VI.  Privilegium pro monasterio S. Joannis Parmensis, ordin. Casinen.   (Anno 1144, Mart. 17.) [MARGARINI,  Bullar. Casin.  II, 161.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GUIDONI abbati monasterii Sancti Joannis quod in Parmensi urbe situm est, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis, in perpetuum.
Quoniam sine verae cultu religionis nec charitatis unitas potest subsistere, nec Dei gratum exhiberi servitium, expedit apostolicae auctoritati, religiosas personas diligere, et loca in quibus divinis vacant officiis, sedis apostolicae munimine confovere. Ideoque, dilecti in Domino filii, vestris rationabilibus postulationibus clementer annuimus, et praedecessorum nostrorum felicis memoriae Paschalis et Innocentii Romanorum pontificum, vestigiis inhaerentes, ecclesiam S. Joannis, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti pagina communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis poterit, Deo propitio, adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: In eodem episcopatu Parmensi ecclesiam S. Stephani, quae est in Burgo, ecclesiam Sancti Michaelis de Arao, ecclesiam Sancti Stephani de Torano, ecclesiam Sancti Salvini cum curte, ecclesiam Sancti Laurentii de Ramusello. Castrum Ramuselli cum ecclesia, castrum Sancti Vitalis cum ecclesia et curte, ecclesiam de Gainaco, ecclesiam Sancti Sylvestri de Inehela, ecclesiam Sancti Salvatoris de Sanguineo cum castro et curte; duas partes curtis Saccae, et quod juste in ecclesia ejusdem loci habetis, ecclesiam Sanctae Justinae, ecclesiam Sancti Prosperi, et Sancti Anastasii quae sunt in eadem civitate: ecclesiam Sancti Jacobi quae est in capite pontis, ecclesiam Sancti Petri de Burgo Sancti Domini, ecclesiam de Provinciano, ecclesiam de Casa Dei cum omnibus earum pertinentiis, ecclesiam Sancti Matthaei de Callio, ecclesiam Sancti Melani cum medietate burgi et quatuor domibus, ecclesiam de Paterno cum castro et curte, ecclesiam Sancti Michaelis de Filino, et quod juste habetis in ecclesia Sancti Georgii de Pratis. In Regiensi vero episcopatu ecclesiam Sancti Michaelis; in Lunensii episcopatu ecclesiam Sanctae Justinae, ecclesiam de Cavallaria; in episcopatu Pistoriensi monasterium Sancti Bartholomaei, cum ecclesia Sanctae Mariae quae est in burgo, et ecclesia Sanctae Mariae quae est extra portam, ecclesiam Sancti Bartholomaei de Travallio, ecclesiam Sancti Domnini de Impolis cum curte et omnibus suis pertinentiis, ecclesiam Sanctae Mariae de Capiciano, ecclesiam Sancti Michaelis de Valle Nebulae, cum omnibus earum pertinentiis; decimas quoque a discretione Parmensium episcoporum monasterio vestro concessas, vobis nihilominus confirmamus. Sane de laboribus quos propriis manibus aut sumptibus colitis, seu de nutrimentis vestrorum animalium, a vobis decimas exigi prohibemus. Quaecunque vero libera persona ad vos venire et religionis habitum suscipere voluerit, licentiam ei concedimus. Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse concedimus, ut quicunque se illic sepeliri decreverint, nisi forte excommunicati fuerint, eorum devotioni et extremae voluntati nullus obsistat, salvo tamen jure matricis Ecclesiae. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt usibus omnimodis profutura: salva dioecesani episcopi canonica justitia, et apostolicae sedis auctoritate. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Baronis capellani et scriptoris, XVI Kalendas Aprilis, interdictione VII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domni Lucii II papae anno I.