VI.  Nicolaus II Ecclesiae Teatinae possessiones finesque, rogatu Actonis episcopi, confirmat,   (Anno 1059.) [UGHELLI,  Italia sacra;  VI, 676.]
NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto confratri ACTONI sanctae Teatensis Ecclesiae episcopo, universisque successoribus tuis in Ecclesia eadem canonice promovendis in perpetuum.
Etsi jubemur, dum tempus habemus, ad opus bonum operari, maxime tamen ad domesticos fidei: unde omnibus Ecclesiis Christi, pro ea, quae nobis credita est dispensatione, sollicitudinem nostram debentes, sic debemus invigilare longinquis, ne in aliquo absimus propinquis. Itaque ad suggestionem tuam, charissime confrater et coepiscope Acto, quem a rev. mem. domino nostro Victore ex episcopatu Marsicano ad Teatensem promotum gaudemus, et antecessoribus nostris atque nobis fideliter et jugiter deservire in S. Romanae Ecclesiae cura cognoscimus, episcopatum Teatensem cum omni sua integritate et pertinentia, sicut antiquis et justis limitibus determinatur, confirmamus: scilicet a Staffilo inter montes, et ipso monte de Ursa, et quomodo pergit in Coya, et ponit terminum in aqua, subtus terra usque ad aquam-sonulam, et quomodo pergit usque in montem de Teste, et vadit per Vinae montem, et qualiter pergit usque mons Clavi, et quomodo pergit ipso fluvio de Trinio usque in littoribus maris, et juxta mare usque in Piscariam, et redit in priorem finem, quod est ipso Staffilo. Igitur statuentes apostolica auctoritate confirmamus tibi, successoribus tuis, nec non Ecclesiae tuae civitatem Teatensem, et castellum Tribullianum, et curtem Cisternae, curtemque de Patroncello, nec non castellum de Genestrale cum plebe S. Michaelis montem quoque Filardi cum capella Sanctae Trinitatis, plebem S. Martini de Turri, et partem de Aterno cum plebe sanctorum Langutiani et Domitiani, et partem de Portu, ac castellum de Sancto Joanne cum sua capella, castellum quoque de plebe S. Hilarii cum eadem plebe, et castellum de Villamagna cum plebe S. Michaelis, plebem etiam S. Mariae de Caramancio, et castellum de Luco, castellum quoque de Petra, plebemque S. Joannis de Albateco, castellum Pulveri cum sua capella, plebem etiam S. Stephani in Baxamo, et plebem de Buvlanico et plebem S. Martini de terra Doni Tresidii, et montem Perge cum Sancto Angelo, et sedibus molendinorum, plebemque de Juliano, et plebem S. Caeciliae, ac plebem de Piro Coartio, et plebem de Oucule, plebem quoque S. Mariae in Bari, et plebem S. Mariae in Domo, et plebem de Attissa, et monasterium S. Mauri, et plebem S. Nicolai de monte Oderisii, et montem Acuto, et in furca et ultra Piscariam terras eidem episcopatui pertinentes. Haec omnia, et multa alia praedicto episcopatui pertinentia, quae hic non sunt descripta confirmamus, plebes scilicet, et capellas, et castella, curtes cum omnibus suis pertinentiis et decimationibus, atque oblationibus fidelium mortuorum atque vivorum, nec non primitiis, ac omnibus dationibus episcopatui canonica auctoritate pertinentibus. Si quis autem, quod absit, de his omnibus quae praediximus, temerario ausu, sive imperator, vel marchio, aut comes, aut aliqua persona laica, aut aliquis episcopus, sive abbas, monachus, vel presbyter infringere, minuere aut retinere praesumpserit contra tuam Ecclesiam, vel contra tuam voluntatem, et successorum tuorum statuentes apostolica auctoritate, sub divini judicii interminatione, ut nulla unquam magna, vel parva cujuscunque dignitatis, aut ordinis persona, sicut supra praefati sumus, te, vel successores tuos de praenominatis bonis ecclesiae tuae, vel de omnibus ad eam juste pertinentibus inquietare vel molestare audeat; nec aliquis archiepiscopus, vel episc. in tua dioecesi quidquam pro constitutione ordinare vel agere sine tua successorumque tuorum licentia audeant; sed, contrarietate remota ecclesiastica, cum suis justitiis perpetualiter quieta remaneat. Qui vero haec, quae a nobis pio intuitu promulgata sunt, infringere vel in aliquo transgredi, sicut diximus, praesumpserit, omnipotentis Dei iram incurrat, et nostro anathemate confossus pereat, sed et cum diabolo damnatus gemat, et insuper sciat se daturum centum auri libras, medietatem sacro nostro palatio, et medietatem ipsi praedicto episcopo. Qui vero pio intuitu observator in omnibus exstiterit, custodiens hujusmodi nostri privilegii constituta ad cultum Dei respicientis, benedictionis gratiam a misericordissimo Domino Deo habeat, et vitae aeternae particeps esse mereatur in saecula saeculorum. Amen. Scriptum per manus Crescentii notarii et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae mense Maio die secunda, indictione duodecima. Locus + signi domini papae. Dat. Romae VI Non. Maii, ann. Domini nostri Jesu Christi 1059, per manus Humberti sanctae Ecclesiae Silvae Candidae episcopi et apostolicae sedis bibliothecarii, anno primo pontificatus domini papae Nicolai II, indictione duodecima.