EPISTOLA CCXXX. AD ONIAM SACERDOTEM.  Charitatem in praesente dulcem, in absente amaram dicit. Hortatur ad virtutes.
Albinus Oniae sacerdoti salutem.
Mirabile est quod dulce versum est in amarum. Nam charitas dulcis est in praesente, sed extrema quodam modo in absente, dum non videt quem amat, angustiatus in absentia ejus; quae siquidem in beatis et regno Dei semper dulcis erit, quoniam praesens illi qui amatur; cujus visio omnis est beatitudo, ad quam ut pervenire mereamur, omnia dura dulcia per patientiae donum videri debent; et omnia hujus saeculi dulcia quasi nihil reputanda sunt. Hoc memor, fili charissime, ut vivas feliciter sub timore Dei, in charitate Christi, in omni sobrietate, castitate et charitate, proficiens de die in diem in omni opere bono, ut dignus efficiaris ad eam pervenire charitatem, quae nunquam mutabitur, nunquam finem habitura est. Vive feliciter in charitate Christi et omni religione sancta, fili charissime.
[ Forte, amara]