EPISTOLA II. AD ARNOLDUM COMITEM.
Illi pro impensis favoribus gratias cumulate agit, doloremque suum ob Adelheidis imperatricis obitum declarat, ac quae pro ejus animae requie a suis monachis persoluta sint perscribit.
Abbas G., monachici cultus solo nomine provisor constitutus, comiti A., stemmate generoso, nec minus dignitate nobilitato, felicitatem summae salutis in Domino. Nullo digno sermonum tractatu possumus grates conscribere beneficentissimae celsitudini vestrae pro multiplici clementia quam nobis indignis nostrisque domesticis indefesse jugiter impertitis. Et quia nihil tale ullo unquam promeruimus servitio, Deo supplicamus ut vobis mercedem recompenset dono centuplicato; in primis ego, qui abbatis fungor vocabulo, devotaque cohors nostrorum commonasterialium usque modo memoriam vestri habuimus sedulis orationibus. Deinceps autem firmissime statuimus nomen vestrum in nostro monasterio die noctuque precaminibus memorialiter perpetuare. Lugubre nuntium de obitu amicissimae dominae nostrae Adalheidae nimium nos et . . . nostra, ut decuit in casu talis personae, perturbavit, pro qua ex tunc usque nunc consuetudinarias complevimus precaminum celebrationes, et in semper annuali revolutione temporis vigilias missasque cum oblationibus sciamus facere. Diem Kal. jubete conscribi membrana, nobisque transmitti per praesentem pelligerum. Valete.