CLX.  Ad Henricum episcopum Belvacensem.--Ut, nulla interposita dubitatione, fungi munere episcopali pergat.   (Laterani, Dec. 1) .[Marten.,  Ampl, Collect.,  II, 650.]
ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO Belvacensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Praedecessor noster sanctae memoriae papa Eugenius in Belvacensem te voluit episcopum subrogari, sperans quod de tua persona Ecclesiae Dei utilitas non modica proveniret. In qua siquidem dignitate tua nobilitas adeo provide, honeste ac circumspecte, cooperante gratia divina, se hactenus habuit, quod ipsius praedecessoris nostri videtur intentio adimpleta, et nos tuam cognoscentes de praeteritis probitatem, de tuae fraternitatis industria meliorem spem jugiter et fiduciam obtinemus, ac per hoc si non esses a contemplationis requie ad labores actionis translatus, studeremus diligenter efficere, ut pro Ecclesiae utilitate hujusmodi translatio fieret, nec debemus efficere quod facta debeat irritari. Non ergo te moveat verbum quod minus caute diceris protulisse, quia illud dicere nequaquam fuit spiritualem dimittere dignitatem. Susceptum itaque ministerium episcopale discretio tua diligenter exerceat, commissum tibi gregem verbo et opere ita in doctrina Christi studeas informare, ut non vacuus ad arcam patris familias accedere debeas, si plures tecum, divina faciente gratia, possis manipulos reportare. Non enim volumus, nec possemus ullatenus sustinere quod episcopalem dimitteres dignitatem, nisi forte, quod absit! tale in te vitium cognosceremus, propter quod non posses in episcopali officio Domino deservire. Praeterea dilectis filiis nostris fratribus Sancti Luciani, te ita benignum et misericordem exhibeas, ut ipsi omnipotentem pro te Dominum affectuosius deprecentur. Data Laterani Kalendas Decembris.