මං සුවපත් කරපු රෝගීන් මට සල්ලි මිටි පිටින් ගෙනත් දීලා තියෙනවා. ඒත් මං ගන්නෙ නෑ. මේක මුදලට විකුණන්න මං කැමති නෑ. මැරෙන්න ඉන්න මිනිසෙකුගේ ජීවිතයක් බේර ගන්න එක මොන තරම් පිනක් ද? අද ඉන්න වෛද්‍යවරු මුදල් තියෙන මිනිහට විතරයි ප‍්‍රතිකාර කරන්නේ. මුදල් නැති  මිනිහට මැරෙන්න වෙනවා. අද එළඟි තෙල් බිංදුවක්, මී පැණි බිංදුවක් සොයා ගන්න තැනක් නෑ. මේව දිව්‍ය ඖෂධ. මං කවදාවත් මස් මාළු කන්නෙ නෑ. මස් මාළුවල තියෙන ගුණයක් නෑ. කොස් ගෙඩියක් තම්බගෙන ආහාරයට ගත්තොත් මොන තරම් ගුණ ද? මං අපේ මුළු ඉඩමම වෙන් කරලා තිබුණේ ඖෂධ වර්ග වවන්නයි. අල, බතල වර්ග වවන්නයි. සර්ප විස වෙදකමට අවශ්‍ය හැම පැලෑටියක්ම මං මේ ඉඩමෙ වවලා තියෙනවා. රාජ්‍ය මට්ටමෙන්, රාජ්‍ය නොවන මට්ටමෙන් අපේ රටේ දිනපතා විවිධ උපහාර උත්සව සංවිධානය වෙයි. සම්මාන, මිල මුදල්, යාන වාහන ත්‍යාග ලෙස පිරිනමයි. මේ බොහෝ අවස්ථාවල උපහාර ලබාදී ඇත්තේ මඩු වලිගයෙන් තැලිය යුතු අපරාධකාරයන්ටයි. ඒ අපේ රටේ හැටිය.