CX.  Heinrici quondam imperatoris de jurejurando a cleriricis non dando legem, die 3 mensis Aprilis Arimini datam, confirmat.   (Intra 1125-1130.) [MANSI,  Concil.,  XXII, 362.]
Inhaerentes vestigiis praedecessorum nostrorum, dicentium graviores per summum pontificem terminari debere quaestiones, nostrorum fratrum consilio diligenter inquisito, hujus causae speciem irrefragabiliter Deo opitulante terminantes decidimus. Legibus itaque cautum esse comperimus, ut nullus clericus jurare praesumat: alibi vero reperitur scriptum, ut omnes principales personae in primo litis exordio jusjurandum de calumnia subeant. Nonnullis legisperitis et aliis sapientibus venit in dubium utrum clericus jusjurandum praestare debeat, an alii personae liceat hoc officium delegare. Quia enim illud constitutionis edictum, ut clerici jurare prohibeantur, a Marco Augusto Constantino praefecto praetorio de Constantinopolitanis clericis constitutum promulgatum fuisset, idcirco ad alios pertinere non creditur. Ut ergo dubietas ista penitus auferatur ab omnibus, secundum decisionem etiam filii nostri H. quondam imperatoris , anno sui imperii, ut accepimus, factam tertio: nos ejus, inquam, interpretationem corroboramus, et D. Marci constitutionem ita interpretari debere decernimus, ut ad omnium ecclesiarum clericos generaliter pertinere judicetur. Nam cum imperator Justinianus decreverit, ut canones Patrum vim legum habere oporteat, et in nonnullis canonibus reperiatur, ut jurare clerici omnino non audeant: dignum est ut totus clericalis ordo a praestando juramento immunis esse procul dubio censeatur. Praeterea statuti principalis tenor penes nos talis esse dignoscitur: « Nos itaque utriusque legis divinae et humanae intentioni servata decernimus, et imperiali auctoritate irrefragabiliter diffinimus, ut non episcopus, non presbyter, non cujuslibet ordinis clericus, non abbas, non monachus, non sanctimonialis, in quacunque causa vel controversia, sive criminali, sive civili, jusjurandum compellatur qualibet ratione subire: sed aliis defensoribus idoneis, si expedire ecclesiae suae noverint, hujusmodi officium liceat delegare: verum cum hac moderatione, ut episcopus inconsulto Romano pontifice, vel quilibet clericus inconsulto praelato suo, minime jurare audeat. » Omnibus autem episcopis, ac generaliter cunctis sacerdotibus, ac universo clero, ita custodiri debere mandamus, ut si quis in hanc constitutionem commiserit, veniam sibi deinceps noverit denegari, Non sumentes exemplum sive formam a nobis, quod aliter in causa fratrum et coepiscoporum nostrorum Areanae et Senonensis Ecclesiae nuper fecimus, quoniam eorum voluntati et postulationi annuimus.
[Cum] [Marciano] [ al., 
ab omnibus decisionem quondam clerici filii nostri
H. imp.] [ f., Marciani] [principis] [irretractabiliter]