CCCXXXI.  Privilegium pro ecclesia in Gratia Dei.   (Anno 1138, Dec. 8.) [LUDEWIG,  Reliquiae Manuscript.,  XI, 545.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio HENRICO, praeposito ecclesiae quae Gratia Dei dicitur ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, in perpetuam memoriam.
Piis votis assensum praebere et religiosos viros in suis postulationibus exaudire nos convenit, qui quanto fragiliores sumus, tanto magis eorum orationibus. . . . . Nec dubium quod si eorum petitionibus clementer annuimus, nostris opportunitatibus omnipotentem Dominum propitium reperimus. Quamobrem, dilecti in Domino filii, vestris desideriis annuentes, ecclesiam quae Gratia Dei dicitur, in qua divino vacatis officio, apostolicae sedis privilegio communimus; statuentes ut ordo canonicus, qui secundum beati Augustini regulam et formam traditam a fratre nostro bonae memoriae Norberto Magdeburgensi archiepiscopo, ibi est institutus, in eadem ecclesia, futuris temporibus, inviolabiliter conservetur. Sancimus etiam ut nulli fratrum post factam in vestra ecclesia professionem, absque praelati et fratrum licentia ad alium locum liceat transmigrare, discedentem quoque nullus audeat retinere. Qui etiam, a praelato suo secundo tertiove commonitus, si redire noluerit, canonicam in eo sententiam proferendi praepositus, qui pro tempore fuerit, habeat facultatem. Quia vero fratres communi vita viventes debent aliorum eleemosynis et beneficentiis sustentari, simili modo decernimus ut de laboribus quos propriis manibus vel sumptibus colitis, vel etiam de nutrimentis vestris, nullus a vobis decimas exigere audeat, nec ad eas persolvendas vos quandoque compellat. Adjicimus etiam ut universa bona quae vobis praefato fratre nostro, Norberto archiepiscopo, vobis concessa sunt, et a venerabili viro Conrado successore ejus scripto firmata, quaecunque etiam inpraesentiarum juste et canonice possidetis, aut in futurum, concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis Deo propitio poteritis adipisci, firma vobis in perpetuum et illibata permaneant. Obeunte vero te nunc ejusdem loci praeposito vel tuorum quolibet successorum, nullus eidem loco qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres, communi consensu, aut fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et beati Augustini regulam sibi elegerint, qui etiam alterius professionis clericum in Patrem vel praelatum suscipere non cogantur, sed potius quem in ipsa canonica vita probatum moribus et scientia, idoneum indicaverint, libere et concorditer eligant sibique per se praepositum faciant. Idem autem praepositus hujusmodi libertatis privilegio collato sibi a venerabili fratre nostro Conrado archiepiscopo gaudeat, ut videlicet nullius expeditionis vel alterius servitii obtentu a pastore Magdeburgensis Ecclesiae, incommoda exactione gravetur. Si vero concilia sanctorum Patrum aguntur, vocatus adveniat, et debitum honorem et reverentiam archiepiscopo exhibeat. Nulli ergo omnino hominum fas sit eamdem Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel aliquibus vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si quis autem in posterum huic nostrae constitutioni contraire tentaverit, secundo tertiove commonitus, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, omnipotentis Dei et beatorum Petri ac Pauli apostolorum ejus indignationem incurrat, excommunicationi subjaceat; conservantibus autem eidem loco quae sua sunt sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Lucae presbyteri cardinalis, agentis vicem domni Almerici, santae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, VI Idus Decembris, indictione II, Incarnationis Dominicae anno 1138, pontificatus domni Innocentii II papae anno IX.