CDXXVII.  Privilegium pro monasterio Ravengirsburgensi.   (Anno 1139, Dec. 11.) [GUNTHER,  Cod. dipl. Rhen. Mos.,  I, 252.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis WECELINO praeposito, ejusque fratribus in Ravenghenburchensi ecclesia canonicam vitam professis in perpetuum.
Religiosis desideriis facilem accommodare debemus assensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Hujus rei gratia, dilecti in Domino filii, vestris petitionibus clementer annuimus, et personas vestras ac Ravenghensburchensem ecclesiam, in qua divino vacatis servitio, ad exemplum praedecessoris nostri sanctae memoriae papae Honorii, sub beati Petri ac nostra tutela suscipimus et praesentis scripti patrocinio communimus, statuentes ut ordo canonicus, secundum beati Augustini regulam, in eodem loco perpetuis temporibus irrefragabiliter conservetur. Obeunte vero te ejusdem loci praeposito vel tuorum quolibet successorum, nullus in eadem ecclesia qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, sed quem fratres communi assensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem regulariter providerint eligendum. Sane possessiones et bona, quae liberalitate illustris viri comitis Bertolfi, uxoris ejus Hadewic seu aliorum fidelium oblatione inpraesentiarum juste et canonice possidetis, sive in futurum largiente Deo justis modis poteritis adipisci, firma vobis et illibata permaneant, salva dioecesani episcopi justitia et reverentia. Auctoritate quoque Dei, et beatorum apostolorum Petri et Pauli et nostra interdicimus ne quis ejusdem coenobii advocatiam absque praepositi et fratrum electione sibi usurpet. Prohibemus etiam ne idem advocatus ullum advocatum in eodem loco sibi substituere audeat. Electus autem nullum a fratribus canonicis, vel ab eorum officialibus servitium exigere praesumat, nec causas suas et placita infra septa et officinas claustrales agat. Archipresbytero synodum ibi habere non liceat absque nutu fratrum canonicorum, nec ab aliquo pecunia pro ecclesiae redemptione exigatur omni deinceps tempore. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat vestram praefatam ecclesiam in aliquo perturbare, vel ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus molestare, sed omnia vobis integra conserventur, vestris et pauperum usibus profutura. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire praesumpserit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Conradus Sabinensis episcopus. Ego Albertus Albanensis episcopus. Ego Albericus Hostiensis episcopus. Ego Gerardus presbyter cardinalis Sanctae Crucis in Jerusalem. Ego Intifredus presbyter cardinalis titulo Vellinae. Ego Lucas presbyter cardinalis titulo Sanctorum Joannis et Pauli. Ego Grysogonus presbyter cardinalis titulo Praxedis. Ego Otto diaconus cardinalis Sancti Georgii ad Velum Aureum. Ego Gerardus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Dominica. Datum Laterani per manum Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, III Idus Decembris, indictione III, Incarnationis Dominicae anno 1139, pontificatus vero domni Innocentii papae II anno decimo.