EPISTOLA CCXLVIII. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  RADULFO  de Balgenciaco, salutem et dilectionem.
Mandavit mihi serenitas tua quod nostrum velles habere colloquium, vel per litteras in praesenti necessitate salubre consilium; de praesenti quippe negotio tuo scripsi Aurelianensi episcopo , quod illi et tibi utile mihi visum est, a quo poteris audire quid de hoc conflictu inter te et comitem sentiam, et pro tempore consulam. Tamen interim petitioni tuae respondeo, ut quaecunque pactio inter te fuerit et comitem, semper honorem ei deferas, et notam ei infamiae non opponas. Sic enim dicit Apostolus: Cui honorem, honorem; cui timorem, timorem . Et alibi: Omnis anima potestatibus sublimioribus sit subdita . Sic David, quamvis rex futurus, Saul perfido regi honorem detulit, et cum aliquando nactus esset opportunitatem occidendi , oram tantummodo chlamidis ejus incidit, et de hoc tantillo poenitentia ductus cor suum percussit. Et quamvis eum persequeretur, semper honoravit vivum, ei planxit defunctum. A talibus ergo exemplum accipe, et ea quae sunt pacis et fidelitatis erga dominum imitare. Si quam vero ab eo injuriam expostulas, rationibus utere, verba probrosa et contumeliosa dimitte, ne verba superba interminabile odium generent, cum superbia humiliet, humilitas exaltet. Vale.
(epist. 247) (Theobaldum) (Rom. XIII) (ibid.)
[ sic tres vett. codd; in aliis, 
aliquando esset ei opportunitas eum occid.]