Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina foreword ka "Kaputt", Malaparte ngajelaskeun sacara rinci prosés ngajalin tulisan. Manéhna mimiti nulis dina usum gugur taun 1941, nalika cicing di imah Roman Souchena di désa Pestchianka Ukraina, anu aya di deukeut "Imah Soviét" lokal anu diréksi ku SS; désa éta ngan ukur dua mil di tukangeun payun. Souchena nyaéta saurang patani anu berpendidikan, anu perpustakaan leutik di imahna kaasup karya-karya lengkep Pushkin jeung Gogol. Pamajikan ngora Souchena, kaserep dina "Eugene Onegin" sanggeus gawé beurang beurat, ngingetkeun Malaparte tina Elena jeung Alda, dua putri Benedetto Croce. Pasangan Souchena ngabantuan proyék tulisan Malaparte, anjeunna nyimpen naskah anu disumputkeun di imahna ngalawan panyusutan Jérman sareng anjeunna ngajait kana lapisan baju Malaparte nalika anjeunna diusir ti payun Ukraina kusabab skandal artikelna di Corriere della Sera. Manéhna neruskeun tulisan dina Januari jeung Pébruari 1942, nu manéhna méakkeun di Polandia Nazi-dijajahan
jeung di Smolensk Front. Ti dinya manéhna indit ka Finlandia, di mana manéhna nyéépkeun dua taun - salila éta manéhna ngalengkepan kabéh buku kajaba bab pamungkas. Sanggeus kaserang panyakit serius di Petsamo Front di Lapland, anjeunna dibéré cuti convalescence di Italia. Di jalan, Gestapo naék pesawat na di Bandara Tempelhof di Berlin sareng barang-barang sadaya panumpang sacara tuntas dipilarian. Untungna, euweuh kaca tina "Kaputt" ieu di koper-Na. Sateuacan ninggalkeun Helsinki, anjeunna parantos nyandak pancegahan pikeun dipercayakeun naskah ka sababaraha diplomat anu berbasis di Helsinki: Count, Menteri di Legasi Spanyol; Pangeran Dina Cantemir, Sekretaris Legasi Rumania; sareng Titu Michai, attaché pers Rumania. Kalayan bantuan para diplomat ieu, naskahna tungtungna nepi ka Malaparte di Italia, di mana anjeunna bisa nyebarkeunana.