XXI. GREGORII PAPAE V BULLA PRO CONFIRMANDIS JURIBUS MONASTERII DE PETTERSHAUSEM AD RIPAM RHENI IN DIOECESI CONSTANTIENSI.  (Anno 999.)
In nomine sanctae et individuae Trinitatis, GREGORIUS, qui et BRUNO, sanctae catholicae et apostolicae Romanae Ecclesiae Dei gratia episcopus et servus servorum Dei.
Desiderium quod ad religiosum propositum et sanctorum locorum stabilitatem pertinere monstratur, sine aliqua est Deo auctore dilatione perficiendum, et quoties in quibusdam sanctae Ecclesiae utilitatibus vel commodis noster assensus, et solitum apostolicae auctoritatis exposcitur praesidium, ultro benignitatis intuitu nos convenit subvenire, et ratum propositum pro integra securitate ex ratione solidare, ut ex hoc sanctorum veneratio locorum, salus et indemnitas profligetur, et nobis quoque lucri potissimum praemium a Conditore omnium praescribatur. Volente igitur atque rogante tertio Ottone imperatore Augusto et Lamperto sanctae Constantiensis Ecclesiae episcopo, quoddam monasterium in ripa Rheni, juxta Constantiam in villa quae vocatur Petrishusa, de Gebehardo beatae memoriae episcopo, in honorem S. Gregorii constructum, apostolica defensione munimus, et praeceptis Romanae Ecclesiae eo tenore decoramus, quatenus ad ipsum monasterium, cui nunc abbas Pericherus praeest, cum omnibus ad se pertinentibus, diversis praediis, cultis et incultis, colonis et familiis, vel quaecunque idem Gebehardus episcopus haereditario jure vel aliqua acquisitione ad idem monasterium contradidit, aut quaecunque de episcopio commutavit, aut sine commutatione permisit, necnon quidquid praedictus Lampertus episcopus ad ipsum monasterium in quocunque negotio concessit, cum Siggeri praediis, Tuscenanch et Wengiu vocatis, in pago Turgeu, sub comitatu Peretholdi comitis sitis, quorum unum de rebus episcopii per episcopum Gebehardum, aliud de ejusdem monasterii rebus per praedictum abbatem Pericherum acquisitum est, vel quodcunque per aliquem Dominum timentium ad eumdem pium locum concedendum est, aut concessum jam venit, apostolica beati Petri defensione ac tuitione stabilitum et inconcussum sub Christi testimonio permaneat et persistat. Hoc etiam jam apostolica jussione, cum consensu tertii Ottonis imperatoris Augusti et Lamperti supradicti episcopi, qui haec fieri rogaverunt, omnino interdicimus, ne forte aliquis eidem monasterio praefigatur, nisi quem communis fratrum ibidem Deo servientium concordia eligat; ad episcopum vero eum qui ita electus est, stabilire tantum pertineat. Id ipsum etiam de advocati electione decernimus. Electo autem abbati vel monasterio advocato curae sit res monasterii curare, easque dissipantibus resistere. Si quis interea, quod non credimus, temerario ausu contra ea quae ab hac nostra auctoritate pie ac firmiter per hoc nostrum privilegium disposita sunt, contraire, vel his quae a nobis ad laudem Dei pro stabilitate jam dicti monasterii statuta sunt, refragari aut in quoquam transgredi tentaverit, sciat se ex auctoritate B. Petri principis apostolorum, cujus vel immeriti vicem agimus, anathematis vinculo innodatum, et cum diabolo atque Juda traditore Christi aeternis incendiis concremandum. At vero qui pio intuitu observator nostrae salutiferae praeceptionis exstiterit, benedictionis gratiam a justo retributore Domino multipliciter consequatur, et vitae aeternae particeps effici mereatur in saecula saeculorum. Amen.