EPISTOLA CCLVIII. H. NOTARII AD WIBALDUM ABBATEM.  Cur brevius ei scribere soleat   (Anno 1151.)
Domino suo WIBALDO Corbeiensi abbati, H. regiae curiae notarius, servitium servi.
Arguit me prudentia vestra quod breviter vobis scribere consueverimus. Unde paternitas vestra non miretur, sive enim praesenti sive absenti vobis loqui coepero, impeditioris et tardioris linguae, et pene mutus efficior. Quem enim indeficiens eloquentiae vestrae torrens non deterreat? est et alia causa, quae succincte me vobis loqui compellit: multa quidem intelligo, sed quia ad utrumlibet scilicet ad esse vel non esse se habent, et de nullo certum vos reddere possum, superficie verborum serenitatem animi vestri pulsare reformido. In gratia, quam super fratre meo mihi promisistis, confisus, eumdem ad respectum gratiae et dominationis vestrae transmitto. Theodericus de Riclinge, in praesentia domini regis de injuria, quam vobis intulit, graviter pulsatus, et a rege multum increpatus promisit, ut pro respectu gratiae vestrae recuperandae de caetero vobis servire velit.