EPISTOLA CVIII. LAMBERTI AD G. PARISIENSEM ARCHIDIACONUM.
Merito sibi amatissimo fratri et domino G. Parisiensi archidiacono, LAMBERTUS, sanctae Atrebatensis Ecclesiae servus inutilis, quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit.
Cum charitas vinculum perfectionis sit et magistra omnium virtutum, et juxta beatum Fulgentium episcopum qui in charitate ambulat, non errat, neque peccat, miramur satis et supra quare nuper manutergium quod illi Dei servo Melodunensi abbati fratri vestro miseramus, cujus obitum necdum audieramus, tam obstinaciter, si audeam dicere, tamque contradictorie tandem vobis retinere, sed non sine conditione, voluistis. Nolite itaque, dilecte mi frater et domine, nolite tale quid in nostris desideriis et votis deinceps facere, sed quod cum bona voluntate et plena charitate praedicto Dei servo munusculum misimus, quasi quodam jure haereditario, tum pro ejus dilectione, tum pro devota nostra donatione, vobis vindicare non negligatis. Bene valete, et orate pro nobis.