EPISTOLA XXIV. MAGINGOOZ LULLO.  (  Circa annum Domini  760.)
Venerando sacerdoti Christi, amore prorsus ac reverentia pariter a nobis studio peculiari contuendo, Lullo episcopo Magingooz servus servorum Dei perennem in Christo salutem.
In colloquio nuper venerandae fraternitatis tuae comperti sumus quia consilium proximi nostri cujusdam minus caute, saeculi impedimento postposito, viam religionis ingredi cupientis prudentia vestra praevenire utiliore consulto voluisset, qui, ut arbitror, his verbis velut nomine proprio designatur. Et revera visum mihi est non posse aliter compleri circa illum officium debitae felicitatis et charitatis, nisi cum pluribus de eadem re necessario sollicitis contendatur, ne hunc fortasse in ipso itinere, quo desiderium ducit, incauta praesumptio supplantet, sed necessarium existimo ut diligentius provideatur quo pacto vel quibus instrumentis peregrinationis illius, quam sicut scitis optimam. . . . . stabilitas et possibilis, et si fieri potuerit, inexcusabilis, iis cum quibus praesens causa agenda est, omni rationis firmitate comprobetur. Quapropter nostrae parvitati indicare per litteras non gravemini utrum vobis videatur an communi sermone unius epistolae exhortatio mittatur, an uterque nostrum a se epistolam mittat; quod si profuturum judicetis ut commune et unum a nobis indiculum dirigatur, a vestra charitatis industria rogo ut conficiatur. Si non fieri posse putaveritis, ut sine aliqua praesenti, sive nostra, sive caeterorum servorum Dei, collatione consulto decenti et integra soliditatis valeat perpetrari. Quid itaque vobis profuturum videatur, ut a nobis hac de re agatur per litteras, hujus epistiunculae portitori traditas, nobis indicare dignemini. Valere bonitatem vestram, et in Christo proficere pro nobis intercedentem, integris desideriis optamus. Off. Lullo episc.