XXXI.  E[raclio] Lugdunensi et H[umberto] Vesontionensi archiepiscopis mandat, ne monasterium Trenorciense a G[irardo] comite Matisconensi affici injuriis patiantur.   (Romae, apud S. Petrum, April 14.) [JUENIN,  Nouv. Hist. de Tournus,  Pr., p. 166.]
ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus E Lugdunensi, et H Bisuntino archiepiscopis, salutem et apostolicam benedictionem.
Qui bona ecclesiarum praesumunt invadere, et viros religiosos ac terras ipsorum duris et indebitis exactionibus aggravare, a praelatis Ecclesiae sunt propensius commonendi, ut et ipsi suarum possessionum fructus integre percipere possint, et qui ecclesias diripiendo justitiam in peccatis videntur procul dubio declinare, pastorum exhortationibus corrigantur. Dilectus siquidem filius noster P abbas Trenorciensis monasterii sua nobis narratione monstravit, quod nobilis vir G comes Matisconensis ita terras ipsius et homines in eis commorantes indebitis et insolitis exactionibus aggravet, ut non solum de ipsis consuetum emolumentum habere non possit, verum etiam ipsarum possessionum amissionem cogatur saepius cogitare. Quia ergo pati nec debemus, nec possumus quod abbas aut monasterium ipsius pati debeat detrimentum, per praesentia vobis scripta mandamus, quatenus praefatum comitem districtius moneatis ut ab ejusmodi exactionibus terrarum et hominum supradicti monasterii omnino abstineut, et fratres in eo commorantes permittat in omni quiete Domino deservire. Quod si facere forte noluerit et vestris monitis duxerit obviandum, ita plenariam de ipso et contra ejus justitiam faciatis, ut saltem timore poenae dediscat bona praedicti monasterii infestare, seu indebitas exactiones eorum terris imponere. Datum Romae apud Sanctum Petrum, XVIII Kalendas Maii.
(forte nec) ( deest hic aliquid ) (f. desinat )
[RACLIO] [UMBERTO] [etrus] [irardus]