VI. PRIVILEGIUM CLEMENTIS PAPAE II PRO MONASTERIO THARISIENSI.  (Anno 1047.) [Apud Usserman,  Germania sacra,  tom. III,  preuves.  ]
CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, JACOBO venerabili abbati monasterii sanctissimorum martyrum protomartyris Stephani atque Viti, loco qui Tharisse vocatur positi, perpetuam in Christo salutem.
Apostolicae sedis fortissimus clypeus tantus est, ut contra omnes malefactorum impetus valeat, cunctisque sacrosanctis ecclesiis sufficiat. Ad hoc enim supra firmam petram, id est Christum, fundata est, ut non modo hominum saevitia, sed nec portae etiam inferi praevaleant adversus eam. Cui bene aptatur quod cantatur: Fortitudo mea et laudatio mea Dominus, quia quidquid laudis, ex Dei non ex sua fortitudine habet. Huic sedi sanctissimae quia divina dignatio humilitatem nostram praefecit gratia tantum sua non meritis nostris, monasterium tuum, charissime fili, justitiis ejus sic munire decrevimus, ut omnis ei adversantium vacuetur conatus. Denique ipsum monasterium nos ipsi auctore Deo ereximus, et bonis, quibus valuimus, locupletavimus ad salutem animae nostrae nostrique filii domini Henrici Romanorum imperatoris Augusti, cujus voluntate, cujus consensu locum ipsum aedificare coepimus et explevimus, cum sanctae Bambergensi Ecclesiae praeessemus, cui attinet ipse locus; specialiter autem ecclesiam in Tharissa et oratorium in Wenckheim cum decimis utriusque loci prius a fratre et coepiscopo nostro Brunone Wirceburgensis Ecclesiae rationabiliter vicaria possessione illi tradita commutantes huic monasterio contulimus. Quapropter ea auctoritate quae data est a Christo Domino apostolo Petro, magistro et seniori nostro, et per eum successoribus ejus usque ad nostram indignissimam paternitatem, ea nimirum in nomine ipsius Domini nostri Jesu Christi vallamus, tuemur, munimus ipsum monasterium sanctissimi protomartyris Stephani ejusque consocii martyris Viti, et omnia ejusdem monasterii bona mobilia et immobilia, quae nunc habet et in perpetuum habebit, contra omnium malignantium temeritates et impiorum rapacitates, per hoc scilicet inviolandum nostrae apostolicae praeceptionis munimen, ut nulli duci, nulli marchioni, nulli comiti, nulli vicecomiti, nulli praeterea patriarchae, archiepiscopo, episcopo et specialiter Bambergensi, nec etiam alicui magnae parvaeque personae liceat ipsum nostrum monasterium laedere, ejusque bona minuere, quae nunc habet et in perpetuum habebit. Quod quicunque eorum commiserit, per hanc apostolici vigoris sanctionem ex potestate apostoli Petri venientem maledicimus, excommunicamus et etiam anathematizamus illum, ut sit a regno Dei alienus et partem habeat cum diabolo impiorum capite, nisi forte resipuerit, et quod in eumdem sanctissimum locum peccavit, digna satisfactione emendet. Hanc autem nostram praeceptionem inviolatam manere jubemus sigillo et subscriptione nostra corroboratam. Bene valete. Scripta mense Septembri, indictione prima. Data Romae, Kalend. Oct., per manus Petri diaconi bibliothecarii sacrae apostolicae sedis, anno domni Clementis secundi papae primo, domni Henrici tertii imp. similiter primo.