EPISTOLA CCCLIV. WILLELMI AD HUGONEM DUNELMENSEM.
Venerabili Patri et domino Dei gratia illustri Dunelmensi episcopo H., suus WILLELMUS, salutem et felices ad vota successus.
Miseranda rumorum novitate turbatus multoque acrius afflictus quam ea novi mentis vestrae serenum tristitiae nubilo caligare, rerum eventus sollicitus exploro, ut si quos vestris auribus offerendos comperero vobis scripto mediante significem. Noveritis itaque archiepiscopum Rothomagensem et episcopos Wigornensem, Eboracensem et Lexoviensem, et clericos Raginaldum Lumbardum, Ricardum Barre, Magistrum Henricum de Northamptona, et plerosque alios ipso die conversionis beati Pauli Senonas venisse ut animum archiepiscopi Senonensis, qui ibidem eadem die omnes suffraganeos suos ad exsequendum mandatum domini papae convenerat vel precibus lenirent, ne sententiam interdicti in terra regis pronuntiaret, vel ipsam sententiam appellatione suspenderent, qui nec precibus eorum acquiescens, nec appellationem eorum attendens, expositis in medio litteris sententiam continentibus et appellationis remedium excludentibus, toti terrae regis in partibus transmarinis indixit. Sed non fuit a Rothomagensi recepta sententia: dicebat enim non Senonensi soli, sed utrique eorum litteris illis ad utrumque directis, ferendae sententiae auctoritatem et potestatem fuisse collatam. Adjecit etiam mutatum esse casum. Praeceperat enim dominus papa, ut si Cantuariensis archiepiscopus captus teneretur, praenominata sententia exsecutioni mandaretur. Ad haec duo in hunc modum respondit Senonensis. Ad primum, quia, etsi ad utrumque essent litterae directae, tamen in eis continebatur quod si alteruter a sententia ferenda et exsequenda desisteret, reliquus utrique injunctam praeceptionem effectui manciparet. Ad secundum vero, quoniam si minori casu domini Cantuariensis injuriam dominus papa hac poena decrevit esse ferendam, multo fortius in casu majori et tam detestabili, hoc idem voluit esse faciendum, facta tamen appellatione omnes praedicti Romam profecti sunt, excepto Lexoviensi. De domino rege Francorum hoc vobis duxi nuntiandum quoniam proxima die Jovis post conversionem beati Pauli profectus est ad colloquium inter ipsum et imperatorem, petitione ipsius imperatoris habendum Dominica qua cantabitur Invocavit in confinio regni et imperii versus Meschisi ubi speratur de reformanda unitate et pace ecclesiastica esse tractandum et inter ipsos tum conjugiis, tum aliis pacis foederibus, amicitiam esse firmandam. Inter innumera, quae fama imo veritate docente didici quoniam caetera vel modica vel vobis arbitror manifesta, sola praedicta ad vestram audientiam deferenda decrevi. Vale.