EPISTOLA LIX. GEMMULUS BONIFACIO. [A. D. 744.]
Domino sanctissimo, et nimium desiderantissimo, atque cum omni affectu charitatis recolendo Patri, Bonifacio archiepiscopo provinciae Germaniae, Gemmulus indignus diaconus sanctae sedis apostolicae.
Venerabilibus sanctissimae paternitatis vestrae syllabis susceptis, per praesentem gerulum Deneardum venerabilem virum missis, cum omni, ut decuit, veneratione atque charitatis affectu suscepisse insinuo; simul et benedictionem quam mihi misistis, quae apud parvitatem meam super aurum et argentum accepta est, eo quod mei memorem esse in sanctis suis orationibus almitatis vestrae coronam cognovi, quem concedere mihi divina patiatur Majestas incolumem, quandiu me superna voluerit clementia superesse, ut, vestris sacris interventionibus juvatus, exercitior inveniar, Deo propitio, adversus antiqui hostis insidias repugnare. Interea, insinuastis mihi quod vobis de illis epistolis sancti Gregorii mitteremus. Sed nunc minime potuimus sanctis paternitatis vestrae praeceptis parere, eo quod nimis attritum atque in podagrico humore et dolore fatigatum memoratus vester presbyter per tempus cognovit, ita ut in eo me dolore afflictum relinqueret, quod et ore proprio vobis intimabit. Sed si vita comes fuerit, et vestra mihi oratio non defuerit, quae jussistis dum saluti fuero plenius restitutus, sanctissimae paternitatis vestrae obtemperabo jussionibus, ut dum alia vice huc vestrum missum direxeritis, quae praecepistis impleta esse reperiantur, ut absque tarditate quae desideratis expleantur. Transmisimus enim per praedictum vestrum presbyterum aliquantum cozumbri, quod incensum Domino offeratis, temporibus matutinis et vespertinis, sive dum missarum celebratis solemnia, miri odoris atque fragrantiae; sed peto ut absque injuria suscipiatis, quod pura charitate dirigitur, salutans vestram sanctissimam paternitatem in Domino, et ut pro nobis orare jubeatis deposco. Sed et omnem Ecclesiam, quae vobiscum est, per vos saluto, et ut ipsi pro me exorent. Multum enim valet deprecatio justi assidua. Nam et ego, licet peccator existam, tamen vestri memoriam ante sacras confessiones apostolorum faciens, orationi incumbo. His praemissis, optamus sanctitatem paternitatis vestrae in Domino bene valere, atque in opere quo assumptus es multo amplius fructum boni operis pullulare concedat, et ad incrementum perducere patiatur divina Majestas, Trinitas indivisa sanctitatem vestram conservet orantem pro nobis.