VII. LEONIS VII PRIVILEGIUM PRO MONASTERIO CLUNIACENSI.  Petente Odone abbate confirmat Cluniacense coenobium cum omnibus rebus ad ipsum pertinentibus liberum ab omni dominatu cujuslibet personae, prohibetque ne unquam ulli, aut canonico, aut laico, aut etiam abbati monacho, nisi regulariter viventi commendetur. Libertatem quoque electionis ipsius abbatis asserit.
LEO episcopus, servus servorum Dei, ODONI religioso abbati Cluniacensis coenobii in honore summorum apostolorum Petri et Pauli consecrati, quod a Guillelmo Aquitanorum duce constructum est, et per te tuis successoribus in perpetuum.
Sicut pietati fidelium patet, universalis Ecclesiae cura beato Petro specialiter commissa est, et per ipsum successoribus ejus. Quapropter nostro moderamini convenit, ut nos, qui Deo auctore sanctae sedi Romanae praesidemus, quibuslibet fidelibus secundum religionem viventibus vel conversantibus pia benevolentia subveniret, ubi forte nostrum suffragium indigent vel expetunt, certatim satagamus. Et idcirco praedictum Cluniacense coenobium, primo quidem pro amore beatorum apostolorum quibus consecratum est, ac pro religione quae ibidem tenetur, deinde etiam pro dilectione filiorum nostrorum, videlicet regum Hugonis atque filii ipsius Lotharii, qui locum ipsum, ut audivimus, multum fovent, sublimare atque solidare per nostram apostolicam auctoritatem decrevimus. Itaque, sicut in privilegiis praedecessoris nostri Joannis papae continetur praedictum coenobium ab omni dominatu cujuslibet personae, omnesque res ad ipsum pertinentes, quas nunc vel monachi tenent, vel juste acquisituri sunt, liberum et absolutum esse praecipimus; Romanae tantum sedi, sicut in testamento bonae memoriae Guillelmi continetur, ita sit subjectum, ut nunquam aut canonico, aut laico, aut etiam abbati monacho nisi regulariter viventi commendetur. Villas vero quas ibidem piae memoriae Rodulphus rex contulit ob hoc ad praedictum coenobium ex toto confirmanus: quia licet, ut fertur, ad Lugdunensem vel Matisconensem ecclesiam pertinuerint, non est tamen aliquis tam longaevae aetatis, qui unquam in praedictis ecclesiis vestituram de illis villis ullam habere vidisset. Et quia praestitutum legale tempus ad recuperandas hujusmodi querelas pertransiit, omnis repetitio conquiescat. Caeterum de ordinando abbate et de immunitate rerum ipsius coenobii, sicut in jam dictis privilegiis continetur, sit perpetualiter observatum. Si vero illa praedia, quae praedicti reges filii nostri eidem loco contulerunt, vel aliquid aliud de rebus, aut de coenobio quod vocatur Carilocus, quod noster antecessor per auctoritatem privilegii ad ipsum Cluniacum dedit, aliquid usurpare aut retinere praesumpserit, hunc excommunicamus. Caeterum cunctos qui adjutores ipsius coenobii vel fraternitatis in bono fuerint, hos quantum potestas nobis a Deo per beatum Petrum collata est, sicut sanctae Ecclesiae fideles a suis peccatis praeteritis, si se emendare voluerint, absolvimus, et illos qui contrarii quolibet modo exstiterint, sub anathematis vinculo, ut jam dictum est, nisi resipuerint, usque in diem Domini obligamus. Pax et gratia Christi observantibus multiplicetur. Scriptum per manus Leonis notarii et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae in mense Januario, indictione XI. Capellam autem Petronnano, quae contraria est ecclesiae beati Petri de Lango, sicut actum est in concilio episcoporum apud Cabilonem, funditus excommunicamus, et omnibus sacerdotibus praecipimus ex Dei et S. Petri auctoritate, vel nostra, ut nullus in ea divinum officium agere praesumat.