EPISTOLA CCXXXV. RADULFO,  Dei gratia Turonum  [5 ms.  Turonorum;  ita ms. c.]  archiepiscopo,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, salutem et sevitium.
Audivi et gavisus sum quod vicini episcopi Cenomanensis et Andegavensis pacem reformare studeant inter metropolitanam sedem vestram et fratres Majoris Monasterii, 100 et ad hoc unum solum restare, quod abbas id quod profitetur ore, non vult data dextera confirmare. Sed haec dissentio, quantum fuerit illi monasterio sumptuosa, vobis autem laboriosa, melius me novit prudentia vestra. Unde consulendum excellentiae vestrae, ut paci et unanimitati studeatis, quatenus et monasterium debitam ad obtinendam salutem sufficiat professio oris cum fide cordis, credo quia cum hoc in audientia Ecclesiae testificatus fuerit, promissionem suam irritam non faciet, quod in infamiam eum truderet, et damnationi obnoxium faceret. Uti enim se habet simplicitas hominum, plus horret hoc abbas facere, quia est insolitum, quam quia sit illicitum. Et cum dicat Apostolus: Corde creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem , quod sufficit ad salutem, sufficere mihi posse videtur ad promittendam subjectionem. Plura scripsissem, sed sapienti satis dictum est. Vale.
(Rom. X)
[ al. et unitati] [vobis subjectionem exhibeat, et
aetatis vestrae gravitas reliquos dies vitae suae in pace
et quiete perficiat. Si enim debitam subjectionem
abbas ore professus fuerit, cum [etiam, ms. c. ]