LXXXVI.  Sueciae episcopis significat cum gaudio se accepisse gentem in doctrina apostolica profecisse,  etc.  (Laterani, Nov. 28.) [LILJEGREN,  Diplomat. Succ.  I, 679.]
ANASTASIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus episcopis Sueciae, salutem et apostolicam benedictionem.
Gaudemus, fratres charissimi, et omnipotenti Deo exsolvimus gratiarum actiones quia promissam olim in fines orbis terrarum Ecclesiam jam videmus exhibitam, et vineam Domini Sabaoth ita cernimus dilatatam, ut nunc revera videatur impletum quod multo ante ait Propheta dicens: Extendit palmites suos usque ad mare et usque ad flumen propagines ejus . Praedicantibus siquidem apostolis nimirum, fidelis populus quotidie Domino generatur, et sterilis alvus, quae non pariebat, ita naturalibus filiis augetur, ut juxta vocem Psalmistae in omnem terram exiisse videatur sonus apostolorum et in fines orbis terrae verba eorum. Quod nimirum ex hoc evidenter datur intelligi, quod commissus gubernationi vestrae populus de finibus terrae clamat ad Dominum et gentilium retibus derelictis in perceptione doctrinae apostolicae gloriatur. Rediens siquidem ad apostolicam sedem venerabilis frater noster Nicolaus Albanensis episcopus eumdem populum verbum Domini de ore suo libenter recepisse asseruit; et tam vos quam universum populum illam ei reverentiam, illam devotionem et obedientiam, quae legatis sedis apostolicae pro apostolorum veneratione debetur, unanimiter impendisse. Unde quanto idem populus ad audiendum verbum Domini se promptiorem exhibuit et doctrinae apostolicae avidiorem ostendit, tanto nos attentius eruditioni et informationi ejus imminere semper optamus. Et quoniam praesentia corporali non possumus, affectu et litteris eum volumus visitare. Quapropter et nunc eis apostolicae benedictionis alloquium per scripta nostra transmittimus, et de servandis his quae inter vos supradictus frater noster instituit, nostris litteris admonemus. Ne igitur, quod Deus avertat, id accidat inter eos, quod deflet propheta dicens: Populi petierunt panem et non erat qui frangeret eis , frequens exhortatio vestra non desit, ut in veneratione sacrosanctae Romanae Ecclesiae sicut bene coeperunt immobiliter perseverent, et devotis mentibus ac studio incessabili supradicti fratris nostri constitutiones observent. Attendite quoniam speculatores dati estis domui Israel, tuba sit in gutture vestro et non detis silentium ei; annuntiate populo Dei scelera eorum, ne si forte non annuntiaveritis impio iniquitatem suam, ipse quidem moriatur in peccato suo, sanguis autem ejus de manibus vestris requiratur. Proponite vos ipsos eis in exemplum bonorum operum, et quod eis agendum est non tantum verbis, sed et vita et operibus demonstrate, ut in memoria videamini retinere mandata Domini ad faciendum ea, et ejus ministri ac discipuli comprobemini, de quo dicit Scriptura: Quia coepit facere et docere . Contemptibilis quidem habetur sermo doctoris, cum praedicationi ejus exemplum bonae vitae non concordat. Confidimus enim de misericordia Creatoris quoniam si vos juxta vestri officii debitum excolendo agro Dominico et eruditioni ejus populi verbis et operibus intendere studueritis, et in observantia doctrinae apostolicae ac sacrosanctae Romanae Ecclesiae obedientia humiliter permanseritis, et hic virtutum capietis incrementa, jugiter et in supremo examine ad praemium aeternae beatitudinis cum sanctis omnibus pertingetis. Ad hoc licet in generali concilio sit constitutum ut quicunque in clericum violentas manus injecerit, tamdiu excommunicationi subjaceat donec ad sedem apostolicam satisfacturus accedat; pro longa tamen remotione terrarum eamdem constitutionem duximus temperandam, ut videlicet his tantum qui forte in eodem populo neci tradiderit clericum, monachum vel conversum, vel aliquod ei membrum inciderit, satisfacturus ad sedem transmittatur apostolicam. Alii autem a vobis competenti satisfactione ipsis indicta, ab excommunicationis nexibus absolvantur, praestito tamen primitus juramento, quod mandato vestro debeant obedire. Vos autem formam eis ecclesiasticam postmodum injungetis, ut nec in facto sint, nec in consilio nec consensu, ut clericus, monachus, vel conversus verberetur aut capiatur. De caetero charitatem vestram monemus et exhortamur in Domino, quatenus censum, quem regnum et populus vester B. Petro annuatim statuerat solvendum quisque de suo episcopatu annis singulis colligere et sedi apostolicae transmittere fideliter studeatis. Datum Laterani, IV Kalendas Decembris.
(Psal. LXXIX) (Thren. IV) (Act. I) (poenam)