329  EPISTOLA LIX. AD HUG . . . .
Gregorium papam ab eo vituperari, et Clementem laudibus efferri non probat. Etsi imperatori credat facti sui causas non defuisse, dissuadet ne in Angliam veniat sine regis licentia.
LANFRANCUS, HUG . . . . . Litteras tuas, quas mihi per portitorem mearum misisti, suscepi et legi, et displicuerunt mihi quaedam quae in eis inveni. Non probo quod papam Gregorium vituperas, quod Hildebrandum eum vocas, quod legatos ejus spinosulos nominas, quod Clementem tot et tantis praeconiis tam propere exaltas. Scriptum est enim non esse laudandum in vita sua hominem , nec detrahendum proximo suo . Adhuc incognitum est humano generi quales nunc sint, et quales futuri sint in conspectu Dei. Credo tamen quod imperator sine magna ratione tantam rem non est aggressus patrare, nec sine magno auxilio Dei tantam potuit victoriam consummare. Non laudo ut in Anglicam terram venias, nisi a rege Anglorum licentiam veniendi prius accipias. Nondum enim insula nostra priorem refutavit, nec utrum huic obedire debeat sententiam promulgavit. Auditis utrinque causis, si ita contigerit, perspicacius quid fieri oporteat provideri, valebit.
(Eccli. XI, 30) (Jac. IV, 11)
[ forte, HUGONI.] [ f., praepostere]