Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Sanggeus pamaréntahan puseur Mesir runtuh di ahir Karajaan Heubeul, administrasi henteu bisa deui ngarojong atawa ngajaga stabilitas ékonomi nagara. Gubernur-gubernur daérah teu bisa ngandelkeun raja pikeun bantuan dina waktu krisis, sarta kakurangan kadaharan jeung sengketa politik nu saterusna ngaronjat jadi kalaparan jeung perang sipil skala leutik. Tapi, sanajan aya masalah nu hésé, para pamingpin lokal, nu teu kudu mayar upeti ka raja, ngagunakeun kamerdékaan nu anyar pikeun ngadegkeun budaya nu mekar di propinsi-propinsi. Sakali dina kontrol sumberdaya sorangan, propinsi jadi ékonomis richer<unk>which ieu dibuktikeun ku panguburan badag sarta hadé diantara sakabeh kelas sosial. Dina bursts kreativitas, artisans propinsi diadopsi jeung diadaptasi motif budaya saméméhna diwatesan ka royalti Karajaan Old, jeung scribes dimekarkeun gaya sastra nu nganyatakeun optimisme jeung originalitas periode. Leupas tina kasatiaan maranéhanana ka raja, pamingpin lokal mimiti bersaing jeung silih pikeun kontrol teritorial jeung kakuatan pulitik. Ku 2160 SM, penguasa di Herakleopolis ngadalikeun Mesir Handap di kalér, sedengkeun klan saingan anu berbasis di Thebes, kulawarga Intef, ngadalikeun Mesir Luhur di beulah kidul. Nalika Intefs tumuwuh dina kakuatan sareng ngalegaan kontrolna ka kalér, bentrok antara dua dinasti saingan janten teu tiasa dihindari. Kira-kira taun 2055 SM pasukan Theban kalér di handapeun Nebhepetre Mentuhotep II tungtungna ngéléhkeun penguasa Herakleopolitan, ngahijikeun deui Dua Tanah. Maranéhna ngawangun hiji jaman ékonomi jeung kabudayaan nu katelah Karajaan Tengah.  Pananya: Saha nu éléh taun 2055?
Pamaréntah Herakleopolitan,