EPISTOLA CCCCLXXXIII. EJUSDEM AD REGINALDUM COLONIENSEM.
HENRICUS rex Angliae REGINALDO schismatico Coloniensi.
Diu desideravi justam habere occasionem recedendi a papa Alexandro, et a perfidis cardinalibus ejus, qui proditorem meum Thomam, quondam Cantuariensem archiepiscopum, contra me manutenere praesumunt. Unde cum consilio omnium baronum meorum, et cum consensu cleri, magnos viros de regno meo, scilicet Eboracensem, Londoniensem, archidiaconum Pictaviensem, Joannem de Oxeneford, Ricardum de Luci, Romam missurus sum, qui publice et manifeste ex parte mea, et totius regni mei, et omnium aliarum terrarum, quas habeo, proponent et denuntiabunt papae Alexandro et cardinalibus ejus, ne ulterius proditorem meum manuteneant, sed ita liberent me ab eo, ut alium cum consilio cleri in Ecclesia Cantuariensi possim instituere. Denuntiabunt etiam, quod quidquid Thomas fecit, in irritum revocent. Hoc etiam postulabunt, quod coram eis papa jurari faciat publice, quod ipse et successores sui et mihi et omnibus successoribus meis regias consuetudines Henrici, avi mei, inconcussas et inviolatas, quantum ad se, conservabunt in perpetuum. Quod si forte alicui petitionum mearum contradicere voluerint, neque ego, neque barones mei, neque clerus meus aliquam eis alterius servabimus obedientiam, imo manifeste eum et omnes suos impugnabimus. Et quicunque in terra mea inventus fuerit, qui ei post adhaerere voluerit, ex pelletur. Eapropter rogamus vos, sicut charissimum amicum, quatenus fratrem Ernoldum, vel fratrem Radulphum, hospitalarium, omni occasione remota, cito ad me mittatis, qui ex parte imperatoris et vestra praedictis nuntiis meis ducatum praebeat, eundo et redeundo per terram imperatoris. Visis litteris istis consuluit Coloniensis imperatorem, quid regi Angliae sit respondendum. Rescripsit imperator voluntati regis Angliae esse annuendum. Quia quanto solemnius ista fient, si consenserit papa Alexander, tanto major ejus erit confusio. Et forte in occulto per alium templarium, vel hospitalarium, vel aliquem alium, a quo caveri non possit, rex Angliae pro pecunia sua idem obtineret. Missus itaque est frater Radulfus hospitalarius ad regem Angliae qui nuntiis, quos rex ad curiam mittere disponit, ducatum praebuit per terram imperatoris.