EPISTOLA CXCIII. GAUFRIDO,  venerabili Belvacensium episcopo,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, salutem et servitium.
Dilectionem vestram pro Ecclesia Beati Quintini saepe interpellavimus , bonam spem, bonum promissum a dulciloquio vestro reportavimus. Unde adhuc humili devotione piis precibus eamdem dilectionem vestram petendo, pulsando imploramus, quatenus praedictae Ecclesiae quietem et ipse conservetis, et ab aliis conservari, postposita omni commodi datione, occasione, et aemulorum delatione, studeatis. Nunquam enim adversum vos in judicium venire voluimus, nunquam aemulis vestris et detractoribus aurem cordis accommodavimus. Sed si quid indecens de vobis fama sonuit, pie dissimulare, et fraterna compassione velare studuimus. Hoc autem est quod a dilectione vestra postulavimus, et adhuc postulamus ut privilegia quae dicta beati Quintini Ecclesia ab antecessoribus vestris obtinuit, et apostolica manus roboravit, regia quoque majestas pragmatica sanctione firmavit, intemerata servetis, sicut, si fierent vestra, illibata servari velletis. Nolumus adversum vos sublimium personarum aures pulsare, donec experiamur misericordiae viscera vobis clausa perdurare, quia tunc demum tumores ferro pungendi sunt, cum sentire fomenta refugiunt. Sciat vestra prudentia, quod quaecunque bona fecerunt antecessores vestri praedictae Ecclesiae, vestra sunt, et aeque profutura vobis ut illis, si congaudeatis; temporaliter et aeternaliter obfutura, si pusillum Domini gregem inquietare et a tranquillitate mentis, quae servis Dei necessaria est, perturbari aliqua temporalis emolumenti occasione permittatis. Vestrum est rigare et nutrire quod alii plantaverunt, ut eumdem fructum reddat secunda gratia nutritori, quam reportatura est prima gratia plantatori. Sciat quippe sollicitudo vestra, quia fundator praedictae Ecclesiae bonae memoriae domnus Guido Belvacensis episcopus, nullam mulctam pecuniae, nullam exactionem, nullam consuetudinem in praedicta Ecclesia, vel in vico sibi adjacente sibi vel successoribus suis, vel cuicunque potestati retinuit. Omnia haec per regiam manum, deinde per comprovincialium episcoporum convenientiam , demum per auctoritatem apostolicam dedit, omnia praedictae Ecclesiae praetaxatis sanctionibus confiscavit. Hanc libertatem Ecclesia a tempore sacerdotii mei, et tempore domni Galonis postea Parisiensis episcopi inconcusse possedit. Quod modo ut audivi adnihilare molitur malevolorum persuasionibus vestra intentio, dicens se rem aliter habuisse quam diximus, cum constet non esse pro lege habendum, quod manifestum fuerit contra privilegia fuisse praesumptum. Quod si aliquis de clientela Ecclesiae, vel parochianis contra pacem vel Christianam legem fecerit, per officium vestrum ad satisfactionem cogite; Ecclesiam vero cum suo abbate quiete Deo servire permittite. Valete.
(epist. 31)
[ in quibusdam v. c. conniventiam]