XXXIV.  Bulla S. Leonis IX pro abbatia Electensi.   (Anno 1050.) [  Gall. Christ.,  VI, Instrum., 106.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, dilectissimo filio G. venerabili abbati monasterii beatae Mariae virginis, quod vocatur Etelsus, et per te cunctis successoribus abbatibus in perpetuum.
Quoties illa a nobis tribui postulantur quae incunctanter rationi conveniunt, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Et ideo postulastis a nobis ut praefatum monasterium apostolicae auctoritatis serie muniremus, et omnia ejus pertinentia perenni jure ibidem inviolabiliter permanendo confirmaremus, et ut absque omni jugo seu ditione cujuscunque personae constabilire nostri privilegii pagina corroboraremus. Propterea, tuis flexi precibus, per hujus nostrae auctoritatis privilegium statuentes, decernimus ut cuncta loca urbana vel rustica, id est, curtes, mansos, salas, castella, casales, vineas, terras diversaque praedia, culta vel inculta, cum colonis vel colonabus, servis et ancillis, quae ab aliquibus Christianis eidem monasterio concessa sunt, vel quae et per aliqua munimina ad eumdem pium locum pertinere videntur, cum magna securitate quiete debeatis possidere, et per te universi successores tui abbates in perpetuum, scilicet monasterium sancti Pauli Vallonensis, et S. Mariae Urbionis et terra, Coplata vocitata, et ubicunque reperiri poterunt quae eidem sancto loco jure debentur, absque ulla contradictione hominum seu feminarum, apostolica auctoritate interdicimus ut semper teneat ille locus gloriosissimus ita ut nullus archiepiscopus, episcopus, dux, marchio, comes, vicecomes, seu quaelibet magna parvaque persona abhinc et in antea habeat licentiam monasterium illud vendere, nec adpreciari, sed neque ex praefatis omnibus rebus, quae inibi pertinere videntur, audeat invadere, molestare . . . . consecrationem libenter impertiat. Abbates quoque, qui in eodem loco consecrandi sunt, de ipsa congregatione communi consilio eligantur, et non aliunde, nisi propter indigentiam bonarum personarum petantur. Et, si discordia eligendi inter eos emerserit, quem major pars numero ac sanctitate elegerit fiat abbas. Quod si episcopus aliquis donationem ex consecratione requisierit, ac neque consecrare voluerit, liceat electo abbati adire ad unum episcopum quemcunque voluerit vicinum, et consecrationem gratis accipere. Insuper auctoritate apostolica judicamus ut nulli archiepiscoporum vel episcoporum monasterium ipsum, vel abbatem qui ibidem fuit, abhinc inantea, seu aliquem ex congregatione, vel aliquem pertinentem ad ipsum monasterium excommunicare vel anathematis vinculo innodare, seu aliquod altarium ejusdem loci vel aliquam ecclesiam exconciliare liceat. Quod si aliquis praesumpserit, ipse excommunicatione nostra constringatur, et dictum monasterium cum abbate et omnibus suis absolutum ab imposita sibi excommunicatione apostolica auctoritate maneat. Statuentes, apostolica censura sub divini judicii obtestatione et anathematis interdictione, ut nulli unquam summorum pontificum vel aliae cuilibet magnae parvaeque personae contra hoc nostrum apostolicum privilegium venire vel usurpare liceat. Si quis autem temerario ausu, etc. Datum, VI Idus Aprilis, per manus Petri diaconi bibliothecarii et cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domni Leonis noni PP. II, indictione IV.