EPISTOLA XXVIII. AD EUMDEM.
Patri suo et domino T. Dei gratia Cantuariensi archiepiscopo et totius Angliae primati, frater G. Glocestriae dictus abbas, in regione luminis optato ad votum perfrui desiderio.
Placuit sublimitati vestrae, dilecte Pater in Domino, dominum et Patrem nostrum dominum Wigorniensem responsurum quibusdam, quae sibi objecta sunt, ad audientiam vestram evocare. Nec minus illi complacet jussioni et voluntati vestrae devote in omnibus obedire. Unde in omni timore Domini et cordis humilitate venit ad judicem, spe tamen bona et tota charitatis plenitudine festinat ad Patrem. Nec est quod in judicio Patris formidet filius, cum intus apud Patrem sit, qui pro ipso pulsat et exorat affectus. Ne tamen in causae praesentis inspectione vester caligetur oculus, quod nobis inde notum est discretioni vestrae notificamus. De statu Wigorniensis Ecclesiae vos hoc ipsi decrevistis, ut ob redintegrandam tam episcopi quam Ecclesiae suae dignitatem prior ipse qui fuerat ad tempus restitueretur et infra praescriptum diem substituto altero Ecclesiae ipsius necessitudini consuleretur. Cumque a vobis ad Ecclesiam suam dominus episcopus, vestrae pariturus voluntati remearet, quidam e fratribus Ecclesiae suae vestrae dispensationis ignari, restitutionem prioris sui moleste plusquam oportuit sustinentes, res ipsius ecclesiae statim, ut fama est, distrahere coeperunt et male, ut clamat populus, impletis marsupiis abscesserunt. Quod quale sit, satis ipsis indicabitis. Res vero ecclesiae sibi commissas infami venditione distrahere malum fuit; a facie Patris in nullo persequentis, sed consilium a vobis utile reportantis, fugam repentinam arripere multo pejus. Quod vero a vobis decretum fuerat, nec una dignari auditione multo pessimum. Quod vero captos se conqueruntur et dum ad vos pro Ecclesiae suae utilitate festinarent, male in itinere detentos, omnes fere testantur apud nos dominum episcopum hoc et cum fieret ignorasse et factum etiam cum rescivit paterna charitate pertractasse. Credendum etiam plus aestimo episcopo uni et veritati quam iratae monachorum turbae et contumaci. Qui, etsi eosdem ab inordinato revocasset vel detinuisset itinere, in hoc culpa vel nulla vel permodica exstitisset. De hoc tamen evocatos audiatis. De caetero scimus dominum episcopum priorem suum a prioratu amovisse, sed ob tumultuantium fratrum inquietudinem nondum quemquam substituisse. Quod ideo divinitus actum aestimo, ut vos supremam operi bono manum imponatis, et filiae vestrae idoneum providendo pastorem ad voluntatem vestram et ejus utilitatem consulatis. Vestris monitis Wigorniensis acquiescet Ecclesia quibus dominum episcopum juxta placitum vestrum pariturum non ambigimus. Conservet incolumitatem vestram in longa tempora, qui non dormitat, custos Israel
(Psal. CXX.)