EPISTOLA CCCI. AD . . . . .
Quo penes vestram, dilectissime, celsitudinem nostra fere nulla sunt merita, eo beneficium gratius aestimabitur, quod munificentia vestra solis inclinata precibus exhibebit. Lator hic praesentium, affinis et familiaris noster, tuitioni vestrae per nos commendari desiderat, sperans sibi successum optime, si vobis obsequentium eum numero velitis ascribere, et eum vero multa et animi liberalitas, et litterarum copia commendat ad gratiam, ut quod alio petente cupit assequi, in id sit ipse propter se dignus admitti. Quem cum prece nostra juveritis opemque sibi in necessitate contuleritis, et ipsum servitio obnoxium, et nos vobis amplioris gratiae debitores efficietis.