EPISTOLA LXXI. MANASSIS REMENSIS AD LAMBERTUM.
MANASSES, Dei gratia Remorum archiepiscopus, LAMBERTO venerabili Atrebatensium episcopo caeterisque qui cum eo sunt Atrebatensis Ecclesiae fratribus, in suis Deum miserationibus magnificare.
Gratiarum actiones Domino referre laudesque indesinenter cantare satagite, qui planctum nostrum, qui tristitiam nostram convertit in gaudium et exsultationem. Gloriose enim honorificatus est, et Christum suum magnifice de vinculis liberavit. Antichristus etenim ille qui eum in captione habebat, aufugiendo, eum in Tullensem episcopatum traduxerat; ubi, postquam Tullensis episcopus eum esse didicit, vocato ad se duce Theoderico caeterisque episcopatus sui principibus, cum de liberando inter se tractarent episcopo, et hoc viriliter insumendum decernerent, sensit damnatus ille qui eum tenebat, et castelli sui timens subversionem, et quod infamem et illegitimum ipsum adjudicare vellent, reddidit episcopum liberum, et quae sua fuerunt omnia sive suorum, partim jam restituit, partem reliquam in domo sua Catalaunis se redditurum et justitiam ei se facturum pepigit. Unde vos omnes commonitos volumus ut qui pro liberando a carcere preces ad Dominum multiplicatis, pro liberato laudes multiplicare et Deum magnificare memineritis. Valete.