EPISTOLA XXII. AD MAIOLUM ABBATEM CLUNIACENSEM.
Praeclara quidem exhortatio vestra in pervasorem. Sed cum scriptum sit: Quae coepit Jesus facere et docere, cur diversa imperia, diversa coeli climata praetenditis, ut ei, quem reum statuistis, aliis non communicantibus communicetis? Restiterunt sancti Patres haeresibus, nec putaverunt ad se non pertinere quidquid alicubi male gestum audiere. Una est quippe Ecclesia catholica toto terrarum orbe diffusa. Verba vestra sunt, imo per vos sancti Spiritus. Nec erit Christi fidelis, cui haec ambitiosa audacia non fiet detestabilis. Detestamini ergo pervasorem, sentiat vos sibi non favere, non sibi communicare, ac per vos non solum quosque religiosos vestri ordinis, sed etiam si fieri potest Romani pontificis se maledictis urgeri. Et quomodo rem ut erat cognovistis, cognitam secundum dignitatem vestri nominis dijudicastis: nos nostrique omnes velut fidissimi comites tantum ducem sequemur, nec unquam huic pervasori ac tam probo improbo approbato, vestro sine jussu communicabimus.