XLI.  Privilegium de sepultura in ecclesia Osnaburgensi.   (Laterani, Mart. 3.) [  Ibid.  ]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis . . . . praeposito et conventui Osnaburgensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Si quando postulatur a nobis quod juri conveniat, et ab ecclesiastica non dissonet honestate, petentium desideriis facilem debemus impertiri consensum, eorumque vota effectu prosequente complere. Eapropter, postulationibus vestris gratum impertientes assensum, sepulturam ecclesiae vestrae liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen justitia illarum ecclesiarum a quibus mortuorum corpora assumuntur. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Laterani, V Nonas Martii.