Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Ti taun 2019, dua belas ubar anu ngarobah panyakit disatujuan ku agénsi pangaturan pikeun sclerosis multiple anu kambuh-remit (RRMS). Éta téh interferon béta-1a, interferon béta-1b, glatiramer asétat, mitoxantrone, natalizumab, fingolimod, teriflunomide, dimethyl fumarate, alemtuzumab, ocrelizumab, siponimod, jeung cladribine. Efektifitas ongkosna dina 2012 teu jelas. Dina Maret 2017 FDA nyatujuan okrelizumab, antibodi monoklonal anti-CD20 anu dipersonalisasi, salaku perlakuan pikeun RRMS, kalayan sarat pikeun sababaraha uji klinis Fase IV. Dina RRMS aranjeunna rada épéktip dina ngirangan jumlah serangan. Interferon jeung glatiramer asétat mangrupakeun perlakuan garis kahiji jeung ampir sarua, ngurangan kambuh ku kira-kira 30%. Terapi jangka panjang anu dimimitian awal aman sarta ngaronjatkeun hasilna. Natalizumab ngurangan laju kambuh leuwih ti agén garis kahiji; kumaha oge, alatan isu efek samping, agén garis kadua ditangtayungan pikeun maranéhanana anu teu ngabales perlakuan séjén atawa jeung kasakit parna. Mitoxantrone, anu panggunaanana kawates ku efek samping anu parah, mangrupikeun pilihan garis katilu pikeun anu henteu ngaréspon pangobatan anu sanés. Perawatan sindrom klinis terisolasi (CIS) jeung interferon ngurangan kamungkinan kamajuan ka MS klinis. Éféktivitas interferon jeung glatiramer asétat dina barudak geus diperkirakeun kira-kira sarua jeung nu sawawa. Peran sababaraha agén nu leuwih anyar saperti fingolimod, teriflunomide, jeung dimethyl fumarate, dina taun 2011, teu acan jelas. Dina taun 2017, rituximab loba dipaké pikeun ngubaran RRMS.  Pananya: Interféron mana nu disebutkeun kahiji?
interferon béta-1a