EPISTOLA XLI. EPISTOLA ALEXANDRI PAPAE CONSOLATORIA AD HERBERTUM POST DOMINI SUI SANCTI THOMAE MARTYRIUM EXSULANTEM.
ALEXANDER episcopus, servus sevorum Dei, dilecto filio magistro HERBERTO, salutem et apostolicam benedictionem.
Devotionis tuae litteras paterna benignitate recepimus, et intellectis anxietatibus et angustiis, molestiis et pressuris, quas aequo animo toleras, tibi tanquam devoto et speciali Ecclesiae filio sincera mentis affectione compatimur et libenter in quibus possumus gratae consolationis solatium impertimur. Sane quod sanctae recordationis Thomae, quondam Cantuariensi archiepiscopo, ita constanti animo adhaesisti ut eum in exsilio suae persecutionis nolueris dimittere, et nunc tenaciter verbo et opere memoriam ejus observes, gratum gerimus et acceptum, et devotionis tuae constantiam in hac parte prout convenit dignis in Domino laudibus commendamus, firmum gerentes propositum et voluntatem te sicut honestum et litteratum virum arctiori charitate diligere; et de incremento et utilitate tua vigili studio et sollicitudine cogitare. Unde pro statu tuo vigiles admodum et solliciti existentes, dilectis filiis nostris Alberto titulo Sancti Laurentii in Lucina et Theodwino titulo Sancti Vitalis, presbyteris cardinalibus apostolicae sedis legatis, firmiter dedimus in mandatis, ut tibi et aliis clericis ac laicis praefati archiepiscopi gratiam et pacem regis Anglorum acquirant et nos in terra faciant reduci et ibidem secure manere. Si autem forte secundum desiderium nostrum non potuerint apud praefatum proficere regem et tibi ejus pacem et gratiam invenire, tua intererit nobis significare, qualiter tuae possimus provisioni commodius intendere et in quo tibi honeste valeamus et utiliter providere. Nos enim necessitatibus tuis libenti animo intendere cupimus, et tibi tanquam speciali et devoto Ecclesiae filio efficaciter in eo quod nos decuerit et expedire viderimus, auctore Domino curabimus providere. Tu ergo confortare in Domino et in eo spem tuam et fiduciam ponas, qui non derelinquit sperantes in se, sed et post nubilum faciat tranquillum et cum tentatione proventum. Datum Tusculani VIII Kal. Julii.