EPISTOLA CCLXXII. REGINALDO [RAGINALDO, ms. c.],  Dei gratia Andegavensi  [  Andegavensium,  ms. c.]  episcopo,  IVO,  eadem gratia Carnotensis Ecclesiae minister, sic gregem sibi regere creditum, ut non tristis neque gemens cogatur aeterno Judici pro eo rationem reddere.
Cum nobis sacerdotibus ad hoc Dominici ovilis cura commissa sit, ut oves nobis commissas per pascua vitae ducere studeamus, non oportet ut ovem errantem ita ab unitate gregis irrevocabiliter separemus , quatenus eam devorandam luporum faucibus exponamus. Exigit enim cura nobis commissa ut potius ovem errantem per devia sequamur, et cum scarificatione et cruentatione laterum, si necesse sit, per dumeta et spineta nos coarctemus, ut eam ovili suo restituere valeamus. Quae verba dilectioni vestrae praelibavimus, quia pro quadam parochiana vestra, nomine Mathilde, rogare sollicitudinem vestram ab domno Gaufrido dilecto nobis, cujus consanguinea est, rogati sumus, quatenus errores et lapsus ejus ita misericorditer et discrete attendatis, ut postposita omni simultate, deleto omni rancore, consilium vitae quaerentem non abjiciatis, sed exemplo summi Pastoris, qui peccatricem lacrymantem suscepit , vulnera ejus sanare, et ad viam salutis et honestatis eam reducere studeatis. Cum enim vita Domini Jesu disciplina morum fuerit super terram , tunc recte per vias vitae incedimus, cum ea vitamus quae eum vitasse cognoscimus, vel ea facimus quae eum fecisse didicimus. Plura diceremus, sed prudentiam vestram multiloquii fastidio onerare formidamus.
(epist. 279) (Luc. VII) (epist. 279)
[ al. imitamur]