VII.  Quae est domini Cisterciensis ad Henricum et Morimundi abbatem.--Henricus et abbas Morimundi deputantur a D. Cisterciensi ad visitandum coenobium de Columba,
Contentiones et rixae quas in monasterio de Columba furor mali desiderii suscitavit, ad nostram nostrorumque pervenere notitiam, diro nos admodum vulnere percellentes; tam pro dispensatione domus ipsius, cui grave subinde periculum imminet, quam violata nostri ordinis honestate, quae in omnibus professoribus suis pestem familiaris dissidii et domesticae simultatis abhorret. Volentes igitur huic tanto malo competens accelerari remedium, sollicitudini vestrae injungimus et mandamus, quatenus ambo pariter accedatis ad locum, et vices nostras in visitatione exactissima diligentia suppleatis, ita quidem, ut in praesentia I. abbatis super rebelles et inobedientes domus ipsius suam cujusque primitus malitiam visitetis, dignam pro modo culpae exercentes in singulos ultionem, qua et vos ipsos zelus ordinis commendabiles faciat, et temeraria perversitas superborum contra ordinis stimulum inutiliter calcitrare dediscat. Specialiter autem in priorem domus ipsius, qui contra Patris imperium retinere non est veritus prioratum, depositionis sententia principaliter exeratur; quia non est dignus praeesse caeteris, qui se contumaciter arbitrio subtraxit abbatis. Quia vero etiam abbatem ipsum, considerata hominis qualitate, debere judicamus absolvi, volumus ut eum ambo pariter seorsum quidem et sollicite moneatis, ut in capitulo suo coram vobis humiliter petat ab officio quod bajulat missionem et quasi sua vos importunitate devincat, quo violentia quadam remedium absolutionis obtineat.