EPISTOLA XCVI. WIBALDI AD GUIDONEM CARDINALEM.  Commendat ei abbatem Brunvillarensem.   (Anno 1148.)
Reverendo Patri et domino GUIDONI sanctae Romanae Ecclesiae venerabili cardinali diacono, apostolicae sedis cancellario, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, devotas orationes et seipsum.
Divinae largitatis similitudinem gerit hoc, quod in nobis vestra exhibere non cessat clementia. Siquidem nullis nostris exstantibus meritis, tanta in nos beneficiorum vestrorum abundat liberalitas, ut non immerito cum admirationis magnitudine protestari cogamur: Quid retribuam Domino pro omnibus quae retribuit mihi? Sub tanta itaque indefessae pietatis vestrae fiducia, nostrae parvitati confidentia crescit, ut etiam pro amicis nostris intercedere praesumamus, eum nobis posset sufficere et arduum reputari, quod vestrae dilectionis dulcedinem aliqua ex parte degustamus. Commendamus igitur vobis virum venerabilem abbatem Brunvilerensem qui, sicut certum est, infirmitate corporali detentus ad synodum Remensem venire non potuit, et sicut ab ipso plenius audietis, de hoc, quod sibi ab aemulis impositum est, omnem in modum innocens fuit. Vos igitur pro nostrae petitionis intuitu ipsius et Pater et patronus eritis.