EPISTOLA LXXX. AD NIGELLUM ELIENSEM EPISCOPUM.
Venerabili domino fratrique charissimo N. Eliensi Dei gratia episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, « sic currere ut comprehendant . »
Virtus et scientia quanto rarior, eo pretiosior est; quanto quoque scientiae et virtuti paucos admodum operam dare cernimus, eo studiosos earumdem ampliori reverentia dignos aestimare debemus. Inde est quod magistrum Robertum de Clare, cujus et honestas vitae et scientiae claritas jamdiu nobis innotuit, benevolentiae vestrae commendamus attentius; si quid possumus apud vos rogantes, ut ecclesiam, quam sub tuitione vestra possidet, sibi illaesam imperturbatamque patrocinio conservetis. Nam, si placet, elidetis e facili totum quod objiciunt qui de possessione eadem jamdiu cum illo transegerunt. Nam sicut rei judicatae, sic et transactioni standum esse certissimum est. Apud judicem non praesumo docentis officium, verum ex primo postulantis affectum; pro amico postulo, sed si apud amicum, fatear si obtinere meruero.
(I
Cor. IX)