EPISTOLA CCLXXXVIII. AD . . . . .
Post iram misericordiae reminisci.
Veniens ad nos praesentium lator H. lacrymabili nobis planctu monstravit se mentis vestrae tranquillitatem offensa gravi perturbasse, et iracundiae calore motum se vobis non solum verbo restitisse, verum et calcaneum adversum vos irreverenter erexisse. Unde tactus dolore cordis intrinsecus, disciplinam regularem quam ipse decreveritis subire paratus est, et vobis humili devotione satisfacere, et de caetero vobis ut patri charissimo in omnibus obedire. Quia vero dignos poenitentiae fructus offerentem nunquam repellit Dominus, sed et angelis Dei gaudium super peccatore poenitentiam agente, et singulare virtutis exemplar dans poenitenti et revertenti filio in amplexus occurrit et osculum, rogamus ut ob ejus reverentiam nostraeque petitionis intuitu quem repulistis aversum, conversum suscipiatis, et quia perierat mundus nisi iram finisset misericordia, iram ei remittendo, H. abbati litteris vestris significetis, qui ut quorumdam testimonio didicimus, eum si vobis reconciliatum noverit, fratrum collegio aggregabit.