EPISTOLA XLVII. 1. 2.
Ruffino Cerealem commendat. Petit in transitu visitari: simul exposcit reliquas benedictiones patriarcharum explicari, ut Desiderio presbytero possit satisfacere. Vide epistolam 43, n. 3 et 4.
PAULINUS fratri RUFFINO salutem. Etsi incertum mihi fecit filius Cerealis, quod ad te perrecturus foret in tempore quo ad sanctum Petrum revertitur: tamen per eum qui aeque tuus ac noster est, non scribere tibi, tam culpabile nobis, quam tibi triste futurum judicavimus. Itaque chartulae damnum, si te forte non vidisset, quam officii, sicut credimus, si te viseret, praeoptantes capessere, commisimus epistolam istam non casui, sed fidei. Credimus enim in Domino dirigendam ad te viam sermonis ac filii nostri, quia desiderantibus bonum omnia procedent in bonum ; desiderat enim te, quantum debes desiderari ab intelligente commodum suum de consortio tui. Et ideo praesumo quia secundum fidem ac pietatem suam salvabitur in bonis desiderium ejus, et perveniet ad te, et tecum manebit, et geminabitur nobis apud Dominum in vobis salutare praesidium; cum 276 et tibi tam bonus filius, comes, discipulus, adjutor accesserit, et tu illi pater ac magister omnis boni donatus a Domino, ad efficacem orationum potentiam vires gratiae spiritalis addideris. Nobis autem, etsi pro tua caritate praesumtio sit, quia remeaturus ad Orientem, non feres invisitatis nobis abire; tamen de peccatis nostris metus est, ne etiamsi tam nobis vicina, filia Babylonis avertat. Quare Domino desideria nostra ac vota mandamus, ne secundum meritum nobis, sed secundum desiderium faciat, et dirigat ad nos viam tuam in via pacis suae: quia non ambulantes in ea, in reprobum sensum damnati sunt, nec te desiderare merentur. Sane importunitate qua ostium tuum vel media nocte pulsare consuevi, repulsae metu ad verecundiam et modum postulandi coactus, nunc hoc circa me negotii tibi trado, ut benedictiones duodecim patriarcharum, cujus jam principium mihi, exposita circa personam Judae prophetia, triplici ut jussum est interpretatione conscriptis paginis edidisti, per reliquos filios distributam digneris exponere; ut ipse per te fiam conscius veritatis, et magnae gratiae ac laudis autorem habeam; si his qui de me supra me , propter operis consulendum me putaverunt, divina potius et tuo spiritu, quam de meo sensu inepta respondeam.
(Rom. VIII, 28; vid. idem in epist. 5,
n. 9) (id est Roma; vid. epist. 29, n. 13) (forte add. 
opinantes. Videtur aliquid deesse) (forte add. difficultatem; vid. ep. 43, n. 3 et 4, et 50,

n. 15)