EPISTOLA CCIV.  Inductiva quaedam.
Praeclara dilectionis indicia, quae ad talem in sinceritatis plenitudine hactenus expandistis, datur nobis aperte intelligi, quod ipsius repositam in pectore nostro memoriam in talibus eo uberiori beneficiorum munificentia excitare, quo ipsorum statum prosperiorem zelare credimini; et de honore ac commodo eorumdem dicuntur materna diligenter studia nos hortari. Praeterea cum potius spei suae in vobis pendeat plenitudo, nec aliud quam vestrum post Deum iis videatur adesse praesidium, quo res ipsorum dirigatur utiliter et negotium feliciter foveatur, vos affectuose rogamus, quatenus cum de successione talis haereditatis tali viro diebus istis graviter infirmante tam per aliquos ex parte talium discrimen, quam talis non sine turbatione successuri dissidii jam videatur suscitari pruritus, qui talibus non modicum afferre posset, timetur si iis ad quos ipsius haereditatis digne devolvi debet successio, sicut ad illos qui de virili frumen linea soli supersunt adesse velint, prout expedire videritis; et hic dubietatis articulo et prodesse: quod ipsorum debito statui utiliter caveatur; nec inde incurrere possint aliquod detrimentum super hoc ad eumdem talem, si placeat, nuntios et litteras vestras mittentes; per quas date sibi intelligi, quod statui et tranquillitati ipsius loci expediat, de commodo et quiete talium sibi suggerente consilio sic statuat, ordinet et disponat; quod si de ipso aliquid sinistrum succederet, eorum gaudere possitis commodis provenisse, ac in eorum felici statu vestra desideria delectentur.
(quod absit!) (quod absit!)