EPISTOLA LII. BONIFACIUS EGBERTO [A. D. 742].
Dilectissimo ac reverendissimo Fratri Egberto archiepiscopo Bonifacius, servus servorum Dei, legatus germanicus sedis apostolicae, sinceram in Christo spiritualis germanitatis salutem.
Charitatis tuae muneribus et libris susceptis, erigens ad supera palmas, magnas omnipotenti Deo gratias egi, qui mihi longe peregrinanti talem invenire concessit amicum qui mihi et in rebus terrenis adjutorium, et in spiritualibus, oratione et unitate communionis, divinum solatium transmisit. Nunc autem intimis praecordiorum precibus almitatis tuae clementiam obsecro, ut vestrae fraternitatis synodo una cum servis Dei mecum laborantibus adunatus esse merear, et sis mihi consiliarius, et adjutor in inquirendis et investigandis regulis ecclesiasticis judiciorum Dei, et ut me non ludivaga sermonum voce, sed serie, rogantem ac dicentem esse scias, et me non arrogantem vel superbum aut proprio judicio plus justo placentem aestimes. Nam catholica et apostolica Romana Ecclesia, quando indignum ac vilem praedicatorem ad praedicandum Germaniae erroneis vel paganis gentibus direxit, praecepit mihi ut, ex auctoritate Romani pontificis, si alicubi viderem, inter Christianos pergens, populos erroneos vel ecclesiasticas regulas mala consuetudine depravatas, vel homines per invium a catholica fide abductos, ad viam salutis invitare et revocare totis viribus niterer. Hoc praeceptum servare cupiens, admonitoriam vel precatoriam epistolam Ethelbaldo regi Mercionum, cum consilio et consensu episcoporum qui una nobiscum sunt, transmisi, quam praesentare fraternitatis tuae obtutibus jussi, ut si quae in ea prave posita sint, emendes, et quae justa sunt sale sapientiae tuae condias, et auctoritate confirmes; et si radicem aliquam flagitiorum de quibus in illa epistola contra regem Mercionum disputatum, in gente tua germinare velle videas, sicut providus et sapiens colonus, cum falce dominicae auctoritatis in tempus praecidas et radicitus evellas, ne dum floruerit, fiat ex vinea Sodomorum vitis eorum, et propago eorum ex Gomorrha, et sit fel draconum vinum eorum, et venenum aspidum insanabile. Inauditum enim malum est praeteritis saeculis, et, ut servi Dei gnari Scripturarum dicunt, in triplo vel in quadruplo Sodomitanam luxuriam vincens, ut gens Christiana, contra morem universae terrae, imo contra praeceptum Dei, despiciat legitima matrimonia, et adhaereat incestis, luxuriosis adulteriis, et nefanda stupra consecratarum et velatarum feminarum sequatur. Praeterea, ut mihi de opusculis Bedan lectoris aliquos tractatus conscribere et dirigere digneris, quem nuper, ut audivimus, divina gratia spirituale intellectu ditavit, et in vestra provincia fulgere concessit, et ut candela quam vobis Dominus largitus est, nos quoque fruamur. Interea, ad indicium charitatis, fraternitati tuae direxi exemplaria epistolarum sancti Gregorii et corporale pallium, et villosam unam ad tergendos pedes, cum laveris, servorum Dei. Valere beatitudinem tuam et sacris virtutibus proficere in Christo optamus.
(quas de scrinio Romanae
ecclesiae excepi, quae non rebar ad Britanniam
venisse. Et plura iterum, si mandaveris, remittam,
quia multas inde excepi)