CCXXIII.  Monasterii S. Mariae de Charitate protectionem suscipit, possessionesque et privilegia confirmat.   (Veronae, Mart. 19.) [HUGO,  sacri et canonici ordinis Praemonstr. Annales,  t. II, Prob., p. 96.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis JOANNI abbati S. Mariae de Charitate ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis in perpetuum.
Religiosorum vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, ne forte cujuslibet temeritatis incursus, aut eos a praeposito revocet, aut robur sacrae religionis infringat. Quapropter, dilecti in Christo filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus et praefatam ecclesiam Sanctae Mariae de Charitate, extra civitatem Roderici sitam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, imprimis siquidem statuentes ut ordo canonicus, qui secundum Deum et beati Augustini Regulam atque institutionem Praemonstratensium fratrum in eadem ecclesia institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione, pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo praefata ecclesia sita est cum omnibus pertinentiis suis et possessionibus circumadjacentibus; ecclesiam S. Leonardi cum pertinentiis suis; possessiones quas habet in Caldelis; possessiones quas habet in Gassapos; possessiones quas habet in Eltis; asenias quas habetis in rivo de Agada et domos quas habetis in civitate Roderici. Sane novalium vestrorum, quae propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere vel extorquere praesumat. Liceat quoque vobis clericos vel laicos, e saeculo fugientes liberos et absolutos ad conversionem recipere, et eos absque contradictione aliqua retinere. Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum, post factam in eodem loco professionem, fas sit absque abbatis sui licentia de eodem loco discedere; discedentem autem absque communium litterarum cautione nullus audeat retinere. Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis januis, excommunicatis et interdictis exclusis, non pulsatis campanis, suppressa voce, divina officia celebrare; pro chrismate vero, oleo sacro, consecrationibus ecclesiarum, ordinationibus clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, sive abbate deducendo ad sedem, vel quibuslibet aliis ecclesiasticis sacramentis, nullus a vobis, aut sub obtentu consuetudinis, aut quolibet modo alio quidquam audeat postulare. Si quis autem contra hoc venire praesumpserit, portionem cum Giezi se noverit habiturum, cujus factum exactione turpis muneris imitatur . Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti fuerint, nullus obsistat, salva tamen justitia illarum ecclesiarum, a quibus mortuorum corpora assumuntur. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum fas sit praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis, honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat; atque in extremo examine divinae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum Judicem praemia pacis inveniant. Amen. Ego Lucius catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Joannes presbyter cardinalis, tituli Calixti. Ego Laborans presbyter cardinalis tituli S. Mariae trans Tiberim. Ego Hubertus presbyter cardinalis tituli S. Laurentii in Damaso. Ego Pandulphus presbyter cardinalis tituli basilicae Duodecim Apostolorum. Ego Albinus tituli S. Crucis in Jerusalem presbyter cardinalis. Ego Theobaldus Ostiensis Velleriensis episcopus. Ego Theodinus Portuensis et S. Rufinae sedis episcopus. Ego Henricus Albanensis episcopus. Ego Arditio cardinalis diaconus Sancti Theodori. Ego Gratianus SS. Cosmae et Damiani diaconus. Ego Soffredus S. Mariae in Via Lata diaconus cardinalis. Datum Veronae per manus Alberti, presbyteri cardinalis et cancellarii, XIV Kalendas Aprilis, indict. III, Incarnationis Domini anno 1184, pontificatus vero domini Lucii papae III anno IV.
(quod absit!) (IV Reg. V)