CCLXIII.  Privilegium pro coenobio Montis Angelorum.   (Anno 1124, April. 5.) [  Gall. Christ.  V, instrum., 515.]
CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ADELHELMO et fratribus monasterii S. Mariae, quod nos Mons Angelorum cognominari volumus, salutem et apostolicam benedictionem.
Veniens ad nos vir nobilis Chonradus de Sellenburon ecclesiam vestram in juris sui praedio ejus sumptibus fabricatam, et omnia ad eam pertinentia per manus Egelolfi nobilis viri de Gamelinchoben B. Petro et S. Romanae Ecclesiae extradidit, sub censu unius aurei ponderis Turicensis monetae, singulis annis ad altare B. Petri a Patre monasterii praedicti persolvendi. Nos ejus devotionem supplicem attendentes, locum vestrum et omnia ad eum pertinentia in B. Petri jus ad protectionem suscepimus. Praesentis itaque scripti nostri auctoritate constituimus, ut, quandocunque patre spirituali orbati fuerint, ipsi habeant liberam potestatem secundum Regulam S. Benedicti inter se, vel undecunque, si opus fuerit, non solum eligendi, sed etiam constituendi. Statuimus etiam ut idem monasterium cum omnibus suis pertinentiis nunc collatis, et dehinc ab hac die conferendis et deinceps non subjaceat jugo alicujus terrenae potestatis personae, nisi Patris monasterii solius dominationi, potestati et ordinationi. Advocatum ipse cum consilio seniorum fratrum suorum eligat, undecunque ei placuerit, et ei commendet ad remedium animae suae, et ut nunquam haereditario jure in aliquem perveniat, qui non pro terreno commodo, sed pro aeterna mercede sollicitus et studiosus bona, et constitutam monasterii libertatem et justitiam defendere voluerit, a rege tamen, Patre monasterii petente, accipiat bannum legitimum. Si autem non ut advocatus, sed potius calumniator et pervasor monasterii fuerit, omnino potestatem habeat abbas cum consilio seniorum fratrum hunc penitus reprobare, et alium regia potestate adjutus, si aliter fieri non potest, sibi utiliorem undecunque eligere. Si vero, quod absit! aliquis aliqua temeritate vel pertinacia prave inductus supradictum monasterium inquietare, molestare aut disvestire audeat, sciat se nostro judicio pro contemptu S. Romanae Ecclesiae et testamentoriae hujus nostrae scriptionis destructione, nisi resipuerit, aeterna damnatione perire. Data Laterani anno Dominicae Incarnationis 1124, Nonas April., indictione II, Sabbato S. Paschae, luna XVII.
(Engelberg)