EPISTOLA CIX. STEPHANI MONACHI AD WIBALDUM ABBATEM.  Optat maxime reverti ad Stabulense monasterium, scribitque villicationem Godino imponere nequivisse.   (Anno 1148.)
Domino et Patri suo charissimo WIBALDO, venerabili Stabulensi et Corbeiensi abbati, frater STEPHANUS, Dei et sua misericordia id quod est, subjectionem, dilectionis devotionem, orationum participationem, et, ut breviter dictum sit, seipsum cum suis omnibus.
Litterae humilitati meae nuper a vestra magnitudine directae tantam mihi vim et audaciam contulerunt, ut securius ambulem, noverimque procul dubio ex tunc res mihi prosperius cedere: pro quibus gratias vestrae celsitudini referens, hoc solum Deum omnipotentem supplex deposco, ut talem me facere dignetur, qui vestro contubernio et tam dulci exhortatione diu perfrui merear. Verum quanto fervore vestram requiram praesentiam, adventum desiderem, non credo vestram ignorare scientiam, quippo cujus et sustentor auxilio et delector consilio. De eo autem quod mihi injunxistis, ut Godinum de Barsiez villicationi in Lemgum imponerem, praeceptum quidem vestrum rusticis annuntiavi, sed minime obtinere potui, ut eumdem Godinum reciperent usque ad vestrae praesentiae discussionem. Cum vero instarem, ut jussio vestra impleretur, advocatum adierunt, et sic omnia non tamen sine magno rerum nostrarum damno dilata sunt, et contentiose relicta usque ad vestram praesentiam. Quidquid tamen vel scripto vel verbo mihi mandaveritis, ego adimplere pro posse et nosse meo paratus sum. De caetero de pasnagiis pro quibus mihi scripsistis, ut exigerem et comportarem, pauca quidem sunt, sed eadem non solum devote et sollicite exigam, sed etiam fideliter congregabo. Paternitatem vestram nobis et Ecclesiae nostrae utilem multis annis incolumem Deus conservare dignetur. Amen.