LXXVIII.  Privilegium pro monasterio Sancti Magni Ratisponensis.   (Anno 1144, Dec. 28.) [HUNDII,  Metropolis Salzburg.,  III, p. 523.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GEBEARDO provisori ecclesiae quae dicitur ad Ripas, ejusque fratribus regularem vitam professis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
Si religiosorum virorum petitiones clementer admittimus nostris procul dubio opportunitatibus benignum ac pium omnipotentem Dominum reperimus. Eapropter, dilecte in Domino fili Gebearde, tuis rationabilibus postulationibus gratum praebemus assensum, et ecclesiam quae dicitur ad Ripas cui auctore Domino praesides, sub apostolicae sedis tutela et protectione suscipimus, et praesentis scripti pagina communimus; imprimis siquidem statuentes ut Ordo canonicus qui secundum beati Augustini Regulam et fratrum Portuensium Institutionem in eodem loco noscitur institutus, futuris perpetuisque temporibus inviolabiliter conservetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Obeunte vero te nunc ejusdem loci praeposito, nullus ibi qualibet subreptionis astutia vel violentia praeponatur nisi quem fratres communi vel sanioris partis assensu, secundum Dei timorem et Beati Augustini Regulam providerint eligendum. Liceat etiam vobis communicato consilio idoneum defensorem eligere, qui si inutilis apparuerit et pestilens effectus aequitate contempta vobis et rebus vestris noxius esse praesumpserit, rejiciendi eum facultatem liberam habeatis. Nullus quoque ad publicas processiones vos invitos trahere, aut quietem vestram quolibet modo audeat conturbare. Sepulturam vero ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum, qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat, salva Ratisponensis Ecclesiae canonica justitia et apostolicae sedis auctoritate. Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non congrue satisfecerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus ss. Ego Gregorius cardinalis Sanctorum Sergii et Bacchi ss. Ego Theodewinus Sanctae Rufinae episcopus ss. Ego Otto diaconus cardinalis S. Georgii ad Velum Aureum ss. Ego Guido diaconus card. Sanctorum Cosmae et Damiani ss. Ego Octavianus diac. card. S. Nicolai in Carcere Tulliano ss. Ego Hyacinthus diaconi card. S. Mariae in Cosmedyn ss. Ego Thomas presbyt. cardin. tit. Vestinae ss. Ego Guido presbyt. card. tit. Sanctorum Laurentii et Damasi ss. Datum Laterani per manus Baronis, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi, V Kalendas Januarii, indictione VIII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domni Lucii II papae, anno I.