CCLXXVIII.  Ecclesiam Wladislaviensem in fidem et tutelam recipit, terminosque episcopatus ac limites dioecesis Wladislaviensis ab Aegidio Tusculano episcopo et Boleslao duce Poloniae statutos, confirmat  .  (Anno 1148, April. 4.) [Leonis RZYSZCZEWSKI  Cod. diplom. Poloniae,  II, I, 1.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri WARNERO Vlatizlavensi episcopo, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.
Quoties illud a nobis petitur, quod rationi et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Quocirca, venerabilis frater, tuis justis postulationibus clementer annuimus, et Vlatislavensem Ecclesiam, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, sub beati Petri et nostrae protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut terminos tui episcopatus, quemadmodum a bonae memoriae Aegidio Tusculano episcopo tunc apostolicae sedis legato, et a Bolezlao nobili ejusdem terrae duce statuti sunt, absque diminutione aliqua, tu et tui successores in perpetuum possideatis. Quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis Deo propitio poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec specialiter duximus exprimenda: castrum videlicet Woibor cum omnibus suis appendiciis, ecclesiam Sanctae Mariae in Zavichost cum castro Lagon et decima ejus, aliisque suis appendiciis; nonum nummum de omnibus quae solvuntur ecclesiae Sanctae Mariae de Zondomir secundum Polonicam justitiam; praeposituram Sancti Michaelis in Cracovia cum omnibus ad eam pertinentibus; castrum Kdanzc in Pomerania cum decima tam annonae quam omnium eorum quae de navibus solvuntur, decimam partem de moneta et de judiciis totius episcopatus. Nulli ergo hominum liceat praefatam Vlotizlavensem Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnia conserventur integra eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non praesumptionem suam congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. SIGNUM IN BONUM FAC MECUM, DOMINE. Ego Aribertus presbyt. cardin. tit. S. Anastasiae. Ego Imarus Tusculanus episcopus. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus. . . Ego Ubaldus presbyter cardinalis tituli Sanctae Praxedis. . Ego Julius presbyter card. presb. card. tit. S. Marcelli. Ego Bernardus presb. card. tit. S. Clementis. Ego Jordanus presbyt. card. tit. S. Susannae. Ego Oddo diaconus cardinalis S. Georgii ad Velum Aureum. Ego Octavianus diac. card. S. Nicolai in Carcere Tulliano. Ego Gregorius diac. cardinal. S. Angeli. Ego Guido diac. card. Sanctae Mariae in Porticu. Ego Jacintus diac. card. S. Mariae in Cosmedin. Datum Remis, per manum Guidonis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, Nonas Aprilis, indictione XI, Incarnationis Dominicae an. 1148, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno IV.
(Bene valete in monogrammate )