CXCV.  Concordiam a Giraldo episcopo [Lemovicensi] inter monasterium Usercense et Maismacense factam confirmat.   (Anno 1147, Jun. 14.) [BALUZ.,  Hist. Tutel.,  885.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BERNARDO abbati caeterisque monachis Usercensis monasterii, salutem et apostolicam benedictionem.
Quoties illud a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Eapropter, dilecti in Domino filii, venerabilis nostri Geraldi episcopi vestri precibus inclinati, vestris justis petitionibus clementer annuimus, atque paci et tranquillitati vestrae in posterum providentes, concordiam quae inter vos et Maismacenses monachos per manum ipsius episcopi pacis intuitu facta est et scripto suo firmata, per praesentis scripti paginam firmamus et ratam manere censemus, ut videlicet. Maismacense monasterium Usercenci monasterio sicut membrum capit jure perpetuo subjectum sit. Obeunte autem Maismacensis monasterii abbate, monachi ejusdem monasterii libere eligant de eodem monasterio idoneam personam consilio et voluntate abbatis Usercencis, ita tamen ut vel ante electionem professus sit monasterio Usercensi, vel si ante professus non est, electione facta priusquam sedem abbatis ascendat, professionem Usercensi monasterio faciat. Si vero in monasterio Maismacensi, idonea persona quae in abbatem eligenda sit inventa non fuerit, monachi Maismacenses de monasterio Usercensi idoneam personam consilio et voluntate abbatis Usercensis in abbatem eligant et assumant. Si quis autem contra hujus nostrae confirmationis paginam sciens, temere venire tentaverit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum apostolorum ejus Petri et Pauli incurrat. Datum Meldis, XVIII Kalend. Julii. Ego Petrus, divina misericordia permittente, Bituricensis Ecclesiae archiepiscopus, commendari volo memoriae fidelium tam praesentium quam futurorum quod ex praecepto domini Eugenii papae Bernardum Usercensem abbatem et Hugonem monachum Maismacensem ante nostram praesentiam ad definiendam controversiam quae inter eos diu agitata fuerat de ecclesia Maismacensi. Itaque cum ante nos utraque pars die constituto convenisset, abbas Usercensis repetit investituram Maismacensis ecclesiae asserens ecclesiam illam diu et in pace a praedecessoribus suis in prioratu fuisse possessam, ita quod per praedecessores suos Usercenses abbates constituebantur in ecclesia illa priores et caeteri officiales monachi et fratribus Usercensibus a priore Maismacensi annualis refectio reddebatur, et monachi qui apud Maismacum suscipiebant habitum ducebantur ad Usercensem abbatem et ibi accipiebant benedictionem, et faciebant professionem super altare Usercense juxta consuetudinem monachorum. Hoc cum negaret pars adversa, abbas Usercensis produxit testes, qui, a nobis diligenter examinati et sigillatim inquisiti, protulerunt testimonia sibi convenientia de possessione Maismacensis ecclesiae secundum ea quae dicta fuerant ab Usercense abbate. Communicato ergo fratrum nostrorum consilio, susceptis testium juramentis, adjudicavimus Usercensi monasterio investituram, salvo proprietatis jure, et revestivimus Usercensem abbatem de Maismacensi ecclesia et ejus pertinentiis omnibus. Praecipimus etiam ut ipse Hugo et caeteri monachi Maismacenses Usercensi abbati obedientes existant. Hoc autem ut memoriter teneatur, praesenti scripto commendandum est et sigilli nostri impressione firmatum. Actum apud Vodolium, videntibus clericis nostris Emenone decano, magistro Umberto, Stephano priore de Salis, Rainaldo priore de Malavalle, Joanne capellano nostro, Absalon cancellario nostro, anno Incarnationis Dominicae 1146, indict. VIII, pontificatus vero domni Eugenii papae III anno II, Ludovico rege Francorum regnante.