EPISTOLA CXCVI. AD DILECTAM FILIAM SUAM IDONEAM.
THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et sedis apostolicae legatus, dilectae filiae suae IDONEAE, salutem, et perseverantem in virtute obedientiae et justitiae zelo vigorem.
Infirma mundi elegit Deus, ut fortia debellaret, intumescentemque contra Deum audaciam Holofernis, viris deficientibus, ducibus exanimatis, et sacerdotibus fere deserentibus legem, feminae virtus exstinxit. Esther electa est ut exsulantis et condemnatae Ecclesiae salutem procuraret, titubantibus apostolis, fugientibusque, et quod magis est, in perfidiam lapsis, Dominum passioni addictum sanctae prosecutae sunt mulieres, et quod amplioris est fidei manifestum indicium, etiam mortuo sunt fideliter obsecutae. Unde et meruerunt angelorum visu et alloquio confortari, et percipere Dominicae resurrectionis primitias, et latentibus discipulis et fere desperatione submersis, Redemptoris gloriam et Evangelii gratiam nuntiare. Speramus autem te in illarum Deo auctore transituram esse consortium, quarum Christi zelo succensa apprehendis exemplum; quia spiritus charitatis, qui a corde tuo timorem expulit, per gratiam suam faciet, ut tibi, licet ardua videantur, quae necessitas Ecclesiae fieri constantius et instantius exigit, non modo possibilia, sed et facilia sint credenti. Hac ergo de fervore, quem habes in domino, spe concepta, tibi mandamus, et in remissionem peccatorum injungimus, quatenus litteras domini papae, quas tibi mittimus, venerabili fratri nostro Rogerio Eboracensi archiepiscopo tradas, si fieri potest, praesentibus fratribus, et coepiscopis nostris; aut si eos praesentes habere nequiveris, hoc ipsum facias in praesentia eorum, quos adesse contigerit. Et ne originale scriptum possit aliqua tergiversatione supprimi, transcriptum ejus legendum circumstantibus tradas, et eis, prout plenius te nuntius instruet, mentem aperias litterarum. Labori tuo, filia, praemium grande proponitur remissio peccatorum, fructus immarcessibilis, et corona gloriae, quam tandem beatae peccatrices, Magdalena et Aegyptiaca deletis totius anteactae vitae maculis, a Christo Domino receperunt. Aderit tibi mater misericordiae, filium, quem pro mundi salute edidit, Deum et hominem rogatura, ut tui sit dux, comes, et patronus itineris. Et qui inferni claustra dirumpens daemonum contrivit potestatem, licentiam coarctavit, ne tibi nocere valeant, manus cohibeat impiorum. Vale sponsa Christi, et eum cogites semper esse praesentem.