XIV.  Diploma Leonis papae IX Theoderico abbati concessum.--Regum et imperatorum privilegia confirmat et jus eligendi abbatis.   (Anno 1049.) [Martene,  ampliss. Collect.  II, 67.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, THEODERICO religioso abbati venerabilis monasterii Sancti Petri Sanctique Remagli Stabolao positi suisque successoribus in perpetuum.
Tunc summae apostolicae dignitatis apex in hoc divini prospectus amore dignoscitur praefulgere, si in acquirendis Dei laudibus sui impensius studeat laboris exhibere certamen. Ob hoc nos debita ejusdem apostolicae pastoralis compellit sollicitudinis cura, ut quae ad stabilienda piorum pertinere dignoscuntur locorum, ubertim promulgare et apostolicae institutionis censura debeamus confirmare. Igitur quia postulasti, frater, a nobis quatenus monasteria a venerabili Patre Remaglo constructa, id est Stabolaus et Malmundarium sita in saltu Arduennensi, in honore sancti Petri apostolorum principis privilegio nostrae auctoritatis muniremus; et quia justa visa est nobis petitio tua, assensum tibi per hujus nostri privilegii constitutum praebemus et roboramus apostolica auctoritate secundum praecepta regum et imperatorum in praesentia nostri relecta. Ratum itaque decernimus quidquid dedit primus constructor locorum, Sigibertus videlicet rex Francorum, qui Germiniacum in pago Remensi, et molendina duo sub uno tecto super Suppia, et vineam cum vinitore in Bethereo, et thelonea quae ad portum Vetraria sunt super fluvios Taunaco et Itta, et portum qui dicitur Sellis et Vogatium super fluvium Ligerim, ipsi adhuc viventi sancto Remaglo tradidit. Eadem quoque firmitate vigoramus acta et instituta regum Clodovei, Dagoberti, Childerici, Theoderici, qui eadem praeceptis suis confirmaverunt, aliaque perplura addiderunt, nec non imperatorum Caroli, Ludovici, Lotharii, et trium Ottonum, Henrici etiam primi et secundi et tertii augustorum, qui constructores et defensores fuere locorum ipsorum, et quidquid de terminis et immunitate Lenguae in eorum praeceptis continetur, stabile esse judicamus. Concambia etiam quae facta sunt de Lukesengeis et Astelebrunna sive etiam quae a Christianis hominibus pro salute animarum suarum ad ipsa monasteria collata sunt et condonata: a Fretherico comite Ferieres et Canses, a Fretherico duce Sprismont allodium cum ecclesia, et quaecunque ab initio constructionis locorum usque in praesens eorum manet possessio et imposterum concedenda sunt, ut firma stabilitate perpetuoque jure inconvulsa permaneant, decernimus et confirmamus. Nullum habeant advocatum nisi unum et alterum ab ipso, qui uterque bannum advocatiae ab imperatore accipiat, nec secundum praedictorum praecepta imperatorum quisquam eorum praesumat, aut in villis vel possessionibus quae ad ipsa monasteria respicere videntur placita tenere, mansuras aut precarias habere, redhibitiones vel freda exigere, parefredos sumere, vel cuiquam violentiam inferre sine permissu abbatis et voluntate, nullique personae cujuscunque dignitatis sit vel ordinis, ipsam abbatiam licet unquam in beneficium vel concambium accepere. Quod si quis, quod absit! haec omnia tentaverit infirmare, beati Petri nostraque auctoritate eum aeterno percutimus anathemate. Praeterea sancimus, sicut ab ipsis imperatoribus est diffinitum, ut defuncto per successionem abbate, utrinque in unum e duobus monasteriis confluentibus monachis, habeant sine simulatione, sine exceptione personae, sine respectu pecuniae, secundum sancti Benedicti regulam, abbatem eligendi liberrimam optionem: ea tamen praeponderante ratione, cum Malmundariensium pace, ut quia beatus Remaglus utriusque monasterii constructor et Tungrensium antea episcopus et pastor maluit in altero eorum, id est Stabolaus, locum sepulturae sibi eligere, ipsi primam electionis obtineant viam, si apud eos melior meritis et probabilior inveniatur. Si autem non illic, sed Malmundarii melior reperiatur, utrique loco praeficiendus ab eo potius quam ab externis assumptus intromittatur. Si quis autem, quod non optamus, nefario ausu praesumpserit his quae a nobis ad laudem Dei pro stabilitate jam dictorum monasteriorum statuta sunt refragari, aut haec in quoquam transgredi, hunc a liminibus sanctae matris Ecclesiae segregamus, atque cum Juda traditore Domini nostri Jesu Christi, et cum diabolo et angelis ejus aeternis incendiis concremandum deputamus. At vero qui pio intuitu observator et custos exstiterit hujus nostri apostolici constituti ad cultum Dei respicientis benedictionis gratiam et misericordiam a misericorde Deo nostro multipliciter consequatur et vitae aeternae particeps effici mereatur. Data Maguntiae III Nonas Septembris per manus Petri Diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domni Leonis noni papae I, indictione III.