87  EPISTOLA CCIII. LESIARDO [al. LISIARDO],  Dei gratia Suessionum episcopo,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, salutem.
De portionibus Ecclesiarum ad episcopum pertinentibus, quas archidiaconi vestri ante et post electionem vestram sibi usurpaverunt, quaesivit dilectio vestra utrum haberem canonicam sententiam hujusmodi ausibus obviantem, et eorum rapacitatem canonico rigore cohibentem. Nova sunt haec genera morborum, et ideo nova exigunt genera medicamentorum. Tamen si inspiciamus epistolam Isidori, Leufredo, Cordubensi episcopo directam, patenter intelligi poterit, quia non pertinet ad archidiaconum praeter portionem suam aliquid de reditibus parochiarum sibi retinere, vel ultra terminos a patribus positos aliquid usurpare. Dicitur enim in epistola praefata: « Archidiaconus inquirit parochias cum jussione episcopi, et ornamenta et res basilicarum vel parochiarum, gesta libertatum ecclesiasticarum idem episcopo refert; collectam pecuniam de communione ipse accipit, et episcopo defert. » Quibus verbis liquet quia ultra portionem suam nihil sibi retinere debet; quod si aliquid usurpat, decretalem sententiam papae Joannis subeat dicentem: « Qui aliena invadit, non exeat impunitus, sed quod invasit non simplum sed quadruplum reddat, secundum evangelicam sententiam: Si quem defraudavi, reddo quadruplum . » De angariis vero super presbyteros minime faciendis legitur in concilio Toletano tertio, capitulo 20: « Neque in angariis presbyteri aut diacones, neque in aliquibus fatigentur indictionibus. » Quae tamen si in absentia vestra facta sunt, vestrae discretionis est aut indulgere, aut canonica severitate vindicare. Lex enim sic de praeterito indulget, ut in posterum prohibeat . Pauca scribo quia non ignoranti legem respondeo. Vale.
(Luc. XIX) (l. VII, c, De legib. et const. princip.)
[ al. redditibus]