EPISTOLA IV. AD LUDOVICUM ABBATEM S. DIONYSII,  Confirmat privilegia monasterii S. Dionysii in Francia.
BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei, LUDOVICO abbati venerabilis monasterii sanctorum martyrum Dionysii, Rustici et Eleutherii, ubi eorum sacra corpora requiescunt, et omni congregationi fidelium monachorum quae cum eo est, pax a Deo Patre et Domino Jesu Christo.
Questi estis, filii mei charissimi, quod in terris quas apud Anglos Saxones habere videmini, multi per insolentiam illius terrae homines vobis injurias important, et praecipue, cum suprema sorte funguntur reges, et alii succedunt in regno. Quapropter petistis ut vobis donationes illas regum seu principum, vel cujuscunque, qui ad vestrum monasterium pro amore Dei summi ac veneratione praedictorum martyrum, seu pro salute sua, aliquid in illa terra largiti sunt, auctoritatis nostrae pagina firmaremus. Justum ergo considerantes, quod a nobis utiliter postulatur, auctoritate Dei Patris omnipotentis cum Filio et Spiritu sancto et beati Petri sanctorum apostolorum principis, cujus nos immeriti vicarii existimus, cum invocatione coelestium virtutum sancimus, et firmantes roboramus; ut quidquid in omni terra Britanniae, vel ubicunque, sive a regibus, principibus, seu a quolibet homine, sive in terris, sive in aquis, qualiscunque sit illa possessio, quae ad monasterium SS. martyrum Dionysii. Rustici et Eleutherii tradita est, absque invasione et violentia quorumcunque hominum, sub potestate abbatis et provisione monachorum ejusdem monasterii in perpetuum perseveret. Quod si aliquis hoc infringere, vel per alium aliquem voluerit, auctoritatis nostrae privilegium, sciat se anathemate insolubili damnatum, et a regno Christi alienum, et cum impiis aeternis incendiis deputandum, nisi resipuerit et ad satisfactionem congruam venerit. Qui autem ista conservaverit, auxerit, adjuverit, benedictionem percipiat a Domino nostro Jesu Christo in saecula saeculorum. Amen. Bene valete. Scriptum per manum Theodori, notarii regionarii sanctae Romanae Ecclesiae, in mense Maio, indictione septima. Datum per manum Megisti, episcopi et bibliothecarii sanctae apostolicae sedis, quinto Idus Maii, imperante domino piissimo perpetuo Augusto, a Deo coronato magno imperatore, consulatus ejus anno octavo, indictione septima .
[quinta ]