EPISTOLA XIII. AD EUMDEM.
Sanctissimo domino et Patri charissimo ALEXANDRO Dei gratia summo pontifici THOMAS Cantuariensis Eccles. min. sal. et om. cum summa devotione obedientiam.
Quae acta sunt a magistro Viviano de negotio Ecclesiae Dei, et nostro post recessum domini Gratiani, et quam sollicite, sanctitati vestrae breviter intimare curavimus. Quod ipse vero moram fecerit in Francia aliquam post socii sui recessum, in confusionem opprimentium Ecclesiam creditur accidisse, ut justitia Ecclesiae, quam multi pravitatis actu nitebantur offuscare, in conspectu omnium gentium declararetur. Studuit quidem praefatus filius vester morem homini gerere, ut vocatus ab ipso, sicut asserit, litteris suis et multa instantia ipsum inclinaret ad pacem. Cujus ex multis et magnis promissionibus spem indubitatam acceperat, et eo usque promissiones ejus secutus est, donec in conspectu Christianissimi regis et procerum Franciae convinceret malitiam et duritiam ejus. Quantum vero laboraverit, ut regum et nostri colloquium uniretur, quantam operam et diligentiam reformandae paci ibidem adhibuerit, quam instanter universos et singulos, quos ad hoc idoneos esse credebat, sollicitaverit, verbis exponere non sufficimus. Et nisi praesentes fuissemus, vix possemus fidem referentibus adhibere. Quia ergo in mora ejus justitia Ecclesiae amplius per Dei misericordiam, qui non derelinquit sperantes in se, sicut nobis videtur, et omnibus qui interfuerunt, manifestata est, majestati vestrae profusis genibus supplicamus, quatenus ipsum ad sinum clementiae vestrae redeuntem paterna pietate recipiatis.