X.  Ad Theodoricum Ambianensem episcopum.--De hominibus qui vice jumentorum trahebant carpenta ad aedificandas ecclesias.   (Opp. Guiberti Novigentini, append., p. 688.)
Reverendo Patri THEODORICO, Ambianensium episcopo, HUGO Rothomagensium sacerdos, prosperari semper in Christo.
Magna opera Domini exquisita in omnes voluntates ejus! Apud Carnotum coeperunt in humilitate quadrigas et carpenta trahere ad opus ecclesiae construendae. Eorum humilitas etiam miraculis coruscare, haec fama celebris circumquaque pervenit. Nostram denique Normaniam excitavit. Nostrates igitur benedictione a nobis accepta, illuc usque profecti sunt, et vota sua persolverunt. Deinde forma simili ad matrem suam Ecclesiam in dioecesi nostra, per episcopatus nostros, venire coeperunt, sub tali proposito, quod nemo in eorum comitatu veniret, nisi prius data confessione, et poenitentia suscepta; nisi deposita ira et malivolentia, qui prius inimici fuerant convenirent in concordiam, et pacem firmam. His praemissis: unus eorum princeps statuitur, cujus imperio in humilitate et silentio trahunt quadrigas suas humeris suis; et praesentant oblationem suam non sine disciplina et lacrymis. Tria illa quae praemisimus, confessionem videlicet cum poenitentia, et concordiam de omni malivolentiae et humilitatem veniendi cum obedientia, requirimus ab eis cum ad nos veniunt, eosque pie recipimus, et absolvimus, et benedicimus si tria illa deferunt, dum sic informati in itinere veniunt, quandoque et in Ecclesiis nostris quam maxime miracula creberrima fiunt. De suis etiam quos secum deferunt infirmis, et reducunt sanos quos secum attulerunt invalidos. Et nos permittimus nostros ire extra episcopatus nostros, sed prohibemus eos ne intrent ad excommunicatos, vel interdictos. Facta sunt haec an. incarnati Verbi 1145. Bene vale.