LXX. AD WILLELMUM CENOMANNENSEM EPISCOPUM.
Verum est in archiepiscopi electione suffraganeorum desiderari praesentiam, ut eorum, quibus praeesse habet, consilio res utiliter disponi possit et conniventia confirmari. Asserunt autem canonici Turonenses se nihil in offensam vestram de praesumptione aut superbia facere voluisse; sed plurima necessitate compulsos accelerasse quod factum est. Quoniam, si differrent, multa iis impedimenta, in detrimentum Ecclesiae multa obstacula comparebant. Sed et de opportuno episcoporum adventu maxime dubitabant, cum tempestas ipsa, quae circumquaque est diffusa, singulos in precibus suis detineat et multis necessitatibus occupatos. Audivimus autem multis eorum non displicere quod factum est; sed adhibito confirmare consensu, quoniam si quid in ordine facti minus observatum est, nota laudabilis personae merita recompensant. Sane ut in electionibus ordinis diligentia inquiratur, institutum est, ut cautius et fidelius possit de persona idonea utilitati Ecclesiae provideri, semperque personae meritum specialius amplectendum est, quam principali bono observantiis quibuslibet obsistendum. Quod enim favore alicujus introductum est, hoc ad laesionem ejus retorqueri non debet: majorque favor personae debet esse quam ordinis, quem institutum constat ad inquirendam potius personam idoneam quam tollendam. Super quo apud excellentiam vestram multorum desideriis desiderium nostrum et preces precibus duximus adjungendas, ut ad consensum operis et effectum vestra benignitas inclinetur: et cum id ad vos principalius habeat pertinere, vestra possit promptior in operis exsecutione et complemento gratia recognosci. Siquidem hoc facto multorum vobis laudem et gratiam acquiretis, neque bonum est ut sanctitas vestra inter tot perturbationes et scandala, quae ex omni parte, peccatis nostris exigentibus, incessanter emergunt. Ad vindictam tolerabilis injuriae, vestrae Ecclesiae, cujus tanquam major et primogenitus filius estis, tantum perturbationis inferat et laboris. Et res fortassis ad superius deducta judicium prosperos sortietur eventus. Satiusque debet esse prudentiae vestrae omne rei complementum, quasi de vestro beneficio cum multis gratiarum actionibus provenire, quam vobis invitis a superiori procedere potestate.