EPISTOLA CLXX. AD EUMDEM.
Domino papae dominus Londoniensis.
Sanctitati vestrae scribere, et fratrum nostrorum, id exigente necessitate, preces affectuose porrigere, charitas nos Pater imperiosa compellit. Hujus enim lege constringimur, eos ut nos ipsos diligere, et negotia sua nostra reputando, quod in necessitate simili nobis exhiberi vellemus, ipsis procul dubio non negare. Venerabilem itaque fratrem nostrum Gaufridum, Ecclesiae Cantuariensis archidiaconum, virum prudentem testificamur et strenuum, providum in consilio, discretum et ornatum eloquio, agendis Ecclesiae negotiis et ipsius necessitatibus sublevandis et sustinendis aptissimum. Cui cum ad doctrinam scientia, et ad honestatem, ut credimus, mores exuberent, ipsum sibi Eliensis Ecclesia per manum nostram susceptis legatorum vestrorum litteris, quibus de eligendo sibi episcopo, auctoritate apostolica commonebatur, in Patrem et pastorem expetiit, ipsum concordi omnium voto, nullo reclamante aut contradictionem in aliquo movente, ad Eliensis episcopatus regimen conniventiam in hoc praestante principe facta celebriter electione suscepit. Quem quia Ecclesiae ipsi ad quem vocatus est, opem et gratiam praestante Domino, in multis credimus profuturum, et omnem vobis et sanctae Romanae Ecclesiae devotionem in quibuscunque poterit exhibiturum, apud sanctitatem vestram cum Ecclesia pulsante pulsamus, cum postulante preces affectuose porrigimus, ut quod actum est, ea qua praeestis et potestis auctoritate roboratis, et negotio huic manum supremam imponendo, et ipsius consecrationem paterna pietate maturando, et eum et commissam Ecclesiam vobis in omnem gratiarum actionem et charitatis plenitudinem arctius obligetis, ut Ecclesiae per vos in regno Angliae nuper indulta libertas in suis coalescat initiis et gratiam augente Domino, fortiter ipso tractu temporis convalescat.