CDXCIV.  Ad Radulphum Cantuariensem episcopum, super primatu Ecclesiae Eboracensis.   (Anno 1117.) [  Monastic. Anglic.,  III, 143.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri RANULPHO Cantuariensis Ecclesiae archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Quanto amplius de tuae dilectionis sinceritate confidimus, tanto amplius admiramur quod ea videaris exigere, quae Romanae solum competere videntur Ecclesiae. Nosti enim, frater charissime, beati Gregorii ad Augustinum verba; ita in ejus epistola de Eborum episcopo esse disposita, post obitum tuum episcopis quos ordinaverit, praesit, ut Londoniensis episcopi nullo modo ditioni subjaceat. Si vero inter Londoniae et Eboracae civitatis episcopos in posterum ista honoris distinctio, ut ipse prior habeatur qui prior fuerit ordinatus: quo igitur modo, qua ratione, ab electo Eboracensis Ecclesiae professionem exigis? et propter hoc ei manum imponere detractas, cum secundum praescriptam beati Gregorii constitutionem nullo modo ditioni tuae debet subjacere: praecipimus igitur ut pro vestrarum Ecclesiarum consuetudine eum debeas, secundum sanctorum scita canonum, consecrare, omni subjectionis exactione deposita; alioquin nos eum juxta communem Ecclesiarum morem ab Eboracensi Ecclesiae suffraganeis praecipimus consecrari. Et si cum prioris locum obtineat, nec Ecclesiae tuae suffraganeus, est, nec tibi obedientiam debet.