EPISTOLA PRIMA. AD HILDUINUM.
Egregio viro, et cum summa veneratione nominando, HILDUINO, a Deo electo Patri et magistro, FROTHARIUS, humilis episcopus perpetuae beatitudinis in Domino opto salutem.
Salute corporis et animae vestram jugiter celsitudinem potiri, et felici sublimatione tam in coelesti virtutum charismate, quam in terrenae dignitatis nitore diutius augmentari, toto mentis adnisu, totius animi intellectu, toto pectoris robore desideramus, optamus, poscimus. Cupimus nihilominus vestrae dignitatis ora contemplari, vestrae solertiae eloquiis in Domino perfrui: quin etiam templa piissimae religionis intueri, quibus et spiritalia monita capiamus, et salutaria sanctitatis ornamenta sumamus. Nam etsi corporali intuitu vestri ordinis splendidissimum nequeo contemplari decorem, sed assidue eum spiritualibus cum ineffabili gaudio contemplor obtutibus. Imo et mihi meisque hujusmodi vestigia frequenti adhortatione non omitto inculcare sectanda. Non enim valeo tantae jucunditatis gesta, et tam pia divinae servitutis obsequia memoria non retinere, quae apud vestram devotissimam paternitatem me constat nuper vidisse. Quis enim semel ea conspiciens non animo salubriter infigendo depingat, quorum recordatio summae pietatis est solidatio? quorum exsecutio perpetuae quietis est adeptio? Jussio divina mihi omnibusque vestrae devotionis exercitia cernentibus pro favore, ut ea prosequi digne valeamus, aspiret, et vobis pro ostenso sectandi operis exemplo perpetuae recompensationis praemia feliciter concedat. Amen. Domino imperatori litteris innotescimus ego et Smaragdusabbas, qualiter Ismundusabbas et monachi ejus quadam simultate a se invicem discordent. Vestra pia sollicitudo agat ut illi monachi votum suum Deo promissum implere valeant, et easdem litteras ad ejus praesentiam vestra paupertas deferat.