Rujuk kana petikan di handap ieu, tuluy ngajawab pananya saterusna dina basa nu sarua jeung petikan:  Passage: Henteu kabéh urang Yunani satuju jeung modél géosentris. Sistem Pythagoras geus disebutkeun; sababaraha Pythagoreans dipercaya Bumi janten salah sahiji tina sababaraha planét anu ngurilingan seuneu sentral. Hicetas jeung Ecphantus, dua Pythagoreans dina abad ka-5 SM, jeung Heraclides Ponticus dina abad ka-4 SM, percaya yén Bumi muterkeun dina sumbu na tapi tetep di puseur jagat raya. Sistem kitu masih bisa disebut géosentris. Éta dihirupkeun deui dina Abad Pertengahan ku Jean Buridan. Heraclides Ponticus baheulana dianggap geus ngusulkeun yén boh Vénus jeung Merkurius ngurilingan Matahari tinimbang Bumi, tapi ieu henteu ditarima deui. Martianus Capella pasti nempatkeun Merkurius jeung Vénus dina orbit sabudeureun Matahari. Aristarchus of Samos ieu paling radikal. Manéhna nulis buku ngeunaan héliosentrisme, nu teu bisa nepi ka kiwari, nu nyebutkeun yén Matahari aya di puseur jagat raya, sedengkeun Bumi jeung planét-planét séjénna ngurilingan éta. Téori ieu teu dipikaresep, sarta manéhna boga hiji pengikut nu ngaranna Seleucus ti Seleucia.  Pananya: Naon nu kajadian dina jaman modéren ka karya Heliocentrism?
geus teu salamet