Tuliskeun lanjutan pikeun paragraf ieu - Bilici nyatakeun yén tilas umat Islam henteu salawasna mertimbangkeun sakumna pandangan sarjana Muslim sajarah sareng kontemporer, sareng pamahamanana tiasa dicampur. Panilitian Khalil Bilici nunjukkeun diskriminasi gender sareng perasaan anu teu pikaresepeun kusabab pangalaman sareng persépsi individu négatip salaku motivasi anu paling penting pikeun individu anu ninggalkeun Islam. Khalil Bilici nyebutkeun yén ulikan maranéhanana confirms papanggihan sarjana saméméhna yén sababaraha ex-Muslim ilaharna nyebutkeun pangalaman 1971 Bangladesh genosida
salaku conto tina alam oppressive tina Muslim. Bilici salajengna informs yén kawas dina loba conversions séjén, jumlah considerable Muslim ti wates mana maranéhna kakeunaan perspéktif béda bisa jadi ninggalkeun Islam. Carita ngeunaan "ninggalkeun Islam" asalna ti jalma-jalma ti sababaraha latar étnis sareng kelompok umur, sareng ti sakumna dunya (kalayan Asia Kidul, Asia Tenggara, Wétan Tengah sareng Afrika Kalér, sareng Kulon mangrupikeun daérah anu menonjol dimana tilas umat Islam muncul), sareng yén campuran gender sigana robih relatif kana géografi.