EPISTOLA CCLXXXII. R. STABULENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  De actis Leodii adversus incendiarios praediorum Stabulensium.   (Anno 1151.)
Domino suo et patri WIBALDO venerabili Stabulensi abbati, frater R. obedientiae, subjectionis ac orationum devotissimum munus.
Sabbato post discessum vestrum Leodium profecti Dominica venimus, ibique abbatem Florefiensem de bonorum suorum violenta rapina querimoniam facientem invenimus. Cui ab archidiaconis et abbatibus die eodem, nobis vero in crastino responsum est, proximo Sabbato episcopum venturum, reverti nos ea die debere in palam querelam nostram facturos, se vero nobis in omnibus justitiae nostrae adfuturos. Itum est, reversum est, et die praedicto in conventu magno archidiaconorum, abbatum, cleri litteras vestras domino episcopo praesentavimus. Quibus a fratre Henrico palam distincte recitatis, respondit episcopus dubitare se utrum liberos homines parochianos suos excommunicare possitis, judicio tamen archidiaconorum consilioque omnia acturum. Causa tam nostra quam Florefiensis in crastinum protracta est, et praesente frequentiore conventu requisitus episcopus causam nostram in responsis archidiaconorum dixit consistere, archidiaconi nihilominus privilegia et jura Ecclesiae nostrae neque consilio, neque judicio suo velle convellere. Tum episcopus: Cum, inquit, abbatem vestrum et privilegia et chartas ejus videro, consilio meorum, quae justa sunt, agam. At nos de responso hoc praemuniti, diffugiis ejus sic obviavimus. Quoniam tempore praedecessoris vestri domini Alberonis excommunicationem Ecclesiae nostrae ratam habere nolentis, archidiaconi, qui adhuc superstites sunt, et praesentes sunt, excommunicationem in Walterum de Warnanz et Balduinum de Hosden a nobis factam ratam esse censuerunt. Viderit prudentia vestra, si judicio et testimonio archidiaconorum et priorum Ecclesiae vestrae possit refragari. Verumtamen, quoniam dominus abbas abest, in cujus custodia et potestate privilegia Ecclesiae nostrae sunt, qui ea, cum necessitas poposcerit, tempore et loco personae congruenti relegenda praesentabit: nos in articulo hoc Ecclesiae nostrae praetermittentes, auctoritate domini papae Eugenii roboramus sententiam ejus de incendiariis datam, sicut de vestris ita de nostris observari postulantes. Et prolata schedula lectoque capitulo de incendiariis, auctoritate domini papae sententiam ejus de incendiariis nostris ratam eum habere et observare urgebamus. Tandem, adductus vel instantia nostra, vel ne domini papae offensam incurreret, dixit se privilegiis nolle contraire, praeceptis vero domini papae velle libenter obedire: statim excommunicationem in incendiarios nostros datam archidiaconos ex auctoritate domini papae praecepit observare. Illis vero nomina eorum de manu ejus requirentibus, cum ipse ea per se dare nollet, dies in noctem protracta est. Tandem ipse nominum schedulam per se recepit, nunquam nisi coactus sententiam de incendiariis nostris observaturus. Ita ab eo recessimus parum adhuc certi, quid super hoc egerit. Fama erat et constabat, quod dominus episcopus nuntios suos ad Urbem direxerit, et quod ad curiam praesentem domini regis Wormatiam iturus erat, mille marcis datis dominum regem in perniciem et depopulationem comitis Namurcensis adducturus. Comes autem per abbatem Florefiensem nos multum sollicitavit, ut ejus verbum apud dominum regem manuteneretis, et bono fine, si possibile esset, terminaretis. Episcopus et comes nullo modo a guerra desistere volunt, sed rursus post Natale Domini cuncta devastare intendunt. Comes God., ut dicitur, Harizeis intrat terram nostram, et in Condustrio et in Arduenna depopulaturus, nisi redemptione accepta cessaverit. Comes Henricus nondum convaluit. Comes de Loz Tournines nostram vastabit, et Bosonem et Gosvinum fratres captivos tenet. Wellin episcopus post Natale se dicit incendio vastaturum, quod ex auctoritate domini papae ne faceret monuimus, quia ad eum transituri eramus, quod vos etiam tam ex domini papae, quam ex domini regis auctoritate prohibere satagatis. Facies rerum vestrarum tam intus quam foris eadem est, quae in exitu vestro erat, et ideo, si quid jubere, si quid ordinare disponitis, beneplacitum vestrum rescribite. Consilii enim et ordinationis vestrae providentia egemus. Valete in Domino, iterum dico, valete et gaudete.