EPISTOLAE PSEUDONYMAE  A Fausto ad Ruricium Lemovicensem episcopum sub variorum nominibus scriptae.   EPISTOLA XII.
Domino religionis honore sublimi ac fidei meritis magnificando filio Ruricio Graecus.
Gratias Domino, quod fidei vestrae meritum sicut proficit devotione, ita crescit et opere. Laborantium necessitates sollicitudine praevenis, benignitate foves, humanitate sustentas. His enim rebus, juxta Apostolum, spiritu ferventes, Domino servientes, spe gaudentes , divinas vobis aeternae retributiones acquiritis. Sed in sublimitate vestra ista non nova sunt; quia animus vester sicut plenus est Dei timore, ita plenus est caritate; caritate, inquam, quae solo usu proficit, et largiendo succrescit, et pensum sciens, et detrimenta non sentiens. Dum enim dependitur, non expenditur; sed magis, dum prorogatur, augetur; ejusque gratia ita muneratur, percipiens; et non minoratur impertiens, quae ad similitudinem Divinitatis dat quod habet, habetque quod dederit.
(Rom. XII, 11)