Nyimpulkeun artikelna:  Ngurus jalma nu dementia bisa ngalegaan jalma ka wates maranéhanana, jeung aya loba dina kaayaan ieu. di Inggris nyalira, aya leuwih ti 670,000 carers unpaid nulungan batur kalawan dementia. Di dieu, dina minggu pamungkas séri utama Kaséhatan Alus urang ngeunaan pikun, urang ngarobah perhatian urang ka caregivers jeung naon bisa dipigawé pikeun nyieun hirup gampang pikeun maranehna jeung leuwih dipikacinta maranéhanana... Gulung ka handap pikeun video. Ngarawat jalma nu demensia bisa ngabalukarkeun jalma-jalma ngarasa teu kuat. Ieu kumaha sangkan hirup leuwih gampang. Naon nu kudu dipiharep? Dina tahap awal panyakit, parobahanana bisa jadi teu jelas nepi ka babaturan jeung kenalan teu nyaho aya nu salah. Tapi, beuki parah panyakitna, gejala-gejalana beuki nyata. Kasalahan komunikasi beuki parah, jeung masalah papakéan jeung urusan sapopoé beuki hésé. Ieu ngalambangkeun awal tahap tengah, tahap pangpanjangna, nu bisa lumangsung sababaraha taun. Ieu lamun kaayaan jadi leuwih nangtang jeung bantuan tambahan bisa jadi diperlukeun. Sanajan kitu, bakal aya poé-poé nu alus ogé nu goréng. Hal-hal ieu bisa ngabantu... Ngawangun rutinitas. Dina tahap awal pikun, éta mémori jangka pondok anu paling kapangaruhan, ngajadikeun hésé pikeun penderita pikeun ngalacak poé, atawa malah naon waktu éta. Kuring geus manggihan yén ngajaga rutinitas ngabantuan jalma nu demensia leuwih bisa ngaorientasi diri, jeung ngajadikeun jam awakna boga irama nu saluyu. Dina tahap awal, Tujuan pikeun ngadegkeun kali tetep poé pikeun handap - eta bisa mantuan nulis ieu dina papan nu diteundeun gigireun hiji kalénder (nyeken kaluar pikeun némbongkeun naon poé éta) jeung jam, ambéh maranéhanana nyaho naon nyangka lamun. Dina tahap tengah pikun, rutinitas masih bisa dipake tapi pasién bisa leuwih rawan parobahan haté, jadi kudu fleksibel. Ngajurung tapi ulah maksa. Jalma nu demensia mindeng némbongkeun gejala jeung kahariwang nu leuwih loba sabab cahaya mimiti ngaleutikan. Lamun Paripolah...
Ieu minggu pamungkas tina séri utama Kaséhatan Alus urang ngeunaan pikun. Urang museurkeun perhatian urang ka caregivers jeung naon bisa dipigawé pikeun nyieun hirup gampang. Di Inggris aya leuwih ti 670,000 caregivers unpaid nulungan batur. Urang ngajelaskeun naon nu kudu dilakonan lamun maranéhna jadi hariwang salaku lampu dimimitian ngaleungit. Waktu sare jeung bangun. Iraha nginum obat. Waktu dahar. Poé balanja. Waktu luang saperti TV, radio atawa waktu sosial. Sateuacan anjeun mimiti nyarita sok kontak panon pikeun mantuan meunangkeun jalma kalawan pikun pikeun fokus kana anjeun. Bisa aya kacenderungan pikeun aranjeunna pikeun neuteup jauh jeung ieu ngajadikeun eta hésé pikeun aranjeunna pikeun konsentrasi dina paguneman. Kudu ati-ati ngeunaan nanyakeun patarosan maranéhna bisa jadi teu bisa ngolah. Contona, lamun maranéhanana geus kesel ulah nanya naon salah sakumaha maranéhanana bisa jadi teu nyaho, atawa teu bisa nempatkeun eta kana kecap. Sabalikna, sebutkeun: 'Bisa waé Sadérék ngarasa sedih; hayu urang pikirkeun kumaha carana sangkan Sadérék ngarasa leuwih bagja.' Ngalengkepan kalimah pikeun maranehna bisa nambahan frustasi. Leuwih hade nanya lamun maranéhna hayang anjeun pikeun manggihan kecap pikeun aranjeunna lamun maranéhna ngalaman kasusah. Perhatikeun basa awakna, sabab bisa némbongkeun parasaanana. Contona, gerakan nu terus-terusan bisa hartina maranéhna hariwang atawa sieun, sedengkeun mundur bisa hartina maranéhna ngarasa kabalinger. Lamun maranéhna ngalakukeun hiji hal anu jelas salah, misalna nempatkeun piring dina mesin cuci atawa baju dina lemari dahareun, ulah nanyakeun aranjeunna naha atawa castigate aranjeunna - sisi reasoning otak maranéhanana geus kapangaruhan jeung pointing kaluar kasalahan maranéhanana ngan bakal ngabalukarkeun aranjeunna éra jeung frustasi.