IX.  Henrici comitis Namurcensis ad Eugenium.--Se paratum esse ea observare, quae Treveris in curia papae ordinata fuerant, de causa quae ipsum inter et archidiaconum Virdunensem vertebatur   (Anno 1148.) [MARTEN.,  ubi supra,  col. 244.]
Reverendo Patri et domino suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici HENRICUS comes de Namuro et Lutzelemburch, devotionem filii cum fideli servitio.
Sicut inter me et Richardum, archidiaconum Virdunensem, in curia vestra Treviris, mediante Clarevallense abbate, ordinatum fuit, et in vestrae societatis praesentia confirmatum, ita die constituta observare et adimplere modis omnibus postmodum volui sub testimonio Virdunensis episcopi et Corbeiensis abbatis. Sed ipse Richardus archidiaconus valde ingeniose coepit occasiones quaerere, qualiter a propositis conditionibus recederet, et Anselmum quemdam, liberum hominem meum, atque alios quosdam studiose sollicitavit, ne homines sui fierent, et ne beneficia, quae a me habent, ab ipsius manu reciperent. Ego pro reverentia vestri apostolatus in praedictis conditionibus et placito per manere absque dolo et sine fraude volo, cum tamen, si in gratia vestra fieri . . . , ut me de hac causa coram meo judice pulsaret, et in foro, cui haec jurisdictio pertinet, super litigare vellet, paratum me modis inveniret. Ea propter paternitatem vestram humili supplicatione deprecor, ne in me vobis obedientem, et ea quae praescripta sunt observare cupientem sententiam mittatis, vel terram meam sub aliquo interdicto ponatis; quatenus vestrae personae excellentiam tanto plus diligere valeam, et ad defensionem Ecclesiae Dei esse de votior.