Lengkepan kalimah di handap ieu:
direbut ku pasukan Arab Muslim dipingpin ku Khalid ibn al-Walid dina 634. Dina taun 661, Khilafah Islam kabawah ku pamaréntahan dinasti Umayyad, anu milih Damaskus pikeun jadi ibukota administrasi dunya Muslim. Khalifah Umayyah nu kagenep, al-Walid I (r. 705<unk>715), maréntahkeun pangwangunan masjid di tempat katedral Bizantium dina taun 706. Sateuacan ieu, katedral masih dipaké ku urang Kristen lokal, tapi hiji kamar solat ("musalla") pikeun umat Islam geus diwangun dina bagian tenggara wangunan. Al-Walid, anu sacara pribadi ngawaskeun proyék éta, ngahancurkeun kalolobaan katedral, kaasup "musalla". Pangwangunan masjid lengkep ngarobah tata perenah wangunan. Sedengkeun garéja (jeung candi saméméh éta) boga wangunan utama lokasina di puseur kandang rectangular, aula solat masjid ieu disimpen ngalawan témbok kidul na. Arsitékna didaur ulang kolom jeung arcade garéja, dibongkar jeung diposisikan deui dina struktur anyar. Professor Alain George geus reexamined arsitéktur jeung desain masjid munggaran ieu dina loka ngaliwatan tilu sajak saméméhna untranslated jeung déskripsi sarjana abad pertengahan. Imah ibadah anyar ieu dimaksudkeun pikeun ngawula salaku masjid jamaah badag pikeun warga Damaskus sarta salaku upeti ka kota. Salaku réspon kana protés urang Kristen dina pamindahan éta, al-Walid maréntahkeun sadaya garéja anu disita di kota pikeun dipulangkeun ka urang Kristen salaku kompensasi. Masjid ieu réngsé taun 715, teu lila sanggeus al-Walid pupus, ku panerusna, Sulayman ibn Abd al-Malik (r. 715 <unk> 717).