EPISTOLA III. AD EBALUM REMENSEM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno 1031.)   De eadem re.
EBALO archiepiscopo GERARDUS, nullius meriti coepiscopus.
Quoniam quamdam exsecrandae usurpationis novitatem infra dioecesim vestram coalescere audivimus, videlicet ut una Ecclesia duos habeat episcopos, et alter alterum ad instituendum sibi successorem liberum habeat arbitrium, quod sane nullius auctoritatis constat pondus habuisse, videmur jam intueri quoddam quasi barathrum patens, de quo fumus temerariae usurpationis erumpens portendit quoddam schismatis incendium futurum, per quod, subeuntibus dissidiis, Ecclesia a suae pacis unitate solvatur. Nos vero quoniam nullum vos huic sententiae praebuisse assensum audivimus, gratias agimus Deo, de cujus hoc vobis munere venit ne vos in hoc haeresis praecipitium pertrahere quis potuerit. Quare paternitatem vestram praemonemus, obtestantes per eum qui nos pastores in Ecclesia sua, licet indignos, esse voluit, ne unquam vos huic adinventioni, quae quidem contra Spiritus sancti ordinationem et totius est Ecclesiae catholicae institutionem, consensum praebeatis. Quod autem nuper nos convenire velle vos ad colloquendum mandastis, illud vestrae voluntati reservavimus, et maturius agendum censemus, quia inde tanta sanctae Dei Ecclesiae discrimina oriuntur, unde negligentius ejus commodis in commune consulimus.