EPISTOLA V: R. ANDEGAVENSI.  Raynaldum, in episcopum Andegavensem contra canones electum ab episcopatus susceptione dissuadere conatur.
Pauca, bone frater, habeo adversum te, sed tamen omnia pro te. Nihil est in eis fuco livoris infectum; nihil quod odio serviat alieno. Aemulor enim te Dei aemulatione. Assume ergo patientiam, et amplectere commonitorium salutis, quod prodiit ex radice charitatis. Si vera sunt quae dicuntur, promotionem tuam canonica rejiciunt et dejiciunt instituta. Quippe non elegit te clerus, sed minae populares intrusere renitenti. Ordines tibi desunt; quos in promovendis cognovimus inquirendos. Est aetas quam rigor canonicus, quia in consecratis metuit, a consecrandis excludit. Haec si ita se habent, infinitus labor tibi incumbit, nec facile bonos exitus invenient, quae malo sunt inchoata principio. In summis enim sacerdotibus aetas integra postulatur, unde nec periculum religio metuat, nec reverentiam dignitas amittat. Hinc est quod Ezechieli in trigesimo anno coeli aperiuntur, et videt visiones Dei et prophetat . Prius aetas prophetae describitur, ut quibus annis praedicatio committi debeat ostendatur. Christus quoque Joannem supra Petrum dilexit. Petro tamen, non Joanni, concessa est potestas ligandi atque solvendi. Qui enim per Isaiam dixerat: Auferte offendicula de via populi 84 mei , coram discipulis offendicula ponere noluit, nec majoribus anteponere juvenem, quamvis eum praerogativa castitatis, sibi prae caeteris fecerat familiarem. Detulit igitur aetati, non meritis; non praetulit conjugatum virgini, sed provectiorem juniori. Denique, Luca docente, didicimus quod beatissima virgo Maria Christum invenerit in templo sedentem in medio doctorum, audientem illos et interrogantem . Donec annorum defuit integritas, doctor omnium fines discipuli non excessit. Ubi vero pleni dies accesserunt, factus est magister pro debito, qui fuerat discipulus pro exemplo. His omnibus impressa est Ecclesiae forma, quam sequatur, certusque limes aetatis appositus, infra quem fieri episcopum facto cedit ad judicium. Praeterea, quisquis in sacris non fuerit ordinibus inventus, ad summum sacerdotium canonicis accedere prohibetur institutis. Nam de electione quid loquar, in qua populo minime licet clerum praecedere, sed assensu persequi eligentem? Scrutare Scripturas, et in hoc ei negotio primum locum reservatum invenies. Unde Coelestinus papa ad episcopos in Viennensi provincia constitutos, sic ait: De eodem in decretis Leonis papae, capitulo quinto: Vides itaque, frater mi, quantus in te conjuret auctoritatum concursus, quam multa te pnlsent capitula. Proinde timendum est ut, hac temporali promotione, cum illis ab aeternitate decidas, de quibus per Psalmistam dicitur: Dejecisti eos dum allevarentur . Consule igitur animae tuae; consule, dum licet. Non est tibi colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus eum qui non ex sanguinibus, neque ex voluntate carnis, neque ex voluntate viri, sed ex Deo natus est. Pro eo religiosos abbates, et integri personas nominis, audivi stare adversum te, cum quibus tanto periculosius est congredi, quanto eorum fama sincerior, causa justior, dignitas major. Vale, et hoc ultimum tene: Consilium salutis aspernari, seipsum odisse est.
(Ezech. I, 1) (Isa. LVII, 14) (Luc. II, 46) (Ps. LXXII, 18)
[Nullus invitis
detur episcopus. Verum cleri, plebis et ordinis
consensus et desiderium requiratur.] [Cum de

summi sacerdotis electione tractabitur, ille omnibus
praeponatur, quem cleri plebisque consensus concorditer
postulaverint.]