EPISTOLA CCCLXXXIV. ALBERTI CARDINALIS EP. AD THOMAM CANTUARIENSEM.
THOMAE Cantuariensi archiepiscopo ALBERTUS cardinalis.
Gavisus est dominus papa, gavisi sunt cum eo et fratres, quod pacem vobis et Cantuariensi Ecclesiae redditam audierunt. Et ego ipse, unus exspectantium et gaudentium, nisi quod gaudium meum haesitatio quaedam de adversariorum tergiversatione proveniens suspendebat: supervenientibus autem litteris vestris, et intellecto quod plus vobis in accidentibus quam in substantia sit exhibitum, magis adhuc coepimus haesitare: et intelleximus, quod non facile mutat Aethiops pellem suam, aut pardus varietatem suam. Nunc autem quia sicut homo non est laudandus in vita sua, ita nec judicandus ante tempus, quemadmodum non sumus sine gaudio de hoc quod audivimus, ita nec possumus plene gaudere propter id quod timemus. Fluctuantes igitur inter spem et timorem suspiravimus ad eum, qui potens est superabundantius facere quam petimus aut speramus, ut ipse adimpleat gaudium nostrum, et gaudium istud nemo tollat a nobis.