EPISTOLA LXIII. AD EUMDEM.
Patri suo et domino J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. ecclesiae beati Petri dictus abbas, poenitenti veniam non negare.
Justus in exordio sermonis sui accusator est sui. Quia ergo justitiae conformari desidero, meipsum inprimis arguo. Quantum enim fuit in me majestatem vestram et honorem meum in parte minui, cum occurrenti mihi humilitati vestrae et mansuetudini, amplexu gratissimo et corde humillimo non occurri. Cur tamen supersederim, si vestro mihi daretur frui alloquio, ipse dicendo quam scribendo melius intimarem. Si quae ergo pristinae charitatis erga nos supersunt usquequaque reliquiae, si juxta mandatum Domini poenitenti pectus episcopale non clauditur , precor ut in proximo cum iter meum ad dominum archiepiscopum dirigetur, vestri mihi colloquii facultas non negetur. Quia vero locum diemque colloquii vobis statuendo nuper excessi, praesumptive reus non id amplius ago, sed vestrae totum voluntati committo. Quid super hoc vestro sedeat arbitrio, parce memor irarum, si placet, mihi rescribatis. Triduum vero antequam vos ad locum destinatum venire oporteat, nuntium item meum habebitis. Quod si Abendune vel Redingis locum dederitis, meo plurimum labori parcetis. Valete.
(Ezech. XXXIII)