436  EPISTOLA VIII.  Rudolphus contrahit cum cardinale quodam amicitiam.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  VIII.)
ARGUMENTUM.--S. R. E. cardinalem, cujus nomen in Germania ore omnium celebrabatur, tanquam consilio, et auctoritate apud sanctam sedem plurimum valentis, et quicum rarum habuerat commercium litterarum, ut frequentius deinceps habeat, ad suam necessitudinem adjungere optat, seque illum brevi coram allocuturum sperat.
Venerabili, etc. Rudolphus, etc. Tot et tanta de virtuosis actibus vestris apud nos rumorum invaluere praeconia, tot et tantis alma mater Ecclesia vestrae praedicabilis famae, vestri ministeriosi consilii decoratur insigniis, et auctoritatis eximiae titulis adornatur, quod plurimum nos delectat familiaritatis alternae vobiscum inire solatia et affectuum mutuorum conformi dulcedine. . . . . Licet igitur hactenus vobis locorum inhabilitate distantibus, rara nostrae salutationis epistola nostrae mentis interiora suggesserit, licet non crebra litterarum vestrarum allocutione fuerimus recreati, spei tamen conceptae de vestra benevolentia rivulus manare non desinit, sed augmento continuo fecundatur. Nos enim deinceps, opportunitate captata, non solum vos litteris visitare disponimus, verum in proximo, duce Altissimo, vobis praesentialiter offerre nos, ut gratae dilectionis affectio successivis concreta profectibus in profusos et proficuos gratiosi germinis palmites adolescat. Ecce igitur honorabilem, etc.