CLXXXIV.  Privilegium pro abbatia Malliacensi.   (Anno 1135, Jun. 9.) [ARCÈRE,  Histoire de la Rochelle,  t. II, preuves, p. 669.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio TEBALDO, abbati monasterii Sancti Petri Malliacensis ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Cum omnibus ecclesiis et personis ecclesiasticis debitores ex apostolicae sedis auctoritate ac benevolentia, illis tamen attentius providere nos convenit, et eas a pravorum hominum incursibus defensando, arctiori debemus charitate diligere quas beato Petro et sanctae Ecclesiae Romanae non est dubium specialius adhaerere. Quapropter, dilecte in Domino fili Tebalde abbas, postulationibus tuis clementer annuimus, ac tibi tuisque successoribus regulariter promovendis, Malliacense monasterium, cui auctore Deo praeesse dignosceris, praesentis scripti pagina communimus atque firmamus. Sanctorum itaque praedecessorum nostrorum beatae memoriae Sergii, Alexandri, Urbani, Paschalis, Calixti et Gelasii Romanorum pontificum privilegiorum tenorem sequentes, per praesentem privilegii nostri scriptionem apostolica auctoritate statuimus, ut quaecunque hodie idem coenobium possidet, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium canonice poterit adipisci, et quaecunque praedecessoribus tuis, nostrorum constant praedecessorum, qui supra dicti sunt, privilegii munimine confirmata, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Porro ut vestrum Malliacense coenobium sub tutela et jurisdictionibus sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus, Ecclesiae constitutum nullius alterius juris ecclesiae ditionibus subjaceat; omnem cujuslibet ecclesiae sacerdotem in eo ditionem quamlibet praeter rectorem sedis hujus apostolicae habere prohibemus, adeo ut nisi ab abbate fuerit invitatus, nec missarum solemnia celebrare praesumat. Chrisma, oleum sanctum, consecrationes altarium sive ecclesiarum, ordinationes monachorum, qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a Pictaviensi accipietis episcopo, si quidem gratiam atque communionem apostolicae sedis habuerit, et si exhibere ea gratis et sine pravitate voluerit, omni exactione seposita. Alioquin liceat vobis a quocunque malueritis episcopo Catholico hujusmodi sacramenta accipere, et consecrationem. Tua ergo interest, in Christo dilecte, regularis disciplinae institutionibus ferventer sistere, ut quanto a saecularibus tumultibus liberiores existitis, tanto amplius ac sollicitius Deo placere totis animae ac mentis viribus procuretis. Ad indicium autem perceptae hujus a Romana Ecclesia libertatis XX solidos usualis monetae per annos singulos, Lateranensi palatio persolvetis. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ei suas possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, honoris et officii sui dignitate careat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Jesu Christi aliena fiat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum Pisis per manus Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, quinto Idus Junii, indictione decima tertia, anno Incarnationis Dominicae millesimo centesimo trigesimo sexto, pontificatus vero domni Innocentii papae II anno VI.