Lengkepan kalimah di handap ieu: Sanggeus hirup di Munich (Jerman) jeung di Basel (Swiss), manéhna nyungsi di Liège (Belgia) jeung pamajikanana jeung sababaraha regicides konvensional lianna, kaasup urut présidén Konvénsi jeung timbalan Marne Thuriot de la Rozière, jeung timbalan Ille-et-Vilaine, tina Lot-et-Garonne, tina Haute-Garonne Mailhe, tina Indre-et-Loire Ysabeau jeung Oise Matthieu-Miranpal. Anjeunna dibantuan pikeun netep di kota Bélgia ku komisaris pulisi Wassin, anu mimitina nganggap anjeunna pikeun lanceukna anu ngora (Kolonel Grande Armée Napoleon, Jean-Chrysostôme Calès) anu anjeunna parantos ngalayanan. Di dinya, pikeun salamet, anjeunna neraskeun prakték ubar, ogé kagiatan sanésna, sapertos karya ngeunaan ékonomi tatanén, sakumaha anjeunna nyebatkeun dirina dina surat anu ngungkabkeun anu ditujukeun ka salah sahiji ponakanana Godefroy Calès (sareng ka ponakan-ponakan umur lima taun na, Jean Jules Godefroy Calès, duanana bakal janten wakil Republik di 1848 sareng 1885), anu masihan inpormasi anu pikaresepeun ngeunaan kahirupan anyar na di kota Bélgia. Anjeunna ogé nunjukkeun dina surat ieu yén, dugi ka magribna hirupna, anjeunna tetep ngahina bangsawan: <unk> "Anu bangsawan ieu henteu ngagaduhan bangsawan sareng, salami kasta ieu bakal aya, éta bakal janten musibah Perancis. Kuring henteu hoyong éta ancur, tapi kuring bakal nempatkeun éta kana teu mampuh ngarugikeun. " <unk> Teu lami saatos kadatangan na di Liège, Bourbons, ngajawab kana solicitation tina sobat anu Calès parantos nyalametkeun kahirupan nalika Teror, satuju pikeun ngantepkeun anjeunna balik ka Perancis, tapi Calès nolak, nyatakeun yén diasingkeun ku hukum, anjeunna ngan ukur tiasa uih deui ku hukum. Sanggeus
Revolusi Juli 1830, anjeunna henteu hoyong ngamangpaatkeun pembatalan hukum amnesti anu diumumkeun ku Monarki Juli, sareng ku kituna anjeunna henteu kantos balik ka Perancis.