EPISTOLA CXVII. AD HILARIUM CICESTRENSEM EPISCOPUM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, Cicestrensi episcopo.
Quia dominum regem Angliae satis superque sustinuimus, nec ullum ex eo sustinentiae nostrae fructum percepimus, periculosum et intolerabile nobis omnino visum est tantos illius et officialium ejus excessus jam ex hoc, ut hactenus, impunitos relinquere: praesertim cum et nuntiis, et litteris, et modis aliis studuerimus, nec potuerimus eum a perverso proposito revocare. Proinde scriptum illud, in quo illae non consuetudines, sed potius pravitates continentur, quibus perturbatur et confunditur Anglicana Ecclesia, publice damnavimus et cassavimus, et ipsius scripti auctoritatem. Universos etiam observatores et exactores earum, consiliatores et adjutores, seu defensores excommunicavimus: et episcopos nostros a promissione, qua tenebantur ad observationem earum, absolvimus. Auctoritatem etiam scripti, et ipsum scriptum, et quae in ipso continentur, in irritum duximus. Et praesertim haec: Quod non liceat episcopo, etc. Ut supra usque: Nisi resipuerit. Unde est, quod mandamus vobis, et in virtute obedientiae praecipimus, ut eos qui a nobis excommunicati sunt, vos quoque, prout decet, excommunicatos et habeatis, et denuntiari faciatis, juxta illud decretum Honorii papae: Curae sit omnibus episcopis excommunicatorum nomina tam vicinis episcopis quam suis parochianis pariter indicare eaque in celebri loco posita prae foribus ecclesiae cunctis venientibus inculcare, quatenus in utraque diligentia excommunicatis ubique ecclesiasticus aditus denegetur, et excusationis causa omnibus auferatur.
( in epistola
ad Moguntinum archiepiscopum directa et in aliis )