EPISTOLA LVII AD EUMDEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, JOANNI presbytero cardinali Neapolitano.
Fraternitatem vestram in Christo convenio, ut Anglicanae Ecclesiae assistatis pro Christo. Hoc enim mihi a vobis promissum indubitanter et gratanter recolo, quod mihi consilium, auxilium et patrocinium firmissime promisistis, ubicunque et contra quemcunque mihi justitia suffragaretur. Nunc autem in quo calculo mea, imo Anglicanae Ecclesiae causa consistat, ex nuntiis domini papae, domino Gratiano et magistro Viviano, et a venerabili Petro Carnotensi archidiacono potestis audire, et plane, si placuerit, cognoscetis quod non ego, sed rex et sui, more solito, pacis impedimentum attulerunt. Nam dignitates ejus, quantum salvo ordine meo et fidelitate Ecclesiae Romanae licuerit, servare paratus sum et augere, sed novam et perniciosam fidelitatis formam in Ecclesiam, Deo propitio, nunquam inducam. Ablata quidem mihi et meis restitui, aut Ecclesiae satisfieri peto, quia nunc auctore Deo constat, quod ex nulla, vel injusta causa resident penes ipsum. Nuntiis enim domini papae, et pluribus aliis palam confessus est, quod de toto tempore cancellariae nec pecuniae nec administrationis illi debeo rationem. Agite ergo, si placet, ut tollatur exempli pernicies, quae coaetaneos et posteros occupabit, si, quod absit! tam manifesta rapina et injuria Christi remanserit impunita. Jam enim convicta est duritia ejus, nec est quare debeat ulterius supportari, nisi qui fovet aut dissimulat errorem, in se ipsum alieni criminis provocet ultionem. Ego et coexsules mei, imo Ecclesia Anglicana, pro cujus libertate persecutionem patimur, et proscripti variis torquemur injuriis. Deo de caetero committimus causam nostram, aut, ut rectius dixerim, suam, ut ipse, in cujus conspectu in brevi sine acceptione personarum, sine suffragio numerum stabimus reddituri de actibus et voluntatibus rationem, dijudicet inter nos, et persecutores et oppressores Ecclesiae, et ad gloriam nominis sui promissionis, qua parvulos suos in praesentia corporis consolatus est, citius exhibeat veritatem. Interim de promissione vestra et charitate praesumens, affectuosius supplico, quatenus miseros nostros praesentium portitores benignius exaudiatis, et causam Christi promoveatis pro Christo, si autem ad Ecclesiam Romanam venerint episcopus Londoniensis et Gaufredus Ridel, sic illos tractate, ut tractari debent, qui seminant inter fratres discordiam. Cantuariensis Ecclesia suum vobis praesentat obsequium, quod promptissima devotione vobis et vestris impendet, cum vestro patrocinio, quod speramus, eruta fuerit a tribulatione malorum et dolore.