IV.  Leo papa ad Cawallonem Rettonensem abbatem.   (Anno 1049.) [Morice,  Mémoires pour servir à l' histoire de Bretagne,  I, 396.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo CATWALLONI abbati monasterii Sancti Salvatoris, constructi in loco qui dicitur Rothonensis, videlicet in Britannia constituti, suisque successoribus ibidem regulariter promovendis in perpetuum.
Suscepti nos officii cura compellit omnium Ecclesiarum sollicitudinem gerere et libramine aequitatis omnibus in necessitate positis, quantum Deo donante possumus, subvenire; praecipue tamen illis venerabilibus locis, quae juris sanctae Romanae Ecclesiae esse dignoscuntur et singulis annis sibi censum persolvunt: pro debito honore summae et apostolicae sedis, cujus membra sunt, attentius subvenire et consulere debemus. Proinde, juxta petitionem tuam, praefato monasterio, cui tu praeesse dignosceris et quod juris sanctae Romanae Ecclesiae esse dignoscitur, unde per singulos annos, census trium denariorum aureorum sibi redditur, hujusmodi privilegia praesenti nostrae auctoritatis decreto indulgemus, concedimus atque firmamus, statuentes nullum regum aut imperatorum, nullum quacunque dignitate praeditum, de his quae eidem venerabili loco, quibuslibet hominibus de proprio jure jam donata sunt, sicuti constat de Bella Insula, quam Gaufridus, dux Britannorum, de proprio jure praefato monasterio contulit, quam Alanus postea filius ejus concessit et in perpetuum, ut tu asseris, et qui tecum sunt testificantur, firmiter confirmavit. Quod nos etiam auctoritate beatorum apostolorum Petri et Pauli et nostra confirmamus et in perpetuum ipsam insulam, tibi et successoribus tuis sine inquietudine habere concedimus , vel in futurum, Deo miserante, collata fuerint, sub cujuslibet causae occasionisve specie minuere vel auferre audeat. Sed cuncta, quae ibi oblata sunt vel offerri contigerit, tam a te quam a tuis successoribus, perenni tempore sine inquietudine volumus possideri, eorum quidem usibus, pro quorum sustentatione concessa sunt, modis omnibus profutura. Si quis vero regum, sacerdotum, clericorum, judicum ac saecularium personarum hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens contra eam venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat reumque se divino judicio existere de perpetrata cognoscat iniquitate. Et nisi resipuerit et ad emendationem congruam venerit, a corpore et sanguine Domini nostri Jesu Christi alienus fiat; cunctis autem hanc constitutionis nostrae paginam servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Datum Laterani, Idibus Aprilis.
( deest aliquid )