CXXXIII.  Privilegium pro parthenone Romaricensi.   (Laterani, Jun. 3.) [  Gall. Christ.,  XIII, Instr., 509.]
ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus JUDITH Romaricensis monasterii abbatissae, ejusque sororibus tam praesentibus quam futuris regulam professis.
Licet ex injuncto nobis officio omnium Ecclesiarum curam gerere debeamus, pro illis tamen Ecclesiis quae ad jus beati Petri specialiter pertinent, nos convenit sollicitiores existere. Eapropter, dilectae in Domino filiae, vestris rationabilibus postulationibus gratum praebentes assensum, Romaricense monasterium in quo divino mancipatae estis officio, sub apostolicae sedis tutela et protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, et statuimus, cum ut idem monasterium, juxta venerabilia praedecessorum nostrorum decreta sub speciali semper apostolicae sedis jure persistat: quaecunque etiam idem monasterium in praesentiarum juste et canonice possidet aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque succedentibus, et illibata permaneant, ex quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Territorium quod habet Romaricense monasterium Adocei et redditus de Mandasmei quos guirpuit Guillelmus de Arches, villam de Goherey Candarau, punctum Gaudricourt, Bussoncourt, Guislovillard, et terras de Mandasmei, mansum in civitate Tullensi, quem tenuit Hugo de Gondricourt, vineas quas habetis in Barro, terram quam habetis in territorio Tullensi. Ut autem in monialium recessibus populari conventui accessus non pateat, ab aliquo episcopo missas publicas celebrari, aut rerum ejusdem loci dispositionem fieri prohibemus, nisi ab eo quem ad haec ejusdem loci abbatissa vel sororum conventus invitaverit. Chrisma vero, oleum sanctum, consecrationes altarium vel basilicarum, ordinationes clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a quocunque malueritis suscipiatis episcopo, qui nimirum gratiam et communionem sedis apostolicae habeat. Etsi aliquando rogatus episcopus ad monasterium accesserit, non liceat vel de ornamentis, vel de vasis, aut quibuslibet rebus quidquam sibi vel magnum vel exiguum usurpare; sed neque archiepiscopus, neque archidiaconus, neque ipsum dioecesanum episcopum, neque personam quamlibet in eodem monasterio potentiam exercere permittimus. Prohibemus etiam ne infra unam leugam a monasterio liceat alicui quaecunque invadere, vel bona ejus auferre. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbatissa vel qualibet earum quae post te successerint, nulla illic aliqua subreptione, astutia vel violentia praeponatur, nisi quam sorores communi consensu, aut pars sanioris consilii secundum Dei timorem et B. Benedicti Regulam providerint eligendam; electa vero ob percipienda benedictionis mysteria Romano pontifici praesentetur quae si forte a regulari tramite deviaverit, apostolicae sedis correctionibus subjacebit: episcopus autem sine Romani pontificis licentia adversus eam exercere animadversionem aliquam non praesumat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, et ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed illibata omnino et integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva in omnibus apostolicae sedis auctoritate. Ad indicium autem perceptae a Romana sede libertatis infra quatuor annorum spatium cum astrolino pallio, equum candidum nobis nostrisque successoribus persolvetis. Si quis igitur in futurum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut marchio, comes, vicecomes, judex, seu aliqua ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi praesumptionem suam congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri, et Redemptoris Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat; cunctis autem eidem venerabili loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.Ego Idebrandus presbyter cardin. tit. Basilicae Ego Adrianus apostolicae Ecclesiae episcopus Ego Manfredus presbyter cardinalis S. Sabinae. Ego Julius presbyter cardin. tituli S. Marcelli. Ego Hubaldus presbyter cardin. tituli S. Luciae. Ego Astaldus presbyter cardin. tituli S. Priscae. Ego Gerardus presbyter cardin. tituli S. Stephani. Ego Joannes presbyter cardin. tituli SS. Joannis et Pauli, tit. Damassi Ego Henricus presbyter cardin. tit. SS. Nerei et Achillei. Ego Joannes presbyter cardin. tit. SS. Siluri atque Martini, tit. Equi. XII Apostolorum. Ego Gregorius Sabinensis episcopus. Ego Odo diaconus cardinalis sancti Georgii ad Velum Aureum. Ego Guido diac. card. S. Mariae in Porticu. Ego Odo diaconus cardin. S. Nicolai in Carcere Tulliano. Ego Bonadies diaconus cardin. S. Angeli. Ego Ardicio diaconus cardin. S. Theodori. Ego Boso diaconus cardin. Sanctorum Cosmae et Damiani. Ego Albertus diaconus cardin. S. Adriani. Datum Lat. per manum Rolandi, sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancell., III Nonas Junii, indictione V, Incarnationis Dominicae anno 1157, pontificatus vero domini Adriani papae IV anno III.
(ex cap. 64
Regulae S. Patris Benedicti)