EPISTOLA XXII. JOANNIS AD PHILIPPUM.  De dictis B. Hilarii in libro de Trinitate.
Charissimo cognato Philippo frater Joannes salutem in Salutari. Quin dilectio mea erga vos magna et aeterna sit, tollenda est de corde vestro omnis dubitatio, et de aliis loquendum. Quod librum petitum misistis, gratias ago, quem tamen citius remisi, quia potius videtur mihi aliquem erroneum habuisse auctorem, quam beatum Athanasium, licet ejus nomine falso intitulatus sit. Quia, etsi in multis bene sentit de consubstantialitate et personarum discretione divinitatis, quoniam nulla falsa doctrina est, quae non aliqua vera intermisceat, tamen in pluribus scrupulosissime disputat, in quibusdam etiam errorem pertinaciter praedicat, ut merito propter hoc ab his qui ruminant et fissam habent ungulam, totus respuendus sit. Nam praeter alia in decimo libro dicit Dominum nostrum corporis initium non accepisse ex Maria, sed quasi ex Spiritu sancto, cum Ecclesia catholica teneat, quia in illa conceptione Domini Jesu Spiritus sanctus non fuerit materialis causa, sed efficiens, caro autem sacrae Virginis fuerit causa materialis, ut vera mater sit. Notate quid super hoc dicat vir catholicae auctoritatis Beda super sententiam Evangelii: « Beatus venter qui te portavit . » Et super: « Verbum caro factum est et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis . » Item contra sententiam orthodoxorum praedicat Dominum nostrum in passione, nec tristem fuisse, nec doluisse, cui omnino credendum non est, quin potius illi, qui cum carne nostra, etiam affectiones nostras sine peccato ex voluntate suscepit, et secundum Isaiam vir dolorum vocatur et dolores nostros portasse dicitur, gratiae agendae sunt. Haec ideo scripsi, ut fraternitatem vestram cautiorem redderem. Valete et orate pro nobis.
(circa princip.) (Luc. XI) (Joan. I) (cap. LIII)