LIV.  Alexander II Ecclesiae Salernitanae bona, a Guillelmo filio Tancredi, in « episcoporum, et abbatum, et aliorum fidelium conventu » restituta, confirmat.   (Anno 1069.) [MANSI  Concil.  XIX, 1063.]
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei.
Notum sit omnibus sanctae Ecclesiae filiis quoniam in synodo, quae sexto pontificatus nostri anno apud Melphim in ecclesia B. Petri apostolorum principis, quae est ejusdem civitatis sedes episcopatus, praesidentibus nobis, et aliis coepiscopis et abbatibus, die Kalendarum Augustarum celebrata est, confrater noster Alphonsus S. Salernitanae Ecclesiae archiepiscopus de haereditatibus eidem Ecclesiae pertinentibus, quas Guillelmus filius Tancredae et milites sui invaserant, querimoniam fecit. Unde eum a nobis hac de ratione vocatum, ut quae violenter invaserat juste eidem Ecclesiae redderet, paterna charitate monuimus; sed quia in contumacia sua perdurans obedire nobis et tanto conventui noluit, judicio totius sacri concilii eum et fautores suos a liminibus sanctae Ecclesiae sequestravimus, et anathematis vinculo, quousque resipisceret, innodavimus: sed postea inspirante sibi illo, qui neminem vult perire , ad poenitentiam et ad emendationem, cum Salerni essemus, ante nostram praesentiam cum militibus suis humiliter venit. Quapropter episcoporum, et abbatum, et aliorum fidelium congregato conventu, inter quos fuerunt Joannes Tusculanensis episcopus cardinalis, et Ildebrandus S. R. E. archidiaconus, et Ambrosius Terracinensis episcopus, et Balduinus Melphis episcopus, et Stephanus Trojanus episcopus, et Ingilbertus Tuscensis episcopus, et Gisulfus Salernitanus princeps cum fratribus suis Guidone et Joanne, Robertus dux, et Rogerius comes frater ejus, et alii plures Longobardi et Nortmanni, idem Guillelmus, et Girmondus filius Gimundi, qui dicitur de Mulsi miles, ejus haereditarius S. Salernitanae Ecclesiae nominatim curtem S. Petri Dataro, et curtem S. Viti de Siler, quae sunt juxta eumdem fluvium, et ecclesiam S. Michaelis archangeli, quae sita est in crypta montis, qui dicitur Aureus, cum omnibus hominibus et pertinentiis suis, et res de lacu majore cum toto ipso lacu, et res de Tusciano, et de Lama, et de Rivoalto, et de Asa, et de Pecentino, et Jufuni, et Salsanicum, et Forino, et Anguillario, et Prato, et omnes alias res ipsi matri ecclesiae, et caeteris Ecclesiis Salernitanis pertinentes sub nomine fidei, quam Deo et S. Petro debebant, in manu vestra refutaverunt atque dimiserunt. et se confirmaverunt esse sub anathemate, si eas amplius praesumerent invadere. Inde nos omnibus supradictis coram astantibus episcoporum judicio, et laudatione Longobardorum, et Nortmannorum, qui intererant, S. Salernitanae Ecclesiae, et per eam tibi, confrater Alfane Salernitane archiepiscope, successoribusque tuis supradictas res et haereditates stabilivimus, concessimus, et in perpetuum confirmamus, et deinceps salvo tuo, successorumque tuorum vigore earum invasores, et depraedatores, et persecutores perpetuo anathematis vinculo religamus. Si quis vero contra hujus nostrae praeceptionis scriptum temere agere praesumpserit, aut fautor exstiterit, sciat se auctoritate B. Petri apostolorum principis et nostra, a regno Dei alienatum, atque cum Juda traditore Domini in aeternum damnatum. Qui autem hujus nostrae concessionis et confirmationis constitutionem observaverit devotus, a sancta et individua Trinitate benedicatur, et aeterni regni intervenientibus Dei genitrice Maria et B. Matthaeo apostolo et Evangelista, quorum causam adjuverit, particeps effici mereatur, etc. Ego Alexander, solius Dei misericordia, licet indignus S. R. et apostolicae Ecclesiae episcopus, in hac constitutionis pagina ad confirmandum volens subscripsi. Ego Joannes, Tusculanensis episcopus, me adfuisse testificans subscripsi. Ego Hugo, Ydruntinus archiepiscopus, me adfuisse testificans subscripsi. Ego Ambrosius, Terracinae episcopus, subscripsi. Ego Hildebrandus, S. R. E. diaconus, subscripsi.
(Petr. III, 9)