EPISTOLA XXXV. AD G. PRIOREM ET CONVENTUM HEREFORDIENSEM.
Frater G., dilectis suis dilectoribus GUAR. priori et fratribus qui cum eo sunt Herefordiae, bonum bene consummare principium.
Libentius vos ipse visitassem quam ad vos litteras nuntiosve dirigerem; sed quia impediunt negotia multiplicata quod vellem, litteras interim nostras vice colloquii habeatis, ut pensetis ex his quid de nostra erga vos charitate aestimare debeatis. Non est credendum omni spiritui; quidam vero spiritus ex Deo non sunt . Unde si charitatis nostrae sinceritatem impius homo superseminans zizaniis offuscare conatur, discretio nobis spirituum necessaria est, ut non circumferamur omni vento doctrinae vel facile acquiescamus errori ; sed probantes semper potiora solidemus in Christo charitatem, in quem anchora nostrae spei projecta est. Frustra namque credimus et speramus nisi invicem diligamus. Attendamus illud Apostoli: Charitas nunquam excidit ; verbum breve, sed fecunda sententia. Hic plane conjungitur nos aut in Christo non dilexisse, aut leviter a charitate non excidisse. Non vero in Christo diligit qui facile promovetur ad odium.
(I Joan. IV) (Ephes.
IV) (I Cor. XIII)