CLXII.  Monasterium S. Georgii in Silva Nigra in specialem sedis apostolicae tutelam suscipit.   (Anno 1105, Nov. 2.) [SCHOEPFLIN,  Alsatia diplomatica,  Manhemii 1772, fol., p. 185.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio DICKERO abbati monasterii Sancti Georgii quod est in Silva Nigra, juxta fluvium Briganum, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Religiosis desideriis dignum est facilem praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Proinde nos juxta vestri desiderii devotionem praedecessoris nostri sanctae memoriae Urbani II vestigiis insistentes, loci vestri coenobium sub apostolicae sedis tutela specialiter confovendum suscepimus per praesentisque privilegii paginam apostolica auctoritate statuimus, ut quaecunque praedia, possessiones illustres viri Hetzilo et Hesso, ejusdem loci fundatores, vel alii quilibet ex suo jure supradicto coenobio obtulerunt, quaecunque in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Nulli praeterea sacerdotum, regum vel ducum aut comitum seu quarumlibet personarum liceat in eo loco aliquas sibi proprietatis conditiones non haereditarii juris, non advocatiae, non cujuslibet potestatis usurpationem, quae libertati monasterii noceat, vindicare. Advocatum sibi constituendi quem voluerint abbas cum suis fratribus liberam habeant potestatem. Et si is postmodum monasterio inutilis fuerit, remoto eo alium constituant. Obeunte te nunc ejus loci abbate vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam elegerint. Ut autem fratres in eodem loco collecti omnipotentis Dei servitiis liberius valeant insudare, decernimus ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut subditatis possessiones auferre, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Vos vero, filii in Christo redempti, oportet regularis disciplinae institutionibus diligenter insistere et totius animae ac mentis virtutibus anhelare, ut per arctam viam gradientes omnipotenti Domino placere et ad supernam latitudinem pervenire valeatis. Ad judicium autem perceptae hujus a Romana Ecclesia libertatis per annos singulos aureum byzantium Lateranensi palatio persolvetis. Si quae sane ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Scriptum per manum Raynerii scriniarii regionarii et notarii sacri palatii. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus. Data Laterani, IV Non. Novembr., per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, indict. XIII, Incarnationis Dominicae 1105, pontificatus autem domini Paschalis secundi anno VII.