VIII.  Litterae Ermengardis comitissae ad Gerardum Engolismensem legatum
Venerabili domino et pio patri GERARDO, Engolismensi episcopo et sanctae Romanae Ecclesiae legato, ERMENGARDIS comitissa, humilis vestrae humilitatis ancilla, salutem.
Benevolentiae vestrae gratias ago quod humilitatem meam et salute vestra et benedictione imo et oratione dignemini. Quod autem mihi imponitis ut inter monachos concordiam et pacem reformare studeam, pro imperio vestro libens amplector: unum mihi molestum est, quod Rotonenses et interdictos tenetis et excommunicatos. Hoc si vestrae discretioni placeret, ad tempus oporteret relaxari, praesertim cum filius meus in hoc se maxime gravari et monachos injuriari queratur. Quidquid enim hic fecit, ex praecepto domini papae et vestro asserit se fecisse, et si quid aberravit, judicio episcoporum suorum praesto est emendare; sed et in conspectu vestro, si ad locum idoneum accedatis, de omnibus responsurum se dicit, et quod justitia exegerit hoc facturum. Bene igitur feceritis si inducias usque ad concilium vestrum et comiti detis et monachis. Kemperlegienses quoque, quaeso, interim ad nos dirigite, ut de concordia Deo annuente tractemus: sed et dominum Corisopitensem per vos rogamus, ut redeat, plenam a filio meo secundum consilium episcoporum consecuturus justitiam vel assecuturus concordiam. Sin autem nihil horum prudentiae vestrae sedet, filius meus in concilio vestro quod ei ratio ostenderit, per episcopos et abbates suos vobis respondere curabit.