EPISTOLA CCXIII. FRIDERICI IMPER. AD SALADINUM.
ARGUMENTUM.-- Fridericus imperator petit restitutionem quorumdam locorum a Saracenorum praeside S. alioquin ipsi grave bellum minitatur.
FRIDERICUS, Dei gratia Romanorum imperator, semper augustus, et hostium imperii magnificus triumphator, totiusque monarchiae formatus moderator, S. praesidi Saracenorum, quondam viro illustri, Jerusalem fugere exemplo Pharaonis. Devotionis tuae litteras, multis ad nos retroactis temporibus destinatas, super arduis negotiis, tibi quidem, si fides verbis fuisset consona, profuturas; majestatis nostrae ut decuit magnificentiam, suscepimus. Epistolarum nostrarum alloquiis magnitudini tuae consulere dignum duximus; nunc autem quia terram sanctam profanasti, nos qui per aeterni Regis imperamus imperium, in praeside Judaeae, Samariae et Palaestinorum, in tanti sceleris praesumptuosam et plectibilem audaciam, debita animadversione decernere, sollicitudo imperialis officii nos admonet. Quamobrem, nisi occupatam terram ante omnia restituas, adjuncta satisfactione, sacris institutionibus pro tam nefariis excessibus taxata, ne minime legitimum videamur gerere bellum, a capite Kal. Novembrium, evoluto anni spatio, terminum praestituimus ad experiendam belli fortunam in Campotaneo, et in virtute sanctae crucis, et in nomine veri Joseph. Vix enim credere possumus hoc te latere, et ex scripturis veterum, et ex historiis antiquis nostri temporis et facti novitatem ignorare. Nunquid scire dissimulas ambas Aethiopias, Maurithumanam, Parthiam, Syriam, Persiam, ut Marci Crassi dictatoris nostri facta sunt prima turrita; Judaeam, Samariam, Mauritaniam, Arabiam, Chaldaeam, ipsamque Aegyptum. Ubi, proh pudor! civis Romanus Antonius, vir insigni virtute praeditus, citra nitorem temperantiae et secus quam decebat militem a tanto culmine rerum emissum, minus sobrius Cleopatrae inservivit amoribus: haec quidem etiam scire dissimulas Armeniam et alias innumerabiles terras nostrae ditioni subditas? Norunt hoc reges, quorum cruore gladii Romani crebrius sunt inebriati. Et quidem in ipsa rerum experientia, Deo auctore, intelliges, quid possint nostrae victrices aquilae ac cohortes diversarum nationum; quid furor Teutonicus in pace arma capessans, Quid caput indomitum Rheni; quod vindicus Hister, Hister qui fugam nunquam novit; quid Bavaria, quid Suevus astutus; quid Franconia circumspecta, quid in gladio ludens Saxonia; quid Thuringia, quid Westphalia, quid agilis Brabantia, quid nescia pacis Lotharingia, quid inquieta Burgundia, quid Alpini salaces, quid Fresonia in armento praevalens, quid Bohemia ultro mori gaudens, quid Polonia suis feris ferior, quid Anchonitana Marchia, quid partes Illyricae, quid Lombardia, quid Tuscia, quid Venetia, quid Pisanus nauclerus; denique qualiter dextra nostra, quam senio arguis effetam, gladium vibrare didicerit, dies illa plena reverentiae et jucunditatis triumpho Christi te docebit.