Lengkepan kalimah di handap ieu: WWA diwangun ku awéwé anu kapangaruhan ku trauma Perang Indo-Pakistani 1965 pikeun nyayogikeun dukungan ka istri anu kaleungitan salaki di perang
1971 Perang Indo-Pak; ieu mangrupikeun dorongan pikeun pembentukan War Widows Association di 1972 kalayan pupuhu na salaku V.Mohini Giri. Kelompok ieu manggihan yén masalah utama para randa sanggeus leungitna salaki maranéhanana nyaéta "panginepan, pagawean jeung martabat". Para randa ogé bajoang pikeun nyumponan kabutuhan barudakna. Kalayan papanggihan ieu, grup ngadeukeutan Perdana Menteri Indira Gandhi anu jangji pangrojongna pikeun pemberdayaan para randa sareng pangwangunan "Shaheed Bhawan", Aruna Asaf Ali Marg pikeun panggunaan WWA. Sanggeus Perang Kargil, kalawan ampir euweuh sumberdaya, WWA ditawarkeun pikeun nyadiakeun perumahan jeung fasilitas transportasi pikeun kulawarga prajurit dirawat di Delhi. Komandan Wing N. K. Pant (Retired) ngajelaskeun yén "seuseueurna prajurit anu tiwas sareng luka aya dina kelompok umur 23 dugi ka 25 taun, sareng seuseueurna ti aranjeunna parantos ngantunkeun randa ngora sareng orok". Organisasi ieu ngayakeun acara dina kasempetan sapertos Vijay Diwas, tungtung perang Indo-Pakistan taun 1971.