EPISTOLA LXXXII. BONIFACIUS OPTATO. [A. D. 752].
Reverendissimo fratri, imo dilectissimo consacerdoti Optato abba, et universae sanctae congregationi sub cura illius regularis vitae normam custodienti, Bonifacius, sine praerogativa meritorum nominatus episcopus, optabilem in Christo charitatis salutem.
Venerandam sanctitatis vestrae clementiam intimis obsecramus precibus, ut nos indignos nobiscum in unitate fraternae dilectionis et societatis spiritualis suscipere et habere dignemini, ut una sit inter nos et fides mentium, et pietas actionum; et sicut princeps apostolorum Petrus hortatur dicens: Ante omnia mutuam in invicem charitatem habete, et quia charitas operit multitudinem peccatorum. Et ipsa Veritas dixit: In hoc cognoscent omnes quia mei estis discipuli, si dilectionem habueritis ad invicem. Et similiter Paulus apostolus admonet dicendo: Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi. Et alibi: Finis enim praecepti est charitas de puro corde, et conscientia bona, et fide non ficta; et ut vestra fraternitas in spirituali regulariter vita vivens in pacifica tranquillitate fraternae concordiae pro nostra fragilitate exorare dignetur, ut sermo Domini currat et clarificetur, ut, juxta dictum Apostoli, liberemur ab importunis et malis hominibus, et a tentationibus malignorum spirituum, et tribulationibus adversariorum, ut lux Evangeliorum gloriae Christi et via vitae, quam populis et gentibus ostendere et ipsi pergere debemus, nobismet ipsis non obtenebrescat nec abscondatur. Diligenter quoque deprecamur ut familiaritas fraternae charitatis inter nos sit, et pro viventibus oratio communis, et pro migrantibus de hoc saeculo orationes et missarum solemnia celebrentur, cum alternatim nomina defunctorum inter nos mittentur. Interea si quid fraternitas vestra nobis mandare ad perficiendum vel ad dicendum dignata fuerit, voluntatis vestrae desiderium in omnibus adimplebimus. Agite ergo de hac petitione nostra, ut in alto coelorum culmine mercedis vestrae praemia in superna curia angelorum clarescant et crescant. Longaevam, ac valentem, et almis viribus proficientem, et suavissimis operum et verborum floribus odorantem beatitudinem vestram perenniter Salvator mundi custodiat.