LXXI.  Privilegium pro ecclesia S. Mariae Ilbenstadensi.   (Anno 1144, Dec. 2.) [HUGO,  Annal. Praem.,  I, 654.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ANTONIO Elvestadensi praeposito ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis, in perpetuum.
Quoties illud a nobis petitur quod rationi et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et B. Dei genitricis semperque virginis Mariae Elvestadensem ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis. In villa Eberbach censum unius mansi vinearum, et in Attavilla censum dimidii mansi quam frater noster Henricus Moguntinus archiepiscopus vobis donavit, et scripto suo firmavit. Prohibemus autem ut ejusdem loci advocatiam nullus sibi usurpare liceat; sed sicut hactenus ab omni advocato libera et quieta de caetero maneat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva apostolicae sedis auctoritate, et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita; si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Baronis, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi, IV Nonas Decembris, indict. VII, Incarnationis Dominicae 1144, pontificatus vero domni Lucii papae II anno I.