EPISTOLA XIII. CYNEHARDUS LULLO.  (  Anno Domini  756.)
Domino dignissimo, venerando, et merito insigni ac praestantissimo, longe lateque pro Christianae religionis praedicanda doctrina diffamato, et pro conversatione vitae probatissimae celeberrimo, nobis quoque non immerito, ob cognationis nostrae semper memorandae necessitudinem, charissimo, Lullae episcopo, Cineheardus indignus, ut vereor, episcopus Wentanae civitatis, ex intima visceralium medullarum affectione, aeternaliter in Christo salutem.
Perlectis litterarum a tua sanctitate directarum dulcissimis ac nimium placabilibus periodis, in quibus amicabiliter nostram parvitatem comperimus salutatam admonitamque, ut eamdem unitatis observantiam custodiret, quam antecessores nostri fideliter fine tenus observarunt, Dominus Bonifacius archiepiscopus, Christique confessor beatificandus, et Daniel doctissimus Dei plebis famulus, simul et successor ejus Hunfrithus episcoporum mitissimus, etc., quae te melius recoluisse credimus, in caraxatis commendata, mentis diligentissima indagine didicisse curavimus, et gratiarum actiones condignas in quantum sufficimus persolvendo gerimus, quod nostri memoriam, interpositis tantarum spatiis terrarum, marisque magni interluente latitudine, facere dignemini. Et hoc profitemur, quod omnia quae, tua sanctitate suggerente, mandata sunt, studiosissime, Domino favente, complere satagimus, non tantum in spirituali orationum solatio exhibendo, et missarum solemnitate celebranda pro vobis, et pro illis qui in vestris regionibus in Christi consessione obeunt, sed etiam si qua saecularis substantiae solatia vestris usibus profutura in his regionibus adipisci poterimus, vestrae participationi parata erunt. Et hoc petimus, si qua apud vos solamina nobis necessaria, vel ignota, spiritualis quidem scientiae, sive in libris antiquis, qui a nobis non habentur, sive in aliis ecclesiasticis administrationibus, ut nobis libenter participare non negetis. Necnon et si quos saecularis scientiae libros nobis ignotos adepturi sitis, ut sunt de medicinalibus, quorum copia est aliqua apud nos, sed tamen segmenta ultra marina, quae in eis scripta comperimus, ignota nobis sunt et difficilia ad adipiscendum; vel si qua in aliis quibuslibet negotiis, vel speciebus nobis necessariis providetis, communicare dignemini, ut fecistis villosam mittendo. Nomina quoque presbyterorum vestrorum diaconorumque, ac monachorum, vel monacharum, sive caeterorum, quae misistis, per monasteria et per ecclesias nostrae dioecesis direximus ad celebranda pro eis missarum solemnia, et orationum suffragia. Id ipsum facere vestram sanctitatem suppliciter exoramus pro eis, quorum nomina vobis habemus dirigenda, et nominatim cum personis suis scribenda, eorum scilicet qui mihi proprie atque huic Ecclesiae, cui servio, amicissimi, vel subditi fiebant, vel praelati. De nostro quoque vili vestitu parva haec xeniola direximus tuo cultui, quanquam indigna, tamen petimus, accommoda, hoc est, tunica lanea, aliaque linea, sicut mos est apud nos habendi, caligas et peripsemata, orarium, et coculam, et gunnam brevem nostro more consutam, ad indicium plenissimae dilectionis nostrae. Quae te suscipere pro tua humilitate obnixe precamur, habereque ad memoriam mei nominis, saltem aliquod spatium temporis. Caeterum si qua sunt tuae sanctitati insinuanda, portitor hujus epistiunculae viva voce valet enarrare. Opto te, o charissime frater, orantem pro me orante pro te, in Domino bene valere, felicemque aevo longiore victurum, ad coronam coelestis gloriae postea perventurum, Domine insignis, et Pater praestantissime. Amen.