Lengkepan kalimah di handap ieu: Sababaraha interaksi awal Mohammed V jeung nasionalis datang salila krisis disababkeun ku disebut "Berber Dahir". Diantara hal-hal séjénna dina waktos ieu, sultan nampi rombongan ti Fez anu nampilkeun daptar keluhan ngeunaan kawijakan Perancis anu anyar, sareng ngagaduhan diskusi sareng Allal al-Fassi dimana anjeunna sigana nyatakeun yén anjeunna parantos disalahkeun ku karésidénan Perancis nalika nandatanganan éta sareng sumpah moal nyerah hak-hak nagara na. Sultana henteu kabuka ngagabung jeung gerakan nasionalis dina taun 1930-an, tapi tetep nolak usaha Perancis pikeun ngarobah istilah Protéktorat salila taun-taun antara perang. Anjeunna negeskeun deui kasatiaan Maroko ka Perancis di 1939, di awal Perang Dunya II. Sanggeus Perancis tumiba ka Jérman jeung datangna rezim Vichy, kumaha oge, sultan beuki nyusun jalur sorangan, suksés ngadorong sababaraha prakarsa reformasi anu patali jeung atikan, sanajan rezim Vichy ngadorong manéhna nyieun sababaraha lalampahan well-dipublikasikeun ka mancanagara pikeun nguatkeun legitimasi jeung sistem kolonial. Dina 1942 nu
Sekutu badarat di basisir Atlantik Maroko salaku bagian tina invasi Afrika Kalér ngalawan penjajahan Axis. Parobahan penting ieu ogé masihan sultan langkung seueur ruang gerak politik, sareng nalika Konperénsi Anfa di 1943, anu dihadiran ku pamimpin Sekutu, Mohammed V ditinggalkeun nyalira dina hiji waktos sareng Présidén Roosevelt, anu nyatakeun dukungan pikeun kamerdékaan Maroko saatos perang. Pasamoan ieu mangrupa interaksi tatap muka kahiji sultan jeung kapala nagara séjén tanpa ayana mediasi ti pajabat Perancis. Dina usum gugur taun anu sarua, sultan ngadorong formasi resmi Istiqlal ("Kemerdekaan") Partéi jeung drafting tina Manifesto Kamerdikaan nu disebut pikeun monarki konstitusional jeung lembaga demokratis.