XXIII.  Gregorius VII monasterii S. Petri Condomiensis possessiones confirmat.   (Anno 1076.) [Apud ACHERIUM,  Spicilegii  tom. II, 584.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio RAYMUNDO abbati monasterii Sancti Petri siti in loco qui dicitur Condomus, suisque successoribus in perpetuum.
Supernae miserationis respectu ad hoc universalis Ecclesiae curam suscepimus, et apostolici moderaminis sollicitudinem gerimus, ut justis precantium votis attenta benignitate faveamus, et libramine aequitatis omnibus in necessitate positis, quantum Deo donante possumus, subvenire debeamus. Proinde juxta petitionem tuam praefato monasterio, cui tu praeesse dignosceris hujusmodi privilegia praesenti auctoritatis nostrae decreto indulgemus; concedimus atque confirmamus; statuentes nullum regum, vel imperatorum, antistitum, nullum quacunque dignitate praeditum, vel quemcunque alium audere de his quae eidem venerabili loco quibuslibet hominibus de proprio jure jam donata sunt, vel in futurum, Deo miserante, juste collata fuerint, sub cujuslibet causae occasionisve specie minuere vel auferre, sive suis usibus applicare, vel aliis piis de causis per suae avaritiae excusationem concedere; sed cuncta quae ibi juste oblata sunt, vel offerri contigerit, tam a te quam ab eis, qui in tuo officio locoque successerint, perenni tempore illibata et sine inquietudine volumus possideri, eorum quidem usibus pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, modis omnibus profutura. Et quia Ugo episcopus idem monasterium ex bonis haereditatis suae ditatum Romanae Ecclesiae juri contradidit, ad futuram defensionis suae cautelam constitutum est ut singulis annis pensio quinque solidorum monetae illius terrae apostolicae sedi reddatur. Nominatim igitur confirmamus eidem monasterio illas possessiones, quas praedictus Ugo episcopus ejusdem monasterii fundator, in pago Leumaniae ex jure patrimonii sui praefato loco contulit: videlicet ecclesiam Sancti Petri et locum Condomus, quod interpretatur domus sublimis, cum omnibus suis appendiciis. Item constituimus ut, obeunte abbate, non alius ibi quacunque obreptionis astutia ordinetur, nisi quem fratres ejusdem loci communi consensu secundum timorem Dei elegerint. Hoc quoque praesenti capitulo subjungimus, ut ipsum monasterium et abbates ejus, vel monachi ab omni saecularis servitii sint infestatione securi, omnique gravamine mundanae oppressionis remoti, in sanctae religionis observatione seduli atque quieti, et nulla aliqua habeantur occasione subjecti. Haec igitur omnia, quae hujus praecepti decretique nostri pagina continet, tam tibi quam cunctis qui in eorum loca successerint, in perpetuum servanda decernimus. Si quis vero regum, sacerdotum, clericorum, judicum ac saecularium personarum hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens, contra eam venire tentaverit, possessionis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat. Et nisi ea quae ab illo sunt male ablata restituerit, vel digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo corpore ac sanguine Domini redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum boni operis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Datum Lateranis VIII Idus Martii, per manus Petri, sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri, cardinalis ac bibliothecarii, anno tertio pontificatus domini Gregorii VII papae, indictione XIV.