EPISTOLA XXIV.  Officiali cuidam Romanae curiae amicum suum nomine Simonem commendat, et ut eum Ecclesiae Romanae familiarem fieri procuret, obsecrat.
Successisse confitebor, si gratiae vestrae limen mihi contingat aperiri. Ad quod, ni fallor, compendiosam inveni viam, cum Simonem vestrum et colere decreverim et amare. Usus enim habet, ut qui filium diligit, a patre diligatur. Diligo autem praefatum juvenem, cujus indoles et multae mores gratiae satis expetunt diligi, plus extolli. Quod ut fiat dilatari vellem ejus notitiam, eumque fieri Romanae familiarem Ecclesiae, in qua mores hujusmodi, et gratiam inveniunt et mercedem acquirunt. Multis enim eam frequentasse profuit, qui promotionem quae pro conditione subtrahitur, pro vita consequuntur.