CDIII.  Ad Eberhardum archiepiscopum Salzburgensem.--Ut Ottonem filium Ottonis comitis palatini adigat ad praestandam pro illata injuria satisfactionem Ottoni ep. Frisingensi, aut nolentem excommunicet, fratresque monasterii Tegerns. sibi commendatos habeat.   (Anno 1150, Nov. 21.) [PEZ.  Thes. Anecdot.,  VI, I, 393, ubi epistola haec Alexandro III perperam est tributa.]
E. Salzpurgensi archiepiscopo.
Ex parte venerabilis fratris nostri O. Frisingensis episcopi adversus Ottonem, filium Ottonis palatini comitis, gravem querelam accepimus, qui eum, dum missarum solemnia celebraret, gravibus contumeliis afficeret, et, reverentia Dei postposita, inhoneste tractavit: quod quam grave, et quam districta sit animadversione plectendum, eorum, qui recte sapiunt, discretio non ignorat. Ne igitur tantus excessus in Ecclesia Dei remaneat impunitus, et flagitiosis hominibus in ecclesiasticas personas saeviendi facultas praestetur, per praesentia scripta fraternitati tuae mandamus, quatenus praedictum Ottonem districte commoneas, ut de tanto excessu praedicto fratri nostro condignam satisfactionem exhibeat. Quod si monitis tuis obedire contempserit, ipsum Ottonem excommunicatum denunties, et excommunicationis sententiam tandiu serves, et facias firmiter observari, donec de tanto excessu Deo et Ecclesiae condigne satisfaciat. Praeterea nihilominus fraternitati tuae mandamus, quatenus dilectos filios nostros abbatem C. et fratres Tegrinsensis monasterii pro B. Petri et nostra reverentia in suo jure manuteneas et defendas, et de querimoniis suis, quas tibi ostenderint, debitam eis justitiam facias. Data Signiae, XI Kal. Decemb.