CCCXLVII.  Arausicanae Ecclesiae a Tricastinensi disjunctae libertatem confirmat.   (Anno 1112, Octob. 18.) [  Gall. Christ.  I, 132.]
. . . . . . Arausicae si quidem civitatis populus aliquando ita exaltatus est, ut illius civitatis nomen vulgaribus passim carminibus celebretur; aliquando ita depressus, ut ejus ecclesia, civitatis alterius ecclesiae vel subdita sit vel unita; rursus per coelestis sapientiae dispositionem, nostris, vel majorum nostrorum temporibus eidem civitati et ecclesiae tantus est populus restitutus, ut ecclesia eadem archiepiscopi Arelatensis instantia, proprium et cardinalem receperit sacerdotem, juxta quod de dioecesi, quae aliquando episcopum habuit, in Africano est concilio constitutum, ut si multiplicatus populus desideraverit habere proprium rectorem, ejus videlicet voluntate in cujus potestate est dioecesis constituta habeat proprium episcopum. Quia igitur duo episcopi nostrae memoriae temporibus in Aurasiae civitatis cathedra substituti sunt, nos petitioni tuae ac devotioni multiplicis populi, charissime frater, annuimus, et Chalcedonensis concilii capitulum sequentes, praesentis decreti auctoritate sancimus, ut civiles dispositiones Arausicae urbis, et publicos ecclesiasticarum quoque parochiarum ordines subsequantur. Itaque tam tibi quam legitimis successoribus tuis integritatem parochiae Aurasiensis ita plane confirmamus, sicut antiquitus eam Aurasiensi Ecclesiae mansisse cognoscitur, nec Tricastino, vel alicui deinceps episcopo liceat parochiae ipsius fines, vel caetera ad praefatam ecclesiam pertinentia invadere, vel qualibet machinatione subtrahere; sed omnia vobis et clericis in eadem ecclesia militantibus quieta et integra conserventur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica quaelibet saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, et in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem ecclesiae justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.
+ Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Joannis, sanctae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, XV Kal. Novembris, indictione V , Incarnationis Dominicae anno 1113, pontificatus autem domini Paschalis II papae anno XIV. Cum sigillo domini papae.
[Guillelmus et Berengarius] [VI]