EPISTOLA XIII AD MAGISTRUM G. CARDINALEM
Magistro G. cardinali, A. prior Ecclesiae Christi Cant., salutem.
Quam nobis admodum utilem et necessariam in curia Romana consuevimus habere vestram dilectionem, in tribulationibus et angustiis quibus urgemur non modicum doluimus et dolemus nimis esse remotam. Et licet locorum distantia separemur ab invicem, animi tamen nostri affectus quo individue vestrae adhaeremus reverentiae, a vobis nullatenus potest separari. Sane pro nepote vestro in partibus nostris quoad potuimus fecimus, inde magis anxii quod in causa sua juxta quod desideravimus, non est magis profectum. Quoniam excepta etiam ea affectione qua vobis astringimur, idem ipse suo nomine promeruit et in dies promeretur, ut qui viderit ejus vitam et conversationem, debeat affectuosius ejus profectibus invigilare. Placeat ergo paternitati vestrae ipsum clementiori oculo respicere, quatenus in stadio quo in agone contendit possit expeditius currere et ad ejus cui addictus est disciplinae provectum debeat alacriori animo pervenire. Quantum vero in nobis erit et opportunitas data fuerit, ejus necessitatibus propensiorem curam inpendemus.