EPISTOLA XXXII. EPISTOLA HERBERTI AD ALEXANDRUM PAPAM IN PERSONA A. SILVANECTENSIS EPISCOPI.
ALEXANDRO summo Dei gratia sanctae Romanae Ecclesiae pontifici, A. Silvanectensis dictus episcopus, salutem in Christo et debitam patri obedientiam.
Etsi vobis, Pater sancte, omnium Ecclesiarum sollicitudo commissa sit, specialius tamen illi Ecclesiae filii a vobis consolationem et protectionis auxilium demerentur, qui ex adverso ascendere non metuunt, et terrenis potestatibus, ne quod ecclesiae est usurpent, libere contradicunt. Proinde est quod ego pro filio vestro fratre nostro T. Cantuariensi archiepiscopo, viro, sicut scitur, religioso et matri nostrae sanctae Romanae Ecclesiae fideli, ego episcoporum minimus quantas audeo et valeo sanctitati, etc., etc., etc. . . . . . . .
[ Caetera hujus epistolae in epp. 24, 25, non iisdem
verbis sed in eumdem modum expressa invenio. ]