Lengkepan kalimah di handap ieu: Pamaréntahan absolutis Ferdinand ngaganjar nu nyekel kakawasaan tradisional - para prelat, bangsawan jeung jalma-jalma nu nyekel jabatan saméméh 1808 - tapi teu liberal, anu hayang ningali monarki konstitusional di Spanyol, atawa loba nu mingpin usaha perang ngalawan Perancis tapi teu bagian ti pamaréntah saméméh perang. Teu sugema ieu nyababkeun sababaraha usaha nu teu hasil pikeun mulangkeun Konstitusi dina lima taun sanggeus Ferdinand jadi raja. Tungtungna dina tanggal 1 Januari 1820 Rafael del Riego, Antonio Quiroga sareng perwira sanésna ngamimitian pemberontakan perwira tentara di Andalusia nungtut palaksanaan Konstitusi. Gerakan ieu meunang pangrojong ti kota-kota jeung propinsi-propinsi di beulah kalér Spanyol, sarta dina tanggal 7 Maret raja geus mulangkeun Konstitusi. Salila dua taun saterusna, monarki Éropa séjén jadi alarmed di kasuksésan liberal jeung di Kongrés Verona dina 1822 disatujuan
campur tangan pasukan Perancis royalis di Spanyol pikeun ngadukung Ferdinand VII. Sanggeus Patempuran Trocadero ngabébaskeun Ferdinand tina kadali ku Cortes dina bulan Agustus 1823, anjeunna ngahurungkeun ka liberal jeung konstitusionalis kalayan amarah. Sanggeus pupusna Ferdinand dina taun 1833, Konstitusi ieu lumaku deui sakeudeung dina taun 1836 jeung 1837, sedengkeun Konstitusi 1837 keur disusun. Saprak 1812, Spanyol geus miboga total tujuh konstitusi; nu kiwari geus lumaku saprak 1978.