EPISTOLA VI. AD PIPPINUM REGEM  Gratias agit de misso ad se sabano, in quo Pippini filia sacris undis abluta suscepta fuerat, et quo pacto exceperit significat.
Domino excellentissimo filio, et nostro spiritali compatri, Pippino regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.
Lator praesentium litterarum solertissimus Vulfardus, eximietatis vestrae fidelissimus, plenas jucunditate nobis attulit litteras, quas et cum ingenti laetitia mancipantes, atque lectioni reserantes, magna exsultatione ovantes relevati sumus; agnito scilicet per eas praefulgido excellentiae vestrae dilectionis affectu erga apostolicam sanctam Romanam Ecclesiam, atque fautorem vestrum, coelorum regni janitorem, principem apostolorum beatum Petrum a vobis exhibito. Qua de re juges omnipotenti Deo efficacius persolvimus grates, profecto dum tam praecipuum fortissimumque virorum his in diebus sanctae suae contulit Ecclesiae tutorem. Interea, Christianissime Dei providentia victor rex, gemina festivitatis peregimus gaudio, in eo quod optata cordis adepti desideria, in vinculo spiritalis foederis pariter sumus annexi. Praefatus nempe sodalitatis vestrae illustris missus pretiosissimum nobis supernae gratiae munus attulit, sabanum videlicet, in quo nostra dulcissima atque amantissima spiritalis filia sacratissimo lavacro abluta suscepta est. Quem et cum magna jucunditate, aggregata populi cohorte, infra aulam sacrati corporis auxiliatricis vestrae beatae Petronillae, quae pro laude aeterna memoriae nominis vestri nunc dedicata dignoscitur, celebrantes missarum solemnia, cum magno gaudio suscepimus; et per allatum eumdem sabanum eam tanquam praesentialiter nos suscepisse gaudemus. Unde quia amor fidei vestrum benignum ignivit cor, nobis per vinculum spiritalis foederis adhaerendum, juxta quod domno et germano meo beatae recordationis sanctissimo Stephano papae spopondistis, magnas gratiarum actiones a Deo protectae excellentiae vestrae persolvimus; implorantes crebro divinam misericordiam, ut aevis vos ac prosperis in solio regni conservans tueatur temporibus, et magno gaudio de ipsius spiritalis nostrae filiae perfecta aetate vos jucundari permittat ad exaltationem sanctae suae Ecclesiae. Et quia copiosa nobis, ipsa Spiritus sancti scilicet compaternitatis gratia, quae opitulante Deo inter nos rata consistit, auctoritas fiduciam contulit, peto et deprecor, benignissime spiritalis compater, optime rex, ut coeptum redemptionis Dei Ecclesiae, et plenariae justitiae beati Petri perficere jubeas bonum opus. Direxit quippe nobis insignis bonitas vestra per suos affatus, sibi innotescere adversantium causarum eventus. Unde certam a Deo protectam eximietatem vestram reddimus, nihil usque hactenus recepisse de his quae per nostros legatos excellentiae vestrae petendo mandavimus. Solite namque perfidi et maligni illi, in magna arrogantia cordis permanentes, nequaquam inclinantur justitiam beati Petri restituere. Tamen omnia, qualiter acta sunt, referentibus vestris missis agnoscere potestis; et subsequentem nostrum missum ad vos direximus, dignas vobis gratias de omnibus referentes, et cuncta per eum eximietati vestrae dirigimus in responsis de his quae inantea provenerint. Sergio vero archiepiscopo, juxta id quod vestrae innotuit excellentiae, indesinenter imminemus, ut suae restituatur Ecclesiae. Petimus autem excellentem bonitatem vestram, ut reverentissimum et sanctum fratrem et coepiscopum nostrum Vulcharium, sicut praefatus beatae recordationis dominus et germanus meus sanctissimus Stephanus papa eum benignae eximietati vestrae commendavit, in omnibus commendatum habere jubeatis. His praelibatis, trinus et unus Deus noster sua vos extensionis dextera protegat, cum dulcissima conjuge, excellentissima regina, spiritali nostra commatre, atque amantissimis vestris meisque filiis, in solio regni sospites permanentes, et in praesenti vita, et in aeterna beatitudine uberrime concedat valere. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.