EPISTOLA VII. GREGORII PAPAE III AD BONIFACIUM ARCHIEPISCOPUM.  Probat quod Bajoariam in quatuor episcopatus divisit. Aliquot ejus quaestionibus respondet. Concilium juxta ripam Danubii celebrari jubet.
Reverentissimo et sanctissimo fratri Bonifacio Gregorius servus servorum Dei.
Doctoris gentium egregii beati apostoli Pauli vox est dicentis: Diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum . Agnoscentes itaque in syllabis fraternitatis tuae, quae innotuisti jam de Germaniae gentibus, quas sua pietate Deus noster de potestate paganorum liberavit, et ad centum millia animas in sinu matris Ecclesiae, tuo conamine, et Caroli principis Francorum, aggregare dignatus est: sed et in Bajoariorum provincia quae a te acta sunt agnoscentes, datori omnium bonorum Domino Deo nostro extensis ad coelum palmis gratias retulimus, qui januam misericordiae et pietatis in illis partibus Hesperiis ad cognoscendam viam salutis ostium misericordiae aperuit, et misit angelum suum, qui praeparavit viam tuam ante te. Ipsi gloria in saecula saeculorum. Igitur quia indicasti perrexisse te ad gentem Bajoariorum, et invenisse eos extra ordinem ecclesiasticum viventes, dum episcopos non habebant in provincia, nisi unum nomine Vivilo, quem nos ante tempus ordinavimus: et quia cum assensu Otilonis ducis eorumdem Bajoariorum, seu optimatum provinciae illius, tres alios ordinasses episcopos, et in quatuor partes provinciam illam divisisses, id est in quatuor parochias, ut unusquisque episcopus suam habeat parochiam, bene et satis prudenter peregisti, frater, quoniam apostolicam praeceptionem ex nostra vice implesti, et sicut tibi praecipimus ita peregisti. Itaque non desinas, frater reverentissime, docendo eos sanctam catholicam et apostolicam Romanae sedis traditionem, ut illuminentur rudes, et viam salutis teneant, per quam possint ad aeterna praemia pervenire. Presbyteros vero quos ibidem reperisti, si incogniti fuerint viri a quibus sunt ordinati, et dubium est eos episcopos fuisse, an non, qui eos ordinaverunt; si bonae actionis et catholici viri sunt illi presbyteri, et in ministerio Christi omnique lege sancta edocti atque apti, ab episcopo suo benedictionem presbyteratus suscipiant, et consecrentur, et sic ministerio sacro fungantur. Illi vero qui baptizati sunt per diversitatem et declinationem linguarum gentilitatis, tamen quia in nomine * Trinitatis baptizati sunt , oportet eos per manus impositionem et sacri chrismatis unctionem confirmari. Nam Vivilo a nobis episcopus est ordinatus; et si aliquid excedit extra canonicam regulam, doce et corrige eum juxta Romanae Ecclesiae traditionem, quam a nobis accepisti. De concilio vero, ut juxta ripam Danubii debeas celebrare nostra vice, praecipimus fraternitati tuae apostolica auctoritate ibidem praesentari. Et in quantum Dominus tibi vires dederit, praedicare verbum salutis ne cesses, ut religio Christiana in nomine Domini crescat et multiplicetur. Nec enim habebis licentiam, frater, pro jure coepti laboris in uno morari loco: sed confirmatis cordibus fratrum et omnium fidelium qui rudes sunt in illis Hesperiis partibus, ubi tibi Dominus aperuerit viam, salutis verbum praedicare non desistas; et ubi locum inveneris necessarium, secundum canonicam regulam episcopos ordina ex nostra vice, et apostolicam atque catholicam traditionem eos tenere edoce. Ex hoc enim magnum mercedis praemium tibi praeparabis, quoniam omnipotenti Deo nostro facies plebem perfectam. Non pigeat, dilectissime frater, itinera carpere aspera et diversa, ut Christiana fides longe lateque tuo conamine extendatur. Scriptum namque est: Arcta et angusta via est quae ducit ad vitam . Operare itaque, frater, bonum opus quod coepisti, ut in die Christi Dei nostri merearis dicere inter coetum sanctorum probabilium Patrum assistens: Ecce ego et pueri quos dedisti mihi; non perdidi ex eis quemquam . Et iterum: Domine, quinque talenta tradidisti mihi; ecce alia quinque superlucratus sum . Et ut subsequenter merearis vocem Domini audire dicentis: Euge, serve bone et fidelis, qui supra pauca fuisti fidelis, supra multa te constituam: intra in gaudium Domini tui . Deus te incolumem custodiat, reverentissime frater. Data IV Kalendas Novembris, imperante domno piissimo Augusto Leone, imperii ejus anno XXIII, sed et Constantino magno imperatore ejus filio, anno XX, indictione VIII.
(Rom. VIII) (Dist. 68) (Ivo, lib. I, c. 149) (Matth. VII) (Isai. VIII) (Matth. XXV) (Ibid.)