CCXVIII.  Monasterii S. Remigii Remensis privilegia quaedam confirmat.   (Anno 1107.) [VARIN,  Archiv. admin. de la ville de Reims,  tom I, I e  part., p. 255.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio AZENARIO abbati venerabilis monasterii Sancti Remigii quod secus urbem Remensem situm est, ejusque successoribus regulariter promovendis in perpetuam rei memoriam.
Sicut injusta poscentibus nullus est tribuendus effectus, sic legitima desiderantium non est differenda petitio. Tuis igitur, fili charissime Azenari, justis petitionibus annuentes, B. Remigii monasterium cui Deo auctore praesides, decreti praesentis auctoritate munimus. Statuimus enim ut Guidonis bonae memoriae Remensis episcopi concessio, quam beato Leone nono intercedente vestro monasterio contulit, firma semper et inviolata permaneat: ut videlicet in mercato quod XII Kalend. Novembris penes burgum B. Remigii fieri consuevit, praeter abbatem aut abbatis ministros, nullus quisquam violenter accipiat, nullus et convenientes laedere aut bonis suis exspoliare praesumat. Coenam etiam quam in duabus B. Remigii solemnitatibus apud coenobium vestrum, Remenses episcopi immodeste accipere consueverunt, nos juxta praedictorum praesulum deliberationem ab eodem coenobio removemus. Alios quoque sumptus ab eo vel ejus ministris exigi prohibemus, sicut a praenominato Guidone per manum B. Leonis remissi sunt. Porro tam tibi quam successoribus tuis facultatem concedimus in causis gravioribus Romanam Ecclesiam appellare, nec Remensibus episcopis liceat vos a visitatione sedis apostolicae prohibere. Praeterea quaecunque praedia, quaecunque bona, B. Remigii monasterium juste hodie possidet, quaecunque etiam in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium legitime poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Decernimus itaque ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem monasterio justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemium aeternae pacis inveniant. Amen, amen. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus, signavi. Data Antissiodori per manum Joannis, diacon. cardin. ac bibliothecarii, indict. XV, anno 1107; pontificatus autem domni Paschalis secundi papae VIII.