XLI.  S. Leonis IX Bulla qua monasterio Sanctae Mariae in Gradibus Arretinae Dioecesis omnia illius jura confirmat.   (Anno 1050.) [Muratori,  Antiq. Ital.  V, 1019.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ALBIZONI religioso viro, in Domino Deo omnium aeternam salutem.
Sub multa et incomprehensibili abysso judiciorum divinitatis, inter confratres et conservos nostros eminentiorem gradum adepti, tanto intentius cum timore et tremore nostram ipsorum salutem debemus, eis condescendendo et consulendo, incessanter operari, quanto certius scimus . . . . . dispositionis et actionis nostrae rationem posituros illi, cujus universae viae misericordia et veritas merito creduntur, et videntur in omni administratione mundi. Quapropter qui . . . . sapientibus et insipientibus debitores sumus, Doctoris gentium monita cogimur . . . . reddere cunctis, quae si denegare minime debemus alicui externorum, nec in su . . quanto magis domesticis fidei in interioribus, maxime cum id a nobis exigitur, quod Omnipotenti plurimum placere nullo modo dubitatur? Quare, charissime fili, quoniam humill. . . . . . . apostolicam et magistram omnium sedem, et prece nobis gratissima inculcasti, ut auctoritatis nostrae praecepto tutaremus a quorumvis rapacitate, et hominum nequam infestatione, ac. . . . . . monasterium beatissimae virginis matris Domini et genitricis Dei Mariae, situm in Aretina dioecesi, in nullo . . . . . . tuae tam justae petitioni, sed eidem optamus per omnia suffragari, nec denegandum tuae religiositati duximus tutelam specialem, qui omnibus debemus et . . . . . . . . Non enim parum tibi in Domino congaudemus, quod ecclesiam illic primitivam, et olim celeberrimam, sed, peccatis facientibus, jamdiu neglectam et omnino derelictam, restruere, aliquantulumque reparare fueris conatus, tam patrimonii seu beneficii tui quam etiam fratrum, et consanguineorum tuorum aliorumque religiosorum collationibus, quatinus inibi Deo deserviret perpetim ordo monasticus. Quam utique ecclesiam quia conditor noster inter alia innumera nobilitavit et honoravit fracti calicis et resolidati miraculo, atque gloriosi beati Donati pontificis martyrio, et nos eam gratanter honoramus nostrae apostolicae sedis praecepto. Salva itaque debita subjectione, quae ex praefato loco episcopum Aretinum jure solet attingere, hujus nostri praecepti tenore perpetualiter confirmamus et decreto sancimus quidquid idem coenobium in rebus mobilibus vel immobilibus, tam tua quam cujuscunque donatione, in praesentiarum videtur possidere, et quidquid illic a piis adaugebitur aut donabitur in futuro tempore, ut nemo inde quidquam praesumat subripere, fraudare, alienare, minuere. . . . . . . quovis ingenio praedicta inibi hactenus conquisita, et Deo propitio conquirenda serva . . .. . . . monachorum ibidem Deo servientium utilitati, quos pro nullo alio ordine ecclesiastico permittimus aliquando perturbari, juxta statuta sanctae Chalcedonensis synodi, taliter hoc ipsum decernentis: Quae semel Deo dicata sunt monasteria, consensu episcoporum, maneant perpetuo monasteria, et res, quae ad ea pertinent, monasteriis reserventur, etc. Si quis autem praesenti nostro decreto, a nobis pro Deo et secundum Deum promulgato, contraire quolibet modo praesumpserit, et insuper si aliquas oblationes vivorum sive defunctorum praefato loco delegatas sibi vindicare, vel aliis contradere tentaverit, quasi sacrilegus et Deo rebellis, donec forte resipiscat, districto anathemate se multandum apostolica auctoritate noverit. Qui vero integre et devote illud observaverit, nec consenserit sacrilegis, sed potius pro posse ac nosse suo restiterit, mereatur copiam supernae benedictionis, et praemium sempiternae salutis. Amen. Bene valete. Datum IV Kalendas Junias, per manum Petri diaconi bibliothecarii, anno domini Leonis noni Papae II, indictione III.