I.  Ad imperatricem pro relevando tributo S. Sepulcri.   (Anno 1086.) [MABILL.  Annal. Bened.,  Append. ad t. V, p. 647.]
VICTOR episcopus, servus servorum Dei, gloriosae et dilectae filiae A. imperatrici Augustae.
Apostolicae sedis debito compellimur, charissima nobis in Christo filia, majoribus et minoribus non subtrahere solitaria monita. In qua utique causa tanto magis insistere sublimioribus debemus, quanto eos temporaliter plus prodesse aut nocere posse Christi pauperibus scimus. Unde, cupiens tuam dignitatem in futuro non condemnari pro temporali oppressione peregrinorum et pauperum, sed glorificari pro relevatione eorum, denuntiamus et obsecramus in Domino Jesu ub ab oratoribus et visitatoribus sancti et gloriosi Sepulcri ejus facias cessare gravissimum et importabile tributum quod eis imponitur a tuis officialibus. Ut enim alia quae ubivis locorum imperii tui patiuntur taceamus, in duobus tantum locis adeo angariantur, ut pro singulis equis tres aurei, et ex binis peditibus toditem tollantur. Insuper equos eorumdem oratorum violenter ablatos quandiu volunt angariant et vexant. Cujus quidem periculi malum nisi quantocius imperiali edicto a regno tuo propellas, in animam tuam, quod absit! redundaturum scias; quia ad majores respicit quidquid a minoribus delinquitur, et facientes et consentientes pari poena plectentur. Nos tamen, ut decet, semper in bono memores tui et tuae venerabilis genealogiae, optamus te prae multis sic temet atque tuos regere, quatenus sic nomen bonum, quod melius est quam divitiae multae, acquiras, et in futuro gaudium Domini tui feliciter introeas. Valere perpetuo tuam excellentiam et optamus et oramus: atque ut Romanae Ecclesiae, scilicet primae et propriae matris tuae, sicut te decet, recorderis, eamque semper venereris admonemus. Equidem ipsa jugiter tui in bono recordatur, et avitam prosapiam tuam veneratur.