EPISTOLA CCXLIII. AD JOCELINUM EPISCOPUM SALESBERIENSEM.
Dominus Cantuariensis cum adversus rempublicam regni hujus mala haec machinetur quanta potest, praecipue tamen nos duos, sicut dicitur, scorsum ponit ad sagittam, in quos primos effundat impetus et potestatem exerceat in malo quam non me beneficio memini vel sensisse. Ille namque, ut dicitur, emissis de novo vocationibus nos duos in Gallias ex nomine vocavit, comminans et protestans publice se in nos excommunicationis latum ire sententiam, si non in Galliis suae quam citius assistamus praesentiae. In quo quia me praegravari sentio, adversus hoc ad sedem apostolicam publice jam appellavi, quod et per litteras et per nuntium unum videlicet ex clericis meis proximo die Veneris, juvante Deo, profecturum, domino Cantuariensi denuntiare disposui. Super quae vestram quoque dilectionem certificare curavi, ut si ejusdem placet uti consiliis, aliquis clericorum vestrorum missus a latere vestro simul iter arripiat ut mutuis uti consiliis et societate mutua possint consolari. Si quid certius accepistis super hac re, significare nobis, si placet, apud Londoniam, ubi moram facere disposui a sexta feria praesentis hebdomadae usque ad quartam feriam septimanae sequentis. Vale.