r/> kaj entuziasmis vivi<br/> por akvumi la florojn de sia vivo<br/> en ĝia bela ĝardeno ...<br/> Poste,<br/> tiuj parfumitaj civilizuloj,<br/> – la manoj de Dio sur la tero –<br/> firme ĉirkaŭvolvis lin <br/> kiu jam estis frostigita de timo<br/> tutkorpe<br/> de kapo ĝis piedfingroj<br/> per longa blanka mortotuko<br/> kaj enterigis lin <br/> vertikale<br/> ĝis la sino<br/> kaj ekkriante<br/> „Dio estas la plej granda”<br/> – samkiel aventuremaj infanoj<br/> kiuj falĉas<br/> per senĉesa 