EPISTOLA LXV. SIMONIS WIGORN. EPISC. EP. AD UNIVERSOS S. MAT. ECCLESIAE FILIOS.
Dilectis in Christo fratribus universis sanctae matris Ecclesiae filiis, S. Wigornensis Dei gratia episcopus, perpetuam in Domino salutem.
Ad pacem Ecclesiae tutius in aliqua parte muniendam, vestrae notum facimus diligentiae, quod controversiam illam, quae inter filios nostros monachos scilicet Glocestriae et canonicos Lantoniae, de corpore domini Milonis comitis Herefordiae, in praesentia nostra nuper exorta est, illam biduo actam, hoc tandem fine utriusque partis assensu terminavimus. Canonici corpus ipsum, quod monachi in ecclesia sua humandum esse, multis attestantibus asserebant, tum parochiali jure, tum gratuita donatione, quam ipse comes ecclesiae eorum de se fecerat, antequam se Lantoniensi concessisset Ecclesiae, illud corpus canonici liberum et quietum, nil de jure reclamantes, dimiserunt. Monachi vero precibus venerabilis fratris nostri Roberti Herefordensis episcopi, et nostris, domini etiam Rogeri filii comitis, et multorum baronum et militum, corpus ipsum in ecclesia Lantoniensi, in qua allatum fuerat, sepulturae tradi concesserunt. Hac tamen conditione, quod ipsi dominum Robertum filium comitis, et uxorem ejus, et omnes haeredes in perpetuum, et dominum castelli Glocestriae, quicunque unquam futurus sit, ecclesiae Beati Petri liberum et quietum absque omni reclamatione concesserunt. Ad cujus rei confirmationem, ego Simon Wigorniensis episcopus, dominum Robertum filium comitis manu accipiens per manum filii nostri Gilberti abbatis Glocestriae, ipsum et successores ejus ecclesiae beati Petri attitulavi, et ubicunque terrarum obierint, in illa ecclesia sepeliendos et humandos, episcopali auctoritate constitui. Valete