EPISTOLA XXX. EPISTOLA HERBERTI AD BARTHOLOMAEUM EXONIENSEM EPISCOPUM.
Dilecto et dilectori magistro et patri suo Exoniensi episcopo, suus H. miserabilis nunc et exsul, modicum id quod nunc potest.
Qui quotidie cogor amara bibere dulcia vobis, Pater sancte, propinare non possum. Superstitiosi potius est inter ejulatus et lacrymarum sordes velle sibi gloriam comparare de specie exquisiti sermonis. Inde est quod in praesentiarum nolui me de potestate labiorum jactare qui in praesentibus miseriis vix subsisto; nolui, inquam, me loquacitate extollere, quem pro suis facinoribus sicut mortuum saeculi in obscuris collocavit Altissimus. Sed sanctitati vestrae inde absque fucati tinctione eloquii perpaucis mentem meam expono. Haesitans tamen et dubius, nam sicut clamat mundus testantur opera quod urna videlicet sortis nostrae sinistra quotquot nobis erant ad dextram prostrati sunt. Consideramus enim ad dextram et videmus sed non cognoscimus. Verum pristinae charitatis non immemor, quae nec vetustate temporis nec sortis lubrico solet excidere, confortatus sum et confirmatus. Bajulus horum juvenis probus et discretus, et tam domino meo archiepiscopo quam mihi charus admodum et acceptus, ad nos de Anglia veniens sollicitavit me ut pro ipso alicui amicorum meorum in Anglia scriberem, cui instanti dum saepe et saepius me in terra illa oblivionis amicum non habere replicarem, secus sperans de vobis vestri demum recordatus est, cum omni instantia rogans ut vobis pro ipso scriberem, cujus tandem misertus ut nostri aliquando misereatur Deus, preces quantas in praesentiarum audeo et valeo sanctitati vestrae porrigo: quatenus ipsum pietatis intuitu et precum mearum interventu in vestro retineatis obsequio saltem ad modicum tempus, vel si hoc nullo modo placet alicui de amicis vestris officiose et cum affectu commendetis et id profecto discretio vestra noverit quod minister officiosus est et alicujus probi obsequio vehementer idoneus, cui nisi provideatis, revertetur ad nos, nec enim nostrae esset onerosus paupertati nisi quia dulcedine natalis soli attrahitur. De his quae geruntur circa nos istorum lator plene vos instruere poterit. Siquidem satius judicavi celanda hinc in aure quam oculis in scriptura committere, quae quibuscunque loquatur quidquid in se habuerit sub ipsa oculorum luce manifestat.