C.  Monasterio Cluniacensi monasterium S. Germani Altissiodorense asserit.   (Veronae, Jun. 27.) [  Bullarium Cluniacense,  p. 85.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis HUGONI abbati et conventui Clun., salutem et apostolicam benedictionem.
Quanto specialius coenobium vestrum beati Petri juris existit, et ad nostram provisionem nullo mediante pertinet et tutelam, ac vos, et praedecessores vestri in eo coelestis magisterio subditi disciplinae, per infusionem sancti Spiritus odorem honestatis et religionis in vestro hactenus ordine observatae latius expandistis, tanto ad conservandum jura vestra illaesa, et justas devotionis vestrae petitiones benignius admittendas tenemur existere promptiores. Quia igitur, sicut ex rescriptis S. quondam comitis Blesensis, et A. uxoris ejus, et felicis recordationis Urbani II et Paschalis Romanorum pontificum, sub sigillis dilectorum filiorum nostrorum B. Sancti Angeli, et S. S. Mariae in Via Lata diaconorum cardinalium apostolicae sedis legatorum, ad praesentiam nostram transmissis, nobis innotuit: monasterium S. Germani Altissiodorensis, in quo adeo per negligentiam provisorum regularis observantia perierat disciplinae, et terrenae defecerant facultates, quod ejus custodia abjectis traderetur personis, ad preces praedicti comitis monasterii ejusdem patroni, et bonae memoriae Hubaldi tunc Altissiodorensis episcopi, et aliorum plurium, praedictus Urbanus II antecessor noster beato Hugoni, tunc monasterii vestri abbati et successoribus ipsius provida deliberatione concessit secundum beati Benedicti regulam reformandum, et sub ordinatione monasterii Cluniacensis futuris temporibus perpetuo possidendum; sic tamen quod monasterium ipsum abbatis non deberet provisione carere; quam concessionem et praedicti comitis donationem Paschalis antecessor noster postmodum confirmavit. Nos praedecessorum nostrorum vestigiis inhaerentes, ad exemplar eorum eamdem concessionem ratam esse decernimus, et praesentis scripti pagina confirmamus, statuentes ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Veronae, VII Kalendas Julii