අද මවුපියන්ට විශාල ගැටලූවක් වී ඇත්තේ තම ලෙයින් කිරෙන් තැනූ දරුවන් තමන්ට තේරුම් ගන්නට නොහැකිවීමය. ඔවුන් ජාතක කළ ලෙය තමන්ගේය. උන්ගේ සිරුරට පණදුන් කිරෙහි උරුමය තමන්ගේය. උන්ට පොළොවේ කෙළින් පය ගසා ඇවිදින්නට දිගු කළ දෑත් තමන්ගේය. ඒත් උන් අපේමද? අපේ වුණත් උන් අපිට වඩා මේ තරම් වෙනස් ඇයි? උන් හිතන පතන අඳින කන බොන කතාකරන ගනුදෙනු කරන ඉල්ලා හිඳිනා සියල්ල අපට වඩා වෙනස් ඇයි? මේ වෙනසට හේතුව මොකක්ද? කොටින්ම අපේ වුණත්, අපේමද කියලත් හිතන, ඒත් අන්තිමේදී ඔව් අපේමයි කියලා අප හිතන අපේ පැටවු අපට හරියට තේරුම් ගන්න බැරි මොකද? මේ අද බහුතරයක් අම්මලා තාත්තලාට තම දරුවන් පිළිබඳව ඇති ඇත්තම ප‍්‍රශ්නයයි.