LXXIV.  S. Leo IX Liuthbaldo, archiepiscopo Moguntino, pallii cuphiaeque usum et « super nattum equitandi » licentiam concedit.   (Anno 1052.) [Gudenus,  Cod. diplom.  I, 17.]
LEO episcopus, servorum servus Dei, LUITHBALDO archiepiscopo Moguntino, dilecto filio nostro et fratri spirituali.
Si pastores ovium solem geluque pro gregis sui custodia die ac nocte ferre contenti sunt, et ne qua ex eis aut errando pereat, aut ferinis laniata morsibus rapiatur, oculis semper vigilantibus circumspectant; quanto sudore, quantaque cura debemus esse pervigiles, nos qui pastores animarum dicimur. Attendamus, et susceptum officium exhibere erga custodiam Dominicarum ovium non cessemus, ne in die districti examinis pro desidia nostra ante summum Pastorem negligentiae reatus excruciet, unde modo honore, reverentia, inter caeteros sublimiores judicamur. Pallium autem fraternitati tuae ex more, ad missarum solemnia celebranda concedimus, quo tibi, non aliter, Ecclesiae tuae privilegiis in suo statu manentibus uti concedimus, quam decessores praedecessoresque tuos usos esse, incognitum non habes. Videlicet in die natalis Domini, in Epiphania, in coena Domini, in Sabbato sancto, in die resurrectionis Domini, in Ascensione Domini, in die sancto Pentecostes, in festivitatibus S. Mariae, natalitiis apostolorum, in festivitate S. Martini, et SS. Albani, Sergii et Bacchi, Aurei et Justinae; in ordinatione episcoporum et clericorum, in die natalis tui, in dedicatione ecclesiae. Et quia in loco filii te diligimus, duos hos dies quos praedecessores tui non habuerunt, octavam scilicet Domini, et festivitatem omnium sanctorum, tibi charitative concedimus. Insuper et cuphiam tibi permittimus, et super nattum equitare concedimus, et crucem ante te deferendi licentiam damus. Et si quid in ecclesia tua, vel suffraganorum tuorum acciderit, quod judicium apostolicum, vel apostolici legati praesentiam expetat, et tanta necessitas urget ut exspectare nulla ratione valeatis, nostra vice vos terminare apostolica auctoritate judicamus. Quarum dignitatum honor, quia modesta actuum vivacitate servandus est, hortamur, ut ei cuncta morum tuorum ornamenta conveniant, quatenus auctore Deo recte utrobique possis esse conspicuus. Itaque vita tua filiis tuis sit regula in ipsa. Si qua tortitudo illis injecta est, dirigant; in ea quid imitentur aspiciant, in ipsa se semper considerando proficiant: ut tuum, post Deum, videatur esse, bonum quod vixerint. Cor ergo neque prospera, qua temporaliter blandiuntur, extollant, neque adversa dejiciant, sed quidquid illud fuerit, virtute patientiae devincatur. Nullum apud te locum odia, nullus favor indiscretus inveniat. Discretionem mali agnoscant. Insontem apud te culpabilem suggestio mala non faciat. Nocentem gratia non excuset; remissum te delinquentibus non ostendas, ne quod ultus non fueris, perpetrari permittas. Sit in te et boni pastoris dulcedo, sit etiam judicis severi discretio. Iram judicio refrena, et censura disciplinae sic utere, ut et culpas ferias, et a dilectione personarum quas corrigis non recedas. Misericordem te in omnibus operibus exhibe, et non sit personarum acceptio apud te. Nullius faciem contra justitiam accipias, nullum quaerentem justa despicias. Custodia in te aequitatis excellat, quatenus Deo miserante et annuente tulis possis existere qualem sacra lectio percipit, dicens: Oportet episcopum irreprehensibilem esse . Sed his omnibus salubriter uti poteris, si charitatem, quae est mater virtutum, habueris. Ecce, frater charissime, inter multa alia ista sunt sacerdotii, ista sunt pallii: quae si studiose servaveris, quod foris ostenderis accepisse, intus habes. Sancta Trinitas fraternitatem vestram gratiae suae protectione confortet, atque ita in timoris sui via nos dirigat, ut post vitae hujus amaritudinem, pervenire mereamur ad aeternae felicitatis interminabile gaudium, quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit: omnibus Deum diligentibus evidentissime, certissime promissum. Data per manus Friderici archidiaconi bibliothecarii et cancellarii S. Romanae Ecclesiae sedis apostolicae; vice domni Hermanni Coloniensis archiepiscopi archicancellarii. Quinta decima Kal. Novembr.; anno Dominicae Incarnationis MLII. Indictione VI, anno domni Leonis IX papae quarto.
(I Tim. III, 2)