EPISTOLA CXCIX.
Quia convenit ut talem super gravi talis obitu consolemur, opportunum tibi duximus committere, ut talem personam sine dialtione personaliter adeas, litterasque de credentia quas sibi dirigemus exhibeas; eas enim lator praesentium tibi tradet. Ordinabis itaque consolationis apud eam sermonem ex parte nostra sicut opportunum videbis; compassionem nostram quam ad totius christianitatis et Ecclesiae Romanae statum, necnon personis ipsius et turbatam animi sui tranquillitatem pensato talis principis damnoso defectu dirigimus; ordine congruenti exponens, et consolationis subjungens remedium, quod in superstite prole tam laudabiliter disposita, et potentiae ac amicorum, nec minus gratiae divinae robore suffulta ipsa potest assumere Dei beneplacitis ascribendo humanae fragilitatis debitum quod subire erit necessarium omni carni. Postremo vero te nullatenus omittere volumus, ut ei bonam voluntatem vestram, et promptam sollicitudinem in omnibus negotiis suiset suorum offeras ex parte nostra, rogans et instans ut beneplacitorum suorum promotionem fiducialiter nobis committat; quia fideles et voluntarios omnium efficacia nos reperiet; et etiam magis attentos quam hactenus fuerimus, quoniam sibi de caetero magis novimus expedire. His itaque et aliis quae videris opportuna et digna attente pensatis, ad eorum praesentiam te conferas sine mora.