EPISTOLA LXVI. AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
Patri suo et domino S. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, et ecclesiae Sancti Petri conventus humilis, salutem et obedientiam.
Quae sint ea, domine, quae a domino Willelmo de Bellocampo tandiu sustinuimus, fratrum nostrorum relatu plenius agnoscetis. Nam, ut omittamus quae retro sunt, non diu quod tres et quadraginta summas bene purgati tritici, quae ad usus fratrum nostrorum deferebantur, per eum amisimus et earumdem recuperationem usque adhuc spe promissae pacis, dolo capti distulimus. Singulis praeterea mensibus in procuratione servientium suorum, tres solidos dare jamdiu cogimur, et unoquoque ad utramque sementem, sexaginta jugera terrae suae arare, serere, et illi metere compellimur. Sunt praeter ista quotidianae servitutes operum innumerae, quibus homines nostros angariare, et usque ad extremam miseriam persequi et affligere non cessat, et quo majori erga eum patientia sumus, tanto minus se jure in nos et totum quodlibet facere formidat. Flagrat ecce recens maleficium ejus, et hac hebdomada ad bene inchoanda jejunia sua, domos nostros confregit, annonam excussit et asportavit, et de caetero pejora promittit. Unde preces sublimitati vestrae porrigimus, ut hanc ejus audaciam compescatis, et nobis justitiam exhibere ulterius non differatis. Voluntate quidem nostra justitia in eum non differetur ulterius, nisi nobis ablata non promisso sed facto restituerit, et amodo in tota terra Beati Petri injustas exactiones istas abjuraverit. Vocatus ter in ecclesia nostra hac proxima Dominica, licentia vestra excommunicabitur. Valete.