EPISTOLA CCXIII. AD EUMDEM.
Venerabili fratri R. Herefordiensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem.
Si verba postulavimus, satisfactum est, si rem, non adeo. Verum quod tam honorifice, quod tam eleganti repulsa, vota nostra reprobastis, vobis et notariis vestris quantas debemus gratias referimus, ipsas, annuente Domino, cum res erit gratiarum actiones relaturi. Quod autem preces nostras quas pro dejectorum nostrorum restitutione vestrae porreximus fraternitati, juxta intelligentiam vestram nequaquam admittendas scribitis, ne in Ecclesiam Dei et sacros canones graviter, quod absit! committatis, non satis admirari sufficimus. Cum prima haec sint tam divini quam humani juris elementa, nulli permissum esse sibi jus dicere, vi pulsos ad omnem causam debere restitui, praedonibus etiam violentisque possessoribus adversus veros dominos per interdictum subveniri, et multa in hunc modum quae leges affirmant, confirmant decreta et optima utrorumque interpres consuetudo commendat, quae licet in nostram fortasse dissimulentur injuriam, vestram tamen prudentiam scimus non ignorare. Nunc vero quia nihil quod amico possitis concedere, nobis, ut vestra conclusit oratio, vultis ullatenus negare, quod nec inimico negandum est, diem videlicet, locum, et audientiam dejectis nostris petimus exhiberi.