EPISTOLA CV. H . . . N . . . [ANN. INCERT.]
Fratri unico atque amantissimo N. H. ultima ancillarum Dei in Christo salutem.
Quid est, frater mi, quod tam longum tempus intermisisti? Quod venire tardasti? Quare non vis cogitare quod ego sola in hac terra, et nullus alius frater visitet me, neque propinquorum aliquis ad me veniat? Et si ideo facis, quia adhuc nihil potui, secundum quod mens tua diligenter voluisset, aliquid beneficii impendere, tamen charitatis atque affinitatis jura, nullo alio suadente, aut mentem tuam mutando, debes oblivisci. O frater, o frater mi, cur potes mentem parvitatis meae assiduo moerore, fletu atque tristitia die noctuque, charitatis tuae absentia affligere? Nonne pro certo scies, quia viventium omnium nullum alium praepono tuae charitati? Ecce non possum omnia per litteras tibi indicare. Jam ego certum teneo, quod tibi cura non est de mea parvitate.