EPISTOLA XXXI.  In persona fratris Walteri ad W. fratrem suum, exhortativa ad mundi contemptum.
Dilectissimo fratri suo WALTERO frater suus W. viam veritatis ingredi, nec egredi ab ea.
Etsi longo terrarum spatio et difficillimi maris interjectu remotus sum a te, tamen memoria sum juxta te, et non cesso orare pro te ad illum qui non sprevit neque despexit deprecationem pauperis. Neque enim, quia in Clarevalle sum, vel exui vel exivi affectus humanos, sed audio Apostolum Dei, imo Dominum in Apostolo praedicantem: « Si quis curam suorum non habet, fidem negavit et est infideli deterior . » Propterea memoriale nominis tui arctius impressi visceribus meis, sciens quia omnia tua mea sunt, et tu meus es, dulcissime frater. Garcioni fratris mei ego nec credam, nec credidi. Obitum fratris mei jampridem noveram et feceram orari pro eo, et adhuc faciam, fratrem nostrum Achetimum scribis uxorem duxisse, sed utinam scripsisses quod ei tertio anno, pro meo amore, terram suam sicut biennio feceras, concessisses; si inveni gratiam in oculis tuis, adhuc et tertio anno, meaque intercessione concedatur. Quod autem sub domino rege Scotiae, sub quo et virtus mercede, et vitium ultione non caret, disposueris ire in Jerusalem, placet animae meae: hoc est enim militare militiam bonam, invisere et defensare officinas nostrae redemptionis, contra eos qui adversus Regem gloriae extulerunt caput. Scio quia commota est, et contremuit terra a facie sermonis hujus, et reges, et principes, et populi terrae certatim evolant, ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem et nolo dicatur tibi: Tu solus peregrinus es, et nescis quae fuerunt in Jerusalem his diebus? . Melius tamen esset et securius ut saeculum omne relinqueres, quia vanitas vanitatum, et omnia vanitas, et hoc singulare salutis consilium est esse in concilio justorum, et congregatione. Quod si tetigit te Spiritus Dei, ut omnino illuc ire proponas: dispone domui tuae, et tali dispositione, quae conveniat strenuitati tuae et placeat animae meae. Terram illam, quam tibi dedit dominus rex, fac confirmari sigillo regio, et assensu filii sui coram testibus. Cum hoc factum fuerit et illam et reliquam, fac confirmari fratri tuo, si ego aliquid possum in corde tuo, si te tangit recordatio nominis mei, quis enim melius et fidelius servabit eam tibi? Quod si discesseris quis justius succedet quam frater fratri? melius est enim quod frater tuus haereditet terram tuam, quam filius alienigenae inducatur in eam, qui se generi nostro per sororem nostram immiscuit. Ecce habes cor meum: et consilium meum audi, et exaudi me si frater meus es, et si vis me fratrem tuum in saecula.
(I Tim. X) (Luc. XXIV) (quod Deus avertat)