XXXIV.  Nicolai II bulla confirmantis privilegia capitulo canonicorum Suanensium.   (Anno 1061.) [MURATORI,  Antiq. Ital.  V, 253.]
NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, VITALI sanctae Suanensis Ecclesiae praeposito, ad honorem B. Petri apostolorum principis dedicatae, tibique successuris, regulariter promovendis, et in sancto proposito permansuris in perpetuum.
Quoniam Omnipotentis dignatio suo gratuito munere, nullo digno praevidente opere, ad hoc nostram humilitatem dignata est provehere, quatenus per nos ubique terrarum proprio sanguine redemptae Ecclesiae lumen administraremus indeficiens, profecto rationabile ducimus, cooperante ipso, de quo loqui praesumimus, secundum proprias vires unicuique acceptum talentum distribuere, ne apparente ipsius majestate, quod absit! sine acquisito lucro, velut inutilis servus, videamur remeare. Quod utique per divinam misericordiam consequi posse speramus, si membris ejus adhuc per fidem in terra coelestia anhelantibus, praesidia, quae possumus, sereno affectu suppeditare curamus. Sic enim, sic profecto, et supernum nostrae fragilitati conciliamus auxilium, et pura intra cordis hospitium manente intentione, hominum consequemur favorem honestum, cum, licet universis debitores simus gentibus fidei lumine clarentibus, matricibus tamen Ecclesiis sedulo servientibus, et divina officia eis religiose quotidie persolventibus, et apud eas canonice viventibus, benevolentiae studio majorem curam quam caeteris subjectioribus clericis impendimus. Canonicam itaque sancti Petri in Suanensi urbe, quondam a Rainerio ejusdem Suanensis Ecclesiae sanctae memoriae episcopo pia religione aedificatam, et postea a Joanne successore ejus, interveniente Anselmo eorum successore, venerabili episcopo, qui nunc praelibatam, disponente Deo, gubernat Ecclesiam, in tuitione sancti Petri sub nostra nostrorumque successorum defensione, cum omnibus quae juste habet, et in futurum est habitura, salva praedicti Anselmi episcopi auctoritate et reverentia, suscipimus: non tamen ut sibi, quae apostolica auctoritate roboramus, liceat cassare, nec alicui suorum successorum res praefatas canonice venundare, vel aliquo pacto alienare, contrahere, vel alicui in praedicta canonica ordinato clerico aliquam violentiam juste liceat irrogare. Sed, ut evidentius quae a praenominatis ejusdem sanctae Ecclesiae episcopis praefatis canonice concessa sunt, et nos hac nostri privilegii pagina confirmamus, intelligantur, nominatim exprimimus plebem in Pitiliano sitam, cum terris, decimis, reditibus et oblationibus suis; curtem sitam Palmule vestram, cum omnibus pertinentiis et reditibus suis, et omnes decimas vestrarum terrarum in omnibus locis, ubicunque sunt; terras, quas dedit sibi Osso pro anima sua; terras, quas obtulit sibi Guidolfus in Baranello et Oliano; terras, quas donavit sibi Gotifredus cis Calisinam fluvium; terras, quas tradidit sibi Anselmus Rainerii filius in Calonico; terras, quas adhibuit sibi Bonizo in Supano; terras, quas exhibuit sibi Evrardus notarius; terram, quam concesserunt sibi episcopi juxta eamdem urbem; ecclesiam Sancti Martini in Coronzano sitam, cum omnibus pertinentiis suis atque reditibus; ecclesiam Sancti Georgii in Pertitio sitam, cum omnibus quae sibi pertinent; mansos tres, scilicet Corbulo clerico, presbytero Dominico, et Sigizo ibidem presbytero, olim custos de plebe in urbe posita; omnes prorsus decimationes, his exceptis quae quibusdam militibus dudum ab episcopis in beneficio datae sunt; et dimidium omnium oblationum, et eleemosynarum praelibatae plebi oblatarum et offerendarum, eum etiam dimidia parte omnium terrarum quas habuit Giso pater Joannis episcopi, qui videlicet praenominatae Ecclesiae et canonicis cum una domo in urbe dedit; scilicet ecclesiam Sanctae Mariae in Lapegi sitam, et duos mansos in Ilci, et vineam et terram in plano Suanensi. Haec omnia et quae saepe dictae canonicae a fidelibus oblata, vel amodo offerenda sunt, tibi, Vitalis dilecte fili, tuisque successoribus, clericisque in ea ordinatis et ordinandis, et in sancto proposito permansuris concedimus, et concessa confirmamus. Ut nullus unquam episcopus, nullus imperator, nullus rex, nullus dux, nullus marchio, nullus vicecomes, nullus castaldus, nulla magna parvaque persona ea inde audeat auferre vel retollere, aut vos inquietare, aut molestias inferre; sed quiete permittamini vivere, et Deo servire. Si quis autem temerario ausu hanc apostolicam sanctionem infringere tentaverit, nisi admonitus resipuerit et emendaverit, gladio anathematis percutiatur, et in praesenti carne pereat, et Deus, dum judicare venerit, spiritu oris sui eum interficiat. Qui vero pius conservator exstiterit, sancti Petri, nostramque benedictionem, a Domino Jesu Christo promereatur aeternam remunerationem. Datum per manus Humberti cardinalis episcopi Ecclesiae Sanctae Silvae Candidae, V Kalendas Maias, anno ab Incarnatione Domini millesimo sexagesimo primo, anno III pontificatus Nicolai papae II, indictione XIV.