EPISTOLA CXCIII. AD STEPHANUM CANCELLARIUM REGIS SICILIAE.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, STEPHANO cancellario regis Siciliae.
Probabile quidem est, quod vos pro salute et consolatione multorum in locum nobilitati vestrae et meritis congruum erexit Dominus, ut facultas rerum possit respondere virtuti, et voluntas nata, aut potius data a Domino, indigentibus subvenire, gratum sortiatur effectum. Ad vos itaque multi concurrunt, sed nullum sine consolatione audivimus redeuntem. Novus lucifer ab oriente resplendet in orbem occiduum, et suae claritatis radios in auspicium publicae felicitatis vibrat, et omnes contritos corde confortans persuadet instare tempora meliora. Sed nunquid Ecclesia Dei laetitiae publicae fructu sola privabitur? Nunquid frustrabitur spe sua, quae vos aluit, pro qua majorum sanguine generosus, et propria virtute nobilis, pater vester se toties exposuit gladiis, et in confessione Christi, ut spes fidelium est, in pace consecutus est palmam martyrii? Verum inter omnes ecclesias sancta Cantuariensis magis affligitur, nec est dolor, sicut dolor ejus. Omnes amici ejus dereliquerunt eam: imo et persequuntur inter angustias. Si quis legis defensor est, regis censetur inimicus. Disperguntur, proscripti sumus. Crimen nostrum est assertio ecclesiasticae libertatis. Eam namque profiteri, laesae majestatis reatus sub persecutore nostro est. Ille enim solus fidelis creditur, cui religionis contemptus placet, qui divinam persequitur legem, cui grata est contumelia sacerdotum, qui carnificinas veterum tyrannorum velut justitiae sacrarium veneratur. Quia mutire ausi sumus pro domo Domini, exsulamus cum omnibus cognatis et amicis nostris, quorum unus est filius sororis nostrae. Quem vestrae celsitudinis liberalitate, ubi necesse habuerit, tanto affectuosius petimus sublevari, quanto nos et alios, qui pro Domino patimur, justum est de nobilitate vestra spem concipere firmiorem. Rogamus etiam, ut eidem credatis in his, quae vobis ex parte nostra dicet, et apud Ecclesiam Romanam causam Dei et nostram, si forte fuerit opportunum, promoveatis.