Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Aksara hiéroglif asalna c. 3000 SM, sarta diwangun ku ratusan simbol. Hiéroglif bisa ngagambarkeun kecap, sora, atawa dédikatif anu teu disebut; sarta simbol anu sarua bisa ngawula ka tujuan nu béda-béda dina konteks nu béda. Hiéroglif mangrupa aksara formal nu dipaké dina monumén batu jeung makam, nu bisa sajajar jeung karya seni. Dina tulisan sapopoé, para panulis ngagunakeun tulisan kursif, nu disebut hiératik, nu leuwih gancang jeung gampang. Sedengkeun hiéroglif formal bisa dibaca dina jajar atawa kolom dina dua arah (sanajan biasana ditulis ti katuhu ka kénca), hiératik sok ditulis ti katuhu ka kénca, biasana dina jajar horizontal. Wangun tulisan anyar, Demotis, jadi gaya tulisan anu dominan, sarta wangun tulisan ieu - babarengan jeung hiroglif formal - nu marengan téks Yunani dina Rosetta Stone. Kira-kira abad kahiji Maséhi, abjad Koptik mimiti dipaké babarengan jeung aksara Demotis. Aksara Koptik mangrupa aksara Yunani nu dimodifikasi ku ditambahan sababaraha tanda-tanda Demotis. Sanajan hiéroglif formal dipaké dina peran seremonial nepi ka abad kaopat, ka tungtungna ngan sakeupeul imam masih bisa maca eta. Sabot lembaga agama tradisional bubar, pangaweruh ngeunaan tulisan hiéroglif lolobana leungit. Usaha-usaha pikeun ngabedakeunana dimimitian ti jaman Bizantium jeung Islam di Mesir, tapi ngan dina taun 1820-an, sanggeus kapanggihna Rosetta Stone jeung taun-taun panalungtikan ku Thomas Young jeung Jean-François Champollion, hieroglyphs sacara substansial dibedakeun.  Patarosan: Naon nu kapanggih dina batu Rosetta?
hieroglif