EPISTOLA CCI.  Lamentatio de morte amici.
Recensentes in amaritudine animi annos nostros et multiplicis affectionis materiam, quam licet immerito in nobis et in nostris patimur cogitationibus; nunquam tanti doloris occasio nostris sensibus inolevit; quantum de talis obitu legis divinae zelatoris et religionis cujuslibet amatoris, nuper nobis fuit veritas declarata. Et ut ea, quae ex gestis exterioribus quae nonnunquam secreta mentis turbatae indicant, circa personam nostram facile potuerunt audito tanto incommodo illico deprehendi ab astantibus, omittamus; accessit etiam nobis stupefactis ex eventu sinistro calix tribulationis et angustiae, non inebrians sed insaniens misto plenus; qui felle amaritudinis et horrore absinthii propinato, nostra intima nullo interveniente consolationis remedio duplici vulnere penetravit, nec immerito ut a capite et digniori incipiat lacrymabilis noster sermo undique angustiis sic oppressus.