EPISTOLA LXIX. AD TUEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, et totius Angliae primati, T. frater G. Glocestriae dictus abbas, delicias regibus in pane pinguissimo ministrare.
Officiosum mihi, domine, munus existimo, totum quod animae meae memoriam vestri repraesentat, aut suggerit. Unde praesentium hunc latorem transmisimus ad vos, ut per eum directis litteris de statu nos vestro simul et voluntate certificetis. Nostra enim hujusmodi sunt. Infestant nos quamplurimi, et non solum nostram, sed omnes circa nos Ecclesias multiplicatis angariis inquietant. Quos si percutimus in gladio, aurem Malchi, Domino manum extendente, cito sanari considerant , et ab hoc imperterriti peccant. Unde vestrae nobis litterae ad dominum Wigornensem, et ad dominum Herefordensem necessariae sunt, ut Ecclesiae nostrae protectioni invigilent, et quo nos abesse contigerit, eo sibi consilii manum et auxilium propensius impendant. Nos vero itineri accincti sumus, et ad jussionem vestram, Domino annuente, parati aderimus. Adversantur nobis quamplurima, sed amor offendicula prorsus ignorat. Valeat in longa tempora vestra sublimitas, in Christo dilecte Pater.
(Matth. XXVI)