IX.  Ad Willelmum regem Scotorum.--Ejusdem argumenti.   (Pisis, Jan. 16.) [  Ibid.,  col. 545.]
CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, WILLELMO illustri Scotorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.
Oculos divinae majestatis offendere non modicum aestimamus, si praelatorum excessus, quibus indulgere salva conscientia non possumus, per injuriam sine coercitione debita relinquimus. Unde cum bonae memoriae Urbanus papa, praedecessor noster, Hugoni, etc, ut in epistola superiori, usque ad stricti. Licet enim ad honorem et profectus tuos, quantum cum Deo possumus, firmum habemus propositum intendendi, et in facto praedicti Hugonis curia Romana, non absque detractione multorum, hactenus regiae serenitati detulerit; quia tamen clamor ipsius ad nos indubitata fide pervenit, nequivimus errata sua ulterius sub dissimulatione clausis oculis praeterire: propter quod nihil in hac parte credimus actum, de quo debeat animus regius quacunque ratione moveri. Rogamus autem devotionem tuam prece et affectione qua possumus, et monemus in Domino, quatenus memoratum Joannem episcopum, quem nos et fratres nostri pro sui honestate sincero corde diligimus, pro reverentia apostolicae sedis et nostra in visceribus charitatis commendatum habeas et acceptum, remissa, si qua fuerit, conceptae indignationis offensa, ipsum in omnibus regia clementia et benignitate pertractes. Credimus equidem quod de industria et probitate ipsius tibi et regno tuo, auctore Domino, multum accedere poterit incrementi, et nobis usque quam gratum existet, si optatum apud regias aures preces nostrae sortiantur effectum. Datum Pisae. decimo septimo Kal. Februarii, ind, VI.