XXVI.  S. Leo IX Veteris Monasterii S. Mariae Virdunensis, a sese consecrati, possessiones confirmat.   (Anno 1049.) [Dom Calmet,  Histoire de Lorraine,  I,  Preuves,  pag. 423.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, fratri THEODORICO Virdunensi praesuli, et suis successoribus in perpetuum.
Si devotis Dei fidelium petitionibus assensum dederimus, videlicet ut res sanctarum ecclesiarum eorum procurationi commissas, unde duplici refectionis pastu sustentari debeat grex Dominicus, nostri apostolici privilegii auctoritate firmaverimus, universalis Ecclesiae statui profuturum minime dubitamus, imo ab ipso divinae misericordiae fonte remunerari credimus. Unde omnium catholicorum Deoque placentium universitas noverit, jam dicti Theodorici dilectissimi praesulis consensu, et Ermenfredi Virdunensis archidiaconi interventu, locum, Vetus Monasterium antiquitus dictum, ab ipso Ermenfredo funditus renovatum; imo a me ipso in honore sanctae Mariae Magdalenae devote dedicatum et consecratum, me apostolicae auctoritatis munimine confirmare; ne quidquid Heymo episcopus cum caeteris successoribus, praefatus etiam Theodoricus praesul contulit, ab aliquo sanctae Ecclesiae inimico post haec violenter auferri contingat, etc. Si quis autem temerario ausu supradictarum rerum invasor exstiterit, quod absit! sciat se nostri anathematis vinculo innodatum, infernalis gehennae incendio cum Juda traditore cruciandum, nisi resipiscens de male factis poeniteat et commissa justa satisfactione corrigat. Datum septimo Kalendas Novemb. per manus Petri diaconi, bibliothecarii, cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domini Leonis papae primo.