VI.  Ad eumdem, forte Nitkerum episcopum Frisingensem, cui quemdam commendat qui beneficium amittere debeat.
+ Domno N. desiderabili meritorum sanctuario, digno apostolorum vicario, E., post hujus exsilii incolatum coelestis patriae senatum.
Praesentium allator litterarum vestrae in conspectu dominationis aliquid valere sperans meae conamen postulationis, obnixe haud cessavit deprecari mea vestrae paternitati legatione se commendari. Qua de re magnopere efflagito propter Christi amorem, meique famulaminis ob devotionem, quatenus ipsius dignemini querimoniam auscultare, et ad sui senioris dominium illius subrogare miseriae vestrum praepotens patrocinium. Paterno quidem jure beneficium, si dici fas est, sibi in haereditatem collatum, assiduisve cum muneribus ab episcopis prioribus comparatum, vestrum nisi adminiculum eidem auxilietur, a se funditus alienari veretur. Sagacitas vero vobis coelitus infusa, poterit celeriter examinare, hunc nihil in hac re contra justitiae normam postulare.