EPISTOLA CCLXXX. WIBALDI ABBATIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Scribit se suscipiendae legationi Romanae paratum fuisse commendatque ei latorem praesentium.   (Anno 1151.)
Reverendo in Christo patri suo et domino EUGENIO uni et universali papae, frater WIBALDUS Dei et vestra gratia id quod est in Ecclesia catholica, filialem dilectionem et debitam per omnia subjectionem.
Non latet, charissime Pater, celsitudinis vestrae prudentiam, quod ex quo gloriosus atque inclytus Romanorum rex Conradus; sanctitatis vestrae filius, a Jerosolymitana expeditione rediit, a latere suo legatos efficaces et industrios ad vestrae magnitudinis excellentiam destinare proposuerit. Ad quod strenue peragendum, cum etiam nostrae parvitatis persona et denominata et vocata fuisset, eousque perventum est, ut jam parati et expediti ad proficiscendum Lotharingiam exierimus. Quod si ingenioli nostri tenuitas intelligere ullo modo potuisset, quod hujus legationis labor ullatenus expediret catholicae Ecclesiae ac vestrae dignitati sive Romani imperii incremento, nullatenus rebus nostris aut personae nostrae pepercissemus. Praesentium lator Stabulensi Ecclesiae jure proprietario pertinere dignoscitur, qui, cum ad nos querimoniam detulisset, quod quidam God. decanus ecclesiae Beatae Mariae in oppido Trajectensi domum, quae ei patrio et avito jure haereditario competit, violenter auferret, nos pro eo sanctitatis vestrae filio Henrico venerabili Leodiensi episcopo scripsimus, postulantes ut decanum suum a tanta et insolita violentia potestate debita removeret. Sed, cum idem clericus ab injusto proposito nollet cessare, dicens illum, qui contra se agebat, esse excommunicatum, compulsus est idem laicus protectionis vestrae appellare et adire praesentiam. Solita itaque clementia, Pater piissime, eum exaudire dignemini, ne tot labores et pericula frustra et in vanum se assumpsisse doleat, et alii oppressi de vestra misericordia hujus exemplo sperare doceantur.