Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Sajak dimimitian ku diskusi ngeunaan amarah Juno ngalawan Roma kusabab perlakuan Aeneas ka Dido sareng karakter sareng pendidikan Hannibal. Hannibal nyerang Saguntum jeung narima hiji kedutaan Romawi. Dina Buku 2, utusan Romawi kadéngé di Carthage, tapi Hannibal nyandak kota sanggeus para pembela heroik bunuh diri. Urang Carthage dikatalogkeun, Hannibal meuntas Alps, jeung Jupiter ngungkabkeun yén Perang Punic mangrupa uji manliness Romawi dina Buku 3. Dina taun 4 jeung 5 urang Romawi éléh di Ticinus, Trebia
, jeung Tasik Trasimene. Buku 6 nyaritakeun exploits Marcus Atilius Regulus dina Perang Punic Kahiji, sedengkeun Buku 7 ngajelaskeun strategi penundaan Quintus Fabius Maximus Verrucosus. Buku 8-10 ngajelaskeun dina jéntré anu jelas ngeunaan perang Cannae; Juno nyegah Hannibal ti leumpang ka Roma. Dina Buku 11, tentara Hannibal usum tiris di Capua, di mana Vénus ngalemahkeun aranjeunna ku méwah. Hannibal éléh di Nola dina taun 12, ngadorong urang Romawi. Manéhna nyoba nyerang kota, tapi Juno ngeureunkeun manéhna, némbongkeun yén déwa-déwa ngalawan manéhna. Buku 13 ngalaporkeun invasi bangsa Romawi ka Capua jeung pupusna dua Scipios, nu ngabalukarkeun lalampahan Scipio Africanus ka dunya handap ("nekyia"), pasamoan jeung pahlawan paéh kawentar, jeung nubuat ku Sibyl of Hannibal urang eleh. Dina 14 Marcellus kampanye Sicilian suksés jeung siege-karajinan Archimedes anu digambarkeun. Dina taun 15, Scipio, milih Kahadéan tibatan Kajahatan, boga kampanye anu suksés di Spanyol, sedengkeun dina Patempuran Metaurus, lanceukna Hannibal tiwas. 16 ngajelaskeun aliansi antara Roma jeung Masinissa jeung pameuntasan Scipio ka Afrika, sedengkeun 17 ngajelaskeun mawa patung Cybele ka Roma, pameuntasan badai Hannibal ka Afrika, banding Juno ka Jupiter pikeun kahirupan Hannibal, jeung Patempuran Zama. Puisi ieu ditungtungan ku Scipio nu meunang deui ka Roma.