LXXXIX.  Ad Petrum Cluniac.--Super subjectione abbatis monasterii S. Benedicti super Padum ipsi Cluniacensi abbati.   (Anno 1145, Jan. 11.) [  Bullar. Cluniac.,  p. 54.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis PETRO Cluniacensi abbati, ejusque fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.
Privilegiis quae a sede apostolica Cluniacensi monasterio indulta sunt, diligenter inspectis, manifeste cognovimus quod Beati Benedicti monasterium a praedecessore nostro bonae memoriae Gregorio papa septimo Hugoni Cluniacensi abbati, ejusque successoribus commissum est, ut in ejus gubernatione atque custodia et potestatem habeant, et studium procurationis impendant. Obeunte quoque ipsius loci abbate, eorum semper provideat diligentia, quatenus idonea, et huic officio digna in loco regiminis secundum Regulam Sancti Benedicti, persona subrogetur; et quidquid in monasterio ad augmentum et observationem monasticae religionis institui vel emendari oportuerit eorum semper magisterio et dispensatione administretur, salva quidem in omnibus auctoritate sedis apostolicae, cujus juris locus ille esse dignoscitur. Idipsum quoque ab ipsius successoribus, nostris praedecessoribus, et praecipue papa Calixto felicis memoriae statutum est et confirmatum, qui in sua confirmatione addidit, ut in eodem Beati Benedicti monasterio, sine Cluniacensis abbatis consilio, provisione et praecepto abbas nullatenus eligatur, nullusque episcoporum sine commendatitiis litteris Cluniacensis abbatis eidem electo consecrationis vel ordinationis manum imponat; alioquin et consecrator tanquam constitutionis apostolicae praevaricator graviori subjaceat ultioni, et consecrati electio sive ordinatio, donec apostolicae sedi et ejus Cluniacensi monasterio satisfiat, irrita habeatur. Nunc autem nostro tempore, dilecte in Domino fili Petre abbas, tam per te, quam per fratres tuos, nostris praedecessoribus et nobis etiam saepe conquestus es, quod te, inconsulto contra supradictum tenorem sibi abbatem elegerint, et debitam tibi obedientiam ac reverentiam subtrahant. Unde praedecessor noster felicis memoriae papa Innocentius per litteras suas eis mandavit ut Guillelmus abbas, qui vobis inconsultis electus et ordinatus fuerat, cum honestis et discretis personis de fratribus suis, monasterium et fratres Cluniacenses visitaret, et tibi, Petre abbas, obedientiam ac reverentiam, quemadmodum suus praedecessor bonae memoriae Henricus exhibuisse dignoscitur, cum humilitate et charitate exhiberet; quo nequaquam per eos adimpleto, et vobis in vestra querimonia persistentibus, per apostolica eis scripta mandavimus, ut praefatus Guillelmus abbas cum honestis et discretis personis et privilegiis sui monasterii in praeteritis Beati Andreae octavis nostro se conspectui praesentaret, ut utriusque partis causa cognita, pacem inter vos, Domino auxiliante, componeremus. Fratribus autem vestris eodem termino nostro conspectui praesentatis, nec ipse venit, nec per fratres suos, qui nostro se conspectui praesentarent, pax inter vos potuit reformari. Quia ergo tam manifestae Cluniacensis justitiae ulterius deesse non possumus, per apostolica eis scripta mandavimus, atque praecepimus quatenus ipse Guillelmus abbas, ut supra diximus, cum honestis et discretis personis de fratribus suis, occasione dilationis remota, Cluniacense monasterium visitet, atque tibi, Petre abbas, obedientiam ac reverentiam quam praedecessores tui tuis praedecessoribus exhibuisse noscuntur, humiliter exhibeat. Quod si infirmitate gravatus ipse id adimplere non poterit, per meliores personas ipsius monasterii idipsum adimpleat. De caetero vero, ne in eodem Sancti Benedicti monasterio, nisi juxta praedictum tenorem privilegiorum sedis apostolicae, abbatis fiat electio, apostolica auctoritate prohibemus. Quod si facta fuerit, irrita et vacua habeatur. Datum Romae, III Idus Januarii.