EPISTOLA CCCIX. AD . . . . . .
Salutem et gaudere semper in Domino.
Licet omnibus quos fidei Catholicae commendat religio, benefacere debitores sumus, his tamen propensius intendere pietas hortatur, qui, Judaeorum spreta perfidia, sacra baptismatis unda renati, Jesu Christi fidem nudi plus eligunt, quam ut caducam habentes opulentiam occidentem legis litteram sectari velint. Et ne rectitudinis zelum in bonae voluntatis voto quotidianae necessitatis turbet instantia, eo solertius providendum, quo timetur justius, ne in neophitis eruditionis novae planta marcescat citius, quam in manentem charitatis radicem solidetur. Unde vestram, in Christo dilecti, exhortamur charitatem, ut in latorem praesentium ad fidem Christi Londoniae noviter conversum, oculos misericordiae et pietatis viscera benignius intendatis, quatenus fraternae charitatis in eum exhibita devotio eum tam novellum adhuc ad susceptae gratiae summam fortius augeat, et ad idem alios invitet. Nos autem his qui remunerationis aeternae intuitu, huic Nicolao aliquam de facultatibus suis portionem, ad relevandam ejus tenuitatem dederint, de Dei misericordia et apostolorum Petri et Pauli intercessione confisi, de injuncta sibi poenitentia viginti dies relaxamus, et orationum et beneficiorum quae in nostra fiunt Ecclesia, participes constituimus. Valete in Christo.