EPISTOLA CCCCLXXX. PHILIPPI ABB. DE ELEEMOSYNA AD THOMAM CANTUAR.
Reverendo in Christo Patri et domino THOMAE, Dei gratia venerabili Cantuariensium archiepiscopo, frater PHILIPPUS de Eleemosyna et fr. L. de Curia Dei, salutem et sincerae dilectionis affectum.
A nostris utilitatibus non recedit, quod utiliter accrescit usibus amicorum. Hoc enim habet amicitia proprium, ut sit ei suavis et jucunda possessio quidquid a suis professoribus possidetur. In sinum gratiae vestrae dilatato corde et affectu prompto magistrum Girardum benignius collegistis: vicissitudinem quam potuit retulit, amicus fidelis inventus est, factus est strenuus propugnator justitiae vestrae, allegator insignis, assertor providus causae vestrae, et operum vestrorum praeconator eximius; nec sibi pepercit nec suis ut vobis proficeret, et totum se sic vestris impendit usibus et gratiam rependit pro gratia, ut nihil sibi laetum proponeret nisi quod honori vestro militaret et nomini. Si a fructu magno circa vos fidelem ejus operam torrens iniquitatis absorbuit, non est minori dignus amplexu si quod voluit implere non valuit; quia, quantum potuit, utilis esse non destitit. Nunc igitur, si in conspectu principis illius magnorum suffragantibus meritis pacem potuit invenire, esse non debet a cordis vestri conspectibus alienum; sed, ut credimus, in mente vestra debet florere cum gratia, si apud eum gratiam receperit, cum quo familiarius et fidelius honoris et pacis vestrae possit inire commercium. Qui enim amicus est, omni tempore diligit, et amicitia certa nulla vi, nulla necessitate excluditur. Rogamus ergo dilectam nobis in Christo charitatem vestram et benevola persuasione consulimus, ut fideli vestro nullius conditionis apponatur dura necessitas; quia, sicut ait Ovidius: Lenis alit flammam, grandior aura necat, et aeterna sapientia, quae attingit a fine usque ad finem fortiter, suaviter disponit omnia et cum magna reverentia disponit nos. Bene valeat semper in Domino vestra sinceritas.