EPISTOLA VI. DAMASI PAPAE AD ACHOLIUM THESSALONICENSEM EPISCOPUM.
Rusticus Gratiani Silentiarius commendatur, et confirmatur quod de Maximi ordinatione deque altero eligendo superiori epistola mandatur.
Dilectissimo fratri Acholio Damasus. Ad meritum filii mei Rustici addi aliquid amplius non potest, domine frater honorabilis. Hic enim cum habeat praerogativam officii sui, quod Silentiarius sit filii nostri Gratiani augusti, huc accedit, quod gratiam Dei Romae consecutus est, ita ut vellet munitus ad illas partes missus venire. Hunc ergo in omnibus honorificentiae tuae commodo, quasi proprium pignus suscipere digneris: ut Deo propitio in peregrinatione constitutus intelligat se a consacerdotibus Dei et diligi et honorari. Ad litteras sanctitatis tuae plene rescripsi, non mihi placuisse quod nescio quem Maximum ex Aegypto venientes comatum, vel maxime cujus habitus, juxta Apostolum, ignominiosus esset, Constantinopoli episcopum ordinare voluissent. Rectius igitur fecerit sanctitas tua, si dederit operam ut de caetero catholicus constituatur, cum quo nobis, Deo propitio, possit pax perpetua perdurare.