CCCLXV.  Privilegium pro monasterio S. Lucii Curiensis.   (Anno 1149, Nov. 6.) [MOHR,  Cod. diplom.,  I, 158.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio AIMONI priori Ecclesiae Sancti Lucii Curiensis, ejusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
Justis religiosorum desideriis consentire ac rationabilibus eorum petitionibus clementer annuere, apostolicae sedis, cui, largiente Domino, deservimus, auctoritatis et fraternae charitatis vinculum nos hortatur. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam Beati Lucii, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum juste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu etiam aliis justis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestris que successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Curtem quae sita est in villa quae vocatur Maging; curtem in villa quae vocatur Riunena; in villa quae vocatur Avinne, curtem et vineam; in civitate Curiensi vineas, agros et prata, in villa quae vocatur Paiste, curtem unam; in villa quae vocatur Umbilico curtem unam; ecclesiam Sanctae Mariae in silva. Augeria, cum omnibus appendiciis suis. Statuimus quoque ut ordo canonicus in vestra Ecclesia institutus, secundum beati Augustini Regulam perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter conservetur. Obeunte vero te nunc ejusdem loci priore, nullus ibi qualibet astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel pars consilii sanioris secundum Deum providerit eligendum. Sane laborum vestrorum quos de novalibus, propriis manibus, vel sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium decimas nullus a vobis exigere praesumat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu aliis quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac conservatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Gregorius presbyt. cardinalis Sancti Calixti. Ego Hugo tit. in Lucina presbyt. card. Ego Wido Ostiensis episcopus. Ego Octavianus diaconus card. Ego Jacintus diac. card. S. Mariae in Cosmed. Datum Tusculani per manum Bosonis sanctae Romanae Ecclesiae scriptoris, octavo Idus Novembris, indictione XII, Incarnationis Dominicae anno 1149, pontificatus vero domni Eugenii papae III anno V.