XVII.  Gregorius VII « monasterii S. Mariae Virginis, constructi in loco qui dicitur Banza, » possessiones et privilegia confirmat.   (Anno 1075.) [In tabulario Ecclesiae Romanae, ex Schedis Pertzii, teste JAFFÉ,  Regesta pontif. Rom.,  pag. 417. Inc.  Supernae miserationis.   XVIII.  Bulla Gregorii VII pro monasterio Pataviensi.   (Anno 1075.) [  Monumenta Boica,  tom. IV,  pag.  290.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri in Christo Alamno Pataviensi episcopo, et per eum ecclesiae quam in territorio ejusdem civitatis in portu Oeni fluminis construxit, et in honore Sanctae Trinitatis, et passionis Domini nostri Jesu Christi, et sanctorum Andreae apostoli, Pantaleonis martyris et sancti Nicolai confessoris, consecravit in perpetuum.
Convenit apostolico moderamini religiosis desideriis et petitionibus ea benignitate et pietatis studio condescendere effectumque praebere, ut, dum spiritualis auctoritas officii sui debitum peragit, dum fidelium statuta roborando venerabilibus locis praesidium defensionis impendit, hic affectus supernae retributionis lucretur incrementum, quod in praestando beneficio non minor fuit charitas quam pietas. Hoc enim et bonorum studiis spe proficiendi augmentum tribuit et opus proprium fructu perfectionis Deo acceptabile reddit. Itaque, dilecte frater, charissima sancti Petri filia imperatrice Agnete semper augusta indicante nobis, te in suburbio civitatis tuae juxta portum praedicti fluminis Oeni ad communem et regularem vitam ecclesiam construxisse, et ut eam, juxta propositum tuae devotionis, constitutionis apostolicae privilegiis confirmaremus, tum ipsa pro te sancto Desiderio postulante, tanto promptius utriusque voluntati annuendum esse judicavimus quanto et tua vota justa esse certius intelligimus, et illius desideria divino accensa Spiritu ubique prosperari cupimus. Concedentes igitur tibi et praefatae ecclesiae hujus nostri apostolici decreti , qui vel nunc in eadem ecclesia sunt ordinati, vel aliquo postea in tempore fuerint ordinandi, sub communi semper vita et claustrali conversatione consistant. Ad quorum communem usum confirmamus, et incommutabiliter tenenda determinamus, determinate quidem, et ea quae praenominata imperatrix Augusta remedio animae suae donavit, videlicet nonam partam omnium, quae ad Persenburg ad manus suas culta redduntur et ea quae tu ipse per manum advocati tui Remberti illuc tradidisti, scilicet antesignatum portum praedicti fluminis Oeni, cum omni utilitate sua gratis quidem transponendis, qui causa orationis vadunt. Insuper duas curtes Senftling, et Neunhoven cum omnibus pertinentiis, et unam hofsacham, quam Egeno ad usum episcopi dedit, et unum mansum et dimidium ad Stainfelde, et tres hofsachas in loco qui dicitur Alburch, et decimationem ejus villae cum uno manso, et unam curtem Enzenwis cum Genezeo et omni utilitate, et tres hofsachas de Euchendorf cum omni utilitate. Ad Richestorf unum mansum, et unum molendinum, ecclesiam unam quae dicitur Aitenbach cum omni utilitate quae ad ipsam pertinebat, et unam decimationem in parochia Huttarn, et unam hofsacham ad Ousta cum caeteris bonis illuc pertinentibus, et ad Alnkoven unum mansum cum decimatione ejusdem ecclesiae, ad Rustam decimationem, ad Leuben unam vineam, ad Mautarn unum mansum, ad Wachawe duas vineas, ad Schenenbohel duas, ad Aschach duas et tres sagenas, unam Pataviae, et aliam Sebach, tertiam Mathsee, pro vestitu autem XXIV, lib. X de navibus, VI de Golderbert, IV de Evirding, III de censu Mathsee, I de Aufhoven, et molendinum in eodem loco. Unam hofsacham ad Richerstorf, I Peringen, Aunchirchen et Altheim cum omnibus pertinentiis suis; I Gerichwis, I Heiming, unam decimationem Ruebrechtshoven, duas vineas Liumating, unam ecclesiam cum decimatione Grieschirchen, et I hofsacham, Kaltenpach, decimationem in rure Beugen, item decimationem Gumtis. Haec, inquam, omnia, et quaecunque etiam innominata bona eidem ecclesiae vel nunc juste collata sunt, vel in posterum Deo disponente conferenda eo tenore, et auctoritate ad communem usum fratrum ibidem Deo famulantium decernimus et corroboramus ut communem et regularem vitam ducentes, nihil de bonis ecclesiae propriae et singulariter sibi vindicent. Si quis vero imperatorum, regum, sacerdotum, clericorum, judicum, ac religiosarum personarum hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens, contra eam venire tentaverit, potestatis honorisque dignitate careat reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat et nisi ea quae ab illo sunt male ablata restituerit vel digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo corpore ac sanguine Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum Romae per manus Petri presbyteri cardinalis ac bibliothecarii, IX Kalend. Aprilis, anno II pontificatus domni Gregorii septimi, indictione XIII.
[auctoritate]