IX.  Nicolaus II omnibus episcopis Amalphitanae Ecclesiae suffraganeis cunctoque clero et populo decreta synodi significat.   (Anno 1059.) [MANSI  Concil.  XIX, 907.]
NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus episcopis Amalphitanae Ecclesiae suffraganeis, cunctoque clero et populo salutem charissimam, et benedictionem apostolicam.
Vigilantia universalis regiminis assiduam sollicitudinem omnibus debentes, salutis quoque vestrae, causa praerogativae dilectionis charissimi confratris nostri archiepiscopi vestri, specialiter providentes, quae in Romana synodo nuper celebrata coram 113 episcopis, nobis, licet immeritis, praesidentibus, sunt canonice instituta, vobis notificare curamus, quia ad salutem vestram exsecutores eorum vos esse optamus, et apostolica auctoritate jubendo mandamus. Primo namque inspectore Deo est statutum ut, si quis apostolicae sedi sine concordi et canonica electione ac benedictione cardinalium episcoporum, ac deinde sequentium ordinum religiosorum clericorum inthronizatur, non papa vel apostolicus habeatur. Et ut moriente Romano pontifice, vel cujuscunque civitatis, nullus praesumat facultates eorum invadere, sed successoribus eorum serventur integrae. Ut nullus missam audiat presbyteri quem scit concubinam indubitanter habere, aut subintroductam mulierem. Unde ipsa prima synodus hoc capitulum sub excommunicatione statuit, dicens: « Quicunque sacerdotum, diaconus vel subdiaconus post constitutum B. mem. praedecessoris nostri Leonis papae, de castitate clericorum, concubinam duxerit, vel ductam non reliquerit, ex parte omnipotentis Dei, auctoritate beatorum apostolorum principum Petri et Pauli praecipimus et omnino contradicimus ut missam non cantet, nec Epistolam nec Evangelium ad missam legat, neque in presbyterio ad divina efficia cum his qui praefatae constitutioni obedientes fuerint maneat, neque partem ab Ecclesia suscipiat, quousque a nobis sententia super hujusmodi, Domino concedente, procedat. » Et praecipientes statuimus ut hi praedictorum ordinum, qui, eidem praedecessori nostro obedientes, castitatem servaverunt, juxta ecclesias quibus ordinati sunt, sicut oportet religiosos clericos, simul manducent et dormiant, et quidquid eis ab ecclesiis competit communiter habeant. Et rogantes monemus ut ad apostolicam, scilicet communem, vitam summopere pervenire studeant; quatenus, perfectionem consecuti, cum his qui centesimo ditantur, in coelesti patria mereantur ascribi. Denique ut decimae et primitiae, seu quaecunque oblationes vivorum et mortuorum ecclesiis Dei fideliter reddantur a laicis, et ut in dispositione episcoporum sint, secundum canones distribuendae; quas qui retinuerint, a sanctae Ecclesiae gremio separentur. Ut per laicos nullo modo quilibet clericus aut presbyter obtineat ecclesiam, nec gratis, nec pretio. Ut nullus habitum monachi suscipiat, spem aut promissionem habens quod abbas fiat. Et ut per Simoniacam haeresim nemo ordinetur, vel promoveatur ad quodlibet officium ecclesiasticum. Ut cujuslibet ordinis clericos laici non judicent, nec de ecclesiis ejiciant. Ut de consanguinitate sua nullus uxorem ducat usque post generationem septimam, vel eousque parentela cognosci poterit. Ut laicus uxorem simul et concubinam habens non communicet ecclesiae. Ut nullus laicus ad quemlibet gradum ecclesiasticum repente promoveatur, nisi prius mutatum habitum saecularem diutina conversatione inter clericos fuerit comprobatus. Vos ergo haec et alia SS. Patrum statuta fideliter et Christiana reverentia observate, et nominatim illa quae vobis archiepiscopus vester praecepit in synodo quam apud vos habuit primo anno ordinationis suae, si vultis de sanctae Romanae Ecclesiae, et apostolicae sedis pace et communione atque benedictione gaudere.