XIX.  Henrici episcopi Leodiensis ad Eugenium.--Petit confirmari electionem Arnoldi Coloniensis archiepiscopi.   (Anno 1151.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, 487.]
Reverendo Patri suo et domino EUGENIO, summo et universali sanctae Romanae Ecclesiae pontifici, H. Dei gratia Leodiensis Ecclesiae humilis minister, tam devotam quam debitam totius subjectionis obedientiam, et promptum ac fidele in omnibus obsequium.
Post decessum bonae memoriae A. Coloniensis archiepiscopi, Coloniensis Ecclesia nos et alios ejusdem metropolis suffraganeos ad diem electionis futuri antistitis ordine canonico evocavit, et praemissis jejuniis et litaniarum obsecrationibus, et invocata sancti Spiritus gratia, et exorato eo, a quo est omne datum optimum et omne donum perfectum, quique facit unanimes habitare in domo, elegit sibi, remoto omni privato studio, communi omnium, non dicam favore et assensu, sed desiderio et acclamatione, Arnoldum ejusdem ecclesiae majorem praepositum, regiae curia cancellarium, virum utique moribus et natalibus, ordine et aetate, et omnis prudentiae ratione sacerdotali officio congruentem, qui vitae merito et doctrinae scientia tam possit prodesse quam praeesse. Tanta quippe fuit actionis illius in tempore brevitas, ut magis videatur esse optatum quam perpetratum, et ipse magis raptus quam electus. Siquidem in quo tunc accusari posse videbatur, ultra regularem modestiam renisus est, et fere inobediens factus trahi potius atque cogi quam vocari compulsus est. Proinde sanctitatis vestrae advoluti genibus, clementiae vestrae supplices preces effundimus, ut in hac persona tantis omnium votis expetita multiplices Ecclesiae Coloniensis calamitates relevare dignemini, et unam de pulcherrimis sacrosanctae matris nostrae Romanae Ecclesiae filiabus in pristinum dignitatis suae statum per manus beati Petri et vestras reformare. Veremur enim et subintellexisse nos pro certo credimus, quod nisi in manu vestra potenti adjutus et confortatus fuerit, onus omnino portare detrectet, et rejecta ad pedes vestrae celsitudinis sindone, qua amictus videbatur, nudus profugiat a vobis.