XXXIV.  Privilegium pro ecclesia Bononiensi.   (Anno 1144, Maii 13.) [SAVIOLI,  Annal. Bologn.  I, II, 206.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri HENRICO Bononiensis ecclesiae episcopo ejusque successoribus canonice substituendis.
Si ad coelestia regna pervenire desideramus, non pigri studio laborare debemus, sed quantum possumus, Deo adjuvante, festinare studeamus ut exaltationem ecclesiarum, quas etiam Dominus noster proprio sanguine acquisivit, in omnibus sublevare, et in melius restaurare possimus, quas vero divino coelitus auxilio clavigero Christus Dei Filius tradidit Petro, eas quidem idcirco in praestantissimo statu sublevare debemus. Hoc enim certissime credimus quod quanto studiosius ecclesiarum exaltationem procuramus, tanto dignius illius vigemus munificentia cujus spirituali cura regitur et gubernatur catholica et apostolica Ecclesia in qua, auctore Deo, apostolorum vice fungimur. Idcirco notum omnibus fieri volumus quod reverentissimus frater noster Henricus Bononiensis episcopus Romam veniens visitare limina apostolorum, ostendit nobis munimenta et investitiones, et confirmationes factas ab antecessoribus nostris, id est Agapito, Pelagio, Gregorio VII apostolicis, de rebus suae Ecclesiae . . . . . provide inclinati precibus ejus, concedimus atque confirmamus suae Ecclesiae, salvo in omnibus jure et Romanae Ecclesiae privilegio, monasterium S. Michaelis archangeli positum in fundo paterno cum omnibus rebus et pertinentiis suis, atque concedimus curtem de Brento cum servis et ancillis et omnibus suis pertinentiis, seu donamus monasterium S. Mariae situm in massa quae vocatur Monte Palense, quam Jovinianus imperator tradidit Bononiensi Ecclesiae cum curte ibique tenente; teque nominatur Aurelia cum montibus qui in circuitu praefati monasterii sunt positi, et curtes alias quae nominantur Bombiana cum casalibus et pertinentiis suis, et montem qui vocatur Cavallorum; sive et concedimus portum qui nominatur Galliana cum ripatico et teloneo, et paludibus et piscariis et silvis, et cum omnibus rebus quae ad ipsam pertinere dignoscuntur, et duas curtes, una quae vocatur Curta Major, et alia quae dicitur Curta Minor posita infra plebem quae dicitur Boida. Insuper et damus monasterium Sancti Anastasii fundatum in fundo Petriculo cum portu et teloneo et ripatico, cum silvis et venationibus cum paludibus et piscationibus, et cum omnibus quae ad curtem quae vocatur Petriculosum, et ad praefatum monasterium pertinere videntur; necnon et curtem quae dicitur Gellula, juxta flumen quod vocatur Savena, cum olivetis, vinetis, campis, silvis, venationibus, famulis colonis, et cum omnibus sibi pertinentibus, et ibi non longe fundum Venetiae integrum quod et Sociorum vocatur, pertinentem ad ipsas curtes, atque curtem in Panigale quae continet in se tres fundos terrarum et vinearum, qui noc nomine vocantur candidatis et pulsia et grisiribili, seu et monasterium S. Prosperi situm in supradicto loco qui vocatur Panigale, sive et curtem quae dicitur Cumo cum omnibus suis pertinentiis, et monasterium Sancti Martini in Pojo cum curte et omnibus sibi pertinentiis, et monasterium S. Petri in Strada, et monasterium S. Mariae cum omnibus suis pertinentiis; monasterium S. Petri cum curte quae vocatur in Nucifatico cum omnibus suis rebus; et monasterium S. Martini in Casalicchio cum omnibus pertinentiis; atque donamus charitati tuae portum in civitate Bononiensi quod communi nomine dicitur Sancti Petri, et Stratam quae nominatur salaria cum stratatico et omni redditu quem antiquitus persolvere solent ipsi homines qui per praenominatas ire vel redire soliti sunt. Commonemus quoque ut statuto tempore, praefatos redditus absque negligentia persolvere studeant, seu et monasterium S. Mariae quod vocatur Majoris, cum omnibus suis pertinentiis, cum casa Solariata infra civitatem Bononiae quae est juris ipsius monasterii, et monasterium S. Columbani confessoris cum omnibus suis rebus; et monasterium Sanctorum Gervasii et Protasii cum omnibus suis rebus, et monasterium Sancti Andreae apostoli situm ante portam S. Petri cum omnibus suis rebus; et monasterium S. Joannis Evangelistae fundatum in monte qui vocatur Oliveti, cum omnibus suis pertinentiis: similiter concedimus monasterium Sancti Stephani quod vocatur Hierusalem, et quod dominus Petronius sanctissimus episcopus aedificavit ad usum ejusdem ecclesiae, et cum mercato Sancti Joannis Baptistae ibique tenente, seu confirmamus atque stabilimus curtem quae vocatur Millonis cum portu et ripatico, et teloneo et mercato, cum silvis, venationibus, et cum paludibus et piscationibus, et cum servis, et ancillis, et colonis, et cum omnibus ad se pertinentibus; similiter concedimus cuncta praedia et possessiones, monasteria et plebes, et ecclesias baptismales omnesque ecclesias alias, castella, villas, abbates, monachos, presbyteros, diaconos, clericos litteratos et illitteratos, servos et ancillas Dei atque diaconissas, famulos utriusque sexus, et omnes homines super terram praedictae ecclesiae Bononiensi residentes, ut in tua tuorumque successorum sint potestate et defensione infra terminos et confinia totius episcopatus Bononiensis, sicut est a flumine quod dicitur Gaibana et fluvius qui Sablosculus vocatur cum strada quae vocatur Ungarista usque. . . . . . . . . . et locus qui vocatur Cutte, et fluminis qui dicitur Leo, et alius qui vocatur Muza. Similiter concedimus praefatae ecclesiae curtem quae Maxumasticum cum rebus et possessionibus cunctisque suis pertinentiis. Haec omnia quae superius leguntur, quae praefata ecclesia vere et juste tenet, vel deinceps acquisitura est, tam tibi cum iis cunctis qui in eo quo es ordine loco quae successerint, vel eis quorum interesse potuerit, in perpetuum reservanda decernimus. Si quae vero regum, sacerdotum, judicum atque saecularium persona hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens, et contra eam venire tentaverit. . . . . honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et nisi ea quae ab alio sunt male ablata restituerit, vel digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi Redemptoris nostri aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi Redemptoris, et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Gregorius presbyter cardinalis tituli S. Calixti. Ego Petrus presbyter cardinalis tit. Pastoris. Ego Thomas presbyter cardinalis tit. S. Justinae. Ego Raynerius presbyter cardinalis tit. Sanctae Priscae. Ego Guido presbyter cardinalis tituli Sanctorum Laurentii et Damasi. Ego Nicolaus presb. card. tit. S. Ciriaci. Ego Aribertus presbyter card. tituli Sanctae Anastasiae. Ego Manfredus presbyt. cardinalis tit. Sanctae Sabinae. Ego Conradus Sabinensis episcopus. Ego Theodorinus Sanctae Rufinae episcopus. Ego Albericus Ostiensis episcopus. Ego Aymarus Tusculanensis episcopus. Ego Petrus Albanensis episcopus. Ego Gregorius diaconus cardinalis Sanctorum Sergii et Bacchi. Ego Otto diaconus cardinalis S. Georgii ad Velum Aureum. Ego Geraldus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Dominica. Ego Guido in Romana Ecclesia altaris minister indignus. Ego Rodulphus diaconus cardinalis Sanctae Luciae in Septem soliis. Ego Joannes diaconus cardinalis S. Adriani. Dat. Laterani per manum Baronis capellani et scriptoris, tertio Idus Maii, indictione septima, Incarnationis Dominicae anno millesimo centesimo quadragesimo quarto, pontificatus vero domni Lucii papae II anno primo.