CXVIII.  Monasterii S. Petri Thierhauptensis protectionem suscipit, possessionesque ac privilegia confirmat.   (Anagniae, Nov. 1.) [  Monum. Boic.,  XV, 101.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiis abbati et conventui monasterii Sancti Petri in Thierhaupten, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, salutem et apostolicam benedictionem.
Religiosis viris, qui per opera sanctitatis jugiter se praeparant ad vitam immortalem, apostolicum debet patrocinium impertiri, ne forte cujuslibet temeritatis incursus aut eos a proposito revocet, aut robur religionis infringat. Eapropter, dilecti in Christo filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium vestrum, ad exemplar felicis recordationis Eugenii papae praedecessoris nostri, sub Beati Petri, et nostra protectione, suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes et concedentes vobis liberam exceptionem abbatis, et ut ordo monasticus, qui secundum Deum, et Beati Benedicti Regulam in vestra ecclesia noscitur institutus, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea, quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis et his qui post vos successerint et illibata permaneant. Liceat quoque vobis personas liberas et absolutas ad conversionem recipere, et eas absque contradictione aliqua retinere. Sane novalium vestrorum, quae propriis manibus et sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere vel extorquere praesumat. Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis januis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce, officia divina celebrare. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate, et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui careat dignitate, ream que se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sanctissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Lucius catholicae Ecclesiae episcopus, etc. . . Datum Anagniae per manum Hugonis S. Romanae Ecclesiae notarii, Kal. Novembris, indictione secunda, Incarnationis Dominicae anno 1183, pontificatus vero dom. Lucii papae tertio.
(quod absit!)