II.  Ad V. abbatissam, apud quam se excusat, quod petitos equos non miserit, et alia quaedam munuscula mittit.
Venerabilibus in Christo dominabus V. abbatissae, ac B. Christi agnellae, P., quidquid tantillus tam dignis personis.
Non modicum dolemus quod nihil habemus ut petitionis, imo vestri praecepti voluntatem facere possimus; quia nullus equus in nostra inventus est potestate, quando nobis commissus est iste locus, nisi admodum pauci, et ipsi nutabundi et segnipedes. Indicia tamen facimus his parvis munusculis, quanto citissime possumus, quod vestram voluntatem implemus. Sedulitas orationis nostrae comitatur iter vestrum, quantum nos Deus exaudire dignatur, usque dum audimus quod cum pace revertimini ad propria.