CCLII.  Ad . . . .
Improba pestis falsitatis, quam falsarii quidam in terra charissimi in Christo filii nostri illustris H. regis Anglorum morantes ad confingendas , litteras publicas invenerunt in communem noscitur excrevisse perniciem, ita ut litterarum nostrarum auctoritas in aliquibus locis in quadam dubitatione jam fluctuaret, nisi tantae praesumptionis excessum censura Ecclesiae quaerat pariter, et emendet. Unde nos de tua praesertim industria confidentes, exsecutionem rei hujusmodi tibi duximus committendam, per A. s. p. mandantes, quatenus falsarios ipsos qualicunque casu reperire, Deo volente, poteris, si clerici sunt, ab ordine, et beneficio, si quod habent, absque ulla dilatione, et appellatione privatos, districta facias sub custodia detineri, donec quid de ipsis agendum sit, plenius tibi ex nostra responsione mandetur. Si quos vero laicos deprehenderis inter eos, charissimo in Christo filio nostro R. Anglorum regi tradas illos pro meritis judicandos, ut in judicio videlicet, tam ecclesiastico quam mundano, pestis illa quae communiter omnibus perniciosa dignoscitur, cum suis auctoribus condemnetur.
[ al. consignandas, al. 
 confringendas, al. confingentes]