CDXXV.  Clero et laicis dioecesis Hildesheimensis scribit; « ut nullus laicorum bona fratrum claustralium vel aliorum clericorum mobilia vel immobilia in vita seu in morte usurpare praesumat.  »  (Anno 1139, Nov. 27.) [JAFFÉ,  Regesta Pontif. Rom.,  p. 589, ex tabulario regio Hannoverano.] CDXXVI.  Privilegium pro parthenone Quedlinburgensi.   (Anno 1139, Dec. 11.) [LEUCKFELD,  Antiq. Michaelst.,  20.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectae in Christo filiae BEATRICI, abbatissae Quintileburgensis monasterii, et universis sibi in ejusdem loci regimine regulariter successuris, in perpetuum.
Sicut gestorum veterum monumenta declarant, Quintilinburgense monasterium ab egregiae memoriae Henrico rege fundatum est, et sub censu annuo unius librae argenti beato Petro solvendo, eidem apostolorum principi ab ipso fundatore oblatum; praedecessores quoque nostri sanctae recordationis Agapitus. Joannes, Sylvester Romani pontifices, locum ipsum in proprietatem atque tuitionem sedis apostolicae susceperunt, et scriptis authenticis munierunt. Nos igitur, quorum praecipue interest bona et possessiones sacrae Romanae Ecclesiae specialiter pertinentia propensius defensare, tuis petitionibus, dilecta in Domino filia Beatrix abbatissa, paterna benignitate annuimus, et Quintilingurgense monasterium cui, Domino auctore, praeesse cognosceris, situm juxta fluvium Boda, ad exemplum eorumdem praedecessorum nostrorum, apostolicae sedis patrocinio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem venerabilis locus inpraesentiarum juste et canonice possidet tam in ecclesiis, quam in decimis, vel aliis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, liberalitate principum, oblatione fidelium, sive aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque posteris et illibata permaneant. Innovamus etiam et omnimodis prohibemus, ut nulli unquam ecclesiae vel personae, praeterquam Romano pontifici, idem coenobium submittatur. Sed nec alicui regum aliquando licentia pateat, idem coenobium quibuslibet hominibus in beneficium dare. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbatissa, vel qualibet sororum quae tibi in regimine abbatiae successerint, nulla ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quam sanctimoniales ipsius coenobii communi assensu, vel pars consilii sanioris, secundum Dei timorem providerint eligendam. Sicut autem praefatum monasterium soli tantum Romano pontifici subjacere statuimus, ita nihilominus de personis tam clericorum quam laicorum seu caeteris rebus ad eumdem locum generaliter pertinentibus, et nostro servitio deputatis praesenti decreto sancimus, sicut eorumdem praedecessorum nostrorum sanctione noscitur institutum. Simili quoque modo decernimus, ut claustrum Sanctae Mariae in monte, secundum beati Benedicti Regulam, claustrum Sancti Wiperti in praefato loco Quintiliburg, necnon claustrum Sancti Nicolai in Winethusen juxta beati Augustini Regulam ordinentur. Universa insuper, quae ecclesiae Sancti Michaelis archangeli, sitae in loco qui vocatur Lapis Sancti Michaelis, ex bonis Burchardi quondam militis, nunc autem conversi petitione et assensu ejus, dilecta in Christo filia Beatrix abbatissa, devotionis intuitu contulisti, eidem loco nihilominus confirmamus. Adjicientes etiam ut quicunque ibi Deo servire decreverint, sine proprio communiter et regulariter vivant. Quaecunque vero idem locus inpraesentiarum legitime possidet, aut in futurum rationabilibus modis poterit adipisci, tibi inconcussa manere decernimus, dum tamen eadem ecclesia sub Quintiliburgensis monasterii, sicut hactenus jure ac dispositione consistat. Id ipsum quoque de ecclesia S. Joannis Baptistae sita in Quintiliburg et hospitali domo ad suscipiendos pauperes juxta eam praesenti scripto statuimus. Verumtamen ibidem presbyter religiosus et sapiens statuatur, qui etiam pauperum curam gerat, exceptis quoque excommunicatis, si quis ibi sepeliri desiderat, nequaquam prohibeatur, salva nimirum matricis ecclesiae justitia et reverentia. Nulli igitur imperatorum, regum, archiepiscoporum, episcoporum, principum seu cujuslibet ecclesiasticae vel alterius dignitatis personae liceat eadem coenobia, aut sorores, vel fratres ibi Domino servientes, temere perturbare, aut eorum possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnia integra conserventur, vestris, vel vestrarum sororum, vel fratrum usibus profutura. Ad indicium autem quod idem locus Beati Petri juris existat, singulis annis una libra argenti, nobis nostrisque successoribus census nomine persolvetis. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua reatum suum correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei ac Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Conradus Sabinensis episcopus. Ego Theodewinus S. Rufinae episcopus. Ego Gerhardus presbyter cardinalis tituli S. Crucis in Jerusalem. Ego Lucas presbyt. card. tit. Sanctorum Joannis et Pauli. Ego Chrysogonus presb. card. tit. Sanctae Praxedis. Ego Gregorius diacon. card. Sanctorum Sergii et Bacchi. Ego Guido diacon. card. Sanctorum Cosmae et Damiani. Datum Laterani per manum Almerici, S. Romanae Ecclesiae diac. card. et cancellari, III Idus Decembris, indict. III, Incarnationis Dominicae anno 1139, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno X.