EPISTOLA LXXVI. AD EPIPHANIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM.  Quod qua decuit via ad sacerdotium pervenerit. In unione Ecclesiae perseverandum. Et de acceptis muneribus.
Hormisda Epiphanio episcopo Constantinopolitano.
Benedicimus Dominum fraternae caritatis affectu, quia non solum synodica relatione ad sacerdotium te digne pervenisse cognovimus, sed factis atque moribus comprobamus: et ita se meriti tui gradus patefecit affectibus, ut ante fratrum et coepiscoporum nostrorum testimonium cuncta crederemus. Quod enim illi te promittunt posse omnia agere, nos videmus implesse; et tanquam fidei tuae servata pacis fuerit gratia, sic unitatis hactenus dilata sunt vota divina. Eorum praedestinationi caritatis tuae vocabulum quo nuncuparis accessit, sub quo spiritu apparente concordia, factum est ut dicamus: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum . Quapropter in Christo Domino nostro reddentes officia salutationis, hortamur ut boni operis initium laudabile continuet institutum, secundum sanctum Evangelium, quo monemur: Qui perseveraverit in fine, hic salvus erit . Adhortamini igitur reliquos, invitate monitis, colligite blandimentis: quia talenti crediti multiplicata compendia sacrificia sunt divina. Praeterea gratissime tulimus quod Joanni fratri et coepiscopo nostro, necnon Heracliano presbytero, atque Constantino filiis nostris internuntiis promotionem caritatis tuae cognovimus, qua esse aliquid dulcius non putamus. Et cum te praedicti viri, etsi pro obsequio suscepto facerent, non tantum ratione laudarent, beati omnium sumus, quod dignae rei nuntius relator dignus exstabat, ut tibi absolutissime de legatorum meritis probatio sit honoris. Manu papae: Suscepimus calicem aureum gemmatum, patenam argenteam, et alium calicem argenteum, et vela duo ministerio basilicae beati Petri apostoli profutura, a caritate tua directa. Data VIII calendas Aprilis, Valerio viro clarissimo consule .
(Psal. CXXXI) (Matth. X) (anno Domini 521)