DXLVII.  Thebaldi episcopi Parisiensis et canonicorum S. Genovefae litem de paroecia ecclesiae S. Joannis decernit.   (Anno 1146-53, Jan. 8.) [  Cartulaire de Notre-Dame de Paris,  I, 30.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, THEOBALDO Parisiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Ne oblivionis obscuritas per dissuetudinem humanis mentibus ingeratur, quod super causarum litigiis judicatum fuerit vel decisum, scriptura debet memoriae commendari, ut per hoc secutura posteritas habeat quid futuris temporibus evidenter agnoscat. Qualiter igitur controversia, quae inter te ac filios nostros canonicos Sanctae Genovefae, super parochia ecclesiae Sancti Joannis, agitabatur, in nostra fuerit praesentia terminata, praesentis scripti serie praecepimus adnotari. Asserebas, siquidem, tu frater episcope, quoniam jus quod habebas, in eadem parochia praedicti fratres tibi nullo modo exsolvebant, et cum constaret quod ad te parochia pertineret, sacerdotem, qui eidem parochiae spiritualia ministraret, curam animarum a te debere suscipere affirmabas. Dicebas enim, quia si qui erant in eadem parochia ligandi vel solvendi, presbyter qui pro tempore eamdem parochiam gubernabat, ad tuum mandatum ligabat vel solvebat. Sponsas quoque benedicendas, benedictionem, mulieres de partu surgentes, purificationem, et qui apertis criminibus tenebantur in ecclesia matrice poenitentiam percipere asserebas. Canonici autem quae a te asserebantur non negantes, dicebant quod servitores canonicorum, qui in eadem parochia consistebant, per canonicos et non a Parisiensi episcopo solvi consueverant vel ligari: et presbyter qui in eadem ecclesia ministrabat, a XI annis retro et ante, a decano S. Genovefae, et non ab episcopo, curam animarum susceperat. Nos igitur super his tam tuas quam praedictarum fratrum rationes plenarie cognoscentes, fratrum nostrorum communicato consilio, judicavimus quod sacerdos, qui debebit eidem parochiae deservire, sive sit regularis canonicus, sive non, a te, frater episcope, curam animarum suscipiat, et supradictos parochianos, ad mandatum tuum, liget et solvat. Si vero tu in aliquem ejusdem parochiae vel in omnes excommunicationis vel interdicti sententiam, emergente causa, promulgaveris, sacerdos, donec ipsa sententia relaxetur, nec excommunicatis, nec interdictis divina officia celebrabit. Benedictiones sponsarum, purificationes de partu surgentium, publicas poenitentias idem sacerdos non usurpabit. Porro, si praedictae capellae sacerdos talis aliquando repertus fuerit, qui divina ministrare non debeat, tu illud abbati et fratribus suis nuntiare debebis, et illi, veritate cognita, eo amoto, alium tibi praesentent, cui animarum curam committas. Qui tamen presbyter tibi nec circatam, nec synodaticum solvet. Nulli ergo hominum liceat hanc nostrae definitionis paginam temerario ausu infringere, etc. Datum Laterani, sexto Idus Januarii.