EPISTOLA CCII. AD EUMDEM.
Venerabili domino Patrique charissimo R. Eboracensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, apta quaeque saluti, et si quid ipsi possumus, honoris et servitii.
Verborum facile suadet paucitas, cum ad exaudiendum prompta est ipsius ad quem scribitur, amica benignitas. Unde quia de vestra in nos benevolentia fiduciam jamdiu multam ipsa rerum exhibitione concepimus, ex praeteritis futura conjicientes, de vestra ad omnes modestia per omnia bene sperantes, preces excellentiae vestrae, quanta scimus et possumus affectione porrigimus, ut clericum vestrum et cognatum nostrum W. Foliot, quem minus benigno jamdiu perstrinxistis oculo, clementius respiciatis, et in solitam, si placet, gratiam admittatis. Satis est, si placet, quod immeritum afflixistis jamdiu, et patienter omnia sustinentem humiliastis. Excessum ejus nullum fortassis, aut certe modicum, severe corripuistis, et in omnibus his filium sapienter erudistis. Unde cum jam vulneri vinum abundanter infuderitis, obsecramus ut oleum de caetero admittatis, ut clerico vestro subtracta sibi plene restituendo, et ipsum et nos, et nostra si placet, ad libitum habeatis. Valete.