EPISTOLA XXII. BONIFACIUS QUIBUSDAM MONIALIBUS. [A. D. 725.]
Venerandis et amandis charissimis sororibus Leobgithae et Theclae, nec non et Cynehildae, et omnibus in Christo diligendis sororibus vobis cohabitantibus aeternae charitatis salutem.
Obsecro et praecipio quasi filiabus charissimis, quemadmodum vos jam incessanter facere, et fecisse, et facturas esse confidimus, ut vestris orationibus crebris Dominum deprecemini, ut liberemur, juxta dictum Apostoli, ab importunis et malis hominibus. Non enim omnium est fides. Et scitote quia Deum laudamus, et tribulationes cordis nostri dilatatae sunt, ut Dominus Deus, qui est refugium pauperum, et spes humilium, de necessitatibus nostris et de tentationibus hujus saeculi nequam eripiat nos, ut sermo Domini currat, et clarificetur gloriosum Evangelium Christi, ut gratia Domini in me vacua non fiat. Et quia ultimus et pessimus sum omnium legatorum, quos catholica et apostolica Romana Ecclesia ad praedicandum Evangelium destinavit, ut omnino sine fructu Evangelii sterilis non moriar, et vacuus filiorum et filiarum numero non revertar, ne de abscondito talento, Domino veniente, reus esse judicer, nec, peccatis exigentibus, vice laboris pro mercede ultionem infructuosi laboris accipiam ab eo qui misit me. Multi enim , quos oves in futuro judicio ad dexteram Christi ponendos fore censebam, versa vice, putidae et petulcae, et ad sinistram statuendae capellae esse dignoscuntur. Et pietatem Domini precamini, ut spiritu principali confirmet cor meum Deus, qui me indignum pastorem in populo vocari voluit, ut, lupo veniente, more mercenarii non fugiam, sed, exemplo boni pastoris, agnos pariter cum matribus, Ecclesiam scilicet catholicam cum filiis et filiabus suis, contra haereticos, et schismaticos, vel hypocritas fideliter ac fiducialiter defensare studeam. Praeterea, quia dies mali sunt, nolite esse imprudentes, sed intelligentes quae sit voluntas Dei. Quamobrem vigilate, et state in fide, et viriliter agite, et confortamini. Omnia vestra cum charitate fiant, et, juxta Evangelium, in patientia vestra possidebitis animas vestras. Et recordamini sanctorum apostolorum et prophetarum, quia multum laboraverunt in Domino: ideo adepti sunt praemia sempiterna. Et, juxta Psalmistam: Multae tribulationes justorum, et de his omnibus liberabit eos Dominus: et, juxta Evangelium, quia qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.
(quod pejus est)