EPISTOLA CLXXI. AD GILBERTUM DE SEMPLINGHAM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GILBERTO de Semplingham, salutem et in spiritu mansuetudinis congregare dispersos Israel.
Nos vobis alia vice scripsisse meminimus, ut fratres nostros, qui occasione juramenti servandae professionis, quod nulla, sicut audivimus, religionis alicujus institutio exigere consuevit, dispersi sunt, revocaretis, remisso tanti scandali juramento, et eos ea moderatione de caetero tractaretis, quae culpas cohibere et purgare sufficiat, et patrem et pastorem deceat animarum. Hoc ipsum praecipit et dominus papa, cujus non obedire mandatis maximi sceleris instar est, et idololatriae crimini comparatur. Sed, sicut fratrum vestrorum indicat querimonia saepius iterata, nostrum contempsistis aut dissimulastis mandatum, nec de Ecclesia curastis adhuc tantum scandalum amovere. Scitis tamen, quod Dominus, cujus essentia veritas est, et verba vita, ei Vae denuntiat imminere, per quem scandalum venit. Inde est, quod fraternitati vestrae, quam, sicut Deus novit, sincera in Christo diligimus charitate, iterata praeceptione mandamus, in virtute obedientiae jubentes, quatenus fratres vestros revocare et congregare studeatis, et unitatem pacis reformare in domo Domini, ne nos ex mandato apostolico aliquid in vos durius statuere compellamur. Rogamus etiam, monemus, consulimus, et Christi vice et qua praeeminemus auctoritate praecipimus, ut sic zeli, quem habetis in Domino, rigorem temperetis, quo laboris nostri fructus valeat permanere, et ne post dies vestros tanti laboris opera pereat et impensa. Nam, ut nostis, qui nimis emungit, elicit sanguinem, et immoderatio noverca salutis est. Precamur etiam, ut praesentium latoribus, si deliquerunt in aliquo, misericordiam impendatis, et peregrinationem nostram sanctorum, qui vobiscum sunt, orationibus commendeti