CDXCIV.  Ad Rothomagensem et Remensem et Senonensem archiepiscopos,  etc.--  Pro Ecclesia Belvacensi.   (Anno 1152, Febr. 11.) [MARTEN.,  Collect.,  II, 632.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Rothomagensi , Remensi , et Senonensi archiepiscopis, Parisiensi , Ambianensi , Noviomensi , Silvanectensi , Suessionensi episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.
Conservandis et distribuendis ecclesiasticis facultatibus tanto subtilior est impendenda cautela, quanto, ut eis et ministri Ecclesiae sustententur, et indigentium necessitatibus succurratur, et ecclesiarum aedificia reparentur, proborum virorum studio sunt solummodo congregatae. Contra hoc autem Belvacensis Ecclesia non modicam partem facultatum suarum, quam in praedictos usus deberet expendere, quibusdam militaribus personis contra leges forenses, contra sanctiones canonicas, contra constituta sanctorum Patrum, compellitur impertiri. Quidam enim illorum, qui episcopalem in ecclesia ipsa olim cathedram tenuerunt, nec posteris suis, nec opportunitatibus indigentium providere curantes, quaedam beneficia denariorum de domo episcopali annuatim recipienda quibusdam militibus illicite concesserunt, quibus usque nunc ecclesia ipsa non modicum praegravatur. Inde est quod venerabilis frater Henricus ejusdem loci episcopus, debito sui officii provocatus, et tam commissae sibi Ecclesiae libertati, quam pauperum qui de bonis ejus fovendi sunt necessitati providere desiderans, ex nostro et quorumdam sapientum consilio beneficia praedicta retinuit, et illis militibus, qui ea illicite recipere consueverant, denegavit. Illi vero nec animarum suarum periculum, nec gravamen Belvacensis Ecclesiae attendentes, nolunt ab illicita eorumdem beneficiorum perceptione desistere. Imo quidam illorum ab hoc jam dicto fratri nostro damna plurima irrogarunt, et majora ei de caetero ausu temerario comminantur. Quia igitur ecclesiarum praelatis praecipua cura debet existere, ut perturbatores Ecclesiae, saltem vigore justitiae, a suis praesumptionibus arceantur, praesentium vobis auctoritate praecipiendo mandamus quatenus in eos qui jam dicto fratri nostro damna irrogasse noscuntur, et in illos etiam qui de caetero irrogare praesumpserint, nisi a vobis districte commoniti infra unius mensis spatium post commonitionem vestram temeritatem suam congrua satisfactione correxerint, excommunicationis, in terras autem eorum interdicti sententiam proferatis, et tandiu eamdem sententiam faciatis inviolabiliter observari, donec a suis excessibus resipiscant, et praedicto fratri nostro condignam satisfactionem exhibeant. Quia vero in ejusmodi causis quidam ad fomentum suae malitiae, canonicae ultioni refugium solent appellationis objicere, si aliquis eorumdem virorum pro hac re sedem apostolicam appellaverit, nihilominus in eum et terram ipsius praedictam sententiam proferatis et firmiter observetis. Data Signiae, III Idus Februarii.
[Hugoni] [Samsoni] [Hugoni] [Theobaldo] [Theoderico] [Balduino] [Theobaldo] [Josleno]