EPISTOLA XIV. AD CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Domino Cantuariensi, suus A., salutem.
Innotuit nobis vestrae placuisse paternitati talem in cellerarii officium subrogari, in quem omnium nostrum vota communiter concurrissent. Unde, sicut tenemur, ita et affectuose vestrae bonitati uberiores proinde agimus gratiarum actiones. Vestrae itaque si placet innotescat benignitati quod nostra communis est postulatio, ut frater Honorius vobis utique ex sua conversatione interim notus hujus officii in se pondus suscipiat. Hujus siquidem prudentiam et fidelitatem et in confratres suos compassionem aliquatenus experti scimus, de cujus benevolentia quoad officium illud non modicum speramus. Et licet ejus obsequio sine molestia ad praesens non possitis carere, experimento tamen didicimus vestram prudentiam plus velle publicae quam privatae consulere utilitati. Quocirca eum confidentius reposcimus, id tamen adjicientes ut si in hac parte aliquatenus moleste fuerimus de eo substituendo qui huic debeat succedere, voluntati vestrae, sicut placuerit, ita fiet. Praesentium igitur latorem dilectum in Christo fratrem nostrum R. eleemosynarium in id negotii duximus destinandum, ut ejus praesentia sub litterarum nostrarum testimonio apud vos impetret, quod vestra intentis communiter postulare ad communem utilitatem propensius studuit. Valete. Hucusque dedi omnia quae in codice C. C. C. Cantab. inveniuntur, octodecim paginis comprehensa. Utrum plura olim fuerint folia in isto codice quibus aliae epistolae Alani continerentur, difficile est dictu.