EPISTOLA CXI. AD GAUFREDUM AUTISSIODORENSEM EPISCOPUM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GAUFREDO Autissiodorensi episcopo.
Secutus fidem vestram potius quam rationem meam, non sine labore mei et meorum, quos de diversis locis evocaveram, accessi usque Pontisaram, cum omni humilitate reformandae pacis, quae sperabatur, acceptans occasionem. Ubi receptis litteris vestris, quibus me et meos innotuit esse delusos, persuasus sum, ne de caetero credam omni spiritui, et ne tam facile coexsules meos, Christi pauperes et proscriptos, affligam amplius discursibus vanis et sumptibus magnis. Et si mihi credidissetis vera dicenti, utrique nostrum utilius esset prospectum. Nunc autem insipiens factus sum: quis me coegerit, quis induxerit, plenius scitis. Nec hoc dico, quod vobis impensae Deo sollicitudinis non habeam gratiam, sed ut uterque nostrum de caetero cautius negotietur, et verba meminerit esse verba. Si ergo aliud audieritis, ne miremini. Et quia fidem vestram secutus sum, offerens me ad omnem conditionem pacis in Domino, precor ut qualiter mecum actum sit et agatur, per vos innotescat domino Cisterciensi, qui reconciliationis hujus, ne delusionis dicam, vobiscum est institutus procurator. Expedit enim honestati vestrae et illius, ut veritas pluribus innotescat. Valete.