EPISTOLA CCXLVII. JOANNI,  Dei gratia Aurelianensi episcopo,  IVO,  eadem gratia Carnotensis Ecclesiae minister, spiritum consilii et fortitudinis.
Clerici nostri nuper ad nos revertentes , qui causae comitis Theobaldi Aurelianis interfuerunt, retulerunt nobis quod quidam miles domni Radulphi quemdam militem comitis ad monomachiam provocaverit, et hanc provocationem Ecclesia vestra judicio confirmaverit et diem peragendae monomachiae constituerit. Quod audientes valde mirati sumus, 107 cum monomachia vix aut nunquam sine sanguinis effusione transigi valeat; judicium vero sanguinis servanda Patrum auctoritas clericos agitare prohibeat, et Romana Ecclesia in legem eam non assumat, dicente papa Nicolao in causa Lotharii contra Theobergam reginam: « Monomachiam in legem non assumimus, quam antecessores nostros minime accepisse cognoscimus. » Quomodo enim Ecclesia judicare debet fundendum sanguinem alienum, quae a primo ortu suo jussa est fundere sanguinem proprium? Faciant haec cincti Judices, qui ad malorum vindictam gladium materialem portant non qui contra nequitias spirituales gladio spiritus pugnant, ut cum unumquodque membrum Ecclesiae officium non usurpaverit alienum, laudes mereatur quae sponsae Christi cantantur in Canticis canticorum: Pulchra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castrorum acies ordinata . Alioquin si alieni ordinis usurpatores fuerimus, nec nostri officii quod postposuimus, nec alieni quod usurpavimus, meritum obtinebimus, sed tanquam capite deorsum posito, et pedibus erectis thymelicorum incessum imitabimur. Praeterea si ex vestro judicio forte periculum mortis incurrerit, perpetes inimicitias et periculum vestri ordinis incurrere poteritis. Dico haec ex dilectione fraternitati vestrae, quatenus salubri consilio judicium hoc retractetis, et provida dispensatione, si aliter fieri non potest, majora vitando pericula, minora potius subeatis. Vale.
(epist. 248) (cap. His a quibus, caus. 23, q. 8,
et tit. Ne clerici vel mon. saecul. negot. lib. III Decretal.) (Cant. I)
[ al. donni Radulfi] [ al. cuncti., ms. c. ] [ un v. c. temulentorum]