CCCLI.  Privilegium pro monasterio Areavallensi.   (Anno 1112, Nov. 15.) [  Gall. Christ.  vet. ed., t. IV, p. 113.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GISLEBERTO abbati S. Petri Aureaevallis et ejus fratribus in eadem ecclesia canonicam vitam professis tam praesentibus quam futuris in perpetuum.
Desiderium quod ad religiosum propositum et animarum salutem pertinere monstratur, auctore Deo, sine aliqua est dilatione complendum. Quia igitur vos, o filii in Christo charissimi, per divinam gratiam aspirati, mores vestros sub regularis vitae disciplina coercere, et communiter secundum sanctorum Patrum institutionem Omnipotenti deservire proposuistis, nos votis vestris paterno congratulamur affectu; unde etiam petitioni vestrae benignitate debita impertimur assensum, vitae namque canonicae ordinem quem professi estis, praesentis privilegii auctoritate Firmamus, ut ne cui post professionem exhibitam proprium quid habere, neve sine praepositi vel congregationis licentia de claustro discedere liceat interdicimus, et tam vos, quam vestra omnia sedis apostolicae protectione munimus. Vobis itaque et successoribus vestris in eadem religione permansuris, ea omnia possidenda perpetuo sanximus, quae in praesentiarum legitime possidere videmini, in Pictaviensi videlicet pago ecclesiam S. Pauli de Hydriaco, S. Martini de Alhaico, S. Hilarii de Borno, S. Martini de Gemellis, S. Petri de Solobria, S. Mariae de Toxoneriis, S. Martini de Loono, S. Michaelis de Crum, S. Mariae de Mosronia, S. Eparchi de Germundo, S. Mariae Magdalenae de Pristiniaco, S. Benedicti de Boxemia, ecclesiam Sancti Verani, S. Mariae Magdalenae de Thouarno, S. Pauli de Bosco, S. Stephani de Amaillo, ecclesias Sancti Lupi et S. Pancratii, S. Martini de Salis, et ecclesiam de Bocaico, quas confrater noster Petrus Pictaviensis episcopus vestrae conversationis institutor, pro communi victus sustentatione vobis concessit, vel ab ejus antecessoribus eidem coenobio datae fuerant. Item in pago Andegavensi ecclesiam S. Petri de Damno Petro, et S. Alfini de Torcamo, quas confrater noster Rainaldus Studegavensis episcopus et antecessor ipsius Gaufridus, vestrae Ecclesiae concesserunt: si qua praeterea praedia, si quae possessiones ab Ecclesiae fundatrice Aldcarda vicecomitissa et successoribus ejus, seu ab aliis successoribus de suo jure coenobio vestro oblata sunt, aut in futurum offerri Domino largiente contigerit, vel aliis justis modis acquisita sunt vel acquiruntur in posterum, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat eamdem ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus profutura, salva Pictaviensis episcopi debita reverentia. Sane ipsum locum in canonicae disciplinae observantia quiete et libere, largiente Domino, perpetuo permanere sanximus, sicut a supradicto fratre nostro Petro Pictaviensis Ecclesiae episcopo constitutum est. Si qua igitur in futurum ecclesiastica quaelibet saecularisve persona, hanc nostrae institutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignatione careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et sacramento, corpore ac sanguine Dei et Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Scriptum per manum Glisogoni notarii sacri palatii. Data Princerni, per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, XVII Kalend. Decemb., indict. VI. Incarnationis Dominicae anno 1113 , pontificatus autem domni Paschalis secundi papae anno XIV. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus.
[1112]