EPISTOLA DVIII. EJUSDEM AD WILLELLMUM REGEM SICILIAE.
LUDOVICUS Dei gratia rex Francorum, illustri regi Siculorum WILLELMO venerabili fratri et amico suo charissimo, salutem et ei jugiter adhaerere qui dat salutem regibus.
Honor, quem nobis magnificus avus vester in obsequio Dei peregrinantibus exhibuit: liberalitas, quam in nos et comperegrinantes exercuit; consolatio multiplex, quam fessis et laborantibus devotus impendit, a memoria nostra recedere nequeunt, sed animum nostrum indesinenter accendunt. Utinam devotio, quam habemus ad vos, possit operis exhibitione clarescere, et effectus meriti conspicuum testimonium reddat affectui promerendi. Gratius enim esset nunc si opportunitas divinitus aperiretur obsequium vobis rependere, quam fuerit tunc illud a vestris progenitoribus accepisse. Magnique muneris instar erit si decreveritis imperare, quod desiderio nostro praestaret materiam obsequendi. Licet enim nos interjacentium terrarum spatia separent, et obsequiorum vicissitudines intercludant, ferventissimam tamen a pectore nostro nequeunt excludere charitatem, quin prosperis vestris congaudeamus ut nostris, et adversa quoties audiuntur, feramus ut nostra. Proinde quod honori vestro et gloriae credimus inservire, secure petimus et sincera consulimus charitate sicut preces vestras admittere prompti sumus et similiter expedienti consilio obedire. Nobilis vir Stephanus quem familiaritatis vestrae honore sublimastis, caro et sanguis noster est, et clarissimos proceres regni Francorum cognomine vel affinitate contingit. Qualiter autem ad ignominiam generis et gentis suae dejectus sit et ejectus, prudentia vestra tanto certius recolit, quanto quae circa eum gesta sunt, insidiantium fraude, clarius per praesentiam intellexit. Rogamus ergo affectuosius nobilitatem vestram, ut eam ad gloriam nominis vestri et regni Francorum consolationem curetis maturius revocare, eumque restituatis in integrum amoris, familiaritatis, honoris et dignitatis. Ob hanc causam et alias quas scripto non duximus committendas, latorem praesentium Theobaldum venerabilem Crispiacensis Ecclesiae priorem ad excellentiam vestram fiducialiter destinavimus cui in his quae vobis ex parte nostra dixerit credi postulamus ut nobis. Est enim vir fide plenus, reverendus titulo sanctitatis, litterarum eruditione praeclarus, nobis admodum familiaris charus et acceptus regno Francorum. Procurat autem necessitates nobilis Ecclesiae Cluniacensis in Oriente; in quibus eum a vestra sublimitate petimus benignius exaudiri et efficacius promoveri. Gloriam vestram ad honorem suum in longa tempora promoveat et tueatur Rex regum et dominantium Dominus.