EPISTOLA CCCXLII. WIBALDI ABBATIS AD WALCIODORENSES.  Condolet eis ob mortem abbatis, mittitque privilegium quod eis ab Eugenio papa obtinuerat, cum exemplo litterarum suarum ad episcopum Metensem et ad Hasterienses.   (Anno 1152.)
Frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, dilectis in Christo fratribus suis universis Walciodorensis Ecclesiae filiis, benedictionem et vitam usque in saeculum.
Audito per famam obitu reverendi Patris nostri, plurimum propter multiplices Ecclesiae vestrae labores, quos in rerum novitate futuros formidamus, animo vobis condoluimus, et praecipue cum de verbo electionis vestrae intelleximus, quae universitati vestrae nullam omnino utilitatem afferre poterit, et personae nostrae aliquantulum derogabit. Scire autem volumus dilectionem vestram, quod ad praesens in negotiis regni laborantes, usque Stabulaus pervenire non potuimus, sed ordinato nobis per omnipotentis Dei gratiam novo rege, et a publicis occupationibus paulo liberiores, necessitati vestrae assistere parati erimus, non quidem pro electionis verbo, sed pro fraternitatis debito. Interim vero ad consolationem vestram misimus vobis privilegium, quod a domino et Patre nostro papa Eugenio Ecclesiae vestrae obtinuimus. Misimus etiam vobis litteras nostras, quas domino Metensi episcopo pro eadem causa transmittimus, monentes industriam vestram, ut eas sub omni celeritate ad ipsum perferri faciatis. Quarum exemplum cum exemplo illarum, quas Hasteriensibus transmisimus, vobis videndum destinare curavimus, quas amicis vestris et religiosis viris, et praecipue coabbatibus nostris ostendi volumus.