Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Dina bulan Nopémber 1913, Tagore diajar anjeunna geus meunang taun Hadiah Nobel dina Sastra: Akademi Swedia ngaapresiasi nu idealistic-na pikeun Westerners-accessible alam hiji awak leutik tina bahan ditarjamahkeun fokus dina 1912 Gitanjali: Song kurban. Manéhna dilélér gelar ksatria ku Raja George V dina Birthday Honours taun 1915, tapi Tagore nolak éta gelar sanggeus rajapati Jallianwala Bagh taun 1919. Dina hiji surat anu ditujukeun ka Lord Chelmsford, Wakil Raja Inggris di India, Tagore nyerat, "Seratna hukuman anu teu proporsional anu ditumpukeun ka jalma-jalma anu henteu untung sareng metode ngalaksanakeunana, kami yakin, henteu aya paralelna dina sajarah pamaréntahan anu beradab... Waktosna parantos sumping nalika lencana kahormatan ngajantenkeun éra urang glaring dina kontéks anu teu cocog tina hinaan, sareng kuring pikeun bagian kuring hoyong nangtung, henteu aya bedana khusus, di sisi lalaki nagara kuring. <unk> Dina taun 1921, Tagore sareng ékonom pertanian Leonard Elmhirst ngadegkeun "Institute for Rural Reconstruction", engké diganti nami Shriniketan atanapi "Abode of Welfare", di Surul, hiji kampung caket ashram. Kalayan éta, Tagore ngusahakeun pikeun moderat protés Swaraj Gandhi, anu anjeunna kadang nyalahkeun pikeun ditanggapna mental <unk> sareng pamustunganana panjajahan <unk> kamunduran India Inggris. Manéhna ménta bantuan ti para donatur, pajabat, jeung sarjana di sakuliah dunya pikeun "ngabebaskeun désa-désa tina kalemahan jeung jahiliah" ku cara "ngahirupkeun pangaweruh". Dina awal taun 1930-an anjeunna nargétkeun "kesadaran kasta anu teu normal" sareng teu keuna. Manéhna ceramah ngalawan ieu, manéhna wrote pahlawan Dalit pikeun sajak sarta drama-Na, sarta manéhna kampanye "suksés" pikeun muka Temple Guruvayoor ka Dalits.  Patarosan: Iraha Tagore nolak gelar ksatria-na?
sanggeus 1919 Jallianwala Bagh rajapati