VIII.  S. Ottonis Bamberg. ep. litterae ad Paschalem II. P. pro sua ordinatione.   (Anno 1106.)
Domno apostolico PASCHALI, praerogativa meritorum et sanctitate morum Romanae sedis apice condigne sublimato, OTTO Dei gratia Babenbergensis electus, cum omni devotione orationes promptissimas et servitium tam voluntarium quam debitum.
Quia tandem, Domino miserante et ecclesiae suae navem moderante, post nubilas errorum tempestates serenae lux veritatis Occidentali refulsit Ecclesiae, ante omnia et super omnia desideramus scire sanctitatem tuam in omnibus nos paruisse, uti decuit, legato tuo, episcopo videlicet Constantiensi, et summa devotione cuncta, quae per ipsum edocti sumus, partim exsecutos fuisse, partim si vita detur exsequi paratos. Quamobrem vestigiis pedum tuorum advoluti obnixe flagitamus, ut paternitatis tuae servum patienter audias, si quidem, mundo jam in maligno posito, cum vix cuiquam creditur homini aut loco, non parvae nos torquent angustiae pro ordinationis nostrae assecutione. Proinde dubius, et anxius et fluctibus curarum naufrago simillimus cum principe apostolorum, cujus vicem tenes, ad te clamo: Domine, salva me. Et ut paucis summam nostrae causae concludamus, in hac hora et potestate tenebrarum te solum respiciunt oculi nostri, tibi debitam servare obedientiam parati sumus, tecum aut consistere aut pro te in carcerem ire decrevimus. Auctoritati ergo tuae tota mente desideramus inniti, tu nobis manum porrige, quod nobis velis facere jube. Si mandas ut ad te veniamus, opes nostrae, licet rapina et igne sint attritae, tamen desiderio te videndi et consecrationis gratiam consequendi, cum debita servitutis nostrae benedictione tuae majestatis praesentabimus aspectibus. Dignentur ergo viscera pietatis tuae super hoc negotio aliquo nos rescripto certum reddere, quo et iter tutius ad te veniendi nobis praemonstretur, et benedictionem quam devoti efflagitamus a te percepturos esse significetur. Quam nimirum propterea tuae sanctitatis manu tantopere expetimus, quia metropolitanus noster, etsi per te habeat consecrationis gratiam, tamen quod sine lacrymis fateri nequimus, magnam cooperatorum spiritualis doni habet injuriam .
[ f. penuriam]