XXII.  S. Ottonis ep. Bamberg. charta fundationis monasterii Uraugiensis  .  (Anno 1122.) 
         C.
ego OTTO sola Dei omnipotentis gratia Sanctae Babenbergensis Ecclesiae humilis episcopus omnibus in Christo fidelibus cupio fore notum qualiter intuitu divinae contemplationis, in propitiationem peccatorum meorum atque in memoriam Heinrici benigni quondam imperatoris cujus eleemosynae dispensatorem a Deo ordinatum me profiteor, nec non in remedium et salutem omnium successorum meorum, in loco illo, qui Uraugia nuncupatur, sancto Laurentio monasterium construere incoepi, quod, annuente divina gratia consummavi, consecravi, et in auxiliare patrocinium sanctorum dedicavi, bonis immobilibus dotavi, deinde etiam aliis emolumentis dilatavi, quosdam Deo famulantes illuc congregavi, iis etiam et eorum in divino obsequio successoribus pro perpetua sustentatione de necessariis prospexi, postmodum etiam auctoritate pontificali corroboravi.
Et quoniam anno Dominicae Incarnationis 1108 episcopatus vero nostri anno VI, accedente imprimis cleri nostri et aliorum fidelium nostrorum consensu simul et consilio, illud aedificium inchoatum, anno quinto postmodo ad fastigia perductum, nec non in honorem sanctorum martyrum Laurentii et Georgii solemniter, ut praedicitur, dedicatum, per manum Starcheri advocati juxta decentiam ditavi, ad reliquias etiam eorumdem sanctorum martyrum quasdam ecclesiolas, villas, agros, silvas, pascua, aquas aquarumve decursus, vineas, homines, et alias prorsus omnes utilitates, quae ad praedictum castellum seu vero curtim hactenus pertinere videbantur, delegavi, quae inquam curtis quondam late celebrata, aedificiis etiam et fortaliciis sic est constructa, quod Ernustus dux Orientalis Franciae commorans in valido castello ibidem, prout ex signis apparenter adhuc cognoscitur cum suis familiaribus residentiam fecerit ibidem, cujus parentela usque modo nondum defecit. Ne igitur haec traditio unquam a successoribus nostris pro damnosa, aut ab alia qualibet persona per invidiam impretiata pro iniqua quomodolibet reputari valeat, sane nos illam curtem cum praediis suis attinentibus, quorum annui proventus annuatim soli hoc tempore septem libras in reditibus exponere consueverunt, multo meliore concambio restauravimus. Siquidem castellum Albinstein cum omnibus pertinentiis suis magno labore comparatum, et curtem eidem proxime adjacentem, quae Hovestat dicitur, ecclesiae nostrae in proprium inde contulimus et tradidimus; atque sic hoc concambium firma stipulatione, imo etiam scripti consensus apostolici et imperialis munimine fecimus corroborari. Insuper etiam propria quaedam dona de stipendio nostro comparata eidem monasterio sine contradictione cujuslibet hominis, communi suffragio juris gentium attitulante delegavimus, atque pro sustentatione hujus monasticae congregationis perpetuo servitio mancipavimus. Quapropter omnes nostri ordinis successores generatim et eorum quemlibet speciatim, per excelsum nomen Domini Zebaot, et per virtutem eidem sancto Petro a Deo concessam, nec non et per victoriam sanctorum Laurentii et Georgii humiliter exoramus, quatenus hnic nostrae intentioni prorsus et omnimode se conformare, et eumdem locum paterna benivolentia protegere, pauperibus etiam Christi inibi habitantibus manum auxiliarem patrocinii porrigere velint, ut in iis omnibus fructum sempiternae retributionis ex hoc opere nobiscum participare mereantur id quod tribuere dignetur, cujus regnum et majestas jugiter perennat a saeculis in saecula. Testes hujus sunt Everhardus praepositus, Egilwardus decanus, Thammo praepositus, Udalricus custos, Dudo scholasticus, Ruschelin, Volmar, Heriman. Laici, Arnold de Cunstat et frater ejus Werenzo Ratlac et filius ejus Migger. Gundelacus de Obirsteineveld, Henricus de Weida, Adalbero de Wiselach, et alii quamplures. Actum Babenbere anno Domini 1122, indictione XV, regnante Heinrico juniore.
(quod absit!)
[Thaimo]