EPISTOLA LXIII. AD PETRUM ATREBATENSEM EPISCOPUM. [A. D. 1190.]
ARGUMENTUM.-- Gratias agit Atrebatensi episcopo pro munere misso.
Reverendo Patri ac domino PETRO Atrebatensi episcopo, PETRUS Blesen. Bathon. archidiac., salutem, et eum, qui in Christo est charitatis affectum. Liberalitati vestrae gratias refero, quantas possum, super cuppa, quam mihi per fratrem vestri ordinis transmisistis, in qua circumscriptis omnibus quae ad decorem et usum communem pertinent, sincerae charitatis imaginem ad oculum depinxistis. Duo ibi metalla video conflata in unum; duo ligna redacta in vasculum unum. Metalla per se, et ligna seorsim, vas unum faciunt, separata singula sibi sufficerent; combinata vero statum verae charitatis informant. Charitas combinari desiderat, et proximum sibi uniens in amoris amplexum omnem calumniam singularitatis evacuat. Combinatur tinctura in cocco; et Elisaeus sui magistri spiritum in se postulabat duplicari. Omnia ergo ita sunt in hoc vase duplicia ut nemo in figura ejus quidquam duplicitatis inveniat. Charitas enim, cujus typum manifestissime gerit, ita in Deo una est, ut secum patiatur et proximum, et sicut Dominus per se et pro se diligitur, ita servus Dominicae charitatis vicarius existat. De unione fidelium ad Deum et ad se loquitur per Ezechielem Dominus: Faciam omnes lignum unum, et erunt unum in manu ejus. Hoc igitur munus in typo charitatis veneror, et in munere donatoris amicitias devotus amplector.