Lengkepan kalimah ieu: Dijurung ku para pembelot Hamdanid, khalifah Fatimid al-Aziz ngaluncurkeun serangan kahiji dina taun 992, dina pingpinan gubernur Damaskus, jendral Turki Manjutakin. Jenderal Fatimyah nyerang émirat, ngéléhkeun pasukan Bizantium di handapeun "doux" Antioki, Michael Bourtzes, dina Juni 992, sarta ngepung Aleppo. Manjutakin gagal ngudag pengepungan kalayan kuat, tapi kota gampang tahan nepi ka, dina usum semi taun 993, sanggeus tilu belas bulan kampanye, Manjutakin kapaksa balik ka Damaskus alatan kurangna suplai. Dina usum semi 994, Manjutakin ngaluncurkeun invasi séjén, sakali deui ngéléhkeun Bourtzes dina Patempuran Orontes, nyandak Homs, Apamea jeung Shayzar sarta ngepung Aleppo salila sabelas bulan. Blokade éta leuwih éféktif waktu ieu jeung geura-giru ngabalukarkeun kakurangan dahareun parna. Sa'id al-Dawla ngusulkeun nyerah ka Manjutakin, tapi sikep Lu'lu' anu ditangtukeun ngamungkinkeun para pembela kota pikeun nahan dugi ka kadatangan ngadadak kaisar Bizantium, Basil II, di Suriah dina April 995. Basil, anu kungsi
camping di Bulgaria, geus direspon ka Hamdanids 'panggeroan pikeun bantuan, sarta meuntas Asia Minor dina ngan genep belas poé di kapala hiji tentara 13,000 kuat; kadatangan dadakan nya ngabalukarkeun panik di Fatimid tentara: Manjutakin dibeuleum camp sarta mundur ka Damaskus tanpa tarung.