‘අම්මා මස් කන්නේ නැත්නම් බිත්තර කන්න. උදේට කිරි එකක් බොන්න’ කියා ය. ඔහු අම්මාට කීවේ සංවේදී කතාවකි. මට විද්‍යාත්මක කතාව කීවේ ය. ‘අප්පච්චි; B12 තියෙන්නෙ සත්ත්ව මාංශවල විතරයි. අම්මා කාලයක් වෙජිටේරියන් වීම නිසා B12 ඌනතාවයෙන් ඉන්නෙ. ‘මස්වල’ ආගමික අර්ථය පැත්තක තිබ්බත් ‘මස්කෑම’ හොඳ නෑ තමයි. යුරෝපයේ ‘මොළේ වෛරස්’ ඇතුළු ගොඩක් ලෙඩ හැදෙන්නේ මස් කෑම නිසා. අම්මා දැන් බොන්නෙත් බෝතල් වතුර. ඒවායේ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් නෑ. මස් කන්නෙ නැතුව වුණත් පිරිසිදු ස්වාභාවික වතුර බොනව නම් හොඳයි. ඒවායේ ක්ෂුද්‍රජීවීන් ඉන්නවා. B12 ලැබෙනවා. අම්මා දිගට ම ආගමික වෘතයක් විදිහට වෙජිටේරියන් වුණොත් අසනීප වෙයි. ස්නායු රෝග ඇති වෙයි. ඉන්දියාවෙ මිනිස්සුන්ට වෙජිටේරියන් වෙන්න පුළුවන් වුණාට යුරෝපීයයන් සහ අපට වෙජිටේරියන් වෙන්න අමාරුයි. අපේ වෙජිටේරියන් කෑම එක දුෂ්පෝෂිතයි. අම්මට අඩු ම ගාණේ බිත්තරයක් කන්න කියන්න. හොඳට කිරි ටිකක් බොන්න කියන්න. නැත්නම් අම්ම ලෙඩ වෙයි. ස්නායු රෝග හැදෙයි.’