EPISTOLA CXVI. IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister , ADELAE  excellenti comitissae, salutem et obsequium.
Charitas qua nobilitatem vestram ab initio dilexi, nullatenus in me refrigescit, sed praecedentibus et subsequentibus in me beneficiis vestris, magis ac magis inardescit. Unde excellentiam vestram rogando moneo, et monendo rogo, ut si quid sinistrum me adversum vos vel vestros fecisse vel dixisse suggestum fuerit , nullatenus credatis, nec quidquam quod ira dictante servientes vestri postulent, ad praesens statuatis. Cum enim terra exterius sit turbata, si etiam intestina surgerent bella, periculum repente imminere plebi posset et urbi. Cum autem Deo prosperante ad nos veneritis, tunc omnia verius addiscetis, et secundum audita sanius consilium capietis. Valete.
(epist. 121)
[ al., sinistri]