Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Téori optik kamajuan dina pertengahan abad ka-17 kalayan risalah anu ditulis ku filsuf René Descartes, anu ngajelaskeun rupa-rupa fenomena optik kaasup réfléksi sareng réfraksi ku asumsi yén cahaya dipancarkeun ku objék anu ngahasilkeunana. Ieu béda sacara substansial ti téori émisi Yunani kuno. Dina ahir taun 1660-an jeung awal taun 1670-an, Isaac Newton ngalegaan ideu Descartes kana téori corpuscle cahaya, kasohor nangtukeun yén cahaya bodas nyaéta campuran warna anu bisa dipisahkeun kana komponén-komponénna ku prisma. Dina taun 1690, Christiaan Huygens ngusulkeun hiji téori gelombang pikeun cahaya dumasar kana saran nu dijieun ku Robert Hooke dina taun 1664. Hooke sorangan sacara umum ngritik téori Newton ngeunaan cahaya jeung permusuhan antara dua lumangsung nepi ka maot Hooke urang. Dina taun 1704, Newton nyebarkeun Opticks jeung, dina waktu éta, sawaréh alatan kasuksésan-Na di wewengkon séjén fisika, manéhna umumna dianggap jadi nu meunang dina perdebatan leuwih alam cahaya. Newton optik ieu umumna ditarima nepi ka awal abad ka-19 lamun Thomas Young jeung Augustin-Jean Fresnel dipigawé percobaan dina gangguan cahaya nu pageuh ngadegkeun alam gelombang cahaya. Ékspérimén celah ganda nu kawentar ku Young némbongkeun yén cahaya nuturkeun hukum superposisi, nu mangrupa sipat kawas gelombang nu teu diprediksi ku téori korpuskel Newton. Karya ieu nyababkeun téori difraksi pikeun cahaya sarta muka sakabéh widang studi dina optik fisik. Optik gelombang suksés ngahijikeun jeung téori éléktromagnétik ku James Clerk Maxwell dina taun 1860-an. Perkembangan salajengna dina téori optik datang dina taun 1899 nalika Max Planck leres modél radiasi awak hideung ku asumsi yén bursa énergi antara cahaya jeung zat ngan lumangsung dina jumlah diskrit anu anjeunna sebut kuanta. Dina taun 1905, Albert Einstein nyebarkeun téori ngeunaan pangaruh fotoéléktrik nu ngadegkeun pisan kuantisasi cahaya sorangan. Dina 1913, Niels Bohr némbongkeun yén atom ngan bisa ngaluarkeun jumlah diskrit énergi, sahingga ngajelaskeun garis diskrit ditempo...  Pananya: Naon nu bisa dipaké pikeun misahkeun warna tina cahaya bodas?
prisma