EPISTOLA XVI. AD EGINHARDUM.
Inclyto et omni nobilitate praeclaro EGINHARDO domino sanctissimo Senonicae Ecclesiae humillima devotio.
Praesumpsimus, mi domine, auribus clementiae vestrae necessitatis nostrae causas humiliter innotescere, ut per vestram pietatem de his celeriter mereamur consolationem recipere. Notum vobis esse credimus quod nobis indignissimis a domno imperatore concessum fuerat ut ex nobis ipsis electionem faciendi haberemus licentiam. Sed cum illum quem scitis elegissemus, et a serenitate domni imperatoris non pleniter fuisset receptus, permissum nobis iterum est ut alium, si potuissemus, ex nobis huic officio congruum inveniremus. Sed cum esset inventus, ut credimus, in Dei et domni imperatoris servitio habilis, nescimus ob quam causam a missis dominicis non est plena benevolentia susceptus. Unde vestram oramus benignitatem ut ex nobis in adjutorium esse dignemini; quatenus ipsum de quo dicimus ad praesentiam domni imperatoris nos ipsi deducamus, et qualiter jusserit discutiatur, et probetur si nobis prodesse valeat, et in servitio Dei aptus esse possit, an minus. Optamus vos divinis semper muniri praesidiis, et immortalitatis corona quandoque gloriari, piissime et reverentissime domine. Sanctissimo et piissimo domino Eginhardo merito venerabili Senonicae urbis vilis et abjecta congregatio.