EPISTOLA CXXIX. AD GILBERTUM LONDONIENSEM.
T. Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis, venerabili fratri GILBERTO quondam Dei gratia Herefordiensi, nunc vero eadem gratia Londoniensi episcopo, salutem.
Noli graviter ferre, dilecte in Domino frater, quod tibi majus onus imposuimus, quod te ad majoris ecclesiae curam vocavimus, confidentes id divina miseratione salubriter fuisse provisum. Hoc mores tui, hoc nota religio, hoc sapientia data desuper, hoc opus bonum, quod in Herefordiensi Ecclesia operatus es promeruerunt, ut dicatur tibi: « Amice, ascende superius: super pauca fuisti fidelis, merito supra multa constitueris. » Non homini rudi et inexperto navigationis sicut ex humilitate scribis, navim Petri commisimus, verum illi qui jamdiu exercitatus in flumine, amodo debet eamdem in alto gubernare. Lucerna accensa, quae quasi sub modio abscondebatur, jam super candelabrum posita est, ut longe lateque luceat in domo Domini. Cantuariensi Ecclesiae, quae in regno Anglorum est sicut caput in corpore, Londoniensis familiarius adhaeret prae caeteris, ad quam te Deo auctore transtulimus, ut e vicino matris tuae Cantuariensis Ecclesiae, cui debes omne quod potes, nobiscum possis onera sustinere. Praeterea, cum dominus papa tibi specialiter curam animae domini nostri regis commiserit, ubi te sedere magis decet quam in regia urbe, quo crebrius propter negotia publica veniens, frequenter tuis instruatur colloquiis et consiliis solidetur. Venire ergo ne formides, quo virtus tua te vocat, quo Dominus praecipit, de ope nostra et auxilio, quanta debetur amico et coadjutori, consolationem percepturus. Credimus siquidem hanc esse mutationem dexterae Excelsi, eamque a divinae dispositionis fonte emanare, non modo ut Ecclesia Cantuariensis in negotiis suis fortius tanto nitatur auxilio, verum etiam ut imperfectum nostrum, quod in multis videmus, tua beatitudine suppleatur. Utinam si fieri posset, priori die Dominico Londoniam venisses, ut tuum adventum digno susciperemus honore, ubi tunc praesentes aderamus. Nunc autem, quoniam negotia nostra illinc nos avulsere, archidiacono nostro vices nostras commisimus, adjuncto etiam illi domino Roffensi, si praesens adesse poterit. Valeat in Christo fraternitas tua, dilectissime frater.