CDLXXXVIII.  Monasterii Marcianensis protectionem suscipit bonaque ac privilegia confirmat.   (Anno 1141, Dec. 1.) [BUZELIM,  Gallo-Flandria sacra et profana,  I part., p. 346.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis monachis Marchianensibus, tam praesentibus quam futuris, regulariter substituendis, in perpetuam memoriam.
Officii nostri nos monet auctoritas religiosa loca diligere, et ea opportuno consolationis munimine confovere. Hujus rei gratia, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus paterna benignitate impertimur assensum, et Marchianense monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona praefatum monasterium inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant, etc. Nam postea latissime possessiones, decimas et altaria Martianensibus obnoxia enumerat, quibus tandem omnibus haec subjicit: Quae videlicet universa in consuetae libertatis immunitate decernimus permanere, quatenus fratres qui et omnipotenti Deo debita possint servitia exhibere. Ad haec adjicientes sancimus ut nulli omnino liceat praefatum monasterium et ecclesiam Hamagiensem absque manifesta et probata culpa a divinis officiis interdicere. Nullus quoque ibidem qualibet subreptionis astutia vel violentia in abbatem praeponatur, sed liceat vobis communi consilio, vel parti consilii sanioris, secundum Dei timorem et B. Benedicti regulam, absque ullius contradictione abbatem eligere. Chrisma vero, oleum sacrum, consecrationes altarium seu basilicarum, benedictionem abbatis, ordinationem monachorum vel clericorum vestrorum, qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a dioecesano episcopo, si quidem catholicus fuerit, et gratiam atque communionem sedis apostolicae habuerit, et ea gratis, et absque pravitate aliqua voluerit exhibere; alioquin liceat vobis catholicum quemcunque malueritis adire antistitem, qui nimirum nostra fultus auctoritate, quod postulastis indulgeat. Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse concedimus, ut quicunque se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu aliquibus molestiis fatigare, sed omnia integra et illibata conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, temere contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum per manum Baronis capellani et scriptoris, Kalend. Decembris, indict. V, Incarnat. Dom. anno 1141, pontificatus domni Innocentii II papae anno XII.