EPISTOLA CLXXV. AD EUMDEM.
ALEXANDRO papae, GIBERTUS Londoniensis episcopus, humilem ad omnia in quo mea valet parvitas obedientiam.
Severitatem, domine, Patris nostri domini Cantuariensis archiepiscopi ex quibusdam auditis et agnitis recte suspectam habens, ne indebitae poenae nexibus me arctaret et laqueis, ad vestram circa initium Quadragesimae appellavi clementiam, et appellationi diem, octavas purificationis beatae Mariae constitui, ut iram, qua me injuste persequitur, vestra declinarem protectione, et nexus, quibus immeritum parabat involvere, usque ad diem cognitioni causae in praesentia vestra constitutum, objectu vestri nominis aliquatenus evitarem. Unde, dilecte mi in Domino Pater, sanctitati vestrae toto prostratus spiritu supplico, ne indultum oppressis omnibus commune remedium mihi, si placet, subtrahatis. Ne me tanquam reprobum a vestri protectione tutaminis abjiciatis. Sed facta ad vos appellatione suscepta, si qua praeter modum est in me lata sententia, ipsam, ut justum est, aut habeatis irritam, aut teneatis suspensam, ut in die qua, juvante Domino, sublimitati vestrae paratus sum assistere, juxta quod merui statuatis in me, et vel convictum abjiciatis, vel innocentem, si sic visum fuerit, absolvatis. Nam culpa mea, si qua est, haec utique est, quod mandatorum pondere, quae utique aut declinare necesse mihi fuerat, aut cum defectu et omni miseria suscipere, me gravatum sentiens, ad apostolicam ausus sum audientiam appellare, ut vestro me per omnia consilio committerem, et consultis vobis aut a regno discederem, aut alleviato mandatorum onere in commissa mihi Ecclesia residerem. Nam, ut brevi complectar quod verum est, dum inter dominum regem et dominum Cantuariensem res in hunc modum vertitur, impossibile est me, aut alium regni ipsius episcopum unius mandatum suscipere, et alterius iram importabilem declinare. Agat itaque, si placet, paterna pietas, ut si in me, nec confessum, nec convictum, nec citatum, nec ullo modo conventum, post interpositam etiam appellationem ad sublimitatem vestram, ulla est praepropere vel praepostere lata sententia, hanc viribus, ut justum est, evacuetis. Et si vestram ex sanctitate remittatis, injuriam saltem beati Petri, et sanctae sedis ejus ad animum revocetis, et me ad omne, quod jusseritis, obsequium utique promptissimum invenietis. Conservet vos incolumem in longa tempora Dominus, in Christo dilectissime Pater.