LIX.  Gregorii VII epistola ad clerum, Aymericum vicecomitem et universum populum Narbonensem.   (Anno 1082.) [CATEL,  Mémoires de l' Hist. du Languedoc,  pag. 782.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, clero, vicecomiti AYMERICO, necnon universo populo Narbonensi.
Apostolicam benedictionem libenter mandaremus si in apostolicae sedis reatum incurrisse vos non cognosceremus; verum ubi ab eadem vos resipuisse excommunicatione cognoverimus et archiepiscopalem Patri vestro Dalmatio obedientiam exhibere, benedictionem beati Petri mandabimus. Sicut novit prudentia vestra, inimicus humani generis Ecclesiam vestram malis et Simoniacis pastoribus invasam, quasi jus proprium longo tempore possedit; sed condolentes necessitati ac periculo vestro, bonum et legalem pastorem vobis praeficiendum censuimus, non aliunde sed per ostium, id est per Christum, intrantem; qui enim aliter, id est, sine Christo ingrediuntur, fures sunt et latrones ad hoc constituti ut gregem Dominicum mactent et perdant. Hic itaque apostolicae sedis benedictione et auctoritate confirmatus, per exemplum laudandae conversationis suae et documentum praedicationis, quidquid culpa et injuria malorum pontificum inter vos commissum est, Deo auxiliante, poterit corrigere, vosque bonus pastor summo Pastori devotissime commendare. Admonemus itaque prudentiam vestram ut eum quem legaliter Ecclesia Romana vobis constituit honesta etiam benevolentia recipiatis, ut ei sicut spirituali Patri et archiepiscopo obedientiam et reverentiam impendatis, memores Dominici sermonis fideles suos commendantis: Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, me spernit. Neque enim vos ignorare voluimus quod si quis vestrum obedientiam sibi contradixerit, iram Dei et vindictam beati Petri ad periculum suum provocabit, et sententiam excommunicationis in Tolosana synodo a legatis nostris promulgatam, apostolica auctoritate confirmabimus; qui vero obediens fuerit, gratia et benedictione ejusdem apostolicae sedis gaudebit.
(quod non
speramus)