Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Salila fase awal invasi Jerman ka Uni Soviét, Baisultanov dikintunkeun salaku bagian tina 13th Fighter Aviation Regiment, di mana anjeunna perang dina perang pikeun Tallinn
, Hanko, jeung membela Jalan Kahirupan. Sateuacan ahir Juni 1941 manéhna meunangkeun kameunangan udara kahijina <unk> ditelasan babarengan ku Fokker D.XXI. Kameunangan solo kahijina lumangsung di Tallinn ampir dua bulan saterusna nalika manéhna ngéléhkeun Ju 88. Manéhna ngumpulkeun dua deui kills solo jeung hiji kill dibagikeun ku pertengahan September 1941, saterusna manéhna indit sababaraha bulan tanpa wae victories hawa; lajeng dina Maret jeung April 1942 manéhna mimiti gancang ngaronjatkeun tally-Na, sanajan kalolobaan klaim-Na aub kills dibagikeun. Sanajan kitu, manéhna jadi ace dina 4 April 1942 sanggeus némbak turun hiji Ju 87 neunggeul ngebom <unk> maehan solo kalima-Na. Dina Juni 1942 anjeunna dicalonkeun pikeun gelar Pahlawan Uni Soviét pikeun geus ngapung 277 sorties, gaining 5 solo jeung 13 shootdowns dibagikeun. Gelar ieu dilélérkeun dina 23 Oktober 1942. Sanajan kitu, jumlahna tetep dina jumlah éta saprak anjeunna dikirim pikeun latihan komandan skuadron dina usum panas 1943. Ku waktu manéhna balik ka resimen-Na geus ngahormatan jeung penunjukan penjaga jeung diganti ngaran jadi 4th Penjaga Fighter Aviation Regiment. Teu lila sanggeus unit narima La-5 anyar, manéhna ditémbak turun di Teluk Finlandia bari dina misi escorting grup pesawat serangan ka Pulo Seskar. Teu lila sanggeus pupusna, kulawargana diungsikeun ka Osh oblast di Asia Tengah alatan etnis Balkar. Kolotna jeung dua lanceukna teu lila musna di pangasingan nu kasar teu lila sanggeus dipindahkeun.