දියණියන් දෙදෙනකුගෙන් පසු උපන් මේ පින්වත් කුමරා යම් දිනක සිය වෙද පරපුරේ ශිල්පය ඉදිරියට රැගෙන යන බව වෙදකමත් නක්ෂත‍්‍රයත් දත් ජේමිස් වෙද මහත්තයා දැන සිටියේය. සහෝදරියන් තිදෙනකු සහ සහෝදරයන් දෙදෙනකුගෙන් යුතු පවුලේ කෙළි දෙලෙන් වැඩෙමින් සිටි ඬේවිඞ්ගේ සියලූ අපේක්ෂා බොඳ වන්නේ සිය පියාගේ හදිසි වියෝවත් සමගිනි. ඔහු එවකට 13 හැවිරිදි වියේ පසුවූවේය. ‘‘ මම ඒ කාලේ තාත්තට නිතරම වෙදකමට උදව් කළා. තාත්තාගේ ලොකුම බලාපොරොත්තුව වුණේ මට වෙදකම ඉගැන්වීම. ඒත් මට ඒක ඉගෙනගන්න වෙලාවක් තිබුණේ නැහැ. වදුරඹ මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට තමයි අප පාසල් ගියේ. පාසල් ගිහින් ඇවිත් වෙදකමට උදව් කළා. තාත්තා හදිසියේම මියයාමත් සමගම අපේ ගෙදර වෙදකම නතර වුණා. අප හැමෝම අසරණ වුණා. අන්තිමේ පාසලෙන් ඉවත් වෙලා වෙදකම ඉගෙන ගන්නේ නැතිව වෙනත් කෙටි මාර්ග වලින් රැකියා සොයන්න පටන් ගත්තා. ඒ අනුව මම ලිපිකරුවෙක් හැටියට පුහුණු වීමේ අවස්ථාව හිමිකැර ගත්තා. ඉන් පසුව ගිණුම් සම්බන්ධ උසස් පාඨමාලාවක් හදාරලා සිමෙන්ති සංස්ථාවේ සේවයට එක්වුණා.’’ ඬේවිඞ්ට වෙදකම ඉගැන්වීමට තාත්තාට තිබූ අපේක්ෂාව පමණක් නොව ඔහුට ද වෙදකම ගැන ආසාවක් සහ බලාපොරොත්තුවක් තිබිණි. ඒ නිසාම පාසල් වියේදී පවා ඉඩ ලද සෑම අවස්ථාවකදීම සිය පියාගේ වෙදපොත් කියවීමටත්, පියාගේ සමකාලීන වෙද මහත්වරු හමුවී විවිධ රෝගාබාධපිළිබඳ විමසීමත් ඔහු පුරුද්දක් කරගෙන සිටියේය. තම පියාගේ පැරණි පොත් පත් පරිශීලනය කරමින් විවිධ ශාක කොටස් ගෙනවිත් ඖෂධ පවා නිපදවූ මේ තරුණ ගැටයා තම උත්සාහයෙන්ම පියාගේ වෙදකම ඉගෙන ගත්තේය. ‘‘අපේ තාත්තා ඇසුරු කළ වෙද මහත්වරු මට ගොඩක් උදව් කළා. රෝග නිර්ණයන් කරන ආකාරය. ඖෂධ හඳුනාගැනීමේ පටන් ඒවා සැකසීම දක්වා සියලූ දේ ඔවුන් මට කියා දුන්නා. ඒ අනුව තමයි මම මේ ආකාරයට යළි වෙදකමට අවතීර්ණය වන්නේ තාත්තාගේ පුස්කොළ පොත් පවා මම කියෙව්වා. ඒවායේ තිබෙන රහස් බෙහෙත් වර්ග පැරණි වට්ටෝරු මා අධ්‍යයනය කළා. ’’ ‘‘අපට මේ වෙදකමෙන් ආදයම් ලැබෙන්නේ නැහැ. පරපුරෙන් පැවත ආ සිංහල පාරම්පරික වෙදකම ඉදිරියටත් රැගෙන යාම අපේ යුතුකමක් සහ වගකීමක් වන නිසා මා එය ඉගෙන ගත්තා. නමුත් එයින් ජීවත් විය නොහැකියි. ඒ නිසා රැකියාවක් කරන්න සිදුවුණා. රැකියාව අතරතුර රෝගීන් සුවපත් කිරීම ජාති ජාතිත් පිනක් කියා සලකමින් තමයි වෙදකමේ නිතරවුණේ. ’’ ඔහු නිසි වේලාවට ප‍්‍රථම රැකියාවෙන් ඉවත් වූවේය. රැකියාවට නැවතීමේ තිත තැබූ ඬේවිඞ් නිවසට වී සිය වෙදකම ඇරඹුවේය. සිංහල හෙළ වෙදකමේ සර්වාංග රෝග පිළිබඳ වෙද මහතකු වූ ඬේවිඞ් දරුවන් නොමැති කාන්තාවන්ට දරුඵල ලබා ගැනීමට සුදුසු ප‍්‍රතිකාර හා පිළිකා සුවකරන ප‍්‍රතිකාර වෙනුවෙන් ප‍්‍රදේශයේ ඉමහත් ජනපි‍්‍රයව සිටියි. පිළිකා කියන දේ මෑත කාලීනව ඇතිවූ රෝගයක් නොවන බවත් එය අතීතයේ පවා හඳුනාගෙන ප‍්‍රතිකාර කළ රෝගයක් බවත් ඬේවිඞ් වෙද මහතා අප සමඟ කීවේය. සිංහල වෙදකමේ ඇතැම් පොත්පත් වල අර්බුද, ඇටපලා එන ගඩුව, නාඩි පිළිකාව වැනි නම් වලින් පිළිකා හඳුන්වා ඇති බව ද හෙතෙම පවසයි. ‘‘සාමාන්‍යයෙන් පිළිකාවක් එකපාරටම ශරීරයේ ඇතිවන්නේ නැහැ. පිළිකාවක් වර්ධනය වීම පටන්ගත් විට එයට එරෙහිව ශරීරය විවිධ දේ කරනවා. ශරීරය පුදුමාකාර වෙහෙසක් ගන්නවා මේ සෛල විනාශ කිරීමට. අවසානයේ විෂ පවා නිපදවනවා. නමුත් ඒ සියල්ල ප‍්‍රතිඵල විරහිත වුනාම තමයි පිළිකාව දක්නට ලැබෙන්නේ. ’’  