XXXLI.  Ad Willelmum regem Scotorum.--De exemptione Ecclesiarum terrae suae.   (Laterani, Mart. 11.) [MANSI,  Concil.,  XXII, 548.]
Cum universi Christi jugo subjecti ad sedem apostolicam patrocinium invenire debeant et favorem, illos tamen specialius convenit munimine protectionis confoveri, quorum fidem ac devotionem ut pluribus est experta: ut ad ipsius electionis favorem tanto amplius provocetur, et ejus reverentiae devotiori affectione subdantur, quanto benevolentiae ipsius et gratiae pignus se noverint certius assecutos. Eapropter, charissime in Christo fili, reverentiam ac devotionem quam ad Romanam te habuisse a longis retro temporibus Ecclesiam novimus, attendentes, praesentis scripti pagina duximus statuendum, ut Scoticana Ecclesia apostolicae sedi, cujus filia specialis existit, nullo mediante debeat subjacere. In qua haec sedes episcopales esse noscuntur: ecclesiae videlicet Sancti Andreae, Glascuensis, Dunkeldensis, Dumblinensis, Brehinensis, Aberdonensis, Moraviensis, Rosensensis, Katinensis: et nemini liceat nisi Romano pontifici, vel legato ab ipsius latere destinato, in regnum Scotiae interdicti vel excommunicationis sententiam promulgare, et si promulgata fuerit, decernimus non valere. Adjicimus ut nulli de caetero, qui de regno Scotiae non fuerit; nisi quem apostolica sedes propter hoc de corpore suo specialiter destinaverit, licitum sit in eo legationis officium exercere. Prohibemus autem ut controversiae quae fuerint in regno illo de possessionibus ejus exortae, ad examen extra regnum positorum judicum non trahantur, nisi ad Romanam Ecclesiam fuerit appellatum. Si qua vero scripta contra hujus libertatis statuta apparuerint impetrata, vel in posterum, istius concessionis mentione non habita, contigerit impetrari, nullum tibi vel ipsi regno circa hujus praerogativae concessionem praejudicium generetur. Praeterea libertates et immunitates tibi vel eidem regno, vel ecclesiis in eo constitutis, a praedecessoribus nostris Romanis pontificibus indultas, et hactenus observatas, ratas habemus, et illibatas futuris temporibus statuimus permanere. Nulli ergo hominum liceat paginam nostrae constitutionis et prohibitionis infringere, vel ei aliquatenus contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum.
Datum Laterani, III Idus Martii, pontificatus nostri anno primo.