EPISTOLA CXC.  Responsio.
Non est nostra justitia quae potentis personam considerat et ut votis ejus deserviat inclinatur. Si tyrannus imperatoris furorem exercuit in Romanam Ecclesiam, et furoris gladium in eam exercuit, nunquid ei nocere necesse est; ut a sua desistat saevitia? Nunquid est dignius ut qui scelus praesumit admittere, supplicantem se praebeat, quam ab eo qui patitur admittendi de venia supplicetur. Aequitatis vigor et ratio postularet ut qui sanctam lacessere praesumpsit Ecclesiam, ipse quoque de venia supplicaret. Verum sicut tuae testantur litterae, poenitentem animum imperator induit et contritum: sic poenitentia perorat ad veniam quod excessus praeteritos ei remittimus, et amoris sinum et gremium aperimus.