Pasal: Sanggeus pamaréntahan puseur Mesir runtuh dina ahir Karajaan Heubeul, administrasi henteu bisa deui ngarojong atawa ngajaga stabilitas ékonomi nagara. Gubernur-gubernur régional teu bisa ngandelkeun raja pikeun pitulung dina mangsa krisis, sarta kakurangan pangan jeung sengketa pulitik nu saterusna ngaronjat jadi kalaparan jeung perang sipil skala leutik. Tapi sanajan masalah hésé, pamingpin lokal, alatan euweuh upeti ka raja, dipaké kamerdékaan maranéhanana nu anyar kapanggih pikeun ngadegkeun budaya thriving di propinsi. Sakali dina kontrol sumberdaya sorangan, propinsi jadi ékonomis richer<unk>which ieu dibuktikeun ku panguburan leuwih gedé jeung leuwih alus diantara sakabeh kelas sosial.
Pamaréntah Herakleopolitan,