EPISTOLA LI. AD EUMDEM.
Pro quodam amico et familiare meo N. videlicet, fidele vestro, pietati vestrae supplicare volo ut eum suscipere dignemini, et, quando in vestras manus se commendaverit, aliquam consolationem ei faciatis de beneficiis quae hic, in nostra vicinia, absoluta et aperta esse noscuntur. Est enim homo nobilis et bonae fidei, bene quoque doctus ad serviendum utilius in qualicunque negotio quod ei fuerit injunctum. Servivit enim avo et patri vestro fideliter et strenue: sic et vobis facere paratus est, si Deus illi vitam et sanitatem concedere voluerit. Nam adhuc valde infirmus est, et ideo non potest ad vestram praesentiam venire: veniet cum primum potuerit. Proinde precor pietatem vestram ut me scire permittatis quid illi de vestrae bonitatis parte promittere possim; ut in bona spe vivat, donec ad vestram pervenerit praesentiam.