XXIII.  Friderici I imperatoris ad Eugenium.--De electione et coronatione sua pontificem certiorem facit.   (Anno 1152, Mart.) [PERTZ,  Monum. Germ. hist.,  Legg. t. II, p. 89, ex codice Wibaldi Malmundariensi.]
Dilectissimo in Christo Patri suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, FRIDERICUS Dei gratia Romanorum rex et semper Augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.
Patrem patriae decet veneranda priscorum instituta regum vigilanter observare, et sacris eorum disciplinis tenaci studio inhaerere, ut noverit regnum sibi a Deo collatum legibus ac moribus non minus adornare, quam armis et bello defensare. Solemnem itaque imperii Romani morem a proavis nostris, imperatoribus videlicet et regibus, ad nos transmissum sequentes, legatum nostrum, virum et discretum et honestum E. venerabilem Bavenbergensem episcopum, adjunctis sibi H. Trevirensi electo, et A. Everacensi abbate ad vestrae sanctitatis praesentiam et ad Urbem destinare curavimus, ut tam ex praesentis paginae indicio quam ex ipsorum viva voce de nostris provectibus et totius Ecclesiae ac regni statu certiores esse possetis. Itaque quando placuit terribili, et ei qui aufert spiritum principum, terribili apud reges terrae, in cujus manu sunt omnium potestates et omnium jura regnorum, felicis memoriae patruum ac nutritorem nostrum gloriosum Romanorum regem Conradum de praesenti vita evocare, universi principes regni, tanquam divino Spiritu suscitati, decima septima die post depositionem ejus, in oppidum Frankenevurt, tam per se ipsos quam per responsales honoratos convenerunt, et absque ullius morae interjecto spatio, eadem die cum ingenti divinitus data concordia, ipsi principes et caeteri proceres cum totius populi favore et alacritate nos in regni fastigium elegerunt. Quinta postmodum die, id est transacta proxime mediante quadragesima, pari et eodem consensu cum benevola populi acclamatione in oppido Aquisgrani nos per sacratissimas devoti filii vestri Arnoldi Coloniensis metropolitani, et venerabilium episcoporum manus oleo sanctificationis regaliter unxerunt, et in solio regni cum benedictione solemni collocaverunt. Nos vero in multiplicibus regiae dignitatis ornamentis, quibus partim per laicorum principum obsequia, partim per venerandas pontificum benedictiones vestiti sumus, regium animum induimus, tota mentis virtute intendentes, ut juxta professionis nostrae formulam, quam ab orthodoxis praesulibus in ipso regni throno et unctione sacra accepimus, honorem vobis et dilectionem, et sacrosanctae matris nostrae Romanae Ecclesiae et omnibus ecclesiasticis personis promptam et debitam justitiam ac defensionem exhibeamus, viduis ac pupillis, et universo populo nobis commisso, legem et pacem faciamus et conservemus. Cum enim duo sint, quibus principaliter hic mundus regitur, videlicet auctoritas sacra pontificum et regalis potestas, omnium Christi sacerdotum obedientiae devoti colla submittere parati sumus, ut propitia Divinitate, temporibus nostri principatus, verbum Dei expedite currere non prohibeatur, et paternas regulas ac decreta sanctissimis diffinita conciliis nullus audeat absque poenae gravioris vindicta violare, quatenus per studii nostri instantiam catholica Ecclesia suae dignitatis privilegiis decoretur, et Romani imperii celsitudo in pristinum suae excellentiae robur, Deo adjuvante, reformetur. Et quoniam beatitudinis vestrae animum de obitu praedicti serenissimi principis scimus non immerito perturbatum, vobis tanquam patri charissimo constanter promittimus, quod sicut eidem glorioso quondam regi in regni solio successimus, ita haereditariam dilectionem tam ad vestram personam omnino specialem, quam ad sacrosanctae matris Romanae Ecclesiae promptissimam ac devotissimam defensionem suscepimus, hac scilicet ordinis ratione, ut quaecunque ad liberationem et honorationem apostolicae sedis intenderat et ordinaverat, nos constanter perficere studeamus, ita ut juxta felicem, ad sanctum virum, Domini promissionem inimicis vestris inimici simus, et odientes vos affligamus. Sane praenominatos legatos nostros benignitati vestrae attente committimus, ut eos pro nostrae dilectionis intuitu benigne tractetis, et in suis petitionibus clementer exaudiatis, intime etiam rogantes, ut dominum abbatem de Evera nobis, tam in divinis quam in rebus humanis necessarium liberum nobis remittatis.
( Rescriptum Eugenii vide supra inter ipsius epistolas,

sub num. 504.)