EPISTOLA XL BRAULIONIS AD RECESVINTUM REGEM.
Glorioso domino nostro Recesvinto regi, Braulio servorum Dei inutilis servus et vester.
Dum cupio satisfacere jussioni gloriae vestrae, nudavi occulta ignaviae meae, et hujus quidem Codicis textum, ut praecepisti, sub titulis misi; sed utinam tam efficaciter quam obedienter: ergo si displicuerit, hoc brevitas intelligentiae meae fecit; sin autem placuerit, quod magis opto, illius munus erit qui asininam segnitiam per humanae locutionis modos distrinxit: tuam tamen, serenissime princeps, quaeso pietatem, ut in hac parte non meam attendas inutilitatem, quia et si non quod volui potui, ut potui tamen patientiam praebui; sic ubi forte minus absoluta alicui servorum vestrorum quae collegi videntur, ad ea de quibus edita sunt, recurrere non dedignetur. Quod superest autem.
[ Ms., aliqui] [ Ms., aderas]