EPISTOLA IX. AD JONAM S. MARTINI IN PETROSO VADO SACERDOTEM.  Ut juxta nominis interpretationem columbinam simplicitatem actis suis exprimat.
Sincero semper affectu mihi colendo praecordiali amico, JONAE sacerdoti ecclesiae Beati Martini quae est in Petroso Vado, G. suus, transitorium mundi despicere et permansurum coelestis regni gaudium ferventer appetere.
Hortor et moneo, frater charissime, ut nominis tui interpretationem diligenter attendens, non ad confusionem, sed ad laudem, sed ad honorem, Jonam, id est columbam, te gaudeas nominari, quod ita decenter adimplebis, si columbinae simplicitatis aemulus, rectam et innocentem geras conversationem coram Deo et hominibus, a felle amaritudinis et a livore invidiae inveniaris alienus. Sed quid facis in mediis fluminibus Babyloniae, in medio civitatis plenae iniquitatis et contradictionis, propter peccata sua in momento subvertendae? Aperi oculos tuos et vide, quoniam die ac nocte circumdat eam super muros ejus iniquitas, etc. Quare non assumis pennas sicut columbae et fugias, etc., ne et tu simul pereas? Quid in periculo tuo aliena assumis, qui ad tua delicta portanda non sufficis? An nescis quoniam non solum de tuis, sed etiam de tibi commissi rationem exigeris? Quid, quasi mercenarius, possessiones mercedis tuae computando, in domo aliena servitutis tuae dies dinumeras, qui domum tuam libere ut dominus poteris disponere, non alienum, sed proprium panem comedens. Exonerare, quaeso, totius fascibus his, et imitare patronum tuum, cujus laudibus diu noctuque insistis, qui Christum etiam invitis parentibus secutus, in universo orbe Christiano apostolicam gloriam obtinuit. Et quia scriptum est: Qui audit dicat: Veni, , accepto salutis consilio, da operam, ut et alios tecum Deo adducas, et maxime eos qui uberem fructum Deo in lucro animarum reddere possint tempore opportuno. Saluta tu communem amicum, monens illum et fidem quam dilecto debet servare, et depositum integrum custodire
(Apoc. XXII)