EPISTOLA XCIII. AD EOSDEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ALEXANDRO et JOANNI nuntiis suis.
Solliciti estote circa negotium nostrum, et contra adversarios nostros cautelam et continuam vigilantiam habeatis, praesertim adversus illum spurium, fornicarium, et ecclesiasticae pacis inimicum, sacerdotis filium, Reginaldum de Saresberia, qui personam nostram, in quantum potest, diffamat ubique, et deturpat, dicens nos proditorem esse, et sibi fidem nostram dedisse quod patrem ejus non laederemus in aliquo. Quod utique ipsi non plus, quam cani faceremus. Dicit etiam, quod si dominus papa decederet, faceret nos deleri de libro vitae, jactitans curiam Romanam ita venalem esse, ut intervenientibus muneribus quid velit, possit impetrare. Suggessit etiam regi Anglorum hujusmodi petitiones facere domino papae, ut alicui episcopo in Anglia committeret auctoritatem coronandi filium ipsius regis, et consecrandi episcopos, ut vel sic dominum papam deciperet. Cui cum respondisset rex se, ut credebat, a domino papa petitiones illas non posse impetrare, respondit Reginaldus: Dominus papa ut stolidus et fatuus aget, nisi petitionibus tuis satisfecerit. Rogamus idcirco dilectionem vestram, de qua sine dubio confidimus, ut cum Hugotione Romano amico nostro, qui de Francia Romam profectus est, et caeteris amicis nostris et vestris pro nobis, sed et pro justitia et libertate Ecclesiae viriliter stetis, et ad hoc vigilanter tota intentione laboretis, ut ille commentor fraudis, machinator doli, fictor falsitatis, sua pravitatis opinione frustratus undique confundatur, et ita ejus iniquitas per vos detegatur et in eum redundet, ut doleat se ad curiam venisse, et a suae iniquitatis teste, quem assidue gerit in pectore, merito torqueri dignoscatur. Nam sicut bene novistis, si dominus papa petitionibus regis in hac parte, quod Deus avertat, aliquo modo acquieverit, sciat indubitanter auctoritatem Ecclesiae Romanae in Anglia in perpetuum perituram, ita ut auctoritatis apostolicae aliquis ibi mentionem facere non audeat. Si vero dominus papa, prout sibi expedierit, nuntios ejus confutatos et proposito suo frustratos dimiserit, sciat nos in proximo, per misericordiam Dei, pacem habituros. His enim duobus articulis, videlicet coronationi filii sui, et consecrationibus episcoporum insistit rex Anglorum, et valde arctabitur ad pacem nostram faciendam, si constantiam domini papae viderit. Inter caetera vero caveatis, ne cum praenominato Hugotione in praesentia cardinalium sive aliorum aliqua verba super negotio nostro habeatis, sed cum opportunitatem habueritis, secretius cum ipso de exsecutione negotii tractetis. Ita quidem ut non possit deprehendi vos aliquam cum ipso familiaritatem habere.