VII.  Bambergensis Ecclesiae litterae ad Welfonem Bajoariae ducem pro liberatione episcopi sui Ottonis.   (Anno 1106.)
Illustri et magnifico N. duci, humilis et luctuosus Bambergensis clerus, devotas in Christo orationes.
Quia magnificentiam vestram non magis fortitudine insignem quam clementia placabilem ex bonae opinionis vestrae odore late diffunditur , contra indignissimum facinus, quod in Deum et episcopum nostrum admissum est, ut pro indignitate rei Christianissimus animi vestri zelus insurgat, per ipsum vos Christum obsecramus. Neque enim simplici in eum genere saevitum est; cum enim et episcopo et ad sedem apostolicam religioso habitu proficiscenti sacrilegas manus injecissent, deinde ingentes pecunias, quas ad tanti itineris impensas paraverat, diripuere, nec adhuc tanta praeda contenti nunc ab eo mille manseros, id est totum episcopii patrimonium, extorquere conantur. Quis rogo barbarus crudelius in aliquem captivum saeviret? Certe periculosus iste temporum motus hunc, quia titulum non fert, pro correctione morum et meliorando statu Ecclesiarum, ea quae usquequaque patimur actitat. Itane vero per sacrilegia et rapinas boni illi mores nobis revocantur? Itane vero per vastationem et direptionem florentissimae ecclesiae damna ecclesiarum resarcienda sperabimus? Vestram ergo gloriosam eminentiam et pro liberatione pastoris nostri, qui innocentissimus tenetur, et pro incolumitate Ecclesiae nostrae omni genere supplicationis imploramus, ut a patronis nostris, beato videlicet Petro, Georio dignam compensationem meritorum vestrorum ante illud terribile Christi tribunal consequi mereamini.
[qui] [cognoscimus]