LXX.  Privilegium pro monasterio S. Michaelis Bergensis.   (Anno 1146, Jan. 7.) [THORKELIN,  Diplomat. Arna-Magn.,  II, 1.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ORMO abbati monasterii Sancti Michaelis Bergensis, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem studeamus modis omnibus propagare. Neque enim Deo gratus aliquando famulatus impenditur, nisi ex charitatis radice procedens a puritate religionis fuerit conservatus. Oportet igitur omnes Christianae fidei amatores religionem diligere, et loca venerabilia cum ipsis personis divino servitio mancipatis attentius confovere, ut nullis pravorum hominum inquietentur molestiis, vel angariis importunis fatigentur. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum Beati Michaelis archangeli monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, imprimis siquidem statuentes, ut Ordo monasticus secundum beati Benedicti Regulam perpetuis ibi temporibus inviolabiliter conservetur. Quascunque praeterea possessiones, quaecunque bona in praesentiarum juste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Monasterium ipsum Beati Michaelis cum terris, possessionibus, decimis, pratis, nemoribus, piscariis, et aliis pertinentiis suis; insulas quae dicuntur Aumas cum ecclesia S. Clementis, ecclesiam Sancti Nicolai de Hardla cum insulis ad illam pertinentibus; caetera omnia quaecunque sunt ejusdem monasterii, summi clavigeri sub protectione et nostra in aevum conserventur. Prohibemus insuper ut nullus, post factam ibidem professionem, absque abbatis et fratrum suorum licentia de eodem monasterio recedere praesumat. Ad haec adjicientes statuimus ut quoties vobis necesse fuerit adeundi sedem apostolicam, facultatem liberam habeatis. Obeunte vero te, nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam providerint eligendum. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum locum temere perturbare, aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura; salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia et reverentia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum Laterani per manum Roberti sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancellarii, VII Idus Januarii, indictione VIII, Incarnationis Dominicae anno 1145, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno primo.