EPISTOLA LXXVII. CORBEIENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Exponunt quanta de ejus absentia patiantur, hortantur ut cito redeat.  (Anno 1148).
Charissimo Patri et domino venerabili Corbeiensi abbati WIBALDO, E. prior, A. praepositus caeterique fratres et ministeriales Corbeiensis Ecclesiae, quidquid patri dilecto filii, et domino fideles servi.
Quam aegre, et quam graviter, et quam intolerabiliter sustineamus tam diuturnam vestri absentiam neque possumus, neque audemus ad perfectum vobis insinuare, ne forte nimietas et importunitas nostra aequanimitatem vestram debeat perturbare. Verumtamen noveritis quod Ecclesia nostra, quam tuendam et regendam in tempore tribulationis suae suscepistis, et quam per misericordiam Dei de multis laboribus sublevastis, et per multos labores vestros honestis incrementis a die promotionis vestrae indesinenter provehere studuistis, haec in absentia vestra multum jam tribulatur. Siquidem dominus Folcuinus, in quo spem vestram magna ex parte ad tuendas et defendendas res vestras apud nos posueratis, plus omnibus homines vestros de Huxere rebus suis non minus quam ad centum quinquaginta marcas violenter spoliaverit. Villicum vestrum de Immenkusen homines ipsius invaserant, et occidissent, si vix manus eorum non evasisset, pro quodam beneficio quod de annona fratrum eis concesserat: solet enim de praebenda fratrum homines suos inbeneficiare. Alii praeterea multi et praebendam fratrum dissipant, et homines vestros lacerant, de quibus plusquam satis audietis, cum primum ad nos Deo propitio redieritis. Pro his et hujusmodi pluribus causis, quas et patimur et passuros nos formidamus, fratres, ministeriales, omnisque multitudo hominum et fidelium Ecclesiae vestrae deprecatorias litteras misimus ad vos diligenter, et cum omni qua possumus devotione obsecrantes, quatenus reditum vestrum ad nos quantocius acceleretis, et pressuras nostras tam praesentes quam eas quas futuras timemus, dum adhuc potestis, sublevare festinetis. Comes quoque Hermannus reditum vestrum omnimodis desiderat, multumque tam vobis quam Ecclesiae vestrae obfuturum, si cito non redieritis, affirmant.