Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - "Zawiya al-Fassiya" anu munggaran mimiti diadegkeun ku karuhun Abdelkader, Abu al-Mahasin (maot taun 1604), saurang sarjana Muslim ti Ksar el-Kebir sareng ti kulawarga borjuis asal Andalusi. Sateuacan datang ka Fes, Abu al-Mahasin meunang sababaraha kahadean ti sultan Saadian Ahmad al-Mansur berkat prajurit anu anjeunna kirimkeun pikeun tarung dina Patempuran Ksar el-Kebir
(ogé katelah Patempuran Tilu Raja) dina 1578. Anjeunna pindah ka Fes dina taun 1580 sarta ngamimitian zawiya ku ngajar di imahna sorangan di lingkungan al-Mukhfiya (di Andalusiyyin saparapat kota), nu gancang ngembang jadi puseur penting beasiswa sorangan. Abu al-Mahasin meuli imah-imah tatangga pikeun nyumponan perluasanana sarta dina taun 1596 ngarobah salah sahiji imah jadi masjid pikeun zawiya na, nunjuk putrana Abu al-Abbas Ahmad al-Hafiz salaku imam. Ajaran-ajaran zawiya nuturkeun sakola pamikiran al-Jazuli (nyalira dina ordo Shadhili) sareng Abd al-Rahman al-Majdub (tilar dunya 1569), hiji syekh Sufi anu langkung tiheula anu nyéépkeun waktos di Fes sareng anu janten guru Abu al-Mahasin.