Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Einstein (1907a) ngusulkeun metoda pikeun ngadeteksi pangaruh Doppler transversal salaku akibat langsung tina dilasi waktos. Kanyataanna, pangaruh ieu diukur dina 1938 ku Herbert E. Ives jeung G. R. Stilwell (Ives <unk> Stilwell percobaan). Jeung Lewis jeung Tolman (1909) ngajelaskeun réciprocity tina dilation waktu ku ngagunakeun dua jam cahaya A jeung B, iinditan jeung laju relatif nu tangtu ka silih. Jam-jam ieu diwangun ku dua eunteung datar nu paralel jeung garis gerak. Antara eunteung-eunteung sinyal cahaya bouncing, jeung pikeun panalungtik resting dina frame rujukan sarua A, periode jam A nyaéta jarak antara eunteung-eunteung dibagi ku laju cahaya. Tapi lamun panalungtik nempo jam B, manéhna nempo yén dina jam éta sinyal nyusud kaluar hiji panjang, jalur sudut, sahingga jam B leuwih lambat ti A. Sanajan kitu, pikeun panalungtik pindah barengan B kaayaan sagemblengna sabalikna: Jam B leuwih gancang jeung A leuwih lambat. Ogé Lorentz (1910<unk>1912) ngabahas timbal balik tina dilation waktu jeung dianalisis hiji jam "paradox", nu tétéla lumangsung salaku konsekuensi tina timbal balik tina dilation waktu. Lorentz némbongkeun yén teu aya paradoks lamun salah ngemutan yén dina hiji sistem ngan hiji jam anu dipaké, sedengkeun dina sistem séjén dua jam anu diperlukeun, sarta relativitas simultaneity ieu pinuh dicokot kana akun.  Pananya: Sabaraha eunteung nu aya dina jam?
dua