III.  Monasterio Bonaevallis, petente Bernerio abbate, ecclesiam B. Petri Castrodunensem concedit.   (Edidit D. d' ACHERY in notis ad Guibertum abbatem, p. 664.)
Quoniam dispositiones ecclesiasticarum rerum, episcopali curae faciendas, decretorum et canonum paginae concedunt, oportet ipsos episcopos vigilanter attendere, ut qualiscunque disceptatio sit inter homines, ut fidelis quis inveniatur; ipsi sibi bene conscii, pio affectu et sincero intuitu disponant quae disponenda sunt; illis praecipue manum extendentes qui renuntiaverunt mundi actibus et nudam crucem Christi nudi secuti sunt. Si enim, ut dicit Regula Patrum, exigente charitate, episcopus servus est plebis, non dominus, multo magis oportet ut eorum quibus mundus crucifixus est minister sit et servus. Quod ego Ivo humilis Carnotensis Ecclesiae minister attendens, notum facio cunctis Ecclesiae fidelibus, tam futuris quam praesentibus, quod vir religiosus Bernerius Bonaevallensis monasterii abbas humilitatem nostram adierit supplicans, mediante Gauslino ejusdem loci archidiacono, ut ecclesiam Beati Petri in Castro Dunensi sitam, quam per pecuniam de manu laici occupaverant quidam clerici incircumcisi, Bonaevallensi monasterio concederemus; cujus petitioni, quia saluti animarum convenire mihi visa est, assensum praebens praesente et concedente ipso laico, Odone nomine, qui eam hactenus occupaverat, praetaxatam ecclesiam Bonaevallensi monasterio concessimus, eo tenore ut clerici praebendas suas in vita habeant, si caste vixerint, et in ipsa ecclesia, sicut decet, Deo servierint. Si autem praedicti clerici criminaliter deliquerint, aut ecclesiae servire noluerint, episcopali judicio ab ecclesia eliminentur, et praebendae usibus monachorum mancipentur.
Adjecimus etiam ut quidquid de casamento hactexus Carnotensis Ecclesiae, concessione possidentium et praesidentium, per annum et diem quiete possederunt, de caetero nostra concessione quiete possideant, salvo legum tramite, et salvo in omnibus jure Carnotensis Ecclesiae. Confirmamus etiam eis capellam Sancti Vincentii, quae Carnoti sita est juxta portam Cinerosam, quam dedit eis Hugo vicecomes.