EPISTOLA XCVI. AD CONRADUM MOGUNTINUM ARCHIEPISCOPUM ELECTUM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, CONRADO Moguntino electo, se et quod sibi.
Rediit nuntius noster, quem miseramus ad curiam. Adhuc pendent negotia nostra, et spei bonae promissionibus detinentur. Verum quoniam in hujusmodi negotiis dilatio periculose nonnunquam admittitur, ad specialem amicum nostrum nos convertimus, ut ipse pro nobis sit, et pro parte nostra laboret, enixius implorantes. De cujus persona si forte, quod absit, dubitatis, cui loquimur ipse est; vos, inquam, specialis et unicus, praecordialis et intimus amicus noster in Domino, cui negotia nostra cum tota fiducia commendamus, orantes, si tamen apud talem amicum precibus opus est, ut ea promovere, et ut in praesentia tua ad finem debitum perducantur, modis omnibus instare dignemini. Ecce enim tempus et locus, in quo petitiones nostrae repulsam nullo modo patientur. Sicut ergo vitam et animam nostram diligitis, ita petimus ut pro nobis et ecclesia nostra sollicitus esse curetis, postulantes instanter a domino papa, ut in recompensationem omnium laborum nostrorum, quos ambo pro fide et unitate sanctae Romanae Ecclesiae sustinemus, nobis et Ecclesiae nostrae pristinam primatus restituat dignitatem. Juxta quod vobis praescripsimus, et clerici nostri Herveus et Guntherius vobis praescribent. Rogamus praeterea, ut nos de statu vestro erga dominum papam, et dominos cardinales, et ipsorum erga vos, per nuntium vestrum, si ipse moram feceritis, celerius certificare curetis. Sciatis autem quod de nostris nihil audivimus. Valete.