EPISTOLA CDXLI. FREDERICI IMPERATORIS AD CAPITULUM OSNABURGENSE.  Ut de controversia quae ipsos inter et Corbeienses versabatur de decimis, amice componant.   (Anno 1158.)
FREDERICUS, Dei gratia Romanorum imperator Augustus, praeposito et decano et universo clero Osnabruggensis Ecclesiae, gratiam suam et omne bonum.
Memor supplicationis vestrae, quae unanimiter in conspectu nostro, cum essemus apud vos, profudistis, ut querelam dilecti et familiaris nostri Wibaldi Corbeiensis abbatis ac fratrum ipsius, quam habent pro decimis in episcopatu Osnabruggensi, sedare et componere tentaremus in curia quam apud Bavemberch in octava sancti Joannis Baptistae celebravimus, cum eodem fideli nostro de hoc verbo tractavimus. Sed manifestius et plenius intellecta ab eo tota causa, quia videlicet Corbeiensis Ecclesia easdem decimas a primordio constructionis ipsius monasterii collatas sibi a fundatore suo imperatore suo Luthowico, et ab omnibus successoribus illius imperatoribus et regibus privilegiis confirmatas, legitime possedit, usque ad tempora abavi nostri Heinrici quarti imperatoris, qui in discordia illa, quae fuit inter eum et papam Romanum, ipsas decimas pro quadam indignatione cuidam Osnabruggensi episcopo concessit. Audita, inquam, tota serie hujus causae, memoratum fidelem nostrum abbatem a querela sua, licet justa, hoc tempore cessare, et ab appellatione, qua episcopum vestrum et praepositum Theodericum atque magistrum Thethardum in praesentiam apostolicae sedis vocavit, pro nostra dilectione desistere monuimus, idque ab eo multum reluctante aegre tandem obtinuimus. Hanc ergo querelae dilationem nolumus, ut in augmentum elationis vobis assumatis, sed hoc vobis ante monendo praecipimus ut, cum praedicto abbate et Corbeiensi Ecclesia iterum componere de eadem querela studeatis. Nos enim, cum tempus acceperimus, si prius composita non fuerit, eamdem querimoniam per nos ipsos discutiemus, et tam pro Ecclesia Corbeiensi, quae ad jus imperii nostri spectat, quam pro persona, quae ibi praeest, quae diu et multum imperio servivit, sive judiciario ordine, sive alia convenienti compositione, eamdem causam terminabimus.