LIV.  S. Leo IX rogatu Heinrici imperatoris monasterii S. Maximi Trevirensis possessiones et privilegia confirmat.  (Anno 1051.[Dom Calmet,  Hist. de Lorraine,  I,  Preuves,  p. 434.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, ecclesiae in honorem sancti Joannis evangelistae sanctique Maximini confessoris in suburbio Trevirorum specialiter dedicatae, et praeterea Theodorico abbati, suisque successoribus, monachis etiam inibi Deo famulantibus, salutem et apostolicam benedictionem.
Sacri apostolatus ordo et sanctae Romanae sedis pia devotio id semper exigit a nobis, ut vigilanter Ecclesiarum sollicitudinem gerere, et utilitates famulorum Dei digne providere debeamus in omnibus. Idcirco propter amorem Domini, et ob petitionem dilectissimi filii nostri, Henrici videlicet imperatoris Augusti, ecclesias et villas ad victualia monachorum in praefato coenobio Deo famulantium specialiter pertinentes, nostrae apostolicae auctoritatis privilegio ad usus illorum, praedecessorum nostrorum more, confirmare decrevimus. Volumus itaque, et sacrae primae Sedis auctoritate sancimus, ut in ecclesiis, villis, ac possessionibus, quae ad praebendam praedictorum fratrum a regibus et imperatoribus, Dagoberto videlicet ac Pippino, Carolo, Ludovico, Arnulpho, Henrico, Conrado, et a fratribus Ottonibus, sive a praefato filio nostro charissimo, Henrico scilicet imperatore Augustissimo, concessa vel attributa sunt, nullius personae magnae vel parvae violentiam patiantur, sed victum inde atque habitum consequantur: hoc est, Apula, Schwabenheim, Brincisheim, Evernisheim, Heinfinesheim, Vehinoheim, Scheringesfell, Budenheim, Alsontia, Basinbach, Siemera, Mamendal, Narheim, Luesderovorf: et de his ecclesiis, Gozolvesheim, Albucha, Weldenotein, Wanheim, Flanheim, Nusum: et de villa Gundershausen aliisque ad eam pertinentibus, id est Buosbach, Holtzhausen, Daffendal, Sueppenhausun: et ex his locis Rivenacha, Leovum, Gracho, decima vallis, cum suis pertinentiis, Mayrchidilh, Billiche, Keriskee, Daleheim, Bislee, Wilre, Druhdildinga, Mambra, Murm, Iringa, ecclesia in Steinsela, Diedenhovum, Wimares, Kircha, Berge, Crusta, Luterens, Darre, Tavena, Lindiche, Mersche, Bisanga, et quae infra et extra civitatem Metis in domibus aut vineis, agris, aut areolis habent, quaeve in pago Bengouve, his in locis Ratheresdorf, Bustal, Franchingun, Ebeno, vel Meisbrach possident, aut quae juxta Massam fluvium in Carmiringun et Fractura, aut in pago Eiffela, his locis Vahisheim, vel Lieznich, ad idem monasterium pertinent; curtem etiam quamdam vocabulo Prichina in pago Einriche sitam, quam sicut eisdem fratribus praefatus dilectissimus filius noster, Henricus videlicet imperator Augustus, ante aliquot annos abstulit, ita in nostrae apostolicae auctoritatis patrocinio commonitus reddidit. Et ne quis ea ulterius a praebenda fratrum cuiquam praestando subtraheret, suo praecepto firmavit, nosque ut idem faceremus devotissime postulavit, quatenus iidem fratres de praedicta villa, aliisque ad eam pertinentibus sagimen interdum habeant; et secundum praeceptum sanctae regulae hospites suscipiant, et infirmorum debiliumque curam agentes, peregrinorum ac pauperum usibus fideliter inde deserviant; femoralia etiam ac mantelas et mensalia ad usus necessarios inde percipiant. Igitur ut iidem fratres praelibata loca cum omnibus pertinentiis suis, et omnes totius abbatiae ecclesias, cum decimis, dote, dotalibusque ad ipsas pertinentibus; et cunctas salicas decimationes, quas in usus hospitum, peregrinorum ac pauperum concedimus, sub eorum cura teneant, et juxta suum arbitrium secure, quiete, et pacifice possideant: divina obtestatione, et hac nostra apostolica confirmatione taliter illis roboramus, ut nullus imperator, nullus rex, nullus abbas, nullus dux, nullus comes aut vicecomes, nullae ecclesiasticae dignitatis vel mundanae conditionis magna parvaque persona, alicui libero homini, sive alterius ecclesiae vel Domini famulo, vel ministrorum aliquid inde praestare, vel a praebenda fratrum quoquo modo abalienare praesumat, sed juxta id quod sanctae apostolicae sedis juri subjectum esse debet, et sub mundiburdio regum et imperatorum constat, absque omni contradictione ad usus monachorum perpetualiter permaneant. Si quis autem nefario ausu praesumpserit haec, quae vel a nobis aut aliis praedecessoribus nostris S. R. Ecclesiae pontificibus sanctissimis ad laudem omnipotentis Dei pro stabilitate jam dicti venerabilis coenobii statuta sunt, infringere aut in quoquam violare studuerit, ex auctoritate omnipotentis Dei per interventum beati Petri apostolorum principis, cujus vice fungimur, et nostrae humilitatis apostolicae constitutione, anathematis vinculo inextricabiliter innodamus. Data XVII Kalend. Februarii per manus Udonis sanctae apostolicae sedis cancellarii et bibliothecarii, Tullensis primicerii, anno Domini LEONIS IX papae II, indictione IV, Incarnationis Domini 1051.
(quod absit)