EPISTOLA XCIV. ANONYMUS ANONYMO. [ANN. INCERT.]
Domino reverendissimo, omnique virtutum conamine venerando, et post Deum peculiari patrono, supplex almitatis vestrae vernaculus in Domino salutem.
Fateor, o beatissime antistes, me dudum decrevisse, si rerum ratio ac temporis volitans vicissitudo pateretur, vicinam Natalis Domini solemnitatem ibidem in consortio fratrum tripudians celebrare, et postmodum, vita comite, vestrae charitatis affabili praesentia frui. Sed quia diversis impedimentorum obstaculis refrenati, quemadmodum lator praesentium viva voce plenius promulgabit, illud perficere nequivimus, idcirco difficultatis veniam precor impendite; neque enim parva temporum intervalla in hoc studio protelanda sunt ei duntaxat qui, solerti sagacitate legendi succensus, legum Romanorum jura medullitus rimabitur, et cuncta jurisconsultorum decreta ex intimis praecordiis scrutabitur, et centena scilicet metrorum genera pedestri regula discerneret, et admista cantilenae modulamina recto syllabarum tramite lustrare, cujus rei studiosis lectoribus tanto inextricabilior obscuritas praetenditur, quanto rarior doctorum numerositas reperitur. Sed de his diutius ratiocinari stricta epistolaris angustia minime sinit, quomodo videlicet ipsius metricae artis clandestina instrumenta litteris, logis, pedibus poeticis, figuris, versibus, tonis, temporibus conglomerentur; pathetica quoque septenae divisionis disciplina acephalos, lagaros, poecilos cum caeteris varietur, qui versus monosemi, pentasemi, quidecasemi videantur, et qualiter catalectici vel brachycatalectici seu hypercatalectici versus cognoscantur. Haec, ut reor, et his similia brevi temporis intercapedine momentaneoque ictu apprehendi nequaquam valebunt. De ratione vero calculationis quid commemorandum, cum tanta supputationis imminens disputatio colla mentis compresserit, ut omnem praeteritum lectionis laborem parvi penderem, cujus me pridem secreta cubicula nosse credideram, et ut sententiam beati Hieronymi depromam, qui mihi videbar sciolus, rursus coepi esse discipulus? Porro de zodiaco XII signorum circulo, quae vertigine coeli volvuntur, ideo tacendum arbitror, ne res opaca et profunda, si vili explanationis textu promulgata fuerit, infametur et vilescat, praesertim cum astrologiae artis peritia, et difficillima horoscopii computatio elucubrata doctoris indagatione egeat. Haec idcirco, charissime pater, cursim, pededentim, perstrinximus non garrulo verbositatis strepitu illecti, sed ut scias, tanta rerum arcana examussim non posse intelligi, nisi frequens et prolixa meditatio fuerit adhibita. Salutate in Christo omnem sodalium meorum catervam, a minimo usque ad maximum, quos obsecro et adjuro per clementiam Christi, ut pro me peccatorum pondere et criminum sarcina oppresso preces Domino fundant.
(quod
his multo arctius et perplexius est)