L.  Bulla S. Leonis IX de consecratione ecclesiae Hohemburgensis ab ipso facta.   (Anno 1050.) [  Gall. Christ.  IV, 471, ex authentico in archivo serenissimi principis episc. Argentin. asservato.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, ecclesiae Dei Genitricis Mariae, ubi requiescit corpus sanctae virginis Odilae, quae dicitur Hohemburc, et per eam sanctimonialibus perpetuo inibi famulaturis perpetuam in Domino salutem.
Visitantibus nobis pio respectu Alsatiae partes, contigit venisse Hohemburc, et cum nobis juste sit omnium Ecclesiarum assidua sollicitudo, haec etiam intercessit benevola devotio et parentum nostrorum semper inibi devote famulantium et in Christo quiescentium debita constrinxit recordatio, ut praefata ecclesia, quam velut incultam invenimus, Spiritui sancto dedicaremus habitaculum; quod ut oportebat fecimus. Ad quod videlicet templum in honore S. Dei genitricis et S. Nicolai dedicatum, venerabilis abbatissa, nomine Bertha, pro remedio animae suae et parentum suorum praedium cum mancipiis, quod possidebat ad villam Archenheim dictam et apud Meinholdesheim, Sahsenheim, Uresheim, Gersheim contradidit. Praeterea et nos statuimus ut ad duo altaria, quorum unum ad caput beatae Odilae, alterum in majori ecclesia, nemo celebret missarum solemnia, nisi episcopus ipsius dioecesis et idonei ipsius ecclesiae hebdomadarii; et praeterea quaecunque venerit idonea persona, non tamen sine ipsius loci praelatae seu congregationis, si ipsa minime interfuerit, communi consensu et licentia. Insuper et altari S. Odilae sacerdos religiosus quotidie ad ministrandum provideatur, qui et capellani officio in ministerio praelatae digne fungatur. Et quia convenit nostro apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, sicut in privilegiis habetur praedecessorum nostrorum, ita et visum est nobis ecclesiae et sanctimonialium inibi Deo famulantium desideriis congruum debere impertiri assensum. Unde hoc nostrae auctoritatis stabile concedimus et confirmamus privilegium, statuentes apostolica censura sub divini judicii obtestatione, ut praefata Ecclesia praedictum praedium inviolabiliter obtineat, et quaecunque a fundatoribus, sui aliis Christi fidelibus concessa sunt, sicut Rodsheim, Torolsesheim, Avelsheim, Sahselsheim, Bladensheim, Scafersheim, Ehenheim, Renchirchen, Ingemarsheim, Ehenheim, Egensheim, Sigoliesheim, Alege, Sunthusen, Argensheim, Scopfheim, Gersheim, Bercheim, Tullengen, Salica terra ad S. Naborem, et quae concedenda sunt nemini liceat exinde aliquid imminuere, vel auferre, sed omnia sanctimonialibus inibi Deo famulantibus integerrima permaneant. Illud etiam confirmandum decrevimus, ut, abbatissa ipsius loci aliqua vita decedente, sanctimoniales abbatissam, quae eis legitime praesit, habeant potestatem sine discrepatione eligere, sane ut de suis, si condignam religiosamque invenire potuerint, absque omnium contradictione eligant, praecipimus; sin aliter, quo meliorem reperire potuerint accipiant, et electam consecrandam episcopo adducant, quae et subditas suas ab episcopo consecrari in suo ordine faciat. Omnem namque aream montis, quae tempore B. Odilae, sicut antiqua relatione accepimus, a solis spiritualibus possidebatur, ita subjicere praefatae abbatissae decrevimus, scilicet ut omnem ipsum montem infra septa gentilis muri, nullus hominum colere aut possidere sine permissione abbatissae audeat, nullus aliqua inquietudine pacem perpetuo locis in illis a nobis indictam violare praesumat Praeterea decernimus ut nullus, cujuscunque potestatis seu conditionis sit, a praefata ecclesia aliquid exigere potenter aut violenter audeat, sed semper quieta et secura in divinis laudibus consistat. Ipsa quoque abbatissa bona monasterii nullo modo injusta libertate dispergat, sed ut fidelis dispensatrix summi imperatoris omnia pauperibus Christi et utilitati ecclesiae non vanitati mundi profutura diligenter colligat prudenterque custodiat, ne ovibus Christi, quas spiritaliter et carnaliter pascere debet, temporalia desint pascua, ut liberius quaerant et inveniant aeterna. Quod si non fecerit, et semel aut bis vel ter commonita incorrigibilis exstiterit, judiciali censura coram Ecclesia canonice deponatur, et utilior loco suo proponatur. Igitur ea auctoritate, qua S. Petri vice fungimur, irrevocabiliter confirmamus ut nullus imperator, nullus rex, nullus archiepiscopus, nulla alia magna parvaque persona, contra hanc confirmationem aliquo modo venire pertentet. Quicunque hoc fecerit nostro apostolico anathemate percussus existat, donec humiliter resipiscat. Qui vero custodierit, vitae aeternae particeps efficiatur. Eodem quoque anathemate percussus existat, si quis hebdomadariorum sacerdotum Hohemburgensem ecclesiam contentione vel rebellione gravare audeat. Ipsi etiam hebdomadarii nil in monte praeter domos necessarias, ab abbatissa pro beneficio eis concessas, possideant. Amen. Data XVI Kalendas Januarii, per manus Udonis Tullensis, primicerii, et sanctae apostolicae sedis cancellarii et bibliothecarii, anno domini Leonis IX papae II, indictione IV.