XII.  Paschalis II PP. monasterium Weissenoense confirmat.   (Anno 1109, die 14 April.)
PASCHALIS servus servorum Dei, dilecto filio OTBERTO ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Desiderium, quod ad religiosum propositum et animarum salutem pertinere monstratur, auctore Deo sine aliqua est dilatione complendum. Illustris siquidem vir Eribo cum conjuge sua Guilla, et neptis ejus Hadimuot in Babebergensi parochia in fundo proprio, qui vocatur Guizna ecclesiam Beati Bonifacii episcopi et martyris nomini fundaverunt, quam beato Petro apostolo et sanctae ejus Romanae ecclesiae cum omnibus dotis sive praediis obtulerunt. Quam nos pro eorum devotione Romanae matri in filiam adoptantes universa dotis ejus tam praedia quam mancipia huic paginae diligenter annotari jubemus. Sunt igitur haec praedia die fundationis ejus a praedictis personis filiae nostrae perdonata, Guizna, Nidrendorff, Diedungesdorf, Salewenbergh, Hilteboldesdorf cum castro in eodem fundo sito, Crummenaha, Eppenruit, Suphenruit, Cretsinruit, Herbendorf. Praeterea in provincia, quae Mannua , Churenberch, Bocchesruit, Niwenruit, Paffenruit, Sibenlinten, Liubenstat, Rampogen, Rutenbach, Tittenwiden, Albewinesberch, Utelenhofen, Pulteshofen, Tiuskiendorf, Wolvesbach, Helehenvelt, Nerdesdorf, Moseten, Thetgingen, Husen; mancipia vero, ut breviter perstringamus, utriusque sexus, quaecunque fundatores habuerunt, ecclesiae dabant quam fundaverunt, exceptis tribus, Wezelone, Hotescalco et Potone. Hujus ergo loci fundationem apostolicae sedis auctoritate communimus, ut semper in jure proprio nostrae Romanae Ecclesiae sub disciplina monastici ordinis conservetur, et ex eo quotannis byzantius Lateranensi palatio persolvatur. De caetero autem constituimus, imo beatorum apostolorum auctoritate praecipimus, ut quaecunque diximus praedia, villas et mancipia seu caetera bona, quae praenominatae personae ad eumdem locum contulerunt, quaecunque etiam in futurum aut per ipsos aut per alios fideles de ipsorum jure largiente Domino conferentur, sub monastica regula illic militantibus firma semper et integra conserventur, nullique hominum liceat ecclesiam illam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, vel injuste datas suis usibus vindicare, minuere, vel temeraria vexatione fatigare, sed omnia tuta maneant et quieta, eorum pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus profutura. Nullus ibi abbas qualibet subreptione seu violentia praeponatur quem non communi sensu fratres vel eorum pars consilii sanioris vel de suo, vel de alieno, si oportuerit, collegio secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam elegerint. Baptismum et sepulturam eidem loco libere concedimus, ut ibi si qui tumulari voluerint, eorum devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat. Permittimus quoque ut communi consilio fratrum abbas advocatum, quem sibi utiliorem providerint, instituat, qui, si postmodum monasterio inutilis fuerit et fratribus gravis, alium quem voluerint praeficiant. Nulli quoque abbatum sine fratrum electione et confirmatione ibidem Deo servientium aliquam advocatiam prorsus alicui concedere liceat, ne forte locum et occasionem rapiendi quae sua non sunt laicalis persona manu importunitatis inveniat. Quod si fecerit, in virtute Dei et Domini nostri Jesu Christi et auctoritate beati Petri principis apostolorum et nostrae excommunicationi subjaceat, graduque officii et ordinis sui dignitate in perpetuum careat. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione digna emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax in Domino nostro Jesu Christo, quatenus et his fructum bonae actionis percipiant, et apud justum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Paschalis catholicae ecelesiae episcopus, etc. Ego Rodbertus presbyter tituli Sancti Eusebii, etc. Data Lateranis per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii XVIII Kl. Maii, indictione II, Incarnationis Dominicae anno 1109, pontificatus autem domini Paschalis secundi papae anno X.
[ al. Wizenabe] [ al. Manau dicitur]