Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Nu jadi sabab utama perangna nyaéta persaingan nu aya dina Tetrarki Diocletian. Sanggeus Diocletian turun dina 1 Méi 305, panerusna mimiti bajoang pikeun ngadalikeun Kakaisaran Romawi ampir langsung. Sanajan Konstantinus téh putra Kaisar Kulon Konstantius, idéologi Tetrarch teu merta nyadiakeun suksesi turunan. Nalika Constantius maot dina tanggal 25 Juli 306, pasukan bapana ngumumkeun Constantine salaku Augustus di Eboracum (York). Di Roma, anu dipikaresepna nyaéta Maxentius, putra kolega Kaisar Constantius Maximian, anu nyita gelar kaisar dina 28 Oktober 306. Tapi sedengkeun klaim Constantine ieu dipikawanoh ku Galerius, pangawasa propinsi Wétan jeung kaisar senior di Kakaisaran, Maxentius ieu diperlakukeun salaku usurper a. Tapi, Galerius ngaku yén Konstantinus ngan boga pangkat Kaisar. Galerius maréntahkeun ko-Augustus-na, Severus, pikeun ngaluarkeun Maxentius dina awal 307. Tapi, sanggeus Severus nepi di Itali, pasukanna murtad ka Maxentius. Severus direbut, dipenjara, jeung dieksekusi. Galerius sorangan maju ka Roma dina usum gugur, tapi gagal ngarebut kota. Constantine nyingkahan konflik jeung Maxentius jeung kaisar Wétan pikeun kalolobaan periode ieu. Ku 312, kumaha oge, Constantine jeung Maxentius anu kalibet dina permusuhan kabuka jeung silih, sanajan maranéhanana éta sadulur-di-hukum ngaliwatan nikah Constantine urang ka Fausta, adina Maxentius. Dina usum semi taun 312, Konstantinus ngumpulkeun hiji pasukan 40.000 prajurit sarta mutuskeun pikeun ngusir Maxentius sorangan. Anjeunna gampang nyerang Italia kalér, meunang dua patempuran utama: nu kahiji di deukeut Turin, nu kadua di Verona, di mana préfek praetorian Ruricius Pompeianus, jenderal pangluhurna Maxentius, tiwas.  Patarosan: naon alesan utama pikeun gelut?
saingan anu teu kapendak