EPISTOLA XXI. ANNONIS AD WIBALDUM ABBATEM.  De quodam Ebroino, cui hortante Wibaldo benefecerat.   (Anno 1147.)
Domno et amico suo WIBALDO Stabulensi abbati, ANNO eadem gratia id quod est, salutem et benedictionem.
Noverit primum charitas vestra, quia de vestris, utpote domini et amici nostri successibus praecipue congaudemus, et super his Deo gratias hilariter redendimus. Suggerimus quoque discretioni vestrae, quod domnus Ebroinus pro impensa sibi dudum a nobis charitate nos frequenter sollicitat. Quam sane licet consilio vestro et amore tenendae pacis et quietis Ecclesiae hanc ei fecerimus, tamen quidam sinistro nomine Simoniae scilicet hoc factum improbant; nec tamen propter hoc, sed pro importunitatibus nobis et vobis illatis ei ad tempus subtraximus. Dicitur quoque vobiscum pacem mediante domino Prumiensi noviter composuisse. Ea propter a vobis summopere requirimus, si vestrae voluntatis est, et absque cavillatione sinistra esse potuerit, condictam charitatem in posterum illi persolvendam. De caetero etiam perscrutari volumus de negotiis domini papae, cujus vos conscium in parte credimus, utrum scilicet ad nos accessurus sit, vel concilium in partibus nostris habiturus. Valete.