Lengkepan kalimah di handap ieu: Nalika Uthman ibn Affan janten sepuh pisan, Marwan I, baraya Muawiyah, nyusup kana vakum, janten sekretarisna sareng lalaunan nyandak langkung seueur kendali. Nalika Uthman ditelasan dina 656, Ali ibn Abi Talib, lanceukna sareng menantu Muhammad, nganggap jabatan khalifah sareng ngalihkeun ibukota ka Kufa di Irak. Muawiyah I, gubernur Suriah, jeung Marwan I nungtut ditewakna para palaku. Marwan I dimanipulasi unggal hiji jeung dijieun konflik, nu nyababkeun
perang sipil kahiji ("First Fitna"). Ali ditelasan ku Kharijites dina taun 661. Genep bulan saterusna dina taun 661, dina kapentingan karapihan, putra Ali Hasan, nyieun perjangjian perdamaian jeung Muawiyah I. Dina perjangjian Hasan <unk> Muawiya, Hasan ibn Ali nyerahkeun kakawasaan ka Muawiya dina kaayaan yén anjeunna bakal adil ka jalma-jalma sareng henteu ngadegkeun dinasti saatosna. Muawiyah saterusna megatkeun kaayaan pasatujuan jeung ngadegkeun dinasti Umayyad, jeung ibukota di Damaskus. Husayn ibn Ali, ku waktu éta hiji-hijina incu hirup Muhammad, nolak sumpah kasatiaan ka Umayyads. Anjeunna tiwas dina Patempuran Karbala dina taun anu sami, dina hiji kajadian anu masih diratakeun ku Syiah dina Poé Ashura. Geger, disebut Fitna Kadua dituluykeun, tapi aturan Muslim dilegaan dina Muawiyah ka Rhodes, Kreta, Kabul, Bukhara, jeung Samarkand, sarta dimekarkeun di Afrika Kalér. Dina taun 664, tentara Arab nalukkeun Kabul, sarta dina taun 665 ngadorong ka Maghreb.