EPISTOLA XCVIII. ODONIS BELVACENSIS EPISCOPI AD SUGERIUM.  Rogat ut absolvi curet ab anathemate Petrum de Miliaco, excommunicatum quod neptam Manasse de Bulis in uxorem duxisset, cum Manasses ejusdem Petri amitam haberet uxorem: causa absolvendi erat quod Petrus, qui pagum Belvacensem malis affligebat, sponderet se crucem accepturum si absolveretur.
Domino et amico charissimo SUGERIO Dei gratia venerando Beati Dionysii abbati, ODO ejusdem patientia Belvacensis Ecclesiae humilis minister, salutem et in Domino dilectionem.
Non latet vestram discretionem, P. de Miliaco quantis affligat malis pagum Belvacensem. Cujus etiam pestilentiae malitia regiis auribus innotuit, et clamor illuc delatus regem vehementer exasperavit. Nunc vero viam invenimus qua et patria nostra a tanta peste possit liberari, et ipsius anima salvari. Spondet enim viam Domini, et se crucem accepturum, si per Ecclesiae dispensationem absolvatur a vinculo anathematis cui subjacet, propter neptem Manassae de Bulis, quam habet uxorem. Quam sententiam super Petrum firmandam nostra judicavit Ecclesia, ex hoc quod praedictus Manasses hujus Petri amitam habens uxorem, propter levitatis mulieris temeratam fidem eam repulit, et conjugium solvi fecit, ut remur, injuste. Vestra igitur providentia super his regem conveniat, et per diligens consilium ad hoc impellat, ut ipso mandante et rogante, Dominus Claraevallensis apostolica si placet potestate eum absolvat, sicut et Drogonem de Monciaco absolvit in simili negotio. Ita vero a diabolico fomite, et publici mali tabe, nostra liberabitur patria; qui si remanserit ut conjicimus, omnimodae seditionis germinabit inquietudinem.
( Bernardus )