EPISTOLA CLXXIII. AD EPISCOPOS SUFFRAGANEOS ET ABBATES.
ARGUMENTUM.-- Archiepiscopus Rothomag. auxilium episcoporum et abbatum implorat, ut pontificis Romani inopiae subveniant.
Rothomagensis archiepiscopus suffraganeis et abbatibus salutem. Novistis, et in fines terrae credimus exivisse, quantis turbationibus et pressuris Romana Ecclesia diutissime sit vexata. Credimus in communem notitiam devenisse, qualiter dominus papa pro tuitione ecclesiasticae libertatis se ad omne discrimen objecerit, Ecclesiaeque Dei persecutionibus commoriens incessanter sit afflictione propriae personae, et debitorum onere praegravatus. Clamat itaque ad vos vestra mater Ecclesia sumptibus importunis exhausta, plenamque reportans de vestra largitione fiduciam, postulat ut in vestra consolatione respiret, pro quibus desolatam se sentit et moerore confectam. Sane schismaticae potestatis procella jam pro parte detumuit; jam portum securiorem naviculae Petri promittit aura clementior, si pacis opportunitati, quam Deus obtulit, obsequia vestrae liberalitatis aspirent. Efferatam siquidem Romanorum malitiam, et inexplebilem pecuniae sitim domini papae munificentia et consilio toties expugnatam succubuisse certa relatione comperimus. Nec ad omnimodam pacis et securitatis plenitudinem quidquam deest, nisi ut dominus papa sumptibus exinanitus immensis, sibi et suis victualium sufficientiam de vestra largitione restauret. Bene valete.