EPISTOLA V. AD COELESTINUM PAPAM.
Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici COELESTINO, frater G. ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, totum quod obedientiae et obsequii valet humilis et prompta devotio.
Fidelis Dominus in omnibus verbis suis , qui quod Ecclesiae repromisit, incessanter operari non desinit; ipse ad stabiliendam fidem et confirmandam spem, promisit se usque ad consummationem saeculi Ecclesiae non deesse, et juxta verbum suum nobiscum manens in saecula , sanctus in opere et promisso verax indubitata fide agnoscitur. Nuper animos omnium nostrum nubilosa caligo confuderat et ad decessum domini et Patris nostri honorandae memoriae Innocentii fugerat dilectus a nobis super montes Bethel et ad supernorum colles aromatum aliquandiu declinaverat. Sed dum vos in ipso apostolatus culmine ejusdem loco suscipimus, ipsam in vobis dilecti praesentiam reamplectimur et cum omni gratiarum actione et tota animorum alacritate veneramur. Obscuratum nobis fuerat aurum et immutatus color optimus ; sed ecce magis rutilat festivus ornatus Ecclesiae, totum nobis convertens in gaudium et laetitiam et solemnitatem praeclaram. Noctem mundo fecerat sol, aversus in tenebras; sed, reassumpta claritate, totum quod tenebrarum erat, radio gratissimae lucis illuminat. Haerebant lacrymae in maxillis nostris, et intra praecordia dolor aestuabat inclusus, dum in ipso rerum culmine ad tantum casum dissensionis schisma pio timebamus pavore contingere. Sed subitum infortunium subita etiam fortuna secuta est, et sicut unus Deus, una fides, unum baptisma , sic unus pastor in terris totam moderatur Ecclesiam, qui cunctas charitate compaginans, omnes Ecclesiae partes una facit pietate gaudere. Vestrae igitur curae et prudentiae nos et nostra committimus, et quantum pia praesumit devotio pro domino et amico nostro Nigello Eliensi episcopo serenitati vestrae supplicamus, ut ea qua filios amplecti charitate non desistitis ipsum suscipiatis et necessitatibus ejus pie subveniendo caeteros filios vestros arctiori vobis charitatis vinculo astringatis. In aeternum conservetur incolumis vestra sublimitas, in Christo dilecte Pater.
(Psal.
CXLIV) (Matth. XXVIII) (Thren. IV) (Ephes. IV)