EPISTOLA CLXVIII. AD EUMDEM.
Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, totum quod ex se valet humilis et ad obediendum prompta devotio.
Suspirat Pater ad vos Wintoniensis Ecclesia et quia spectat ad vos Ecclesiarum omnium sollicitudo, sua coram vobis anxie deplorat incommoda. Orbata Patre, aliunde jamdiu sibi emendicavit suffragia, et de longinquis finibus evocavit episcopos, ut commissis sibi populis statuta coelitus administrarent sacramenta. Haec etiam, vivente Patre suo, Patre jamdiu caruit, quem ab administrandis his quibus et fundatur et erigitur, et ad perfectum adducitur Ecclesia Dei, ipsa sui corporis imbecillitas multo quidem tempore praepedivit. Quae suis jam finem gaudebat provenisse suspiriis, et in electo suo quem votis omnibus exoptaverat, et in Patrem sibi pastoremque nullo penitus contradicente vel reclamante solemniter elegerat, multa animi jucunditate respirabat. Audiens vero sua vota differri et electi sui consecrationem in longum protrahi, nubilo jam nunc moeroris obducitur et quia spes quae differtur, affligit animam, amicos suos undequaque sollicitat et vicinos, ut sua vobis vota proferant, sanctitati vestrae preces cum supplicante porrigant, ut ejus, si placet, anxietati condescendere velitis et compati, et in negotio hoc ob multiplicem Ecclesiae necessitatem, si qua valet admitti dispensatio, suum concedatis electum, cujus et honestas et conversationis integritas digne commendabilis est, absque dilatione consecrari. Est lignum vitae desiderium veniens. Unde si preces in causa hac sublimitati vestrae supplicantium, admiseritis, Wintoniensi Ecclesiae non in modico subvenietis, et omnes nos in omnem quam possumus gratiam, vobis, Pater, obligatos habebitis. Conservet vos in longa tempora Dominus, in Christo dilecte Pater.