CLXVII.  Privilegium pro monasterio Fusniacensi.   (Anno 1147, April. 15.) [  Hist. Fusniacensis monasterii, ordinis Cisterciensis,  opera et studio Joannis de LANCY, ej. mon. prioris, Bono-Fonte, 1670, 4 o , p. 24.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, GOSZUINO abbati Fusniacensi, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis, in perpetuum.
Religiosis desideriis dignum est facilem praebere assensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Quocirca, dilecti in Domino filii, vestris justis petitionibus clementer annuimus, et praefatum locum, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum juste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, seu oblatione fidelium, vel aliis justis modis, Deo propitio, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque succedentibus et illibata permaneant; in quibus haec propriis nominibus duximus exprimenda: Locum ipsum de Fusniaco, partem silvae Aurigniaci secundum terminos definitos, quam jure proprietario quiete possidetis, de reliqua vero parte usum tantum habetis; decimas terrae Aurigniaci; locum qui vocatur Aubenton, cum omnibus ad ipsum locum pertinentibus; mediam partem terrae quae vocatur Flignies; terram quae vocatur Landouzies, cum grossa decima, et omnibus ad eam pertinentibus, praeter homines; fundum qui dicitur Vilers, et secundum qui dicitur Watigny; tertium quoque, qui dicitur Agnis; terram de Foucouzy, et quartam partem de Tibiis; territorium Vilercelli, cum decima et aliis quibusdam adjacentibus terris; locum qui dicitur Evezcania; pascua in tota terra Roberti de Monte-Acuto; fundum qui dicitur Arcuzot; vineas de Culpetra. Sane laborum vestrorum quos propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium, nullus a vobis decimas exigere praesumat. Decernimus igitur, ut nulli omnino hominum liceat locum ipsum temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesanorum episcoporum canonica reverentia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Hyacinthus diacon. card. Sanctae Mariae in Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Guido presb. card. tit. Sancti Chrysogoni. Ego Albericus Ostiensis episcopus. Ego Ismarus Tusculanus episcopus. Cosmedin . . . . . etc. Datum in territorio Meldensi per manus Hugonis, presbyteri cardinalis, agentis vices domni Guidonis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, XVII Kalend. Maii, indictione X, Incarnationis Dominicae anno 1147, pontificatus vero domni Eugenii papae tertii anno tertio.