EPISTOLA VIII. PETRUS  humilis Cluniacensium abbas,  STEPHANO  presbytero jurisperito, salutem.
Longam epistolam fecisti, sed non bene in ea, cum jurisperitus appelleris, rhetoricam conservasti. Quod si ignoranter, indulgendum; si scienter, contumaciae imputandum. Placandum, non exasperandum judicem in oratione artis regulae praecipiunt. At contra, litterae quas misisti improperia sonant, contumelias redolent, minas spirant. Tali suadela nihil unquam nisi ab invitis impetratum est. Precibus, non minis, obsequiis, non contumeliis, solet quod petitur impetrari. Nihil igitur a nobis tali remedio te consecuturum speres. Insipide enim et indocte perorasti, dum eum quem placare etiam commotum debueras, benevolum ante et beneficum irritasti. Accede ergo magis ad contra nos insurgentes et adversum nos te non minimis, sicut scripsisti, praemiis invitantes, nec perdas promissum ab aliis lucrum, a nobis non recepturus nisi quod litterae promeruerunt, et justitia dictaverit responsum.