EPISTOLA CLXXXV.  Responsio quaedam exsecutoria.
Non est leve defendere reatum hominis, quem communis opinionis auctoritas infamat, et impetit, et incusat. Charitatis vestrae recepi litteras, ut fidelem vestrum Jo. nomine sic in sua justitia confoverem, ne adversus eum iniquitas et injustitia praevaleret. Petitioni vestrae consensi quod potui, sed praefatus ille destituit aequitatem, et audire judicium recusavit, qui se novit judicio condemnandum. Interiorem siquidem habebat judicem, et illius judicio secessit a causa, nec humanum judicium exspectavit.