EPISTOLA CLXVI. SUGERII AD PETRUM ABBATEM CLUNIACENSEM.
Amantissimo domino et Patri venerabili, Dei gratia Cluniacensium abbati, PETRO, SUGERIUS Beati Dionysii abbas, devotas in Christo orationes amoris et servitii plenitudinem.
Orientis Ecclesiae calamitatem et Dominicae crucis et regis Hierosolymitani ac fratrum Templi et aliorum fidelium in urbe Antiochena obsessionem ex litteris, quae a partibus illis nuper delatae sunt, cognovimus, et ad aures vestras pervenisse non ambigimus. Inde est quod archiepiscopi et episcopi, quin etiam dominus rex, et regni optimates, et nos super hoc Laudini convenimus. Et usque adeo res processit quod quindecim dies post octavas Paschae Carnoti generaliter conventum celebrare super hac causa et multarum provinciarum archiepiscopos, episcopos, abbates convocare, et pro domo Dei murum nos opponere, tantoque dolore pene inconsolabili consulte providere; et ne fides ab illis sacratissimis locis exterminetur, a quibus ad nos deportata est, Dei misericordia praecedente et subsequente, omnimodam operam adhibere disposuimus. Et quia praesentia vestra huic tanto operi plurimum esset necessaria, ex parte Dei, cujus est causa, pro quo et in carcerem et in mortem ire semper parati esse debemus, ex archiepiscoporum et episcoporum parte, qui hanc nobis submonitionem injunxerunt, et ex nostra, celsitudinem vestram praefato termino et loco huic tam egregio facto interesse et invitamus et submovemus, et suppliciter efflagitamus. Caeterum ut has alias litteras domino Lugdunensi citissime dirigatis, ne ex mora occasionem non veniendi habeat, rogamus. Epistolas sequentes edidit domnus MARTENIUS Thesauri Anecdot. tom. I, col. 413, ex ms. Coislinianae bibliothecae.