Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Dina 10 Juni, pamaréntah ninggalkeun Paris pikeun Tours. Weygand, Komandan-in-Chief, ayeuna ngumumkeun yén "perang parantos janten teu aya artina". Manéhna, Baudouin, jeung sababaraha anggota pamaréntahan geus ditetepkeun dina gencatan senjata. Tanggal 11 Juni, Churchill ngapung ka Château du Muguet, di Briare, deukeut Orléans, di mana anjeunna mimiti ngaluarkeun ideu na ngeunaan benteng Breton, anu Weygand ngawaler yén éta ngan ukur "fantasi". Churchill tuluy ngomong yén Perancis kudu mertimbangkeun "perang gerilya". Pétain lajeng ngawaler yén éta bakal hartosna karuksakan nagara. Churchill tuluy ngomong yén Perancis kudu membela Paris jeung ngingetkeun Pétain kumaha manéhna geus datang ka bantuan Inggris jeung opat puluh Divisi dina Maret 1918
, sarta ngulang kecap Clemenceau urang "Kuring bakal tarung di hareup Paris, di Paris, sarta balik Paris". Ka ieu, Churchill salajengna ngalaporkeun, Pétain ngawaler tenang jeung kalawan martabat yén anjeunna kungsi dina eta poé a cadangan strategis genep puluh Divisi; ayeuna, aya euweuh, jeung Inggris kudu nyadiakeun Divisi pikeun mantuan Perancis. Ngajadikeun Paris jadi ruruntuhan moal mangaruhan kajadian ahir. Dina konperénsi Pétain patepung de Gaulle pikeun kahiji kalina dina dua taun. Pétain nyatet promosi anyar na ka umum, nambihan yén anjeunna henteu ngabagjakeun anjeunna, salaku pangkat henteu aya gunana dina éléh. Nalika de Gaulle protés yén Pétain sorangan geus dipromosikeun jadi brigadier-general jeung komandan divisi dina Patempuran Marne taun 1914, anjeunna ngawaler yén "teu aya babandinganana" jeung kaayaan kiwari. De Gaulle saterusna ngaku yén Pétain bener ngeunaan saeutikna éta.