Tulis hiji continuation pikeun ayat ieu - Salaku pamadegan ku wartawan M. Gh. Carpen, Stroescu geus poho di Transylvania sapuluh taun saméméh pupusna; revival ringkes dipikaresep di 1920 geus dibikeun jalan ka anjeunna keur tarnished ku "lumpur puddle" pulitik. Kagiatan Stroescu mimiti dijelajah sacara metodis dina hiji karangan ku Alexandru Ciulcu, diterbitkeun ku majalah "Viața Basarabiei" dina taun 1940. Ngan sababaraha bulan sanggeusna, Bessarabia jadi jajahan Soviét
, nu Ciulcu dirina ieu ditelasan ku NKVD. Mémori Stroescu ditumpes di Moldavia SSR nu hasilna sarta, saterusna, di Romania Komunis. Dipenasionalisasi, manor Brînzeni dirobah jadi klinik psikiatri. Salila komunisme nasional taun 1960-an, Halippa jeung komunitas Bessarabian di Bukares nyoba ngagungkeun pamingpin maranéhanana, tapi dilaporkeun dicegah ku otoritas. Sanajan kitu, dina taun 1968, Halippa junun nyauran Stroescu sarta ngangkat masalah anjeunna "dipoho", kalayan alamat resmi ka Akademi. Karya sapertos kitu sawaréh diteruskeun di Amérika ku ponakan Stroescu, wartawan Gheorghe Ștefan Donev (1909<unk>1993).