EPISTOLA CLXXX. P. ESCULANI EPISCOPI AD WIBALDUM ABBATEM.  Ut pro ipso apud imperatorem intercedere dignetur.   (Anno 1149.)
WIBALDO religiosissimo ac sapientissimo Stabulensis monasterii abbati, P. Dei gratia ESCULANUS, licet indignus episcopus, participium in idipsum.
Dei sapientia, quae disponit omnia quando vult et quomodo vult, elegit te virum honestum, religiosum ac sapientem, ut sedeas cum principibus et solium gloriae teneas, per quem ipsi omnium causas aut judiciali calculo dirimant, aut amicabili convenientia terminent, tanti principis gratiam abundantius tibi erogans, ut contristatos ab eo laetifices, desperatos ad spem vitae quodam ingenio mirabili revoces. Te itaque, charissime domine, cui Deus hanc gratiam contulit, obnixe deprecor, quatenus amore Dei et servitii nostri apud regem et dominum meum pro me intercedere sinceritas vestra dignetur. Non enim compulsus, sed si audeo dicere, rogatus nono jam mense transacto ad eum veni, aestimans quod cognita tribulatione, quam pro ejus fidelitate ab Siculo patior, citius me absolvere debuisset.