EPISTOLA CLV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM  (Anno 803.)   Commendat se tanquam infirmum senem sacrae memoriae. Duo vascula mensalia mittit; et iteratas pro casula missali gratias agit.
Dilectissimo filio Aquilae archisacerdoti Albinus in Domino salutem.
Solet charitas olim germanitate fideli compacta novis saepius litteris reformari, ut firma agnoscatur in fide, quae est dulcis in consuetudine. Unde ego chartulam chartulae conjungo, ut legatur in pagina, quae est in cordis tabulis conscripta, non atramento perituro, sed spiritu sempiterno, qui gemitus excitat inenarrabiles pro sospitate vestra in meo corde. Vestra vero dilectio, ut certissime novi, nostri nominis non obliviscatur: quia crebra infirmitas cogit nos amicos admonere de sanctarum orationum suffragio, ut propitietur peccatis meis pietas divina, et renovetur vita mea in melius, sicut aquilae juventus : Nec me judex meus et testis meus judicet secundum merita mea, sed secundum suam magnam misericordiam parcat confitenti sibi servulo se esse peccatorem: nec derelinquat eum in diebus senectutis suae ; sed solatio sancti Spiritus foveat eum, et misereatur illi. Haec eadem verba vestra recordetur de seipsa sanctissima mens et acutissima prudentia: in qua dum tempus habeas , labora opus Dei, ut in die magno Domini nostri mercedem laboris tui sortiaris cum sanctis Dei sempiternam. Divina vos vestrosque filios vestramque familiam 168 gratia sempiterna protectione custodiat, praeveniat, donis augeat et meritis in aeternum.
(Psal. CII, 5) (Psal. LXX, 9) (Gal. VI, 10)
[ Mabill., tabula] [Duo vascula direxi
vestrae charitati, Pater sancte, quae deprecor ut humiliter
accipias habeasque aliquantum temporis ante
oculos tuos in mensa, veluti ego casulam in missarum
solemniis habiturus sum.]