EPISTOLA XII.
Gerhohi praep. Reicherspergensis epistola ad Eberhardum episc. Babenberg.--Respondet breviter ad priorem ejus epistolam, nuntiatque se plenum opus de controversa quaestione perscripsisse.
Serenissimo Domino suo E. Babenbergensi episcopo, frater G. de Richersperge, devotas orationes cum fideli obsequio. Litteras vestras gratanter accepi, acceptas diligenter perlegi, perlectas memoriae commendavi eo attentius, quod in eis animadverti eam sapientiam, quae suaviter et fortiter disponit omnia, quia fortitudo increpationis mista suavitate discretionis vehementer meam parvitatem commonuit, ne rebus ad similitudinem inductis arbitrer assignandam proprietatem significationis, ut verbi gratia, quia furi Dominus in Evangelio seu fulguri assimilatur, ideo fur aut fulgur esse putetur. Unde quod vestra prudentia in quadam similitudine vassalli nomen Christo assimilavit, non ita mihi suasistis intelligendum, quasi Christus officio vassalli fungatur. Sciatis ergo quod non ita sapui, imo non ita desipui, ut a vobis putaverim hoc sentiri, quamvis pro similitudine quadam in collatione fraterna introduxeritis nomen vassalli. Sed quia intellexi ex occasione illius collationis murmurare quosdam, quasi ego ibidem confessus, aut convictus fuerim de indubitabili haeresi, ad dominum abbatem Windbergensem, vestrum fidelem, pro mea excusatione, non pro vestrae honestatis infamatione quaedam scripsi, quibus etiam improbationem vassalli breviter interserui, quod ulterius in scriptis meis iterare libenter cavebo, quia vobis grave sentio. Ex occasione autem illius vestrae collationis mea scripta diligentius pertractando potius quam retractando scrutatus, opusculum peregi ad personam domini mei Salzburgensis, quod, ab ipso lectum, domino Brixiensi misi legendum, cogitans etiam vestrae discretioni mittere idipsum considerandum, et sicubi videbitur, limandum.