EPISTOLA XVI. HONORII PAPAE I AD ISAACIUM PATRICIUM ET EXARCHUM ITALIAE.
Quorumdam scriptis didicimus quosdam episcopos in transpadanis partibus quaedam verba episcopali actui inimica Petro Pauli filio edixisse, atque monito impiae suasionis innuere; asserentes in se perjurii reatum suscipere, ut non Adulubaldo regi, sed potius Ariopalto tyranno consentiret, et quoniam praefatus gloriosus Petrus pravis eorum sacerdotum respuit suasionibus inclinari, sed magis sacramenta, quae Cono regi patri praedicti Adulubaldi praestiterat firmiter custodire. Et quia tantum facinus Deo et piis mentibus est inimicum, ut hi qui hoc ab aliis prohibere debuerant, ne fuisset commissum, ipsi potius ut fieret hortati sunt, cum nutu supernae virtutis vobis laborantibus praefatus Adulubaldus in suum regnum fuerit restitutus, praefatos episcopos in has Romanas partes, adjuvante vos Deo, destinare dignemini, quia hujusmodi scelus nulla patiemur ratione inultum.
(Fragmentum ex Iv., p. XII, c. 25.) (si fas est dicere)