EPISTOLA CCXII. Ivo,  Ecclesiae Carnotensis minister,  GAUFRIDO,  Dei gratia Belvacensium episcopo, salutem.
De eo qui ante plurimos annos bona sua monasterio Sancti Symphoriani devovit, et circa obitum suum se et sua, nullo calumniante, contradidit, hoc respondeo dilectioni vestrae quod legibus et moribus, et rationi concordat, videlicet quia si adversus monachum praetaxatum quandiu in monasterio vixit nulla actio mota fuit, quod monasterio contulit ab eo jure alienari non poterit, si tamen huic calumniatori conversio praedicti monachi nota fuit. Sicut enim de criminationibus sic de pactionibus lex et ratio docet , ut qui jam tantum judicio divino subjacet, judicio ulterius non pulsetur humano. Praeterea etiam si vera sunt quae calumniator ille proponit, ut haeres fuerit a praedicto monacho designatus, continetur tamen in libro Institutionum de haeredibus, quia prius testamentum posteriore dissolvitur; et in legibus Theodosianis : « Si aliquis unam rem per legitimas scripturas duobus donaverit, uni prius et alteri postea, non quaerendum est in his donationibus qui primus, qui posterior sit: sed quirem, tradente donatore, possederit: is eam cui tradita est possidebit. » Si alia quae non audivimus non impediant, sic potest de proposita controversia rationabiliter et legitime judicari. Vale.
(l. fin, c. Ad leg. Tul.) (l. IV, d. De loc.,
et l. L, d. De re jud.) (Anianus in
schol. ad Pauli Sent., lib. V, tit. 11)