LX.  Gregorius VII confirmat omnia privilegia Panormitanae Ecclesiae.   (Anno 1083.) [COCQUELINES,  Bullar. Rom. pont. Collect.,  tom. II, pag. 58, ex Rocco Pyrrho,  Sicilia sacra,  tom. I, col. 70.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri ALCHERIO, Panormitano archiepiscopo, salutem.
Summae sedis apostolicae, cujus, licet indigni, curam gerimus, contemplatione monemur ut omnibus sacris Ecclesiis, quae defendi seu roborari nostrae auctoritatis privilegiis expetunt, nos, in quantum favet justitia, libenter annuamus; et earum rectoribus honorum suorum insignia, quae antiquitus obtinuisse noscuntur, requirentibus, per nos, largiente Domino, facilius praebeatur assensus. Praecipue tamen oportere arbitramur ut rudibus Ecclesiis, scilicet noviter ad fidem vel venientibus vel redeuntibus, nostri favoris fiduciam, et apostolici muniminis, miserante Domino, perfidiae tenebras ac erroris laqueos evaserunt, eodem juvante in Christianae fidei vigore ac religionis amplitudine per nostrae benignitatis studium, ac tuitionis adjutorium magis ac magis excrescere valeant. Quamobrem, charissime frater Alcheri, Panormitanam Ecclesiam cui tu, Domino auctore, praeesse dignosceris, quae quondam nobilis et famosa, postmodum peccatis exigentibus in Sarracenorum potestatem perfidiamque redacta, nunc revera ad Christianam fidem labore vel instantia filii nostri gloriosi ducis Roberti, Domino innuente, conversa est, te postulante privilegio apostolicae liberalitatis fulciri, nos tam justae petitionis intuitu quam etiam praefati ducis amore, quem id scimus optare, cupere, gratanter concedimus, tribuimus atque largimur. Apostolica igitur auctoritate confirmamus eidem Ecclesiae et per eam tibi, quidquid dignitatis antiquitus tenuisse probatur, id est omnes ejus suffraganeos episcopatus, vel si qui, destructis illis, in eorum loco statuti sunt, vel, opitulante Domino, statuentur, ut in praefatae tuae ecclesiae pristinam redeant potestatem; insuper quidquid possessionis per regalem largitionem et justam concessionem antiquitus habuisse, ac quidquid antiquis superaddidisse dignoscitur. Proinde praesentis auctoritatis nostrae decreto, tam praesentium quam et futurorum omnium hominum temeritatem coercentes, interdicendo statuimus nullum regum, vel imperatorum, antistitum, nullum quacunque dignitate praeditum, vel quemcunque alium, audere de iis quae eidem Ecclesiae a quibuslibet hominibus de proprio jure jam donata sunt, vel in futurum conferentur, auferre vel diminuere. Praeterea fraternitati tuae pallii usum secundum antiquum Ecclesiae tuae morem concedimus, ut eo inter missarum solemnia his duntaxat festivitatibus utaris, videlicet, Nativitate Domini, festivitate S. Stephani, Epiphania, coena Domini , Ascensione, Pentecoste, et quatuor festivitatibus S. Mariae, nativitate S. Joannis Baptistae, natalitiis apostolorum, S. Laurentii; in festivitate Omnium Sanctorum, quae celebratur Kal. Novembris; et die tuae ordinationis, et in festivitatibus SS. quorum reliquiis tua decoratur Ecclesia, atque in ordinatione episcoporum, seu caeterorum clericorum, et in consecratione ecclesiae. Hortamur itaque fraternitatem tuam ut honor tantae dignitatis, supplementum utique totius sacerdotalis ordinis, moribus tuis conveniat; et non solum exteriori, sed interiori homini tuo decorem praestet, et gratiam; siquidem ista sunt pallii, ista sunt hujusmodi indumenti signa, ut Dominum ex toto corde, et tota anima, et omni virtute diligas, et proximum tuum sicut teipsum. Nam licet ad usum pallii omnium virtutum ornamenta sint necessaria, inseparabiliter tamen charitas, quae omnes superexcedit, ac pollentem dignitate comitari convenit. Ad imitanda igitur omnium bonorum instrumenta, vita et scientia tua subditis tuis sint forma et regula, ut si quid in eis ex humana fragilitate reprehensibile deprehenditur, intuitu sanctae conversationis tuae ad rectitudinem sinceritatis corrigatur; quibus sic studeas dispensationis jura moderari in corrigendis vitiis, ut zelo rectitudinis ferveas, et modum temperantiae non excedas; et, ut paucis multa explicemus, quidquid in sanctorum Patrum dictis reperis, ad tuam, et eorum, qui tibi subduntur, utendum censeas aedificationem; quatenus, documentis tuis instructi, sedem boni Pastoris tecum valeant pertingere, et perpetuae vitae felicitatem percipere. Datum Romae, XVI Kal. Maii, per manum Benjamin, fungentis vice Petri sanctae Romanae Ecclesiae presbyt. cardinal. et bibliothecarii, anno Dominicae Incarnationis 1083, pont. vero domini Gregorii VII papae anno X, indict. V.
(quod justitiae non contradicit) (in die Paschae)