I.  Epistola R. cardinalis ad S. regem.--Confirmat latam in Pampelonenses excommunicationis sententiam, vetatque ne ullam cum illis habeat communionem.   (D. MARTENE, ampl. Collect., I, 497, ex archivis S. Victoris) .
R. cardinalis, apostolicae sedis legatus, S. regi venerabili, salutem . . . . .
A domino nostro papa in Ecclesiis regni vestri honorem et gloriam ejusdem sanctae et universalis Ecclesiae, postposita alia nobis. . . . . multo sudore fideliter quaerebamus, sed nec per vestros circumlocutionum anfractus decepti, a parte cognoscimus, quoniam plus hominum favorem, quam Dei timorem animarumque salutem in vestris operibus cupitis invenire. Nam salutem vestro consilio in populo commisso vos efflagitare credebamus: unde quia non ita apud vos est, corrigentes si qua vobis pro vestra charitate, de qualibet specialiter persona promisimus, facturos nos deinceps procul dubio abnegamus; sed consulere aliter, si potuerimus, satagemus. Excommunicationis sententiam, quam in Pampilonensi episcopatu et hominibus ejusdem episcopi, quocunque loco fuerint, sive in expeditione contra hostes pugnaverint, sicuti in concilio episcoporum et abbatum apostolica auctoritate posuimus, iterum iterumque eadem auctoritate firmamus: vosque communionem cum Pampilonensibus excommunicatis usque ad festivitatem sancti Joannis, et hoc non in ecclesiastico officio, sanctorum apostolorum Petri et Pauli et nostra auctoritate, nullam deinceps habere praecipimus, donec habeant electum in eadem ecclesia apostolica autoritate firmatum. Interdicimus hoc modo, ut a festivitate S. Joannis et deinceps mortui nullo modo sepeliantur, cum vivis scienter nullus Christianam communionem habeat, nullumque divinum officium in ecclesiis fiat, praeter puerorum baptismum, si mortis vel languoris illos agitaverit periculum. Haec ideo facimus, quia conspirasse illos ad destructionem Ecclesiae cum alteris regni vestri principibus videmus, quos adhuc nominatim non exprimimus, qui gladium sancti Petri et virtutem sancti Spiritus ad perpetuam infamiam et confusionem suam experientur. Ne confidatis in victoria qui justitiam reliquistis, cum scriptum sit: Primum quaerite regnum Dei et justitiam ejus, et haec omnia adjicientur vobis. De quo confidere possetis, si plus crescere regnum Dei, quam vestram gloriam quaereretis. Quaeritis enim quae vestra sunt, non quae Jesu Christi. Et quia irritum fecistis mandatum Dei et apostolicum praeceptum propter seductionis et . . . . . hominum animarum pereuntium, sanguinem Deus a manu vestra requirat. Nos ergo exeuntes de civitate excutimus pulverum pedum nostrorum in testimonium super vos.