EPISTOLA CCCCXXIV. FRIDERICI IMPERATORIS AD HENRICUM REGEM ANGLORUM.  Commendat ei Gerardum abbatem Solemniacensem.   (Anno 1157.)
FRIDERICUS Dei gratia Romanorum imperator Augustus, magnus et pacificus a Deo coronatus, dilectissimo fratri et intimo ac speciali amico suo HENRICO, illustri Anglorum regi, Northmannorum atque Aquitanorum duci, fraternae charitatis et amicitiae indissolubilis firmissimam connexionem.
Imperialem dignitatem decet sacrosanctis Ecclesiis et religiosis monasteriis in suis opportunitatibus manum clementiae porrigere salutarem, ut divino cultui vacare liberius, et pro nostra et populi salute Dei misericordiam propensius valeant exorare. Quocirca venientem ad nos a partibus Aquitaniae virum venerabilem Geraldum abbatem Solemniacensis monasterii, quem nobis attentissime commendavit nobis fidelissimus et charissimus Wilbaldus, abbas sacrorum monasteriorum imperii nostri Stabulaus et Corbeiae, benigne suscepimus, et honorifice tractavimus, et in suis justis petitionibus clementer exaudivimus, inter quas illa praecipua fuit, ut quoniam idem Solemniacense coenobium in tuo principatu situm esse cognoscitur, pro sui commendatione et monasterii sibi commissi protectione imperiales apices ad tuam magnificentiam ei praestaremus, de nostra mutua et firmissima amicitia, quam fama praedicante cognoverat, maxime confidens, quod rem aequam et honestam pro nostrae intercessionis gratia benigno et faciliori animo perficias. Eapropter nobilitatem tuam attente monemus, ut sicut regiam decet clementiam, praedicti abbatis personam praescriptum et monasterium sub tua protectione commendatum habeas, et a pravorum hominum infestationibus virtute tibi divinitus collata, defendas. Data Aquisgrani palatio, secundo Nonas Maii indictionis quintae.