EPISTOLA CXV. [AD HENRICUM REGEM.]
Domino serenissimo et praecellentissimo principi, illustri Anglorum regi, H. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, pedibus sanctis conculcato Satan, in Christo triumphare feliciter.
Te, domine dilectissime, ob id divina bonitas multorum praetulit regimini populorum, ut multis per te subveniat, et his quibus praees, dono multiplici per te gratiae suae munus impendat. Quod quidem in gente nostra impletum novimus, cui te sic dominum geris, ut et Patrem exhibeas, elatos sic reprimis, ut mansuetos et humiles mansuete disponere, regere et suscitare non dimittas. Te Ecclesiae protectorem, pupilli patrem, viduae consolatorem, et omnes injuriam passi propitium judicem, ipsis rerum experiuntur indiciis. Et cum omnes alta pace gaudeamus, per te arva solummodo dudum herbis floribusque depicta, se in omnem jam frugum exuberantiam exerceri, nocte dieque ligonibus aratrisque sauciari secure tuo sub imperio conqueri posse videntur. A Domino in te caput regni, et a te in omnes ejus oras, oleum gratiae diffusum exuberat. Quod ad genua sublimitatis tuae corde prostratus expostulo, ut et latori praesentium nuper orphano, vestri quondam fidelis Radulphi de Wirecestre, filio primogenito, munus apud te gratiae miserantis obtineat. Incolumem te et potentem in longa tempora majestas divina conservet, in Christo domine dilectissime.