VIII.  Gregorii epistola ad clerum et populum Matisconensem.--Ut Landrico Matisconensi episcopo a se ordinato reverentiam et adjutorium impendant.   (Anno 1074.) [Dom BOUQUET,  Recueil des historiens,  XIV, 575.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, clero et populo Matisconensis Ecclesiae salutem et apostolicam benedictionem.
Quanta sit erga vos et locum vestrum apostolicae sedis benevolentia, ex amore quem in episcopum vestrum habemus cognoscere datur, qui episcopalis officii benedictionem et dignitatem per impositionem manuum nostrarum, auctore Deo, suscepisse dignoscitur. Caeterum, ut ordinationis suae certa demonstrare possit indicia, sicut oportere cognovimus, cum litteris nostris et apostolico sigillo eum ad vos remisimus, admonentes vos et apostolica auctoritate praecipientes, ut eum omni dilectione et gaudio recipientes unanimiter honoretis, et reverentiam quae patri debetur et episcopo, fideli obedientia ac devota subjectione sibi exhibeatis, attendentes Dominica verba: Qui vos audit, me audit: et qui vos spernit, me spernit . Tanto enim laetioribus animis hunc suscipere, venerari, timere debetis, ac diligere, quantum eum ab omni Simoniaca ambitione purum et incontaminatum, nec aliunde quam per ostium ad custodiam animarum vestrarum in Ecclesiam introisse, et episcopalis vigilantiae speculam constat ascendisse. Proinde nos multum vobis congaudentes rogamus et admonemus dilectionem vestram, quatenus ad regendam sibi commissam Ecclesiam, ejusque jura conservanda, et ubi opus fuerit recuperanda, quantum valetis, consilium sibi et adjutorium praebeatis, et in omnibus quae ad Christianam religionem pertinent, ejus admonitionibus acquiescatis, scientes sibi ac vobis, et Ecclesiae, cujus in Christo spiritales filii estis, apostolica suffragia, quantum, Deo praestante, possumus, ad libertatem fidei vestrae et nostram, profectumque salutis, ubique prompta atque parata fore.
( Landricum ) (Luc. X. 16)