EPISTOLA LXXXI. AD CLERICOS CANTIAE.
THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, omnibus clericis per Cantiam constitutis, et in Christiana communione degentibus, salutem, et Deo potius quam hominibus obedire.
Novit vestra discretio pro parte, quot et quantas injurias Ecclesiae Dei et vobis et nobis intulerit dominus rex Anglorum, et quandiu ipsum et suos in multa patientia sustinuerimus, exspectantes ut eum nostra mansuetudo ad poenitentiam provocaret. Nunc autem quia ille domini papae et nostra patientia semper abusus est, et in periculum animae nostrae redundabit si tantas Christi injurias ulterius dissimulaverimus, universitati vestrae in virtute obedientiae, sub anathemate, in periculo ordinis et beneficii, apostolica auctoritate et nostra praecipiendo mandamus, quatenus, nisi praedictus dominus noster rex infra purificationem beatae Mariae Ecclesiae Dei et nobis debitam satisfactionem exhibuerit, extunc penitus a divinorum celebratione cessetis, excepto baptismo parvulorum, poenitentia, et viatico, quod pro necessitate conficiendum est, clausis ecclesiae januis, et laicis personis exclusis, sine campanarum pulsatione et solemnitatibus, quas tempore quietis et laetitiae exercere Ecclesia consuevit. Praeterea Gaufredum Ridel et Robertum vicarium ejus, Ricardum de Ivelcestria, Willelmum Giffard, Ricardum de Luci, Nigellum de Saccavilla, et Adam de Cheringis excommunicatos et evitandos esse sub eadem interminatione denuntiare praecipimus: et ne quis parochianorum vestrorum Roberto vicario, quem beneficio ecclesiastico privavimus, deinceps obediat, auctoritate domini papae et nostra prohibemus; et ne exactionibus, quas exercere solitus est, ulterius acquiescant. Ad haec nisi Joannes decanus Saresberiensis, et Wido decanus Walthamensis, et Joannes Cumin, et Radulphus Landavensis archidiaconus, et Wimarus alumnus comitis Hugonis, infra nativitatem Domini Ecclesiae Dei, quam laeserunt, et nobis satisfecerint, publice denuntietis eos tanquam excommunicatos extunc esse vitandos. Omnes autem, qui ecclesias vel ecclesiastica beneficia de manu laicorum accipiunt, qui clericos et ecclesiasticas personas ad inobedientiam compellunt, qui domini papae nuntios et nostros, ne Ecclesiae necessitates prosequantur, impediunt, qui ad evitandam legitimam correctionem, ut justitia ecclesiae opprimatur, ad saeculi confugiunt potestates, qui traditiones hominum et potentum usurpationes sive abusiones divinae legi praeferendas praedicant, aut praeferri compellunt, et sacerdotes alienae ordinationis, qui post exitum nostrum sine auctoritate nostra praesumpserunt, sive concessionem usurpantium vices nostras habuerint, sive non, in episcopatu nostro divina celebrare, nisi postquam haec eis denuntiatio innotuerit, a tanta praesumptione destiterint; illos etiam qui eos de caetero admiserint in ecclesiis suis, hos, inquam, omnes excommunicatos esse publice denuntiari praecipimus. Ne timeatis, dilectissimi filii, a multitudine vel facie eorum, quia plures nobiscum sunt quam cum illis, vobisque cito de coelo dabitur consolatio, sanctis omnibus procurantibus apud Deum, ut adversarios Ecclesiae ad gloriam nominis sui mature convertat aut conterat. Perseverantiam fidei et obedientiae vobis divina gratia largiatur, sine qua, ut nostis, coronam justitiae nullus assequitur.