Dina taun 1896, Henri Becquerel manggihan yén uyah uranium ngaluarkeun sinar anu ngabalukarkeun sinar-X dina kakuatan nembus maranéhanana. Manéhna némbongkeun yén radiasi ieu, teu kawas fosforesensi, teu gumantung kana sumber éksternal énergi tapi sigana timbul sacara spontan tina uranium sorangan. dipangaruhan ku dua papanggihan penting ieu, Curie mutuskeun pikeun nempo sinar uranium salaku widang mungkin panalungtikan pikeun tesis. Manéhna ngagunakeun téhnik inovatif pikeun nalungtik sampel. Lima belas taun saméméhna, salakina jeung lanceukna geus ngembangkeun versi éléktrométer, hiji sénsitip pikeun ngukur listrik. Maké éléktrométer salakina, manéhna manggihan yén sinar uranium anu teu katempo ngabalukarkeun sinar anu ngabalukarkeun sampel ngalaksanakeun muatan listrik di sabudeureun X-rays dina kakuatan nembus maranéhanana. Manéhna némbongkeun yén radiasi ieu, kawas fosforesensi, teu gumantung kana sumber éksternal énergi tapi sigana timbul sacara spontan tina uranium sorangan.
aktivitas sanyawa uranium gumantung ngan dina kuantitas uranium hadir