CXXI.  Abbatibus de Bello, de Fauresham et S. Augustini significat superiore epistola quid archiepiscopo Cantuariensi praeceperit. Mandat haec: « Si praefatus archiepiscopus infra praescriptum terminum exsequi distulerit quod mandamus, vos id exsecutione mandetis.  »  (Veronae, Mart. 1.) [  Ibid.,  1492.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis de Bello, de Feuresham, et Sancti Augustini abbatibus salutem et apostolicam benedictionem.
Veniens ad apostolicam sedem dilectus filius noster prior Cantuariensis Ecclesiae cum quibusdam ex fratribus suis, diligenti nobis insinuatione monstravit, quod a venerabili fratre nostro B. Cantuariensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, post promotionem suam, enormia gravamina sint perpessi et quotidie sustineant graviora. Pro quibus cum ad sedem apostolicam appellassent, Dominica qua cantatur « Laetare Jerosolyma » terminum praefigentes, idem archiepiscopus appellationi non deferens, in exsecutione ipsius quemdam ex fratribus ipsis suspendit, qui etiam postmodum de praecepto suo, sicut dicitur, ab ipsa Ecclesia est remotus. Post eamdem etiam appellationem licet prior et fratres se et sua sub apostolica protectione posuerint, nihilominus priorem suspendit, objiciens ei quod unum ex fratribus suis ad praesentiam nostram venire permisit, et quemdam alium qui appellaverat, in Ecclesia et consortio fratrum suscepit. Postquam autem jam dictus prior ob praedicta gravamina iter arripuit ad sedem apostolicam veniendi, praefatus archiepiscopus in basilica quam in eorum gravissimum detrimentum dicitur construxisse, quosdam saeculares canonicos, appellantibus et reclamantibus fratribus dicitur instituisse, eisque ipsorum ecclesias assignasse, et universos qui appellaverant ab altaris officio suspendisse. Quia vero licet super principalibus quaestionibus in termino appellationi praefixo responsales et nuntios ipsius archiepiscopi exspectemus, ea tamen quae tam manifeste in contemptum sedis apostolicae sunt peracta relinquere nolumus incorrecta, eidem archiepiscopo auctoritate apostolica praecepimus, quatenus suspensionum sententias tam in priorem duam in alios fratres ejusdem ecclesiae post appellationem ad nos interpositam promulgatas, infra X dies post susceptionem litterarum nostrarum, publice denuntiet non tenere, et quod post primam appellationem in juris eorum praejudicium factum est, in statum pristinum reducere non omittat. Ideoque discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus, si praefatus archiepiscopus infra praescriptum terminum exsequi distulerit quod mandamus, vos id, omni dilatione et appellatione postposita, exsecutioni mandetis, nullis litteris veritati et justitiae praejudicantibus, si quae apparuerint a sede apostolica impetratae. Quod si omnes his exsequendis nequiveritis interesse, duo vestrum ea nihilominus exsequantur. Datum Veronae Kal. Martii.