EPISTOLA XV.  Venerabili et charissimae sorori nostrae, domnae  ADELAE,  frater  PETRUS  humilis abbas Cluniacensium, salutem et omnem a Domino benedictionem.
Quoniam de obitu semper dilecti nostri domini regis Anglorum, nihil adhuc dilectioni vestrae mandavimus, causa haec fuit, quoniam et multus moeror, quo nondum nos expedire possumus, hoc prohibuit, et tantae calamitatis nos primos relatores esse, non immerito piguit. Verum, quia si quid scimus, vos scire placuit, noveritis nihil nos aliud adhuc noscere potuisse, quam per octo dies in quadam villa juxta Rothomagum, lecto eum decubuisse, domnum Rothomagensem archiepiscopum ei assidue adhaesisse, munitum ab eo omnibus ecclesiasticis sacramentis, in optima poenitentia, et fideli confessione quarto Nonas Decembris de saeculo migrasse. Corpus ejus, sicut disposuerat, Rothomagum delatum et inde a Rotberto comite filio suo apud Radingas tumulandum, Angliam versus deportatum est. Northmannia tota civilibus et externis jam bellis fremit. De statu regni transmarini, nihil adhuc certi audivimus. Nam qui nobis haec retulerunt, citissime a Northmannia aufugerunt. Misimus tamen jam cursores duos, unum domno Rothomagensi, alium domno Wintoniensi, qui festinanter quidquid de eis et ab eis cognoverint, nobis in proximo renuntient. Pro regis defuncti aeterna salute tanta constituimus, quanta nunquam Cluniaci pro alio constituta sunt. Quid vos pro eo agere debeatis, superfluum est, ut nobis videtur, mandare.