EPISTOLA LXXXI. AD AMULUM EPISCOPUM.  Ex parte Guenilonis et Gher.
Reverentissimo et clarissimo praesuli Amulo Guenilo episcopus et Gherardus comes perpetuam salutem.
Multa et magna 122 jussu domini nostri regis ex ejus parte familiarissime vobis mandata revelassemus, si quod ipse optavit, quod etiam suis vobis litteris significavit, nos quoque plurimum voluimus, ad Augustidunensem urbem vacuum fuisset vobis exspectationi nostrae occurrere. Sed quod nuntii vestri certissimas impossibilitatis vestrae causas nobis prodiderunt, quae copiose multipliciterque dicenda verbis nobis commisit, sensuum veritate servata, conati sumus vestrae sapientiae compendiosis litteris aperire. Praecepit itaque ut ejus vobis sermonibus diceremus se fideliter tenere quod Rex regum, idemque Sacerdos sacerdotum, qui solus potuit Ecclesiam regere quam redemit, postquam humanitatem suam in coelum evexit, semper cum suis futurus divinitate, potestatem suam ad eamdem gubernandam Ecclesiam, in sacerdotes divisit et reges; ut quod sancti docerent pontifices, et ipsi implerent et impleri facerent devotissimi reges. Quamobrem se cupere debitam sanctitati vestrae impendere reverentiam, sicut ei quem sciat Divinitatis cultum integre velle servare, atque vicissim postulare ut cum eo tale foedus concordiae ineatis ut ubicunque ecclesiasticae utilitati in portione divinitus sibi collata vestrae auctoritatis dispositione in re tanta cupit consulere, unanimitate vestri consensus continuo adjuvetur. Et ne vos longis ambagibus diutius fatigemus recens incommodum Augustudunensis Ecclesiae et prolixa perturbatio flexit ejus pietatem ut sua largitate vestraque promotione talem ei praeficiat qui ruinas illius et spiritualiter et saeculariter strenue sarcire sufficiat. Est autem quem benignitati vestrae 123 plurimum commendat propinquus ejus Bernus, a beatae memoriae glorioso imperatore Ludovico tenere educatus, et claris ornatus honoribus; quem et ipse hoc suo tempore multis experimentis invenit idoneum, et opitulante gratia Dei, tanto negotio credit aptissimum. In hoc probatissimorum ejus consiliariorum acquiescit consensus. Idque vestrae prudentiae dominus noster jussit suggerere non esse novicium aut temerarium quod ex palatio honorabilioribus maxime Ecclesiis procurat antistites. Nam Pippinus, a quo per maximum Carolum et religiosissimum Ludovicum imperatores ducit rex noster originem, exposita necessitate hujus regni Zachariae Romano papae, in synodo cui martyr Bonifacius interfuit, ejus accepit consensum ut acerbitati temporis industria sibi probatissimorum decedentibus episcopis mederetur; ne forte simplicitate pontificum posset contingere quod in hac Heduorum urbe, cujus nos nunc cura exercet, evenit. Proinde se petere ut honorem a papa Romano majoribus ejus et regibus et imperatoribus concessum, et a Lugdunensis Ecclesiae metropolitanis, cui auctore Deo praesidetis, nunquam hactenus infirmitatum, a vobis nulla vestra injuria consequatur. Quod si in hac parte spretus non fuerit, facturum se ut in regno ejus vestrum ministerium debitam semper venerationem obtineat et optatum exitum sortiatur. Cujus petitioni nostras nos supplices jungimus preces, ut quod tantis viris videtur optimum, vobis quoque complaceat; ut in obsequendo vobis non solum nos verum etiam illos faciatis, quod optamus, cupidissimos debitores. Idque impetratum a vestra fidissima 124 nobis familiaritate volumus ut quod vobis Deus inspiraverit nobis quam celerrime litteris ostendatis; ut per nos citius dominus noster rex, quod plurimum cupit, benevolam in se vestram cognoscens voluntatem, dignas Deo referat gratias, et antequam necessitate regni longius abducatur, damnosam praesulis dilationem recidat, vobisque fidissimum adjutorem dirigat ordinandum. Godelsadum etiam, quem ex palatio suo more praecessorum regum majorum suorum, ut ante monstratum est, Cabillonensi praefecit Ecclesiae, flagitat idem rex ut hac Quadragesima non gravemini ordinare. Quod si per absentiam Teotbaldi episcopi visum fuerit impossibile, quocunque tempore constitueritis congruum vobis curabimus ex episcopis nostris facere supplementum, ut quod prosit populo Christiano, absque dilatione per vos Deus implere dignetur.