EPISTOLA LVII. MANASSIS REMENSIS AD LAMBERTUM.
MANASSES, Dei gratia Remorum archiepiscopus, dilecto fratri et coepiscopo suo LAMBERTO Atrebatensi, salutem cum omni prosperitate et benedictione.
Cum frater Galterus canonice et absque legali contradictione in clericatum admissus sit, eum in canonicum promovere nulla repugnat ratio vel justitia contradicit, cum uxorem ipsius moechatam esse, alteri etiam viro nupsisse nemo qui dubitet. Ut enim juxta Apostolum loquamur, postquam uxorem suam moechari rescivit, libera ei omnino eam dimittendi et quodlibet votum exsequendi tantum in Domino data est potestas, praeter hoc quod ea vivente alteram ducere non potest. Audito sane quod in Ecclesia vestra et de praebendis et de altaribus in secundam et tertiam et quartam personam haereditaria successione fiat investitura, magna admiratione concutimur quod tam pravo et inaudito usui fraternitas vestra minime restiterit. Hic enim usus per simoniacam pravitatem in sancta Ecclesia inolevit totis viribus abolendus, et omni diligentia exstirpandus, quem nostra Remensis Ecclesia quasi nefarium exsecratur, omnesque ejusmodi investituras irritas habet, cum Dominus per Prophetam imprecetur: Omnes qui hereditate possederunt sanctuarium Dei, Deus meus, pone illos ut rotam et sicut stipulam ante faciem venti. Valete.