EPISTOLA CLXXVII. AD EUMDEM.  Confidentiam suam significat in ejus orationibus, et ad bene obeundum episcopale officium hortatur, sub spe aeternae mercedis.
Beatissimo Patri Remedio episcopo humilis levita Alcuinus salutem.
Acceptis amabiliter venerandae dilectionis vestrae litteris, quae me multo gaudio laetificaverunt, de prosperitate dignitatis vestrae, seu de recordatione nominis vestri, quoniam multum confido per Dei gratiam de intercessionibus sanctitatis vestrae; et quanto me plus peccatorem agnosco, tanto magis me indigere sanctas orationes vestras novi. Non solum me aliquid veniae mereri non dubito per vestrae charitatis continuas supplicationes, sed vosmetipsos magnam habere mercedem pro integritate sanctae fidei congratulor; nam et promissionem verissimam ipsius Veritatis habemus, quae ait: Ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo ibi sum in medio eorum . Congregatio nostra est in spiritu charitatis, non in corporis praesentia; et cui omnia praesto sunt, non latet eum charitatis nostrae puritas, sine qua nil placet Deo, nec munus ad aram. Hanc ergo sequamur intimo cordis affectu, ut ad illum pervenire mereamur, qui est vera charitas, et indeficiens beatitudo, et beata aeternitas: ut labor non sit inanis, sed ad perfectae retributionis perveniat gloriam. Ad hanc vicissitudinem sollicita litterarum tuarum dilectio meam segnitiem hortari nullatenus immemor esto, quatenus ad illam beatissimam visionem Domini nostri Jesu Christi pervenire mereamur, ubi est lumen aeternum et quies perpetuae pacis laetissima. Ad hujus beatitudinis pacem omnes ad te venientes, vel etiam pertinentes exemplis optimae vitae trahere non desistas; nec admonitionibus dulcissimis corda arentia irrigare segnis esto, ut culmen nominatae dignitatis in te sublimitatem meritorum habeat in conspectu Dei. Sint verba tua sale sapientiae condita, ut de te verissime dicatur: Ecce sacerdos magnus, qui in diebus suis placuit Deo; qui multiplicatis dominicae pecuniae talentis Domino suo occurrere dignus habeatur, et audire vocem desiderabilem: Euge serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini Dei tui . Properat enim dies ultimus, et tacito pede fessa senectus ingreditur cubile nostrum; stat ad ostium qui pulsat, si laeto animo adventum ipsius suscipiamus. Dies sunt pauci laboris nostri, sed bene laborantem sequitur merces sine numero dierum, ejus ordinatione qui ordinat diem aeternum secundum merita singulorum; in cujus domo mansiones multae sunt; sed hae omnes divitiis felicitatis et gloria beatitudinis sunt plenae, ubi sancti post hujus vitae sudorem aeterna pace fruuntur, qui nostrum de supernis sedibus exspectant agonem, desiderantes ex nobis augeri numerum suum, quo tu properans, beatissime Pater, meque precibus tecum rapere, secundum fidelissimas promissiones tuas, satage ut corona gloriae tuae mihi proficiat, Christo donante, in perpetuam miserationis Dei salutem. Divina gratia te, tuosque fideliter in Ecclesia Christi servientes, in omnibus proficere faciat, dilectissime et sanctissime Pater.
(Matth.
XVIII, 20) (Matth. XXV, 21)