III.  Epistola Gregorii VII ad Sancium regem Aragonensium et Pampilonensium.--Gregorius, recens pontifex creatus, ad exemplum praedecessoris sui Alexandri secundi, ei successoribusque ejus permittit liberam dispositionem omnium ecclesiarum quas ipse vel successores ipsius eripient de manibus Saracenorum, vel quas ipsi in regno suo aedificabunt, fecibus duntaxat episcopalibus exceptis.--Descriptam ex archivo regio Barcinonensi ultro mihi libensque promiserat vir nunquam satis mihi commendandus Petrus de Marcae illustrissimus archiepiscopus Tolosanus et Parisiensis. Vide publicas solemnesque donationis illius tabulas, p. 379 historicae synopseos Conciliorum Mansi.   (Anno 1073.) [MANSI,  Concil.  XX, 622.] IV.  S. Gregorii epistola. Ad Ottonem episcopum Constantiensem.--De episcopis Simoniacis.   (Anno 1074.) [BALUZ.  Miscell.  edit. Luc. II, 232.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri OTTONI Constantiensi episcopo salutem et apostolicam benedictionem.
Instantia nuntiorum tuorum festinanter redire volentium non permisit nos fraternitati tuae quae in Romana synodo constituta sunt seriatim intimare. Haec tamen necessario tibi scribendo fore arbitrati sumus, nos juxta auctoritatem sanctorum Patrum in eadem synodo sententiam dedisse ut hi qui per Simoniacam haeresim, hoc est, interventu pretii, ad aliquem sacrorum ordinum gradum vel officium promoti sunt, nullum in sancta Ecclesia ulterius ministrandi locum habeant. Illi quoque qui Ecclesias datione pecuniae obtinent, omnino eas perdant; nec deinceps vendere vel emere alicui liceat. Sed nec illi qui in crimine fornicationis jacent missas celebrare aut secundum inferiores ordines ministrare altari debeant. Statuimus etiam ut si ipsi contemptores fuerint nostrarum, imo sanctorum Patrum constitutionum, populus nullo modo eorum officia recipiat; ut qui pro amore Dei et officii dignitate non corriguntur, verecundia saeculi et objurgatione populi resipiscant. Studeat igitur fraternitas tua sic se in his nobis cooperatricem exhibere, seu crimina ista de Ecelesiis tuis radicitus evellere, quatenus boni pastoris meritum apud Deum valeas obtinere et Romana Ecclesia de te sicut de bono fratre et studioso cooperatore debeat gaudere.