LIBER PRIMUS. DESIDERII EPISTOLAE AD DIVERSOS. EPISTOLA PRIMA. DESIDERII AD SALUSTIUM EPISCOPUM.
Domno sanctissimo, atque prae optimis mihi in Christo diligendo Salustio praesuli Desiderius vester.
Multiplices et ineffabiles vestrae beatitudini pro inquisitionis studio vel eulogiarum praecepta benedictione gratias jure persolvimus, et quamlibet indigni, Domini optamus pietatem, qui nobis citius locum tribuat vestrae gratiae serviendi. Illud namque quod zelo zelati estis pro nostra exiguitate, non omittitis solertiam egregii et nobilis pastoris, dum viriliter et vigilanter agere adorti estis. Utinam etiam in nobis divina pietas perficere dignaretur. Quia ille recte vigilat, qui aspectu veri luminis, et intimae contemplationis semper oculos apertos gerit. Qua de re necesse est ut mentem semper ad interiora et sublimia suspendamus; ne per torporis negligentiam ad ima trahamur. Igitur de eo quod sollicitudo vestra sciscitare studuit, vestra dilectio comperiat omnes optimates et principes, juxta quod antea cum ipsis habebamus conglutinatam amicitiam, gratias Christo, qui est bonorum omnium dispensator, satis amabiliter nos receperunt; et nos eos eatenus in Dei nomine retinemus, ut charitas mutua nunquam decidat, sed aucta magis in dies florescat; et cum amico vestro Flavado firmiter et amabiliter in charitate consolidati sumus. De caetero satis, et cum plenissimo affectu, ut praefati sumus, pro tantae inquisitionis vestrae dilectione gratias agimus. Salutamus praeterea vestram almitatem eo affectu quo nobis oblata esse non ambigo, et supplex quaeso, ut pro mea extremitate pio Domino digneris exorare. Vale, vir Dei, et memento mei.