EPISTOLA LXX. AD MARCWARDUM.
Desiderantissimo et integritate vitae merito suspiciendo Marcwardo abbati Lupus perpetuam salutem.
Dignas vobis rependere gratias non valemus, sed non idcirco vel verbis id tentare non debemus. Siquidem inter alia quae nobis jam plurima praestitistis, linguae vestrae pueros nostros fecistis participes, cujus usum hoc tempore pernecessarium nemo nisi nimis tardus ignorat. Itaque non istis gratam rem solum, verum etiam utilissimam nobis omnibus 113 contulistis. Dilectissimum fratrem Eigilem et caeteros IV Non. Septembris laetus excepi. Sed ut congruum curationi tempus impenderent, justo celerius dimisimus, ea conditione obstrictos ut per nos, dum redierint, proficiscantur. Sumus enim de eorum sanitate et ipsorum et vestri causa vehementer solliciti. Caeterum hunc novitium cursorem nostrum vestrae sanctitati commendamus, omni genere conversationis professioni suae respondentem, nisi quod adhuc, credo propter timores nocturnos, solus cubare non potest. Opto vos valere feliciter, meique semper paterno affectu meminisse.