EPISTOLA IX, XYSTI III PAPAE AD PROCLUM CONSTANTINOPOLITANUM EPISCOPUM. 1. 2. 3.
Ut sine Thessalonicensis antistitis formata, ex iis provinciis quae ad illum pertinent, nullum sacerdotem ad se venientem suscipiat.
Dilectissimo fratri PROCLO XYSTUS. Licet fraternitatem tuam, disciplinis ecclesiasticis eruditam, ea omnia quae ad regularum et canonum observantiam pertinent custodire summa sollicitudine noverimus, nec quidquam aut ipsam facere, aut facere alios sacerdotes se connivente permittere, quod vetusta Patrum constituta pervertat, documentis evidentibus probaverimus , nostra tamen adhortatione per gratiam charitatis hoc fraternitati tuae specialiter debet accedere, ut contra subreptiones aliquorum circumspecta sanctitas tua facultatem non praebeat horum incongruae voluntati, qui Ecclesiis per se scandalum cupiunt et discordiam generare, volentes per Ecclesiarum perturbationem crescere, et locum sibi per dispensationem facere sacerdotum. Id ergo, quod nos quoque servamus, fraternitatem tuam, quam scimus hoc suo more facturam, volumus custodire; id est, ut si quis ad fratrem et coepiscopum nostrum Thessalonicensis urbis antistitem harum provinciarum, quae ad eum pertinent, sacerdos adveniat praeter ejus conscientiam, si sine ejus epistolis atque formata venire tentaverit, tamquam disciplinae ecclesiasticae despector et contemptor canonum, quos nos temerari ex aliqua parte non patimur, habeatur. Reverentiae vestrae in commune praestatur, si alter alterius honori debita, praevenientes invicem per charitatis gratiam, reservetis; quae fieri nolumus ut legimus. Discant omnes illius provinciae sacerdotes tantae fraternitatem tuam esse censurae, ut non permittas fieri quod non licet a sacerdote tentari. Diceremus plura, si non de tuae fraternitatis mente nossemus majora et ex hac parte sentire, quam nos in nostras epistolas hasce quas ad te dirigimus, possumus sermone conferre. Habes recentissimum nuper habitae actionis exemplum fratris nostri Idduae, circa quem tuae fraternitatis decrevimus judicium custodiri; cognitioni tuae facere nolentes injuriam, cum ejus intentionem justissimam innocentia tuereris. Monendi sunt ignorantes; at scientem atque servantem talia si diutius velis instruere, non tam admonere quam exprobrare ignorantiam videaris. Sufficiant ergo quae scripsimus, frater charissime, quoniam ad haec corrigenda atque servanda animum tuum atque censuram nobiscum sentire confidimus: quoniam unum cor et animum, ut dicit Scriptura , circa religionis observantiam, canonum custodiam et disciplinam ecclesiasticam retinendam nos habere, ut debemus et credimus. Data 15 kalendas Januarias, Aetio iterum et Segisvulto consulibus.
(id enim optimo
convenit et Deo dignissimo sacerdoti, ut et ad se pertinentia
qua potest cura custodiat, et alios fratribus
suis debita minime inquietare vel temerare ex aliqua
parte, MODERATIOREM HONORIFICENTIAM suam majore
gloria servaturus, si nihil licere contra morem veterum
attentantibus sinat) (Act. IV, 32)