EPISTOLA XVI. AD ABBATEM S. EUCHARII.  Petit ab eo post obitum suum suffragiorum participationem.
Domino et Patri dilectissimo, G. Dei gratia S. Eucharii abbati, quidquid fidelis amicus amico optare potest dulcius et salubrius.
Quoniam aures vestras pluribus occupatas audiendis verbis quasi adulatoriis aut superfluis occupare duco inutile, ea quae erga me aguntur vel acta sunt, si scire vobis placet, narrabit vobis praesentium lator dilectus noster W. ecclesiae nostrae custos per quem et vos nobis vestra intimare poteritis. Sed unum est quod, quia ore ad os non possum, per litteras enixius precor, quatenus in sanctis orationibus vestris mei memor esse dignemini, et communionem beneficiorum quae apud vos fiunt, et societatem quam abbas praedecessor vester mihi benigne concessit, vos quoque clementer recognoscere dignemini, ut si forte finem meum, quia jam in ultima aetate positus sum audieritis, de me quod de fratre faciatis. Enixius autem precor ut quod vobis, si in potestate vestra causam tamen haberetis, juste impendi velletis, id abbati Florinensi, in vestro posse, quod, Deo gratias, multum est, impendatis, videlicet ut in curia archiepiscopi et fratris vestri archidiaconi justas partes Ecclesiae tueamini, nec persecutorum ejus assultus praevalere patiamini. Vos autem, reverende Pater, districtum examen judicii in quo stabitis, pro vobis et pro curae vestrae commissis rationem redditurus, semper metuentem et caventem, longo tempore omnipotens Deus in anima et in corpore tueatur incolumem ad honorem suum, et profectum vestri et Ecclesiarum quas regitis, et ad exemplum bonorum qui vos voluerint imitari. Amen.