Lengkepan kalimat di handap ieu: John Hanson Saunders ti Pennsylvania State University nulis yén Ratu " rada barbaric... nyiksa jeung maot méré panutup ka nu maca jeung maot sigana leuwih pas... maot nya bisa nyadiakeun kaadilan jeung ngamungkinkeun panongton ningali alus triumph leuwih jahat. " Cashdan ngajawab yén, tina sudut pandang psikologis, Ratu teu bisa kabur atawa ngan saukur dikurung di dungeon atawa diasingkeun, sabab carita éta ngagambarkeun anjeunna "salaku mahluk anu hina pisan anu pantes dihukum anu paling parah". Sajaba ti éta, manéhna ngaku yén "pati nu pikareueuseun kitu" perlu sabab, kawas dina sababaraha dongéng séjénna, "upami tukang sihir téh rék maot <unk> sarta tetep paéh <unk> manéhna kudu maot ku cara nu ngajadikeun balikna pohara teu mungkin", sarta ku kituna "pembaca perlu nyaho yén pati tukang sihir téh tuntas jeung lengkep, sanajan eta hartina ngalaan pamaca ngora kana tindakan kekerasan nu ekstrim ku standar kontemporer". Di sisi anu sanésna, Oliver Madox Hueffer nyerat yén "henteu mungkin pikeun henteu ngaraos simpati anu tangtu pikeun awéwé karajaan anu henteu untung ieu dina nasibna salajengna". Nurutkeun Sharna Olfman, Profesor Psikologi di Point Park University, "nalika maca atawa ngadéngékeun carita, barudak teu diserang ku gambar-gambar visual nu geus aya. Maranéhanana teu kudu nempo close-up of... nu agony tina nyeri dina panon ratu urang salaku manéhna dances pati nya. " Sanajan kitu, Olfman sacara pribadi leuwih resep "ngalengkepan adegan-adegan panyiksaan nalika maca carita-carita ieu ka barudak". Anthony Burgess ngoméntaran: "Nalika urang maca éta, sabaraha serius urang tiasa nyandak éta? Ieu kekerasan dongéng, nu teu kawas perampokan nyata, terorisme jeung
Nyiksa Argéntina".