EPISTOLA CCCXCVIII. EJUSDEM AD EUMDEM.
Amabili Patri et fratri charissimo THOMAE, Dei gratia Cantuariensi archiepiscopo, OTTO eadem gratia sanctae Romanae Ecclesiae diaconus cardinalis, et apostolicae sedis legatus, salutem.
Notificamus, charissime, dilectioni vestrae, quod ex mandato domini papae procedentes per insidiosa et plurimum periculosa loca, usque ad Venetiam, Domino ducente, pervenimus, inimicis nostris undique in insidiis excubantibus: eorum laquei Domino faciente contriti sunt, et nos liberati sumus. A Venetia autem, non clam, sed manifeste cum plurimo gaudio et amicorum nostrorum multo solatio, per Mantuam, et per Veronam, per patriam nostram Brixiam, ubi plurimum fuimus commorati, per Pergamum, per Mediolanum, juxta Novariam, per Vercellas, juxta Taurinum, transeuntes usque ad sanctum Michaelem de Clusa, et exinde per provinciam usque ad Sanctum Aegidium incolumes et illaesi pervenimus, inde ad montem Pessulanum transituri. Veniente domino W. . . . amico vestro, ad alias partes, sicut credimus, prout vos novistis, quem dominus papa destinavit, profecturi, mittimus ad vos clericum nostrum praesentium latorem, cui super his quae vobis ex parte nostra dixerit, tanquam nobis ipsis firmiter credatis, et quod nobis significare volueritis, tanquam per vosmetipsum indubitanter renuntietis.