EPISTOLA III. AD EUMDEM.
Venerande Pater et domine, quantum Cantuariensis Ecclesia beati Augustini, qui eam tam moribus quam lapidibus fundavit, ejusque successorum vitae excellentia ac morum praerogativa meruerit exaltari, prudentiam vestram minime latere existimamus. Sane sub eorum sana dispositione et provida dispensatione, primaria dignitate atque primatus honore, multorum privilegiorum attestatione, decorari obtinuit. Siquidem inter omnes occidentales Ecclesias tam dignitate claruit, quam erga sacrosanctam Romanam Ecclesiam tam fide quam devotione praestitit. Profecto a suae matris sanctae Ecclesiae Romanae sinu, etiam schismatis tempore ingentibus tribulationibus ad id ipsam mergentibus, avelli nunquam potuit. Caeterum nostris temporibus, in quos fines saeculorum devenerunt, crebris adversitatis tunsionibus agitata servituti incipit subjici. Nam ecce, qui velut filius ejus tanquam matris ubera ab ineunte fere aetate suxisse dignoscitur, ipsius undique latera concutit, cujus suffragiis ad eum honorem, quo nunc fruitur, ipsum sublimatum fuisse constat. Dominum Eboracensem archiepiscopum loquimar, qui cum omnem reverentiam saepe fatae Ecclesiae impendere deberet, cam pristina dignitate privare molitur. Cum enim in universa provincia nostra antiqua libertate potiremur, temporibus nostris, quod non ante qualibet occasione usurpatum est, sicut ipse optime novit, contra crucem crucem erexit, cruci crucem opposuit, Christum significans esse divisum, crucis scandalum suscitavit. Cumque ipse a nobis fraterna charitate admonitus desistere nollet, sanctitatis vestrae litteras, quibus ne id faceret inhibebatur, ei porreximus. At vestrum contemnens mandatum, nihilominus crucem bajulavit. Qui tamen post quatuor pluresve dies nos ad audientiam vestram super falsa suggestione appellavit, sancti Lucae diem appellationi praefigens. Ad quem, Domino disponente, in promptu ei plenissime responsuri occurremus. Verum si urgentissima causa impediente praesentiam vestram adire non poterimus, Odonem subpriorem Ecclesiae nostrae, procuratorem in praesenti causa, et in omni incidenti quaestione constituimus, nos ratum habituros, quidquid fecerit, firmiter promittentes. Valeat et vigeat semper sanctitas vestra, Pater charissime.