EPISTOLA CCLI. MANASSAE,  Dei gratia Meldensium episcopo,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, salutem et servitium.
Quaesitum est nuper a parvitate mea ex parte abbatissae Jotrensis monasterii, utrum deliquerint presbyteri, qui cuidam aegroto ex consuetudine post prandium vomenti viaticum dare non fuerunt ausi, eodem aegroto consulente ut differrent in crastinum, quatenus hoc sacramentum jejunus acciperet et ei sacramento debitam reverentiam pro viribus exhiberet quo audito languentis pietatem laudavi, et presbyterorum diligentem negligentiam in quo reprehenderem non inveni. Pius fuit in hoc languentis timor, pia fuit medicinae dilatio . In utroque ergo non fuit culpabilis negligentia, sed salubris et cauta diligentia, ubi nec medicus suo defuisse videtur officio, nec moriens divino caruisse beneficio. Unde Augustinus de acceptione Eucharistiae ita scribit : « Faciat unusquisque quod secundum fidem suam pie credit esse faciendum. Neque enim litigaverunt inter se, aut quisquam se alteri proposuit Zachaeus et ille centurio, cum alter eorum gaudens in domo sua suscepit Dominum , alter dixerit: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum , ambo Salvatorem honorificantes, quamvis non uno modo, ambo peccatis miseri, ambo misericordiam consecuti. » Moneo itaque dilectionem vestram, ut rei veritatem investigetis, et si ita se veritas habet, nullum inde scandalum in Ecclesia faciatis, ne aut nimiae imputetur simplicitati, aut alicui occultae cupiditati. Valete.
(c. Si quis, de cons.) (c. Legimus, de cons, dist. 2) (l. De
eccl. dogm., c. 53, et c. Quotidie, de consec. dist. 2) (Luc. XIX) (Matth. VIII)
[ al. exerceret] [ sic v. c.; antea laudatio]