EPISTOLA III. EJUSDEM AD MONACHOS RIVIPULLENSES.  (  Circa an.  1023.)
OLIVA sanctae Ausonensis Ecclesiae praesul, licet indignus, et abbas, universo coetui coenobio Dei Genitricis commanenti desiderabile praemium coelestis regni.
Dum vestrae nuntium sanitatis laetus audio, hoc est quod semper exopto. Scitote autem me similibus oblectari vestrique memorem gratissime fieri. De constructione vero, quae scripsistis, parietum et capsae caeterarumque rerum, ex vestri parte haud mihi secus videntur ac bona, cum sint piissimi Dei gratissima dona. De absolutione quoque Witardi et emendatione ipsius confido in vobis post Dominum Jesum, vobisque committo et juxta velle solvere et pro posse corrigere. Igitur nos, postquam a vobis excessimus, inter caetera quae gessimus, inter archiepiscopum et vicecomitem Narbonensem ad diri . . . . . . . . . negotia judices statuimus, pactumque pacis dicto. . . . . . . . . parati ad finiendum, cumque praestolatur hujus causa facti, comitissa Rutenensis venerit ad solvendum. Conventionem interea colligavi inter Wifredum et Willelmum et Ugonem comites. Hac hebdomada conjungentur, si forte tantis malis finem imponere valeamus. His ergo et aliis praeoccupati negotiis, regressionis nostrae diem vobis mandare nequimus, rogantes ut horum quae circa vos sunt vestris quantocius litteris conscii per omnia simus. Praeterea cycnos et gaviancum, delicias domini, quam maxime custodite; et quidquid illis adversi acciderit, aut boni contigerit, continuo litteris praenotate; ut aut prosperis collaetemur, aut adversis afficiamur. Euge autem quoniam est nobis et grus, quae jam didicit aera saltibus pervolare, asinis et porcis oculos eruere, videturque jam capite rubescere, pennis nigrescere et voce clarescere; cujus tantis prosperitatibus vos convenit congaudere. Bene valete.