EPISTOLA VII. AD J. ABBATEM ET FRATRES MAJORIS MONASTERII.  Laudat eorum religionem, petitque suffragia post mortem.
Reverendissimo domino et Patri J. Dei gratia abbati, amantissimisque fratribus sub ejus censura Deo et B. Martino in Majori Monasterio servientibus, frater GUIBERTUS minimus semper et ubique sanctitatis eorum servus, salutem in vero salutari, et se totum ex toto.
Omnipotentis Dei clementiae inexplebiles ago gratias, qui mihi inspirare dignatus est, ut sanctae excellentiae vestrae notitiam perquirerem, et pietate sua effecit ut invenirem. Revera enim me multum ex cohabitatione vestra tum exemplis tum doctrinis profecisse et sentio et confiteor, et adhuc uberiorem profectum post mortem ex orationibus vestris me percepturum spe certa praesumo. Et quia sicut generatio praeterit et generatio advenit , ita in monasterio vestro, et propter excessum e vita, et propter ordinis et servitii gravamen saepius apud vos mutari oportet, fratres, et ideo neminem inter vos esse reor, qui me cognoscat vel mei recordetur. Si quaeritis quis sum ego qui vobis scribam, ego sum frater N., etc. Qualitatem societatis vestrae a praedicto abbate et capitulo mihi concessae in Regula si diligenter inquiritis, scriptam invenietis, quam ut propter Deum mihi, obsecro, et vivo recognoscatis et mortuo, cum obitus meus, qui ut credo, instat, vobis nuntiatus fuerit, fideliter persolvatis, sanctitatem vestram pro omnibus fidelibus et pro me eorum ultimo indesinenter orantem, indesinenter aeque fidelium Deus omnium Conditor et Redemptor ab omni malo in aevum custodiat, et nos pariter cum eis ad aeternae beatitudinis gaudia pietatis suae gratia perducat. Amen.
(Eccle. I)