XXV.  Monasterii Bonifagetensis protectionem suscipit, possessionesque ac privilegia confirmat.   (Laterani, Jan. 15.) [HUGO,  Sacri et canonici ordinis Praemonst. Annales,  t. I, Prob., p. CCCXI.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis WIARDO, abbati Ecclesiae de Bonofageto, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professuris in perpetuum.
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit esse praesidium, ne forte cujuslibet temeritatis incursus eos a proposito revocet, aut robur sacrae religionis infringat. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam Beatae Mariae de Bonofageto, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, in primis siquidem statuentes ut ordo canonicus, qui secundum Deum, et B. Augustini Regulam atque institutionem Praemonstratensium fratrum in eadem ecclesia institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Propterea, quaecunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum juste et canonice possidet, ac in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: locum scilicet in quo abbatia fundata est, qui dicitur Bonlays, cum omnibus pertinentiis suis, terris, pratis, silvis, aquis, pasturis omni generi animalium necessariis, quem dedit vobis Willelmus de Bernole, consilio et assensu omnium haeredum suorum et Matthaei ducis Lotharingiorum; grangiam de Grusillis cum pertinentiis suis, terris, pratis, silvis et pasturis; allodium de Feischal cum molendinis et aliis pertinentiis suis, terris, pratis, silvis et pasturis; quidquid apud Brantigny possidetis; grangiam de Moironcourt cum omnibus pertinentiis suis, pratis, silvis, terris et pasturis; allodium de Janneio quod accepistis de manu Widerici, abbatis Clariloci, consilio et consensu omnium fratrum suorum, tam monachorum quam laicorum, acceptis a vobis triginta libris Tullensis monetae, quod allodium contulerunt eis et ecclesiae suae viri nobiles, Holdericus videlicet de Geanceyr et Holdericus filius ejus, Gerardus de Forcherul et filii sui, Petrus, Gauselius, Gerardus, consilio etiam et consensu ducis Matthaei, sub testimonio Theodorici de Romunt, Gerardi advocati de Bruyeres, Wuillelmi de Arches; tenorem etiam totum Theobaldi de Jorse o, in agris, silvis, pratis, pascuis juxta praedictum allodium adjacentibus, qui vulgo Benevilis vocatur, quem prius dederunt supradictae ecclesiae Clariloci ipse Theobaldus de Jorleio et Willer de Floremont, assensu filii sui Gerardi, rogatu et consilio Matthaei ducis, ducissae Beathar et filiorum suorum Simonis et Frederici; decimas etiam praedicti allodii a Benevilis, de pratis, campis et de omnibus aliis de quibus decimae persolvuntur, quas Henricus, quondam Tullensis episcopus, memoratae ecclesiae Clariloci prius possidendas in perpetuum concesserat, consilio Odonis archidiaconi, rogatu et assensu abbatissae Romaricensis totiusque capituli sui; assensu etiam ipsorum clericorum ad quos praefatae decimae pertinebant, Gerardi videlicet de Jorseio, et Widerici nepotis sui et Hefridi presbyteri de Janneio: quibus et suis successoribus singulis annis persolvetis quinque solidos Tullensis monetae in festo B. Martini, aut infra octavas, ponentes eos super altare memoratae ecclesiae de Janneio, quas decimas cum tenemento Theobaldi de Jorseio et cum allodio de Janneio accepistis de manu supradicti abbatis Widerici Clariloci, consensu totius capituli sui, et in ea libertate et integritate qua jam dicta ecclesia Clariloci prius possidebat. Sane novalium vestrorum quae propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere praesumat. Liceat quoque vobis clericos vel laicos, a saeculo fugientes liberos et absolutos, ad conversionem accipere et eos absque contradictione aliqua retinere. Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum, post factam in eodem loco professionem, fas sit absque abbatis sui licentia de eodem loco discedere, discedentem vero absque communium litterarum cautione nullus audeat retinere. Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis januis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce, di ina officia celebrare: in parochialibus vero ecclesiis quas habetis liceat vobis quatuor aut tres ad minus de canonicis vestris ponere, quorum unus dioecesano episcopo praesentetur, ut ei curam animarum committat, ita quidem quod ei de spiritualibus, vobis autem de temporalibus et de ordinis observantia debeat respondere. Pro chrismate autem, oleo sancto, consecrationibus ecclesiarum, ordinationibus clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, sive pro abbate deducendo ad sedem, vel quibuslibet aliis ecclesiasticis sacramentis, nullus a vobis, aut sub obtentu consuetudinis, aut quolibet alio modo quidpiam audeat postulare. Si quis autem contra hoc venire praesumpserit, portionem cum Giezi se noverit habiturum cujus factum exactione turpis muneris imitatur . Sepulturam praeterea ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen justitia illarum ecclesiarum, a quibus mortuorum corpora assumuntur. Paci quoque et tranquillitati vestrae paterna sollicitudine providere volentes, auctoritate apostolica prohibemus ut infra clausuras locorum seu grangiarum vestrarum, nullus violentiam vel rapinam, furtum committere, ignem apponere, seu hominem capere vel interficere audeat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum fas sit praefatam ecclesiam temere perturbare aut ejus auferre possessiones, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si quae igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, etc. Ego Lucius, catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Theodorinus, Portuensis episcopus, Ego Paulus Praenestinus episcopus. Ego Petrus, presbyter cardin. tituli S. Susannae. Ego Vivianus, presbyter cardinalis tituli S. Stephani in Monte. Ego Cynthius, presbyter cardinalis tituli Sanctae Caeciliae. Ego Arduinus, presbyter cardinalis tituli Sanctae Crucis. Ego Matthaeus, presbyter cardinalis tituli Sancti Marcelli. Ego Hyacinthus, diaconus cardinalis Sanctae Mariae Messoris. Ego Rainerius, diaconus cardinalis Sancti Gregorii ad Velum Aureum. Ego Gratianus, diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani. Ego Rainerius, diaconus cardinalis Sancti Adriani. Datum Laterani per manum Alberti, S. R. E. presbyteri cardinalis et cancellarii, XVIII Kalendas Februarii, indictione XV, Incarnationis Dominicae anno 1181, pontificatus vero Lucii papae III anno primo.
(quod absit!) (IV Reg. V)