මේ මහ පොළොව අති විශාලය. ඒ කුඩා ජීවීන් වන අපට දැනෙන හැටිය. ඒ එසේ වන්නා සේම පෘථිවිය විශ්වයෙහි ඇති කුඩා තරුවක් පමණි. මේ සූර්යය හා සමාන තවත් සූර්යයන් බොහෝ ගණනක් ඇත. ඒ අනුව තාරුකා ප්‍රමාණයද අති විශාල සංඛ්‍යාවකි. එසේ බලන විට තවත් පෘථිවීන් සහ ජීවින් ද ඉමහත් සංඛ්‍යාවකි. ඒ එසේ නම් එම පෘථිවීන්හි මනුෂ්‍යයන් සිටීමද ඒකාන්තය. මේ අනන්ත වූ විශ්වයද විශ්වයේ ඇති බලයද මේ මෙසේ යයි කොටස් කිරීමට හෝ මිම්මකට ගැනීමට හෝ කළ හැකි නොවේ. ඉතා ප්‍රසිද්ධ තාරකා විද්‍යාඥයකු වන මහාචාර්ය හාලෝ ෂැප්ලි මහතාගේ පරීක්‍ෂණ වාර්තා අනුව ජීවීන් වාසය කරන ග්‍රහලෝක ලක්‍ෂ ගණනක් බව පැහැදිලි වෙයි. පොළොවෙහි ද සාගර ජලයෙහි ද වායු ගෝලයෙහිද ජීවත් වන සියලුම ජීවීන් පවා මෙතෙක් හඳුනාගෙන නැත. මිනිස් ඇසට පෙනෙන සහ නොපෙනෙන එහෙත් හඳුනා නොගත් ජීවීහු කෙතරම් සිටිත්ද? තවද ඇසට නොපෙනෙන පමණින් අදෘශ්‍ය සාධක අභෞතික වෙයිද? සියලුම විද්‍යාත්මක ගවේෂණවල ප්‍රධානම  අරමුණ මිනිසුන්ගේ දීර්ඝායුෂය රැකගැනීම සහ සුඛ විහරණය වැඩි දියුණුවයි. එහෙත් එක් ක්ෂණයකින් සියලු ජීවීන් එකවර විනාශ කිරීමට විශ්වයේ ඇති බලයට හැකියාව තිබේ. සත්ත්ව සන්හතියේ අධිකතාව හෝ ඌනතාව හෝ පාලනය කරන්නේද ඒවා සමතුලිතව තබාගන්නේද ස්වභාවධර්මයයි. අනාගත ව්‍යසනයන් පිළිබඳ කිසිදු පෙර නිමිත්තක් නොදක්වා ජීවින්ගේ වැඩි කොටස (මොනයම් අයුරකින් හෝ) විනාශ කොට සමතුලිතතාව ඇති කරනු ලබයි. මෙබඳු අවස්ථාවන්හිදී මිනිසුන්ට පිහිටක් ලබා දී තිබෙන්නේ අදෘශ්‍යමාන බලවේගයන්ය. හදිසි ආපදා සහ විපත්වලින් මිදී සැනසීමක් ලැබුවෝ කඳසුරිඳුන් ඉදිරියෙහි පූජෝපහාර තබා දෙවියන්ට ස්තූති කළහයි විස්තර කතා කියන අය අපට හමුවී තිබේ. 