EPISTOLA CCLXXVIII. AD M. REGEM SCOTIAE.
Domino suo charissimo illustri regi Scotiae M., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, per quem reges regnant diu regnare feliciter.
Sublimitati vestrae, charissime domine, hac confidentia scribimus, quia vos sincero cordis affectu diligimus, et in omnibus haberemus acceptum si gratum vobis in aliquo praestaremus obsequium. Speramus etiam ipsa manu Spiritus sancti plantatam esse in corde vestro radicem aequitatis et judicii justi, et ideo in causis subditorum vestrorum mentem vestram posse bonorum precibus ad id quod justum est facile inclinari. Scriptum enim est: Beati qui custodiunt judicium et faciunt justitiam in omni tempore . Et Sapientia ait: Tolle rubiginem de argento et exibit vas purissimum. Tolle injustitiam de corde regis, et justitia firmabitur thronus ejus . Inde est quod regiae nobilitati vestrae pro praesentium latore, Helia proximo cognato nostro, preces affectuose porrigimus, quatenus pro amore Dei et petitione nostra ejus servitium accipiatis, et de haereditate sua ipsum exaudiatis, et nos et multos nobiscum gratiae vobis et servitii debitores efficiatis. Si gratiam in oculis vestris invenerit, ad servitium vestrum multos adjutores inveniet, quorum sibi quisque de suo libenter subveniet. Istud vero postulare nequaquam praesumeremus, si patrem ejus perfide se aut maligne adversum vos et patres vestros habuisse cognosceremus, sed ipsum pro fidelitate patris vestri exhaeredatum audivimus, et speramus de misericordia vestra ne quem patri vestro fideliter ad posse suum servisse cognoscitis, ejus unquam canos cum moerore ad inferos deducatis. Valeat dominus meus charissimus et cor ejus Spiritus Dei repleat atque possideat.
(Psal. CV) (Psal. XXV)