Tuliskeun saterusna pikeun paragraf ieu - Alesan utama Eugene pikeun ngaharepkeun perdamaian di beulah kulon nyaéta bahaya anu ningkat ku urang Turki di beulah wétan. Ambisi militér Turki geus dihirupkeun deui sanggeus 1711 nalika maranéhna geus meuncit tentara Peter nu Agung dina walungan Pruth (Pruth Walungan Kampanye): dina bulan Désémber 1714 pasukan Sultan Ahmed III urang diserang Venetians di Morea. Pikeun Wina jelas yén Turki maksudna pikeun nyerang Hungaria jeung ngabatalkeun sakabéh pakampungan Karlowitz taun 1699. Sanggeus Porte nolak tawaran mediasi dina April 1716, Charles VI ngirimkeun Eugene ka Hungaria pikeun mingpin pasukanana anu relatif leutik tapi profésional. Tina sagala perang Eugene ieu hiji di mana manéhna exercised kontrol paling langsung; éta ogé hiji perang nu, pikeun bagian paling, Austria perang jeung meunang sorangan. Eugene ninggalkeun Wina dina awal Juni 1716 jeung tentara widang antara 80,000 jeung 90,000 lalaki. Dina awal Agustus 1716 pasukan Turki Utsmaniyah, kira-kira 200.000 urang di handapeun menantu sultan, Grand Vizier Damat Ali Pasha, keur berbaris ti Belgrade ka arah posisi Eugene di beulah kulon benteng Petrovaradin di sisi kalér Danube. Grand Vizier geus boga niat pikeun ngarebut bénténg; tapi Eugene teu méré kasempetan pikeun ngalakukeunana. Sanggeus nolak pangjurung pikeun ati-ati jeung forgoing déwan perang, Pangeran mutuskeun pikeun narajang langsung
dina isuk 5 Agustus kalawan kira-kira 70.000 lalaki. Janissaries Turki miboga sababaraha kasuksésan awal, tapi sanggeus serangan kavaleri Kakaisaran dina sisi maranéhna, pasukan Ali Pasha murag kana kabingungan. Sanajan pasukan Kakaisaran kaleungitan ampir 5.000 jalma paéh atawa luka-luka, pasukan Turki, anu mundur dina kaayaan teu teratur ka Belgrade, sigana kaleungitan dua kali jumlah éta, kaasup Grand Vizier sorangan anu asup kana mêlée jeung saterusna maot alatan luka-lukana.