VI. AD LIUTOLDUM EPISCOPUM AUGUSTANUM.  Ut eos fratres, quos monasterii sui commodo a Gozperto abbate Tegerns. impetravit, benigne accipiat, et ad se rebus necessariis provisos mittat.
Praesuli L. cura pastorali custodelae ovium Christi provida cautela invigilanti, W. cum adelfo Dei Salvatoris indigno tirunculo, supernae salvationis juge precamen in Christo.
Auctoritate sanctitatis vestrae, summe pastor, lepide persuasi, solidariaeque conversationis nostrae singularitate compulsi solidissimum littus stagninarum impulsionum, anchoramque verissimae spei per nuntium adnavimus, tutissimos videlicet sinus abbatis nostri, quo fluctuationes fraterna raritate nobis illisas, aliquo consolatorio stabilimine sedare pia augmentatione fratrum dignetur. Quos si praedestinationis Dei via direxerit ad Augustam civitatem, adjunctione sociorum itineris, fulcimine equorum, equorumque aurigis sublevatos precamur humane suscipi jubeatis, susceptos nobis mittere dignamini. Vuillihardus clericus a vobis regressus venit ad nos quinta feria ante Theophaniam, qui intimavit, quod admiramini, quod neque per nuntium, aut per epistolam innotuimus, quid faceremus, qualiterve possemus. Valetudo sanctitatis vestrae tantum queat in Domino! circa nos ob gratiam vestri omnia bene aguntur. Ut de omni incertitudine conversationis nostrae certificemus, omnia ordinatim innotamus scripta. Sexta feria, quae proxima dies erat post natale infantium, direximus epistolam per nuntium, ut oculis vestris perspecta, si essetis in Augusta, impressione sigilli vestri bullaretur. Hoc autem exemplar epistolae.