XLVII.  Gregorii VII papae epistola ad monachos Casinenses.   (Anno 1079.) [GATTULA  Hist. abbatiae Casin.,  II, 149.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili congregationi Casinensis coenobii salutem et apostolicam benedictionem.
Nuper, dilectissimi fratres, nos violentia sacrilegii huic reverentissimo loco illata compulsi, vestrae ecclesiae officium ob tantum facimus irrogatum interdiximus. Verum quia ascensionis Domini solemnitas toto venerabilis orbi nunc imminet, nolentes jam propter alicujus scelus in tanto festo tam religi sum locum officio pietatis carere, decrevimus et vos et eumdem locum ab interdicto absolvere. Quapropter, apostolica mansuetudine ducti, reddimus et ecclesiae ministerium et cultum religionis devotioni vestrae licentiam celebrandi. Volumus etiam atque rogamus charitatem vestram ut, nostri memores, pro nobis preces fundatis ad Dominum, pro statu quoque sanctae Romanae Ecclesiae Rectori rerum quotidie supplicetis, nec non tam pro inimicis quam etiam pro amicis, dilectionis affectu, omnipotentem Dominum deprecari sedulo memineritis et studeatis; nec non et pro illo qui tam sanctissimum locum, toto mundo famosum, violavit preces effundite, ut Deus det illi cor poenitens, et sic eum ad se convertat, ut in hac vita et futura mereatur gratiam Dei obtinere. Et immediate sequuntur haec alia verba in codice: Hoc autem accidit per . . . . . Rosellano episcopo; nam idem episcopus non parvam pecuniam huic commendaverat loco. Jordanus autem princeps missis militibus praecepit ut eamdem sibi deferrent pecuniam. Fratres autem ad haec: Pecuniam, quae S. Benedicto credita est, nos alicui viventium minime damus, sed eam super corpus ejus ponimus; inde qui praesumpserit auferat. Milites autem tollentes thesaurum de altario ad principem deferunt. Quo accepto statim idem princeps, tanti auctor sceleris, lumen amisit, et usque ad mortem ita permansit.