Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Pikeun randa Müller, saatos 1935 kaayaan di Berlin janten beuki parah. Ku waktu putrana émigrasi di 1935 jeung 1937, hubungan antara dua lalaki geus pegat lengkep: aranjeunna henteu deui spoke babarengan. Duanana geus megatkeun sagala hubungan jeung komunitas Yahudi, masing-masing dina taun 1929 (Max) jeung 1930 (Ludwig), nu bisa jadi dijieun kirang masalah pikeun aranjeunna pikeun ngungsi nagara lamun maranehna teu. Pikeun Thekla katingalina teu aya patarosan ninggalkeun Jérman. Kompleksitas hukum jeung manusa nu teu aya tungtungna ngalibatkeun hubunganana jeung usaha almarhum salakina jeung, memang, shareholders asing bakal geus dijieun émigrasi unthinkable. Sanggeus pogrom Nopémber 1938 (diidentipikasi dina loba sumber basa Inggris salaku "Kristallnacht")
Tapi, nu teu bisa dipikirkeun jadi bisa dipikirkeun. Serangan anu ngancurkeun kana harta Yahudi di Berlin lumangsung dua dinten sareng ngantepkeun sakitar 400 urang Yahudi Berliners maot. Nu ditéwak jeung deportasi 26.000 dituturkeun langsung sanggeusna. Urang Yahudi Jérman nu usaha-usahaana ancur diperlukeun pikeun mayar pikeun mulangkeun karuksakan, sedengkeun polis asuransi maranéhanana disita. Tekanan pikeun émigrasi ngaronjat dina waktu nu sarua salaku pilihan émigrasi jadi beuki ongkosna mahal jeung keur loba individu mustahil, berkat runtuyan arbitrery "pajak kaluar" jeung halangan birokratis. Arianisasi kapaksa tina karajaan bisnis Müller dimimitian dina 1938. Dina awal 1939 Thekla Müller kapaksa ninggalkeun imah anu nyaman di Berlin-Charlottenburg nu di jerona manéhna cicing jeung kulawargana ti saprak 1916. Dina bulan Agustus 1939 nu boga imah anyar, saurang Gauleiter pamaréntah, pindah ka dinya. Antara April 1939 jeung Juni 1941 Thekla cicing di kamar di Hotel Esplanade di puseur kota.