EPISTOLA XX.
AUSONIUS PAULINO SUO salutem.
Quanto me affecit beneficio, non delata quidem, sed suscepta querimonia mea, Pauline fili! veritus displicuisse oleum, quod miseras, munus iterasti: addito etiam Barcinonensis muriae condimento cumulatius praestitisti. Scis autem me id nomen MURIAE, quod in usu vulgi est, nec solere, nec posse dicere: cum scientissimi veterum, et Graeca vocabula fastidientes, Latinum in GARI appellatione non habeant. Sed ego quocumque nomine loquar, liquor iste SOCIORUM vocatur. Vale. Jam patinas implebo meas, ut parcior ille Majorum mensis applaria succus inundet. Quid autem tam amabile, tamque hospitale, quam quod tu, ut me participes, delicias tuas in ipsa primitiarum novitate defraudas? o melle dulcior, o gratiae venustate festivior, o ab omnibus patrio stringende complexu! Sed haec, atque alia hujusmodi documenta liberalis animi, alicui fortasse, et aliquando, quamvis rarius: illud de epistolarum tuarum eruditione, de poematis jucunditate, de inventione, et concinnatione, juro omnia, nulli umquam imitabile futurum, etsi fateatur imitandum. De quo opusculo, ut jubes, faciam. Exquisitius universa limabo: et quamvis per te manus summa contigerit, coelum superfluae expolitionis adhibebo: magis ut tibi parcam, quam ut perfectis aliquid adjiciam. Interea tamen, ne sine corollario poetico tabellarius tuus rediret, paucis iambicis praeludendum putavi: dum illud, quod a me heroico metro desideras, inchoatur. Isti tamen, ita te et Hesperium salvos habeam, quod spatio lucubratiunculae unius effusi quamquam hoc ipsi de se probabunt, tamen nihil diligentiae ulterioris habuerunt. Vale. Iambe Parthis, et Cydonum spiculis, Iambe pinnis alitum velocior, Padi ruentis impetu torrentior, Magna sonorae grandinis vi densior, Flammis corusci fulminis vibratior, Jam nunc per auras Persei talaribus, Petasoque ditis Arcados vectus, vola. Si vera fama est Hippocrene, quam pedis Pulsu citatam cornipes fudit fremens: Tu fonte in ipso procreatus Pegasi, Primus novorum metra junxisti pedum: Illicque musis concinentibus novem, Caedem in draconis concitasti Delium. Fer hanc salutem praepes et volucripes Paulini ad usque moenia, Hebromagum loquor. Et protinus, jam si resumptis viribus Alacri refecti corporis motu viget, Salvere jussum mox reposce mutuum. Nihil moreris: jamque dum loquor, redi, Imitatus illum stirpis auctorem tuae. Triplici furentem qui Chimaeram incendio Supervolavit, tutus igne proximo. Dic et Valere: dic, Avere te jubet Amicus, et vicinus, et fautor tuus, Honoris auctor, altor ingeni tui. Dic et magister, dic parens, dic omnia Blanda atque sancta charitatis nomina. Aveque dicto, dic Vale, et actutum redi. Quod si rogabit, quid super scriptis novis Maturus aevi, nec rudis dijudicem: Nescire dices, sed paratum jam fore Heroicorum versuum plenum essedum. Cui subjugabo de molarum ambagibus, Qui machinali saxa volvunt pondere, Tripedes caballos terga ruptos verbere. His ut vehantur tres sodales nuntii. Fors et rogabit, quos sodales dixeris Simul venire: dic, Trinodem dactylum Vidi paratum crucianti canterio: Spondeus illi lentipes ibat comes, Paribus moratur qui locis cursum meum: Mihique similis, semper adversus tamen, Nec par, nec impar, qui Trochaeus dicitur. Haec fare cursim, nec moratus pervola, Aliquid reportans interim munusculi De largitate musici promptarii.