CDLXVI.  Ad Conradum regem.--Legatos ipsius honorifice se suscepisse, ac ipsius votis in omnibus obsecundasse.   (Anno 1152, Jan. 9.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 686.]
Dominus papa EUGENIUS Romanorum regi CONRADO.
Quanto saepius de incolumitatis tuae statu et bona voluntate, quam erga beatum Petrum coelorum regni clavigerum, atque matrem tuam sacrosanctam Romanam Ecclesiam gerere diceris, per litteras et nuntios magnificentiae tuae instruimur, tanto magis ac magis gaudium et laetitia in nostris mentibus diebus singulis argumentatur, cor nostrum ad amorem tuum vehementius accenditur, et ad exaudiendas postulationes tuas, in quantum cum Deo possumus, aures benevolas commodamus. Inde est quod venientem fratrem nostrum Arnoldum Coloniensem archiepiscopum, et dilectos filios nostros Wibaldum Corbeiensem abbatem, et magistrum Henricum notarium tuum, quos ad nostram praesentiam tua serenitas destinaverat, tanquam prudentes et industrios viros debita benignitate suscepimus, honeste tractavimus, et petitionibus tuis, quas et litteris et eorum viva voce intelleximus, sicut honori Dei et regni utilitati expedire cognovimus, gratum assensum praebuimus. Praedictum namque fratrem nostrum, licet invitum et resistentem atque lacrymarum copiam effundentem, ad pontificalis dignitatis apicem, Domino auctore, promovimus, et venerabilibus fratribus nostris H. Moguntino et A. Brumensi archiepiscopis, praefixos terminos veniendi ad nos prolongavimus, et tam ipsos quam alios archiepiscopos, episcopos, sive principes regni tui ad servitium tuum et expeditionem, quam ad honorem Dei et Ecclesiae suae sanctae, atque exaltationem regni facere, divina favente clementia, ordinasti, per apostolica scripta commonere et animare diligenter curavimus. Tua itaque, charissime fili, interest, pro commissi tibi regni et sanctae Dei Ecclesiae honore et exaltatione tanquam inter alios orbis Christianos reges praecipuus et excellentior princeps, attentam curam et sollicitudinem gerere, ut adventum tuum, quem ad provectum Ecclesiae ac regni et salutem Christiani populi exspectamus, cum desiderato fructu, praestante Domino, percipere valeamus. Datum Signiae, V Idus Januarii.