CCCXXIV.  Privilegium pro abbatia Septem-Fontium.   (Anno 1138, Nov. 10.) [HUGO,  Annal Praemonst.,  II, p. 495.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio JOANNI abbati de Septem-Fontibus, ejusque successoribus regulariter profitentibus in perpetuum.
Apostolicae sedis clementiae convenit religiosorum precibus aures accommodare, et eorum quieti et utilitati salubriter providere; ideoque, dilecte in Domino fili Joannes abbas, tuis desideriis clementer annuimus, monasterii de Septem-Fontibus cui Deo auctore praesides, praesentis scripti pagina communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona inpraesentiarum idem venerabilis locus juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant, in quibus haec propriis nominibus duximus exprimenda: ex dono videlicet Joannis de Runiaco, Lamberti et Hugonis filiorum ejus, Raeiri de Fanon, Jacobi, Hugonis . . . . . Praeterea molendinum atque atrium et officinas eorum usibus necessarias cum caeteris supradictis a praefato nostro Rainaldo archiepiscopo vobis corroboratas, praesenti decreto vestrae Ecclesiae confirmamus; adjicientes etiam ut ordo canonicus qui secundum beati Augustini regulam, et institutionem fratris nostri bonae memoriae Norberti archiepiscopi in eadem est ecclesia stabilitus, futuris temporibus ibidem perpetuo conservetur; sancimus etiam ut nulli fratrum ejusdem ecclesiae post factam ibi professionem absque vestro assensu et capituli ipsius loci, ad aliam ecclesiam liceat transmigrare, nec eumdem transfugam cuiquam suscipere liceat vel tenere, qui etiam si invitatus canoniceque commonitus redire noluerit, abbas in eum canonicam sententiam perferendi habeat facultatem. De laboribus quos propriis manibus vel sumptibus colitis decimam a vobis exigi omnino prohibemus. Verum ecclesiastica sacramenta a dioecesano episcopo suscipietis, si quidem Catholicus fuerit, et gratiam atque communionem apostolicae sedis habuerit, eaque vobis sine pravitate et exactione voluerit exhibere; alioquin Catholicum, quemcunque malueritis, adeatis antistitem, qui nostra fultus auctoritate, quod postulatur indulgeat. Nulli ergo hominum fas sit praesentem vestram ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnia vobis integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus profutura. Si quis sane ausu temerario huic nostrae constitutioni scienter contraire praesumpserit, secundo tertiove commonitus, si non praesumptionem suam congrua emendatione correxerit, excommunicationi subjaceat; conservantes autem haec omnipotentis Dei, beatorum Petri et Pauli apostolorum gratiam consequantur. Amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus, etc. Datum Laterani per manum Lucae presbyteri cardinalis agentis vicem domni Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, IV Idus Novembris, indictione I, Incarnationis Dominicae anno 1138, pontificatus vero D. Innocentii II papae anno VIII.