EPISTOLA CI. LATITO N . . . . . [ANN. INCERT.]
Reverendissimo atque sanctissimo N. ego minimus, nomine Latito, sine fine salutem in Domino.
Audio de te quod iter vis incipere, hortor ut non defeceris. Eia fac quod incepisti. Memento Saxonicum verbum: Ost daed lata domae foreldit sigi sit hagahuem suurltit thiana. Sed tamen tale quid in te haud scio. Non est hic operandum; sed tende ubi messis est, Deo adjuvante, sicut Salvator dicit: Messis quidem multa, operarii autem pauci, et caetera. De me quid dicam minimo, qui sub regula alterius vivo nihil habens lucri, sicut omnium moris est hic habitantium, nihil habentium, nisi quotidiana stipendia? Sed tamen non doleo propter nimiam paupertatem, quomodo Dominus consolavit nos dicens: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum regnum coelorum.