EPISTOLA CXXVII. AD R. COMITEM LEICESTRIAE.
Venerabili domino et amico in Christo charissimo comiti R. Leicestriae, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et gratiam, et a manu Patris excelsi benedictionem perpetuam.
In iis, charissime, quae mea potest sedulitas adimplere, debetis non uti prece, sed jussione. Est enim vobis, eritque apud me semper jubendi plena auctoritas, mihi vero nec deest, nec unquam deerit prompta vobis obsequendi voluntas. Vestras nimirum preces pariter et praecepta sic ratio distribuit, ornat honestas, modestia semper comes moderatur, ut volentibus quod honestum est, ea recusare sit difficillimum. In eo siquidem negotio, super quo mandatum sublimitatis vestrae nuper accepi, in negotio videlicet fratrum de Teochesberia, promptius quidem et longe expeditius illis consilio pariter et auxilio profuissem, si die quo me urgens mandatum domini Cantuariensis et injunctae vis obedientiae illuc venire, et de facta electione inquirere coegit, saltem mihi vel verbo communicassent; a quibus non admissus non potui in vitis beneficium praestare, quod nunc quidem pro amore Dei, et pro reverentia mandati vestri, non negabo vel ingratis. Honestatem namque electae personae approbo et commendo; et si me cum negotium ipsum tractabitur, interesse contigerit, de ipsius promotione ad honorem et utilitatem fratrum et monasterii de Teochesberia, quantum potero, salva pace praelatorum, vestra prece commonitus, operam dabo. Valete.