LVI.  S. Leo IX Ecclesiae Tullensis possessiones quasdam, petente Udone episcopo, confirmat.   (Anno 1051.) [  Défense de l' Eglise de Toul, Preuves,  p. 12.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, UDONI episcopo sanctae Tullensis Ecclesiae, et per eum omnibus successoribus suis, salutem et apostolicam benedictionem.
Si utilitatibus sanctae matri Ecclesiae famulantium opem ferimus, ob coelestis recompensationis munus profecto id nostrae saluti accrescere indubitanter speramus, et cum eorum sancta devotio ad divinum cultum per nos ferventius augmentatur, non minimam portionem in eorum retributionis mercede ab aeterno Judice nos suscepturos confidimus. Quapropter, Udo, fili charissime, aequum et salutare visum fuit nobis ut beneficia, tam ecclesiastica quam saecularia, ad episcopalem mensam Ecclesiae Tullensis pertinentia et ipsius dignitati obedientia, apostolicae auctoritatis scuto muniremus eaque libera et inviolabilia ab omnibus cujuscunque conditionis vel professionis fuerint, permanere decerneremus. Ea igitur auctoritate, qua in terris, licet indigne, vice tamen fungimur beatissimi apostoli principis apostolorum Petri, confirmamus et roboramus per hanc nostri privilegii paginam haec de quibus judicium erit sequens littera, quae ex antiquo usque ad nostra tempora sine calumnia audivimus et cognovimus inconcussa, scilicet abbatiam sancti Apri cum omnibus appendiciis, et abbatiam sancti Mansueti cum universis adjacentiis, abbatiam etiam Mediani monasterii sitam in comitatu Colmontensi in Vosago, super fluvium Rabasonem, dicatam in honorem sancti Petri cum omnibus appendiciis ejus, quam antecessor noster Gauselinus, venerabilis antistes, illius miserae servituti et desolationi paternae condescendens, et ad revelandam paupertatem monachorum qui per potentiam saecularis malitiae jam exsulaverant maxima honestate sui et sapientia ab avo et genitore domini Ottonis imperatoris, impetravit ad augmentum Tullensis Ecclesiae, quae similiter dominus Otto imperator sanctum Gerardum praedecessorem nostrum reinvestivit cum omni integritate, ut absque contradictione alicujus, dominio Tullensis Ecclesiae tenenda perpetualiter reformaretur; et simul statuimus et confirmamus cum denominatis superius abbatiis abbatiam, quae dicitur Buxerias, dicatam in honore sanctae Dei genitricis et virginis Mariae, et abbatiam sanctae Mennae virginis, in loco qui dicitur Portussuavis, et abbatiam sanctorum Bertarii et Attaleni, loco qui dicitur Bledericivilla. Similiter confirmamus tibi, fili Udo charissime, et Ecclesiae tuae abbatiam sancti Petri et sancti Bercharii, in saltu Dervensi sitam, et abbatiam sancti Genulphi Verone, cum appendiciis, curias etiam, cum omnibus appendiciis earum, ad servitium et mensam episcopalem pertinentes, etiam confirmamus, scilicet quamdam curiam Bercheim, quam Gauzelinus episcopus tantum ad usum suum et successorum a praedictis regibus satis sibi necessariam et ecclesiae suscepit et quiete tenuit et successoribus episcopis reliquit; mercatum etiam illius curiae cum banno et moneta, quae tibi, fili charissime, gloriosus imperator Henricus et Ecclesiae tuae perpetualiter contulit. Confirmamus etiam abbatiam sancti Salvatoris cum omnibus possessionibus suis, curiam etiam Bodonis monasterii cum omnibus ad eum pertinentibus, curiam etiam de Berga, curiam de Leberduno, curiam de Luciaco, curiam de Scrupulo, curiam de Brureyo, curiam de Buckileio, curiam de Bonivilla, curiam de Salvineio, curiam de Parneio supra Mosam, curiam de Blamiaco, villam Caldeniacum cum omnibus appendiciis, earum silvis, pratis, vineis, pascuis, aquarum decursibus, terris cultis et incultis, mancipiis, curiam etiam de Archiriaco non longe multum a valle sancti Deodati sitam cum omnibus ad eam pertinentibus. Confirmamus similiter sanctae Tullensi Ecclesiae coenobium sancti Deodati, quae olim abbatia exstitit, et Galilea dicebatur, sitam in Vosago saltu, in territorio undique Tullensis Ecclesiae, debitam funditus ab ipso fundatore ex antiquitate ipsius fundationis ipsi Tullensi Ecclesiae; quam olim episcopi, decessores nostri, per reclamationem praedecessoris nostri sancti Gerardi a domino Ottone rege recuperaverunt et cum integritate tenuerunt, habentes in hoc regale praeceptum et apostolicum Romanae sedis privilegium, quae per injuriam et odium, et maxime Lotharii regis excommunicati zelo, et ira, et invidia, a loco Tullensi usurpativa fraude sublata fuerat et in beneficium concessa laicis. Comitatum Tullensem ad sedis Tullensis potestatem omnino pertinere confirmamus, quem jam dictus episcopus Gauzelinus ab avo, genitore domini Ottonis imperatoris, integre obtinuit, casamenta ecclesiae nullus casatorum in alodium transferat, quia contra legem Dei hoc esset et sacrilegium. Haec omnia praenominata, dum sanctae Tullensis Ecclesiae frater et episcopus fuimus, vidimus, inconcussa legitima possessione tenuimus et quieta. Confirmamus etiam non nominata, acquisita vel acquirenda, quae per legitimum tenorem vel donationem poterit retinere Tullensis Ecclesia. Confirmamus igitur et statuimus sub obtestatione justi judicii divini ut nulla persona cujuscunque dignitatis, professionis sexusque fuerit, contra hoc nostrae apostolicae auctoritatis privilegium et confirmationem venire pertentet: quod quicunque ausus praesumpserit ultione divina et auctoritate apostolorum Petri et Pauli, et nostro apostolico anathemate usque ad condignam satisfactionem extra Ecclesiam fidelium Christi percussus permaneat; qui vero custodierit, nostra benedictione sanctificetur et aeternae vitae particeps efficiatur. Amen. Anno Dominicae Incarnat. 1051. Datum Romae VIII Kal. Aprilis.