VIII. AD EPISCOPOS ANGLIAE.
Fratribus et filiis in Christo omnibus episcopis Angliae, FORMOSUS.
Audito nefaudos ritus paganorum partibus in vestris repullulasse, et vos tenuisse silentium, ut canes non valentes latrare, gladio separationis a corpore Dei Ecclesia vos ferire deliberavimus. Sed quia, ut nobis dilectus frater noster Plemundus intimavit, tandem evigilastis, et semina verbi Dei olim venerabiliter jacta in terra Anglorum coepistis renovare, mucronem devorationis retrahentes, Dei omnipotentis et beati Petri apostolorum principis benedictionem vobis mittimus, orantes ut in bene coeptis perseverantiam habeatis. Vos enim estis fratres, de quibus loquens Dominus inter alia inquit: Vos estis sal terrae; et si sal evanuerit, in quo salietur? Et iterum: Vos estis lux mundi : significare volens per verbi sapientiam condiri mentes hominum a vobis debere; et in moribus, et in vita vestra bonae actionis studium, quasi lumen apparere fidei, per quod gradientes ad vitam, quomodo caute ambulent, videant, ut ad promissionem aeternae beatitudinis sine offensa currentes valeant pervenire. Nunc accingimini ergo, et vigilate contra leonem qui circuit , quaerens quem devoret; et non patiamini ulterius in regione vestra penuria pastorum Christianam fidem violari, gregem Dei vagari, dispergi, dissipari. Sed cum unus obierit, alter qui idoneus fuerit canonice protinus subrogetur. Nam secundum legem plures facti sunt sacerdotes, eo quod morte prohiberentur permanere. Quod David considerans ait: Pro patribus tuis nascentur tibi filii, constitues eos principes super omnem terram . Nulla itaque mora sit subrogandi alium, cum quilibet sacerdotum ex hac vita migraverit; sed mox ut illi, qui primae sedis principatum gerens, inter vos caeteris episcopis praeesse dignoscitur, fratris obitus fuerit denuntiatus, facta electione canonica alter consecratus succedat. Quis autem inter vos principatum tenere debeat, quaeve sedes episcopalis caeteris praepolleat habeatque primatum, abolitanis temporibus notissimum est. Nam, ut ex scriptis beati Gregorii, ejusque successorum tenemus, in Doroberniae civitate metropolim sedemque primam episcopalem constat esse regni Anglorum, cui venerabilis frater noster Pleimundus nunc praeesse dignoscitur; cujus honorem dignitatis nos ullo pacto imminui permittimus, sed ei vices apostolicas per omnia gerere mandamus. Et sicut beatus Gregorius papa primo vestrae gentis episcopo Augustino omnes Anglorum episcopos esse subjectos constituit, sic nos praenominato fratri Doroberniae, sive Canterberiae archiepiscopo ejusque successoribus legitimis eamdem dignitatem confirmamus; mandantes, et auctoritate Dei, et beati Petri apostolorum principis praecipientes, ut ejus canonicis dispositionibus omnes obediant, et nullus eorum quae ei suisque successoribus apostolica auctoritate concessa sunt, violator existat. Si autem quivis hominum contra haec aliquando niti ac imminuere tentaverit sciat, se procul dubio mulctandum fore gravi anathemate, et a corpore sanctae Ecclesiae, quam inquietare molitur, perpetuo nisi resipuerit separandum.
(Matth. V.) (ibid.) (Psal. XLIV)
[ ms., auditis nefandorum
ritibus paganorum] [ ms., Ecclesiae] [ ms., Plegemundus hic et infra ] [ ms., devotationis] [ ms., circumit] [ ms., religionem] [ ms., 

prohibebantur] [ ms. add., et in spiritu Christi Ecclesiam futuram
fore permansuram ad finem usque saeculi prospiciens] [ms. nati
sunt ] [ in omnem terram desunt in ms.] [ ms., ab olitanis] [ ms., Dorobernia] [ ms., Cantuburiae]