٣- در روایت رستم التواریخ تلقی از زبان تورکی به عنوان یک زبان پرستیژ اهمیت مرکزی دارد. زبان پرستیژ زبانی است که به دلایل گوناگون از موقعیت اجتماعی‌ی بالاتری در مقایسه با دیگر زبانهای موجود در جامعه برخوردار است و مردمان و احیانا مقامات نسبت به آن حس احترام و علاقه‌ی بیشتری نشان می‌دهند. به عنوان مثال در دوره‌ی دولتهای تورکی حاکم بر ایران از زمان سلجوقیان تا قاجاریه، اغلب زبان تاجیکی- دری- فارسی یک زبان پرستیژ ادبی، و زبان تورکی بعضا یک زبان پرستیژ ادبی و همواره یک زبان پرستیژ سیاسی-اجتماعی بود و به طور گسترده توسط دربار و مقامات لشکری و کشوری و اعیان و اشراف و زبان رابط گروههای غیر تورک بکار می‌رفت.