482  EPISTOLA XLII.  Rudolphus expostulat cum quodam.   (  An. Dom. 1277, cod. Rud.  XLII.)
ARGUMENTUM.--Rudolphus acceptis litteris N. rebellis perfidiae culpam ab se amoventis inani obtentu suspicionis et convicia in eum inferentis, rescribit se alias gravioribus injuriis ab eodem affectum ista cum patientia tolerare: at quoniam legatione nihil profecit, alio modo cum illo agendum deliberasse.
Si vestra littera de pectoris integri puteo processisset, super odibili negotio perfidiae, manus non arguisset innocuas, nec necasset pungitivae suspicionis aculeo cor fidele. Sed quia frequenter fit, quod tamen in vobis locum habere non arbitror, ut quod quis se sentit, de alio suspicetur, contra tam hostilis injectionis insultus patientiae scuto me protego, temperantiae armatura praecinctus ac munitus. Revera non credebam, haec pati de aemulo, nec convicia tam enormia praestolabar ab hoste, praesertim cum multo graviores injurias, si recolitis, ante haec tempora tolerarim a vobis. Ut autem irreprehensibilis innocentiae meae in publicum prodeat integritas, per N. vobis credidi satisfactum. Quod utique cum effectu careat optato, vobis aliter fieri demandavi.