EPISTOLA CXXII. AD RICULFUM ARCHIEPISCOPUM COGNOMENTO DAMOETAM.  (Anno incerto.)   Hortatur ad labores, et virtutes apostolicas.
Damoetae piscatori magno Albinus salutem.
Qui juxta mare Galileae gradiens piscantibus pariter fratribus praecepit, dicens: Venite post me, faciam vos fieri piscatores hominum ; ipse te in pelago hujus vitae laborantem ad portum perpetuae quietis, cum multiplici laboris tui fructu, perducere dignetur. Mitte rete in dexteram navigii , ut de profundo hujus saeculi impleatur magnis piscibus; quorum nomina scribantur in coelis . Non te terreat procellosa tempestas, quam Dominus supergradiens siccis calcavit pedibus, et Petrum mergentem pietatis intuitu respexit , ut trinae negationis maculam trinae confessionis gloria dilueret . Memento Salomonis praeceptum dicentis: Quodcunque manus tua operari possit, instanter operare, quoniam non est opus vel ratio apud inferos , id est, in sepulcro, quo caro properat. Sit tibi manus in eleemosynis apostolica, lingua praedicationis officio devota. Memento Dominum dicentem: Aperi os tuum, et ego implebo illud. Sint tibi cum omni sobrietate convivia Domino praecipiente: Attendite, ne graventur corda vestra in crapula et ebrietate . Sit manus dextera saepius evangelicis onerata paginis, ut cibis spiritualibus pascatur animus. Sint prae oculis exempla sanctorum, qui mundum fortiter vicerunt, et feliciter regnant cum Christo. Non sis tuis inferior antecessoribus, ut quorum tenens cathedram, illorum meritis aequiparari dignus efficiaris in coelis. Non sit tibi durum charitatis legere litterulas, nec eas reris esse supervacuas, quia cognita ingerunt. Si cogniti placeant obryzi munuscula; placeant spiritalis sapientiae solatia: in illo vana est oculorum delectatio; in isto indeficiens animi thesaurus. Dicit enim Veritas: Omnia quaecunque vultis ut faciant vobis homines, haec eadem et vos facite illis . Cum magno mens mea exspectat desiderio tuae beatitudinis apices, ideo meos tuae auctoritati saepius dirigere studeo, optans te non solum in meis proficere, sed etiam tuis me multoties exhortari.
(Matth. IV, 19) (Marc. I, 17) (Joan. XXI, 6) (Matth. XIV, 25, 30) (Eccle. IX, 10) (Luc. XXI, 34) (Matth. VII, 12)
[ Forte leg., intuitu liberavit sicut negantem respexit,
ut, etc.]