CCCLXIII.  Privilegium pro abbatia Walburgensi.   (Anno 1139, April. 8.) [WURTWEIN,  Nova Subsid.  t. VII, p. 111, ex autographo tabularii seminarii episcopalis Argentinensis.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio DITMABO abbati monasterii Sanctorum apostolorum Philippi et Jacobi, et Sanctae Walpurgae virginis, quod in Argentinensi episcopatu apud Sacram Silvam situm est, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Cum ex injuncto nobis a Domino apostolatus officio Ecclesiarum et ecclesiasticarum personarum curam gerere debeamus, illis tamen ecclesiis convenit nos propensius intendere, quae beati Petri juris existunt et ad ipsum specialiter pertinere noscuntur. Proinde, dilecte in Domino fili Ditmare abbas, tuis rationabilibus postulationibus clementer annuimus, et monasterium Sacrae Silvae, cui, auctore Deo praeesse dignosceris, sub apostolicae sedis tutela et protectione suscipimus, et apostolicae sedis privilegio communimus. Ad instar itaque praedecessorum nostrorum felicis memoriae Paschalis, Calixti et Honorii, statuimus ut quascunque possessiones, quaecunque bona a nobilibus viris atque principibus Friderico duce et Petro ejusdem loci fundatoribus, seu ab aliis Dei fidelibus de suo jure eidem coenobio pia devotione collata, seu aliis modis rationabiliter acquisita, inpraesentiarum juste et legitime possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum et principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, dictum monasterium, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Sane fructuum et animalium vestrorum quos, per totam Sacrae Silvae terram seu in aliis locis, propriis laboribus, sumptibusve excolitis, vel colligitis, absque contradictione episcoporum vel suorum ministrorum, aut Salsensium fratrum, vel aliorum hominum, pacifice decimas habeatis. Rustici autem vestri decimas suas presbyteris, sed quorum parochia sunt, libere reddant. Praeterea vobis ac fratribus vestris in eodem loco famulantibus confirmamus usum ejusdem Sacrae Silvae tam ad aedificandum, quam ad calefaciendum ad libitum eorum, et usum aquarum ad piscandum, et suum commodum faciendum et prata animalibus vestris per totam silvam, quemadmodum praenominati filii nostri Henrici imperatoris, et Friderici ducis nepotis ejus, et Petri comitis liberalitate ea vobis constat esse collata. Sepulturam quoque istius loci liberam esse concedimus, ut eorum qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat. Ut autem liberius omnipotenti Domino et ferventius servire possitis, praesenti sanctione firmamus, ut defuncto nobili viro Friderico duce qui nunc vester advocatus esse dicitur, nullus alius ibidem advocatus de caetero statuatur, nisi quem tu, vel successores tui cum assensu omnium fratrum pro utilitate maxima decreveritis statuendum. Consecrationes altarium seu basilicarum, ordinationes monachorum seu clericorum virorum, qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a dioecesano suscipiatis episcopo, si quidem gratiam atque communionem sedis apostolicae habuerit, et ea gratis et absque pravitate aliqua voluerit exhibere; alioquin liceat vobis Catholicum quem malueritis adire antistitem, qui nimirum auctoritate sedis apostolicae fultus, quod postulatur indulgeat. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quorumlibet successorum, nullus inibi qualibet subreptionis astutia, vel violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel pars consilii sanioris de eodem collegio, aut si ibi idoneus, quod absit! repertus non fuerit, secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam providerint eligendum. Decernimus vero ut nulli omnino hominum liceat praefatum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Ad indicium autem perceptae hujus a Romana Ecclesia libertatis et quod idem coenobium beati Petri juris existat, nobis nostrisque successoribus bizantium unum annis singulis persolvetis. Si qua vero in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Chrysogonus presbyter cardinalis tituli sanctae Praxedis subscripsi. Datum Laterani per manum Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diacon. cardinalis et cancellarii, VI Idus Aprilis, indictione secunda, Incarnationis Dominicae anno 1139, pontificatus domni Innocentii secundi papae anno X.