XVIII.  Ad Fridericum imperatorem.--Pacis consilia, et se in illum fovere, et probare quod eadem ipse nutriat, significat.   (Parmae, Nov. 29.) [MANSI  Concil.,  XXII, 533.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio FRIDERICO illustri regi Romanorum imperatori, semper Augusto, salutem et apostolicam benedictionem.
Venientes ad nos imperialis magnificentiae nuntii, venerabilis frater noster O. Brandenburgensis episcopus et S. abbas Hersueldensis, qui ad antecessorem nostrum Urbanum fuerant destinati, honoraverunt nos praesentia corporali et decenti reverentia curaverunt et proposuerunt ea quae ad praedictum antecessorem nostrum ab imperiali excellentia receperat in mandatis. Et quidem nos valde gratum habuimus, quod sententiam illam imperiali animo fixam cognovimus esse qua dicitur: Persequimini pacem, et comprehendite eam. Arbitramur autem quod de hac re non sit apud nos multa opus instantia, cum hujus rei bonum semper habuimus desiderium, et nunc tanto amplius habemus, quanto magis hujus et loci necessitas, quem tenemus, et communis utilitas Christiana deposcit. Caeterum non est nobis visum idoneum, ut, antequam ad Ecclesiam de vocatione nostra imperiales apices pervenirent, aliquem deberemus habere tractatum, per quem indecenter et contra honestatem sacerdotalis officii, favorem imperialem appetere videamur. Speramus enim secundum animum quem jam tribuit nobis Dominus, quod taliter in veritate sua nos diriget, et, quae ad pacem sunt, faciet semper inquirere; ut nec magnitudo imperii, nec alii quoque reges ac principes Christiani occasionem justam ex nobis inveniant, quo minus devoti Deo minusque reverentes debeant Ecclesiae apparere. Cognoscimus siquidem insufficientiam nostram, et scimus non nisi per magnorum auxilium impositum onus utiliter portare, ac malis illis occurrere, quae hoc tempore in populo Christiano acciderunt. Imperiali ergo celsitudini Deus inspiravit, ut id, quod nuntiis ostendit et litteris, etiam per opera exsequatur, nec tam ex opinione colligat, quam ex opere, quod de nostra debeat excommunicatione sentire, quia Deo auctore taliter nos disposuimus habere, quod ex nostra culpa non debeat Ecclesia Dei in scandalo remanere. Datum Parmae, III Kal. Decembris, indictione VI.