EPISTOLA LXXXI. BONIFACIUS GRIPONI. [A. D. 752.]
Bonifacius, servus servorum Dei, Griponi filio Caroli optabilem in Christo salutem.
Obsecro et adjuro pietatem vestram per Deum Patrem omnipotentem, et per Jesum Christum Filium ejus, et per Spiritum sanctum, per sanctam Trinitatem et unitatem Dei, ut si tibi Deus potestatem donaverit, adjuvare studeas servos Dei, sacerdotes, presbyteros, qui sunt in Thuringia, et monachos et ancillas Christi defendere contra paganorum malitiam, et adjuvare Christianum populum, ut eos pagani non perdant, ut ante tribunal Christi mercedem habeas perpetuam. Et cognoscite quod memoria vestra nobiscum est coram Deo, sicut et pater vester vivus et mater jam olim mihi commendarunt. Deprecamur Deum Salvatorem mundi, ut dirigat viam vestram, et vitam ad salutem animae vestrae, ut in gratia Dei semper hic et in futuro saeculo permaneatis. Interea mementote, fili charissimi, quia, juxta vocem psalmigraphi: Omnis homo sicut fenum dies ejus, et sicut flos agri ita floriet. Et apostolus ait: Totus mundus in maligno positus est; et item in Evangelio Veritas dixit: Quid enim proderit homini, si lucretur universum mundum, animae vero suae detrimentum patiatur? Et iterum in Evangelio, de gloria justorum: Ecce fulgebunt justi sicut sol in regno Patris eorum. Et Paulus apostolus, de beatitudine vitae aeternae: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quid praeparavit Deus diligentibus se. Facite ergo, filii, ut mercedis vestrae praemia in alto coelorum culmine clarescant, et crescant. Valere vos in longitudine dierum in Christo optamus.