LXIII.  Epistola Gregorii VII ad monachos Conchenses et Figiacenses.--Abbatiam Figiacensem ita unit cum Conchensi, ut unus deinceps esset utriusque monasterii Pater.   (Anno 1084, 7 Jan.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  XIV, 664.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo fratribus in Conchensi et Figiacensi monasterio habitantibus, salutem et apostolicam benedictionem.
In discussione negotii vestri diu multumque laborantes, intelleximus Figiacensem locum subesse debere monasterio Conchensi, et cohaerere sibi sicut capiti membrum, secundum dispositionem eorum qui eadem loca construxerunt. Verum quia uterque abbas auctoritate et praecepto apostolicae sedis ordinationem suscepit, paci et concordiae utrinque providentes, adjudicavimus ut ambo loca illa his rite ordinatis regantur abbatibus, eo videlicet pacto ut, si Stephanus abbas Conchensis prius obierit, Ayraldus Figiacensis sibi succedat, et tam ipse quam monachi Figiacenses caput suum Conchense monasterium deinceps recognoscant; et sicut uni abbati subdendi sunt, ita uni professionem monasterio, videlicet Conchensi faciant. Quod si Figiacensis prius decesserit, nihilominus adjudicavimus Figiacensem ecclesiam Conchensi monasterio in perpetuum uniri, atque, sopita omni lite et controversia, uni duntaxat abbati, scilicet Conchensi, per omnia subdi, sitque hoc perpetua stabilitate firmum et inconvulsum ut eo defuncto, videlicet qui nunc est Figiacensis, Conchensis abbas a communi congregatione eligatur, et utrique loco praesit secundum regulam S. Benedicti. Admonemus itaque et apostolica auctoritate interdicimus ut contra hujus definitionis tenorem nullus agat seu in aliquo contraire praesumat; et sicut salubriter et discrete provisum est, permanere permittat. Si vero aliquis definitioni nostrae contraire tentaverit, si abbas, vel episcopus est, proprii ordinis periculo subjacebit; si vero monachus, laicusve fuerit, absque dubio excommunicabitur. Datum Romae, VII Idus Januarii, anno XI pontificatus domni papae Gregorii VII, anno videlicet Dominicae Incarnat. 1084, indictione VII.
(quod
non speramus)