IV. PRIVILEGIUM PRO EODEM MONASTERIO.  (Anno 937.)   S. Odoni abbati Cluniacensi et successoribus ejus Savinias curtem asserit.  [  Bullar. Cluniac.,  3.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, ODONI venerabili abbati Cluniacensis monasterii, suisque successoribus in perpetuum.
Desiderium quod religioso proposito et sanctorum locorum stabilitati pertinere monstratur, sine aliqua est, Deo auctore, dilatione perficiendum; et quoties in quibusdam ejus utilitatibus commodisve noster assensus, et solitum apostolicae auctoritatis exposcitur praesidium, ultro benignitatis intuitu nos convenit subvenire, et ratum pro, integra securitate ex ratione solidare, ut ex hoc et ipsius venerabilis loci salus et indemnitas procurentur, et nobis quoque lucri potissimum praemium a conditore omnium Deo in sidereis arcibus praescribatur. Igitur quia postulavit a nobis tua reverentia quatenus confirmaremus, tibi tuoque monasterio curtem quae vocatur Caviniae cum casis et vineis, seu terris et silvis, campis, pratis, pascuis, salictis, arboribus pomiferis, fructiferis vel infructiferis diversi generis, puteis, fontibus, rivis aquae perennis, ac cunctis adjacentibus suis cultis vel incultis, una cum famulis masculis et feminis ibidem, vel ubique residentibus, et cum omnibus ad suprascriptam curtem, generaliter et in integro pertinentibus, sitam in comitatu Matisconensi, quam piae memoriae Rodulphus pro redemptione animae suae, atque parentum, fratrisque sui Hugonis, per praecepti paginam donavit praedicto monasterio: nos vero inclinati precibus tuis, qui vicem apostolicam retinemus, et quibus cura omnium ecclesiarum commissa est maxime istius monasterii quod juri sanctae Romanae atque apostolicae ecclesiae nobisque subjectum est, ita confirmamus, sicut per praeceptum praedictus Rodulphus donavit supradicto monasterio, ut nullus homo parvus magnusve, vel cujuscunque dignitatis, audeat vel praesumat contra hoc nostrum apostolicum privilegium in supradicta curte, vel in aliis rebus ad ipsam curtem pertinentibus, aliquam invasionem, vel molestiam, aut inquietudinem facere: sed ab ista decima indictione, istae res per nostram apostolicam auctoritatem secure et quiete perpetualiter in eodem monasterio permaneant: pro quo etiam sub divini judicii obtestatione promulgantes decernimus, ut nullo ingenio aut argumento auferre audeant; potius autem jure perpetuo in eodem venerabili monasterio, ut superius affixum est, proficiant et in potestate atque ditione Odonis abbatis, vel omnium successorum suorum abbatum, seu monachorum ibidem Deo servientium permaneant disponenda atque possidenda. Si quis autem temerario ausu contra hujus nostrae apostolicae praeceptionis seriem a nobis promulgatam venire vel agere tentaverit, sciat se Domini nostri apostolorum principis Petri anathematis vinculo innodatum, et cum diabolo et ejus atrocissimis pompis, atque cum Juda traditore Domini Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi in aeternum ignem tartareumque chaos demersus, cum impiis deficiat. Qui vero pio intuitu custodes et obedientes atque observatores hujus nostrae salutiferae praeceptionis exstiterint, benedictionis gratiam, et coelestis retributionis aeterna gaudia a justo judice Domino Deo nostro consequi mereantur. Amen.