EPISTOLA XCVIII. AD EUMDEM.
Dominus Cantuariensis, C. Moguntino archiepiscopo.
Omnia nostra ideo vestra reputamus, quia nos ipsi omnino vestri sumus. Sufficere debet hoc ad persuasionem. Petimus itaque ut nostrae prospiciatis necessitati, quam ex rescripto litterarum quas domino papae mittimus facile advertetis. Illud enim mittimus vobis, non minus de vobis confidentes quam de nobis: quia de vestris negotiis aeque sollicitamur ac nostris. Ecce Joannes ille schismaticus de Oxeneford, qui perjurio suo nostrum, quantum potuit, procuravit exsilium, sedem apostolicam appetit, ut eam circumveniat et subruat aequitatem. Rogamus ut respondeat ei iniquitas sua, et domi sentiat esse Petrum, qui quidquid iterato dejiceret eum coram regibus et principibus ausus est impugnare. Discat prophetam esse in Israel qui tempore accepto justitias judicet. Presbyter clericus domini Papiensis regi Anglorum nuper promisit quod dominus suus legatione accepta causam, quae inter nos et ipsum vertitur, ad voluntatem ejus definiet, et de nostra depositione jam gloriantur palam hostes Ecclesiae persecutores nostri et imo Christi. Nos autem nisi inevitabilis necessitas cogat, nullius excipiemus judicium nisi domini papae, magis Ecclesiae subversionem Anglicanae et Romanae confusionem timentes quam nostram. Vigilate igitur apud dominum papam et Cardinales ut saluti suae prospiciant coram Deo et honori coram hominibus. Nam quidquid in alterutra parte fecerint, memoriale erit in saeculum saeculorum.