EPISTOLA PRIMA. AD FROTHARIUM EPISCOPUM.
Eximio, mihique praedilecto Frothario episcopo Aldricus sempiternam salutem.
Orationum vestrarum opitulatione fulciri necesse habui, sicut ipse vobis eam expetens saepe testatus sum. Sed nunc illa usquequaque indigeo, cum, ut vos aestimo audisse, indigno mihi episcopalis cura injuncta est, quae me sicut indignum, ita quoque imparatum invenit. Nam cum olim monasticae disciplinae operam dans, fratrum curam ipsis cogentibus susceperim, quod ferre compellor, nullatenus potuit esse suspectum. Quam ob rem excepta Dei clementia totum me ad precum vestrarum confero reliquorumque amicorum familiare praesidium, obsecrans ut virium mearum fragilitatem earum jugitate adjuvare dignemini. Et quia prudentiae meae fiduciam ad tantum opus idonee exsequendum nullam habeo, quaeso ut vestra sacra intentio apud Deum obtinere laboret, quatenus et me ipsum sincere custodiam, et commissorum mihi curam eo miserante venerabiliter saltim exerceam. Benignitatem vestram bene ex hoc agentem Dominum perpetua incolumitate beatificare opto, reverentissime praesul.