EPISTOLA CXL. AD WILLELMUM ARCHIDIACONUM LONDONIENSEM.
G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, dilectis suis Willelmo Londoniensi archidiacono et magistro Henrico, salutem.
Juxta illud Salomonis, multi assistunt coram faciem principum, sed omnium sententia ex Deo procedit. In ejus manu corda sunt regum; et ipse ea, cum vult, ad omne quod disponit inflectit . Inde est, quod si negotio, quod viriliter assumpsistis, suum dominus rex nondum praebet assensum, non tamen desperandum vel a proposito en . . . . resiliendum est, cum sit facillimum Deo, cor ejus et animum ad id quod sibi placitum fuerit, inclinare. Quod in negotio summum est, jam complestis; obsecro ne cura minima deficiatis. Canonice celebrata electio, defectu vestro ne deficiat, quae cito plenum robur habitura est, si ipsi nequaquam defeceritis. Quo enim vobis major vel apud Deum gratia, vel apud homines gloria, causam Dei, postpositis omnibus, viriliter inchoasse, eo abundantior secutura est confusio; si, quod absit! fortitudinis spiritu destituti, ab eo quod vobis domini papae, et omnium fere conciliat corda, recedetis. Confortetur itaque cor vestrum in Domino charissime, et juxta vias quas vobis aperiet Dominus, quod coepistis explete, et de nobis in quantum facere possumus. in negotio amici confidite. Valete.
(Prov.
XXI) (Psal. XXX)