EPISTOLA XXXI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, totum quod potest humilis et prompta devotio.
Humilitatem charitas non repellit. Unde, quia Willelmum Cumin humiliatum vidimus, audere coepimus ut apud sublimitatem vestram pro illo interpellemus. Quod si ab unitate recessit Ecclesiae, ipso qui tentat instigante, ad eamdem jam redit, ipso qui vivificat Spiritu sancto revocante. Unde ad thronum misericordiae vestrae pia tamen praesumptione pulsamus, ut si eum testimonio magnarum et religiosarum personarum de ea in qua impegerat culpa satis fecisse cognoscitis, a communione suspensum teneri non permittatis. Dominus vero Wigorniensis nisi per vos in communionem non recipit quem auctoritate vestra a communione privavit. Rogamus itaque vestri animi moderationem ut quem de Ur Chaldaeorum ad Jerusalem suspirasse gaudetis , intrare volenti portas ejus obserari non sinatis, ne cui etiam calceamenta stolam pariter et annulum indulsit pietas coelestis, ipsum nudatum turpiter ad siliquas remittatis.
(Gen.
XV)