XLI.  Monasterium S. Blasii in protectionem apostolicam recipit, et confirmat liberam advocatium.   (Anno 1126, Mart, 28.) [GERBERT,  Hist. Nigrae Silvae,  tom. III, p. 59.]
HONORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio BERTOLDO abbati monasterii S. Blasii, quod in Constantiensi episcopatu, in loco videlicet qui Nigra Silva dicitur, situm est, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Domino commissa est, ut religiosas diligamus personas, et bene placentem Domino religionem modis omnibus propagemus, nec enim Domino gratus aliquando famulatus impenditur, nisi ex charitatis radice procedens a puritate religionis fuerit conservatus. Proinde nos supplicationi tuae clementer annuimus, et B. Blasii monasterium, cui Deo auctore praesides, cum omnibus ad ipsum pertinentibus apostolicae sedis tuitione munimus. Statuimus enim, ut quaecunque hodie idem monasterium juste et legaliter possidet, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant. Nulli igitur omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Consecrationes altarium sive basilicarum, ordinationes monachorum, chrisma, oleum sacrum, et caetera ad opus episcopale officium pertinentia, a Constantiensi episcopo, in cujus estis dioecesi, accipiatis, si tamen catholicus fuerit, et gratiam ac communionem apostolicae sedis habuerit, et si ea gratis ac sine pravitate voluerit exhibere, alioquin liceat vobis catholicum, quem malueritis adire antistitem, et ab eo consecrationis sacramenta percipere, qui apostolicae sedis auctoritate fultus, quae postulastis. indulgeat. Sepulturam quoqne ejusdem loci omnino liberam esse decernimus, ut eorum qui illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat. Porro laicos sive clericos saeculariter viventes ad conversionem suscipere nullius episcopi vel praepositi contradictio vos inhibeat. Obeunte te nunc ejus loci abbate vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi quolibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem, et B. Benedicti regulam elegerint. Ad haec salva Constantiensis episcopi reverentia, confirmamus vestro monasterio cellam de silva Swarzwalt a S. Reginberto constructam cum omnibus possessionibus, praediis, et terris ad eam pertinentibus. Confirmamus etiam dispositionem illam, quam bonae recordationis Heinricus IV imperator de monasterii vestri libertate et advocatia constituit, et praedecessor noster felicis memoriae papa Calixtus auctoritatis suae privilegio roboravit, atque dilectus filius noster Lotharius rex praecepti sui firmitate munivit, et nos communi fratrum nostrorum episcoporum et cardinalium deliberatione ratam habuimus, ut videlicet in advocati electione abbas liberam habeat potestatem cum fratrum suorum consilio talem eligere, quem ad defensionem libertatis monasterii bonum et utilem esse cognoverit, qui non pro terreno commodo, sed pro Dei amore ac peccatorum suorum venia, nec non et aeternae benedictionis mercede advocatiam ipsam bene habere cupiat et tractare. Si autem calumniator potius quam advocatus existens monasterii bona pervaserit, et non magis ea defenderit, et semel, secundo tertiove commonitus nullatenus emendaverit, abbas habeat facultatem cum fratrum consilio alium ibi utiliorem statuere advocatum, quatenus sicut a praedicto Heinrico imperatore, et a praefato filio nostro Lothario rege judicio definitum est, coenobii vestri libertas modis omnibus a jure sit alienata Basileensis ecclesiae. Ad indicium autem nostrae tuitionis et concessae vestro monasterio libertatis, aureum unum quotannis Lateranensi palatio persolvetis. Si quae igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen. Ego Honorius catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Crescentius Sabinensis episcopus. Ego Petrus Portuensis episcopus. Ego Vitalis Albanus episcopus. Ego Guillielmus Praenestinus episcopus. Ego Bonifacius presbyter cardinalis tituli S. Marci. Ego Gg. presbyter cardin. tit. Apostolorum. Ego Benedictus presbyter cardinalis tituli Eudoxiae. Ego Joannes presbyter cardinalis tituli S. Caeciliae. Ego Desiderius presbyter cardinalis tituli S. Praxedis. Ego Petrus cardinalis presbyter tituli S. Susannae. Ego Saxo presbyter cardinalis tituli S. Stephani. Ego Joannes presbyter cardinalis tituli S. Grisogoni. Ego Sigizo presbyter cardinalis tituli S. Xisti. Ego Aldericus presbyter cardinalis tituli Pamachii. Ego Hubertus presbyter cardinalis tituli S. Clementis. Ego Petrus tituli Calixti presbyter cardinalis. Ego Petrus presbyter cardinalis tituli S. Marcelli. Ego Deusdedit presbyter cardinalis tituli S. Laurentii in Damaso. Ego Gregorius S. Angeli diaconus cardinalis. Ego Stephanus diaconus cardinalis S. Mariae in Cosmedin. Ego Jonathas diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani. Ego Gregorius diaconus cardinalis SS. Sergii et Bachi. Ego Joannes diaconus cardinalis S. Nicolai de carcere. Ego Angelus diaconus cardinalis S. Mariae in Donnica. Ego Stefanus diaconus cardinalis S. Luciae. Ego Petrus diaconus cardinalis S. Mariae in via Lata. Ego Hugo diaconus cardinalis S. Theodori. Datum Laterani per manum Aimerici S. Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii V Kal. Aprilis, indictione IV, Incarnationis Dominicae anno 1126, pontificatus autem domni Honorii II papae anno secundo.