EPISTOLA CCXXXI. EMELERI MONACHI AD WIBALDUM ABBATEM.  Commendat ei A. praesentium litterarum portitorem.   (Anno 1150.)
Domino vere sancto et omni veneratione digno W. Corbeiensi abbati, frater EMELERI ille humilis et qualecunque vas in domo magni Patrisfamilias cum fraternae dilectionis obsequio, quidquid potest nostrae mentis affectio.
Si vivis et vales ac . . . . excitant viscera . . . . . libenter volo et bene . . . . . sanctitatis tuae personam amare, virorum optime, quia parvitatem meam, sicut ab ore tuo accipere potui, etiam absentem et corporali adhuc facie incognitam propter quaedam quae tibi ab amatoribus mei de me bona dicebantur dilectione tua dignum judicasti, et praesentem postea familiariusque cognitam in omni loco ubi nos duo convenire potuimus, supra vires et merita mea honorasti. Unde desideratissimae fraternitati tuae de mea fidelitate indubitanter constare volo quod, ubicunque possum, et boni nominis tui famam augere, et causam tueri libenter faciam et feci, et quotidie facio, quoniam similia a te exspecto. Dominum A. praesentium portitorem litterarum, hominem satis afflictum et bonorum solatiis indigum, pietati vestrae attentius commendo, ut sicut misericorditer cum eo facere coepistis ita usque in finem juxta quod ejus se causa habet cum eo facere perseveretis. Omnis enim boni principii et recti operis finis expetendus est. De caetero sit vobiscum Dominus et vester Spiritus nobiscum imploro.