XXIII.  Ottonis episcopi traditio ad monasterium S. Michaelis.   (Ante an. 1123.) [  Ex diplomatario monasterii.  ]
In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Otto Dei gratia episcopus.
Quia facile res in oblivionem ducuntur, quorum origo nescitur, debet earum series litteris imprimi, ne per succedentia tempora ipsarum memoria mentibus hominum possit elabi. Quapropter praesentis chartae pagina omnibus, tam praesentibus quam futuris, significare volumus qualiter praedium in Altenholfeld de manu Adeloldi Walpotonis in ditionem nostram cesserit, vel in quos usus a nobis deputatum sit, ne per ignorantiam rei gestae liceat cuiquam in posterum vel aliud hinc aestimare, vel minus forsitan utiliter aliquid inde disponere. Udalricus Walpoto cum exigentibus culpis suis anathematis vinculo innodari meruisset, in brevi exhinc sub ipsa excommunicatione praesentem vitam finivit: qui, cum adhuc viveret, cum fratre suo Adeloldo disposuerat ut de bonis suis pro remedio animae suae ad coenobium Sancti Michaelis in montem daretur praedium Damesdorf, ubi ecclesia sita est, atque molendinum cum aliis duobus mansis in Dalenvelt, ut post obitum suum sepulturam ibidem ipse consequeretur, et fratres devotius in communicatione orationum et eleemosynarum suarum ejus memoriam haberent. Defunctus autem cum propter excommunicationis sententiam sepeliri non permitteretur, frater ejus Adeloldus nos adiit, et accepto consilio praedium Altenholfeld libero et absoluto jure possidendum nobis tradidit, quatenus et sibi beneficium fratris eidem mortuo fratri sepulturam soluto banni vinculo impetraret. Obtinuit ergo quod voluit, sed a monasterio Sancti Michaelis oblationem, quam frater disposuerat, subtrahere sibi retinuit. Nos autem praedium nobis traditum possessivo jure sub potestatem et dominium nostrum redegimus, et habita postmodum deliberatione ad altare Sancti Michaelis sine omni contradictione donavimus, ut lumen unum continuum perpetuo exinde habeatur ibi, ut et nobis lumen perenne Dominus cum sanctis suis concedere dignetur. Sane curam et defensionem ipsius allodii Walthero de Streitberg ea conditione commisimus, ut non advocati jure sed defensoris pietate rusticis praeemineat, nulla eos vi opprimendo aut iniqua exactione laedendo. Testes hujus rei sunt Eberhardus praepositus, Egilbertus decanus, Udalricus custos, Tuto scholasticus, Reginboto comes, Storkerus comes, Arnoldus de Chunstatt, Ezzo de Willhalmerstorf, Billinc de Memenstorf, et alii multi.