EPISTOLA LVI. RATBERTO ABBATI.
Bonis omnibus amplectendo Ratberto Lupus in Domino salutem.
Habita diligenter opportunitatis ratione, suggessi domino regi, annitente Vulfegiso nostro, super Ivone id vos postulare ut quoniam nec ad monasterium remeasset, et verisimile esset eum quae fuerit solitus iterare, si quando reverti tentaret, ne in sui aliorumque perniciem potestatis ejus praesidio muniret. Siquidem esset indignum ejus majestate, nisi resipiscentibus, perversis aperire accessum, 99 nedum impunitatis indulgere securitatem. Ille, quo solet vultu cum gratiosus apparet, post quaedam alia, jure se ipsi monacho deinceps negaturum auctoritatis aditum respondit, quo hactenus uti contempserit, atque hoc sibi satius videri ne pereat ut constringatur convenienti custodia priusquam societatis communionem recuperet. Nos vero, tametsi offerret quae sperare vix omnino possemus, idque, ut par erat, amplecteremur, vos nec citra decretum. Regulae subsistere nec ultra velle progredi constanter astruximus. De liberalitate vestra quid sentiam nolui praecipiti declarare praeconio, donec experirer an copia piscium, quae ventura erat cum maxima, tum etiam, ut opinabar, optima, mei supergrederetur ingenioli facultatem.