EPISTOLA CCCC. STABULENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Multa passi ab adversariis, et formidantes ecclesiae incendium, orant ut ad ipsos veniat, omnia pacifice compositurus.   (Anno 1153.)
Reverendissimo in Christo Patri suo et domino WIBALDO, Stabulensis Ecclesiae venerabili abbati, tota ejusdem Ecclesiae congregatio, quidquid pio Patri devoti debent filii.
Quantis necessitatibus astrictos, quantis perturbationibus anxios praesentium lator nuntius vester nos invenerit, suum est dicere. Filiorum autem vere vestrorum est, ubi propriae vires deficiunt, pium Patrem invocare, et praesentiae suae benignam protectionem humiliter implorare. Hucusque siquidem, Pater charissime, in amissione et detrimento rerum nostrarum quodammodo semper meliora sperantes, tacueramus; sed cum jam ecclesiae vestrae, ecclesiae, inquam, quam tantis laboribus et sumptibus adornastis, sicut ex ore domini episcopi Leodiensis accepimus, inimici, quos nunquam offendistis, minentur incendium, lacrymabiliter ad vos clamamus, et ad tantum nefas prohibendum et declinandum tempore opportuno benigne occurrite. Speramus enim in Domino et certum tenemus quod in adventu vestro, quidquid contra nos humanae moliuntur adversitates, ad nihilum dirigetur, et Deo gressus vestros dirigente, omnia, quae in absentia vestra nobis ablata sunt, ad omnem voluntatem vestram vobis restituentur. Nam et hi, qui maxime nobis adversantur, scilicet Salmucenses, aeque ut nos adventum vestrum desiderant, et quidquid utrinque commissum est, per vos componi et resarciri exoptant. Declinabitis igitur, Pater charissime, paululum ad filios vestros, et, composita pace inter eos qui nos undique atterunt, rursus ad eos qui praesentia vestra delectatione potius quam necessitate fruuntur, redire absque perturbatione poteritis. Omnipotens Deus sanum et incolumem vos ad nos perducat.
[ f. redigetur]