VII.  Item anonymi ad Stephanum.--Monetur ut caveat sibi ab adversariis qui in illius necem conspirarunt.   (Circa annum 1132.) [  Ibid.  ]
Quoniam, sicut mihi testis est Deus, non ficto corde sed in veritate vos diligo, et salutem vestram non solum spiritualem sed etiam corporalem desidero: tribulationibus vestris cordis affectu condoleo, et si aliquid quod vobis nocere debeat mihi referatur, laetus audire non valeo. Hac igitur erga vos charitate compulsus, quod de vobis recenter audivi, vobis insinuare non distuli. Audivi siquidem et pro certo audivi quod quidam maligni et perfidi, non solum extranei sed etiam familiarissimi vestri insimul conspiraverunt, et mortem vestram jnraverunt, et vos aut impetitione aut armis interficere disposuerunt. Et ne hoc frivolum esse putetis et ideo negligatis, pro certo sciatis quia unus eorum qui conjurationi interfuit, mihi hoc in confessione revelavit, et vobis cito manifestare multis precibus obsecravit. Caute igitur de caetero vos custodite, et, sicut scriptum est, a domesticis vestris cavete. Sed quid dico? Quid quaeso valeat humana industria, si divina non adsit custodia? O ineffabilis pietas Dei! Ecce omnipotens Deus qui tanta vobis bona in hoc saeculo contulit, qui mala vestra tandiu aequanimiter pertulit, modo in praesenti pro peccatis vestris subito et inopinate vos percutere noluit; sed sola pietate praecedenti misericordiae misericordiam misericorditer addidit, qui hoc quod perfidorum malitia in occulto disposuit, vobis occultum esse noluit. Quid igitur exspectatis? ecce occultus judex arcum tetendit, sagittas paravit: et nisi cito vos converteritis ad ipsum, emittet sagittam et percutiet inimicum. Sed prius vos Deus sua protectione custodiat, oculos vestri cordis aperiat, cor ad poenitentiam compungat, et vos ad seipsum sine mora convertat, qui non vult mortem peccatoris, sed ut magis convertatur et vivat.