EPISTOLA XXXVI. AD EUMDEM.
Missi sunt ad regem Angliae nuntii multi, quorum omnium fuit labor infructuosus. Et quomodo novissimis istis, D. Gratiano et Viviano, opera et impensa perierit, si placet, ab ipsis referentibus potestis audire. Rex et sui nunc, ut semper, impedierunt pacem, cum ego et coexsules mei nuntiis, sicut dominus Senonensis et episcopi, qui praesentes aderant, audierunt, usquequaque obtemperaverimus. Et adhuc quidem, quantum salvo ordine meo et fidelitate Ecclesiae Romanae potero, regis et regni dignitates conservare et augere paratus sum. Sed auctore Deo nova et perniciosa fidelitatis forma exemplo mei in Ecclesiam Dei nunquam inducetur. Peto autem, ut mihi et meis ablata restituat aut satisfaciat, quae gratis et absque causa resident penes ipsum. Nam et nuntiis et aliis pluribus palam confessus est, quod de toto tempore cancellariae nec pecuniae nec administrationis exigit rationem. Nec me tantum perturbant damna rerum, quantum pernicies exempli, quod coaetaneos et posteros facile impinget in errorem et ausum similia attentandi, si pestis haec impunita et irrequisita remanserit. Caetera, ne scripturam protrahendo vobis fastidium generetur, in ore pauperum Christi, qui diriguntur ad vos, posita sunt, quos, si placet, audite et exaudite pro Christo, cujus negotium prosequuntur, et date operam et diligentiam, ut Ecclesia debitam consequi valeat libertatem. Si vero praeambulos Antichristi Londoniensem episcopum et Gaufredum Ridel ad curiam venire contigerit, sic eos tractate, sicut Antichristi membra tractari decet a christo Domini.