EPISTOLA LIX. AD JUSTINIANUM.  Justiniani studium erga ecclesiasticam pacem laudat, eique Heliam, Thomatem et Nicostratum episcopos commendat.
Hormisda Justiniano viro illustri.
Studium vestrum erga ecclesiasticam pacem et damnatos haereticae contentionis errores, ipsis rerum effectibus approbamus; cujus vos operis magna immensaque sine dubio merces exspectat. Hinc est quod quidquid pro canonum firmitate et pro apostolicae sedis reverentia necessarium duxerimus, magnitudini vestrae secura peragendum protinus praesumptione mandamus, quia cum magno vos gaudio pro causis talibus sperata suscipere, multiplicia hujusmodi exempla testantur. Quare omissis in longa circuitione principiis, ad rem ipsam praesentis paginae verba convertimus. Moeret Ecclesia, et magno votivae unitatis exordio frui praestita non potest pro unius causae afflictione laetitia: hanc ut nobis sollicitudinem beneficia vestra submoveant, non parvis precibus exoramus. Angit nos enim et praesens dolor, et futurorum occasio procurata certaminum, per quam et venerabilium Patrum regulae negliguntur, et apostolicae sedis putatur auctoritas posse contemni. Nam cum divino clementissimique principis beneficio, sed et vestro simul adnixu hi soli credantur esse pontifices, et jure Ecclesias continere, qui ad communionem nostram damnatis erroribus redire consentiunt; Heliae, Thomati atque Nicostrato fratribus et coepiscopis nostris, qui bonum causae etiam sub adverso imperatore dedere principium non solum nihil ad provectum bona studia profuerunt, verum etiam collatae sibi a domino obtinere nequeunt officia dignitatis, et extorres a commissis sibi gregibus subire coguntur miserias damnatorum. Quapropter quaesumus et per divinam vos misericordiam obtestamur ut eorum causae summum patrocinium et probatae vivacitatis impendatis affectum, piissimi principis haerendo vestigiis, quatenus eos tandem suis Ecclesiis et pietatis intuitu et justitiae contemplatione restituat; quia in illorum contumeliam ab inimicis asseritur optatum nostrae communionis displicuisse consortium.
(quae justa est)