Dina dua bulan, Cornelius jeung 200 urangna motong tangkal, ngaduruk tatangkalan jeung ngagali taneuh pikeun ngungkabkeun monumen. Ku sabab bahaya runtuhna, manéhna teu bisa ngagali sadaya galeri. Manéhna ngalaporkeun papanggihanana ka Raffles, kaasup rupa-rupa gambar. Sanajan Raffles nyebutkeun kapanggihna jeung gawé teuas ku Cornelius jeung jalma-jalma di ngan sababaraha kalimat, manéhna geus credited jeung rediscovery monumen, salaku hiji anu kungsi dibawa ka perhatian dunya.Christiaan Lodewijk Hartmann, Resident wewengkon Kedu, terus karya Cornelius, sarta dina 1835, sakabeh kompléks ieu tungtungna unearthed. kapentingan-Na dina Borobudur ieu leuwih ti resmi pribadi. Hartmann teu nulis sagala laporan kagiatan-Na, hususna carita utama utama nu manéhna kapanggih nu utama patung Buddha dina kubah kosong. Hartmann nalungtik dina 1842, sarta naon Hartman kapanggih dina 1842 tetep kanyahoan: Naon anu dipigawé ku manéhna dina 1842 sarta naon anu kapanggih dina 1842?
teu dipikanyaho