XVII.  Balduino archiepiscopo Cantuariensi praecipit, ut « quidquid post appellationem a monachis Cantuariensibus ad sedem apostolicam factam, vel praedecessoris sui (Urbani III) prohibitionem in opere capellae actum sit, non differat demoliri.  »  (Senae, Jan. 26.) [TWISDEN,  Hist. Angl. Script.,  I, 1528.]
CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, venerabili B. Cantuariensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Quanto in Ecclesia Dei scientiae munere et religionis praeemines honestate, dignitatisque apicem in partibus Anglicanis obtines ampliorem, tanto decet charitatem tuam vigilantiori studio a subjectorum injuriis vel oppressionibus temperare, et, his postpositis quae justitiae pulchritudinem decolorant odoremque bonae opinionis exstinguunt, obedientiam et reverentiam debitam majoribus exhibere. Unde non sine causa miramur, quod, sicut nobis proponitur, post appellationem ad sedem apostolicam factam, et bonae memoriae Urbani praedecessoris nostri prohibitionem, adeo circa novae capellae constructionem et alia multa manus tuas in ecclesiae tibi commissae fratrum molestias aggravasti, ut nihil eis de interpositae appellationis remedio accessisse, procul ratio juris expostulat, aestimetur, nec tu honori sacrosanctae Romanae Ecclesiae matris tuae videaris, prout oportuit, detulisse. Licet autem propositum nobis fraternitati tuae, quantum cum Deo possumus, deferendi, et personam tuam in omnibus quae ex officio nobis incumbunt statuerimus honorare, quia tamen eorumdem fratrum pressuras pariter et clamores cum bona conscientia praeterire clausis oculis nec possumus nec debemus, fraternitati tuae de consilio fratrum nostrorum per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, omni contradictione et occasione postposita, eo etiam non obstante si te abesse contigerit ab Ecclesia tua, quidquid post appellationem ad sedem apostolicam factam, vel praedecessoris nostri prohibitionem in opere capellae actum est, non differas demoliri, revocans et deducens prorsus in irritum, quidquid de instituendis canonicis et aliis circa capellam factum est et perperam innovatum. Eos etiam qui post inhibitionem supradicti praedecessoris nostri in capella ipsa celebrare divina officia praesumpserunt, donec condignam nobis satisfactionem exhibeant, ab officio et beneficio habeas interdictos. Ministros etiam conventus quos post appellationem interpositam amovisti, quos et idem praedecessor restituit, habeas restitutos, et eos quos pariter post appellationem excommunicare vel suspendere voluisti, habeas nihilominus absolutos, et universa quae post appellationem in eorum gravamen sunt attentata, videlicet in invasione villarum et possessionum suarum, reddituum quoque et aliorum, quae ante appellationem habuerant, et ablatione similiter aliarum rerum, in statum pristinum, cessante appellatione et contradictione reducas. Ad haec, quia secundum formam juris post appellationem nihil est innovandum, volumus et praecipimus, ut pendente judicio in eorumdem fratrum detrimentum circa statum monasterii nihil omnino satagas immutare. Alioquin grave nobis existeret modis omnibus et molestum, nec possemus sine correctione debita aequanimiter sustinere. Datum Sen., VII Kal. Februarii, indictione VI.