CXXIV.  Urbani II epistola ad Rogerium ducem et Boamundum fratres.--Monachos ab invasoribus defendit.   (Intra annum 1094-95.) [MANSI,  Concil.  XX, 647.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, ROGERIO duci et BOAMUNDO fratri ejus, salutem et apostolicam benedictionem.
Proclamationem ante nostram praesentiam fecit Urso Bantinus abbas de quibusdam comitibus et baronibus, qui callida invidiosa episcoporum machinatione seducti, ipsum et ejus monasterium nostris manibus consecratum modo plus conturbant. Unde, quia praedictum monasterium ad jus B. Petri pertinere vestram non latet notitiam, ex auctoritate B. Petri et nostra monasterium et abbatem vobis commendamus, quatenus custodiatis, adjuvetis, et a malis hominibus, sicut B. Petri proprietatem, fideliter defendatis, et neque depraedationes, neque aliquam sui juris diminutionem a quocunque fieri patiamini. Semper recordantes, quia consecratione ejusdem monasterii abbatem, et ipsum in manus vestras specialiter commendavimus. Itaque e priore commendatione, et harum litterarum jussione, ab omnibus monasterium nostrum, et praecipue a Goffredo, Amici comitis filio, sicut fideles B. Petri defendite. Qui abbati, etiam pro defensione suae rerum Ecclesiae partes maritimas conterenti, constipatus latronibus sese obviam contulit: atque ab eo sub recto pretioso privilegio nostro, vestris supplicationibus constituto, et aliis scriptis, spolia ejus diripiens, cum suis confratribus satiatum opprobriis eum peditem dereliquit: ac inde quaeque jam a patre suo comite eidem monasterio debitae restaurationis gratia condonata, ad suas manus sacrilegas nequiter revocavit. Quod si privilegium et quaeque direpta sacrilegus ille renuerit reddere, et abbatibus ac fratribus dignissime satisfacere, praecipimus ut cogatis. Alioquin ipse et fautores ejus anathemati subdentur.
[invidiosaque] [ forte et] [ forte subrepto]