LXV.  Monasterii S. Mariae Ebroniensis protectionem suscipit possessionesque ac privilegia confirmat, petente Hugone archiepiscopo Turonensi.   (Anno 1144, Nov. 4.) [  Institut des provinces de France,  2º série, instrumenta, tom. I, p. LXXIX. 1º chartulario Ebroniensi.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GAUFRIDO abbati Ebroniensis monasterii, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis in perpetuum.
Desiderium quod a religiosis ad religionis propositum animarum salutem pertinere monstratur, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Eapropter, dilecti in Domino filii, venerabilis fratris nostri Hugonis Turonensis archiepiscopi metropolitani vestri, religiosorum quoque virorum Garnerii abbatis et fratrum Majoris Monasterii precibus inclinati, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et Beatae Dei genitricis semperque virginis Mariae Ebroniensem Ecclesiam in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscepimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum oblatione, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: ecclesiam Sancti Martini in Ebroniensi burgo sitam, cum omnibus suis pertinentiis; ecclesiam Sancti Vigoris de Nigello; ecclesiam Sancti Martini de Monte-Securo; ecclesiam Sancti Georgii de Gesna; ecclesiam Sancti Petri de Chaalon; ecclesiam de Basogia de Monte-Pinsonis; ecclesiam Sanctae Mariae de Bedisco; ecclesiam Sancti Gervasii de Campo Genestoso; ecclesiam Sancti Nicolai de Trahant; ecclesiam Sancti Petri de Isiaco, ecclesiam Sancti Martini de Castris; ecclesiam Sancti Martini de Curis; ecclesiam Sancti Martini de Lunayo; ecclesiam Sancti Dionysii de Orcis; ecclesiam Sanctae Susannae. In supradictis vero ecclesiis, consuetudines quae circades vocantur, et de synodis episcopalem partem a Cenomanensibus episcopis vobis canonice concessas. Coenobium ipsum cum adjacenti burgo; ecclesiam Sancti Martini de Campis in eodem burgo sitam; ecclesiam Sancti Petri de Tortiaco; ecclesiam Sancti Leodegarii de Vivariis; ecclesiam Sancti Petri de Vulteriaco; ecclesiam Sancti Cenerati, ecclesiam de Campo-Aionis; capellam de Tilliaco; ecclesiam Sancti Supitii de Vegia; ecclesiam Sancti Leodegarii; ecclesiam Sancti Xisti de Capella; ecclesiam Sancti Gervasii de Breiaco; ecclesiam Sancti Paduini de Campis; ecclesiam Sanctae Gemmae; ecclesiam Sancti Martini de Araone; ecclesiam Sancti Frontonis de Mezengiaco; ecclesiam Sancti Christophori; ecclesiam Sanctae Mariae de Cambiaco; ecclesiam Sancti Petri in eadem villa sitam; ecclesiam sancti Germani de Hatevella; capellam Sancti Audoeni; capellam Sancti Treicii; capellam Sancti Giraldi; capellam Sanctae Mariae de Barben; ecclesiam Sancti Cypriani de Baconeria; ecclesiam de Andoliaco; ecclesiam de Intramis: ecclesiam de Ruilliaco; ecclesiam de Frumenteriis; ecclesiam Sancti Martini de Agniculo; ecclesiam Sancti Martini de Bosco; ecclesiam Sancti Symphoriani de Martigniaco; Capellam Sancti Martini de Cadurcis; capellam sancti Vigoris de Mengniaco; ecclesiam de duabus Avallis; ecclesiam S. Audoeni; ecclesiam Sanctae Mariae de capella; capellam Sanctae Mariae de Lynceio; ecclesiam Sanctae Mariae de Chimiriaco ; ecclesiam de Moolayo; ecclesiam Sancti Petri de Chama; ecclesiam Sancti Stephani de Thorigniaco. Jus vestrum in ecclesia de Nova Villula, decimae quas habetis in parochia de Pareneio; in parochia de Ameneio, in parochia de Tanneia; in parochia de Courcite; in parochia de Parennis; in parochia de Cigneio; in parochia Sancti Joannis super Arvam, capellam Sanctae Mariae in Campo Divino. Sanximus etiam ut presbyteri qui parochialibus vestris ecclesiis deserviunt, juxta decretum praedecessoris nostri bonae memoriae Urbani papae de cura plebis, episcopo rationem reddant, vobis autem pro rebus temporalibus debitam subjectionem exhibeant. Porro, quoniam in damnum antiquarum ecclesiarum novae ecclesiae vel capellae non debent construi, prohibemus ut nullus intra parochias vestras novam ecclesiam vel capellam aedificare praesumat. Pravam vero illam consuetudinem ex qua archidiaconi vel clerici in substitutione abbatis vestri monasterii centum solidos a vobis exigunt, omnimodis abolemus, et ne quis eos de caetero dare vel exigere audeat, auctoritate apostolica prohibemus. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia vel violentia praeponatur; sed liceat vobis communi consilio, vel partis consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam absque ullius contradictione abbatem eligere. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva apostolicae sedis auctoritate, et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam venire temere tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen. Datum Lat. per manum Baronis, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi, II Nonas Novembris, indictione VII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domni Lucii II, papae anno I.
( alias Chimeriaco)