CLXX.  Privilegium pro ecclesia S. Martini Turonensis.   (Veronae, Oct. 30.) [  Défense de l' église de Saint-Martin de Tours,  25.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri W Remensi archiepiscopo Sanctae Sabinae cardinali, apostolicae sedis legato, et dilecto filio. . . . abbati Majoris-Monasterii, salutem et apostolicam benedictionem.
Cum olim ad audientiam nostram Ecclesiae Beati Martini Turonensis querimonia pervenisset super conjuratione, quam sub appellatione communiae vel communis sacramenti a burgensibus Castrinovi factam eadem Ecclesia proponebat, dilectis filiis nostris canonicis ejusdem Ecclesiae liberam dedimus auctoritate apostolica facultatem, ut si qui de actoribus ipsius conjurationis existerent qui eam abjurare commoniti recusarent, eos cum fautoribus suis, appellatione remota, vinculo anathematis innodarent. Illi vero sicut burgenses asserunt, fines hujus indulgentiae praetergressi, in eosdem minus canonice commonitos, sententiam dicuntur anathematis promulgasse; cum burgenses parati essent, sicut adhuc existere perhibentur, apostolicum observare mandatum; quamvis canonici e contrario asseverent se ad illam sententiam, servato tenore indulgentiae, processisse, unde ne absolutio in eorum qui ligati dicuntur periculum pro. . . . volumus, firmiterque mandamus quatenus, recepta ab eis qui excommunicati tenentur juratoria cautione, quod nostro debeatur parere mandato, ipsos, appellatione remota, a vinculo sententiae hujus nostra fulti auctoritate solvatis, et per dioeceses, in quibus excommunicati denuntiati sunt, solutos denuntiari publice faciatis, ac deinde inter praedictos canonicos et burgenses pacem reformare sollicite laboretis. Quod si pax pervenire non poterit, praefatos burgenses, juxta formam indulgentiae cujus auctoritate sententiam canonici protulerunt, nostro parere mandato, nullius appellatione obstante rationabiliter compellatis. Quod si aliqui ex eis juramentum se praestasse negaverint, de praefata communia vel conjuratione, quocunque nomine censeatur, jurent se illud non jurasse, nec esse de caetero juratores. Quod si mandato nostro super his parere noluerint, sublato appellationis obstaculo, per excommunicationis sententiam eos tanquam contumaces districtius compellatis. Si vero inter se invicem de damnis et injuriis irrogatis hinc inde duxerint disceptandum, causam ipsam convocatis partibus audiatis, et eam, appellatione remota, fine canonico terminetis. Quod si in absolutione quam diximus et absolutionis denuntiatione facienda ambo nequiveritis interesse, alter vestrum et nuntius absentis cum litteris ejusdem, appellatione remota, ea nihilominus exsequantur. In aliis vero articulis frater archiepiscopus collega tuus sine tua praesentia non procedat, nullis obstantibus litteris, si quae fuerint sine assensu partium contra harum tenorem a sede apostolica impetratae. Datum Veronae, III Kal. Nov.
[ILLELMO]