CDLXV.  Privilegium Humberto Augustodunensi episcopo concessum.   (Anno 1141, Jan. 21.) [D. PLANCHER,  Histoire de Bourgogne,  tom. I, Preuves, p. 41.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HUMBERTO Augustodunensi episcopo ejusque successoribus canonice instituendis.
Aequum et justitiae consentaneum est ut qui ecclesiarum omnium curam ex injuncto nobis apostolatus officio gerimus eisdem singulis suas dignitates et privilegia conservemus integra. Dignum siquidem et rationabile est ut nobilis et famosa Aeduensis Ecclesia, quae in fide Catholica et obedientia atque beati Petri et sanctae Romanae Ecclesiae reverentia firma permansit, praerogativa sua libere perfruatur. Quapropter, charissime in Christo frater Humberte, Aeduensis episcope, quem pallii genio decoravimus, tuis rationabilibus postulationibus gratum praebentes assensum, quascunque concessiones sive ecclesias, seu villas, vel oppida, aut quaecunque bona inpraesentiarum juste et canonice possides, sive in futurum legitime, auxiliante Domino poteris adipisci, tibi et per te Aeduensi Ecclesiae, ac tuis successoribus in perpetuum praesentis scripti privilegio confirmamus. In quibus haec propriis nominibus exprimenda subjunximus: ecclesiam videlicet Beatae Mariae et Sancti Lazari de Avalone, et castrum Toilonii cum omnibus eorum pertinentiis, ecclesias de Ulmo, ecclesiam Sanctae Sabinae, ecclesiam Sanctae Mariae de Borbono; jus etiam quod habetis in ecclesia, videlicet de Rigny et de Brion et de Sarri. Concedimus etiam tibi ut libere et absque contradictione in tuo episcopatu juxta sanctorum Patrum constitutiones corrigenda corrigas et disponenda disponas. Vicariam etiam dignitatem quam antecessores tui in Lugdunensi Ecclesia usque ad haec tempora habuisse noscuntur, tibi nihilominus confirmamus. Nullus ergo primas, sive metropolitanus in episcopatu tuo praeter tuum aut tuorum comprovincialium assensum aliquid de his quae ad tuam parochiam spectant definire praesumat. Sedes enim apostolica, quae primates, metropolitanos et episcopos constituit, unicuique suos terminos et metas praefixit. Unde plurimorum Romanorum pontificum haec et alia praecesserunt decreta, ut videlicet si aliquis metropolitanorum sine omnium comprovincialium praesentia, vel episcoporum consilio, aut eorum, aut alias ecclesias, non eas tantum quae ad proprias pertinent parochias, agere aut eas gravare voluerit, ab omnibus districte corrigatur, ne talia deinceps praesumere audeat. Et iterum si quis metropolitanus episcopus, non quod ad suas solummodo pertinet parochias, sine consilio et voluntate omnium comprovincialium episcoporum aliquid agere tentaverit, gradus sui periculo subjacebit, et quod egerit irritum habeatur et vacuum. Decedente vero te vel aliquo successorum tuorum episcopo, nullus praepositus, nullus laicus domos episcopales invadere, aut aliquibus de bonis episcopalibus occupare praesumat, sed omnia succedenti episcopo conserventur. Si quis autem haec attentare praesumpserit, excommunicationi se noverit subjacere. Decrevimus ergo ut nulli omnino hominum liceat eamdem ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessionum aliquid auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur, vestris ac pauperum usibus et commodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non congrue satisfecerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem ecclesiae sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Gerardus presbyter cardinalis Sanctae Crucis in Jerusalem. Ego Chrysogonus presbyter cardinalis Sanctae Praxedis. Ego Petrus presbyter cardinalis tituli Pastoris. Ego Boizo presbyter cardinalis tituli Sanctae Caeciliae. Ego Gregorius diaconus cardinalis SS. Sergii et Bacchi. Ego Otto diaconus cardinalis. Ego Guido diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani. Ego Gerardus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Dominica. Datum Laterani per manum Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et. . . . . duodecimo Kalendas Februarii, indictione IV, Incarnationis Dominicae anno 1140, pontificatus vero domni Innocentii anno XI.