Tuliskeun saterusna pikeun paragrap ieu - Dursasana permusuhan silih sareng ketegangan anu diperbarui sapanjang watesna nyababkeun Perang Punic Kadua (218-201 SM), anu ngalibatkeun faksi ti peuntas Mediterania kulon sareng wétan. Perang ieu ditandaan ku lalampahan Hannibal anu héran ka Roma, hususna lalampahan Alps anu mahal tur wani sacara strategis. Munculna ka Itali kalér dituturkeun ku paningkatan ku sekutu-sekutu Gaul jeung kameunangan nu ngéléhkeun pasukan Romawi dina Patempuran Trebia
jeung ambush raksasa di Trasimene. Pikeun ngalawan kaahlian anjeunna di medan perang, bangsa Romawi ngagunakeun strategi Fabian, nu ngagunakeun patempuran salian ti patempuran langsung, kalawan tujuan pikeun ngalambatkeun sarta laun-laun ngalemahkeun pasukanna. Sanajan éféktif, pendekatan ieu teu dipikaresep ku masarakat, sabab bertentangan jeung strategi militer tradisional. Ku kituna, bangsa Romawi ngudag perang gedé deui di Cannae, tapi sanajan jumlahna leuwih loba, maranéhna kaéléhkeun pisan, sarta aya nu nyebutkeun yén aya 60.000 korban.