XCII.  Ecclesiae S. Evasii Casalensis privilegia et possessiones confirmat.   (Anno 1120, April. 23.) [DE CONTI,  Notizie storiche di la cista di Casale,  tom. l, p. 334.]
CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GERARDO praeposito, et ejus fratribus in ecclesia Sancti Evasii regulariter viventibus, tam praesentibus quam futuris in perpetuum.
Desiderium quod ad religiosum praepositum, et animarum salutem pertinere monstratur, auctore Deo, sine aliqua est dilatione complendum. Proinde nec petitioni vestrae benignitate debita impartimur assensum, vitae namque canonicae ordinem quem professi estis praesentis privilegii auctoritatem firmamus, et ne cui post professionem exhibitam proprium quid habere, vel sine praepositi, vel sine congregationis licentia de claustro discedere liceat interdicimus, et tam vos, quam vestra omnia sedis apostolicae protectione munimus. Vobis itaque vestrisque successoribus in eadem religione per Dei gratiam permansuris omnia perpetuo possidenda sancimus, quae in praesentiarum pro communis vitae sustentatione legitime possidere videmini. Quaecunque etiam in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, oblatione fidelium, vel aliis justis modis poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Nec praepositorum alicui facultas sit ecclesiae praedia personis saecularibus in feudum dare, vel quibuslibet ingeniis alienare. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat eamdem Beati Evasii ecclesiam temere perturbare, claustri vestri domus invadere, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Sane clericos saeculariter viventes ad praepositi vestri conversionem suscipere nullius episcopi, vel praepositi contradictio vos inhibeat. Illud praeterea omnimodis interdicimus, ne quis militum, seu quorumlibet saecularium personarum de rebus ejusdem ecclesiae, seu rusticorum ad ipsius ecclesiae parochias pertinentium decimas auferre praesumat. Sed in vestros, seu ecclesiae vestrae usus juxta sanctiones canonicas conferantur. Vobis quoque vestrisque successoribus in catholica unitate permanentibus id concedimus facultatis, ut si aliquando Vercellensi ecclesiae catholicus defuerit episcopus, chrisma, oleum sanctum, ordinationes clericorum, a quo malueritis catholico suscipiatis episcopo, conservata in posterum catholici episcopi debita reverentia. Ad hanc adjicientes vobis licentiam indulgemus in duabus ecclesiae vestrae festivitatibus fidelibus ad eam convenientibus competentem remissionem de peccatis per annos singulos faciendis. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem ecclesiae justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Placentiae per manum Grisogoni sanctae Ecclesiae Romanae diaconi cardin. ac bibliothecarii, IX Kal. Maii, indict. XIII, Incarnationis Dominicae anno 1121 pontificatus autem D. Calixti II papae anno II.