LXXXVIII.  S. Leo IX, Dominicum ex monacho episcopum Valvensem a sese factum confirmat.   (Anno 1053.) [Ughelli,  Italia Sacra,  I, 1361.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, dilecto confratri DOMINICO Valvensis Ecclesiae episcopo, cunctisque successoribus tuis in eadem Ecclesia canonice promovendis in perpetuum.
Etsi jubemur, dum tempus habemus, a Domino bona operari, maxime tamen ad domesticos fidei. Unde omnibus Ecclesiis Christi, pro ea quae nobis credita est dispensatione, sollicitudinem nostram habemus, sic debemus invigilare longinquis, ne in aliquo absimus propinquis. Itaque ad suggestionem tuam, charissime confrater et coepiscope Dominice, quem ex coenobii disciplina ad episcopatus curam repromovimus, gaudemus, et antecessoribus nostris atque nobis fideliter et jugiter deservire in S. R. Ecclesia cognoscimus. Sed Valvensis Ecclesiae, cui Domino auctore praesides, quamvis peccatis facientibus malitia saecularium hominum et peccatorum ejus, sua, non quae Jesu Christi sunt, quaerentium, supra modum desolatae et destructae, munimine apostolici privilegii contra impetus et machinamenta sacrilegorum obtendimus. Igitur auctoritate apostolica per hoc nostrae constitutionis privilegium concedimus et corroboramus tibi tuisque, ut dictum est, successoribus in perpetuum, episcopatum Valvensem cum omni sua integritate et pertinentia, sicut antiquis et justis limitibus determinatur, scilicet a fossato Luparelli ad portellas sive columnas, et a furca de Gorza ad Stasilum inter montes; hinc a castello de Furca ad Serram de Cannatina, et a Serra de Sigella ad Serram de monte Christi, inde a monte Ceneracici ad crucem, inde a valle Araldi ad muricem de celici, et a terra de cantu ad furcam Mizula, deinde a robore cerurci, et campo olomeo, et a canite ad columnellam de campo Mezzo, ubi exit aqua de sangro, et pergit ad fossatum Luparelli, quod jam dictum est. Principaliter quoque confirmamus tibi ad episcopalem sedem Ecclesiam S. Pelini cum omnibus sibijuste pertinentiis, et pariter Ecclesiam S. Pamfili cum caeteris ecclesiis et capellis, quaecunque intra praefatos posita esse noscuntur, cum omnibus pertinentiis earum, ita ut decimas et oblationes tam vivorum quam etiam mortuorum, secundum auctoritatem eorum canonum, prout tibi videbitur, sicut episcopum decet, disponas et dispenses. Clericorum causas et negotia ad saeculares homines et eorum judicia transire non consentias, sed tu ipse et successores tui audiatis et canonice definiatis. Et, quia malorum pectorum negligentia simul et nequitia monumenta chartarum vel privilegia antecessorum nostrorum, et si qua sunt alia instrumenta quibus possessiones et bona ipsius episcopatus firmabantur et retinebantur, aut perdita aut subtracta fuisse constat, per hoc nostrae auctoritatis privilegium sancimus ut nihil hoc praefatae Ecclesiae noceat, sed juxta quod Otto imperator Grimualdo ejusdem Ecclesiae episcopo etiam per praeceptum edixit, ubicunque necessitas et justitia ipsius episcopatus fuerit, sub interpositione sacramenti, per veraces homines tam divites quam etiam mediocres, quos idem episcopus denominaverit, in cujuscunque potestate sit ipsa justitia, inquiratur, et Ecclesiae dictae restituatur. Insuper decernimus sub interpositione districti anathematis, ut quicunque conscius est possessionum vel bonorum quae jure competunt praefato episcopatui, et tamen inde alienata ab improbis hominibus detinentur, episcopo aut suis manifestet, ne malis aliorum consentiendo et tacendo, sacrilegus apud Dominum existat; omnes etiam chartae factae ad damnum Ecclesiae, vel quae fuerunt ipsi Ecclesiae subtractae, et detinentur ab invasoribus, apostolica auctoritate sint inanes et vacuae. Hinc S. Romanae et apostolicae sedis, cujus juris episcopatus ille specialiter esse dignoscitur, auctoritate, sub interminatione districti anathematis, interdicimus ne aliqua magna vel parva persona cujuscunque conditionis et dignitatis molestare, inquietare, divestire praesumat eum absque discussione ex omnibus rebus mobilibus vel immobilibus sese moventibus, quae nunc possidet, et deinceps juste acquirere et possidere poterit. Quod si quis, Dei et animae suae inimicus, quocunque modo vel ingenio hujus apostolici privilegii temerarius praevaricator existere non timuerit, et aliquid eorum quae hic aut confirmantur aut infirmantur a nobis, sibi praesumpserit contra hoc quod nostrae auctoritatis censura hic promulgatur, perpetua anathematis sententia se gehennae cum diabolo, et angelis ejus irrecuperabiliter mancipandum noverit, nisi forte, dum vivit, digne Domino et Ecclesiae suae satisfecerit. Qui vero divinae pietatis intuitu et sanctae obedientiae reverentia fidelis conservator exstiterit hujus, benedictionem hic et in futuro promereatur, praemiumque sempiternae beatitudinis in electorum Dei coetibus. Amen. Datum in Benevento XII Kal. Januarii per manus Federici diaconi et bibliothecarii, ac cancellarii S. A. sedis vice D. Heremanni Coloniensis archiepiscopi, et archicancellarii anno dom. Leonis IX papae, V, ind. VI.