EPISTOLA LXXIV. BENEDICTUS BONIFACIO. [CIRC. A. D. 750.]
Domino sanctissimo atque amantissimo nobis in Christo Patri Bonifacio, archiepiscopo, Benedictus episcopus et Vicedominus sanctae sedis apostolicae.
Praesens Lullus, venerabilis presbyter, paternae sanctitatis vestrae missus, honorandos tuos nobis attulit affatus. Quorum textus continebat multis te necessitatibus et turbinibus esse tristatum per homines non timentes Deum, et falsos episcopos, atque pseudopresbyteros, et fornicatores clericos , eorumque iniquas actiones, pravasque immissiones, iram quoque inimicantium et persequentium gentium, quorum persecutio iniqua finem habebit interitus sempiterni. Etenim, sanctissime Pater, omnes sancti, quanta passi sunt tormenta, ut securi possiderent vitae aeternae palmam! Habemus consolatorem egregium apostolum Paulum, qui docet: Oportet nos per multas tribulationes intrare in regnum Dei. Magna tibi est merces, o sanctissime Pater! et corona gloriae coram omnipotenti Deo, dum omnia toleranter sustines propter divinum mandatum, et praedicationem Evangelii Jesu Christi Domini Dei, et Salvatoris nostri, cujus, licet peccator, potentiam deprecor, ut, domino meo beato apostolorum principe Petro intercedente, cujus et vicem geris inter feroces et indomitas gentes, ut ipse te sua pietate custodiat, et post decursum ministerii tui, in die adventus ejus, copiosum fructum afferre valeas, et a conditore omnium Deo remunerationis praemium centuplum accipias, et vitam aeternam possideas. Etenim me ipsum sanctis tuis orationibus commendans, ut valui in verbo et opere, praedicto tuo misso adjutor apparui. Benedictionem denique a vestra beatitudine missam, sicut a patre meo suscepi, et omnipotenti Deo gratias egi, et vestrae sanctissimae paternitati. Etenim, beatissime Pater, parvum munusculum sanctitati vestrae direxi, sabanum unum, et facitergium unum, et modicum thymiama. Quod peto ut absque injuria vestra, honoranda paternitas suscipere non dedignetur. Vale in Christo semper, amantissime Pater!
[W., dominicos]