CI. *  Urbanus II omnibus per Saxoniam Ecclesiae catholicae filiis significat He[rrandum] episcopum Halberstadensem consecratum a se esse. Cui ut obediant praecipit. Omnes ab invasoris fidelitate solvit.  
           (Ad consecrationem Herrandi referenda haec verba sunt: « Actum Romae in ecclesia S. Mariae quae dicitur Nova, IV  Kal. Febr. [Dominico die 29 Jan.], anno Dom. Inc. 1093, pont. an  VI) . » (Anno 1094).[WEDEKIND,  Noten zu einigen Geschichtschreibern des deutschen Mittelalters.--Hamburg 1823, in-  8º, III, 293, teste Jaffé  Regesta pontif. Rom.,  p. 459]. CII.  Urbani II epistola ad clerum et populum Halberstadensem.--Laudat quod episcopo in schisma delapso alium loco ejus elegerint, quam electionem approbat  . (Anno 1094).[MANSI,  Concil.  XX, 708].
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis, clero ac populo Halberstadensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Non exigua salutis vestrae jactura perpenditur quod tandiu Ecclesia vestra pastoris est solatio destituta. Venerabilis siquidem frater noster, quem communi consensu secundum sanctorum canonum scita in pontificem vobis elegeratis, schismaticorum vi cogente, partim dolis et blanditiis, partim terroribus et minis, a vestra est Ecclesia contra sanctiones canonicas et consuetudines ecclesiasticas conturbatus. Neque vero licuit susceptam semel juste et canonice pro apostolicae sedis licentia vel permissione deserere. Respexit tamen vos supernae miserationis dignatio, cum eum ad sanctorum apostolorum limina, et ad praesentiam nostram venire concessit. Nos igitur, quibus, licet indignis, pro apostolorum principis vice ac loco cunctarum per orbem terrarum cura ac dispositio cernitur imminere, ipsius electionem justam atque canonicam cognoscentes praesentisque temporis necessitatem, quod a Moguntina sede accipere consecrationem in tanta schismaticorum tempestate non posset, considerantes, eum in prima primorum apostolorum principis sede, annuente Domino consecravimus, consecratum ad vos cum praesentium litterarum commendatione remittimus. Vos itaque antiquae fidei et obedientiae memores tanto eum devotius illic usque suscipite, quanto amplius vos vestrae salutis et fidei vestrae apostolicae Ecclesiae debitores esse cognoscitis. Sanctae siquidem memoriae, noster in sede apostolica praedecessor Gregorius II primum vestrae gentis archiepiscopum beatum Bonifacium pallio donans, et vicis suae auctoritatis corroborans vestrae ecclesias instruxit religionis. Et nos igitur diuturnam vestrae Ecclesiae desolationem pro nostri officii debito perpendentes, hunc ad vos salutis vestrae dirigimus instructorem. Quem vos eo reverentius suscipere et obedientius convenit exaudire, quo eum ab ipso fidei et salutis vestrae fonte conspicitis destinatum. Omnis autem qui eum ut pastorem suum debito honore atque affectione tractaverit, nos omnipotentis Dei et apostolorum ejus donamus benedictione; qui vero huic constitutioni nostrae obviam ire tentaverit, clericos quidem a clericatus officio removemus; laicis autem gratiae apostolicae consortium interdicimus. Illum nimirum, qui se in vestram Ecclesiam post hujus catholici pastoris electionem praesumptuose, ac irreverenter ingessit, nos cum pro personae inutilitate, tum pro vestrae Ecclesiae necessitate ab usurpatione indebita per praesentis decreti paginam omnibus modis sequestramus, et omnes qui ei sacramento adstricti sunt, quatenus ad episcopatus honorem ab ejus fidelitate absolvimus. Hunc ergo, dilectissimi in Christo filii, tanquam angelum Domini et catholicae fidei legatum excipite, huic tam in divinorum quam in saecularium negotiorum consiliis obedite. Sane quae catholicorum in vestris partibus episcoporum magna est raritas, si, quid et in alienis parochiis disposuerit, ex abundantiori apostolicae gratiae, et nostrae auctoritatis disposuerit plenitudine, ratum inconvulsumque permaneat. Omnipotens Dominus apostolorum suorum meritis vos a peccatis absolvat, et aeternae vitae consortes efficiat.