EPISTOLA XXXIX. AD PAULINUM PATRIARCHAM.  Scire cupit quid devictis Hunnis pro gentis conversione acturus sit Paulinus ac saepius ad se litteras mitti postulat.
Dilectissimo Patri et pio pontifici Paulino patriarchae Albinus, vestrae filius dilectionis, perpetuae in Christo prosperitatis salutem.
Si quotidie tuae beatitudinis praesentia uterer, nunquam mellifluo ex ore tuo dulcedine satiarer; sed quantum avida mens ex fonte vitalis undae biberet, tantum sitis addita cresceret. At nunc tanta locorum spatia vicariae collocutionis familiaritatem dividunt, ut vix pergentis chartulae gerulus inveniatur. Et in angusto pectoris antro charitatis olla fervescit, nec habet quo fulgorem sui splendoris ostendat, cui coctas charitatis epulas apponat: et quodammodo abundantia suavitatis versa est in esuriem amaritudinis? In pampinis vitis florescit, sed cultor hujus vineae infructuosae non se pascit. Agricola uniones eruit de glarie , sed aurum in opus coronae deficit. Novit, qui mecum talia quid haec significare volunt paradigmata. Forte et harum lector litterarum talem se memorat, qualem me agnoscit in illis; et maxime tu, Pater sancte, de cujus corde fons et flumina de ventre ejus fluunt aquae vivae. Et qui haec in consolationem spei nostrae promisit, tui est inhabitator pectoris, qui est virtus sapientia Dei; in cujus potentia et gratia mirabiliter de Avarorum gente triumphatum est: quorum missi ad domnum regem directi, subjectionem pacificam et Christianitatis fidem promittentes. Et si hoc, divina eos praeveniente gratia, verum est, quis se servorum Dei tam pio et laudabili labori subtrahere debet, ut diaboli diruatur saevitia, et Christi Domini crescat servitium? 46 Sed quam plurimorum in te, pater optime, oculi respiciunt, quid vestra veneranda sanctitas facere velit. Quia et vicinitas locorum tibi competit, et sapientiae decus suppetit, et auctoritatis excellentia tibi appetit, et cuncta conveniunt quae tali operi necessaria esse videntur. Ideo meae parvitatis curiositas hujus sanctae rei desiderat veritatem, et tuae consilium deposcit prudentiae: vel quid exinde agere tam bona voluntas deliberatum habeat, agnoscere flagitat. Opus enim arduum est, sed ipsa attestante Veritate, omnia scimus esse possibilia credenti . Et qui de persecutore fecit praedicatorem , et de stercore erigit pauperem, ut sedeat cum principibus ; ipse potest de arida cordis mei caute rivulos vivi fontis, et in vitam salientis producere aeternam: quanto magis per totam Nilotici ruris latitudinem ad fecundandos diversi generis flores diffundere valet? Audiat, obsecro, per te unanimis tuae charitatis filius, quid paterna praevideat agendum prudentia. Certissimum itaque consilium salutis per os illius sperari debet, cujus pectoris septiformis consilii inhabitator dignoscitur. Binas vestrae paternitati paulo ante direxi chartulas, unam per sanctum episcopum Histriensem: aliam per virum venerabilem Aericum ducem. ne spreta charitas rugosa fronte, vel queruloso calamo exarare incipiat. Nequaquam in augmentum tristitiae meae diutius taceas, sed spiritum consolationis tibi a Deo datum, frequentes mihi apices facere almitatis vestrae consolationis non graveris, ut tuis bonis exhortationibus et sanctis orationibus adjutus, ad supplementum mercedis tibi perpetuae, divina auxiliante misericordia, vitae aeternae tecum particeps esse merear. Floreat in vestro divinis pectore donis Semper in aeternum sophia, sancte Pater. Et mihi conservet Christi dextra omnipotentis Incolumem, meritis augeat aetheriis. Donec suscipiat felix te porta polorum Qua memor esto. . . semper in ore mei.
( Edit., tunc) ( Edit., patrum) ( Edit., vitae, emanat, charitas) ( Edit., propterea) (Marc. IX, 22) (I Tim. I, 13) (Psal. CXII, 7) ( Cod. Sal. de vestro pectoris
abundantissimo flumine Geonica fluenta)
[tamen ] [ Cod. Sal., tamen] [ Edit., te] [ Edit., gloria] [patitur ] [verae emanat charitatis
] [ Cod. Sal. et S. Emmerami, consolatione] [et] [ Ed., genere] [ Cod. Sal. Dei] [tibi] [per te ] [scire] [de vestro pectore abundantissimo flumina
Gehonica fluentia ] [Spiritus] [esse] [ Et
utinam vel haec tertia mereatur aliquam vestrae beatitudinis
exhortationem] [quartam] [per] [ F. suppl. precor]