XXVII.  Alexandri papae II privilegium pro abbatia Sancti Dionysii.   (Anno 1065.) [DOUBLET.  Hist. de l' abbaye de Saint-Denis,  p. 466.]
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, regibus et ducibus, principibus atque dominatoribus, et eis omnibus qui tunc sunt et venturi sunt futuris temporibus.
Quoniam justis petitionibus assensum nos praebere, et Ecclesiae sanctae vigilanter utilitatibus oportet inservire, Deo nostro sine dubio per hoc speramus nos placere, si res et ecclesiasticas constitutiones a sanctis Patribus ita ut constitutae sunt cogamus permanere, et ne deinceps ab iniquis impune corrumpantur, nostra auctoritate corroborare. Quapropter notum facimus praesentibus et futuris omnibus, videlicet regibus et ducibus, principibus et dominatoribus, seu cunctis apostolicae sedis fidelibus, quod venerabilis abbas Rainerius, et monachi monasterii beati Dionysii martyris, ubi ipse sanctus in corpore quiescit, nostram praesentiam adierunt, suppliciter postulantes quatenus privilegia, eidem monasterio a domno Dagoberto, Francorum rege, ipsius loci fundatore concessa, sed et Clodovei, filii ipsuis Dagoberti, regumque simul eorum omnium immunitatum confirmationes, quicunque suam illi monasterio beati Dionysii martyris auctoritatem promulgantes praestiterunt, sed et privilegium quod fecit dominus et venerabilis Landericus Parisiacae urbis episcopus, una cum consensu suorum canonicorum pariterque regionis illius episcoporum, de libertate et emissione clericorum in suis ordinibus omnibus, quod videlicet omnes secundum metas a se discretas in circumscripto ecclesiis deservientes, a sua et omnium suorum successorum potestate absolvit, et abbati et fratribus monachis supradicti monasterii regendum et disponendum contradidit, sanctorumque praedecessorum nostrorum Romanorum pontificum, Zachariae, Stephani, Leonis, Adriani, Nicolai atque beatae memoriae domini Leonis privilegiorum decreta, sancta et apostolica auctoritate confirmata, nec non privilegium episcoporum illius patriae de praedicti loci corroboratione temporibus Caroli regis factum, nos demum manum imponentes, nostra etiam auctoritate dignaremus roborare. Providentes ergo eidem Ecclesiae, et ad munimentum praelati ibi abbatis, atque fratrum praesentium et futurorum, qui in ipso venerabili monasterio Deo militare vident r utile fore auctoritate beati Petri apostoli et nostrae privilegio paginae praedictorum regum, seu praedecessorum nostrorum et ejusdem patriae venerabilium episcoporum decreta roboramus, regum omnium potentiam, sive successorum nostrorum a Christo creditam auctoritatem obtestantes, ne locum sancti Dionysii Christi martyris, suis auctoritatibus et privilegiis roboratum, vel per se, vel sibi subditos, quoquomodo temerare patiantur in aevum. Sancientes etiam promulgamus ne ullus aliquando Parisiacae urbis, vel aliarum Ecclesiarum episcopus, quaqua ratione vel quacunque causa ab abbate, vel a fratribus praedicti loci, vel ab his omnibus qui sub eorum potestate, secundum Patrum praedictorum decreta, sunt constituti, aliquid in piis privilegiis a nobis corroboratum audeat utcunque repetere. Praecipimus quoque ne quis eorum episcoporum a quibus ista postulare voluerint, eis oleum, chrisma, tabulas, benedictiones, consecrationes, ordines, suis temporibus praesumat denegare, et ne quis episcopus Parisiacae sedis haec eis deneget, vel alium qui eis contulerit pro hoc interpellare tentet, omnino interdicentes prohibemus. Hoc insuper etiam jubemus, ut, pro causis et responsis ecclesiae suae, nostram atque nostrorum successorum audientiam licenter habeant appellare et adire, nullusque eos interim condemnare, vel res eorum invadere conetur. Quod a nostris utique praedecessoribus eis ante constitutum est. Quod si quisquam cujuscunque potentiae, vel persona cujuscunque ordinis vel aetatis, hoc nostrae nostrorumque praedecessorum auctoritatis privilegium quoquomodo ausus fuerit violare, sempiterno damnetur anathemate, ligatus beato Petro nobisque a Deo concessa potestate; conservatores autem perpetua fruantur benedictione. Datum Laterani secundo Nonas Maii, per manum Petri sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi atque bibliothecarii, anno quarto pontificatus domni Alexandri secundi papae, indictione quarta. Hildebrandus, sanctae Romanae Ecclesiae archidiaconus, consensit. Desiderius, cardinalis Sancti Petri et abbas Sancti Benedicti, cons. Bonifacius Albanensis episc. cons. Joannes Portuensis episc. cons. Petrus Damianus Hostiens. episc. cons. Mainardus de Sancta Rufina episc. cons. Hubaldus Sabin. episc. cons. Joannes Tusculanens. episc. cons. Joannes Thiburtinae episc. cons. Hubertus Ariminensis episc. cons. Andulfus Feretranensium episc. cons. Guvinieldus Sinogaliens. episc. cons. Clotharius Acsimanensium episc. cons. Benedictus Fossabrunensis episc. cons. Aginus Asisinatensium episc. cons. Dominicus Balbinofiscium episc. cons. Joannes Piscencium episc. cons. Rainerius Forianensecium episc cons. Dominicus Pensauriensecium episc. cons. Gisilbertus Tuscanecium episc. cons. Joannes Balneoregense civitatis episc. cons. Jeronymus Frequatinecium episc. cons. Petrus Castellanecium episc. cons. Atinolfus Gatensis episc. cons. Adelbertus Marimens. episc. cons. Joannes Subtrensis episc. cons. Mainardus Urbinens. episc. cons. Bernardus Populonensis episc. cons. Leo Pistoriensis episc. cons. Lanfrancus Elusinae civitatis episc. cons. Vuido Pisanecium episc. cons. Joannes Biternecium episc. cons. Constantinus Aretinus episc. cons. Dominicus Granden sis patriarcha cons. Andreas Spoletinus episc cons. Alto Folomensis episc. consensit. Hermen fredus Sedunens. episc. cons. Drogo Matisconens. episc. cons. Gaufredus Parisiensis episc. cons. Harro Aurelianensis episc. cons. Vuido Belvacensis episc. cons. Hugo Trecassinus episc. cons. Gaufredus Antissiodorensis episc. cons. Goscelinus Burdegalensis episc. cons. Willelmus Engolismae episc. consentit.
(cujus nos immeriti vicarii existimus) (prout ipse abbas vel patres
vel eorum successores expetierint)