EPISTOLA XVI. N . . . . DIACONUS EADBURGAE. [A. D. 725.]
Reverendissimae et in Christo charissimae Eadburgae abbatissae N. indignus et exiguus diaconus perennem in Domino salutem.
Almitatis tuae clementiam intimis obsecro precibus, ut mei memor esse digneris in tuarum sacro sanctis orationum subsidiis, sicut mihi per redeuntem fratrem nostrum N. tua benigna charitas concedens promisit. Hoc etiam obnixa prece flagito, ut meae fragilitatis navem, quae quotidie praesentis mundi procellarum turbinibus quatitur, tuae stabilitatis suffragio fulciatur, ut contra antiqui hostis venenata spicula oraminum tuorum frequente juvamine munias. Parva munuscula tuae venerandae dilectioni transmisi, id est, unum graphium argenteum, et storacis et cinnamomi partem aliquam, quatenus ex his minimis cognoscas allata munera tuae salutationis quam grata mihi sunt; et si quid mihi per gerulum horum apicum, qui dicitur Ceola, vel per alium quemlibet, imperare volueris, scit charitas illa quae inter nos est copulata spirituali germanitate, id meam parvitatem totis nisibus implere velle. Interea rogo ut mihi litteras tuae dulcedinis destinare non deneges. Bene valere te desidero, et sanctis successibus proficere in Christo optamus.