IX.  Privilegium pro parthenone Romaricensi  Anno 1144. Mart. 22.[  Gall. Christ.  XIII, Instrum., 499.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei dilectis in Christo filiabus Judith abbatissae Romaricensis monasterii, ejusve sororibus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis . . . . . . . . .
M. . . . . Licet ex injuncto nobis officio ecclesiarum omnium curam gerere debeamus, pro illis tamen ecclesiis, quae ad jus beati Petri specialiter pertinent, nos convenit, sollicitiores existere, et earum quieti et utilitati diligenti studio providere. Eapropter, dilectae in Domino filiae, vestris rationabilibus postulationibus gratum praebentes assensum, Romaricense monasterium in quo divino mancipatae estis obsequio, sub apostolicae sedis tutela protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus. Statuimus enim ut idem coenobium, juxta venerabilia praedecessorum nostrorum decreta, sub speciali semper apostolicae sedis jure persistat. Quaecunque etiam idem monasterium in praesentiarum juste et legitime possidet sive in futurum, concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu alii justis modis, auxiliante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque succedentibus, et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: territorium quod habet Romaricense monasterium Adacei, et redditus de Madesmei quos guirpuit Guillelmus de Arches, villa de Guoherii, Candary punctum, Landricurt, Basonicurt, Guillonvillart, et terras de Madesmei, mansum in civitate Tullensi quem tenuit Hugo de Gundricurt, vineas quas habetis in Barro, terram quam habetis in territorio Tullensi. Ut autem in monialium recessibus populari conventui accessus non pateat, ab episcopo aliquo missas publicas inibi celebrari, aut rerum ejusdem loci dispositionem fieri prohibemus, nisi ab eo quem ad hoc ejusdem loci abbatissa vel sororum conventus invitaverit: chrisma vero, oleum sanctum, consecrationes altarium, basilicarum, ordinationes clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a quocunque Catholico malueritis suscipiatis episcopo, qui nimirum gratiam et communionem sedis apostolicae habeat; et si aliquando rogatus episcopus monasterium accesserit, non liceat vel de ornamentis vel de vasis ac quibuslibet rebus quidquam sibi vel magnum vel exiguum usurpare, sed neque archiepiscopos, neque archidiaconos, neque ipsum dioecesanum episcopum, neque personam quamlibet in eodem monasterio potentiam exercere permittimus. Prohibemus etiam ne infra unam leucam a monasterio liceat alicui invadere aliquem, vel ejus res. Obeunte vero te, nunc ejus loci abbatissa vel qualibet earum quae post te successerint, nulla illic aliqua subreptionis astutia, seu violentia proponatur, nisi Dei timorem et beati Benedicti Regulam elegerint, electa vero ob percipienda benedictionis mysteria Romano pontifici praesentetur, quae si forte a regulari tramite deviaverit, apostolicae sedis correctionibus subjacebit. Episcopus autem sine Romani pontificis licentia adversus eam exercere aliquam animadversionem non praesumat. Ad indicium autem perceptas a Romana Ecclesia libertates infra quatuor annorum spatium, cum Rustrolino pallio equum candidum nobis nostrisque successoribus persolvetis. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur utilitati earum pro quarum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva apostolicae sedis auctoritate. Si quis igitur in futurum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut marchio, comes, vicecomes, judex, seu aliqua ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisve sui dignitate careat, illaque . . . judicio existat . . . . et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat; cunctis autem de venerabili loco sua jura servantibus sit pax Domini J. C. quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Conradus Sabiniensis episcopus. Ego Theodeurinus Sanctae Rufinae episcopus Ego Alberius Ostiensis episcopus. Ego Gregorius diaconus cardinalis SS. Sergii et Bacchi. Ego Otto diaconus cardinalis Sabellii ad Velum-Aureum. Ego Guido diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani. Ego Gerardus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Damme. Ego Thomas presbyter cardinalis S. Vessinae. Ego Imarys Tusculanus episcopus. Ego Theobaldus presbyter cardinalis S. Praxedis. Ego Numerius presbyter cardinalis S. Stephani in Caelio monte. Ego Gilibertus presbyter cardinalis S. Marci. Datum Laterani per manum Baronis capellani et scriptoris, XI Kal. Aprilis, indict. VII, Incarnationis Dominicae anno 1148, pontificatus vero domini Lucii papae anno primo.