XXVIII.  Gerardo, archiepiscopo Ravennati, asserit procurationes a monasteriis Bononiensibus praestandas.   (Veronae, Mart. 23.) [MITTARELLI,  Annal. Camaldut.,  IV, App., p. 144.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GERARDO Ravennati archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Vidimus scriptum authenticum felicis recordationis Patris et praedecessoris nostri Lucii papae, et ea tenore illius plenius intelleximus, quod cum inter te et monasteria Bononiensia tam monachorum quam monialium, exceptis Sancti Bartholomaei et Sancti Damiani, quae contra te querelam minime referebant, super procurationibus, quas petebas ab eis, controversia fuisset diutius agitata, praedicta monasteria de communi fratrum consilio condemnavit ad procurationes secundum facultates eorum tibi tuisque successoribus exhibendas. Ut igitur ipsa sententia majorem habeat imposterum firmitatem, eam sicut in scripto authentico continetur, auctoritate apostolica confirmamus. Ad majorem autem evidentiam ipsum authenticum de verbo ad verbum duximus exprimendum: LUCIUS, servus servorum Dei, venerabili fratri GERARDO Ravennati archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem. Sopitae judicio sedis apostolicae quaestiones scripto ad perpetuam memoriam commendantur, ne per oblivionem processu temporis valeant suscitari. Ut autem majorem habeat sententia firmitatem, apostolici scripti munimine roboratur. Sane cum inter te et monasteria Bononiensia tam monachorum quam monialium super procurationibus, quas ab eis exigebas, controversia verteretur, eam venerabili fratri nostro Henrico Albanensi episcopo commisimus audiendam. Postmodum vero dilectus filius noster, Sancti Proculi abbas, aliorum omnium procurator, sicut ex litteris, quas portavit, apparuit, et ipse in manu jam dicti episcopi data fide firmavit, coram nobis et fratribus nostris pro suo et aliis, Sancti Bartholomaei et Sancti Damiani exceptis, quae super hoc quaestionem minime referebant, diutius litigavit. Verum pro parte sua nulla privilegia Romanae Ecclesiae vel Ravennatis exhibuit, neque ostendit longa consuetudine se munitum, sed tu procurationes ipsas in aliis monasteriis tuae provinciae asserens sine contradictione praestari, eas praedecessoribus tuis in monasteriis civitatis Bononiensis exhibitas per testes idoneos probavisti. Inde utique fuit, quod deliberatione cum fratribus habita, vidimus intentionem tuam jure communi et praedecessorum tuorum consuetudine adjuvari. Eapropter tuis justis postulationibus annuentes, monasteria supradicta de communi consilio fratrum condemnavimus ad procurationes secundum facultates eorum tibi, tuisque successoribus exhibendas, et adjudicantes eas vobis in jamdictis monasteriis universis, sententiam quam protulimus, nostra duximus et fratrum suscriptionibus roborandam. Decernimus ergo, ut nullus, etc. L. S. Ego Urbanus catholicae Ecclesiae episcopus ss. Ego Henricus Albanensis episcopus ss. Ego Theobaldus Ostiensis et Velletrensis episcopus ss. Ego Joannes presb. card. tit. Sancti Marci ss. Ego Laborans presb. card. Sanctae Mariae trans Tiberim tit. Calixti ss. Ego Pandulfus presb. card. tit. XII Apostolorum ss. Ego Melior presb. card. Sanctorum Joannis et Pauli tit. Pamachii ss. Ego Adelardus tit. Sancti Marcelli presb. card. ss. Ego Gratianus Sanctorum Cosmae et Damiani diac. card. ss. Ego Soffredus Sanctae Mariae in Via lata diac. card. ss. Ego Rollandus Sanctae Mariae in Porticu diac. card. ss. Ego Petrus Sancti Nicolai in Carcere Tulliano diac. card. ss. Ego Radulfus Sancti Georgii ad Velum Aureum diac. card. ss. Datum Veronae, per manum Alberti S. R. E. presbyteri cardinalis et cancellarii, X Kal. Aprilis, indictione IV, Incarnationis Dominicae anno 1185, pontificatus vero domini Urbani papae III, anno primo. Visuntur foramina sigilli deperditi.