EPISTOLA XXXIV. CENA BONIFACIO. [A. D. 733.]
Venerando Pontifici Bonifacio Christi amatori Cene indigna salutem.
Jam fateor tibi, charissime, quia licet te corporalibus oculis raro intuear, quod te tamen spiritualibus luminibus cordis jugiter aspicere non cesso. Et haec parva munuscula magis indicia charitatis sunt, quam ut tuae sanctitati digna sint. Et hoc tibi notum facio, quod usque ad finem vitae meae te semper in meis orationibus recordor. Et te rogo per creditam amicitiam ut meae parvitati fidelis sis, sicut in te credo; et ut me in tuis orationibus adjuves, ut Deus omnipotens vitam meam secundum suam voluntatem disponat. Et rogo ut si unquam aliquis tuorum ad hanc provinciam veniat, ut meam paupertatem interpellet, et si in aliqua re vel carnalis commodi vel spiritualis adminiculi vel tibi, vel alicui tuorum possim adjuvare, ut mihi indicet, et ego, ad magnam salutem animae meae, credo ut secundum vires meas imperium tuum atque jussionem adimpleam. Vale semper in Domino.