Dina awal Désémber 1891, urang Kanada James Naismith, saurang profésor atikan jasmani jeung instruktur di International Young Men's Christian Association Training School (YMCA) (ayeuna, Springfield College) di Springfield, Massachusetts, nyoba ngajaga kelas gymna aktip dina poé hujan. Manéhna néangan hiji kaulinan jero rohangan anu kuat pikeun ngajaga murid-muridna sibuk jeung dina tingkat kabugaran anu ditangtoskeun salila usum salju New England anu panjang. Sanggeus nolak ideu séjénna salaku teuing kasar atawa goréng cocog pikeun gimnasium témbok, manéhna nulis aturan dasar sarta ngegelkeun keranjang persik kana jalur anu ditingkatkeun 10-kaki (3.0 m). Sabalikna jeung jaring baskét modéren, keranjang persik ieu ngajaga handapna, sarta balna kudu dicandak sacara manual sanggeus "basket" atawa unggal titik dicetak; kumaha oge, ieu kabuktian éfisién, sahingga unggal profesor atikan jasmani ngantepkeun bagian handap keranjangna, sarta ngaluarkeun balna dina waktu anu panjang.
ngajaga kelas jasmani na aktip dina poé hujan