EPISTOLA CCCXLIX. WALCIODORENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Orant ut regimen monasterii ad quod ipsum elegerant suscipiat.   (Anno 1152.)
Doctrina totius prudentiae insigni domino WIBALDO abbatum egregio, consolationis suae esuriens prudentiam Walciodorensium conventus, utriusque vitae jucunditatem per moderationem sacrae dispensationis acquirere.
Venerande Pater et domine, destituto grege nostro pii pastoris solatio, ejus ovile morsibus plurimorum circumquaque unanimiter latrantium patuit, metuque istius impetus vehementer commoti, procul dubio cognoscimus talibus indiciis, quoniam ejus mortis occasus nostrae erit desolationis eventus, nisi periclitantibus nobis vestrae prudentiae praesens adfuerit consolationis portus. Hac itaque perturbationis controversia pavefacti, post Deum ejusque genitricem, beatissimam videlicet Mariam spei nostrae anchora in sinu consolationis vestrae collocata, sub vestrarum alarum protectione confugimus, ac de vestra fisi magnifica pietate quatenus ab imminenti periculo et nos et nostra vestro moderamine liberentur, vos ad regimen animarum nostrarum, custodiamque imminentium adversitatum assensu omnium in abbatem elegimus. Votis igitur praecordialibus consilium vestrae adminiculationis nobis adesse deposcimus, quatenus vestra freti consolatione, sub vestrae dispensationis regimine corporis et animae tranquillitatem, valeamus acquirere, ipsumque regimen, ne vestra faceta urbanitas alicujus excusationis pondere valeat postponere, illud vos vestris genibus provoluti suppliciter precamur suscipere. Omnium bonorum custos Spiritus sanctus ad communem utilitatem regni et Ecclesiae et nostram dignetur vos regere et conservare.