EPISTOLA CCCXLIV. NICOLAI DE MONTE ROTHOMAGENSI AD THOMAM CANTUARIENSEM.
THOMAE Cantuariensi archiepiscopo, frater NICOLAUS de Monte Rothomagensi.
Super negotio vestro nos minus fuisse sollicitos, quia nondum a nostra parvitate litteras accepistis, minime, si placet, vestrae paternitatis arbitretur magnitudo. Nihil enim eo usque scribendum aestimavimus, quod vestram condeceret audire sanctitatem. Satis enim etiam apud vos credimus esse cognitum, puerum qui regi litteras tradidit, in arcto fuisse positum, digitis ad oculos eruendos appositis usque ad effusionem sanguinis, et aqua calida per os injecta, donec confiteretur se litteras a magistro Herberto accepisse. Sed necdum a vinculis absolvitur, cum tamen rex a matre mandatum acceperit, ut abire permitteretur. In octava autem, ut accepimus, sancti Martini rex et comes Theobaldus Turonis habebant collocutionem. In festo vero sancti Andreae venturus est ad nos, ut una cum Flandrensibus colloquatur. Sed et hoc de Anglia accepimus, quod Lincolniensis episc. et comes Gaufridus debitum carnis persolverint. Dicitur quoque quod Ricardus de Luci jam, ut Hierosolymam vadat, signum sibi crucis imposuerit. De caetero pro certo sciatis, quod nullus apparet, qui coram rege de vobis vel unum verbum audeat proferre. Sigillum suum a magistro Walthero, quia puerum, qui litteras attulerat, non retinuit, abstulit: quod postea tamen archidiacono reddidit. Archidiaconus autem coram domino Rothomagensi et pluribus aliis dicens se missurum nuntium ad vos, in Assumptione beatae Mariae virginis appellavit. De mandato vero domini papae super rege conveniendo dominus Rothomagensis cum suffraganeis nihil palam fecit: forte secretius alloquens regem. Sed nec hoc lateat vestram sanctitatem, quod magister domus infirmorum Cantuariensium, in partes nostras veniens, retulit nobis Londoniensem omnia reddidisse scaccario regis, quae de reditibus vestrorum clericorum acceperat. Sed et hoc nobis nuntiavit, quod prior Cantuariensis monachum quemdam in custodia posuerat, quia de processione exierat, clamans et exprimens, quia vobis et non regi faverent. Sed et serviens Scaiman, cum captus fuisset, evasit, et in monasterio Sanctae Trinitatis per aliquot dies latitans, tandem liberatus, quo diverterit, ignoramus. Audivimus autem et de militantibus regis, reaedificare et munire volentibus Basinwerth, quod a Wallensibus subito supervenientibus plurimi sint interempti, plerique vero sauciati. Valeat sanctitas vestra.