XXXII.  Bulla Nicolai II papae pro monasterio S. Dionysii.   (Anno 1061.) [DOUBLET,  Hist. de l' abbaye de Saint-Denis,  464.]
NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus regibus, episcopis et principibus praesentibus et futuris nunc et venturis temporibus.
Petitionibus congruis apostolicam dignitatem decet aurem accommodare, ut venerabilia loca nostris auctoritatibus si fuerint sublimata nunc et ejus temporibus rata atque inconvulsa omnimodis permaneant. Igitur noverint omnium praesentium et futurorum regum, episcoporum, universorumque apostolicae sedis fidelium unanimitas, fratres venerabilis monasterii Christi martyris Dionysii, ubi ipse Dominus in corpore requiescit, nostram implorasse benevolentiam ut privilegium apostolicae dignitatis de quadam praedicti loci abbatiola eis edere deberemus. Est autem abbatiola in pago Alsatiensi in saltu quidem Vosagi sita, appellaturque Lebroha, quam Fulradus abbas in suo proprio munificentia domni Caroli imperatoris invictissimi, condidit, atque gloriosissimo patrono suo domno scilicet Dionysio contradidit. Quorum considerantes atque agnoscentes justam esse petitionem, hoc, beati Petri apostolorum principis auctoritate, promulgantes sancimus, ut praedicta abbatiola apostolica corroboratione subnixa perenni tempore illibata loco sancti Dionysii profusa permaneat. Constituimus quoque auctoritate beati Petri, ut nullus regum, nemo antistitum, vel abbatum, seu quilibet quacunque praeditus dignitate, ipsum locum ullo modo inquietare audeat, non in villis, non in mancipiis, non in auro, non in argento, non in vestibus, sive in quibuscunque rebus, sicut in privilegiis praedecessorum nostrorum domni scilicet Stephani, Leonis, alteriusque Nicolai, vel etiam in praeceptis praedicti Caroli magni, Heinrici quoque, caeterorumque imperatorum, seu regum, plenissime continetur. Haec itaque quae hujus praecepti decretique nostri pagina continet, tam vobis quam cunctis qui in eo quo estis ordine locoque successerint, in perpetuum conservanda decernimus auctoritate et honore sanctae Romanae Ecclesiae et sedis apostolicae privilegio. Si quis autem temerario ausu magna parvaque persona contra hoc nostrum apostolicum decretum agere praesumpserit, sciat se anathematis vinculo esse innodatum, et a regno Dei prorsus alienum, cum omnibus impiis aeterni incendii supplicio condemnatum. At vero qui observator hujus decreti exstiterit, gratiam atque misericordiam, vitamque aeternam a benignissimo Domino Jesu Christo consequi mereatur. Bene valete. Data XIV Kal. Maii per manus Humberti cancellarii sanctae apostolicae sedis, in Lateranensi basilica, anno III domini Nicolai secundi papae, indictione XII.