EPISTOLA XCVIII. AD EUMDEM.
Domino et Patri suo summo pontifici E. frater Herefordiensis Ecclesiae minister, aeternae vitae gloriam feliciter adipisci.
Necessitati, dilecte Pater in Domino, reluctari non possumus, quin ea charitate quae nobis de fraternis cordibus potenter imperat, obediamus. Haec est quae nos magis delitescere cupientes, producit in medium, ut ad audientiam vestram, cui ad praesens assistere non valemus, veritatis saltem verba mittamus. Hinc est quod viro illustri et honesto Scripturarum tam divinarum quam saecularium apprime erudito, magistro scilicet Godefrido, deesse nequivimus, quin sublimitati vestrae quae de ejus negotio vidimus et audivimus, testaremur. Willelmo itaque Cumin, multis exigentibus causis, vinculis anathematis irretito, cum jam plus anno integro sub eodem vinculo perstitisset, cumque eum omni ecclesiastico beneficio generalis concilii jurisdictio spoliasset, dominus Wigorniensis consilio religiosorum virorum, praedictum Godefridum archidiaconatu suo investivit Ecclesiaeque suae archidiaconem religiosa devotione constituit. Scimus eum in eodem officio religiose perstitisse, et quae ad curam ejus spectabant, prudenter et discrete ministrasse. Scimus etiam ipsum eidem Ecclesiae fore necessarium, et in eo non solum imo et multo amplius salvum esse beneficium. Detur in hoc consideratio, ut semper habeat incrementum gloria vestra, concipiantque bonam spem, qui recurrunt ad vos, obtinendi consilium pariter et auxilium in his, unde recurrunt ad vos. In longitudinem dierum vos protegat omnipotens Dominus, dilecte Pater. Amen.
( Epistolae 97 et 98 eaedem sunt cum 17 et 18: sed
propter inscriptionis diversitatem iterum eas exhibemus. )
[igitur]