CXLV.  Urbani II privilegium pro Ecclesia Vesontiensi.   (Anno 1095.) [DUNOD,  Hist. des Séquanais,  tom. II, p. 585.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio HUGONI, tertio sanctae Vesontionensis Ecclesiae archiepiscopo, ejusque successoribus, canonice substituendis in perpetuum.
Potestatem ligandi atque solvendi in coelis et in terra, beato Petro ejusque successoribus, auctore Deo, principaliter traditam, Ecclesia verbis illis agnoscit: Quaecunque ligaveris super terram, erunt ligata et in coelo, et quaecunque solveris super terram, erunt soluta et in coelis; ipsique firmitas et alienae fidei confirmatio eodem auctore Deo praestatur, cum ad illum dicitur: Rogavi pro te ut non deficiat fides tua; tu autem conversus confirma fratres tuos. Oportet ergo nos, qui, licet indigni, Petri residere videmur in loco, prava corrigere, certa firmare, et in omni Ecclesia, ad interni arbitrium judicis disponendo sic disponere, ut de vultu ejus judicium nostrum prodeat, et oculi videant aequitatem. Tuis ergo, fili in Christo charissime Hugo, justis petitionibus annuentes, sanctam Bisuntinam Ecclesiam, cui Deo auctore praesidere et apostolicae sedis auctoritate videris, statuimus; quascunque urbes, quascunque parochias, quas decessorum tuorum tempore praefatae metropoli, apostolicae sedis concessio subdidit, perpetuo subditas permanere. Abbatias etiam intra urbem, quas Bisuntina Ecclesia antiquo jure possedisse agnoscitur, in eadem semper concedimus possessione pertinere. In his autem quae extra urbem sunt sitae; videlicet Balmensi, Castri Canonis, Laonensi, Alte Petrensi, Cusatensi, Valleclusensi, Palmensi, Luxoviensi, Lutrensi, Faverniacensi, Sancti Urcissini, id juris tua fraternitas habeat, quod praedecessores tuos constat, permissione sedis apostolicae habuisse. Ad haec quascunque possessiones, quaecunque bona, praedecessorum tuorum, vel tui ipsius industria, sanctae Bisuntinae Ecclesiae jugiter ac legaliter acquisivit, vel in futurum, largiente Domino, poterit adipisci, firma semper habere et illibata sancimus. Praeterea pallium, totius videlicet pontificalis dignitatis plenitudinem, tibi ex apostolicae sedis benignitate ac gratia, indulgemus, quo tua fraternitas, intra ecclesiam tuam uti ad missarum solemnia celebranda meminerit, illis solummodo diebus, quos praedecessoribus tuis apostolicorum privilegiorum auctoritate concessum. Crucem quoque ante faciem tuam secundum antiquam tuae ecclesiae consuetudinem bajulandam tuae dilectioni concedimus. Pallii vero genium, te volumus per omnia vindicare, hujusque indumenti honorem, humilitatem atque justitiam. Tota igitur mente fraternitas tua festinet, se exhibere in prosperis humilem, et in adversis si quando emerserint fortem, cum justitia boni amica perversis contraria; nullius unquam faciem contra veritatem respiciens, nullius unquam faciem pro veritate loquentem premens, misericordiae opibus juxta virtutem substantiae insistens, et tamen super virtutem insistere cupiens, infirmis compatiens, benevalentibus congaudens, de alienis gaudiis tanquam de propriis exsultans, in corrigendis vitiis saeviens, in fovendis virtutibus auditorum animos demulcens, in ira judicium sine ira tenens, in tranquillitate autem severitatis justae censuram non deserens. Haec est, frater charissime, pallii accepti dignitas, quam si sollicite servaveris, quod foris accepisse ostenderis, intus habebis. Fraternitatem tuam superna dignatio, per tempora longa conservet incolumen. Data apud Ostiam, per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis, quinto Kal. Julii, indictione III, anno Dominicae Incarnationis 1096, pontificatus autem domni Urbani II papae VIII.