XIV.  Ad dominum Hyacinthum cardinalem.--Excusat se quod nondum ei honorem (per epistolam, ut opinor), exhibuerit.
Quaerendae familiaritatis et gratiae vestrae granditer hactenus negligentes vestro nos omnimodis humiliamus honori, ut debeat venia praerogari neglectui. Procul autem suspicio universa contemptus; quia etsi tales sumus, quod interdum prae occupationibus multis nonnulla negligimus; hanc tamen tantamque a nobis Deus avertat amentiam, ut aliquem de his qui nobis praelati sunt contemnamus. Inter caeteros autem vos tanto humiliori reverentia veneramur, quanto excellentiam vestram praepollere quamplurimis nullo unquam scrupulo dubiae dissimulationi ambiguimus. Ad pedes igitur gloriae vestrae praeteritae negligentiae veniam postulantes, aperiri nobis tandem vestrae familiaritatis aditum deprecamur, quae in hoc, si placet, primitias nobis suae dignationis indulgeat, ut gravamen et taedium ejus quae de vobis facta est electionis avertat. Profecto enim ex integro me vobis constituetis obnoxium, si ab hoc periculo reddideritis expeditum. Valeat sublimitas vestra.
Epistolas sequentes edidit domnus Martenius Thesauri Anecdot. t. I, col. 570, ex ms. Claraevallensi