hussars"&gt;15/19 Hussars&lt;/a&gt;, RAF jet tempur jeung hiji skuadron mobil lapis baja Ferret, nempatkeun turun Perang Jebel Akhdar dina 1959, jeung Imam Ghalib Alhinai junun kabur ka Saudi Arabia. Manéhna terus pikeun waktu anu singget mingpin hiji pamaréntahan-di-pangasingan samentara ti Dammam (Saudi Arabia) jeung ngadegkeun hiji Kantor Imamate di Kairo (Mesir) bari gelut terus di Oman.