II. BULLA PRO COENOBIO SUBLACENSI.  (Anno 936.)   Monasterio Sublacensi, a Saracenis vastato, bona et privilegia confirmat, petente « Alberico gloriosissimo principe atque omnium Romanorum senatore.  » [Muratori,  Antiq. Ital.  VI, 201.]
LEO, episcopus, servus servorum Dei, dilectissimo filio LEONI presbytero et monacho atque abbati venerabilis monasterii sancti Benedicti, quod situm est in Sublaco, tuisque successoribus in perpetuum, etc.
His qui Deo devote ac sollicite die noctuque sine intermissione laudem persolvunt, remunerationem vel praemium a Deo speramus habere, quia pro illorum piis locis restauratione . . . . . . . maxime, qui sive incendio, sive de alia devastatione, vel ruinae. . . . . . pro qua beatissimi Patris nostri Benedicti coenobii, ubi venerabilis ac dilectissimus filius noster Leo praeesse videtur, ubi etiam amor magnifici viri, ac dilectissimi nostri fidelis Alberici charitatis ardore flagrat, tam ejus suggestioni, quamque et nostrae clementiae vigilanti animo ad pristinum statum Domino protegente restaurare et in perpetuum permanere curavimus. Ad hoc enim opus Deus priore nos omni esse permisit, ut qui nostro pastorali exemplo atque sollicitudine subesse noscuntur, condiscant et incunctanter intelligant quod in causis emergentibus sint acturi. Quapropter peccatis et iniquitatibus imminentibus, qui in hoc mundo accrescunt, atque ab antiqui hostis argumento pestifero volunt diversa ac multiplicia damna auferre. Et quia dum quodam tempore supradictum monasterium doctoris et confessoris Christi beati Benedicti in loco, qui Sublacus dicitur, igne consumptum, et ab Agarenis gentibus dissolidatum fuit, ubi non solum ea quae usu sive utilitate supertulimus, concremaverunt, verum etiam et universa instrumenta chartarum, quae in ipso venerabili monasterio tam a Romanis pontificibus, quam etiam a nonnullis Christianis hominibus ob delictorum veniam sponte fuerunt oblata, omnia pariter cum subsidiis monachorum exusta sunt: quod nos inopinatum opus audivimus, satis perterruit, tamen pro mercede et remedio animae nostrae, nostrique dilectissimi filii, videlicet Alberici gloriosissimi principis, atque omnium Romanorum senatoris, et vestrae restaurationis post damna saepe dicti monasterii possessiones, chartulasque consumptas, etc., per hoc apostolicum privilegium, sicut a praedecessoribus nostris Nicolao et Joanne quondam pontificibus, vel aliis, etc. Scriptum per manus Leonis scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae mense Julio, indictione IX. Bene Valete. Datum V Idus Julias per manum Nicolai primicerii summi apostolicae sedis, anno primo domni Leonis sexti papae.