XXXVIII.  Gregorii papae VII privilegium pro monasterio S. Benigni Divionensis.   (Anno 1078.) [PERARD,  Recueil de pièces pour servir à l' histoire ae Bourgogne,  pag. 192.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili filio GERENTONI, abbati Divionensis monasterii, ejusque successoribus regulariter promovendis in perpetuum.
Supernae miserationis respectu, ad hoc venerabilis Ecclesiae curam suscepimus et apostolici modaraminis sollicitudinem gerimus, ut justis precantium votis intenta benignitate faveamus. Proinde, dilecte in Domino fili, Gerento abbas, petitionibus tuis grato occurentes assensu, libertati ac quieti monasterii vestri, auctore Domino, duximus providendum. Si quidem ipsum coenobium sub sedis apostolicae protectione suscipimus, et obeunte te, nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quorumlibet successorum nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, secundum timorem Dei et regulam sancti Benedicti, elegerint, maxime de eadem congregatione, si idoneus inventus fuerit. Quod si talis, qui huic regimini congruat, inter eos inveniri non possit, aliunde sibi Patrem et magistrum expetant, et Lingonensi episcopo consecrandum ordinandumque provideant, si tamen ipse episcopus gratiam apostolicae sedis habuerit, et canonice ipsam ordinationem facere voluerit. Quod si aliquid horum obstiterit, liceat electo ejusdem monasterii, aut ad apostolicam sedem recurrere, aut a quocunque voluerit religioso episcopo consecrationem et clericorum ordinationes atque caetera quae ad episcopum pertinent suscipere. Statuimus etiam ne ab episcopo vel ministris Lingonensis Ecclesiae divina vestro monasterio interdicantur officia, sed continue celebrentur, nisi eisdem causis fratres cessare oporteat quae sedis apostolicae praesulis Benedicti determinatione distinctae sunt. Illam quoque in monachis tuis quietem ac libertatem, quam idem praesul decreto suo firmavit, nos beati Petri et nostra auctoritate intemeratam perpetuo manere sancimus. Quicunque vero clericorum vel laicorum sese in monasterio vestro voluerint conferre, vobis liceat eos sine aliqua contradictione recipere, dummodo proprie excommunicati non fuerint vel nominatim interdicti. Confirmamus etiam vobis ecclesias vestras, quascunque nunc possidetis, seu quas, largiente Deo, in posterum canonice possidebitis, statuentes ut nullus clericorum sine assensu vestro in eis audeat ministrare; sed quotiescunque in aliqua earum minister fuerit subrogandus, vos idoneum ad hoc eligentes, episcopo praesente, qui episcopus curam ei animarum injungat, et sic vobis de temporalibus, episcopo vero de spiritualibus debeat respondere. Si quis autem contra hanc formam in eisdem ecclesiis ministrare praesumpserit, nos eum ab officii sui exsecutione suspendimus; claustro etiam, in quo monasterium vestrum situm est, eam libertatem et immunitatem concedimus quam illustris rex Robertus noscitur contulisse, ut ab omni invasione et violentia ducis et hominum suorum sit in perpetuum liberum ac securum, ita ut nihil prorsus a torrente, qui castri sanctique causam dividit, aliquis vel auferre praesumat vel accipere. Ecclesiam quoque Beati Germani de Laré, ubi sanctimoniales consistunt, vobis perpetuo confirmamus possidendam, et ut ipsae sanctimoniales nunquam a subjectione Ecclesiae Divionensis se removeant, sub anathemate prohibemus, sed semper per vestram providentiam gubernentur. Decernimus itaque ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, et ablata retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnino integra conserventur, eorum pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnibus profutura. Si qua autem ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam agnoscens, contra eam temere venire tentaverit, et admonita semel et secundo, non congrua satisfactione emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem, praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Gregorius sanctae catholicae Ecclesiae episcopus. Data Laterani, per manum Joannis R. Ecclesiae diaconi cardinalis, XIII Kal. Julii, anno ab Incarnatione Domini 1078, indictione I, pontificatus autem domni Gregorii PP. VII, VI.