EPISTOLA CCLXXXIV. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister.
Quoniam dispositiones rerum ecclesiasticarum episcopali curae faciendas decretorum et canonum paginae concedunt, oportet ipsos episcopos vigilanter attendere, ut qualiscunque disceptatio sit inter homines ut fidelis quis inveniatur, ipsi sibi bene conscii pio affectu et sincero intuitu disponant quae disponenda sunt; illis praecipue manum extendentes, qui renuntiaverunt mundi actibus, et nudam Christi crucem nudi secuti sunt. Si enim, ut dicit regula Patrum, « exigente charitate episcopus servus est plebis, non dominus, » multo magis oportet ut eorum quibus mundus crucifixus est, minister sit et servus. Quod ego IVO, humilis Carnotensis Ecclesiae minister attendens, notum facio cunctis Ecclesiae fidelibus, tam futuris quam praesentibus, quod vir religiosus Bernerius Bonaevallensis monasterii abbas humilitatem nostram adierit supplicans, mediante Gauslino ejusdem loci archidiacono, ut ecclesiam Beati Petri, in Castrodunensi sitam, quam per pecunias a manu laici occupaverant quidam clerici incircumcisi, Bonaevallensi monasterio concederemus. Cujus petitioni, quia saluti animarum convenire mihi visa est, assensum praebens, praesente et concedente ipso laico Odone nomine, qui eam hactenus occupaverat, praetaxatam ecclesiam Bonaevallensi monasterio concessimus eo tenore, ut clerici praebendas suas in vita habeant, si caste vixerint, et in ipsa ecclesia, sicut decet, Deo servierint. Post obitum vero eorum usibus suis monachi eas retineant, illis profuturas qui in eadem ecclesia sub monastica religione Deo servierint. Si autem praediti clerici criminaliter deliquerint, aut ecclesiae servire noluerint, episcopali judicio ab ecclesia eliminentur, et praebendae usibus monachorum mancipentur. Adjecimus etiam ut quidquid hactenus de casamento Carnotensis Ecclesiae concessione possidentium et praesidentium per annum et diem quiete possederint, de caetero nostra concessione quiete possideant, salvo legum tramite et salvo in omnibus jure Carnotensis Ecclesiae. Confirmamus etiam eis capellam Sancti Innocentii quae Carnoti sita est juxta portam Cinerosam, quam dedit ei Hugo vicecomes
(epist. 226 et 269)
[ un. v. c. Vincentii]