EPISTOLA CCL. AD EUMDEM.
Venerabili domino fratrique charissimo R. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem et affectus intimi dilectionem.
Moris solet esse prudentum, etiam in non dubiis efflagitare consilium. Quod et vestra discretio prudenter observans, a nobis sciscitari voluit, quid super his textoribus sentiamus, qui vestram nuper ingressi dioecesim telis araneae quas misere texuerant, ipsam operire moliti sunt et involvere, et nisi sanctus per vos eis Spiritus restitisset, nequiter superseminatis zizaniis infatuare. Qui corde conceptas haereses in vulgus spargendo praedicant, et in jure conventi et commoniti, easdem attrita fronte defendere non formidant. Quorum sermo, ne canceris in modum in imis serpat, et errore simili quamplures involvat, ipsos arcta consulimus custodia cohiberi, ot ne pietas desit officio, per honestiores et prudentiores clericos vestros visitari saepius, et ut ad poenitentiam et Ecclesiae unitatem revocent animos, et corda commutent, diligentius admoneri. Est sermo Dei vivus et efficax, qui per idoneum ministratorem cito vertit imperium, et suscitat illico peccatorem. Quia vero corrumpunt mores bonos colloquia prava, seorsum constituatis singulos, ne si invicem sibi misceant verba, animentur in pertinacia, et respuant consilia sana. Quod si nec vexatio sancta nec pie exhibita commonitio dederit intellectum auditui, quaestionem hanc ultimam de poena, an scilicet plectendi sint, quave poena plectendi, quo etiam judicante vel eos ad poenam tradente puniendi sint, communi fratrum nostrorum et coepiscoporum conventu consulimus reservari. Grandis enim haec quaestio est, et a sanctis Patribus et Ecclesiae doctoribus non mediocriter agitata, quibusdam Ecclesiae mansuetudinem et clementiam praedicantibus, juxta quod dictum est: Lex clementiae in lingua ejus , et illud Domini: Nec ego te condemnabo ; aliis, ne multi pereant, in talium poenam sancti procul dubio zeli pietate ferventibus. Hi filium phreneticum vinculis arctandum, sicque custodiendum commemorant. Alii quod in religionem divinam committitur, in omnium ferri injuriam protestantes, in crimen hoc publicum legem Juliam majestatis intentant. Alii exemplis judicantes hujusmodi, cremandos judicant. Alii severitatem hanc beati Augustini sententia temperant, qui Donatistas non interfici, sed flagellis et suppliciis exorat emendari. Unde quia scriptum est quod « ad poenitendum properat cito, qui judicat, » quaestionem hanc communi fratrum nostrorum conventu reservari consulimus, ut sicut est in regno hoc, donante Deo, Ecclesia una, sic sit et in talibus eadem omnium sententia et actio non divisa. Sententiae non praejudicamus saniori, qui vos semper cupimus potiora sectari. Valere vos optamus in Domino, frater in Christo charissime.
(Prov. XXXI) (Joan. VIII)