EPISTOLA LXI. BONIFACIUS HEREFRIDO. [A. D. 745.]
Dilectissimo ac reverendissimo fratri Herefrido presbytero Bonifacius servus servorum Dei aeternam in Christo charitatis salutem.
Almitatis tuae clementiam intimis obsecro precibus, ut in tuis sacrosanctis orationibus mei memor esse digneris, et jam sic narrantibus et a te venientibus jam fecisse fraternitatem tuam et facturam esse non dubito, ut sancti Jacobi apostoli sententia in nobis impleatur, qua dixit: Orate pro invicem, ut salvemini. Multum enim valet deprecatio justi assidua. Praeterea nos octo episcopi, qui ad unam synodum convenimus, quorum nomina subter annotavimus, in commune te, frater charissime, deprecamur, ut verba admonitionis nostrae Ethelbaldo regi Mercionum interpretando et recitando annunties, et eo modo et ordine quo ad te scripta transmittimus sollicite enumerando et praedicando illi indicaveris. Audivimus enim quia pro timore Dei personam hominis non timeas, et quod supra dictus rex aliquantulum quibusdam temporibus audire dignetur tua monita. Et notum sit charitati tuae quia haec verba admonitionis nostrae ad illum regem propter nihil aliud direximus, nisi propter puram charitatis amicitiam, et quod de eadem gente Anglorum nati et nutriti hic per praeceptum apostolicae sedis peregrinamur, bonis et laudibus gentis nostrae laetamur et gaudemus, peccatis autem ejus et vituperationibus ejus tribulamur et contristamur. Opprobrium namque generis nostri patimur sive a Christianis, sive paganis dicentibus quod gens Anglorum, spreto more caeterarum gentium, et despecto praecepto apostolico, imo Dei constitutione, legitimas uxores dedignetur habere, et hinnientium equorum consuetudine, vel rudentum asinorum more, luxuriando et adulterando, omnia turpiter foedet et confundat. Igitur si hoc scelus maximum verum sit, frater charissime, rogemus omnes communiter supra dictum regem, ut semetipsum cum populo corrigat, ne tota gens cum principe, hic et in futuro, pereat, sed ut, vitam propriam emendando et corrigendo, exemplis suis universam gentem propriam ad viam salutis dirigat, et unde peccatum antea contraxit, inde mercedem mereatur aeternam. Praeterea partem thymiamatis, et sabanum pro benedictione et signo purae charitatis tibi direximus. Sanctis operibus florentem et probatis moribus proficientem fraternam dilectionem tuam atque bene valentem sancta Trinitas aeternaliter custodiat.