EPISTOLA X. EPISTOLA HAEC IN PERSONA THOMAE CANT. ARCH. AD ROGERIUM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
THOMAS, Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis, venerabili fratri suo ROGERIO Wigorniensi episcopo, quod bene incoepit meliori fine concludere.
Quid nobis de vestra transfretatione placeat charitati vestrae nos saepius scripsisse meminimus et de vestra non minimum gaudemus obedientia. Verum, quoniam districtiora credimus tempora imminere, et inimicorum castigationem crudelem, adhuc iteramus mandatum firmiter injungentes et in virtute obedientiae praecipientes ne ullo modo transfretare attentetis, donec super Ecclesiae negotio domini papae et nostrum mandatum receperitis. In eadem etiam virtute obedientiae praecipimus ne contra matris vestrae Cantuariensis Ecclesiae dignitatem ad filium domini regis coronandum ullo unquam tempore metu cujusquam seu gratia praebeatis assensum. Quin potius si tantam Ecclesiae libertatem periclitari seu etiam vacillare noveritis, sicut decet tantum filium viriliter vos opponatis. Et quia scio nuntios domini regis a curia proxime revertentes, linguas habere latas et in ventum multa seminasse, illum quem non dubito gestarum rerum veritatem quam peroptime novit relaturum fideliter, qui et ipse posterior a curia recessit, ad vos destinare curavimus, ut consolationes nostrae laetificent quoque animam vestram. Praeterea desideramus vos monitum fore ut rescriptum litterarum, quas vobis dirigimus, confratribus et coepiscopis nostris mittere curetis, domino videlicet Wintoniensi et domino Exoniensi, scripto etiam proprio consolans eos et hortans, ut nobis pariter stent Domini praelia strenue dimicando, et tunc praesertim ut Dominici gregis arietes se opponant, si super coronando regis filio nostra auctoritate seclusa conveniantur. Angelus magni consilii et nostra benedictio vobiscum sit, fili mi charissime.