EPISTOLA CCCXVII. AD . . . . . .
Lator hic praesentium, zelum ut fatetur habens aliquando sine scientia, patrem quondam suum Simonem secutus, a coetu vestro, quod modo lacrymabiliter deplorat, minus considerate discessit. Qui modo compunctus et conversus ad cor, rerum edoctus experientia quam grave sit a fratrum unitate sejungi, pulsat et suspirat ad vos, supplicans, et totis animae viribus expetens ut misericordiae sibi januas aperiatis, et ipsum utpote de caetero prudentius et perfectius obediturum, intra numerum vestrum admittatis. Unde quia revertenti nunquam sinum claudit Ecclesia, magis super uno gaudens converso ad poenitentiam, quam super multis qui poenitentia non indigent, cum pulsante pulsamus, cum supplicante preces effundimus, quatenus amore Dei, fraternaeque charitatis intuitu, iram si qua adversus eum concepta est, de corde sibi remittatis, et petitionem tam ejus quam nostram, si absque laesione ordinis vestri fieri potest, et sine scandalo, clementer exaudiatis. Valete.