CLXXIX.  Urbanus II papa Trenorciensis monasterii bona juraque omnia in tutelam apostolicae sedis recipit.   (Anno 1096.) [COCQUELINES,  ampl. Collect.,  II, 87.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio PETRO Trenorciensi abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Pia postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, quatenus et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Quia igitur dilectio tua ad sedis apostolicae portum confugiens, ejus tuitionem devotione debita requisivit, nos supplicationi tuae clementer annuimus et Trenorciensis coenobium, cui, Deo auctore, praesides, cum omnibus ad ipsum pertinentibus, sub tutelam apostolicae sedis excepimus. Per praesentis igitur privilegii paginam apostolica auctoritate statuimus, ut quaecunque bona, quaecunque possessiones catholicorum imperatorum seu caeterorum principum largitione, episcoporum concessione, seu caeterorum fidelium oblatione, ad idem coenobium impraesentiarum pertinent, sive in futurum juste poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel oblationes retinere, minuere, vel temerariis vexationibus inquietare, sed omnia integre conserventur, eorum pro quorum sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Caetera etiam quae per reverendae memoriae Joannis papae privilegium Trenorciensi monasterio confirmata sunt, confirmamus. Querelam autem monachorum S. Florentii, quam de ecclesiis Lausduni, Sanctae Crucis videlicet et Sancti Nicolai, contra te et Ecclesiam tuam faciunt, quamque in praesentia nostra Turonis habitam diligenter pertractavimus, debito fine, Deo auctore, terminamus: apostolica iterum auctoritate praecipientes quatenus nullam tibi vel Ecclesiae molestiam ex his inferre praesumant, sed absque eorum inquietudine praefatas ecclesias, tu successoresque tui jure perpetuo possideatis. Si quae sane ecclesiastica saecularisve persona contra hanc nostrae constitutionis paginam venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, quousque digna satisfactione resipiscat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.