LXXVII.  S. Leo IX Ecclesiae Hamburgensis privilegia confirmat et Adalberto archiepiscopo pallii mitraeque usum concedit.   (Anno 1053.) [Lappenberg,  Hamburg. Urkund.,  I, 74.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, dilecto confratri nostro ADELBERTO, venerabili archiepiscopo Hammaburgensis Ecclesiae, tibi tuisque successoribus in perpetuum.
Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benivola compassione succurrere et poscentium animis alacri devotione impertire assensum. Ex hoc enim lucri potissimum praemium apud conditorem omnium Dominum procul dubio promeretur, dum venerabilia loca opportune ordinata ad meliorem fuerint per nos statum perducta. Igitur quia postulasti a nobis quatenus archiepiscopatum Hammaburgensis Ecclesiae totum in integrum tibi successoribusque tuis confirmaremus, sicuti a praedecessoribus nostris, videlicet Nicolao et Agapito et Benedicto hujus apostolicae sedis episcopis, decretum est. Inclinati precibus vestris, apostolica auctoritate concedimus et confirmamus cum omnibus generaliter atque specialiter ad eumdem praefatum archiepiscopatum vestrum pertinentibus, scilicet omnia quae vestri antecessores suis laboribus acquisierunt, vel etiam amore aeternae patriae ibi a Christicolarum fidelibus largita sunt vel largiuntur. Cum illis etiam, qui hoc tempore ad Christi conversi sunt fidem, protegente Dei gratia, videlicet episcopos in omnibus gentibus Sueonum seu Danorum, Norwechorum, Islant, Scridevinnum, Gronlant et universarum septentrionalium nationum, nec non etiam in illis partibus Sclavorum quae sunt a flumine Pene usque ad fluvium Egidre, ita ut sub tua tuorumque successorum, Ammaburgensis Ecclesiae archiepiscoporum maneant potestate, vel quidquid tuo tuorumque successorum laboris certamine, divina favente gratia, ab errore perfidiae sive hominum sive locorum ad religionem Christianam acquiri potestis, tibi tuisque successoribus perpetualiter tenere censemus. Et insuper decrevimus et sancimus nullum archiepiscoporum, vel Coloniensem vel alium quemlibet, in tua dioecesi ullam sibi vindicare potestatem. Quinimo et ipsis et omnibus omnino suademus cultoribus verae religionis, ut adjutorium et solatium tibi tuisque successoribus in omnibus administrent, quatenus pro gratia hujus beneficii plenam recipere mercedem a Domino mereantur, quoniam omnia quae proficua Ecclesiae probantur existere et divinis non impugnant praeceptionibus, efficienda et praebenda, omnipotentis Dei auctoritate et beatorum apostolorum Petri et Pauli esse non dubitamus. Et hoc nostro decreto decernimus, secundum praenominati bonae memoriae Nicolai papae et Benedicti papae et Agapiti papae sanctionem, ipsas dioeceses, Hammaburgensem scilicet et Bremensem, non duas sed unam esse et vocari. Omnem quoque adversantem vel contradicentem atque piis nostris studiis quolibet modo insidiantem anathematis percutimus mucrone perpetuaque ultionis reum diabolica sorte damnamus, ut culmen apostolicum, more praedecessorum nostrorum causamque Dei pio aspectu zelantes, ab adversis hinc inde partibus muniamus. Insuper apostolica auctoritate jubemus atque suademus episcopis Halversoethensis et Hildedeneshenisis et Bodalbruniensis et Mimindensis et Ferdensis Ecclesiarum, ut salva in omnibus debita subjectione archiepiscoporum suorum, tibi tuisque successoribus solatium quantumcunque possunt, per omnia praebeant ad lucra animarum quaerenda, sic tamen ut jam Domino acquisiti et acquirendi tuo tuorumque successorum archiepiscopatui subjecti permaneant. Et quia legatione apostolicae sedis et vice nostra in gentibus supradictis decrevimus te fungi, quemadmodum et beatissimus Bonifacius, Moguntinus archiepiscopus, a reverentissimis praedecessoribus nostris, Gregorio secundo et Gregorio tertio atque Zacharia, quondam legatus Germanicus est constitutus sanctae Romanae et apostolicae sedis privilegio, decernimus te tuosque successores non tantum antiquis, sed etiam secundum meritorum incrementa novis ampliare honoribus, si tamen exemplo supradicti martyris Bonifacii sacramento et debita subjectione semper praesto sint obedire nobis nostrisque successoribus in apostolica sede. Igitur, juxta suprascriptum tenorem concedimus et per te tuis successoribus in perpetuum licentiam ordinandi episcopos infra dioecesim seu provinciam vestram vel certe per provincias gentium supradictarum, quascunque ad ovile Christi tam per vos quam per nuntios vestros adducere, proveniente et subsequente divina gratia, valueritis. Simul etiam concedimus pallio uti, sicut a praedecessoribus nostris dignoscitur vobis concessum fuisse, id est in Nativitate et in octava Domini, et in Epiphania et in Purificatione sacrae Mariae, in Palmis, in Coena Domini, in die sancto Paschae, in Ascensione Domini, in Pentecostes die, in festivitate sancti Joannis Baptistae, in natalitiis omnium apostolorum, in Assumptione, in Nativitate et Annuntiatione sanctae Mariae, in festis beatorum martyrum Laurentii et Mauritii, et in festivitate beati Michaelis archangeli, et in festo Omnium Sanctorum atque beati Martini episcopi, et in festivitatibus sanctorum, quorum corpora requiescunt in ipso archiepiscopatu, et in consecratione episcoporum atque ecclesiarum et in vestrae ordinationis die. Et insuper crucem ante vos portandi. Ad haec super nactum equitandi licentiam concedimus in solemnibus diebus et locis congruis, quod quidem bonae memoriae papa Clemens secundus, interventu nostri dilectissimi filii Heinrici imperatoris, vobis concessit. Et quia devotionem tuam, quae gentibus evangelizare cupit, cognoscimus, ex nostra munificentia superaddimus praefato tuo honori, palleo uti etiam Sabbato sancto Paschae in sanctae crucis Inventione et in protomartyris Stephani festivitate, caput quoque tuum mitra, quod est insigne Romanorum, insigniri. Et si quis huic nostrae auctoritatis privilegio contraire vel in aliquo illud temerare tentaverit, anathema sit. Qui vero pie observaverit, gratiam et benedictionem consequatur. Datum VIII Idus Januarii per manum Friderici diaconi, sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarii et cancellarii, vice domni Hermanni, archicancellarii et Coloniensis archiepiscopi. Anno domni Leonis noni papae IV, indictione VI. Bene valete.
[ pro 
affectu]