EPISTOLA LIX. AD PRAECIPUUM IMPERATRICIS CAPELLANUM.
Honorando atque sublimato et spiritu sapientiae repleto . . . . . . . . . magistro atque praecipuo capellano domnae imperatricis, vestri fideles clientuli, per hanc schedam parvitatis nostrae, beatitudini vestrae optamus salutem perennem.
Recordetur bonitas vestra de causa quam quondam locuti fuimus, ut, sicut nos exhortastis et largiter promisistis, ita feliciter implere procuretis apud illum quem vos scitis: et inquirite utrum nos ad illum, an parte in alia tendere debeamus, et nobis, per fidelem gerulum, aut per vestros apices, cito remandare dignemini. Pro confidentia enim magna, quam in vobis habemus, tam audacter vobis scripsimus necessitatem nostram. De vestra vero sospitate nobis intimare dignemini, quia vestra sanitas nostra est laetitia, et vestra laetitia nostrum est gaudium. Hoc optamus, hoc desideramus, hoc cupimus audire, ut fiat multis feliciter annis. Valete nunc et semper, vir gloriosissime, in Christo Jesu et in omnibus sanctis ejus. Amen.