XXXVIII.  Monasterii Marbacensis protectionem suscipit et privilegia confirmat.   (Anno 1119, Oct. 30.) [WURTWEIN,  Nova Subsidia diplom.,  Heidelb. 1781, 8º, tom. VII, p. 33.]
CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiis in Marbacensi Ecclesia canonicam vitam professis eorumque successoribus in eadem religione per omnipotentis Dei gratiam permansuris in perpetuum.
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro ecclesiarum statu sollicitos esse, et quae recte statuta sunt stabilire. Quamobrem venerabilis filii nostri Gerungi vestri praepositi precibus non difficulter accommodamus effectum. Praedecessorum siquidem nostrorum, videlicet sanctae memoriae Urbani II et Paschalis item II vestigiis insistentes, tam vos, quam vestra omnia sub tuitione apostolicae sedis excipimus, et praesentis privilegii auctoritate munimus. Quaecunque enim illi vobis ad libertatem loci vestri et munimentum religionis concesserunt, nos quoque concedimus et confirmamus, videlicet ut quaecunque hodie vestra ecclesia juste possidet, sive in futurum juste atque canonice poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Quidquid praeterea libertatis vel in praelati vestri electione, vel in professorum illi stabilitate, vel in sacramentorum omnium susceptione, seu in caeteris hujusmodi professionis canonicae religioni et stabilitati congruentibus ecclesiae vestrae a praedictis praedecessoribus nostris canonica aequitate concessum est, nos etiam praesentis scripti pagina stabilimus. Ad haec adjicientes, circa coenobii vestri ambitum occasione qualibet assultum fieri prohibemus. Si vero, quod absit! in atrio vestro vel in effusione sanguinis, vel in verborum elatione, sive in aliquo hujusmodi violentiam irrogari forte contigerit, nequaquam propter hoc a divinis Ecclesia vestra prohibeatur officiis. Porro laborum vestrorum, vel animalium decimas quae penes ipsum locum vestris sumptibus et laboribus excoluntur, vel nutriuntur quietas vobis et illibatas manere censemus, nec vos super hoc, aut ab episcopo ejusdem dioecesis, aut ab ejus ministris, seu parochialibus presbyteris inquietari permittimus. Communi enim vita viventibus, ut beatus scribit Gregorius ad Augustinum, Cantuariorum episcopum, jam de faciendis portionibus, vel exhibenda hospitalitate et adimplenda misericordia nobis erit quid loquendum, cum omne quod superest in causis piis ac religiosis erogandum est. Sepulturam quoque ipsius coenobii omnino liberam esse sancimus, ut eorum qui illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi excommunicati sint, nullus obsistat. Porro clericos, sive laicos saeculariter viventes ad conversionem suscipere nullius episcopi, vel praepositi contradictio vos inhibeat. Si quis ergo praesentis decreti tenorem sciens contra id temere venire tentaverit, apostolorum principis Petri et nostra animadversione multetur. Conservantibus autem haec pax a Deo et misericordia perpetuis saeculis conservetur. Amen, amen, amen. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Remis per manum Grisogoni sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, III Kal. Novembris, indictione XIII, Incarnationis Dominicae anno 1119; pontificatus autem domni Calixti secundi papae anno primo.