EPISTOLA IV. EJUSDEM AD QUAMDAM ABBATISSAM.
Abbas G. omnium qui praesunt ultimus, domnae abbatissae T. vel A. seduli precaminis servitiique devotionem in Christo.
Recordamini, petimus, quod semper vos in Domino diligebamus, dilectamque Christi agnellam fieri optavimus, ac nobis in speciale nomen dilectissimae sororis eligebamus. Ista soror nostra venit ad nos ante Natale Domini, multiplicis necessitatis suae miseriam nobis conquesta; quam libentissime nobiscum commorari permitteremus, et in quantum sufficeremus, ministrare illi necessaria juberemus, si qualitas sexus aliquot permitteret monasterio fratrum feminas cohabitare: quia ut a sanctis viris comprobatur, stipulae, paleae, ignisque nunquam sibi pacificantur, nisi alter alterius damno citius consummentur. Quocirca petimus ne ad dedecus nostrae professionis, vel habitus monasterialis, quo ista soror vestitur, ulterius illam vagari per diversa loca patiamini: sed pro amore Dei nostraeque futurae excusationis ante Deum, vel ancillarum vestrarum operibus eam consociari dignemini, atque necessaria, quantum eleemosynae est vestri, ei largiri. Valete.