EPISTOLA III. BUGGA BONIFACIO. [CIR. A. D. 720]
Venerando Dei famulo et plurimis spiritualium charismatum ornamentis praedito Bonifacio, sive Winfrido dignissimo Dei presbytero, Bugga vitis vernacula perpetuae charitatis salutem.
Notum sit almitatis tuae auctoritati quod gratias omnipotenti Deo referre non desino, eo quod tibi, ut in scriptione beatitudinis tuae agnovi, multipliciter misericordiam suam tribuit, et te transeuntem per ignotos pagos piissime conduxit. Primum, pontificem gloriosae sedis ad desiderium mentis tuae blandiendum inclinavit; postea inimicum catholicae Ecclesiae Rathbodum coram te consternavit; deinde per somnium semet ipse revelavit, quod debuisti manifeste messem Dei metere, et congregare sanctarum animarum manipulos in horreum Regis coelestis. Idcirco eo magis confiteor quod nulla varietas temporalium vicissitudinum statum mentis meae inclinare queat a proposita charitatis tuae custodia, sed ardentius vis amoris in me calescit, dum pro certo cognosco per orationum tuarum suffragia ad portum alicujus quietis pervenisse. Ideo iterum humiliter moneo ut intercessionum tuarum studia pro mea parvitate Domino offerre digneris, quatenus sua gratia me faciat incolumem cum tuis protectionibus. Simulque sciat charitas tua quod passiones martyrum, quas petisti tibi transmitti, adhuc minime potui impetrare. Sed dum valeam, faciam. Et tu, mihi charissime, dirige meae parvitati ad consolationem, quod per dulcissimas litteras tuas promisisti, id est, congregationes aliquas sanctarum Scripturarum. Similiter deposco ut sanctarum missarum oblationes offerre digneris pro anima mei propinqui, qui mihi prae caeteris charus erat, cui nomen erat N. Et per eumdem portitorem tibi nunc transmitto quinquaginta solidos, et pallium altaris, quia majora munuscula minime potui adipisci. Sed mihi haec sunt cum maxima charitate directa, licet sint parva in specie. Vale in hoc saeculo sancte, et in charitate non ficta.
[ Wurdt. om. in] [W., ipso] [ W., Sciatque similiter]