CCCXV.  Monasterio S. Salvatoris et canonico ordini in eo Bonifilii opera instituto privilegia ab Innocentio II concessa confirmat.   (Anno 1148, Aug. 20.) [CORNELIUS,  Ecclesiae Venetae,  XIV, 93, ex autographo in archivo S. Salvatoris de Venetiis.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BONOFILIO ejusque fratribus in ecclesia Sancti Salvatoris in Rivoalto sita, canonicam vitam professis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
Religiosam vitam eligentibus sollicita nos oportet consideratione prospicere, ne alicujus necessitatis occasio, aut desides faciat, aut, quod absit, robur conversationis infringat. Quocirca, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus et praefatam S. Salvatoris ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, praedecessoris nostri felicis memoriae papae Innocentii vestigiis inhaerentes, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus. Quia vero canonicum ordinem observare, et secundum B. Augustini Regulam vivere decrevistis, votis vestris libenter impertientes assensum, ipsum ordinem in eadem Ecclesia perpetuis temporibus inviolabiliter permanere apostolica auctoritate sancimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant; partem quoque decimarum de parochianis vestris, quae secundum sacros canones, et sanctorum Patrum constitutiones vestram contingit ecclesiam vobis nihilominus confirmamus. Addentes etiam interdicimus ne quis in ipsa ecclesia qualibet subreptionis astutia vel violentia praeponatur, nisi quem fratres ipsius loci communiter vel pars sanioris consilii canonice providerint eligendum. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat personas vestras, vel ipsam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva dioecesani episcopi canonica justitia. Praeterea ipsius Ecclesiae parochianos nullus suscipere illicite, vel retinere praesumat. Si quis igitur contra hujus nostrae constitutionis paginam sciens temere venire tentaverit, si secundo tertiove commonitus, reatum suum digna satisfactione non emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus ss. Ego Ubaldus presbyt. card. tit. S. Praxedis ss. Ego Aribertus presb. card. tit. S. Anastasiae ss. Ego Guido presb. card. tit. Pastoris ss. Ego Bernardus presb. card. tit. S. Clementis ss. Ego Jordanus presb. card. tit. S. Susannae ss. Ego Otto diac. card. S. Georgii ad Velum Aureum ss. Ego Joannes Paparo diac. card. S. Adriani. Ego Guido diac. card. S. Mariae in Porticu ss. Datum Brixiae per manum Guidonis, sanctae Romanae Ecclesiae diac. card. et cancellarii, XIII Kal. Septembris, indictione XI, Incarnationis Dominicae anno 1148, pontificatus vero D. Eugenii III papae anno quarto.