EPISTOLA CCCCXII. WIBALDI ABBATIS AD FRIDERICUM IMPERATOREM.  Conqueritur de episcopis Osnaburgensibus qui quasdam decimas abstulerant, de comite de Sualemberg qui comitem de Huxeria interfecerat, et de comite de Tekeneburk, qui bona quaedam Corbeiensium fratrum occupaverat.  (Anno 1156).
Inclyto triumphatori et glorioso domino suo FREDERICO Dei gratia Romanorum imperatori Augusto, a Deo coronato, magno et pacifico, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, in eo imperare et regnare qui dat salutem regibus.
Licet rerum vestrarum statum et victoriarum vestrarum gloriam per sacratissimos affatus vestros cognoscere non meruerimus, tamen quoniam fama referente, quae interdum incerta pro veris spargere solet, de sospitate et prosperitate vestra, verbum bonum, verbum consolatorium accepimus, omnium bonorum largitori devotas et assiduas grates referimus, supplici prece cum fratrum nostrorum collegio, Dei misericordiam deprecantes, ut vobis longaevos dies tribuat, et eosdem semper in sua pace feliciter disponat, et omnes inimicos vestros sub pedibus vestris celeriter conterat. Suggerimus autem serenitati vestrae quod Osnebruggenses episcopi quasdam decimationes non parvae utilitatis in Northlandia Corbeiensi Ecclesiae jam per longa tempora abstulerint, in cujus detrimenti reclamatione nos divina et vestra freti gratia, in tantum processimus, quod dominus papa vices suas in hac causa domino Magdeburgensi archiepiscopo commisit, qui etiam tam nos, quam dominum Osnebruggensem episcopum ad praesentiam suam in civitate Merseburch, vigesima prima die mensis Januarii evocavit. Quapropter clementiam vestram, de qua non parum confidimus obnixe flagitamus, ut eidem domino archiepiscopo imperiales apices destinare dignemini, quatenus pro vestrae jussionis reverentia, causam nostram benigne suscipiat et sine dilationis impedimento definiat, nec Ecclesiae Corbeiensi aliquatenus obsistat, quod dono et privilegiis antecessorum vestrorum easdem decimationes a fundatoribus suis accepit, et longis temporibus in quiete et pace possedit, et sine omni juris ordine per manifestam violentiam amisit. Praeterea majestatis vestrae pedibus et animo et corpore advoluti, iteratam querimoniam ad vestrae celsitudinis aures referimus de occisione Thideri comitis de Huxaria, qui in expeditione vestra Italica vobis strenue ac fideliter servivit, quem dominus Widekindus de Sualemberch sedentem in jurisdictione sua, quam haereditariam sibi a nobis jure obtinuerat, super consecratum ecclesiae murum propriis manibus cum satellitibus suis interemit. Insuper tam nos, quam omnes fratres nostri potentiae vestrae flebiliter conquerimur, quod comes de Tekeneburch bona nostra et fratrum nostrorum et pauperum, qui de hospitali vivunt, violenter occupavit, volens nos praedis et rapinis perurgere, ut praedium quoddam, quod Ecclesia Corbeiensis in tempore quatuor praedecessorum nostrorum abbatum quiete possedit, nos absque legum ratione dimittamus, cum nos parati simus et ei multoties obtulerimus in vestro judicio, sive ducis, sive comitis, nos pro eodem praedio velle stare, et, si per legem amiserimus, sine impedimento a possessione recedere.