EPISTOLA VI. LEONIS II AD SIMPLICIUM COMITEM.
Narrat acta concilii: definitionem transmittit, cui episcopi subscribant, petens ut ea in sua editione omnibus innotescere curet.
Domino glorioso filio Simplicio comiti Leo episcopo servus servorum Dei. Cum sit vestrae salutis remedium vera in Deum confessio ex apostolica traditione descendens, cum qua beati martyres temporalia detestantes, et aeternae vitae praemia meruerunt, pro qua probatissimi sanctae Ecclesiae patres atque doctores diversa certamina et immensas afflictiones perpessi animam tradere, quam fidem veram prodere delegerunt: ex quorum regulari doctrina, quam nuncusque haec sancta Christi Ecclesia ab ejus apostolorum principe constructa atque perstructa praedicare cognoscitur, et per apostolicos successores Salvatoris institutio per Dei gratiam ad nos usque pertigit, sed et praecessorum nostrorum pro ejus stabilitate nimium desudavit instantia. Verum post tot certamina et afflictiones innumeras diversis temporibus a verae fidei infestis effectas, tandem superna clementia cor imperiale coelesti gratia praeservans, et fervore suae gratiae ad indicandam verae pietatis integritatem accedens, de diversis mundi partibus nuper concilium universate congregari disposuit, in quo etiam legati hujus sanctae apostolicae Ecclesiae et conciliorum et eidem subjacentium responsales, una cum serenissimo filio nostro imperatore pietatis insignibus et infulis redimito, in eodem sacro concilio convenientes, ex scriptis pontificalibus sanctorum patrum testimoniis roboratis, apostolicae traditionis regulam hanc sanctam ecclesiam divino subnixam auxilio integre praedicare atque servare totis nisibus probaverunt. Tomus enim domini Agathonis apostolicae memoriae magni pontificis, nostrique decessoris, quem ad tranquillissimum imperatorem direxerat, ita erat ex sanctorum conciliorum definitionibus, beatorum patrum testimoniis et assertionibus veritatis instructus, ut et integritatem apostolicae fidei lucidissime patefaceret, et erroris haeretici latebras revelaret, et ex ejus inexpugnabilibus dictis per gratiam Dei de hominum cordibus haeretici dogmatis sublata caligine lumen verae confessionis effulsit. In quo mansuetissimi principis labor pro rectae fidei pietate praeclaruit, in saeculis omnibus collaudandus, ut eo favente cum Dei praesidio veritas apostolicae fidei bravium victoriae sumeret, divinitusque concessum imperium pietatis insignibus decoraret: Ideoque et vos, gloriossimi Christi Ecclesiae filii, in quibus pietatis desiderium pollet, evangelicae atque apostolicae praedicationi manum suffragando porrigite, ut et vestras Christianissimas regiones sincerae fidei, quam diligitis, fulgor irradiet, ut apostolicae praedicationi faventes atque collaborantes, consortium fidelium apud Deum habere mereamini, ad quem redigitur de eo verae confessionis integritas. Quod enim ad nostrum officium, quibus animarum dispensatio commissa est, competebat; definitionem sancti sexti concilii per nonam indictionem in Constantinopolitana urbe celebrati, et acclamationem universorum reverendissimorum episcoporum, quae et Prosphoneticus dicitur, sed et edictum fidei a piissimo Augusto nostro serenissimo filio huc destinatum vestris quoque provinciis innotescere per latorem praesentium Petrum notarium regionarium sanctae nostrae ecclesiae et illuc dirigere affectu paterno maturavimus, ut de profectu evangelicae atque apostolicae praedicationis et merito fidei verae consortes nobiscum unanimiter laetemini. Hortati autem sumus reverendissimos ecclesiarum omnium praesules, ut subscriptiones suas eidem apostolicae synodali definitioni subnectant, et ut pote pro filiis atque cum filiis patres sua nomina in hujusmodi libro vitae describant, ad laudem fideliter concurrentium et Christi Evangelium collaborantium, et commendationem ad Deum, quem tunc meremur habere propitium, dum ejus fidem immutilatam fine tenus conservamus incolumem. Gloriam vestram gratia superna custodiat. Ad perpetuam proinde vestrae gloriosae Christianitatis protectionem, venerabilem crucem, et clavem habentem de salutaribus vinculis auctoris nostri Petri Christi apostolorum principis, per praesentem gerulum direximus, ut cujus sinceram dilectionem geritis, et luminaribus fideliter providetis, traditionisque rectitudinem veraciter amplectimini, ejus jugiter apostolica tuitione salvemini.
(quam divina dignatione
dispensandam suscepimus)
[ Ms., viribus]