EPISTOLA CCXLV. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  HUGONI,  magnifico et spectabili Trecassinorum comiti, sic militare in via ut regnare possit in patria.
Audivimus et cognovimus quod Hierosolymam profecturus militiae Christi te 106 ipsum devovisti, illam evangelicam arrepturus militiam, qua cum decem millibus secure pugnatur adversus cum qui cum viginti millibus adversum nos pugnaturus occurrit . Denarius enim qui est secunda unitas, propter Decalogum integritatem, et soliditatem figurat virtutum; vigenarius vero qui est duplus ad denarium, duplicitatem et mollitiem significat vitiorum. Plura enim sunt vitia quam virtutes, quia non tantum vitia virtutibus patenter sunt opposita, sed etiam sunt quaedam vitia virtutum specie palliata. Unde, secundum Apostolum, angelus Satanae transfigurat se in angelum lucis , cum circumiens et quaerens quem devoret , molitur quosdam fallere per vitia virtutibus similia, quos impellere non valuit ad manifesta flagitia vel facinora. Videtur enim aliquando suadere justitiam, ut sub specie justitiae introducat saevitiam, suadet quibusdam largiri propria, ut nudatos propriis im ellat ad diripienda aliena, cum melius sit non habere quod tribuas, quam male acquirere quod des. Suadet quibusdam jejunia, non ut ament continentiam, sed ut venentur vanam gloriam; suadet quibusdam non reddere debitum conjugale uxoribus suis, ut sub velamine castitatis mittat eos ad stupra illicita, vel uxores eorum ad perpetranda adulteria. In hunc modum occurrunt multa vitia pro virtutibus quibus tanquam laqueis occultis simplex anima decipitur; cujus vita licet videatur honesta, non tamen satis est circumspecta. Haec tibi, charissime, ausu charitatis scripsi, ut propositum tuum ita circumspicias, quatenus, sicut videtur laudabile in oculis hominum, ita in oculis Dei videatur acceptum, et sic impleas vota voluntaria, ut non omittas legitima. Duxisti uxorem, quod lex naturae initiavit, et lex evangelica atque apostolica subsecuta firmavit. Dicit enim vetus lex: Propter hoc relinquet homo patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae, et erunt duo in carne una . Et Evangelium: Quod Deus conjunxit, homo non separet . Et Apostolus: Unusquisque habeat uxorem suam propter fornicationem; et vir reddat debitum uxori, et uxor similiter viro; nisi forte ex consensu, ad tempus, ut vacetis orationi, ne tentet vos Satanas propter incontinentiam vestram . Hic autem consensus ita debet esse voluntarius, ut nulla vi sit extortus, vel aliqua simulatione palliatus. Alioquin si absque consensu uxoris servas castimoniam, etiam si pro Deo fiat, non servas conjugalem copulam, nec sacrificium offers de tuo, sed de alieno. Non enim, secundum Apostolum, vir habet potestatem sui corporis, sed mulier; nec mulier habet potestatem sui corporis, sed vir . Quae enim voventur de alieno, non placent Altissimo . Oportet ergo, ut in hoc proposito tuo sic tibi provideas, quatenus ista novissima vota impleas, ut statuta naturalia et legitima non frangas. Vale.
(Luc. XIV) (II Cor. XI) (I Petr. V) (Gen. II) (Matth. XIX) (I Cor. VII) (ibid.) (tit. De convers. conjug. et can. Agathosa,
cum seq. cau. 27, q. 2)
[et, ms. c. ] [introducere, ms. c. 
]