EPISTOLA LIV. AD EUMDEM.  Laudat ejus de firmanda pace sollicitudinem. Ad imperatorem se litteras daturum, ut eum Alexandrinae Ecclesiae praeficiendum curet. Thomam et alios ei commendat, et hortatur ne pro reditus festinatione quidquam indispositum relinquat.
Hormisda Dioscoro diacono.
De laboris tui quidem, quem Dei omnipotentis juvamine suscepisti, pro ea parte quae acta est, gratulamur effectu; indicantes omnibus Italiae populis quae auctore Deo nostro sine cessatione persolvimus, qui te fecit agnoscere, quia non pro odio, sed pro causae magis fueris amplitudine destinatus. Unde quoniam supplicem et puram cogitationem nostram per te misericordia divinae propitiationis adjuvit, necesse est ut de industriae vel fatigationis tuae praemio et vicissitudine cogitemus. Nam sequenti tempore scribere domino et filio nostro imperatori disponimus ut te Alexandrinum episcopum debeat ordinare. Justum est enim ut ea doctrina et moderatione tua corrigatur Ecclesia, in qua praecipue ab ipsis aetatis tuae principiis militasti; nam displicuit nobis quod caritatem tuam amplissimus imperator Antiochenae praeponere nitebatur Ecclesiae. Melius enim in solo patriae tanti accipies sacerdotii dignitatem, ut Aegyptios populos doceas, quam inter Syros, novos et incognitos homines, in alia orbis parte progenitus errare videaris. Thomae quoque et Nicostrati fratrum et coepiscoporum nostrorum observatio longa nos contristat, et miramur cur apud catholicum principem rectae fidei laborare videantur episcopi, quorum desideria tua debebit caritas sublevare, agendo quatenus optata consequendo moeror converti possit in gaudium. Joannes Nicopolitanus episcopus per Ammonium diaconum nobis scripsit, quod ei aliqui malevoli apud principem nituntur generare calumniam: quem dilectioni tuae commendamus, hortantes, ut elabores ne ejus quieti inimicorum possit nocere subreptio. Quem Ammonium diaconum ad nos venientem in sedis apostolicae noluimus communione suscipere, tandiu donec, habito cum Sergio diacono tractatu, quid ordinari debuerit quaereremus; et hoc deliberatio nostra de supradicto diacono probabilis invenit, ut per testimonium libelli communioni catholicae jungeretur; quo libello solemniter oblato nostrae offerentem communioni significamus adjunctum. Paulinum Ecclesiae Romanae defensorem commendamus et hortamur, ut nihil indispositum pro festinatione vestri reditus relinquatis: quia melius cuncta sub prolixitate temporis cum Dei nostri juvamine disponuntur, et gratius est, ut sub mora omnium Ecclesiarum ordinetur status, quam cum per festinationem aliquid imperfectum remaneat, unde iterum et labor nobis generetur et nostris afferatur ordinationibus difficultas. Data supradicto consule .
(per te acta sunt placuisse; et gratias
Deo) (anno Domini
519)