EPISTOLA CVI. ANONYMUS ANONYMO. [ANN. INCERT.]
Venerando ac diligendo fratri in Christo optabilem sempiternae sospitatis salutem.
Fateor charitati tuae quod nunquam falsis verborum fabulis fidem accommodare volui, nec de tuae devotae charitatis fidelitate aliquas dirae derogationis aristas accrescere credebam, sed magis tuae dilectionis benevolentiam meminisse reor sententiae Salomonis, qua dicit: Ne moliaris amico tuo malum, cum ipse fiduciam habuerit in te. Et nunc credula cordis praecordia gesto de tuae devotionis perseverantia. Gratias tibi refero pro adminiculo divinae Scripturae quod mihi benigne transmittere curasti; idque obsecro, ut quando potueris me adjuvare in membranis scribendis, transmittas; et quodcunque mihi mandaveris, tibi necessarium in corporali solatio, libenter ac fideliter faciam; et licet locorum spatio longe separemur, tamen spirituali charitate adunati simus. Vale semper in Domino, meaeque parvitatis memor in tuis sacris orationibus esse digneris.