EPISTOLA CCIX. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  HUGONI  magnifico Trecensium comiti, salutem et servitium.
Notum volo facere celsitudini tuae, quia discussio illa quae ventilanda est in octavis Pentecostes Senonis, de conjugio regis et consobrinae tuae, filiae Bonifacii marchionis, virgini illi de cujus conjugio tractandum est, nec honesta est nec utilis. Ideo inutilis, quia foedus illud quod de ipso conjugio initum est, consilio episcoporum et optimatium omnino cassabitur. Honesta vero ideo non erit, quod infamia virginis, quae de legitimo conjugio nata non est, longe lateque divulgabitur. Nullus quippe qui fidelitatem fecerit regi, praesumet illud dare consilium quod sit contra fidelitatem suam, et regni minuat majestatem. Cum his enim quae fidelitas continet, praecipue observandum est utile et honestum, quae minime observarent qui mulierem de incesto conjugio natam regiae personae sociandam esse decernerent. Jam enim insonuit murmur ducum et marchionum qui jam deliberant se a rege dividere, si tam manifestam occasionem valuerint invenire. Vos itaque qui hujus conjugii paranymphus estis, potestis in utrumque cosulere, ut nec rex incurrat perjurium, nec turpe consobrina vestra repudium, maxime cum rex dicat hanc se maculam ignorasse, et simpliciter in vestra verba jurasse. Propterea scribo vobis absens quod dicerem vobis praesens, consulens in hoc meae fidelitati, et nobilitatis vestrae honestati, quatenus ita discrete et provide rem istam modificetis, ut omnibus quae de hoc contractu contingere possunt, salubri consilio occurratis. Unde mibi consultius videtur, ut conventus convocatus non fiat, ne res ista amplius ventilata in pejus proveniat. Vale.
[ al., optimatum] [ al., debeant se a regno] [ antea, contactu] [ al., quam res]