CCIX.  Ejusdem papae epistola ad Odalricum, seu Udalricum, praepositum Reitenbuchensem.--De eadem re.  (Anno 1096)[PEZ,  ubi supra,  p. 298.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis O. praeposito, M. decano Reitenbuchensium, salutem et apostolicam benedictionem.
Jam dudum dilectionem vestram missis ac remissis litteris exhortati sumus exhortationibus, et preces adjecimus, ut cum venerabili Scafusensium abbate vel congregatione in pacem integram rediretis, restituto eis fratre quem ex eorum claustro dolosis circumventionibus eduxistis. Vos autem, quod religionem vestram minime decuit, et preces nostras sprevistis, et auctoritatem in nobis sedis apostolicae parvipendistis. Quin etiam Deum, qui charitas est, offendistis, cum religiosos viros ad reconciliationem vestram congregatos, et venerabilem Scafusensium abbatem, solo charitatis intuitu in conspectu vestro humiliatum, irridere et proposita praesumpsistis pollicitatione frustrari. Quam inobedientiae et dolositatis culpam, qua deberemus austeritate persequi, vestram ipsorum prudentiam in cordis tabula legere non diffidimus. Post harum igitur litterarum acceptionem, nisi infra dies XXX eidem abbati satisfeceritis, divinorum deinceps officiorum . . . . . .