EPISTOLA LXX. AD EUMDEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus WILLELMO Papiensi cardinali.
Veritas obumbrari quidem, sed exstingui non potest, et lux post tenebrarum molestias gratius acceptatur. Utinam et vobis ab initio constituisset, quod nunc ex ipsius persecutoris nostri testimonio omnibus notum est! Nuper enim coram rege Christianissimo, archiepiscopis, episcopis, comitibus, proceribus, et omnibus qui aderant, publice professus est hanc solam esse causam exsilii et proscriptionis nostrae, quod nolebamus ei consuetudines observare, quas antecessores nostri consueverant decessoribus ejus. Adjecit etiam constanter, quod nihil aliud quidquam quaerebat a nobis, nisi ut hoc simpliciter et absolute promitteremus ei in verbo veritatis, ita scilicet, ut non adjiceremus: Salvo ordine nostro, vel honore Dei, vel aliquid eorum, quae honestatis et conscientiae possent incolumitatem tueri. Et quia nolumus absolute promittere consuetudines, quarum aliquae sedis apostolicae auctoritatem evacuant, et Ecclesiae perimunt libertatem, discessit rex pace infecta. Supplicamus itaque dilectioni vestrae, quatenus patrocinium Cantuariensis Ecclesiae, imo justitiae indefatigate suscipiatis. Et sicut nobis benignitas vestra promisit in discessu vestro, pro libertate Ecclesiae et persona nostra, qui ad obsequium prompti sumus, stare, ut decet honestatem vestram, non gravemini, sed et opponatis vos his, quos veritati et justitiae constat hactenus fuisse oppositos, et nuntiis nostris in his, quae vobis ex parte nostra proposuerint, indubitanter credatis.