CXX.  B(alduinum), archiepiscopum Cantuariensem, reprehendit, quod priorem fratresque Ecclesiae Cantuariensis variis affecerit injuriis, neque appellationem ad sedem apostolicam factam curaverit. Praecipit, ut « suspensionum sententias, tam in priorem quam in alios fratres promulgatas, infra 10 dies publice denuntiet non tenere, et quod post primam appellationem in juris illorum projudicium attentaverit, in statum pristinum reducat. » De ea quae sequitur epistola significat.   (Veronae, Mart. 1.) [TWISDEN,  Hist. Anglic. Script.,  t. I, 1491.]
URBANUS, episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri B. Cantuariensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
Dum ad mentem reducimus religionis tuae fervorem et locum regiminis quem in Ecclesia Dei ad procurandam salutem fidelium suscepisti, non possumus non dolere, si quid nobis de tuae fraternitatis actibus proponatur, quod gravitati tuae et pontificali officio contradicat. Dignum siquidem est et consonum rationi, ut sicut te speciale videlicet membrum Ecclesiae sincera in Domino charitate diligimus, ita de conversatione tua et moribus specialem sollicitudinem habeamus, quia vestram non modicam crederemus laesionem, si laudabilis religionis tuae opinio occasione qualibet, quod Dominus avertat, laederetur. Sane veniens ad nostram praesentiam dilectus filius noster prior ecclesiae tuae cum quibusdam ex fratribus suis, reverenti nobis insinuatione monstravit quod, post promotionem tuam, in qua sui conventus statum crediderunt ad honorem Dei omnimodis augmentandum, a te enormia gravamina sint perpessi, et quotidie sustineant graviora. Pro quibus, cum ad sedem apostolicam appellassent, ut ad praesens caetera transeamus, Dominica qua cantatur « Laetare Jerosolyma » terminum praefigentes, tu quod mirabile gerimus et indignum, ipsi appellationi non deferens, in exsecutione ipsius quemdam ex fratribus suspendisti, qui etiam de praecepto tuo postmodum, sicut dicitur, ab ipsa Ecclesia est remotus. Post eamdem etiam appellationem, licet prior et fratres se et sua sub apostolica protectione posuerit, priorem nihilominus suspendisti, objiciens ei quod unum ex fratribus suis ad praesentiam nostram venire permiserat, et quemdam alium qui appellaverat, in Ecclesia et consortio fratrum suscepit. Postquam autem ob praedicta gravamina iter arripuit ad sedem apostolicam veniendi, in basilica quam in eorum gravissimum detrimentum construere proponis, quosdam saeculares canonicos appellantibus et reclamantibus fratribus, diceris statuisse, eisque ipsorum ecclesias assignasti, et universos qui appellaverant ab altaris officio suspendisti. Quia vero licet super principalibus quaestionibus in termino appellationi praefixo tuos responsales nuntios exspectemus, ea tamen quae in contemptum sedis apostolicae dicuntur peracta, quantumcunque tuae velimus fraternitati deferre, relinquere nolumus incorrecta, apostolica tibi auctoritate mandamus atque praecipimus, quatenus praedictarum suspensionum sententias tam in priorem quam in alios fratres ejusdem ecclesiae, post appellationem ad nos interpositam promulgatas, infra X dies post susceptionem praesentium publice denunties non tenere, et quod post primam appellationem in juris eorum praejudicium attentasti, in statum pristinum reducere non omittas. Sciturus quod si infra praescriptum terminum exsequi distuleris quod mandamus, nos nequaquam super hoc poterimus injurias Ecclesiae sustinere, jamque dilectis filiis nostris de Bello, de Feuresham, et Sancti Augustini abbatibus dedimus in mandatis, ut id, appellatione remota, auctoritate apostolica exsequantur; nullis litteris veritati et justitiae praejudicantibus, a sede apostolica impetratis obstantibus. Data Veronae, Kal. Martii.