EPISTOLA XCVI. AD CAROLUM REGEM.
Glorioso Domino praecellentissimo regi Carolo integre fidelis Lupus salutem.
Cum a vestra majestate digrederer, praecepistis ut, impendente Quadragesima, quiddam vobis dirigerem unde caperetis fructum aliquem aedificationis. Sermonem itaque beati Augustini, in quo jurandi consuetudinem dissuadet, quamque sit ferale perjurium ostendit, vestrae prudentiae destinavi, profuturum vobis plurimum credens, si vobis admonentibus quidam assidue jurare desistant, et quod recte juraverint non contemnant. Non adulandi vitio in gratiam vestram dico, sed desiderio salutis eorum qui nobiscum Patrem in coelis invocant. Quicunque fidem vobis jurejurando firmaverunt, si ab ea saltem latenter deficiunt, jam sibi mortem animae intulerunt, nec possunt esse filii Dei, qui nolunt esse pacifici. Admoneantur ergo vestra 145 industria sui periculi, et saluberrima institutione tanti doctoris ad correctionis remedium invitentur. Misi praeterea celsitudini vestrae gemmas quas dudum opifex noster exsculpendas et poliendas acceperat: quarum formam atque nitorem si approbaveritis, memorato artifici gratulabor. Opto et oro ut bene semper agatis, et propitio Deo felici successu diutissime gaudeatis.