Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Karajaan ieu tetep merdika nepi ka direbut ku Kakaisaran Mughal dina 1581 sanggeus pupusna Chandrasen Rathore. Éta tetep dina kadali Mughal langsung dugi ka Udai Singh dipulihkeun kana tahta salaku bawahan sareng dipasihan gelar Raja di 1583. Salila ahir abad ka-17, éta aya dina kadali ketat ti Kaisar Mughal Aurangzeb, tapi imah anu maréntah Rathore diidinan tetep semi-otonom dina wilayahna. Salila ieu Durgadas Rathore berjuang pikeun ngalestarikeun dinasti rathore sareng ngabebaskeun Marwar ti Kakaisaran Mughal saatos 31 taun perang. Dina ahir abad ka-18 jeung awal abad ka-19, karajaan ieu direbut ku pasukan Maratha ti Scindia jeung Holkar. Marwar bangkrut finansial alatan upeti anu beurat anu ditumpukeun ku Maratha sareng tentara anu pernah terkenal ayeuna parantos ngirangan kusabab perang internal sareng pemberontakan ku bangsawan na, maksa penguasa na nyuhunkeun bantosan Inggris. Inggris teu boga peran dina urusan nagara nepi ka 6 Januari 1818, nalika Raja dina waktu éta, Man Singh, asup kana aliansi anak, sanggeus éta Rajas of Marwar (atawa Jodhpur) terus salaku penguasa nagara pangeran. Salila Pemberontakan India taun 1857, para bangsawan Rajput Pali di handapeun Thakur Kushal Singh Rathore mingpin pemberontakan ngalawan Raja Takht Singh sareng Inggris, tapi pemberontakan éta ditungtungan ku tentara Inggris di handapeun Kolonel Holmes saatos pengepungan benteng Thakurs di Auwa. Tentara Nagara Jodhpur perang dina Perang Dunya I pikeun Inggris. Maranéhna aktip tarung di Afganistan jeung Wétan Tengah sarta nyetak runtuyan kameunangan pikeun kakaisaran Inggris. Lancer Jodhpur kalayan dukungan lancer Mysore ngéléhkeun seueur pasukan Turki sareng Jérman dina Patempuran Haifa (1918). Sababaraha perang séjénna anu diiluan ku maranéhna nyaéta perang Suez, Gaza
, Jordan Valley, Abu Tellul jeung Megiddo.