EPISTOLA CCCLXXVII. WIBALDI ABBATIS AD HILLINUM ARCHEPISCOPUM TREVIRENSEM.  Gratulatur ei de nova dignitate, sua ipsi offert obsequia, fratres suos in ipsius episcopatu degentes ei commendat.   (Anno 1152.)
Reverendo Patri suo et domino H. sanctae Trevirensis Ecclesiae venerabili archiepiscopo, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.
Confidimus de vestrae benignitatis eruditione, quod familiaris charitas, quae hactenus inter nos vicissitudine obsequiorum succreverat, propter celsitudinis vestrae provectus imminui non debeat, quoniam si experientiae regulam tenemus, quam in praelationis sarcina in labore hominum conversati et cum hominibus flagellati jam antea didicimus, tanto erunt solertiae vestrae viri fidei ac constantiae, qui vos non vestra diligunt, chariores, quanto possunt in tota generis humani multitudine inveniri rariores. In quorum paucitate nos qui nec fallere debemus, nec falli volumus, integro benevolentiae studio annumerati plurimum in Domino, gratulamur de tam gloriosa personae vestrae promotione, cui a propitia divinitate concessum est, ut antiquissimae ac nobilissimae civitati, quae totius Galliae Belgicae caput ac metropolis esse dignoscitur, possitis tam prodesse quam praeesse. Ad vestrae igitur dignitatis suffragium prompta devotione offerimus quidquid illud est, quod in Ecclesia sua Deus nos esse, vel dici, vel posse potuit, optantes ut absque prosperitatis vestrae detrimento vobis opportunum fiat, quo dilectionis nostrae ac fidei evidens experimentum capiatis. Cum vero a partibus Saxoniae versus Lotharingiam proxime retransire poterimus, etiam corporali praesentia vestram beatitudinem visitare et salutare desideramus. Interim commendamus dulcedini vestrae fratres nostros Corbeienses, qui sunt apud Liciacum, et omnes res nostras, tam Corbeiensis monasterii quam Stabulensis, quae in vestro episcopatu sunt sitae, quatenus pro nostrae dilectionis intuitu in vestrae protectionis defensionem eas assumere dignemini,