EPISTOLA LXXXIX. BONIFACIUS ALDHERIO. [A. D. 752.]
Venerando fratri Aldherio abbati Bonifacius, exiguus servus servorum Dei, in Christo salutem.
Charitatis vestrae clementiam medullatis et intimis praecordiorum obsecramus precibus, ut in vestris sacrosanctis orationibus intercedendo nostri memores esse dignemini, et almitatis vestrae precibus imploretis, ut pius Dominus, qui causa est peregrinationis nostrae, navem fragilitatis nostrae, ne fluctibus Germanicarum tempestatum submergatur, dextera sua protegente et gubernante, illaesam custodiendo, ad coelestis Jerusalem littus tranquillum perducat. Salutate omnes fratres sanctae congregationis vestrae, nostros in Deo charissimos, in osculo dilectionis ac devotionis nostrae. Commendamus scilicet et nos vestris orationibus, ut, sive viventes, sive morientes, vestrae communioni charitatis sociemur, et ut hoc ita firmetur devotione fraternae charitatis a vobis juxta voluntatem clementiae vestrae promereri volumus, in quantum potestas profectum attribuerit. Petimus quoque ut pro Germanicis gentibus idolorum culturae deditis intercedere curetis, rogantes Dominum, qui pro totius mundi salute proprium sanguinem fudit, et vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire, ut eas ad agnitionem Creatoris, et ad gremium matris Ecclesiae convertat. Similiter, ut pro dormientium fratrum animabus, qui nobiscum laborabant in Domino, orationum adjuvamina et missarum solemnia celebrare faciatis precamur, quorum nomina gerulus harum litterarum demonstravit. Valere beatitudinem vestram et sanctis successibus proficere in Christo diligenter optamus.