EPISTOLA CLXXX. AD J. CARDINALEM DIACONUM.
Venerabili domino et amico charissimo J., sanctae Romanae Ecclesiae cardinali diacono, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, affectum pium, et si quem potest charitas officiosa famulatum.
Amantium se mutuo sibi corda loquuntur, et affectione quadam insolubili mentes amicorum, etsi locali distent spatio, potenter tamen intus operante virtute, firme sibi connexae sunt. Praesentem enim exhibet amor sibi, quem diligit, et unicum sibi quod amodo charitas abesse non sinit. Hinc est quod non obstantibus locis, ut praesentes sibi in necessitate subveniunt, et Christi legem adimplendo, sua vicissim onera sustinere non omittunt. Hac suggerente charitate, charissime, et de vestra nobis benevolentia plurimum suadente, dilectae nobis in Domino preces sublimitati vestrae porrigimus, quatenus praesentium latoris et fratrum ejus, monachorum de Waledene causam diligenter attendatis et ipsis amore Dei nostraque prece, prout eorum expedire videritis necessitati, provideatis. Quanta enim opprimantur injustitia, ex litteris dilecti fratris nostri domini Exoniensis intelligetis, et juxta datam a Domino vobis sapientiam oppressis pie subveniendo, remuneratorem ut speramus Dominum, et nos gratiae et servitii debitores habebitis. Valete.