XXXVI. *  Urbanus II monasterii Raitenbuchensis, a Welfone, Bavariae duce, ejusque conjuge Jutta conditi, protectionem suscipit.   (Anno 1090.) [LANG,  Regesta,  I, 104] XXXVII.  Privilegium Urbani papae II pro canonicis Sancti Antonini, dioecesis Ruthenensis.   (Anno 1090.) [D. MARTENE,  Thesaur. Anecd.,  I, 248.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio PETRO, praeposito canonicae S. Antonini martyris in Condacensi termino siti, ejusque successoribus canonice ordinandis, in perpetuum.
Cum universis sanctae Ecclesiae filiis ex apostolicae sedis auctoritate ac benevolentia debitores existamus, illis tamen locis atque personis quae specialius ac familiarius Romanae adhaerent Ecclesiae, quaeque amplioris religionis gratiae eminent, propensiori nos convenit charitatis. . . . . . . Quia igitur, venerabili fratre nostro Amato episcopo nobis referente, cognovimus praefatam canonicam, jussu beatissimae recordationis papae Gregorii VII, tam ipso Amato episcopo quam reverendissimo fratre nostro Hugone Lugdunensi archiepiscopo mediantibus, cum omni monastica et canonica religione destituta esset, institutam, tam bonis initiis oportet nos benevolentiae manum porrigere, ac religionis quieti prospicere. Propter quod tuis, charissime fili Petre, justis petitionibus annuentes praedicti fratris nostri Amati episcopi litteris exorati, praenominatam S. Antonini canonicam in jus, tutelam protectionemque sanctae Romanae Ecclesiae suscipimus, praesenti ei decreto privilegia confirmantes omnia quae vel nunc juste possidet, vel in posterum, largiente Domino, juste poterit adipisci, et ab omnium omnino hominum potestate sub sanctae apostolicae sedis tuitione liberam permanere auctoritate apostolica sancimus, salva episcopali justitia canonica, quousque vel qui ad praesens ibi Domino Deo nostro famulantur canonici, vel qui futuris ibidem temporibus sunt servituri, regulariter vivere, et communiter vivendo, propriumque non habendo, tam apostolicas quam beatorum Hieronymi et Augustini de conversatione communiter viventium clericorum studuerint statuta servare. Decernimus ergo atque statuimus ut nulli omnino hominum liceat eamdem canonicam temere perturbare, aut ei subditas possessiones auferre, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum sustentatione concessa sunt usibus profutura. Vos igitur, filii in Christo charissimi, oportet regularis disciplinae institutioni sollicitius ac devotius insudare, ut quanto a saecularibus estis tumultibus liberi, tanto studiosius placere Deo totius mentis et animae virtutibus anheletis: praecipue studentes Romanae Ecclesiae decreta veneranda servare, cujus patrocinio ab omnium jugo viventium estis, annuente Domino, praemuniti. Ad indicium autem perceptae hujus a Roma a Ecclesia libertatis, per annos singulos quinque solidos monetae illius terrae Lateranensi palatio persolvetis. Sane si quis in crastinum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut dux, comes aut vicecomes, aut judex, aut persona quaelibet, magna vel parva, potens aut impotens, hujus nostri privilegii paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, a Christi et Ecclesiae corpore eum auctoritate potestatis apostolicae segregamus. Haec autem conservantibus pax a Deo et misericordia praesentibus ac futuris saeculis conservetur. Amen, amen, amen. Scriptum per manum Gregorii scriniarii atque notarii sacri palatii. Datum Romae per manus Hotesculici presbyteri vicem gerentis cancellarii, V Kalendas Aprilis, anno Domini 1090, indictione XIII, anno III domni Urbani papae II.