EPISTOLA CV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno 800.)   Laetus de Arnonis visitatione, dolet de brevitate praesentiae; desiderium vero ad laetitiam semper manentem elevat. Incitat ad pias hortationes fratribus et omnibus ovibus dandas.
Desiderando meritoque amando Aquilae archiepiscopo, humilis levita Alcuinus salutem.
Multa mihi dulcedo fuit ex visitatione venerandae dilectionis vestrae. Licet laborem haberes, tamen ego pietatis tuae consolatione reficiebar; ita ut, juxta beati Benedicti responsum, Pascha me in tuae dilectionis adventu habere viderer. Sed breve praesentiae diu optatae tempus plangebam; et quantum laetus fui in aspectu faciei vestrae, tantum tristis in abscessu torquebar. Sed quid ad haec? Tale est hujus saeculi gaudium, nos ad futurum tendere admonens, quae nunquam finem habitura est; sed semel hausta dulcedo semper praesens esse non desinit, ad quam tota mentis alacritate festinandum est. Qualis est illa laetitia, quae nihil perturbationis habebit, nunquam finem habere timebit? Haec est in spe modo habenda; post hujus vero vitae finem perpetualiter possidenda. Quam felix est illa dilectio inter fratres, quae sine fine vivit, sine fastidio augetur. Hortare, Pater sancte, filios nostros communes , huic se dignos praeparare charitati. Suade paternis eos obedire praeceptis; vere fratres esse in Domino et filios aeterni Patris, cohaeredes Christi Dei . Non solum pastorali sollicitudine vobis his haec suadenda sunt, sed omnibus gregis tibi commissi ovibus ingerenda sunt, in sancta charitate et castitate permanere. Mundus in maligno positus est ; et multi de veritatis via et fidei praeceptis se avertunt, saeculo amplius servientes quam Deo: non considerantes oculum divinae majestatis super eos ubique vigilare, qui unicuique redditurus est secundum opera sua . Quocirca, clarissime verbi Dei praedicator, insta opportune, importune , quia plurimi sanae resistunt doctrinae, se amantes, non sempiterna quaerentes: ex quibus quantos valeas, divina opitulante gratia, de flammis erue perpetuae perditionis, et congrega in caulas Christi ovium, quatenus ex illorum salute tua multiplicetur gloria in die Domini nostri Jesu Christi. Paternitatem vestram pietas divina regere et proficere faciat in domo Dei usque in diem perfectum, dilectissime Pater.
(Rom. VIII, 17) (I Joan. V, 19) (Matth. XVI, 27) (II Tim.

IV, 2)
[ Mab., futuram laetitiam] [ Adhelricum levitam, Adalbertum Magum, et Guntarium
pedisequum pietatis vestrae]