CLXXVII.  Ecclesiae Raceburgensis protectionem suscipit, possessionesque ac jura confirmat, petente Henrico Bavariae et Saxoniae duce.   (Romae, ap. S. Petrum, Jan. 21.) [  Orig. Guelf.,  III, Praef., 42.]
ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri EBERHARDO episcopo, et dilectis filiis canonicis Raceburgensis Ecclesiae tam praesentibus quam futuris canonice substituendis, in perpetuum.
Religiosis desideriis facilem debemus praestare consensum, ut et pia devotio celerem sortiatur effectum et vires indubitanter assumat; cum ei fuerit a sede apostolica concessum praevia charitate. Eapropter, dilecti in Christo filii, petitioni vestrae inclinati precibus charissimi filii nostri Henrici Bavariae et Saxoniae ducis, in cujus fundo praedicta ecclesia fundata esse dignoscitur, libenter annuimus, et praefatam Ecclesiam Raceburgensem sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti patrocinio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono nobilis viri Henrici, Bavariae et Saxoniae ducis, trecentos mansos cultos et incultos cum omnibus appendiciis suis, molendina, Sadelbandiam atque Polabiam totam et integram cum ecclesiis et earum decimis, atque subjectis sibi plebibus. Ad haec adjicientes statuimus ut ordo canonicus, qui secundum Deum et beati Augustini Regulam atque Praemonstratensium fratrum habitum, ibidem dignoscitur institutus, perpetuis in eadem ecclesia temporibus inviolabiliter observetur. Obeunte vero te nunc ejusdem loci antistite, veltuorum quorumlibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, sed quem fratres Raceburgensis Ecclesiae consilio religiosarum personarum secundum Deum et sanctorum Patrum constitutiones praeviderunt eligendum. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur, vestris et aliorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem Ecclesiae sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Adrianus catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Romae apud Sanctum Petrum per manum Rolandi sanctae Romanae Ecclesiae presb. card. et cancellarii, XII Kalendis Februarii, indictione VI, Incarnationis Dominicae anno 1157, pontificatus vero domini Adriani papae IV anno IV.