EPISTOLA IV. AD PETRONACIUM ARCHIEPISCOPUM RAVENNATEM.
De confirmatione privilegiorum Ravennatis Ecclesiae.
Paschalis episcopus, servus servorum Dei, reverendo et sanctissimo fratri Petronacio archiepiscopo sanctae Ravennatis Ecclesiae, et per te in eadem Ecclesia in perpetuum. Cum piae desideriis voluntate et laudande devotionis intentio apostolicis sit semper studiis adjuvanda, cura est sollicitudinis adhibenda, ut ea quae legaliter geruntur et aequitati personae conveniunt, nulla valeat refragatione perturvare; sed irrefragavile jure Deo valeat permanere, et ob hoc apostolicis promulgatis sanctionibus propria, quae rationis suppetunt fas exiget possidenda confirmari. Igitur quoniam quidem fraterna sanctitas tua direxit nobis per Sergium religiosum diaconem sanctae tuae Ravennatis Ecclesiae privilegium domini Adriani quondam papae praedecessoris nostri, in quo confirmabit privilegia Leonis quondam imperatoris, facta ab Epiphanio quondam religioso notario, et scrinario, et apocrisario sanctae Ravennatis Ecclesiae, qui directus est a venerandae memoriae Damiano archiepiscopo, ut confirmatae sacrae essent praecedentes formulas ab ipso Leone imperatore tam divae memoriae prisci Justiniani, quamquam ceteris piissimis imperatoribus privilegia sanctae vestrae Ecclesiae praelargita, in quibus et aliis piis capitulis, et ut sine sacrilegio vel feritis rapinae ejus fines praelargitae sunt, et promulgationes. Postulabit quoque nobis tua almitas eadem ipsa per nostros apostolicos apices firmitatem accipere. Unde annuentes praeparatius sancimus, et confirmamus omnia quaecumque sunt privilegia edita in sancta vestra Ravennatis Ecclesia tam praedecessorum nostrorum, pontificum scilicet sanctae recordationis Hadriani et Leonis, seu praedecessorum illorum, quamque imperatorum, vel dona regum, aut a Christianis hominibus per donationibus vel venditionibus seu testamentis oblata, justo ordine generaliter et specialiter omnium sanctae tuae Ecclesiae largitatem conrovorationis firmitatem in perpetuum habere praecipimus, et confirmamus, ut nullum locum aut jus subjacentem sub dicione sanctae tuae Ecclesiae per quolibet adinventionis argumento, potentia quoquo modo audente, judicari suffultum civili aut militari praecinto usurpari vel subtrahere aut violare, vel novatione aedificationis inducere; sed si quis corutum aut cadentem templum renovare aut aedificare temptaverit, non habere licentiam ante hoc agere, nisi prius per solitam benedictionem paterna sanctitati vestrae sancta et venerabilis crux ibi figatur; neque qui ex alio episcopato dicione aut civitatis ibidem venientes et commorantes Deo amabiles clericos praesumere in subjacentibus vobis ecclesiis sine praeceptionem vestram sacerdotalem agere ministerium, magis autem et omnes advenarum religiosissimos clericos limites atque actiones vestram sanctitatem obaudire et definire et secundum divinarum legum et sacratissimarum regularum tenore effectum in eis inferre monasterio vestro sancti primi martyris Stephani, qui sic nominatur, fundamenta, et rejacet juxta palatium, cum omnibus eidem pertinentibus religiosis monachis, omnia veneranda oracula, ac monasteria, et ceteros venerandos locos sub parrochia existentes sanctitati vestrae, sub dicione et potestate sanctitati vestrae subjaceant, et per te sanctae tuae Ecclesiae et quecumque sacris eis privilegiis in integro observandis super his; nec nullum molestia aut angarias aut gravamina, aut excuvias quilibet inferre parti sanctae tuae Ecclesiae, nec non colonos aut partiarios et servos subjacentes parti sanctae vestrae Ecclesiae a quolibet omnium ad militandum subtrahere; sed si militati fuerint eos discingi et desmilitari juvemus, vestrae venerandae redituros parti; ut si quis talia temeranter praevaricari temptaverit, de his quae a nobis pie sancita sunt, et juste a nobis petistis, et per praesentem nostram apostolicam continetur formula, non solum nihil praevaleat, sed etiam pro talem atrocem audaciam, et omnium suarum facultatum amissione faciantur, nec non et animarum adversionis periculum minime declinare poterint, sufficientibus omnibus in ostensione sola hujus apostolicae nostrae exaracionis. Si quis vero contra hoc nostrum apostolicum praeceptum egerit, componat auri obriti libras quinque; insuper et anathematis vinculis sit innodatus, et perpetuae condemnationis submissus. Quod praeceptum confirmationis a nobis factum scrivendum praecepimus Timotheo notario et scriniario sedis nostrae, in mense Julie, indictione duodecima + Bene valete +. Datum V Idus Julias per manum Sergii bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, imperante domino nostro perpetuo Augusto Ludovico a Deo coronato magno pacifico imperatore anno sexto, sed et Hlothario novo imperatore ejus filio anno . . . indictione duodecima.
(Hucusque Liber Diurnus.)