EPISTOLA LXIX. AD EUMDEM.
Venerabili domino et Patri charissimo WILLELMO, Dei gratia S. R. E. presbytero cardinali, THOMAS eadem gratia Cantuariensis Ecclesiae humilis minister, salutem, et sincerae devotionis obsequium.
Nobis in aure sanctitatis vestrae verba multiplicare non expedit, cum sinceritas vestra prona sit in patrocinium veritatis, et malitia partis adversae latere nequeat ante oculos sapientis, et ignominiosum reputet charitas amicum pro libertate Ecclesiae diutius afflictum consolatione debita non recreare. Haec de vobis est fiducia Christianissimi regis, haec nostra, qui per ipsum redivimus in gratiam vestram. Haec spes fidelium praedicantium gloriam nominis vestri. Hac igitur animati et roborati supplicamus attentius, quatenus juxta quod promisistis domino regi Francorum, viriliter exsurgatis in auxilium Ecclesiae et nostrum, et ecclesiasticae libertatis et apostolicae sedis hostes data divinitus sapientia conteratis. Facile enim est, si Romana Ecclesia jam paratam decreverit acceptare victoriam, ut fugiant et dispereant inimici a facie ejus. Nam territi latebras quaerunt, et nesciunt quo se vertant.