වෛද්‍ය ඬේවිඞ් මහතා පවසන්නේ බොහෝ දෙනෙක් තම සිරුරේ පිළිකාවක් ඇති බව නොදැන වසර ගණනාවක් සිටින බවයි. ඔහු පවසන පරිදි පිළිකාවක් ඇතිවීමට වසර පහක සිට වසර 20 ක පමණ කාලයක් ගතවේ. මේ කාලයේදී එම තැනැත්තාගේ ශරීරයේ විවිධ වෙනස්කම් දක්නට ලැබෙන බවත් පළපුරුදු වෙද මහත්මයකු ලෙස තමන්ට එවැනි රෝගීන් නාඩි අල්ලා බැලීමෙන්, සමේ වර්ණයෙන්, ලප කැළැල්, කට හ`ඩ සහ හැසිරීමේ ආකාරයෙන් තීරණය කළ හැකි බවත් ඬේවිඞ් මහතා අප සමඟ පැවසීය. පිළිකාවකට ගොදුරු වෙමින් පවතින තැනැත්තකු ඒ කවර ආකාරයකින් හෝ හඳුනාගත්ත ද ඔබට පිළිකාවක් හැදෙමින් තිබෙනවා යැයි කියන්නට ඬේවිඞ් වෙද මහත්තයා ඉදිරිපත් වන්නේ නැත. බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාව අනුව මාරාන්තික රෝගයක් වූ පිළිකාවක් ඇතැයි කෙනකුට සෘජුව කීම ඔහු මානසික රෝගියකු කිරීමට හේතුවක් විය හැකි බැවින් එලෙස නිහඩව සිටීමට සිදුවේ. ඇතැම් විට පිළිකාවකට ගොදුරුවෙමින් සිටින තැනැත්තා ඒ බව විශ්වාස නොකිරීමට ද ඉඩ තිබේ. එසේ වුවහොත් ඬේවිඞ් මහතාගේ වෙදකම හෑල්ලූවට ලක්කිරීමට  ද ඉඩ ඇත. සිංහල වෙදකමට සම්බන්ධනේ ලියැවුණු අතීත පුස්කොළ පොත්වල දැක්වෙන්නේ පිළිකාවක් යනු වා, පිත්, සෙම් සමනය නොවීමෙන් හටගන්නා තත්ත්වයක් බවයි. බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව පිළිකාවක් ඔඩු දුවනවා යැයි යන මට්ටමට පත්වී එයින් අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියයන්ට හානි වුවහොත් රෝගියාට පූර්ණ සුවයක් අත්පත්කැර දීම අසීරු බව ද ඬේවිඞ් මහතා පවසයි. එසේම රේඩියම් සමස්ථානික යොදා කරනු ලබන විකිරණ ප‍්‍රතිකාරයට හා වෙනත් කිරණ ඇල්ලීම් වලට බහුලව යොමු වූ පුද්ගලයන් ද සුවපත් කිරීම අසීරු බව හෙතෙම කියයි. ‘‘පිළිකා හැදුණු ගොඩක් අය එන්නේ රෝහල් වලට ගිහින් වෛද්‍යවරු ගණනාවක් හමුවෙලා එයාලට කරන්න දෙයක් නැහැ. ජීවිතය බේරාගන්න බැහැ කියලා කිව්වම. ඉතින් ඇත්තටම එතකොට මේ රෝගියාට කට වචනයෙන් කියනවානම් විසි තිස් වතාවක් කරන්ට් අල්ලලා. ඇතැම් විට අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියයන්ට පිළිකාව ඇතුළු වෙලා. එතකොටනම් අපටත් බේරාගන්න බැහැ. අපට දැනට ශල්‍යකර්ම කිරීමේ හැකියාවක් නැහැ. ඉස්සරනම් සිංහල ශල්‍ය වෛද්‍යවරු හිටියා. ’’ පිළිකා සුව කිරීම සඳහා ඔහු භාවිත කරන ඔසු වර්ග රාශියක් තිබේ. තෙත් කලාපීය වනාන්තර වලත්, කඳුකර වනාන්තර වල පමණක් නොව වියළි හා අර්ධ ශුෂ්ක කටු කොහොලින් පිරුණු ප‍්‍රදේශ වලත් කරක් ගසමින් මේ ශාක වර්ග අසීරුවෙන් සොයා ගන්නා ඬේවිඞ් වෙද මහත්තයා ඒවා පුරාණ සිංහල වෙද වට්ටෝරු අනුව සකසන්නේ තම බිරිඳගේ ද සහය ලබාගනිමින් සියතිනි. එයින් ගුලි, කල්ක සහ චූර්ණ සාදාගන්නා ඬේවිඞ් මහතා පැමිණෙන රෝගියාගේ ස්වභාවය අනුව ඔහුට හෝ ඇයට අවශ්‍යකරන කසාය වට්ටෝරුව තීරණය කරයි. ‘අපි විවිධ ආකාරයේ රෝග සඳහා අවශ්‍ය ගුලි, කල්ක සහ චූර්ණ සාදා තබා ගන්නවා. අරිෂ්ඨ මේ සඳහා භාවිත කරන්නේ නැහැ. පැමිණෙන රෝගියාගේ ස්වභාවය අනුව තමයි අවශ්‍ය ඖෂධය ඒ ඒ මාත‍්‍රා වලින් නියම කරන්නේ. ඒ වගේම රෝගියා පරීක්ෂාකැර බලා අවශ්‍ය කසාය තීරණය කරනවා. එක් එක් පුද්ගලයාගේ ශරීරය එක එක විදියයි. මේ නිසා එකම වට්ටෝරුවකට සීමා වෙලා පිළිකාවලට ප‍්‍රතිකාර කළ නොහැකියි. ’’ ශාක සාරයෙන් සාදා ගන්නා ඖෂධ සහ කසායට අමතරව ඬේවිඞ් වෙද මහතා නිල පිළිස්සීම ද කරයි. තවද ඔහු කරන සුවිශේෂී ප‍්‍රතිකාරයක් වන්නේ කූඩැල්ලන් යොදාගෙන කරන ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රමයයි. කොට්ටව වැසි වනාන්තරයට ගොස් පිළිකා සුව කිරීමට සමත් වෙද කූඩැල්ලන් එකතුකැර ගන්නා ඬේවිඞ් වෙද මහත්තයා ඔවුන් නිවසට ගෙනවිත් සෝදා පිරිසිදු කර නිරහාරව තබයි. ඉන් අනතුරුව අදාළ රෝගියාගේ ‘‘මර්ම’’ නමින් හඳුන්වන ශරීරයේ ඉතාමත්ම වැදගත් ස්ථානවලින් ඒ ඒ අවශ්‍යතාවට අනුව කූඩැල්ලන්ට රුධිරය උරා බීමට සලස්වයි. නයි විෂ පිළිකා සුවපත් කිරීම සඳහා යොදා ගැනීම ඬේවිඞ් මතාගේ විශේෂත්වයකි. නාගයන් ඇල්ලීමේ සහ විෂ ලබාගැනීමේ පළපුරුදු පුද්ගලයකු මාර්ගයෙන් නයි විෂ එකතුකැර ගන්නා ඬේවිඞ් මහතා එය පිළිකා සුවකිරීමේ ඔසු සෑදීමට යොදා ගනී. ‘‘පිළිකා සුව කිරීමට අපට විෂ වර්ග කිහිපයක්ම වුවමනා කරනවා. නියගලා අල අත්‍යාවශ්‍ය දෙයක්. ඒ වගේම සිංහල භාෂාවේ හලාහල විෂ කියා හඳුන්වන්නේ ‘වච්චනාවි’ කියන ශාකයක අල වර්ගයක්. මේ අල වර්ගයත් අපි ඖෂධ සෑදීමට ගන්නවා. ගෙන්දගම්, මනෝසීල පවා භාවිත කරනවා. හල්දුම්මල ලාටු, හික් ගසේ ලාටු, කොහොඹ ගසේ ලාටු, ගුගුල් කියා ඉරාකයෙන් ගෙන්වන ද්‍රව්‍යයක් අපි යොදා ගන්නවා. ඒ වගේම මේ බෙහෙත් සෑදීමට ‘සිලජතු’ කියා දෙයක් ගන්නවා. ඒ වියළි රටවල තිබෙන ගල් වර්ගයකින් පායන කාලයට වෑස්සෙන දියර වර්ගයක්. මේවා අවශ්‍ය මාත‍්‍රාවලට යොදාගෙන විෂ සමනය කරමින් තමයි බෙහෙත් සාදන්නේ.’’ ඬේවිඞ් මහතා පවසන්නේ පිළිකා ඖෂධ නිපදවීමට අවශ්‍ය ශාක සහ වෙනත් අමුද්‍රව්‍ය සොයා ගැනීම ඉතාමත්ම අසීරු වී ඇති බවයි. විශේෂයෙන්ම බෙහෙත් සෑදීමට අවශ්‍ය කළාඳුරු, මුඩ මහණ, කබරොස්ස, රත් නෙටොල් වැනි ශාක සොයා ගැනීම අති දුෂ්කර වී තිබේ. කෘමිනාශක භාවිතයත් සමඟ එවැනි පැළෑටි වර්ග වඳවී ගොසිනි. අතීතයේ සුලබව තිබූ ශාක වර්ග දැන් පරිසරයෙන් සමුගනිමින් තිබීම මේ සිංහල වෙදකම පවත්වාගෙන යාමට දැඩි තර්ජනයක් වී ඇත.