IX.  Ad clerum et populum Romanensem.--De absolutione Guigonis Delphini.   (Anno 1132.) [MARTEN.  Anecdot.  I, 380, ex chartario Romanensi.]
HUGO, Dei gratia Rothomagensis Ecclesiae servus, sedis apostolicae legatus, venerabilibus clero et populo Romanensibus in perpetuum.
Ecclesiarum possessiones et privilegia quo studio servanda pariter et tuenda sanctorum Patrum mandat auctoritas. Litteris igitur praesentibus notitiae posterorum assignamus, quia Romanensem Ecclesiam sanctus Domini confessor Bernardus Viennensis archiepiscopus olim fundavit, eamque cum adjacenti sibi oppido, Romanis nuncupato, Romano pontifici possidendam, ab omni potestate laicali solutam ac liberam concessit, et ita privilegiis antiquis roborata, et multorum annorum curriculis inconcusse possessa, dies hodierna liquido repraesentat. Cum enim, peccatis exigentibus, comes Guigo Delphinus, animo ferus, armis validus, exercituum gravi multitudine constipatus, praefatum Romanense oppidum violenter intrasset, et hostili crudelitate vastasset, nec tamen misericors Deus Romanensem Ecclesiam dereliquit, quin ei libertatem pristinam conservaret, quam castigando percussit. Audiens autem B. Innocentius papa Romanus pontifex summus, Romanensem ecclesiam per comitem G. Delphinum atrociter devastatam, me licet minus idoneum a latere suo transmisit, pro his et hujusmodi excessibus corrigendis. Eapropter ad partes illas descendimus, et apostolica auctoritate convocavimus Stephanum Viennensem archiepiscopum, et episcopos, Humbertum Aniciensem, Eustachium Valentinum, Gocerannum Vivariensem, Hugonem Gratianopolitanum, Ayrardum Maurianensem, Pontium Tricastinum, Joannem abbatem Bonae-Vallis, et quamplures authenticos et religiosos viros. Horum consilio et oratione praemuniti, comitem G. Delphinum, aspirante Domino, apostolicis jussionibus, nostrisque et coepiscoporum monitis, tandem humiliatum et acquiescentem suscepimus, pacemque pro peccatis suis et satisfactionem pro sacrilegio perpetrato promittentem absolvimus, etc.