J. J. Thomson (1881) dina mangsa ngembangkeun Téori Maxwell, ngakuan yén badan nu boga muatan leuwih hésé digerakkeun ti batan badan nu teu boga muatan. Widang éléktrostatik kalakuanana siga nu nambahan "massa éléktromagnétik" kana massa mékanis badan. Nyaéta, nurutkeun Thomson, énergi éléktromagnétik pakait jeung massa nu tangtu. Ieu diinterpretasikeun salaku sababaraha bentuk induktans sorangan widang éléktromagnétik. Anjeunna ogé nyatet yén massa hiji badan nu keur gerak téh nambahan ku kuantitas nu konstan. Karya Thomson dituluykeun jeung disampurnakeun ku FitzGerald, Heaviside (1888), jeung George Charles Frederick Searle (1896, 1897). Pikeun massa éléktromagnétik maranéhanana méré <unk> dina notasi modérn dina rumus <unk>: Pertanyaan Heaviside. Jeung saha George neruskeun gawé jeung?
FitzGerald (Inggris)