CXCI.  Privilegium de ecclesiis episcopo Parisiensi subjectis, de conventione habita inter Stephanum episcopum et regem Ludovicum, et de praebendis canonicorum qui fiunt episcopi, et praeterea de tallia, quam rex facere solebat in terris episcopi, a Ludovico rege condonata.   (Anno 1147, Jun. 5.) [  Chartularium Ecclesiae Parisiensis,  I, p. 25.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri THEOBALDO, Parisiensi episcopo, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.
Quanto nobilis et gloriosa Parisiensis Ecclesia pro sede regis Francorum existit famosior, et in amore et reverentia beati Petri et sanctae Romanae Ecclesiae, venerabilis frater, Stephane episcope, manifestis argumentis exstas devotior, tanto propensius in his quae ad utriusque decus et emolumentum spectare noscuntur, optata suffragia impertimur. Ideoque, charissime frater Stephane, rationabilibus postulationibus tuis praebentes assensum, quaecunque Parisiensis Ecclesia impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum, concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium seu aliis justis titulis, Deo propitio, poterit adipisci, tibi tuisque successoribus, et, per vos, Parisiensi Ecclesiae, apostolici muniminis privilegio, communimus. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesiam videlicet Sancti Marcelli, ecclesiam Sancti Clodoaldi cum villa et omnibus appendiciis suis, ecclesiam Sancti Germani Altissiodorensis, ecclesiam Sancti Eligii; ecclesiam quoque de Campellis cum praebendis et tribus parochiis, id est de Sancto Mederico, de Capella et de Kerris, eidem ecclesiae pertinentibus, salvo nimirum censu duorum solidorum monetae illius terrae, videlicet quae in partibus illis expenditur, Senonensi Ecclesiae annualiter persolvendo; quae videlicet supradictae Ecclesiae ad jus et proprietatem Parisiensis episcopi spectare noscuntur. Jus etiam episcopale, in subscriptis abbatiis et earum parochiis seu parochianis omnibus: videlicet, in abbatia Latiniacensi, in abbatia Vallis Sanctae Mariae, in abbatia de Sarneia, in abbatia Sanctimonialium, scilicet de Monte Martyrum et de Kala, in ecclesia insuper Argenteoli. Paci quoque et tranquillitati Parisiensis Ecclesiae providere volentes, exactionem et talliam quam, post obitum praedecessoris tui Stephani, bonae memoriae Parisiensis episcopi, charissimus filius noster Ludovicus, Francorum rex, in terris ejusdem episcopatus fecit, de caetero ab aliquo exigi, auctoritate apostolica prohibemus; sed, sicut ab eodem rege, tibi et successoribus tuis, in perpetuum condonata est, et scripto suo firmata, per praesentis scripti paginam confirmamus. Praeterea, pactum et conventionem inter te et charissimum filium nostrum, Ludovicum, regem Francorum illustris memoriae, factam, de loco in suburbio Parisiensi sito qui Campellus nominatur, tibi nihilominus confirmamus; ita videlicet, ut tertia pars totius redditus fossati illius terrae, sive in censu seu in emptionibus, venditionibus, quaestibus aut aliis quibuscunque modis aliquid inde processerit, tibi et successoribus tuis, absque diminutione aliqua, persolvatur: duae vero reliquae partes regali fisco reddantur. Quicunque vero fuerit praepositus regis, super hoc fidelitatem tibi tuisque successoribus faciat; et tuus, regi et haeredibus suis; et unus absque altero nihil de terra illa suscipiat vel disponat. Statuimus etiam, ut, si aliquis Ecclesiae Parisiensis canonicus ad episcopatus fuerit honorem promotus, ipsius praebenda ad Parisiensem Ecclesiam libere revertatur. Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat, te vel successores tuos, super hac nostra confirmatione, temere perturbare vel possessiones Ecclesiae Parisiensis auferre vel ablatas retinere, minuere seu quibuslibet molestiis fatigare. Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hujus nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi praesumptionem suam satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere, de perpetrata iniquitate, cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei ac Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem Ecclesiae sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Datum Parisius, per manum Hugonis, presbyteri cardinalis, agentis vicem Guidonis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, Nonis Junii, indictione decima, Incarnationis Dominicae anno 1147, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno III.
[de Edera]