EPISTOLA LVII. AD JUSTINUM AUGUSTUM.  Ut suis sedibus Heliam, Thomatem et Nicostratum restituendos curet
Hormisda Justo Augusto.
Gloriosis clementiae vestrae laboribus ecclesiasticae palma concordiae et orbis pacati votiva tranquillitas generali praedicatione respondent. Quae res nostrum parcum reddit ac retinet ad agendas gratias sermonis officium. Illud tamen, quod pro vobis indesinenter Domino nostro preces effundimus, non taceamus, quia in votis infinitus affectus est, finitum esse potest in praedicatione judicium. Verum inter haec pietatis vestrae beneficia, uno nos, quae etiam vehementer afficit, cura non deserit, quod Heliam, Thomatem, atque Nicostratum fratres et coepiscopos meos, qui primi ecclesiasticam festina secuti sunt devotione concordiam, non solum magni frustratur palma principii, verum etiam mali miseria comitatur exempli. Quare clementiam vestram, mixto etiam precibus fletu, deposcimus, ne gaudia nostra, quae de haereticorum quotidie conversione praestatis, praefatorum abjectio intoleranda conturbet, quia non sola personarum nos causa sollicitat, quibus et boni facti simul sufficere gloria posset et meriti: sed quod venerabilium constituta canonum contemnuntur, et quod non parvam eorum abjectio apostolicae sedis tangit injuriam, nec Christianitatis vestrae sinceritas qua et magnum patrocinium veteribus constitutis impenditis, et sedis apostolicae principatum acta noviter veneratione sancitis, uno inexpugnabilem relinquat posteris negotio quaestionem.
[ F. una]