EPISTOLA VII, XYSTI III PAPAE AD PERIGENEM CORINTHIORUM EPISCOPUM. 1.  2.
Ut vicarii apostolicae sedis dignitatem Anastasio Thessalonicensi antistiti a se ex antiquo more concessam revereatur, atque ejus auctoritati se subtrahere ne tentet.
Dilectissimo fratri PERIGENI XYSTUS. Gratulari potius quam conqueri deberemus de tuae fraternitatis actibus, cum tibi apostolicae sedis auctoritas in ipsis tuae ordinationis initiis, quod te semper meminisse oportet, affuerit. Sed ut nostrum est non ista retexere, ita tuae convenit fidei retinere. Nunc aliqua incitare voluisse cognovimus: sed haec, cum res per nostrorum praesentiam, quos vice nostra ad eas partes propter has causas direximus, sopitae sint, praeterimus. Nam et sanctos fratres nostros Martianinum presbyterum idem et diaconum Lollianum egisse credas, quod et utilitatibus tuis et sedis apostolicae auctoritati congrueret: et idcirco nunc ad fraternitatem tuam nil tale scripsimus, quo tibi tristitiam generemus, quia malumus correctione pacifica id quod tentatum fuerat aboleri. Nunc ergo, frater charissime, admonitus nostris epistolis per fratrem et coepiscopum nostrum Lucam, qui ad vos sola charitatis gratia provocatus advenit, sancto fratri et coepiscopo nostro Anastasio Thessalonicensis urbis antistiti eam servato reverentiam quam caeteri quoque pontifices per Illyricum constituti erga praedicti dignitatem reservare non abnuunt; cum sciamus nihil novum illi a nobis fuisse concessum, sed id quod ejus decessoribus nostri decessores detulerant, habita consideratione disciplinae ecclesiasticae constitutum. Tua enim magis interest ut huic plurimum deferatur Ecclesiae, quae tibi tantum honoris contulit, ut pro te contra eos qui tibi tunc aemuli fuerant repugnaret.