CLVI.  Privilegium pro parthenone S. Petri de Luco.   (Anno 1147, Febr. 7.) [MITTARELLI,  Annal. Camaldul.,  III, 440.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectae in Christo filiae . . . . abbatissae monasterii Sancti Petri siti in Luco . . . . . . . .
Quoniam sine cultu verae religionis nec charitatis unitas potest subsistere, nec Deo gratum haberi servitium, expedit apostolicae auctoritati religiosas personas diligere, et earum quieti, auxiliante Domino, salubriter providere. Quapropter, dilectae in Domino filiae, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium, in quo divino mancipatae estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes, quod quascunque possessiones, quaecunque bona idem coenobium ex oblatione bonae memoriae Gotidii et concessione Rodulfi Camaldulensis prioris in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione principum, vel oblatione fidelium, seu aliis justis modis, largiente Domino, poterit adipisci, firma vobis et eis, quae post vos successurae sunt, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Partem de oppido Luci cum pertinentiis suis; Larcianae villae partem cum pertinentiis suis, possessiones in Tiliano et in Fortunio, et in prata; partem de Cantamerulo; partem de Rivofrigido cum pertinentiis suis; partem de Rivocornoclario cum pertinentiis suis; partem de villa Castri, et de villa Silvae, et de villa Frenae cum pertinentiis suis; ecclesiam Sanctae Christinae prope castrum Septem-Fontium cum pertinentiis suis. Sane laborum vestrorum, quos propriis sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium, nullus omnino a vobis decimas exigere praesumat. Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse concedimus, ut eorum, qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni aut extremae voluntati satisfiat, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva justitia matricis ecclesiae. Porro locus ipse semper sit sub Camaldulensis prioris dominio, atque provisione permaneat, nec episcopo, nec episcopi ministris liceat ejusdem loci congregationem aut ejus presbyteros excommunicare vel interdicere, aut super alio negotio molestare, nisi prius camaldulensem priorem charitatis studio requisierit. Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur earum, pro quarum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si se satisfactione congrua non emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Domini et Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus ss. Ego Guido presbyter cardinalis tit. Sanctorum Laurentii et Damasi ss. Ego Oddo diacon. card. tit. Sancti Georgii ad Velum Aureum ss. Ego Octavianus diac. card. tit. Sancti Nicolai in Carcere Tulliano ss. Ego Joannes diac. card. tit. Sancti Adriani ss. Ego Joannes diac. card. tit. Sanctae Mariae Novae ss. Ego Guido diac. card. tit. Sanctae Mariae in Porticu ss. Ego Jacinthus diac. card. tit. Sanctae Mariae in Cosmedin ss. Ego Julius presbyter card. tit. Sancti Marcelli ss. Ego Theodovinus Sanctae Rufinae episcopus ss. Ego Albericus Ostiensis episcopus ss. Datum apud Sanctum Ginesium per manum Guidonis sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis et cancellarii, septimo Idus Februarii, indictione decima, anno Dominicae Incarnationis millesimo centesimo quadragesimo sexto, pontificatus domni Eugenii papae tertii anno secundo. Ego Bencivieni notarius quondam domni Joannis Malabocchi authenticum hujus exempli vidi et legi, et quidquid scriptum est, hic per ordinem scripsi et publicavi. Ego Rainerius de Monteficalli notarius authenticum hujus exempli vidi et legi ideoque ss. Ego Thedericus quondam Berardi de Capraja judex ordinarius et notarius huic exemplo rite ex authentico sumpto, etc. ss.