EPISTOLA XXII. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Patri suo et domino, Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati THEOBALDO frater G. Glocestriae dictus abbas, humilem ex charitate non ficta obedientiam.
Rogamus benevolentiam vestram, in Christo dilecte Pater, ut excusationem, quam ad praesens necessitate praetendimus, ipsi suscipiatis, et de mandato vestro si quid minus agimus, paterna hoc nobis charitate remittatis. Absit enim ut quid audeam in praesentia vestra confingere, qui summum mihi solamen aestimem una vobiscum dies hujus incolatus individua vitae conjunctione transigere. Sed his qui circa nos sunt, satis superque notum est, quomodo nuper irruerint Wallenses in nos, et quod trans Sabrinam fluvium potissimum habebamus, totum fere usque in ipsas Walliae profunditates abegerunt. Unde necesse est mihi hac ipsa Dominica, qua Londoniae convenietis, colloquio regum Wallensium interesse in Glamorgan, vel plusquam trecentarum marcarum damnum irrecuperatorie sustinere. Quia ergo in tota terra cordis vestri ad plenum dominatur charitas, dabitis filio exoranti hanc veniam, ut paterna licentia ad praesens urgenti et instanti plurimum Ecclesiae nostrae necessitati deserviam. Valeat dominus et Pater meus dilectissimus.