EPISTOLA CLXXV. AD MAGISTRUM LOMBARDUM.
THOMAS Cantuariensis, magistro LOMBARDO.
Mittimus ad vos latorem praesentium, pauperem clericum, qui de quadam paupere domo est monialium in Anglia Deo servientium, qui vobis diligentius viva voce miserias et mala sua exponet quae vos volumus domino papae pariter cum malis et damnis nostris et Ecclesiae Cantuariensis, quanto sollicitius poteritis, exponere. Qualiter autem rex Angliae, dum apud nos fuissetis, Ecclesiam Anglicanam, et praecipue Cantuariensem bonis suis et possessionibus spoliaverit, et eam funditus destruere conatus sit, bene novit vestra discretio. Nunc autem de novo in ignominiam nostram, et ad nostrae confusionis augmentum, per sedem nostram, et per omnes episcopatus vacantes amplissimam communiter extorquere exactionem, quod et per omnes ecclesias regni sui, tam magnas quam etiam parvissimas, fieri praecepit: scilicet interventu episcoporum concessit eis pariter et abbatibus, et minoribus clericis per singulas ecclesias hanc fieri per seipsos exactionem, ut ea facta, quidquid exinde perciperent, eidem regi et suis omnino assignarent. Praeterea nemora, et villas, et omnes possessiones Cantuariensis Ecclesiae omnino destruit, alienat, et confundit. Ad haec autem litteras suspensionis nostrae, quas dominus papa, sicut ei placuit, quamvis non promeruerimus, illi regi transmisit, per totum regnum suum, nec non specialiter per omnes ecclesias, tam parvissimas quam magnas, publice ad confusionem nostram divulgavit. Hoc quidem vobis veraciter dicimus, quod et domino papae, quanta poteritis sollicitudine, et amicis nostris intimetis. Latoris praesentium negotium, quantum justitia patitur, amore Dei et nostro promoveatis.