EPISTOLA CCLXVII. AD HENRICUM REGEM.
Domino suo charissimo illustri Anglorum regi H., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem quae nunc est, et quam speramus a Domino.
Vestra nos, domine, fovente praesentia, omnis a nobis alte conquievit injuria. In abcessu vero vestro pacis nostrae detrimentum illatis illico experituri sumus. Novit enim excellentia vestra, quod cum Herefordensi adhuc deserviremus Ecclesiae, essarta quaedam Malverniae ad coronam vestram pertinentia, nobis munificentia regia et liberalitate sola concessistis. Illa vero quatuor servientibus nostris, qui in ipsius Ecclesiae negotiis nobiscum fideliter aliquandiu laboraverant, tenui quidem servitii sui remuneratione donavimus, et vestrum in hoc assensum et confirmationem a gratia vestra impetravimus. Venerabilis vero frater noster dominus Herefordiensis episcopus, post vestrum statim transitum, ipsos eisdem possessiunculis expulit, et requisitus super hoc, nec chartae vestrae reverentia, nec prece nostra motus in aliqua, in omnibus sese nobis inexorabilem exhibuit. Inde est quod ad nota praesidia clementiae vestrae recurrentes, humili supplicamus affectu, quatenus collata nobis tot bona, hac etiam, si placet, gratia cumuletis. Willelmum Folet, in quem modicam donationem contulimus, etiam dictos servientes nostros his quibus post transitum vestrum absque audientia et judicio spoliati sunt, usque ad reditum vestrum resaisiri praecipiatis, et cum in regnum vestrum gratia vos divina reduxerit, quae a nobis gesta sunt praesentibus nobis audiatis, et quae corrigenda videritis, regia, prout placuerit, aequitate corrigatis. Summa quam restitui petimus, non X plene marcarum est, cum sit tamen ejus Ecclesiae, donatione quidem vestra, nostroque labore, tempore quo in ea ministravimus, centum plene marcarum reditu, melior facta conditio. Incolumitatem vestram conservet in longa tempora Deus, in Christo dilecte domine.
[vobis]