EPISTOLA CCLXXXIX. AD. . . . .
Jucunditas mihi et exsultatio exuberat quoties obsequio famae vos bene valere et vigere cognosco. Etenim solemne mihi est, vos ut dominum colere, vos amplecti, vestramque promotionem et sospitatem inter meos assignare successus. Inde est ut mihi ad plenitudinem gaudii cedant, quae circa vos prospera sunt, ad cumulum vero vos esse incolumem. Mendacii arguar si frustra postulatis a me, quod possit et expediat amico erogari. Interim rogo ut ad me vestra transferatur pagiua, qua mysterium vestrae voluntatis et salutis agnoscam.