Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Panarimaan: Nikah anu disusun geus lila jadi norma di masarakat India. Malah ayeuna, mayoritas urang India boga perkawinan maranéhanana rencanana ku kolotna jeung anggota kulawarga-dihormat lianna. Baheula, umur perkawinan masih ngora. Rata-rata umur kawin pikeun awéwé di India geus ngaronjat jadi 21 taun, nurutkeun Sénsus India 2011. Dina taun 2009, kira-kira 7% awewe nikah saméméh umur 18.Dina kalolobaan perkawinan kulawarga panganten awewe nyadiakeun mahar ka panganten lalaki. Sacara tradisional, mahar dianggap bagian awéwé tina kabeungharan kulawarga, sabab putri teu boga hak hukum dina harta kulawarga lahirna. Éta ogé biasana kaasup barang-barang berharga portabel sapertos perhiasan sareng barang-barang rumah tangga anu tiasa dikontrol ku panganten salami hirupna. Dina sajarahna, dina kalolobaan kulawarga, warisan harta kulawarga diturunkeun ka garis jalu. Ti saprak 1956, hukum India ngubaran lalaki jeung awéwé sarua dina masalah warisan tanpa wasiat hukum. Urang India beuki ngagunakeun wasiat hukum pikeun warisan jeung suksesi harta, jeung kira-kira 20 persén ngagunakeun wasiat hukum ku 2004.Di India, laju cerai nyaeta low <unk> 1% dibandingkeun jeung kira-kira 40% di Amérika Sarikat. Tapi, statistik ieu teu némbongkeun gambaran nu lengkep. Aya kakurangan survey ilmiah atawa studi dina perkawinan India mana sudut pandang boh salaki jeung pamajikan anu solicited di-jero. Survei sampel nunjukkeun yén masalah perkawinan di India sarua jeung tren anu dititénan di tempat séjén di dunya. Tingkat cerai beuki loba di India. Tingkat cerai di kota leuwih luhur. Kira-kira 80 persén cerai di India téh dipigawé ku awéwé.  Patarosan: Sakumaha persentase urang India anu ngagunakeun wasiat hukum dina taun 2004?
20 persén