EPISTOLA XXII AD PHILIPPUM COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM.  Opusculum aliquod a se compositum ipsi offert.
Domino et Patri, eximia pietate animi, egregia et morum probitate praedicabili, atque inter praecipua Christi membra, gratia ipsius exaltato Coloniensi antistiti PHILIPPO, frater G. sanctitatis ejus humilis servus, quo nihil salubrius optari potest capiti suo per ejus et sanctorum imitationem in omnibus congruere.
Reverentiae vestrae munus dicatum, ut potui, Deo juvante, perfeci, et in eo quod non solum a vobis, sed ab universis acceptatur, non frustra me laborasse gratulor et exsulto, sed humiliter sanctitati vestrae, Pater venerande, supplico, quatenus munusculum meum eo affectu quo a me oblatum est, suscipiatis, et commendare non abnuatis, juxta illud: Exiguum munus cum dat tibi pauper amicus, Accipito placide, et plane laudare memento. Et quid utilius munere boni consilii, sicut scriptum est: Sermo bonus super datum optimum . Unde et in calce moneo, ut a dissipatione animarum mentem colligendo, ad illam optimam partem Mariae vos conferatis , et illi uni summo bono inhaereatis, quatenus unus esse illorum mereamini, de quibus dicit Apostolus: Qui adhaeret Deo, unus spiritus est cum eo .
(Prov.
XV) (Luc. X) (I Cor. VI)