EPISTOLA CCXX. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Venerabili domino fratrique charissimo R. Lincolniensi episcopo, fratrer G. Londoniensis Ecclesiae minister, in senecta uberi pie Christo famulari.
Quae sint opes loci qui dicitur Haliwelle, divulgante fama, notum forsitan habuistis. Angustus quidem locus est et exiguus, adeo ut trium agri jugerum spatio totus plene limitetur. Locum hunc inhabitant viginti sorores velatae et consecratae Domino, divinis jugiter insistentes laudibus, et Domino regulariter obsequentes. Temporalem his victum et vestitum ministrat ecclesia de Dunt' ipsis a praesentium latore magistro Rogero pie collata, et misericorditer a gratia vestra confirmata. Hac deducta, locus quem praedictae sorores inhabitant, ipsis quidem ad sepulcrum, ad victum vero nullo modo sufficiet. Mentem itaque vestram moveat precor illa calamitas, in quam jam dictae sorores procul dubio casurae sunt, si judicii severitate, quod absit! jam dicta ecclesia fuerint destitutae. Interponat itaque se pastoralis illa clementia, quae usque in diem hanc collato beneficio Domini paruit et vestivit ancillas, ne totum ipsis quod sub coelo possident abjudicando, ipsas desolatas reddat, et omni penitus auxilio et consilio destitutas. Canonice, si placet, eis induciae concedantur; dilationes eis legitimae non negentur; provideatur advocati suffragium, ut pectus in vobis sentiant quantum permiserit aequitas paupertati suae compatiens, et religionis amicum. Si causae id exegerit arcta necessitas, transigatur potius quam ovili Domini vellus ad cutem usque judiciali sententia detrahatur. Latorem praesentium magistrum R. de Duntone fraternitati vestrae commendamus attentius, quem jam dictae sorores in praesenti causa sub testimonio nostro procuratorem sibi constituunt, eo quod vehiculum quo subvehantur ad vos inopia praepediente non inveniunt. Valere vos optamus in Domino, frater in Christo charissime.