සංස්කෘතිය ගැන කතා කරනවා. ඇහැට කනට පෙනෙන ගැහැණූ ළමයෙක් තනියම ඉස්කෝලෙකට යවලා හවසට යහතින් ගෙදර එයිද කියලත් සැකයි. එම නිසා අම්මලා ගැහැණූ ළමයි පස්සෙන් උදේට යනවා. හවසට පස්සෙන් එනවා. හැම තැනම පිරිත් කියනවා. මල් පූජා කරනවා. පහන් දල්වනවා. බුදු සරණයි කියනවා. මුළු රටම බුද්ධාලම්භන ප‍්‍රීතියෙන් බැබලෙනවා. නමුත් තරුණ කෙල්ලෙකුට පාරේ බැහැලා යන්න බැහැ. ඒකටත් මේ රටේ බලන්න. පිරිත් ඇහෙන්නෙත් නැහැ. මල් පූජාත් නැහැ. නමුත් ගැහැණු ළමයෙක් ඉස්කෝලේ යවලා කරදරයක් නැතුව ගෙදර එන එක ගැන අපට හොඳ විශ්වාසයක් තිබෙනවා. මොන තරම් හොඳට නීතියට ගරු කරන රටක්ද?