XXVI.  Ad Pontium abbatem Cluniacensem.--Monasterii Cluniacensis privilegia confirmat.   (Anno 1118, Dec. 16.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 171.]
GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio PONTIO Cluniacensi abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Ignem semper in altari ardere, legale praeceptum est. Quem sacerdos, qui patri jure successerat, supposita lignorum strue, ne deficeret, enutriret. Hoc jam diu in cordibus nostris sacerdos verus, aeterni Patris Filius, conservavit: quia et priusquam te in abbatis officium, et me in pontificatus ministerium provexisset, corda nostra dilectionis igne succendit, et charitatem in nobis mutuam custodivit, et post susceptas ordinationes amplificavit. Unde nos in his quae pro Cluniacensis monasterii salute et quiete postulas, dulcedini tuae abnuere indignum duximus. Ipsa etiam ejusdem loci veneranda religio, et praedecessorum tuorum vita venerabilis, nos ad haec efficienda compellunt. Pro tua igitur et fratrum tuorum petitione, universa quae praedecessor tuus felicis memoriae Hugo abbas in die obitus sui, ita quiete atque pacifice possidebat, ut nullum inde canonicum judicium recusaret, tibi et Cluniacensi monasterio in posterum quiete atque pacifice habenda et possidenda statuimus. Illam etiam a vobis calumniam apostolicae sedis patrocinio removemus, qua episcopi pro controversiis quae inter vos et ipsos frequenter emergunt, innocentes homines parochiarum vestrarum et altercationum expertes interdictis suis vehementer affligunt. Sane et abbatias quas praedecessores nostri apostolicae sedis pontifices, praedecessoribus tuis deliberatione provida per sua privilegia commiserunt, nos quoque strenuitati tuae ac successoribus tuis in eadem religionis observantia, et dilectione sedis apostolicae permansuris, ordinandas committimus, ut per industriam vestram, religionis status in eis auxiliante Domino conservetur. Videlicet in episcopatu Lemovicensi, abbatiam Sancti Martialis; in Engolismensi, abbatiam S. Eparchi; in Sanctonensi, abbatiam S. Joannis de Angeriaco; in civitate Pictaviensi, abbatiam, quae dicitur Monasterium Novum; in episcopatu Tolosano, abbatiam Lesatensem; in Caturcensi, abbatiam Moysiacensem, et Figiacensem; in Nemausensi, abbatiam Sancti Aegidii; in pago Arvernensi, abbatiam Mausiacensem, Tiernensem et Metanensem; in episcopatu Augustodunensi, abbatiam Vizeliacensem; in civitate Antissiodorensi, abbatiam Sancti Germani; in episcopatu Cameracensi, abbatiam Unicurtis; in Rothomagensi, abbatiam quae dicitur Pontesia; in Tarvannensi, abbatiam S. Bertini et S. Wsmari; in Italia, abbatiam S. Benedicti supra Padum. Ea vero quae temporibus nostris per vestram, vel fratrum vestrorum sollicitudinem legitime acquisita sunt, quieta vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Praeterea super illum dalmaticae sive sandaliorum usum, quem personae tuae praedecessor noster sanctae memoriae Paschalis papa nostra potissimum intercessione concessit, hoc tibi singulariter amplioris dilectionis speculum indulgemus, ut quoties missas solemnes vel in populo celebraveris, usu eorumdem insignium potiaris. Ad haec, quidquid libertatis, quidquid tuitionis, a praedecessoribus nostris concessum est, nos quoque vobis vestrisque successoribus praesentis decreti pagina roboramus. Si quis igitur decreti hujus tenore cognito, temere, quod absit! contraire tentaverit, apostolicae indignationis ultione plectatur, nisi praesumptionem suam digna satisfactione correxerit. Ergo Gelasius Ecclesiae catholicae episcopus subscripsi. Datum Avenioni per manum Chrysogoni S. R. E. diaconi cardinalis, XVII Kal. Januar., indict. XII, Dom. Incarnationis an. 1119, pontificatus autem domini Gelasii II papae anno I.