EPISTOLA III. AD BALDWINUM ARCHIEPISCOPUM.
Reverendo Patri et domino B. Dei gratia Cant. archiepiscopo totius Angliae primati, A. prior et conventus Ecclesiae Christi Cant., debitam et devotam in Domino reverentiam.
Vobiscum quam plurimum congratulamur in Domino, cujus misericordia regiam excitavit excellentiam, ut pronior fieret ad ea quae vestrae novit placuisse voluntati. Oblata itaque, si placet, utendum est occasione, ne si omissa fuerit quae prae manibus est opportunitas, sera sit poenitentia, si alias id fieri non potuerit, cujus praesto est et praesens facultas ad effectum. Roffensis igitur Ecclesia, si ad cor rediret, utique recognosceret in quibus offendit; nunc autem superest ut vestra discretio manum apponat, quatenus quod praesumptum est in Cantuariensis Ecclesiae dispendium, in pristinum debiti honoris statum reformetur. In Cantuariensis Ecclesiae capitulo ex antiqua consuetudine Roffensis Ecclesiae electio solet celebrari, ibique electus consuevit de manu archiepiscopi sui et spiritualia et temporalia recipere, fidelitatem proinde jurare, quod plene observatum est usque ad tempus Waleranni, et quod de eo secus actum fuit, eo redeunte a Normannia ubi et consecratus est, in melius est reformatum. In hujusmodi vero dignitatis signum Roffensis Ecclesia, obeunte pastore suo, baculum pastoralem debet ad Ecclesiam Cantuariensem portare, et super altare Christi deponere. Hunc autem baculum per subreptionem cum Walterio bonae memoriae quondam Roffensi episcopo consepultum, et inde per manum piae recordationis Ricardi tunc temporis archiepiscopi extractum, monachi Roffenses denuo cum Waleranno episcopo sepelierunt. Quocirca paternitatem vestram rogamus attentius, ut vestra velit discretio his et aliis mentem apponere, et quae praesumpta sunt ita demum reformare, quatenus commissarum vobis ovium universitas debeat et possit pariter nobiscum in operibus vestris Deum glorificare. Sane de Landaviensi electo id adjicimus, quia primus est per vos consecrandus, hujus consecratio in ipsa sede celebrari, si fieri posset, gratum esset nobis et acceptum. Verum ubi necessitas ipsa inducit dispensationem, vestrae erit discretionis id prospicere. Porro super translatione beati martyris Thomae et ejus termino, certius quid determinari oporteret, ut nationibus universis quae id desiderant possit innotescere, qualiter et quando ad gloriam illius solemnitatis valeant pervenire. Ad haec quia undique pulsamur et plurimis vexamur angustiis, praecipuumque ad vestram paternitatem speramus nos habere refugium; idcirco priorem nostrum ad vestram benignitatem quantocius Deo auctore destinabimus, obnixius supplicantes, quatenus in his quae ipse ex sua parte et nostra vobis suggesserit, vestra velit pietas benigniorem aurem inclinare. Et pro certo, si in his temporibus sub vestra potestate cogamur per quoscunque humiliari: his qui etiam bona sinistre solent interpretari dabitur apertior nobis insultandi occasio. Sed et qui capiti nostro congessit contumelias nisi invenerit obviantem, a laesione membrorum non desistet. Modicum quidem vos honorat qui nos spernit, nisi forte et in hoc crediderit se quis vobis praestare obsequium. Et procul dubio, ut credimus, reverentiae vestrae et honestati non modicum conferet, si manifestis appareat indiciis, quod injuria filiis illata patri omnino displiceat. Valete.