LI.  Monasterii Reichenbacensis protectionem suscipit, possessiones confirmat, privilegia amplificat.   (Velletri, April. 14.) [RIED.  Cod. diplom. Ratisbon.,  I, 254.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis REIMBOTONI abbati monasterii Sanctae Mariae in Reichenbach, quod in Ratisponensi episcopatu situm est, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis in perpetuum.
Quoties a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum suffragium impertiri. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium Sanctae Mariae de Reichenbach in Ratisponensi episcopatu situm, a bonae memoriae Diepaldo marchione, et uxore sua Adelheide constructum et beato Petro oblatum, in quo divino mancipati estis obsequio, ad exemplar felicis recordationis Calixti papae, praedecessoris nostri, sub beati Petri tutela et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; imprimis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Dei et beati Benedicti Regulam in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Sane novalium vestrorum quae propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere praesumat. Liceat quoque vobis clericos vel laicos e saeculo fugientes liberos et absolutos ad conversionem recipere, et eos absque contradictione aliqua retinere. Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum, post factam in eodem loco professionem, fas sit, absque abbatis sui licentia, nisi arctioris religionis obtentu, de eodem loco discedere, discedentem vero absque communium litterarum cautione nullus audeat retinere. Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis januis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce, divina officia celebrare. Pro chrismate vero, oleo sancto, consecrationibus ecclesiarum, ordinationibus clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, sive abbate deducendo ad sedem vel quibuslibet aliis sacramentis ecclesiasticis, nullus a vobis aut sub obtentu consuetudinis, aut quolibet alio modo quidquam audeat postulare. Si quis autem contra hoc venire praesumpserit, portionem cum Giezi se noverit habiturum, cujus factum exactione turpis muneris imitatur . Sepulturam praeterea ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat: salva tamen justitia illarum ecclesiarum, a quibus mortuorum corpora assumuntur. Obeunte vero te, nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam, providerint eligendum. Hoc ipsum etiam de advocati constitutione praecipimus; qui tamen advocatus, si fratribus gravis et monasterio inutilis fuerit, eo amoto, alium loco ejus substituendi liberam vobis concedimus facultatem. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum fas sit praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate, dioecesani episcopi consueta justitia. Ad indicium autem hujus a Romana Ecclesia perceptae libertatis, aureum unum annis singulis nobis nostrisque successoribus persolvetis, quemadmodum a praedicto marchione Diepaldo noscitur institutum. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, etc. Ego Lucius catholicae Ecclesiae episcopus. Subscripserunt cum papa decem cardinales assensum praedicto protectorio praebentes. Datum Velletri per manum Alberti sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancellarii, octava decima Kalendas Maii, indictione XV, Incarnationis Dominicae anno 1182, pontificatus vero Lucii papae III anno primo. Plumbum: LUCIUS PP. III.
(IV Reg.
V)