Lengkepan kalimah di handap ieu: Ngan dina awal jaman Abbasid Tarsus, anu ku harita aya di ruruntuhan, sakali deui ditempatan sareng diperkuat, waktos ieu salaku titik kuat anu maju dina zona anu diperkuat tina "al-ʿAwāṣim", anu manjang ti Tarsus kalér-wétan ka Malatya, sareng salaku pusat perakitan pikeun ekspedisi ngalawan Kakaisaran Bizantium. Usaha kahiji dilakukeun ku al-Hasan ibn Qahtaba al-Ta'i dina taun 778/9, tapi teu hasil, jeung kota teu lengkep disimpen deui nepi ka 787/8, ku Abu Sulaym Faraj dina paréntah Khalifah Harun al-Rashid (). 3.000 Khurasanis jeung 2.000 urang Siria (sarébu ti Antioki jeung al-Massisa) dibéré imah jeung lahan di kota bénténg anyar. Tarsus katingalina direbut deui ku urang Bizantium teu lila sanggeusna, di sawatara titik dina ahir abad. Kota ieu meureun tetep di leungeun Bizantium salila perang sipil Abbasiyah.
Fitna Kaopat, tapi balik deui ka kontrol Muslim ku 830, nalika Khalifah al-Ma'mun () neraskeun kampanye ofensif ngalawan Bizantium, ngagunakeun kota salaku dasar.