XXXVI.  Alexandri II epistola ad clerum Cremonensem.   (Anno 1066.) [Bonizonis  Lib. ad. am.,  apud OEFELE  Rerum Boicarum Script.,  II, 808.]
ALEXANDER, servus servorum Dei, Cremonensis Ecclesiae religiosis clericis, et fidelibus laicis, salutem et apostolicam benedictionem.
Inspiratori omnium bonorum Deo et bonae voluntatis auctori uberes referimus gratias, qui vos adversus hostem humani generis virtutum suarum telis armavit, et ad destruendam Simoniacam haeresim ac fornicationum spurcitias clericorum ferventer accendit. Erexistis enim, sicut in litteris vestris cognovimus, contra versutiam serpentis antiqui, et qui, velut biceps coluber, per fistulas geminarum faucium nequitiae suae super vos venena nequiter evomebat, sancti zeli vestri zelo perfossum atque praecisum se virtutis vestrae pugione suspirat. Plane qui serpenti dudum in paradiso damnationis aeternae judicium intulit, ipse vos adversus modernam occulti draconis astutiam unanimiter incitavit. Quam ob rem sanctis conatibus vestris et hujus sanctae sedis apostolicae accedat vigor, hoc ipsum apud vos per omnia decernimus observandum quod a sanctis praedecessoribus nostris et a cunctis pene sanctorum canonum conditoribus non ambigimus institutum, videlicet ut tam subdiaconi quam diaconi sed et permaxime sacerdotes, qui mulieribus carnali commercio admiscentur et Simoniaca sorde polluti sunt, et ecclesiasticis careant beneficiis et perceptae priventur officio dignitatis. Indignum est enim ut qui vel per incontinentiam carnis, vel per commercium sacrilegae venalitatis suscepti ordinis privatur honore, ecclesiastica potiatur ulterius facultate. Caeteros autem clericos, qui videlicet inferioribus potiuntur officiis, si legalibus conjugiis sunt obligati in suis gradibus manere praecipimus, et competentia ecclesiastici sumptus beneficia non negamus. Sed quia nonnulla praeter haec quae vobis sunt admodum necessaria, ut a nostra respondeatur auctoritate consultu hortamur ut synodale concilium, quod auctore Deo post proximum Pascha celebraturi sumus, prudentes ex vobis viros venire non pigeat qui nobis quidquid exigendum est, vestrisque utilitatibus conferendum non per judicia litterarum, sed per vivae vocis officium patenter exponant. Huic enim bello, quod zelo divini fervoris estis aggressi, non segniter sed omni virtutis instantia Romana sedes accurrit, brachium porrigit, clypeum defensionis opponit et vos, ut magis ac magis circa membra diaboli non enerviter insurgere debeatis, accendit. Igitur unusquique vestrum divinae virtutis mucrone praecinctus dicat: Si quis est Domini jungat se mecum, sicque cum Moyse quasi de porta in portam castrorum tanquam fervidus bellator in sacrilegos irruat, ut Simoniacae venalitatis et clericalis adulterii januas, per quas diabolus in vestram fuerat ingressus Ecclesiam caesis cadaveribus claudat. Omnipotens, dilectissimi filii, sua vos dextera benedicat et per officium beati apostoli sui Petri januam vobis coelestis regni aperiat. Amen.
( ita codex )