I.  Philippi regis epistola ad Bernardum, Majoris Monasterii abbatem.--Ut perditissimos Farensis parthenonis mores reformet, hortatur.   (MABILL.  Annal. Bened.,  V, 311.)
PHILIPPUS. Dei gratia Francorum rex, BERNARDO, venerabili Majoris Monasterii abbati, omnique congregationi sibi commissae, salutem.
Quamvis sanctitatem vestram in multis me exasperasse cognoverim, tamen volo vobis manifestum esse, ecclesiam vestiam super omnes alias monastici ordinis ecclesias dilexisse, et propter humilitatem et patientiam vestram amodo diligendam disposuisse. Verum quia multis et magnis praepeditus negotiis, peccatis meis, fateor, exigentibus, vestrae sanctitati satisfacere neglexi, nunc obnixe deprecor, ut me, licet immeritum, deinceps in orationibus vestris suscipiatis, quatenus per eas in praesenti et in futuro merear adjuvari. Confido enim quod magnam apud Deum habent fiduciam. Nunc igitur sequendo vestigia praedecessorum nostrorum, monasterium sanctae Mariae semper virginis sanctaeque Farae, in quo ex infirmitate et incuria inhabitantium omnis religio et monasticus ordo penitus est annullatus, et prostibulum factum esse condolemus, pro salute animae meae per praesentem chartam in cellam vobis jure perpetuo possidendum tradimus, concedimus, et auctoritate regia confirmamus: quatenus per sanctitatis vestrae prudentiam, et orationum vestrarum instantiam ordo monasticus ibidem reformetur; et Ecclesia Dei, quae hactenus, proh dolor! adulterinis foedata est complexibus, et tanto tempore a servitio Dei privata est, cum ecclesiae vestrae filiis de valle lacrymarum ascendere, et canticum graduum se cantare congratuletur. Confortamini itaque in Domino nihil haesitantes, scientesque auxilium meum vobis in nullo defuturum. Valete.
(quod
miserabilius est)