CDXXXVI.  Privilegium pro monasterio Michaelsteinensi.   (Anno 1151, Mart. 11.) (LEUCKFELD,  Antiquit. Michaelstein.,  87.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ROGERO abbati monasterii de Lapide S. Michaelis ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
Quoniam sine vero cultu religionis, nec charitatis unitas potest subsistere, nec Deo gratum exhiberi servitium, oportet nos viris religiosis propensiori pietati imminere, et ne a sui ordinis observantia quorumlibet praesumptionibus disturbentur, res et loca eorum protectionis munimine defensare, quatenus sanctitatis proposito quod elegerunt, tanto debeant securius inhaerere, quanto ab eis vigilantius curaverimus omnem fatigationem indebitam submovere. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; imprimis siquidem statuentes, ut ordo monasticus, qui secundum Dei timorem et Cisterciensium fratrum ordinem per studium et dispositionem dilectae filiae nostrae Beatricis, ecclesiae Sancti Servatii Quedlinburgensis abbatissae, in eodem loco, auctore Domino, institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur; praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis et vestris successoribus, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum in quo ipsa abbatia sita est, cum appendiciis suis, grangiam quae dicitur Ervinkcrote cum appendiciis suis, grangiam quae vocatur Northolt cum novalibus et appendiciis suis; grangiam quae nominatur Halsingen cum appendiciis suis; et grangiam quae vocatur, Hevergodesroth cum appendiciis suis. Sane laborum vestrorum quos propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium nullus aliquis a vobis decimas praesumat exigere. Obeunte vero te, dilecte in Domino fili Rogere, ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consilio, et fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et ordinem Cisterciensium fratrum providerint eligendum. Decernimus ut nulli omnino homini liceat praefatum monasterium temere perturbare aut ejus possessiones auferre, seu ablatas retinere, minuere, vel aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva Quedlenburgensis Ecclesiae canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nec praesumptionem suam satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, et in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Imarus Tusculanus episcopus. Ego Nicolaus Albanus episcopus. Ego Hubaldus presbyt. card. tit. S. Praxedis. Ego Bernardus presbyt. card. tit. S. Clementis. Ego Oddo diaconus cardinalis S. Georgii ad Velum Aureum. Ego Gregorius S. Angeli diaconus cardinalis. Ego Joannes diaconus cardin. S. Mariae Novae. Ego Wido diaconus cardinalis S. Mariae in Porticu. Ego Jocundus diaconus cardinal. S. Mariae in Cosmedin. Datum Ferentini, per manum Bosonis sanctae Romanae Ecclesiae scriptoris, Idus Martii, indict. XIII, Incarnationis Dominicae anno 1152, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno septimo.