EPISTOLA CLXXVIII. AD EUMDEM PRO WINTONIENSI ELECTO.
Domino WILLELMO Papiensi, pro Wintoniensi electo, seipsum, et si quid potest, devotae mentis obsequium.
Suadet e facili verborum paucitas, cum ad exaudiendum prona est ipsius ad quem scribitur, amica benignitas. Unde quia de vestra in nos benevolentia non nostris quidem meritis, sed vestra solum gratia nobis clementer indulta et potenter exhibita plene confidimus, sublimitati vestrae preces affectuose porrigimus, quatenus negotium amici nostri et cognati charissimi, domini Wintoniensis electi, sustinendo foveatis, et quia vos et consilio magnum et interventu strenuum non ambigimus, ut ejus maturetur consecratio, data vobis a Domino sapientia et industria procuretis. A sapiente dispensatio solet admitti. Postulat Ecclesiae multiplicata necessitas sibi tandem subveniri. Sacramenta si prosunt, si in his animarum salus ulla consistit, detrimentum tamen est non modicum et periculum, tot populis ea subtrahi, tot ea requirentibus ob pontificum penuriam, vel sero vel nullatenus administrari. Wintoniensis Ecclesia sub veste lugubri et habitu viduali tria jam fere lustra percurrit, episcopalem benedictionem, absolutionem, manus impositionem, clericorum in ordine promotionem, chrismatis apud se innovationem, ecclesiarum consecrationem, et caetera vitae spirituali necessaria, his diu carendo jam fere dedidiscit. Silet verbum Dei, medium tenent cuncta silentium, et multis modis, quos enumerare longum est, lucra depereunt animarum. His ope vestra periculis subveniri deposcimus, ut electo Wintoniensi consecrato per vos, in Domino cum ipsa ejus Ecclesia gaudeamus, et exhibitum nobis honorem et beneficium alta semper in posterum memoria teneamus. Valere vos optamus in Domino.