XXXVIII.  S. Ottonis Bamb. litterae fundationis monasterii Heilsbronn.   (Anno 1132.) 
         C.
In nomine sanctae et individuae Trinitatis. OTTO sanctae Babenbergensis Ecclesiae gratia Dei episcopus, universis Christi fidelibus.
Quia subsidia temporalis vitae a Christo Redemptore nostro nos accepisse recolimus, indignum est, si non etiam ad laudem et gloriam ejusdem Redemptoris nostri quae possumus bona operemur. Quapropter universorum notitiae patere volumus, qualiter nos praedium apud Halesprunnem ab Adelberto comite et a fratre suo Chunardo atque a tribus sororibus suis digno pretio comparavimus, idque beato Petro in Babenbergensi Ecclesia, cui auctore Deo deservimus, per manum Adelberonis de Tagestetten donavimus. Ut autem in praedicto loco desiderii nostri adjuvante Domino compleretur effectus, quo scilicet monasticae religionis ordinem inibi institueremus, basilicam ibi in honore beatae Mariae virginis cum claustralibus officinis exstruximus, convocatisque illic fratribus, ac ordinato eis spirituali patre locum ipsum in nomen abbatiae promovimus. Dedimus quoque eidem coenobio per manum Wignandi de Beerbach in usus fratrum praedium apud Adelstorf, quod a quodam Dieterico et a sorore ejus ac Eberhardo, nec non et ab Irmingarda et a liberis eorum CXCV marcis comparavimus. Item Halesprunnem, Witramdorf, Erlehe, Obpendorf, Velsendorf, Pecemannesdorf. Haec igitur bona praefato monasterio praesentis scripturae pagina roboramus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem coenobium inpraesentiarum juste et legitime possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis, praestante Domino poterit adipisci, firma in perpetuum et illibata eidem monasterio et fratribus inibi Deo servientibus permaneant. Sane advocatum eidem coenobio nullum specialiter designamus, sed advocatum altaris Beati Petri principalis ecclesiae, ejusdem coenobii defensorem esse sancimus. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat locum ipsum temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur fratrum ibidem Domino famulantium usibus profutura. Si quis autem huic nostrae constitutioni temerario ausu contraire tentaverit, si commonitus reatum suum non correxerit, sciat se banni nostri vinculo ligatum et cum hac catena ad tribunal aeterni judicis pertrahendum. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi et perpetua cum electis Dei cohabitatio concedatur in regno coelesti. Hujus rei testes sunt hi: Adelberto de Tagestetten, Adelberecht de Dahspach, Fridericus de Hergoltispach, Heinrich, Eberhart, Megingoz de Otlohesdorf, Otnant de Esenowa, Ezzo de Burgelin, Uro de Willehalmisdorf, Gernot et filius ejus, Rudolf de Putendorf, Macelin et Berhtolt de Husen, Wolfram de Stetebach, Chunrat de Nuisaze, Dietmar de Hohenekke, Egino de Chrigenbrunnen. De canonicis vero Egilbertus decanus, Chunradus custos, Dietpertus, Udalricus longus, Volmarus, Sefridus et alii multi. Anno Dominicae Incarnationis 1132, indictione X, regnante imperatore Lothario, actum Babenberch feliciter.