XII.  Ejusdem ad eumdem.--Ut Arnoldum Coloniensem archiepiscopum benigne suscipiat, ac suae sedi restitutum remittat.   (Anno 1149.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  col. 384.]
Dilectissimo in Christo Patri EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, CONRADUS Dei gratia Romanorum rex et semper Augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.
Quam gratus sit sacrae menti vestrae honoris nostri status, ac nostrae personae sospitas, regnique nobis a superna majestate collati pax atque tranquillitas vestrae magnitudinis affatus, quos post reditum nostrum a Hierosolymitana expeditione primos accepimus, evidenter patefecerunt; nos vero pari circa vos pietatis studio excitati, graviter et moleste ferimus quidquid in venerabilem personam vestram et in res sacrosanctae matris nostrae Romanae Ecclesiae, cujus nos a Deo defensores ordinati sumus, perperam agitur. Sed ad eosdem vestrae beatitudinis apices respondere distulimus, donee in proximo, praestante Domino, tales ad vestram sublimitatem legatos dirigamus, qui et litteris nostris et viva voce sua de omni proposito nostro vestram debeant sanctitatem certificare. Caeterum ad praesens nostrae instantis et obnoxiae petitionis summa haec est, ut quia gremium suum redeuntibus nunquam sancta mater claudit Ecclesia, venientem ad vos Arnoldum venerabilem Coloniensis Ecclesiae archiepiscopum, paterna cum pietate suscipiatis, et eum cum integritate honoris sui pro nostrae dilectionis intuitu ad nos remittatis. Nec enim credi oportet quod de contumacia vobis suam exhibere praesentiam recusaverit, sed cum sit et senio et assidua aegrotatione confectus, tantum laborem arripere non potuit, praesertim cum per absentiam ejus non parvi motus et implacabiles discordiae oboriri potuerint, quae et personae nostrae importunos labores et regno nostro non modicas incommoditates ingerere valerent. Superest ut nos toto pietatis affectu, ut facitis, diligatis, et a nostra parte religiosum boni filii consilium et auxilium exspectetis.