EPISTOLA XX. AD JOANNEM EPISCOPUM NICOPOLITANUM.  Aequo animo aerumnas pro fide sustinendas, et ideo provinciales episcopos ad fidei unitatem ab eo confirmandos.
Hormisda Joanni episcopo Nicopolitano.
Remeante Pulione subdiacono nostro, litteras caritatis vestrae suscepimus, de constantia fidei, vel de intentione, quam circa communionem sedis apostolicae geritis, gratulantes: sed contristati sumus, quod vos aliquas sustinere molestias perhibetis. Ista tamen diuturnam non possunt habere substantiam; quia ubi Deus pure colitur, etsi adversa contingerint, in prospera commutantur, secundum Apostolum dicentem: Spes non decipit . Dubitans apostolorum princeps incedens per pelagus laboravit : mox tamen invocato Domino suo, paratum habuit qui eum porrecta manu non pateretur sustinere discrimen. Ergo auctorum nostrorum sequentes exempla, et in ipsorum fide permanentes, illius poscamus auxilium, de quo scriptum est: Qui nos non dimittit tentari supra quae possumus . Igitur salutantes caritatem tuam hortamur ut, quemadmodum praediximus, in his quae bene inchoata sunt perseveres: quia qui perstiterit usque in finem, hic salvus erit . Frequenter alloquiis tuis nostram sollicitudinem relevare non desinas. Paroeciales quoque sacerdotes tuos competenti adhortatione confirma, quia ista faciendo, talentum tibi creditum poteris multiplicare quotidie. De illa quoque parte, quam dilectio tua postulat, cogitamus, ut ad imperatorem clementissimum pro generalitatis quiete preces nostrae perveniant. Tantum est ut votum studiumque nostrum congruis orationibus juvare non cesses, quia nos in his Deo auctore perficiendis vacare minime potuerimus. Data V nonas Martias, Agapito viro clarissimo consule .
(Rom. V) (Matth. XIV) (I Cor. X) (Matth. X) (anno Domini 517)