176  EPISTOLA CXXII. AD GERHARDUM.
Praecellentissimo duci G. et clarissimae conjugi ejus B., Lupus praesentem et futuram salutem.
Semper insignis fama de probitate vestra bonos quosque laetificavit; sed nunc in omnium notitia uberius effloruit, cum eamdem probitatem vestram successu profuturo Christianis omnibus divinitas comprobavit. Illi laudes, illi gratiae, illi exquisita praeconia, quo auctore hostes molestissimos partim peremistis, partim fugastis. Cum vero quae primo polliceri, postea promittere dignati estis largiti fueritis, conabimur gratias cumulare. Caeterum, quod diligenter scrutamini, noveritis monachum et discipulum meum Ad. nunquam a nostro monasterio aufugisse, sed ad petitionem beatae memoriae Marcwardi Abbatis ex Prumia aut Proneam a nobis eum honeste directum, et cum illo aliquandiu conversatum, quorumdam invidiosorum vitasse insidias, et inde discendi studio et quietis amore in urbe Lugdunensium constitisse. Reverentissimis autem viris Remigio memoratae urbis Metropolitano et H. Gratianopolitano instanter postulantibus, et conversationem memorati fratris laudantibus, quanquam olim meam verbis habuisset licentiam, etiam regulares litteras accepisse; quae prolatae quid de eo sentiam fidei relatione fatebuntur Litteras etiam eum ecclesiasticas habere a venerabili episcopo nostro Guenilone certissime scio, nec impedire aliquid 177 si Deus eum vocat, quo juste ejus infirmari possit electio. Bene apud nos conversatus est. Quo plurimum indiget Ecclesia, idoneus est ad docendum, regularibus et pontificalibus fultus est epistolis, progenitorum nobilitate ornatur. In sancto proposito, judicio praedictorum antistitum inter quos degit, devote perdurat. Quid restat nisi ut quod sanctis praesulibus Deus inspiraverit fiat? Quid autem mirum si aliquando asperius aliquid super eo locutus sum? Illud culpa fuit inimicorum ejus impudenter falsa vulgantium. Istud quod nunc litteris alligo meum est judicium constanter prius visa et postea comperta narrantis. Cupio vos valere feliciter.