EPISTOLA XI, SIVE DIPLOMA PRO IMMUNITATE MONASTERII SANCTI HILARI GALIATENSIS SUB RAVENNATE ECCLESIA POSITI.
Igitur de divino nutu ante horum . . . annorum sanctae recordationis dominus et germanus noster beatissimus Stephanus, hujus apostolicae sedis praesul ad redimendam Italiae provinciam, simulque exarchatum Ravennatium de manibus gentium, Franciae properasset regionem; contigit, eo revertente, suum peragrariniter per monasterium beati Hilari, situm in territorio Populiense: cessante aemulorum saevitia, gratissime atque cum maxima honoris humilitate susceptus est ab Anscauso quondam Popiliensi episcopo et abbate ipsius venerabilis monasterii: et . . . . eumdem beatissimum pontificem . . . . . praeditus quondam Anscausus episcopus affluenter ipsius itineris subsidia illi tribuit.
Et dum idem beatissimus praedecessor noster hujus apostolicae sedis antistes suo laborioso certamine provinciam illam, videlicet exarchatum Ravennatium, a jugo servitutis ditionis gentium Dei providentia redemit; tunc vicissitudinem propensi beneficii eidem Anscauso episcopo irrogans, praedictum monasterium diebus vitae suae fruendum illi concessit. Unde et nos hujusmodi concessi praesidii largitatem sub apostolicae praeceptionis pagina confirmavimus, atque jurisdictioni sanctae nostrae Ecclesiae submisimus eum. Nunc vero divina vocatione ipso Anscauso de hac migrante luce, agnoscentes rei veritatem, praedictum venerabile monasterium juris sanctae Ravennatis Ecclesiae a diuturnis existere temporibus, ideoque perpendentes contra omnem rationem esse ut ipse venerabilis locus a sancta Ravennate Ecclesia abstrahatur . . . . . . ea quae pridem pro subtractione ejus promulgata sunt incongrue atque irrationabiliter omnia irrita et invalida esse statuentes, statuimus. Unde per hujus nostrae apostolicae praeceptionis paginam, denuo ipsum venerabile monasterium beati Hilari cum omnibus ei pertinentibus sub jurisdictione Ravennatis Ecclesiae, atque reverendae fraternitatis tuae successorumque tuorum, perpetuis atque perennibus temporibus statuimus permanendum: et ut tuae . . . successoribusque tuis placuerit, perenniter ipse venerabilis locus disponatur. Statuentes apostolica censura sub anathematis interdictione, et divini judicis obtestatione, nulli cuilibet personae parvae vel magnae quoquo modo licere idem venerabile monasterium a jurisdictione sanctae Ravennatis Ecclesiae, atque tuae fraternae reverentiae successorumque tuorum auferre: sed etsi quodlibet monimen de eodem monasterio contrarium Ecclesiae vestrae Ravennati repertum fuerit, vacuum et inane esse decernimus. Datum Nonis Februariis, imperante domno piissimo Augusto a Deo coronato magno imperatore, anno XL, et pacis ejus anno XX , sed et Leone imperatore ejus filio anno VII, indictione 12.
[ Leg. 
post consulatum] [XIX]