EPISTOLA CCCLXXXVII. LUDOVICI AD HUMBALDUM ET HYACINTHUM CARDINALES.
LUDOVICUS rex Franciae, HUBALDO Ostiensi episcopo et JACINTHO cardinalibus.
Dilectioni vestrae uberes gratias referimus pro archiepiscopo Cantuariensi, cujus negotium tam pie ac perseveranter, amore Dei et nostro fovistis. Quod si finem debitum ministerii ac patrocinii vestri obsequio consecutum non fuerit, non minus tamen laudis, non minus gratiae sollicitus diligentiae vestrae favor promeruit. In regno nostro propalatus est sermo scandalum generans, subortum est murmur, quod de facile sedari non potest. Recolitur ubique cum admiratione, quod dominus papa contra dominum Cantuariensem litteras patentes regi Angliae, inanis gloriae cupido, nuper indulsit, in quibus os et manus Cantuariensis suspenditur, in quibus ei potestas omnimoda tam in regnum Angliae, quam in regni personas inhibita est, donec gratiam regis ad plenum fuerit consecutus. Non habemus dominum papam accusare vel in manifesto arguere, quia dominus est; sed quae ipsius opinionem denigrant, omnino silere non possumus. Et quid imperatori, aut aliis schismaticis, qui nobis insultant, sufficienter habeamus respondere, nisi nos vestra vel domini papae discretio super hoc instruxerit, invenire non valemus.