EPISTOLA XXIX. AD ROBERTUM CISTRENSEM EPISCOPUM.
Suo regisque nomine praecipit ut coenobio Conventreiensi violenter ablata sine mora restituat; singulatim commemorans quam indignis modis eos afflixerit.
LANFRANCUS gratia Dei archiepiscopus, ROBERTO Cistrensi episcopo, salutem. Litteras ante paucos dies tibi transmisi, et eas vix susceptas legere despexisti, et cum magna indignatione, sicut mihi dictum est, super quoddam sedile eas projecisti; nunc alias mitto, mandans et praecipiens, ex parte regis et nostra, quatenus ab omni gravamine quod coenobio Conventreio inferre diceris omnino te subtrahas, quidquid de ipso coenobio vel terris ipsius coenobii violenter abstulisti sine mora restituas; clamorem enim fecerunt ad me tam abbas quam monachi ejus, quod dormitorium eorum per vim introisti, arcas eorum fregisti, et equos et omnes proprietates quas habebant rapuisti. Insuper domos eorum destruxisti, et materias earum ad tuas villas asportari praecepisti. In ipso quoque coenobio cum familia tua consumens bona monachorum, octo dierum moram fecisti. Haec nec tui officii nec tuae potestatis esse cognoscas, imo magis oporteret te animabus eorum pastorali discretione consulere, bonorumque morum sanctarumque actionum verbis et operibus salutaria exempla praebere.