Dina awal abad ka-20, psikiater Kurt Schneider ngadaptarkeun bentuk gejala psikotik anu anjeunna pikir dibédakeun skizofrenia tina gangguan psikotik anu sanés. Ieu disebut gejala tingkat kahiji atanapi gejala tingkat kahiji Schneider. Éta kalebet delusions dikawasa ku kakuatan éksternal, kapercayaan yén pikiran dilebetkeun kana atanapi ditarik tina pikiran hiji, kapercayaan yén pikiran hiji anu disiarkeun ka jalma sanés, sareng ngupingkeun sora halusinasi anu mairan kana pamikiran atanapi tindakan hiji atanapi anu gaduh paguneman sareng sora halusinasi anu sanés. Sanaos aranjeunna parantos nyumbang sacara signifikan kana kriteria diagnostik ayeuna, spésifisitas gejala tingkat kahiji henteu acan dipertanyakan. Tinjauan studi psikotik anu dilakukeun antara taun 1970 sareng 2005 anu ngamungkinkeun nolak atanapi ngabédakeun gangguan mental Schneider, atanapi gejala tingkat kahiji Schneider. Éta kalebet khayalan anu dikontrol ku kakuatan éksternal, kapercayaan yén pikiran dilebetkeun kana atanapi ditarik tina pikiran hiji jalma, kapercayaan yén pikiran hiji anu disiarkeun ka jalma sanés, sareng ngupingkeun sora halusinasi anu koméntar kana pikiran atanapi tindakan atanapi anu gaduh paguneman sareng sora halusinasi
deemphasized dina revisi hareup tina sistem diagnostik.