CXIX.  Sententia in sacrilegos juris ecclesiastici pervasores, quibus omne aufertur appellationis remedium.   (Anagniae, Nov. 8.) [PETIT.  Theodori Poenitentiale,  p. 561.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis G. decano et capitulo Carnotensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Relatum est auribus nostris quod quidam parochianorum vestrorum bona ecclesiae vestrae violenter invadunt, et tam vobis quam hominibus vestris irrogare injurias pro suae voluntatis arbitrio non formidant; commoniti autem a sua non possunt malitia revocari. Quoniam igitur nobis imminet ecclesiis et personis ecclesiasticis providere pacem debitam et quietem, et contra insolentiam laicorum apostolicum praesidium impertiri, auctoritate vobis apostolica indulgemus ut quicunque parochianorum vestrorum, sive sit B. comes Perticensis, B. Drocensis, sive Vindocinensis, sive Ebroicensis, aut de Monteforti, vel barones, aut alii quilibet, qui ecclesiam aut homines vestros damnis vel injuriis affecerint vel affecerunt, et commoniti satisfactionem contempserint, congruam justitiam exhibere eos usque ad dignam satisfactionem, sublato appellationis obstaculo, censura ecclesiastica compellatis, et in terris ipsorum praeter baptisma et poenitentias divina prohibeatis officia celebrari, nullis litteris obstantibus, si quae sunt a nobis vel a felicis memoriae Adriano apostolico impetratae. Datum Anagniae, VI Idus Novem. 1183.