EPISTOLA XCVI AD DOMNUM REGEM.  (Anno 799.)   Gratias agit pro sui memoria in epistolis, et plurimis acceptis beneficiis. Laudat et excitat regem ad justitiam reddendam sedi apostolicae. Excusat se ab itinere Romam suscipiendo. Optat pacem cum Saxonibus.
Domino in Domino Dominorum dilectissimo David regi, Flaccus fidelis orator sempiternae beatitudinis in Christo salutem.
Revertente me de Wicus propter causas necessarias quas ibidem habuimus disponere, occurrerunt mihi visitanti religiosissimam sororem vestram, excellentiae vestrae dulcissimi apices, in vestra prosperitate amabiles, et in divina misericordia laudabiles, qui nunquam in se sperantes deserit, sicut de domno apostolico nuper actum, per vestras suavissimas litteras audivimus; qui etiam vestrae beatissimae praesentiae gaudet advenire, ut innotuit nobis chartula benignitatis vestrae, de qua multas bonitati vestrae gratias agimus, quod solita pietate nostri nominis memoriam habere dignati estis. Non solum de hac praesenti memoria, vestrae egregiae pietati gratias agimus continuas, sed etiam de omni bonitate vestra, quam in nostram peregrinationem verbis vel factis semper ostendistis: fidelis in promissis, verus in perficiendo promissa. Quapropter fides vestra, et charitas non ficta, et intercessio continua, in arcano cordis mei thesauro, vestram jugiter amplectitur beatitudinem. O dulcissime decus populi Christiani! o defensio ecclesiarum Christi! consolatio vitae praesentis! Quibus tuam beatitudinem omnibus necessarium est votis exaltare, intercessionibus adjuvare, quatenus per vestram prosperitatem Christianum tueatur imperium, fides catholica defendatur, justitiae regula omnibus innotescat. Ecce quid actum est de apostolica sede in civitate praecipua, in dignitate excellentissima, quae omnia vestro tantummodo servantur judicio; ut prudentissimo consilio sapientiae vobis a Deo datae temperata consideratione corrigantur quae corrigenda sunt, et conserventur quae conservanda sunt; et qua clementer divina gessit pietas, extollantur in laudem nominis illius, qui salvum fecit servum suum et liberavit a persecutione ex ecrandae infidelitatis. Vestra vero sapientissima animi prudentia, dum omnia intelligat, quid cui conveniat personae, in benefaciendo, sive in vindicando , quod Deo placeat, et omnibus bona in vobis voluntas ostendatur, laudetur et ametur. Hoc certissime pietas vestra agnoscat, quod nullius hominum auri vel argenti munuscula tantum laetificant Flacci vestri animum; quantum beatitudinis vestrae apices omni gaudio reficiunt. Ideo supplici voto deprecor, ut saepius jubeatis fieri, quod me semper amare agnoscitis. 120 De illo itinere vero longo et laborioso Romam eundi, nullatenus infirmum et quotidianis fractum doloribus corpusculum meae fragilitatis perficere posse arbitror. Desiderium jam habuissem, si potestas esset peragendi. Ideo obsecro clementissimam paternitatis vestrae benevolentiam, ut dimittatis me fideliter et instanter orationibus, cum Deo servientibus apud sanctum Martinum, vestrum iter adjuvare. Et utinam ut quandoque divina gratia vobis concedat libertatem a populo nefando Saxonum iter agere, regna gubernare, justitias facere, ecclesias renovare, populum corrigere, singulis personis ac dignitatibus justa decernere, oppressos defendere, leges statuere, peregrinos consolari, et omnibus ubique aetatis et coelestis vitae viam ostendere. Ut sit consolatio omnibus in adventu vestrae pietatis, clarissimisque vestrae nobilitatis filiis benedictio copiosa per vestra benefacta accrescat, sicut per solius homonymi tui David Deo dilectissimi regis sanctitatem, ut legitur, omnibus nepotibus suis regalis throni potestas conservata fuit. In his enim et hujusmodi religionis exercitationibus filiorum exaltatio, et regni felicitas, et populi sanitas, et frugum ubertas, et totius boni jucunditas; tibique coelestis regni beatitudo, Christo Deo perficiente, crescit et augetur, dulcissime David, diebus aeternis. Det tibi consilium pacis, simul atque salutis David, amor populi, Christus ubique pius: Omnipotens cujus defendat dextera semper, Victorem faciens teque tuosque simul. Nomen ut aeternum toto laudetur in orbe Illius ex vobis, pro pietatis ope. Aspice, cunctorum vitae spes, forma salutis, Qualiter ad vosmet tota recurrat ovans. Qui tristis venit, redeat jam laetus ad urbem, Per pia dona Patris, consiliumque sacrum. Quod petit inveniens, quidquid speravit adeptus, Huic quoque laudes hymnidicas referens, Qui mundo talem tribuit sub tempore nostro Rectorem, sacrae regmine justitiae.
[faciat et perficiat] [ Forte, veritatis]