CDLXXIV.  Monasterium S. Salvatoris Venetiarum sub apostolicae sedis protectione recipit et decernit ut canonicus ordo a Bonofilio institutus ibidem perpetuo permaneat.   (Anno 1141, Maii 13.) [CORNELIUS,  Ecclesiae Venetae illustratae,  t. XIV, p. 92.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BONOFILIO ejusque fratribus, in ecclesia S. Salvatoris in Rivoalto sita, canonicam vitam professis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
Commissae nobis apostolicae sedis auctoritas nos hortatur, ut locis et personis ejus auxilium devotione debita implorantibus tuitionis praesidium impendere debeamus. Quia sicut injusta petentibus nullus est tribuendus effectus, ita legitima et justa poscentium non est differenda petitio, praesertim eorum, qui religionem devote videntur amplecti, et sub ea gaudent Domino militare. Eapropter, dilecti in Domino filii, preces vestras rationabiles clementer admittimus, et praefatam S. Salvatoris ecclesiam sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus. Quia vero canonicum ordinem observare et secundum B. Augustini regulam vivere devovistis, votis vestris libenter annuimus, et ipsum ordinem in eadem ecclesia perpetuis temporibus inviolabiliter permanere apostolica auctoritate sancimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona inpraesentiarum juste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Domino propitio, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Partem quoque decimarum de parochianis vestris, quae secundum sacros canones, et sanctorum Patrum constitutiones vestram contingit ecclesiam, vobis nihilominus confirmamus. Addentes etiam interdicimus, ne quis in ipsa ecclesia qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres ipsius loci communiter, vel pars sanioris consilii canonice providerint eligendum. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat personas vestras, vel ipsam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere; minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, nec ipsius ecclesiae parochianos illicite suscipere vel retinere, salva dioecesani episcopi canonica justitia. Si quis igitur contra hanc nostrae constitutionis paginam sciens temere venire tentaverit, si secundo tertiove commonitus reatum suum digna satisfactione non emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus subscripsi. Ego Conradus Sabinensis episcopus subscripsi. Ego Gerardus presbyter card. tit. S. Crucis in Jerusalem subscripsi. Ego Anselmus presbyter card. tit. S. Laurentii in Lucina subscripsi. Ego Martinus presbyter card. tit. S. Stephani in Caelio Monte subscripsi. Ego Boetius presbyter cardinalis tit. S. Clementis subscripsi. Ego Rabaldus presbyter card. tit. S. Anastasiae subscripsi. Ego Guido S. Romanae Ecclesiae diac. cardinalis Ego Hybaldus diaconus cardinalis S. Adriani subscripsi. Ego Ubaldus diac. card. S. Mariae in Via Lata subscripsi. Ego Goizo presbyter cardinalis tit. S. Caeciliae subscripsi. Ego Thomas presbyter cardinalis tit. Vestinae subscripsi. Ego Otto diaconus cardin. S. Georgii ad Velum Aureum subscripsi. Ego Guido diaconus cardinalis sanctorum Cosmae et Damiani subscripsi. Ego Vassallus diaconus cardinalis S. Eustadii subscripsi. . . subscripsi. Datum Laterani per manum Aimerici, S. Romanae Ecclesiae diac. cardinalis et cancell., III Idus Maii, indictione IV, Incarnationis Dominicae anno 1141, pontificatus vero domni Innocentii secundi papae anno XII.