EPISTOLA CV. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, spiritu fortitudinis abundare.
De tribulatione qua a filiis vexatur alienis Belvacensis Ecclesia, et de regis Francorum in flagitio suo sacrae religioni perniciosa et ignominiosa pertinacia , nihil apertius et nihil vestrae auctoritati utilius et honestius scribere vel dicere possum quam scripsi , praeter quod sacramentum sacris canonibus et omni religioni obvium per quemdam servientem suum ad suggestionem Drogonis cantoris, qui omni reilgioni, quantum praevalet, adversatur, dari fecit, quod Galo in vita ejus nunquam futurus esset Belvacensis episcopus . Qua in re prudentiam vestram muniri oportet spiritu fortitudinis, quia si tali sacramento annullari potest canonica electio, nulla ulterius in regno Francorum futura est, nisi aut Simoniaca aut violenta intrusio. Quod si sanctitati vestrae objicitur regem non oportere cogi ad perjurium, recordari potestis quid dicat beatus Ambrosius libro primo De officiis. Dicit enim : « Est nonnunquam contra officium promissum custodire sacramentum, ut Herodes qui juravit quoniam quidquid petiturus esset, daret filiae Herodiadis, et necem Joannis concessit ne promissum negaret. » Dicit etiam Augustinus in sermone quem fecit in decollatione Joannis Baptistae: « Video David hominem pium, sanctum in jurationem temerariam procidisse , et maluisse non facere quod juraverat quam jurationem suam fuso sanguine hominis implere. » Item: « Juravit David temere, sed non implevit jurationem majori pietate. De duobus peccatis elegit minimum. » Item Ambrosius in libro tertio De officiis: « Plerique saepe se constringunt jurisjurandi sacramento, et cum ipsi congnoverint promittendum non fuisse, sacramenti tamen contemplatione faciunt quod spoponderunt, sicut de Herode supra scripsimus. Quanto tolerabilius fuisset tale perjurium sacramento, si tamen perjurium dici posset, quod ejuratus inter saltantium choros promiserat? » Item Hieronymus, lib. I super Jeremiam. « Animadvertendum quod jusjurandum hos habeat comites, veritatem, judicium atque justitiam . Si ista defuerint, nequaquam juramentum erit, sed perjurium. » Et in actione septimae synodi legitur : « Herodes observavit sacramentum, et periit. Petrus negavit cum juramento, et conversus flevit et salvatus est. » Sed quia scientibus ista loquor, non docendo sed commemorando et commonefaciendo haec dicere me arbitror. Ad summam veniam. Si rex a sanctitate vestra, seu per se, seu per alios poenitentiam acceperit , et, ut pro certo credimus, ad vomitum reversus fuerit , qualiter me habere debeam, instruite et litteris praemunite. Valete.
(epist. 13 et 104) (epist. 104) (epist. 104) (Gratia.
cau. 22, q. 4) (epist. 16,
et in c. 2, cau. 22, q. 2) (c. Actione. cau. 22,
q. 4) (epist. 104)
[ al. incidisse ms. c. ] [ al. constringuntur] [ sic v. c. antea, egerit.]