XXII.  Privilegium Gregorii papae VII per quod monasterium Gigniacense committit regendum sancto Hugoni, et ejus successoribus abbatibus Cluniacensibus in perpetum.   (Anno 1075.) [  Bullarium Cluniacense,  21.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio HUGONI Cluniacensi abbati.
Justa sanctaeque religioni profutura poscentibus aurem nos oportet benevolam commodare, quatenus et petentes remedia sperata reperiant, et ecclesiis monasteriisque destitutis debita non desit sollicitudo compassioque pastoris. Proinde Gigniacensis monasterii , monachi nostrae miserationis sperantes auxilium, idem monasterium et religionis, quae olim excellentissima ibi habebatur, nunc propter abbatum praepositorumque remissiorem sollicitudinem, penitus amisisse vigorem, et temporalibus etiam omnino destitutum esse subsidiis, lacrymabiliter conquesti sunt. Quibus miseriis propellendis ipsi quoque monachi quae medicina possit adhiberi suggerentes multis supplicationibus nobis institerunt, ut tuae vigilantiae praefatum monasterium debeamus commendare, quo per providentiae tuae studium quae aliorum somnolentia deperiit religio reviviscat, et corporalibus item, Domino auxiliante, suffragiis renovetur et crescat. Igitur, tibi Hugoni charissimo sanctae Romanae Ecclesiae filio, reverendissimo videlicet Cluniacensis coenobii abbati, praedictum Gigniense monasterium committentes, hujus nostrae praeceptionis auctoritate praecipimus, annuimus atque concedimus ut ab hac praesenti die, quandiu vixeris, illud, prout Domino miserante volueris, ordinandi, regendi, corrigendi commutandique cum omnibus suis pertinentiis liberam potestatem habeas. Postquam autem tu desideratam longi laboris mercedem a Christo recepturus, Domino vocante, ab hoc mundo transieris, omnesque successores tuos talem in praefato Gigniensi monasterio potestatem habere volumus et hanc auctoritate roboramus, scilicet ut nullus ibidem abbas eligatur aut ordinetur, nisi vel ipse Cluniacensis abbas adfuerit eumque approbaverit, vel per legatum suum secundum timorem Dei assensum praebuerit. Si quis autem regum, imperatorum, ducum, comitum, seu quaelibet omnino magna vel parva persona, hujus nostri praecepti sanctionem violaverit et infringere ausus fuerit, donec tibi aut tuis successoribus satisfecerit dignamque poenitentiam egerit, eum a sacrosancto corpore Domini, velut sacrilegum, removemus, et apostolica auctoritate prohibemus. Datum Lateranis, quinto Idus Decembris, per manus Petri, sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri, cardinalis ac bibliothecarii, anno quarto pontificatus domni Gregorii papae septimi, indict. decima quarta. Bene valete.
(quod proprium beati Petri apostolorum
principis esse dignoscitur)