Tulis hiji lanjutan pikeun paragraf ieu - Sanggeus Muhammad maot dina 632, panerusna (Khalifah) terus mingpin komunitas Muslim dumasar kana ajaran jeung tungtunan Al-Qur'an. Kalolobaan umat Islam nganggap opat panerus kahiji salaku 'nu bener dipandu' atawa Rashidun. Penaklukan Khalifah Rashidun mantuan nyebarkeun Islam saluareun Semenanjung Arab, ngalegaan ti kalér-kuloneun India, ngalangkungan Asia Tengah, Wétan Deukeut, Afrika Kalér, Italia kidul, sareng Semenanjung Iberia, ka Pyrenees. Urang Arab Muslim teu bisa nalukkeun sakabéh Kakaisaran Kristen Bizantium di Asia Leutik salila perang Arab-Bizantium. Kalifah Umayyah nu suksés nyobaan dua pengepungan Konstantinopel nu gagal dina taun 674-678 jeung 717-718. Samentara éta, komunitas Muslim nyérélék diri kana sekte Sunni sareng Shia anu saingan ti saprak pembunuhan khalifah Uthman di 656, nyababkeun krisis suksesi anu henteu kantos direngsekeun. Di handap ieu kahiji
, Fitnas Kadua sareng Katilu sareng pamustunganana Revolusi Abbasid (746<unk>750) ogé sacara pasti ngancurkeun persatuan politik umat Islam, anu parantos nyicingan sababaraha nagara ti saprak éta. Pamaréntahan Ghaznavids diteruskeun ku Kakaisaran Ghurid Muhammad of Ghor sareng Ghiyath al-Din Muhammad, anu pamaréntahanna dina kapamingpinan Muhammad bin Bakhtiyar Khalji dugi ka Bengal, dimana misionaris Islam India ngahontal kasuksésan anu paling hébat dina hal dawah sareng jumlah anu ngarobah agama ka Islam. Qutb-ud-din Aybak nalukkeun Delhi dina taun 1206 sarta ngamimitian pamaréntahan Kasultanan Delhi, runtuyan dinasti anu suksés anu nyintésis peradaban India sareng jaringan komérsial sareng budaya anu langkung lega di Afrika sareng Eurasia, ningkat pisan kamekaran demografi sareng ékonomi di India sareng ngahalangan serangan Mongol kana Dataran Indo-Gangetic anu makmur sareng ngaraksa salah sahiji ti saeutik penguasa Muslim awéwé, Razia Sultana.