EPISTOLA CDXXV. HENRICI DUCIS BAVARIAE ET SAXONIAE AD IMPERATOREM FREDERICUM.  De gratia Widikindo de Sualemberg indulta et poenitentia imposita.   (Anno 1157.)
Serenitati vestrae significo, quod Widikino de Suaemberg, forefacta sua remisimus sub hac poenitentia, consilio et petitione domini Patherburnensis episcopi et fratris sui Folcuini, nec non aliorum amicorum suorum. In placito, quod Corbeiae in rogationibus habui, omnem Teutonicam terram, quam nobis Rhenus dividit, forjuravit, ad festum sancti Jacobi transiturus, nec unquam, nisi mea vocatione reversurus. Prius autem domino abbati Corbeiensi, nec non viduae et pupillis Theoderici comitis, quem occidit, secundum consilium et praeceptum meum satisfaciet et placabit. Castrum meum Dasemberch remota omni conditione vel verbo gratiae recepi, sicque is, qui prius beneficia sua benificiali jure a me perdidit, hoc quoque dimisit.