            <phrase>අවි ගත් අය ලග අවිය මිස හදවතක් නැති බව ඔප්පු කලා. මම 2008දි දවසක් කොහුවල ආමි කැම්ප් එකේ ඉදන් කකුල් තුවාල වුනු 04ක් හරි ඔ5ක් හරි මගේ ඇල්ටෝ කාර් එකේ ගෙන ගියා.මට එදා හිතට පුදුම සතුටක් දැනුන අපි නිසා යුද්දෙදි තුවාල වුනු අපේ මිනිස්සුන්ට පොඩි හරි උදව්වක් කරන්න ලැබුන නේද කියල.මොකද එවෙලාවේ 120 පාරේ ඕන තරම් වාහන දාවනය වුනා එත් මේ කිහිලි කරු වලින් යන සොල්දාදුවන් ලග ඒවා නතරවුණේ නැහැ. සමහර අයගේ කකුල් නවන්න බැරි නිසා මගේ රියදුරු අසුනත් ඉදිරියට නවගේන්යි ගියේ . අද මට හිතෙනවා මමත් අනිත් අය වගේ වුනානම් හොදයි කියල මිනිසුන්ට වෙඩි තිබ්බ විදිය දැක්කම.අපි ඔතන් හිටියනම් අපිටත් ඔය ටිකම නේද? ආමි මහත්තයෝ ආයි නම් වතුරත් නැහැ .එකෙකුටවත් චන්දෙ දෙන්නෙත් නැහැ .මිට වැඩිය හොදයි ඒ වෙලාවෙත් කියක් හරි හම්බ කර ගන්නවා.පුළුවන් වුනොතින් රටෙනුත් පිටවෙලා යනවා. පුළුවන් නම් නන්ද මාලනිගේ මේ සින්දුව අසපල්ලා. රණ දෙරණේ ගිනි අවි ගත් යුද සෙබළුනි අසනු මැනවි</phrase>