EPISTOLA CCLXX. TURGEDO,  Dei gratia Abricensium  [al.,  Ambricensium;  al.  Abricensium] episcopo,  IVO  eadem gratia humilis Carnotensis Ecclesiae minister, Paracleti consolatione refoveri.
Quoniam cum patitur unum membrum debent compati omnia membra, auditis tribulationum vestrarum angustiis, compassus sum et condolui. Certum tamen vobis consilium dare non audeo, quod sine offensione alicujus potestatis vos sequi posse non video. Cogit enim vos ex una parte legatio apostolicae sedis, ut praeceptis ejus obediatis; urget vos ex altera regia potestas, ut resistatis. Cum igitur sibi invicem adversentur praecepta apostolica et regalia, sanum consilium nemo vobis dare potest aliud quam quod Susanna dictante Spiritu sancto sibi dedit: Melius est mihi incidere in manu hominum quam derelinquere legem Dei mei , videlicet, ut aut apostolicae sedi in legatis suis plenarie obediatis, aut principaliter ad sedem apostolicam vicarios vestros mittatis, qui ibi pro vobis satisfacient, et gratiam sedis apostolicae vobis restituant. Alioquin anathematis vinculum rumpere potestis, solvere non potestis. In his omnibus ambiguitatibus det vobis Dominus Spiritum consilii et fortitudinis, ut et sana sapiatis, et eadem fortiter impleatis. Valete.
(Dan. XIII)
[ al., solvere autem; ita ms. c. ]