EPISTOLA CXXXIII. AD EUMDEM.
THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, utinam vero fratri, GILBERTO Londoniensi episcopo, declinare a malo, et facere bonum.
Excessus vestros, dum licuit, supportavimus: et utinam mansuetudo patientiae nostrae, quae nobis ultra modum damnosa exstitit, in totius Ecclesiae perniciem non redundet! Sed, quia patientia nostra semper abusi estis, et neque dominum papam, neque nos in verbo salutis vestrae voluistis audire, sed obduratio vestra in deteriora semper excrevit, nos urgente necessitate officii et ratione juris persuadente, ex justis et manifestis causis, anathematis sententia percellentes vos excommunicavimus, et a corpore Christi, quod est Ecclesia, donec condigne satisfaciatis, amputavimus. Praecipimus ergo in virtute obedientiae, et in periculo salutis, dignitatis et ordinis, quatenus prout ecclesiae forma praescribit, ab omni communione fidelium abstineatis, ne vestra participatio gregem Dominicum contaminet ad ruinam, qui vestra doctrina erudiendus et exemplis informandus erat ad vitam.