DXVI.  Privilegium pro coenobio Munsteriensi (Munchmunster).   (Anno 1142, Jan. 23.) [HUNDIUS,  Metropolis Salisburg.  II, p. 518.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio RICHARDO abbati coenobii S. Petri siti in loco qui vocatur Monasterium, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regulariter substituendis, in perpetuum.
Justis votis assensum praebere justisque petitionibus aures accommodare nos convenit, qui licet indigni justitiae custodes atque praecones in excelsa apostolorum principum Petri et Pauli specula positi, Domino disponente, conspicimur. Quapropter, dilecte in Christo fili Richarde abbas, tuis postulationibus debitae charitatis affectione accommodamus assensum, et monasterium Beati Petri cui, Deo auctore, praesides, in tutelam et protectionem sedis apostolicae suscipientes, praesentis scripti pagina communimus: in primis siquidem statuentes ut ordo monasticus secundum beati Benedicti regulam ibidem perpetuis temporibus, Domino largiente, inviolabiliter conservetur. Nemini etiam vestrae professionis facultas sit alicujus levitatis instinctu, vel arctioris religionis obtentu, sine abbatis vel congregationis licentia de claustro discedere. Quod si discesserit, nullus episcoporum, nullus abbatum, nullus monachorum, sine communium litterarum cautione suscipiat, quandiu videlicet in ecclesia vestra monastici ordinis tenor, Domino praestante, viguerit. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu etiam aliis justis modis, Domino volente, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus adnotanda vocabulis: duas scilicet partes decimarum et oblationum de duabus parochiis, scilicet Attenhonem et Alantinchingen, quae ad praefatam ecclesiam pertinere noscuntur. Sepulturam quoque illius loci liberam esse concedimus, ut eorum qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat, salva matricis Ecclesiae debita justitia. Laborum quoque vestrorum, quos propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium nullus omnino clericus vel laicus decimas a vobis exigere praesumat. Prohibemus etiam ut nullus abbatiam ipsam, loca vel homines ad ipsam pertinentes occasione advocatiae inquietare, vel indebitis exactionibus molestare praesumptione temeraria audeat. Statuimus etiam ut in parochialibus ecclesiis, quae ad vestrum monasterium pertinent, presbyteros eligatis, et episcopo praesentetis qui, si idonei fuerint, et canonice reprobari non potuerint, episcopus animarum curam eis committat, ut de animarum quidem cura episcopo respondeant, vobis vero pro temporalibus debitam subjectionem exhibeant. Obeunte vero te, nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur; sed liceat vobis communi consilio, vel sanioris partis consensu, secundum Dei timorem et B. Benedicti regulam, absque alicujus contradictione abbatem eligere. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium vestrum temere perturbare, vel ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus injustis vexationibus, vel indebitis exactionibus molestare, sed omnia integre conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva nimirum dioecesani episcopi canonica reverentia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit. Secundo tertiove commonita, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine, districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. SANCTUS PETRUS, SANCTUS PAULUS. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Gregorius diaconus card. Sanctorum Sergii et Achatii. Ego Otto diacon. card. S. Georgii ad Velum Aureum. Ego Guido card. SS. Cosmae et Damiani. Ego Gerhardus diaconus cardinalis S. Mariae in Dominica. Ego Guido S. Romanae Ecclesiae diaconus cardinalis. Ego Martinus tituli S. Stephani in Caelio Monte presbyt. cardinalis. Ego Guido S. Romanae Ecclesiae indignus sacerdos. Ego Stephanus Praenestinus episcopus. Ego Guido presbyter cardinalis tit. S. Chrysogom. Ego Petrus presbyt. card. tit. Pastoris. Ego Hubaldus presbyt. card. tit. SS. Joannis et Pauli. Datum Laterani per manum Gerardi S. Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancellarii, VII Kal. Martii, indictione VI, anno Incarnationis Dominicae 1141, pontificatus vero domni Innocentii papae II anno XII.