EPISTOLA XXXII. AD GOISFRIDUM EPISCOPUM.
De sanctimonialibus professis vel ad altare oblatis, et de iis quae nec professae vel oblatae, aut quae non amore religionis ad monasterium confugerunt.
LANFRANCUS archiepiscopus, venerabili episcopo COISFRIDO, salutem et servitium. De sanctimonialibus, de quibus dulcissima mihi paternitas vestra ad me litteras misit, hoc vobis respondeo: Sanctimoniales quae de servanda regula professionem fecerunt, vel quae, quamvis adhuc professae non sint, ad altare tamen oblatae fuerunt, secundum mores et vitas earum ad servandam regulam moneantur, increpentur, constringantur. Quae vero nec professae nec oblatae sunt, ad praesens dimittantur sic, donec voluntates earum de servando ordine subtilius exquirantur. Quae vero non amore religionis, sed timore Francigenarum, sicut vos dicitis, ad monasterium confugerunt; si hoc firmo meliorum sanctimonialium testimonio probare possunt, libera eis recedendi concedatur potestas. Et hoc est consilium regis, et nostrum. Omnipotens Deus vitam vestram in beneplacito suo conservet.