EPISTOLA XIV. EJUSDEM BRAULIONIS AD FRUNIMIANUM PRESBYTERUM ET ABBATEM.
Domino meo Frunimiano presbytero et abbati, Braulio.
Membrana nec nobis sufficiunt, et ideo ad dirigendum vobis deficiunt, sed pretium direximus unde, si jusseritis, comparare possitis. Istum Apostoli commentarium, quem direximus, diligenter legite prius, et in ordine constituite, et quia diversorum opiniones etiam ad aurem habet conscriptas, unumquodque ut fidei catholicae congruum esse perspicitis, et ordo se afferet, in corpore contexite, et ita diligenter conscribite, ut per singula capita commenta sequantur, et non per paginas divisum ipsum opus habeatur sicut istud est, ut iterum nos de vobis debeamus nobis retro scribere. Tu autem, domine, more tuo ea quae optime nosti a nobis petis scire, et dum humilitatem tuam insinuas, nostram nescientiam probas. Sed quaeso ut si quid in hoc negligenter dixero, ad te respiciat causa, quia ultra jubes quaerere quam dedisti, et magis vis exigere quam informasti. Consulis enim, utrum sexta feria Paschae per lectiones singulas Amen responderi debeat, vel consueto modo decantari Gloria, quod neque apud nos fit, neque ubicunque fieri vidimus, nec apud praestantissimae memoriae dominum meum Isidorum, denique nec Toleto quidem, vel Gerunda. Romae autem, ut aiunt, nullum eo die celebratur officium: credo equidem quod non alia causa, nisi ut passionis Domini semper innovetur memoria, et tristitia vera animae in corpore ejus ipsius temporis significatione monstretur; aut forte, ut Apostolorum perturbatio eadem die deserto officio ostendatur; imo quia forte Ecclesia ab ea die in Petro sumens exordium a moerore initium cepit, ut gaudium in resurrectione metat. An quia omnis Christianus ad instar Christi pie in hac vita degens per vias pervenit ad regnum Dei tribulationes, ideo haec admonitio tristitiarum rediviva anni conversione in Christo nobis significatur, ut Christus procul dubio imitetur? Sed et ob hoc mihi videtur illius noctis instituta moestitia, et ut ab Ecclesia, quae adhuc in hoc mundo visibilis est, ea quae corporaliter in Christo gesta sunt visibiliter impleantur; nam sicut resurrectio Domini simpla in laetitia, ita nostra dupla, et in praesenti, scilicet, et in futuro saeculo, significatur in Pascha, et ideo necesse est, ut illa die praemittatur moeror, quasi praesentis vitae forma, et sumatur gaudium in Redemptoris nostri resurrectione gloriosa. Ecce quae sensi, citatim, ut occurrit, quanta potui brevitate, suggessi. Vestrum est inde si quid melius probaveritis eligere, atque si qua offenderint, vestro judicio aut corrigere, aut amputare. De vestiendo autem altari, seu vela mittenda hoc usus habet Ecclesiarum, ut jam declinante in vesperam die ornetur ecclesia, et lumen verum ab inferis resurgens cum apparatu suscipiatur, quia et illae virgines quae lampades suas coaptaverunt, in resurrectionis claritate sponsi praestolarunt adventum; unde ipsa nocte eo usque celebrantur festa, quoadusque nox transeat media, qua hora et nos credimus resurrecturos, et Dominum vivos et mortuos judicaturum, hoc enim sequetur in membris quod praecessit in capite. De caetero obsequia servitutis meae devotus dependo, et me in vitae hujus tempestate fluctuantem salvandum tui orationibus committo, si forte respiciat Dominus de coelis, et mihi ignoscat, et his quibus indigni praesidemus misericordiam concedat.