EPISTOLA CXXIV. AD A.  (ADRIANUM PAPAM.)
Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, apostolicae sublimitati debitam reverentiam et charitatem.
Quod beatitudini vestrae super causa pauperis et honesti clerici, praesentium scilicet latoris, Simonis Lichesfeldensis canonici, scribimus: haec, domine, causa est, quod illatam sibi injuriam in creditae vobis dispensationis culmen redundantem utique cum molestia sustinemus. Qui, cum adversus priorem Coventrensem et fratres ejus eum a parte quadam praebendae suae, ecclesia scilicet de Hunitune, expellere nitentes, ad audientiam vestram appellasset, postea cum dominus Cestrensis et ego, ob Ecclesiae negotia, Wigorniae convenissemus, appellationem suam praesentibus nobis innovavit, et in sui rerumque suarum protectionem et patrocinium, priorem ipsum praesentem ad sublimitatem vestram ad Laetare Jerusalem appellavit. Cui, cum ob vestrae celsitudinis eminentiam in tuto jam omnia esse oporteret, manus tamen sacrilega prorupit in audaciam, ut ipsius decimas et praesentis fructus anni multo sibi labore collectos intra coemeterii septa invaderet, et hinc ablatos asportaret. Quod sive sciente sive nesciente priore actum sit, ab ejus tamen hominibus perpetratum esse non ambigimus. Unde zelum nostrum temperare non possumus, quin sanctitati vestrae super hac corrigenda temeritate supplicemus, ut injuriam suam ob corrigendos alios manus apostolica juste puniat, et misericorditer egeno laboranti subveniat. Chartas enim domini Rogeri, dudum Cestrensis episcopi, et dilecti Patris nostri domini Cantuariensis Theobaldi inspeximus, quibus ecclesiam hanc in praebendam sibi collatam fuisse ante transactionem inter Cestrensem et Coventrensem Ecclesiam, per manum sanctae memoriae papae Eugenii initam pro certo cognovimus. Valeat in domino sanctitas vestra, domine Pater.