EPISTOLA LI. JOANNIS CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Promittit causarum ipsius curam maximam se habiturum.   (Anno 1148.)
Reverendissimo in Christo Patri WIBALDO, Dei gratia Corbeiensi et Stabulensi venerabili abbati, JOANNES eadem gratia Sanctae Mariae Novae diaconus cardinalis, salutem cum sinceritatis affectu.
Ex litteris vestris percepimus vos instanter veniam postulare, quod sollicitius et maturius ad notitiam nostrae humilitatis non propinquius accessistis, personam . . . . . quam dominus meus papa Lucius tanto affectu dilexit et tandiu fovit, et cui usque ad finem vitae suae, sicut nos ipsi vidimus et vos scribitis, in nullo defuit. Huic accedit, quod domnus Guido Florentinus in discessu suo a nobis ex singulari et praecipua charitate, quam nobiscum et vobiscum intimo affectu gerit, vos causasque vestras nobis praecipue commendavit. Inde fuit, quod a vobis non rogatus, non sollicitatus, causas vestras tanquam proprias hucusque proteximus, defendimus, sustulimus, et ubi nullae preces porrectae sunt nos porreximus. Denique si nulla alia causa esset, in vobis tamen est, Deo concedente, tanta prudentia, ut ex vobis teneri et stricte amplecti debeatis, quod Ecclesiae Romanae sapienter et efficaciter semper astitistis. Concessa igitur, quam postulatis, venia, gratiam vestram et singularem dilectionem, quam offertis, utrisque ulnis amplectimur, et praesentiam nostram pro vestra, etsi plus possumus, vobis per omnia promittimus, et sicut eam specialiter vindicatis.