EPISTOLA XIV. AD GERWARDUM BIBLIOTHECARIUM.
Dilectissimo fratri Gerwardo, Eginhardus sempiternam in Domino salutem.
Dubium mihi est utrum de te sentire debeam, quod aut litteras meas non intellexisses, aut de periculo meo non curasses? Sed facilius in eum sensum adducar ut arbitrer propter aliquas occupationes scripta mea a te parum diligenter lecta et intellecta fuisse, quam ut credam charitatem tuam comminati mihi periculi curam non habuisse. Hortaris enim, imo consilium das, ut, omissis martyrum excubiis, quibus indesinenter adesse et interesse jussus sum, palatium petam; cum mihi septem dierum absentia poenalis futura denuntiata sit: quae non solum in mora in palatio facienda, sed ne in itinere, quod ad palatium pergendum est, caveri potest, praesertim a me qui, tam propter viae difficultatem quam corporis imbecillam valetudinem, raro celerius quam septem dierum spatio de Aquis ad martyrum limina potui pervenire. Sed jam nunc rogo atque obnixe deprecor ut scriptum, quod tibi misi, iterum relegere atque intelligere, mihique, sicut te jam dudum per litteras meas rogavi, quid tibi de illa revelatione atque mandatis, quibus obstrictus sum, videatur, rescribere non graveris. Non deerunt perlatores, si hoc quod scripseris Bonotto, vicedomino nostro, mittere volueris. Opto vos semper bene in Domino valere, charissime atque amantissime frater et domine.