CDXIV.  Ad Henricum Moguntinum archiepiscopum.--De eodem argumento.  (Anno 1150?)[  Ibid.,  663.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO Moguntino archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Quod in ecclesiam Heidenheimensem clericos reduxisti, et nostra id petis auctoritate firmari, eo plurimum miramur atque dolemus, quo ex injuncto tibi pontificatus officio, te vigilantius oportet religionem plantare, fovere ac conservare, et non eradicare, disperdere, et dissipare. Bonae memoriae Gebehardus quondam Eistettensis episcopus, sacrae religionis igne succensus, ideo pacifice clericos inde saeculares amovit, ut acceptam Deo religionem ibi cum virtute sancti Spiritus reformaret. Quoniam vero morte praeventus, tam sanctum et laudabile votum effectui mancipare non potuit, deberet fraternitas tua, ut id compleretur elaborasse, non quorumlibet suggestionibus evacuare atque infringere praesumpsisse. Proinde quia nostra interesse dignoscitur, quae male facta sunt, in irritum revocare; bona vero proposita, apostolorum principis auctoritate, provehere: ideo venerabili fratri nostro Eberhardo Bambergensi episcopo, et dilecto filio nostro, Adam de Ebrach dedimus in mandatis, qualiter debeant vice nostra errata corrigere, et quod laudabiliter fuit incoeptum, debitae prosecutioni mandare. Per praesentia itaque scripta fraternitati tuae mandamus, quatenus eis super hoc facto nullomodo renitaris, sed si auxilium tuum super aliquo exquisierint, eis, sicut apostolicae sedis gratiam conservare desideras, largiaris.