EPISTOLA LVII. AD AMICUM G. DE ALNETO.
ARGUMENTUM.-- Amico suo, existimanti se post monasterii ingressum a tentationibus fore liberum, ostendit monachos magis esse tentationibus obnoxios quam saeculares, sed fortiter contra eas certandum. Deinde cantilenam illi transmittit graphice luctam carnis et spiritus exprimentem, ut ea taedium fallat.
Charissimo socio et amico G. de Alneto, PETRUS Blesensis Bathon. archidiaconus, salutem et in Domino confortari. Ea inter nos ab adolescentia coaluit dilectionis affectio, quam in cognationibus nec vinceret sanguis, nec natura transcenderet. Hoc in magno rerum discrimine frequenter expertus sum: qui si corporis invaletudine, aut aliis hujus vitae molestiis laborarem, astitistis mihi adjutor fidelissimus, et officiosissimus consolator. Ego etiam tua semper infortunia mea feci, atque inter casuales eventus sortem meam tuo statui amica vicissitudine te communicatione gratissima coaptavi. Dicis te sanctioris vitae propositum ideo specialiter elegisse, ut hujus saeculi tentationes evaderes; nunc autem lamentabili conquestione deploras, te in ipso religionis ingressu longe miserius quam prius tentationibus circumseptum, tuamque carnem ex ipsa sui servitute legi spirituali contumacius repugnare. Nonne legeras, quia vita hominis tentatio est, et militia super terram? Sapientia dicit: Fili, accedens ad servitutem Dei, sta in justitia et timore et praepara animam tuam ad tentationem. Mundus adversus desertores suos fortius pugnat, et egredientes vitae saecularis illecebras gravior congressus exspectat; nam et in exitu Israel de Aegypto Pharao vehementius excandescit, et Satanas egrediens ab homine, quem ab infantia tenuerat, ipsum gravius affligendo discerpit. Turbo movetur, ut Elias rapiatur in coelum; nec adversus Benjamin praevalet Israel, donec multorum millium occisione purgetur. Communis cursus vitae praesentis est tentationibus apprehendi. Nam ad virtutis exercitium Hierosolymitis relictus est Jebusaeus; et Apostolo spiritus Satanae datus est, ne revelationibus extollatur. Arenam pugnae ancipitis ingressus es, in qua non apprehendes bravium, nisi curras, non coronaberis, nisi pugnes. Dominus autem fortitudo plebis suae, Dominus virtutum, Dominus fortis et potens in praelio, ipse doceat manus tuas ad praelium, et digitos tuos ad bellum. Ipse, si tentari te permittet, faciet cum tentatione proventum; pressurae tuae, quasi aquarum, quae praeterierunt, non recordaberis: cumque te consumptum putaveris, orieris ut Lucifer , ac de infirmitate proficies ad coronam, de pusillanimitate spiritus ad triumphum. Quod autem amatoria juventutis, et adolescentiae vestrae ludicra postulas ad solatium taediorum, consiliorum non arbitror, cum talia tentationes excitare soleant, et fovere. Omissis ergo lascivioribus cantilenis, pauca quae maturiore stylo cecini tibi mitto, si te forte relevent a taedio, et aedificent ad salutem. CANTILENA DE LUCTA CARNIS ET SPIRITUS. Olim militaveram, etc. Qui habet aures audiat, etc.
[Vide inter carmina Petri
Blesensis, infra.] [Vide ibid.]