EPISTOLA CCXVIII. AD ARDBERTUM.  Hortatur ad opera justitiae et misericordiae; laudat illius bonitatem, eique commendat causam Lulli abbatis.
Alcuinus sancti Martini famulus Ardberto viro illustri perpetuae beatitudinis salutem.
Audiens vestram laudabilem conversationem, sicut decet vestrae personae, valde me gavisum esse fateor. Tu vero, vir optime, semper quae Deo placeant fac aliisque suadeas ut benedictio Dei te ubique comitet , et proficias in consilio salutis tuae, multorumque profectu populo justitias faciens, pauperibus misericordiam, ecclesiis Christi honorem, ut servorum Dei intercessio Domini Jesu clementiae te quotidie commendet, quia multum valet deprecatio justi , quanto magis plurimorum. Habeto pauperum curam qui ante ostium convivii tui stare solent, quia in pauperibus Christus suscipitur, qui dicturus est in die judicii illis qui eleemosynam pauperibus diligenter faciunt: Quandiu uni ex minimis fecistis, mihi fecistis . Quos sequitur illa felicissima sententia quam Dominus dicturus erit illis qui in hoc saeculo pauperes, peregrinos, miseros et infirmos benigne fecerunt, dicentis: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi . Nostri nominis memoriam per ecclesias ditionis vestrae, deprecor, illis ut jubeatis fieri. Gaudeo siquidem de vobis semper meliora audire, sciens multorum esse prosperitatem tuae bonitatis pietatem in servitio Christi. Plura siquidem scripsissem dignitati tuae, si talis cognitio inter nos esset, ut praesumptiosum non videretur, me subito vestrae excellentiae ingerere. Sed quod cum Christi charitate scripsi, obsecro ut humiliter legere digneris; nam 272 praesens hujus indiculi portitor Lul, venerabilis abbas, vestram solebat apud me laudare bonitatem; ea fiducia has etiam litteras scripsimus, quem benigne in suis causis ut suscipiatis deprecamur tali pietate , qualem nobis de vobis referre solebat. Opto ut feliciter longaeva prosperitate in hoc saeculo vivas, et post hujus vitae terminum, Deo donante, ad perpetuae beatitudinis regnum pervenire merearis, vir nobilissime nobisque amantissime!
(Jac. V, 16) (Matth. XXV, 40) (Matth. XXV, 34)
[comitetur] [ Forte deest 
erga] [ Ms., pietatis]