EPISTOLA XIII. AD V. EPISCOPUM SARSINATEM.
ARGUMENTUM.--Sarsinati episcopo gratias agit quod juvenem quemdam praeclarae indolis, sed casu pauperrimum, 126 quem ipse illi commendaverat, libenter amplexus esset et omni liberalitatis officio fovere non cessaret. Hortatur ut pergat de eo, imo de Deo, pietatis operibus bene mereri. Obtestatur quoque ut suam salutem non negligat, nec velut lethargo sopitus jaceat, sed fluxas mortalium spes, brevissimum, et anceps vitae proximumque et certissimum mortis tempus ante oculos ponat: coelestesque et sempiternas pro terrenis et caducis piis in coelo paratas opes assidua cogitatione meditetur.
Reverendissimo Ecclesiae Sarsinatis antistiti V. PETRUS peccator, debitam servitutem in Christo. Dignas tibi, pater charissime, gratias refero, quia pauperculum hunc, quem ad te miseram, pro amore Christi et mea charitate alacriter suscepisti; et, ut revera gubernator pauperum et pupillorum pater, omne sibi humanitatis et pietatis officium praerogasti. Nunc itaque, dilectissime, reverentiam tuam suppliciter obsecro, perfice quae coepisti, planta in horto Ecclesiae tuae surculum, quem ab omni humani adjutorii radice praecisum, sub umbra misericordiae tuae absconditum, mori usque modo non permisisti, ne quem tuae pietatis humor ad tempus servat, aestus postmodum veniens nimiae paupertatis urat. Sed cur ego magistrum doceo? sic circa illum satage, dilectissime, non ut mea balbutit ignavia petere, sed sicut acutissima tua prudentia animae suae providet expedire. De caetero, dilectissime, vide quid agas, considera ad quem finem haec tua tranquillitas tendat. O quam miserum est in hujus saeculi prosperitate modico tempore vivere, et ad aeterni ignis incendium quotidie clausis oculis velut in lectica positum properare! Quis scit, quam propinqua est mors, quae nunc improvisa velut in insidiis latitat, quam brevis vita, quae fraudulenter blandiens prospera cuncta ministrat. Sed quia apud sapientiorem plus forsitan valeo precando quam praedicando, obsecro te, dilectissime pater et domine, per Jesum excitare, expergiscere, evigila, aperi oculos, respice coelum, et per momentaneae illusionis somnium non perdas sempiternum verae beatitudinis praemium. Rogo etiam de charissimo et dulcissimo fratre Henrico ut eum apud te velut charissimum filium teneas, et amorem sibi paternae charitatis impendas, quatenus nunquam illum praeconii laudisque poeniteat, quae de te, quocunque ierit, referre non cessat. Bene valeas, et in sacris orationibus tuis mei peccatoris memoriam deprecor ut habeas.