XVI.  S. Leo IX Parthenonis S. Mariae Portus Suavis, a Bertholdo quondam episcopo Tullensi construi coepti, ab ipsoque perfecti, possessiones et privilegia confirmat.   (Anno 1409.) [Dom Calmet,  Histoire de Lorraine,  I,  Preuves, col.  432.]
LEO epsicopus, servus servorum Dei, omnibus orthodoxis sacrosanctae Romanae Ecclesiae gubernatoribus, et omnibus verae religionis veraeque fidei cultoribus praesentibus et futuris.
Perspicue cognoscimus, et certa lege tenemus, quod pro cunctis bonae actionis studiis et spiritualibus animae incrementis, corona nobis a Deo et merces praeparetur in coelis; unde sicut destituta sanctae religionis loca solerter sunt corrigenda, et ad statum rectitudinis sollicitudine pervigili revocanda, ita et coepta in se ipsum bona a nobis sunt coenobia solidanda atque fovenda, praesertim cum nobis divina providentia custodiam animarum et regimen contulerit ecclesiarum, quibus oves suas vitalibus alimentis pascere, bene incoepta confirmando, et quae vigent diligentius educando, praecepit. Haec ergo me considerante, dum in initio nostrae ordinationis fui Dei dono Leuchorum praesul electus, interea sollicitudinis meae studio mihi innotesci contigit, quod praedecessor meus domnus venerabilis Bertholdus, quoddam coenobium ex pontificalis praebendae sumptibus, in villa quae Portus Suavis dicitur, construere coeperit, sed fine praereptus, bonum opus ad finem usque minime provexerit; cujus sanctam intentionem conspiciens, et aliquantulam portionem in ejus mercede devotionis adipisci cupiens, coeptum laborem Christo favente perexptere studui, coetumque sanctimonialium Deo ibidem serviturarum congregavi, et locum in veneratione gloriosae Virginis Genitricis Mariae, et sanctae virginis Mennae ibidem corpore quiescentis consecravi; postquam autem ad onus apostolatus sanctae Romanae sedis fui evocatus Dei dispensatione, contigit me fines Galliarum revisere, pro sancta Dei corroboranda religione; dumque in sanctae Dei Tullensis ecclesiae sede remorarer, quam adhuc retinebam in nostrae ditionis ordinatione, adiit nostram praesentiam Berenna abbatissa ejusdem coenobii, poscens res a nobis vel ab aliis Deo devotis collatas, nostra apostolica auctoritate corroborari. Ejus petitionem utilem fore cernentes, confirmavimus eidem loco, sancti Petri auctoritate, cuncta quae dudum delegavimus, scilicet viginti duos mansos et semis in eadem villa Portus Suavis, cum banno et districtu, et quidquid ibidem possidemus in silvis et pratis, aquarum decursibus, terris cultis et incultis; tria etiam molendina in ipsa villa, et ecclesiam Sancti Mauritii, cum capella Sancti Andreae, de quibus nullus census nullumque servitium alicui debet solvi. Ecclesiam de Babainvilla cum capella de Xuilleyo , et capellam de Mazeriis ; medietatem ecclesiae de Saviniaco , medietatem capellae de Sampiniaco ; medietatem ecclesiae de Morlain-curte , capellam de Lagniaco ; ad Faveriis , medietatem ecclesiae et dimidium mansum allodii cum servis et ancillis. Concedimus etiam altaria praedictarum ecclesiarum absque ullius pretii redemptione in futuris temporibus perpetuis possidere; tertiam partem terrae de Cauleyo , cum dimidio banno; quatuor vineas ad Domnum-Germanum , et vinum decani; ad Straflede-villare, mansum unum; ad Grandem-Frasnum dimidium mansum. Confirmamus quoque eidem loco illa quae post constructionem ipsius coenobii praedicta abbatissa suo studioso labore acquisivit. Ad Humberticurtem tres quartarios, et dimidium molendinum, quem dedit ipsi monasterio Dado miles. Ad Bactris dimidium mansum, et silvam apud Valdonis-curtem , quem dedit Mamsedis uxor Windrici, ad Bossevini-frontum tres quartarios cum silva et pratis, quae dedit Odilla uxor Elbonis, inter Domnum-Martinum et Morli-curte, mansumque quem dedit Vindistoldis uxor Biralli de Vendopera; ad Domnum-Martinum super aquam arandum quartarium et semis, et tres partes medietatis ecclesiae; medietatatem ecclesiae de Puteolis et altare ejus, et quartarium alodi de Puteolis, quem dedit Radulphus pro uxore sua. Praeterea decernimus ut eidem coenobio praeficiatur abbatissa, quae secundum regulam sancti Benedicti praeesse et prodesse queat. Quoties quaelibet abbatissa ab hac luce migraverit, ab eisdem, laude episcopi, digna eligatur abbatissa; sin vero inter eas electio digna effici nequierit, ex alia qualibet congregatione idonea abbatissa expetatur. Inhibemus igitur et universo coetu praesentium fidelium annuente praecipimus, ac sub invocatione divini nominis contestamur unumquemque antistitem ipsius sedis, successorum videlicet nostrorum, ne unquam de hac praescripta facultate ancillarum Dei, quam illis per testamentum concessimus, subtrahere quidquam vel diminuere praesumat, neque ipsam aliquando congregationem exordinare vel injuste perturbare audeat; sed quoties ei ad eas venire placuerit causa charitatis, et piae sollicitudinis, veniat; et si qua inter eas ordinanda vel corrigenda sunt, clementer ac secundum Deum ordinare vel corrigere studeat. Si quis tamen, eorum iniqua cupiditate persuasus, hanc ordinationem nostram a nobis constitutam infringere aut violare tentaverit, iram Dei omnipotentis incurrat, ac poenam sempiternae damnationis irremediabiliter persolvat, nec sit illi pars cum Deo in retributione justorum, sed habeat partem cum principe tenebrarum, feratque judicium divinae ultionis, transfixus anathemate perpetuae maledictionis. Qui vero pio intuitu hujus privilegii nostri custos et observator exstiterit, a Domino Deo gratiam consequatur, et aeternae gloriae particeps efficiatur. In cujus bullae circulo est scriptum: MISERICORDIA DOMINI PLENA EST TERRA. Et in medio circuli: LEO PAPA. Postea magnum B. L. pro suscriptione. Datum Kalendis Octobris per manum Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae Romanae Ecclesiae, anno II domini Leonis papae IX, indictione III, cum plumbo et chorda in pergameno.
( Bainville ) ( Xuilly ) ( Maisières ) ( Sepvigny ) ( Champougny ) ( Morlaincourt ) ( Lagny ) ( Favières ) ( Chauloy ) ( Dom-Germain ) ( Fresnel-la-Grande ) ( Humbercourt ou Ambercourt ) ( Vaulioncourt ) ( Dom-Martin ) ( Puisieux )