EPISTOLA CXLIV. WIBALDI ABBATIS AD HENRICUM ABBATEM FULDENSEM ET HEREVELDENSEM.  Ut dispersos filios benigne recipere velit.   (Anno 1149.)
Reverendissimo Patri et amico suo H. venerabili Fuldensi et Hersfeldensi abbati, et omnibus Fuldensis Ecclesiae filiis tam monachis quam laicis, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.
Filii et fratres vestri Lampertus et Dudo, et alii quidam nostram parvitatem vel per se vel per nuntios suos saepenumero adierunt, orantes attentius, ut ad pacem et reconciliationem vestram, et ad regressum monasterii sui, de quo se injuste pulsos conqueruntur, vestram per nostrae petitionis intercessionem aperiremus. Quod nos charitatis intuitu, licet inviti, tandem assumentes, omnium et singulorum pedibus animo advoluti, suppliciter deprecamur, ut misereamini fratrum vestrorum, et quia propriae actionis vitio de Ecclesia nec egressi nec ejecti sunt, sed quaedam communis discordia, quam esse firmiter sopitam oportet, de vestro eos collegio proturbavit, ipsos cum bona venia in congregationem recipiatis, et sicut filios et fratres vestros benigna charitate foveatis. Omnium fratrum nostrorum circa nos positorum sententia et petitio eadem est, timentium ne forte scandalum gravius aliquod inde valeat oboriri.