V.  Ad regem Anglorum.--Extollit regem Angliae tum ob alia, tum quod plumbo statuerat Claraevallis ecclesiam operire, eamque ob causam mittit ei mensuram ejusdem ecclesiae.
A die qua vobis Deo inspirante complacuit, ut ad redemptionem familiaritatis nostrae sinus sese regiae dignationis expanderet, et apex tanti culminis inclinaret, jugis et ininterpolata memoria vestri sedem nostri pectoris occupavit, quae nos non patitur vel in amore vestro tepescere, vel a gloriae vestrae praedicatione cessare. Testis est terra Vasconiae, et nobilis urbs Tolosa, quam ex dispositione nuper vestrae magnanimitatis adivimus, qualiter per os nostrum in omni opportunitate colloquii tam publici quam privati, magnifica virtus vestrae majestatis insonuit, et inter oppansas quodammodo erroneae turbae caligines splendor vestrae tam fidei quam pietatis effulsit. Deinde cum jam rediissemus ad propria, ejusdem vestrae pietatis gratiam domesticis nostris relatu familiari deprompsimus; et, abbatibus e diversis mundi partibus congregatis, cum solemni quadam et festiva laetitia regalis beneficentiae nuntiavimus largitatem. Inter caetera sane, quae de amplificatione et custodia ordinis servastis hactenus et servatis, curae vobis fuit, non solum exhibita, sed et promissa referre, ut gratius accepta recolerent, cum potiora in reliquum ex gratuita pollicitatione sperarent. Specialiter illud amplissimum donum praeconio excellentiore protulimus, quod Claraevalli nostrae in nostris manibus promisistis, ut videlicet plumbi lamina in operimentum oratorii nostri vestro munere contributa, devotio, quae vobis in pectore flagrat, nobis super tecta resplendeat. Haec igitur acceptantibus universis et dignas Deo gratias persolventibus, habita deliberatione decrevimus oratorii nostri mensuram sine orationum mensura transmittere, orantes impensius et clamantes ad Dominum, ut pro decore domus suae quam amplificatis in terris, restituat ipse vobis domum non manufactam aeternam in coelis.