551  EPISTOLA VIII. AD MILONEM VERONENSIS SEDIS INVASOREM 1. 2. 3.
Impetitori vehementissimo M. Vicentino R. Veronensis episcopus vehementissime impetitus, impulsori compulsus.
Quod instante festivitatis necessitate, celebrari caeteris nuper elapsis quae observantius debet utique, dum summa celebritatis illius in sacrificii praecipue constet distribuendi atque sumendi mysterio, quo Agnus, 552 ut pateretur pro nobis, asseritur natus; haeret animus, ut saepe, tuto id an possit praesumere, cui noscitur ipse Deus, qui et Agnus, inobedienti dixisse: Si offers munus , etc. Cumque te adversum me aliquid non ignorem habere; munus Deo solemnitatis ejusdem offerre dum cogor, culpam ipsam, reconciliari quo valeam, cupiens investigare, non aliam invenire valeo, nisi quod ausus sim me antea ad episcopatum Veronensis Ecclesiae consecrandum admittere, quam nasci valueris ipse. Sed quid timerem, etiamsi scire potuerim nasciturum, qui utrum femina, an masculus esses futurus, minime noveram? Et haec quidem anterior mei contra te culpa, pro qua utique me comprehendisti, abduxisti, exsulasti, ad dedecus haec omnia tamen imperatoris et 553 ducum nostrorum, contraque mala omnia interdicentis praeceptum. Recentior , imo praesentissima est, quod nec morior, nec ineo, ut incitas, fugam. Sed quis mori potest, Deo vitam servante? Fugere vero quomodo audet, qui sibi ab eodem dici nequaquam ignorat: Mercenarius fugit, quia mercenarius est , videns scilicet lupum venientem; et: Qui dimiserit uxorem suam, excepta causa fornicationis, facit eam moechari? Qui vero quemlibet facit moechari, nonne consequenter animam interficit, cum scriptum sit: Anima, quae peccaverit, ipsa morietur? Prohibet quod me facere vero qui dicit: Ad interfectionem filii ne ponas animam tuam . Si non ad filii enim, multo minus ad tantorum jugalis legaliter meae gnatorum. Quod si te non pudet lupum vocari hic, ut alibi furem; formido, noveris, ipse mercenarius dici: pastorum enim desidero reperiri in numero, cum unusquisque surrexerit in ordine suo . In qua discretione cum etiam haedi tam sint graviter, ut Evangelium dicit, damnandi ; devoratores lupi agnorum quid sint, cogita, passuri. Et notam hujus modi, moneo, cave vocabuli; collata enim haec ad invicem duo ostendunt; ovem omnem , quamvis peccatorem, qui injuste aliquid ab inferente patitur; lupum, qui infert. Sane cum audis, quod dimissam qui duxerit, moechatur ; si tu non vereris moechari, metuo, scias, ego Nicolaita vocari. Et haec quidem, ut inemendabilem contra te meam astruam culpam. Tuam vero contra me malo ipse percenseas, quam ego monentem ita offendam: Mihi vindictam, subaudi reserva; ego retribuam, dicit 554 Dominus . In qua retributione ne tibi aliquid incommodius contingat, suadeo cogites, quamque contra teipsum, cum persancte imperatori, ut et ego, fidem juraveris, agas, cum edictum illius destruere moliris, et illos, qui ei idem jusjurandum fecerunt, quod tu, ad tui in hoc trahendo auxilium pejerare compellis: cum pontifices canonum facis tam graviter transgressores, dum tui existunt fautores: cum patrem filios cogis suspectos habere, et filios patrem sine culpa odisse; cum perjuria negligi facis, anathema pro nihilo duci compellis, dum dicenti alicui: Quid mihi vultis dare, et ego vobis eum tradam, , praemium polliceri non abnuis? Haec et his similia contra me cum facias, vel potius contra te, tibi dimittens perpendere, sicut mori in eo non possum judicio, ita secedere me, quod tui facere non possim securus, formido. Si resipiscere nunquam deliberas, alia moliri, quod coepisti, tenta, suggero, via, imperatoris et ducum nostrorum, si vales, acquirendo utique, quo recedam, imperium, et non per significantiam aliquam, sed simpliciter et aperte ad intelligendum; nam caetera omnia moliris incassum, nisi forte Deus tibi habet permissum, quod de agno permittit facere lupum, et hoc ad tui magis, quam mei credito, damnum.
(Matth.
V, 23) (licet
dissimulent) (videris tu tamen) (Joan. X, 13) (Matth. V, 32.) (Ezech. XVIII, 4.) (Prov. XIX, 18) (I Cor. XV, 23) (Matth. XXV, 33) (Matth. V, 32) (Rom. XII, 19) (Matth. XXVI, 15)
[ subaudi culp.] [ supple esse] [ subaudi culpam] [ supplendum videtur gratia]