EPISTOLA CCLX. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  STEPHANO  regis cancellario  (ep. 243) 
           ,  abundare spiritu consilii et fortitudinis.
Nuper Aurelianis rediens domnus Galterius Carnotensis archidiaconus intimavit mihi fluctuationes cordis tui, et quomodo anima tua tabescat in malis, quaerens quid potissimum de sibi propositis eligat, aut fugiat; simulque addidit, ut secundum audita dilectioni tuae responderem, et consilium quod, Deo inspirante, sentirem sanius esse, prudentiae tuae rescriberem. Quibus auditis nihil utilius tibi consulere possum quam ut jactes cogitatum tuum in Domino , quia ipse te ab omni fluctuatione liberabit, et tranquillitatem cordis in te reformabit. Hoc tamen unum consilium praecipue tibi do, ut voluntatem tuam voluntati Dei nunquam praeponas, sed vocanti te ad agriculturam suam humiliter acquiescas, et dicenti tibi in loco humili posito: Ascende superius , minime contradicas. Quid enim scis, si ille omnipotens medicus hac via honesta te velit eruere de luto fecis, et confirmare in petra suae dilectionis? Non enim terrere te debet, et a bono proposito removere, quod domnus papa non absolute respondit petitionibus tuis, sive de retinendis honoribus tuis cum episcopatu Parisiensi, sive de Belvacensi Ecclesia, ut aliter non transferatur ad eam domnus Gualo , nisi eum repetat eadem Ecclesia. Novi enim consuetudinem Romanae Ecclesiae, quia non solet neque vult decretis suis patenter obviare. Solet autem dispensatorie multa infirma tolerare postquam patrata sunt, tam pro locorum necessitate, quam pro personarum utilitate et honestate . Neque aliter cogendus est summus pontifex contraria sibi scribere vel facere, ne cogatur dicere illud apostolicum: si quid destruxi, iterum aedifico, praevaricatorem me constituo . Haec attendens fiducialiter ascende superius, quia cum ascenderis, tolerantiam, quam nunc absolute non impetras, tum pro tua strenuitate, tum pro multorum te diligentium mediatione , quantum res temperari poterit, salva honestate Romanae Ecclesiae quod quaeris, ut credimus, impetrabis. Vale.
(Psal. LIV) (Luc. XIV) (can. Sententiam, can. 35, q. 9; epist. 231) (Gal. II)
[ al. Vualo, ita ms. c. ep. 144] [ al. dispensatione] [ quod, ms. c.] [ duo v. c.; al. meditatione; epist. 
 180 eo mediante]