CCCLII.  Rescriptum ad Theobaldum Cantuariensis Ecclesiae archiepiscopum super absolutione Sylvestri prioris.   (Anno 1149.) [  Ibid.  ]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri THEOBALDO archiepiscopo Cantuariensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Quoniam personam tuam speciali affectione diligimus, idcirco te quantum permittit justitia honoramus, hoc itaque charitatis amore commoti, priorem S. Augustini et Willielmum monachum a poena quam eis pro eo quod se contra tuum interdictum erexerant ex justitiae rigore infleximus fraternitati tuae deferentes tibi eos absolvendos commisimus. Ne igitur apostolicae sedis gratia tuae charitati exhibita sibi damnosa existat, et ipsi jam dictum excessum plus justo deflere cogantur, discretioni tuae per praesentia scripta mandamus quatenus nequaquam eos ulterius hac poena cruciari permittas; sed tandem eorum misertus, eos a sententia qua tenentur absolvas. Praeterea, sicut nobis significatum est, homines ejusdem monasterii pro participatione excommunicatorum praeter ecclesiasticam poenam fuerunt ad redemptionem coacti. Quod insolitum videtur et a rationis tramite alienum. Non enim bis in idpsum aliqui sunt puniendi; et maxime qui dominorum suorum mandatis obedire coguntur. Quia vero non tam severos quam misericordes nos esse convenit, fraternitati tuae mandamus, quatenus omnia quae hac occasione sunt eis ablata sine vexatione restitui facias. Nolumus enim ut nova in vestra Ecclesia inducantur.