EPISTOLA CXII. GILDUINI AD LAMBERTUM.
Domino LAMBERTO Atrebatensi Dei gratia episcopo, omnibus jure venerando, mihi vero prae caeteris speciali dilectione semper amplectendo, GILDUINUS vestrae servus sanctitatis, veram animae et corporis in Christo Jesu salutem.
Illum amorem et dilectionis gratiam quam circa parvitatem nostram sanctitas vestra dignata est exhibere ex quo vestrae familiaritatis notitia merui sublimari adhuc integram sentio et desidero permanere. Nisi enim pacem meam plurimum amaretis, fratribus nostris Aquicinensibus de me talia quaerentibus taliter non respondissetis. Cognovi enim, domno Drogone ex parte vestra mihi referente, fratres Aquicinenses me in abbatem sibi iterum elegisse, et ut super tali negotio eos juvaretis paternitatem vestram consuluisse, vos vero hoc non posse, quia jam nec vester monachus eram nec in vestra dioecesi commorabar, respondisse, nunc autem domnum Drogonem ut quaenam esset voluntas nostra super hac re diligenter sciscitaretur misisse. Unde vestrae sanctae charitati, quia quietem reclusionis nostrae turbare non vultis, multimodas gratias agimus, et ut super hoc vos adjutorem et defensorem semper habeam omnimoda prece obnixius deprecamur; quia revera non aliam voluntatem, teste Deo, de hac vel alia abbatia habemus vel ultra cooperante Deo habere volumus quam illa die habuimus qua illam dimisimus; et si voluntas inesset, certe salus corporis, quae jam deficit, ad tantum pondus nullo modo sufficiens esset. Valete.