EPISTOLA CXIV. AD J. CARNOTENSEM EPISCOPUM. [C. A. D. 1179.]
ARGUMENTUM.-- Gratulatur Joanni Sarisberiensi quod in episcopum assumptus sit, quod Petrum Blesensem cognominem suum promoverit, quod Vitam D. Thomae martyris eleganti stylo scripserit.
Dilectissimo domino suo et Patri J. Dei gratia Carnotensi episcopo, P. Bles. Bath. archid., salutem, et si quid melius est salute. Benedictus Dominus, qui erexit vos in titulum, et gloriam suae laudis, plantans vos quasi olivam fructiferam in domo Domini, ad dandam scientiam salutis plebi ejus, ad redimendum, juxta verbum prophetae, dispersos in gentibus, et reducendum filios de longinquo. Clerus Blesensis, coelestis arbitrii dispensatione proscriptus, vagus erat et profugus super terram, donec eis datus est episcopus animarum suarum, qui posset compati patientibus et ex longa experientia exsulandi sciret quam humanum sit exsulibus misereri. Vocatus ergo a Domino tanquam Aaron, non acquievisti statim carni et sanguini, non episcopalis munificentiae gratiam a parentibus inchoastis, non aedificastis Sion in sanguinibus, sed primitias beneficiorum vestrorum consecrastis in eo, quem me alterum sentio, qui me totum gerit animo, vultu, nomine, cognomine et statura. Ille juxta suorum exigentiam meritorum, si ad vitam, si ad mores, si ad litteraturam respicias, dignus est ut ei plenioris gratiae oleum infundatur. Manus vestrae myrrham primam distillaverunt, spero futurum iri quod balsamum uberioris gratiae redundabunt. Recole autem, quid de promotione nostratum auribus meis instillaverit secretius os illud veritati et Evangelio consecratum. Secretum meum mihi, secretum meum mihi. Dabitis voci vestrae vocem virtutis; nec invenietur apud vos, est, et non: sed in campis Geth, et in compitis Ascalonis nominis vestri gloria praedicabitur; ubi nuper ignominia exsilii vestri infamiae publicae palpebris versabatur. Bene valete. Illud autem noveritis, quod de mandato domini mei archiepiscopi scribere triumphum B. Thomae martyris attentassem, nisi aliud mihi scriptum fortuitus obtulisset eventus, in quo elegantia styli ingenium magistri Joannis Sarisberiensis exprimebat et linguam. Admirans ergo gratiam, quae diffusa est in labiis vestris, substiti, ne laudes, quas lingua erudita dictaverat, indoctis humanae sapientiae verbis, et stylo degeneri deturparem, et injurius fierem martyri, qui per insufficientiam rudis ingenii tantae magnificentiae praeconia decurtassem. Valete.