EPISTOLA CCLXII. AD WILLELMUM ABBATEM RADINGENSEM.
G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico W. eadem gratia abbati Radingensi, salutem et dilectionem.
Gratias ago benevolentiae vestrae quae non solum mihi prospicere, et meis non desistit utilitatibus excubare, verum super his quae maligne fabricantur adversum me, fraterna me charitate praemonere curavit et praemunire. Remedium vero, quod adversus extraordinaria quaelibet gravamina unicum omnibus sacri suggerunt canones, adversus emissas jam ut dicitur vocationes, adversus propositas domini Cantuariensis insidias, appellationis subsidium publice jam proposui. Et ne quid circa personam meam aut possessionem meam, ne quid circa ordinem aut honorem meum praejudicii fiat, invocata auctoritate sedis apostolicae me communire curavi, de divina quidem gratia et de clementia sanctae Romanae Ecclesiae penitus confidens, quod si quid super haec enormiter in nos actum fuerit, illi potius ad confusionem quam nobis ad poenam redundabit. Valete.