Ex epistola Leonis ad Alcuinum , TERNAM MERSIONEM FIERI IN BAPTISMA.  Caroli Magni ad Offam Mercioram regem epistola .
Carolus Dei gratia rex Francorum et Longobardorum ac patricius Romanorum, viro, venerando ac fratri charissimo Offae, regi Merciorum, praesentis prosperitatis et aeternae beatitudinis in Christo salutem.
Inter regales dignitates et sublimiores saeculi personas foederatae in unanimitate pacis amicitiae jura et sanctae charitatis concordiam ex intimo cordis affectu servare, multis prodesse solet; et si inimicitiae nodos Dominico praecepto dissolvere jubemur, quanto magis vincula charitatis connectere curandum est? Unde et nos, frater dilectissime, antiqui memores inter nos pacti, has vestrae reverentiae litteras dirigere curavimus, ut foedus in radice fidei firmatum floreret in fructu charitatis; relectisque vestrae fraternitatis epistolis, quae diversis siquidem temporibus per missorum vestrorum manus nobis delatae sunt, singulis competenter vestrae auctoritatis suggestionibus respondere satagentes, primo gratias agimus omnipotenti Dei de catholicae fidei sinceritate, quam in vestris laudabiliter invenimus paginis exaratam, agnoscentes vos non solum terrenae patriae fortissimos protectores, sed etiam et sanctae fidei devotissimos esse defensores. De peregrinis vero qui pro amore Dei et salute animarum suarum beatorum limina apostolorum adire desiderant, sicut olim perdonavimus, cum pace sine omni perturbatione vadant suo itineri, secum necessaria portantes. Sed probavimus quosdam fraudulenter negotiandi causa se intermiscere, lucra sectantes, non religioni servientes. Si tales inter eos inveniantur, locis opportunis statuta solvant telonea; caeteri absoluti vadant in pace. De negotiatoribus quoque scripsisti nobis, quos volumus ex mandato nostro ut protectionem et patrocinium habeant in regno nostro legitime, juxta antiquam consuetudinem negotiandi. Et si in aliquo loco injusta affligantur oppressione, reclament se ad nos vel nostros judices, et plenam jubebimus justitiam fieri. Similiter et nostri, si aliquid sub vestra potestate injusti patiantur, reclament se ad vestrae aequitatis judicium, ne aliqua inter nostros alicubi oboriri possit perturbatio. De Odhbertho vero presbytero, qui de Roma rediens, pro Dei amore, ut referre solet, peregrinari volens, non vos accusare veniens, sciat dilectio vestra, quod eum cum caeteris exsulibus qui timore mortis sub nostrae protectionis confugerunt alas, Romam direximus, ut sub praesentia domini apostolici, et N. archiepiscopi vestri, quo se, ut vestri innotuerunt apices, voto constrinxerunt, audita causa illorum judicentur; ut in quo pictatis intercessio non profuit, aequitatis indicatio proficiat. Quid nobis cautius esse poterit, quam ut apostolicae auctoritatis censura causam discernat, in qua aliquorum dissonat sententia? Petras vero nigras, quas vestra flagitabat reverentia, vobis direxi. Veniat missus qui consideret quales animus vester desideret, et ubicunque inventae fuerint, dari, et in vehendo adjuvari libenter mandabimus. Sed sicut vos de longitudine petrarum desiderium vestrum intimastis, ita et nostri de prolixitate sagarum deposcunt, ut tales jubeatis fieri, quales antiquis temporibus ad nos venire solebant. Cognoscat quoque dilectio vestra quod aliquam benedictionem de dalmaticis nostris, vel palliis ad singulas sedes episcopales regni vestri, vel Aethelredi in eleemosynam domni Adriani, apostolici patris nostri, et amatoris vestri direximus, deprecantes ut diligenter jubeatis intercedere pro anima illius, nullam habentes dubitationem beatam illius animam in requie esse, sed ut fidem et dilectionem ostendamus in amicum nobis charissimum. Sicut et beatus praecipit Augustinus pro omnibus ecclesiasticae pietatis intercessiones fieri debere, asserens, pro bono intercedere, facienti prolicere. Sed et de thesauro humanarum rerum, quem Dominus Jesus nobis gratuita pietate concessit, aliquid per metropolitanas civitates transmisimus; vestrae quoque dilectioni, ad gaudium et gratiarum actiones Deo omnipotenti, dirigere studuimus unum baltheum, et unum gladium Huniscum, et duo pallia serica, quatenus ubique in populo Christiano divina praedicetur clementia, et nomen Domini nostri Jesu Christi glorificetur in aeternum. Pro nobis nostrisque fidelibus, imo et pro cuncto populo Christiano, assiduas fieri faciatis intercessiones, deprecamur, quatenus mitissima superni regis regnum sanctae Ecclesiae protegere, exaltare, et dilatare dignetur. Deus omnipotens dignitatis vestrae excellentiam ad tutelam santae suae Ecclesiae longaeva prosperitate incolumem conservare dignetur, desiderantissime frater. Saepe sequens agnum lupus, est a voce retentus, Saepe avidum fugiens respicit agna lupum. Saepe canes leporesque umbra cubuere sub una, Et stetit in saxo proxima caerulea ; Et sine lite loquax cum Palladis alite cornix Sedit, et accipitri juncta columba fuit. Deceptum risi qui se simulabat amare; In laqueos auceps decideratque suos. Intrat amor mentes, usu didiscitur usus; Qui poterit sanum fingere, sanus erit.
[bonitas] [Cervnla]