EPISTOLA III. AD HEINRICUM II IMPERATOREM.  Celebrat ejus virtutes, gratiasque ei pro collata sibi Augiae praefectura agit, ac laeta omnia precatur.
Domino suo, Christianae religionis propagatori orthodoxo, HEINRICO imperatori augusto, nec non terrarum marisque domino, honorifice a Deo sublimato atque coronato, BERN., suorum meritis extremus, humillimae devotionis obsequia cum orationum instantia.
Jure immenso cordis jubilo grates rerum omnium persolvimus Domino, qui, in modum excelsae pyramidis, vestrae dignitatis magnificentiam universis superexcellere fecit regnis. Quae non immerito hujus pulcherrimi schematis decori comparari posse creditur, cum gloriae vestrae fama super cunctos ubique gentium dominantes ita excelsi verticis sublimitatem extollendo emineat, ut in sui admirationem cunctorum aspectus alliciat. In vestrae etenim mentis arcem omnigenerarum virtutum idea conscendens se velut speculum inspiciendi omnibus praebet, in qua fides patriarcharum fulget, spes prophetarum splendet, charitas apostolorum supereminens pollet, ac per hoc Deo auxiliante cum David fortiter vindicatis regna, et cum Salomone pacifice gubernatis imperia. Quod si, adhuc in praesentis saeculi salo fluctuantes, varios bellorum eventus sustinetis, et juxta illud Jacob patriarchae videantur vos exasperare et jurgari, invideantque habentes jacula, venient autem dies in quibus, juxta eumdem patriarcham, sedebit in forti, id est in Deo, arcus vester, et dissoluta erunt vincula brachiorum et manuum illorum per manus potentes Jacob. Quia quamvis per orbis terrarum spatia jam nunc triumphi vestri ubique praedicetur victoria, attamen perfectae pacis dono uberius habebitis perfrui, quando subjugatis sanctae Ecclesiae inimicis cum populo Dei audire potestis: Dominus pugnabit pro vobis, vos tacebitis. Et illa Joseph benedictio ad vos dirigetur, qua dicitur: Deus patris tui erit adjutor tuus, et Omnipotens benedicet tibi. Tunc etiam, juxta vaticinium Isaiae, quiescere faciet Dominus superbiam infidelium, et arrogantium fortium humiliabit, et pascentur primogeniti pauperum, et pauperes fiducialiter agent. Quin et ille Rex de quo Salomon ait: Qui sedet in solio judicii, et dissipat omne malum intuitu suo, consequenter supernae miserationis respectu vos intuebitur, atque, tranquilla temporum quiete concessa, coronare dignabitur justitiae corona. Inter haec ego quoque humilis vestri clientulus, non immemor beneficiorum quibus me, licet immeritum, de paupertatis stercore voluistis erigere, et cum principibus populi, Deo auctore, in quadam dignitatis sede collocare, cum omni grege mihi credito totam spem meam diu noctuque in precibus ad Deum fundo, quatenus praesentis vitae prosperitas arrideat ad votum, futurae beatitudinis felicitas vobis cedat in praemium. De pacifico imperii statu, de vario procinctus eventu, et, quod his omnibus majus est, de corporis animaeque vestrae salute, per praesentium litterarum portitorem nos certificate, quatenus omnium bonorum largitori gratiarum actiones referamus laeti. Augustalis imperii vestri sublimitas per multa annorum curricula hic bene regnando proficiat, ut post in paradisi amoenitate operum suorum fructum dulciter carpat. Vale.