EPISTOLA LVI. AD EUMDEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, JOANNI Neapolitano cardinali titulo Joannis et Pauli.
Sancta Cantuariensis Ecclesia diu et familiaritate et patrocinio vestro gavisa est; et adhuc in spe vestrae miserationis et consolationis exsultat. Unde ad sinum dilectionis vestrae fiducialius transmittit miseros suos, qui fratrum suorum pro fide et libertate Ecclesiae interemptorum neci superstites relicti sunt. Sanguis interemptorum clamat ad Dominum, adversus persecutores et oppressores Ecclesiae, et utinam non contra me, et contra illos qui se nobiscum opposuisse debuerant pro legibus paternis et domo Domini. Audite, si placet, et intelligite a nuntiis, qui nuper missi sunt, quanta evidentia duplicitatis et pravitatis convicta sit duritia regis Anglorum, et in quibus finibus Ecclesiae causa resederit. Nunc enim, ut semper, stetit per regem, quominus pax reformaretur. Ego enim quatenus potero, salvo ordine meo, et fidelitate Ecclesiae Romanae, dignitates ejus fovendas et augendas libens admitto, sed non acquiesco, ut nova et perniciosa fidelitatis forma exemplo mei in Ecclesiam inducatur. Ablata mihi et meis, aut satisfactionem omni jure repeto, ne pernicies exempli, si tam manifesta rapina irrequisita remaneat, vertatur in legem, et tam posteris quam coaetaneis nostris praestet audaciam similiter delinquendi. Vos itaque, si placet, exsurgite in adjutorium jam fere deficientis Ecclesiae, et persuadete domino papae, et fratribus vestris, ne diutius tam manifestam injuriam Christi dissimulent, cui nobiscum sine personarum acceptione reddetis in brevi cunctorum operum rationem. Nam opportunitas saepe, dum exspectatur, elabitur. Et culpae particeps est, qui quod potest corrigere, negligit emendare. Nuntii supplebunt caetera, quos si placet, pro Christo audiatis in causa Christi. Et si forte Londoniensis episcopus et Gaufredus Ridel ad Ecclesiam Romanam venerint, eos velut antichristi membra tractate, qui jam mysterium iniquitatis suae operatur in illis. Valeat sanctitas vestra.