EPISTOLA LXXIX. N. ABBATIS IN ELVESTAT AD HILDEGARDEM.  Causatur quod saepius scribenti non rescripserit, oratque ut angustiis circumdatum relevare dignetur.
Dominae suae et magistrae H., frater N. in Elvestat, inops et pauper, una cum grege sibi commisso perenni virginum admitti collegio.
Multis vos saepe pulsavi litteris, multa vos praesentialiter petitione conveni, nunquam a vobis, uti promisistis, litteras extorquere potui. Nunquid, quod credi nefas, hoc generis mei non admittit vilis natio aut personae abjectio, aut forsitan, quod magis credi potest, nulla meritorum intercessio? Sapientibus, ait Apostolus, et insipientibus debitor sum , et ipsa Veritas: Sinite parvulos venire ad me . Nunquid apud te, mater, est personarum acceptio? Absit! Nunc autem saepius ad te clamantem vel semel me pauperem exaudi, et Dominum nostrum pro misero exora, quatenus servulum in te confidentem multis et variis tribulationibus et angustiis circumdatum relevare dignetur.
(Rom. I) (Marc. X)