IX.  Ad eumdem.--Illum de invaletudine sua certiorem facit.   (Anno 1164.) [  Ibid.  ]
Reverendo domino et fratri LUDOVICO, Dei gratia Francorum regi piissimo, II. divina miseratione Remensis Ecclesiae humilis minister salutem et utriusque vitae felicitatem.
A Flaviaco regressi, cum nec dum prae nimia proprii corporis invaletudine possemus equitare, tamen in lectica devecti Parisius adivimus. Quo pervenientes, adeo defessi et propulsi fuimus, quod in acutam iterum decidimus, de qua coelestis medici visitante nos misericordia liberati convalescimus. Ideoque significamus regiae majestati vestrae, ut quem de nobis habuistis a vobis effugato timore, nulli sinistre super hoc nuntianti credatis, procul dubio scientes quod nil mali praeter corporis debilitatem patimur. Nullum vobis nuntium voluimus dirigere, quousque liberati fuimus ab ea qua detinebamur infirmitate