DLX.  Ad clerum et populum Atrebatensem.--Sententiam quam episcopus illorum in haereticos dioecesis suae feret, se in antecessum probare significat, cui et ipsi ut pareant edicit.   (Anno 1153, Febr. 5.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 689.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis clero et populo Atrebatensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Quando inter praelatos atque subjectos tanta est unio charitatis, quod et praelati subjectis quae salubria sunt sollicita attentione prospiciunt, et subjecti praelatis se in omni obedientia et humilitate submittunt, tunc Ecclesia Dei procul dubio suo cursu dirigitur et tranquilla pace atque jucunditate laetatur. Venientem itaque ad apostolicae sedis clementiam venerabilem fratrem nostrum Godescalcum episcopum vestrum debita benignitate recepimus, et quandiu inter nos commoratus est, inter fratres et coepiscopos nostros ipsum praecipue pro suae honestatis reverentia fraterna charitate tractavimus. Et quoniam de statu commissae sibi Ecclesiae quaedam ad nostram audientiam pervenerant, quae nec nos nec eum in requisitione sui et in correctione negligentes esse permittunt, viva ei voce injunximus ut ad eorum emendationem et conservandam in eadem Ecclesia honestatem et religionem ita promptus et districtus existat, ut et in his ipsum suum officium complevisse appareat, et animum nostrum ulterius nulla exinde sinistra fama perturbet. Inter caetera enim idem frater nobis suggessit, quod non sine grandi gemitu nostri cordis referimus. Nuntiavit siquidem nobis, quod adeo quorumdam pravorum in commissa sibi ecclesia malitia creverit, ut haereticae sint pravitatis laqueo irretiti; qui etiam non verentur cum quibusdam aliis tendiculas haereticorum extendere, ut suae perditionis plures socios habeant, et se cum multorum animis condemnent. Sane illis ecclesiasticae severitatis rigor est districtius opponendus. Et ideo sententiam quam in eos praedictus frater noster episcopus vester religiosorum virorum consilio promulgaverit, nos, auctore Deo, ratam habebimus, et ut ipsam firmiter observetis vobis omnino injungimus. Quia igitur, sicut idem frater noster a nobis et de cura commissi sibi gregis et de imminentia sui officii fuit propensius exhortandus, ita vos ad ipsius obedientiam et venerationem nostrarum litterarum estis admonitionibus exhortandi; eumdem fratrem nostrum ad Ecclesiam suam et ad vos cum sedis apostolicae ac litterarum nostrarum prosecutione, ducente Domino, remeantem universitati vestrae duximus attentius commendandum, per praesentia vobis scripta mandantes, quatenus eum reverenter et honeste recipiatis et filialem ei reverentiam et honorem jugiter exhibentes, tam de his quae supradicta sunt, quam de aliis quae in vobis fuerint corrigenda, humiliter salubribus praeceptis ejus obediatis; quatenus et ipse pro impenso vobis gubernationis officio perpetuae coronam gloriae valeat, Domino donante, percipere, et vos obedientiae merito ad gaudia aeternae felicitatis possitis cum eo pariter introire. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, Nonis Februarii.