EPISTOLA CXXIV. AD GUENILONEM EPISCOPUM.
Reverentissimo Gueniloni pontifici, Lupus praesentem et futuram salutem.
Non est mirum si vos tandiu metropolitanus episcopus mendacio fefellit, quando David nequam servus verisimili figmento ad horam decepit. Praediorum quibus donatus fuerat medietate servus ille multatus est. Episcopo vero timendum est ne promissionum coelestium integritate privetur, cum, teste sapientissimo Salomone, eum detestetur anima Dei qui seminat inter fratres discordias . Et hoc et omnia quae ab imprudentibus velut taedio et impossibilitate contemnenda ducuntur facillime judicii exitum sortientur, cum tanta evidentia in memoriam cuncta revocabuntur ut nec auctores malorum purgare objecta imo declarata conentur, nec ulla rationalis creatura inde dubitare praevaleat quae Creatoris aequitas omnibus proposuerit cognoscenda. Ibi, nisi satisfecerit, eum trepidare frustra videbitis, quem vera referre ut homo falsi credidistis. Quomodo enim tantae possem effici pravitatis ut depositionem ejus euperem cujus acceperam divinitus consecrationem? Testem eum 179 securus facio cujus experiemur uterque judicium quoniam postquam praeesse coepistis, et dignati estis me in familiaritatem assumere, semper optavi vos et in sanctitate proficere et dignitate augeri; et si, meis rebus integris, sinistrum aliquid, quod Deus avertat, vobis contigisset, paratus sui opem ferre pro viribus et me amicissimum modis omnibus evidentissime comprobare. Quod si me perfidiam incurrisse recolerem, tantum scelus negatione non tegerem, sed confessione simplici veniam obtinere conarer. Nam cui vel parum sacras intuenti litteras non ultro ac saepissime occurrat: Qui parat foveam proximo suo, incidet in eam . Haec quam vera sint utinam aperiat in praesenti qui, omni ambiguitate remota, patefaciet in futuro, ac me in hac parte penitus innocentem insolubilem familiaritatem vestram ad utilitatem utriusque tribuat obtinere! Quod aliunde compereram, vosque dignati estis mandare, si Deus annuerit, dominus rex fiet nobis vicinus: post cujus digressum, si vobis placet, ut primo fieri potuerit, desidero congruo utrique loco vos adire et sequestra Spiritus sancti gratia recuperare amicitiam quam spiritus maligni malivolentia aliquantulum perturbavit. Tunc etiam referre potero quid super fratre Bernegaudo sancti Germani monachi annuerint, quidque solum absque nostro damno praestare valeamus fugitivo nostro, qui nuper clementiam vestram precibus inquietavit. Exiguitatis meae memores semper cupio vos valere feliciter.
(Prov. VI) (Prov. XXVI;
Eccle. X; Eccli. XXVII)