XXXVIII.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--Condolet necessitatibus Ecclesiae Remensis, eique auxilium pollicetur.   (Anno 1066.) [MANSI,  Concil.  XIX, 955.]
ALEXANDER, servus servorum Dei, GERVASIO Remensium diligentissimo archipraesuli, atque in Christo dilectissimo fratri, salutem et apostolicam benedictionem.
Visis fraternitatis tuae litteris, coepiscoporum quoque tuorum, nec non et clericorum flebilibus auditis querelis, sensibiliter intelleximus quam maximis cladibus et aerumnis, praeter solitum, Remensis gloriosissima opprimatur Ecclesia, quantoque tua religiosa dilectio immerito versetur incommodo. Quapropter vera affecti compassione, tum ex loci cui immeriti praesidemus, sollicita consideratione, tum etiam ex tuae prudentiae necessitudine, quam pio diligimus sinceri cordis amore, gravi gemitu detrimento tuae condolemus Ecclesiae, nec non fastidio tuo, charissime, procul dubio compatimur praecipue. Auxilii quoque dexteram, quam a nostra tantopere postulare studuisti apostolica sede, integro affectu prompti sumus, pro viribus nostris proque temporis qualitate, necessitati tuae benigne impendere atque apostolicae auctoritatis clypeum omnibus Remensis Ecclesiae adversariis libenter opponere. Sed praenuntii tui festinatione, qui se asserebat collegas nullo modo posse relinquere, tuae causae habiles, utpote in momento temporum, minime tunc, absentibus etiam nostris fratribus cardinalibus, reperire valuimus consilium. Ipsi autem post paululum, tuae legationis communicata supplicatione, et aptum consilium invenire et inventum una cum legato, quem a latere nostro poposcisti, auxiliante Deo, quam citius poterimus, curabimus partibus vestris dirigere. Interim vero hanc nostram responsionem suffraganeis tuis episcopis, qui similiter nostrum per litteras imploraverunt suffragium suae matri Ecclesiae Remensi, intimare ne negligas, apostolicae sedis, nisi morte fuerimus praeventi, certissime praestolando legatum.
[ f. vexetur]