DXLIX.  Ad Henricum Wintoniensem episcopum et apostolicae sedis legatum in Anglia, et Robertum episcopum Herefordensem.   (Anno 1142.) [  Rer. Anglic. Script.  Chron. W. Thorn. II, p. 1802.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, etc.
Sicut nosse potest fraternitas vestra, occasione l. s. et VII d. quos monachi Sancti Augustini Cantuariensi archiepiscopo annis singulis persolvere consueverunt, inter ipsos controversia diutius agitata est; iidem namque monachi audito interdicto venerabilis fratris nostri Alberici Ostiensis episcopi apostolicae sedis legati, ut pro chrismate et oleo et aliis ecclesiasticis sacramentis pretium non daretur, eosdem denarios praefato archiepiscopo solvere renuerunt, asserentes ipsos denarios pro chrismate et oleo diutius non persolvisse: unde ab archiepiscopo, sicut ipsi nobis postea conquesti sunt, plurima damna et injuriae eis illata sunt; pro quibus ad nostram praesentiam evocatus, cum pro guerris et tribulationibus illius terrae venire non posset, praefixum ei terminum prolongavimus, et ut praeteritis beati Martini Octavis per se aut per nuntios suos eisdem monachis in praesentia nostra responderet, praecipiendo mandavimus. Tandem utraque parte ante nos praesentata, cum monachi de injuriis et damnis querimoniam suam innovarent, nuntii archiepiscopi dixerunt se querimoniis eorum minime debere respondere, nisi primum denarii restituerentur, quibus Cantuariensem ecclesiam sine judicio spoliatam esse conquerebantur. Monachi vero econtra respondebant denarios illos non esse restituendos, eo quod a legato nostro, sicut praedictum est, interdictum fuerat ne pro chrismate et oleo denarii darentur; et testes super hoc producebant. Praeterea dicebant, quod et verum est, a nobis prohibitum esse, ne denarii illi pro chrismate et oleo darentur. Insuper ad hoc comprobandum monachi in argumentum adducebant, quod eadem die super eamdem mensam chrisma et oleum dabantur, et denarii persolvebantur, ita etiam quod si denarii non solverentur, chrisma et oleum denegabantur. Legati vero archiepiscopi hoc negantes, eosdem denarios pro censu et honesta causa datos esse, et id multis idoneis testibus in Anglia se probaturos affirmabant. Et iterum praefati monachi adversus eumdem archiepiscopum conquerebantur, quod tam ipse quam homines sui multas et graves injurias eis intulerant, et multa de jure monasterii sui injuste detinebant. Quae fere omnia legati archiepiscopi denegabant. Quibus omnibus diligenter auditis, quoniam principales personae absentes erant, et in partibus illis super his omnibus plenior potest haberi notitia, habito fratrum nostrorum consilio, dignum duximus causam ipsam vestrae discretioni committere terminandam. Mandamus itaque vobis quatenus congruis loco et tempore utramque partem ante vestram praesentiam evocetis, ut auditis hinc inde rationibus et diligenter inquisitis, praestante Domino, fine debito terminetis. Dat. Laterani, etc.