EPISTOLA LXV. AD EUMDEM.
Venerabili domino, et amico de meritis diligendo WILLELMO, Dei gratia tituli Sancti Petri ad Vincula presbytero cardinali, et apostolicae sedis legato, THOMAS eadem gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis, salutem, et contra principum insolentiam fortitudinem
Gratias habemus dilectioni vestrae, quod litteris celsitudinis vestrae parvitatem nostram nunc tandem visitare dignatus estis, quae quidem ex praesentis temporis statu pensatur a multis, non ex praeterito, quam Deus in tuturo de misericordia sua, cum voluerit, et dignum judicaverit, erigere poterit in meliorem. Quod dicitis, sicut videtur multis, vos in varia proposita circa dilectionem nostram esse distractum, hoc factum fuisse utilitatis nostrae causa, ne haberemini suspectus a rege, quo minus fieret devotus Romanae Ecclesiae, minusque benignus ad faciendam nobiscum pacem, novit Deus, qui inspector est cordium, ipseque rei manifestabit effectus. Si vero nunc temporis descendistis in terram suam, prout litterarum vestrarum habet continentia. ad decidendas quaestiones, quae inter nos et ipsum vertuntur, sicut magis expedire videritis Ecclesiae, hoc certe possibile est. Verumtamen credimus nos pro certo nosse, ad quid veneritis, et ad quid debeamus suscipere. Unde est quod discretionem vestram quam plurimum exhortatam cupimus esse in Domino, ut sic vos in hoc negotio habeatis, ut inde sit honor Deo, relevamen Ecclesiae, gloria vobis in populo et gente. Si vero aliquid boni et pacis nobis et Anglicanae Ecclesiae per operam vestram et industriam acciderit, gratias Deo, et vestrae sollicitudini. Et utinam pio compassionis attendatis affectu, quanta nos et Ecclesia Anglicana sustinuerimus gravamina, et adhuc sustineamus, quantumque laedatur universalis Ecclesia in nostro gravamine. Ad hoc quidem negotium universorum respiciunt oculi, ipsiusque finem exspectant, in quo vel sumet sibi cornua principum insolentia, vel quod dignius est, sustinebit defectum. Et utinam magis patiatur defectum, quam ex adventu vestro resumat vires. Valete, et ut nobis sit melius et Ecclesiae, valete semper.