EPISTOLA XXXIX. AD EUMDEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GRATIANO cardinali.
Gratias habemus benignitati vestrae multimodas super his, quae nobis a mero dilectionis fonte prolata per latorem praesentium mandare curastis. Sciturus pro certo, quod si ad nos venissetis, sicut desiderabamus, omnimodum vobis honorem, quem possemus, cum exactissima diligentia, tum intuitu personae vestrae, quam plurima dilectione amplexamur, tum intuitu devotionis, quam erga sacrosanctam Romanam Ecclesiam habemus, vobis utique exhibuissemus, brevioremque etiam in partibus nostris transitum et tutiorem habuissetis, si ad nos venissetis, quanquam aemuli et invidi nostri, quasi ad detrimentum nostrum, ne mutuo simul frueremur colloquio, aliter vobis persuaserint. Quo siquidem nobis nequissime defraudato plurimum dolemus. Rogamus tamen attentius cum quanta supplicatione possumus, quatenus de caetero, si placet, sub quadam dilectionis praerogativa personam nostram, sed et Ecclesiam Cantuariensem pietatis intuitu familiarem vobis habeatis, et patrocinium nobis in opportunitatibus nostris diligenter pro loco et tempore praestetis, miseratus saltem tribulationum et angustiarum nostrarum, quas pro parte aliqua, quanquam minima, jam novistis. Sciturus absque omni ambiguitate, quia neque mors, neque vita, neque instantia aliqua poterit nos separare a fidelitate domini papae et Ecclesiae Romanae; etsi forte prius ipsa, quod absit! prorsus nobis defuerit. Valete, latorique praesentium, si placet, fidem habete super his quae vobis ex parte nostra plenius viva voce intimaverit.