Tuliskeun lanjutan pikeun paragraf ieu - Sacara ideologis, al-Mu'tasim nuturkeun tapak suku al-Ma'mun, neraskeun pangrojong anu sateuacanna pikeun Mu'tazilism, doktrin teologis anu nyobian ngalangkungan jalan tengah antara monarki sekuler sareng pendekatan teokratis anu dianut ku Alids sareng sababaraha sekte Syiah. Mu'tazilis ngadukung pandangan yén Qur'an diciptakeun sahingga tumiba dina otoritas "imām" anu dipandu ku Gusti pikeun napsirkeun numutkeun kaayaan anu robih. Sedengkeun venerating Ali, maranéhanana nyingkahan nyokot posisi dina kaadilan tina sisi lawan dina konflik
antara Ali jeung lawan-lawannya. Mu'tazilisme sacara resmi diadopsi ku al-Ma'mun dina 827, sarta dina 833, teu lila saméméh pupusna, al-Ma'mun nyieun doktrinna wajib, kalayan ngadegna hiji inquisition, nu "miḥna". Salila pamaréntahan lanceukna, al-Mu'tasim maénkeun peran aktip dina ngalaksanakeun "miḥna" di propinsi-propinsi kulon; ieu dituluykeun saatos naékna. Pangadeg utama Mu'tazilisme, kapala "qādī" Ahmad ibn Abi Duwad, meureun pangaruh dominan di pangadilan khalifah sapanjang pamaréntahan al-Mu'tasim.