EPISTOLA XXXVII. BONIFACIUS CUTHBERTO ET ALIIS. [A. D. 735.]
Dilectissimo et reverendissimo Cuthberto abbati, et universis fratribus sanctae congregationis ejus, Bonifacius servus servorum Dei in Christo fraternae charitatis salutem.
Fraternitatis vestrae pietatem intimis obsecramus precibus, ut nos inter feras et ignaras gentes Germaniae laborantes, et grana evangelica plantantes, vestris sacrosanctis orationibus adjuvemur, et precibus sanctitatis vestrae in nobis saevus Babylonicae ardor restinguatur flammae, et sparsa sulcis ad fructum multiplicata surgant summa, quia, juxta dictum Apostoli: Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed Deus qui incrementum dat, ut detur nobis sermo in apertione oris, et sermo Domini currat et clarificetur. Interea rogamus ut aliqua de opusculis sagacissimi investigatoris Scripturarum Bedan monachi, quem nuper in domo Dei apud vos, vice candelae ecclesiasticae, scientia Scripturarum fulsisse audivimus, conscripta nobis transmittere dignemini. Et, si vobis laboriosum non sit, ut donum unum, nobis grande solatium peregrinationis nostrae, transmittatis. Ad indicium quoque intimae charitatis, lectisternia caprina vobis direximus, quae petimus, licet digna non sint, ut pro memoria suscipiatis. Alma Trinitas, et una Divinitas fraternitatem vestram, et hic sanctis virtutibus proficientem ac valentem augeat et custodiat, et in futura beatitudine, inter splendida angelorum agmina, gaudentes remunerando glorificet.
(sicut hic vocant)
[ W., reliqua] [ P., cloccam]