EPISTOLA XXXI.  Cuidam episcopo sibi amicissimo pro missis ad se pontificalibus sandaliis gratias agit, illorumque formam in Ecclesia Gallicana observatam, et rationem aperit, simul et quare textus evangelicus episcopo apertus, caeteris clausus offertur, ostendit.
Etsi quantas debemus non possumus, quas tamen possumus vobis gratias agimus, quia calceastis vestros pedes in praeparatione Evangelii pacis. Optima enim misistis sandalia, in quibus et ostensa est amicitia, et oblata doctrina. Ea namque torporem nostrum secretis excitant stimulis, et quasi quadam manu pulsant ut evigilemus, et assumamus nobis pedes evangelizantium bona. Placet nobis exhortatio hujusmodi, et ex ea sortiuntur sandalia gratiam, licet sandaliorum non servent formam. Nimirum consuetudinis est et rationis pertusa desuper esse sandalia, ut totus appareat pes, nec totus sit coopertus. Praedicator enim nec abscondere omnibus, nec omnibus evangelica debet aperire sacramenta. Hinc est quod apostolis Dominus ait: Vobis datum est nosse mysterium regni Dei; caeteris autem in parabolis, ut videntes non videant, et audientes non intelligant . Et alibi: Nolite margaritas ponere ante porcos . Inde etiam est quod manus ad Ezechielem mittitur, in qua erat involutus liber, qui et expansus coram eo legitur, et scriptus intus et foris. 193 Ex eo queque traxit hanc Ecclesia consuetudinem, ut textus quidem pontifici apertus, caeteris autem clausus ad osculandum deferatur. Nec nos, velut vos doceamus, haec loquimur, sed ut pariter et amico significemus et episcopo, cujusmodi formae sandaliis Ecclesia utatur Gallicana. Quod si apud te non integram . . . . . sperem nihilominus in integris, scilicet exprimimus qua ratione utamur.
(Luc. VIII, 10) (Matth. VII, 6)