LIBER TERTIUS.   169-170  EPISTOLA PRIMA.  Scribit Ranulfo  ,  episcopo Danelmensi, in gratiam Roberti cujusdam.
RANULPHO, Dei gratia Dunelmensi episcopo, omni honore et gratia sublimando, ALDEBERTUS humilis Cenomanorum sacerdos, salutem et orationes in Christo.
Credidi me peccaturum in plures, si quos debes pluribus oculos, prolixiore pagina detinerem. Ut igitur me totum paucis agnoscas, totum hoc tuum in me quidquid alterius potest esse de me. Unde et mihi vice rependes, si et diligas me et ores pro me. Praeterea ut praesentium latorem filium vestrum et fratrem Robertum in sacrarium tuae familiaritatis suscipere, humiliter implorarem, nisi crederem eum tam tibi notum, sibique sufficere, qui gratiam tuam possit, sine interventu alterius, promereri. Precor tamen, ut qui benefacturum te credo pro se, melius sibi sentiat esse pro me. Vale.
[ supp., esse reputa] [ f., vicem] [ f., jam]