EPISTOLA CLXXXII.  Argumenti ejusdem.
Cum amarae mortis imperium nullus praesentis vitae hospes valeat evitare, et homo sit corruptibilis et mortalis, debetis, si placet, vestram tristitiam moderari, quam in mente vestra concepistis, de vestri fratris Nicolai obitu. Deus enim nolens ipsum in hoc saeculo praesentis vitae corruptionibus ulterius agitari, revocavit eumdem ad ejus nomini confitendum. Praeterea cum ecclesiastica et divina sumpserit sacramenta, vivit in Domino: Nam beati mortui, qui in Domino moriuntur. Quare amicitiae vestrae duxi praesentibus consulendum, quatenus attendentes dictum propheticum: Constituisti terminos ejus qui praeteriri non poterunt, quod frater vester terminum mortis non potuit praeterire, vestro dolori finem imponere debeatis, ne, quod a Domino factum est, videamini reprobare.