EPISTOLA VI. AD FULCONEM AMBIANENSEM EPISCOPUM.  (Anno 1031.)   De episcopo Tarvanensi inique expulso.
Domino Ambianensium episcopo FULCONI, GERARDUS, gratia Dei Cameracensium episcopus, et hujus vitae innocentiam et coelestis cum angelis gloriam.
Quod confrater noster Tarvanensium episcopus Drogo a comite Balduino tantis injuriis impulsatur, plorandum est non solum nobis confratribus suis, verum etiam cunctis fidelibus Christianis. Quod certe, ut audivimus, non aliter quam ille qui patitur, fraternae intuitu charitatis aegre portamus. Quis enim tam saevus aut duricors, qui sedem ecclesiasticam vivo pastore non defleat viduatam? Ergo monemus vos, in Dei nomine, atque precamur, ut fratri dejecto, quocunque modo potestis, succurrere satagatis. Nullus enim, Deo gratias, melius potest, et certe debetis, quia olim vester fuit clericus, ac vestro suffragio ad tantae dignitatis gratiam sublimatus; decet enim vos meminisse, quam obnoxius sit et canonicis et apostolicis sanctionibus quicunque episcopum quemlibet naufragantem distulerit adjuvare, si possit. Vestram itaque charitatem humiliter imploramus ut, domno archiepiscopo, una cum fratribus caeteris coepiscopis convocatis, ad suffragium fratris regem fortiter excitetis; quippe hoc ei intimantes quia, si sanctam Ecclesiam mutilari permittet, coelestis ira regnum suum discindet .