VIII.  Privilegium S Leonis IX pro Ricnerio abbate coenobii Montis Casini.   (Anno 1049.) [Tosti,  Storia della badia di Monte Casino,  I, 255.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, charissimo nobis in Christo Domino Jesu filio RICHERIO et religioso abbati sacratissimi monasterii B. Benedicti confessoris Christi, siti in monte qui vocatur Castro Casino, suaeque almae congregationi perpetuam in Domino salutem.
Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et petentium desideriis congruum impertire suffragium. Igitur quia postulastis a nobis quatenus monasterium S. Benedicti in monte Casino situm, cujus abbatis consecrationem nuper et dono piissimorum Henrici et Conradi Romanorum imperatorum suscepimus, et per nos et successores nostros in perpetuum more antecessorum nostrorum privilegio nostro muniremus, et a potestate omnium archiepiscoporum et episcoporum subtraheremus, et sub interdictione anathematis loca sua defenderemus, concederemus, et confirmaremus: inclinati precibus tuis praedictum monasterium tibi a nobis successoribusque tuis et a nostris successoribus in perpetuum nulla pravitate Simoniaca interveniente consecrandis, concedimus et confirmamus cum omnibus ecclesiis, monasteriis, cellis, castellis, terris cultis et incultis, vineis, aquimolis, hortis, pratis, silvis, pertinentiis adjacentiisque suis, ubicunque vel qualitercunque ad jura ejusdem monasterii pertinere dignoscitur . . . . Insuper etiam omnem cujuslibet ecclesiae pontificem in praefato monasterio ditionem quamlibet habere praeter sedem apostolicam, prohibemus, ita ut nisi ab abbate ejusdem monasterii fuerit invitatus, nec missarum solemnia ibidem praesumat omnimodo celebrare. Post vestrum vero obitum nemo inibi abbatem constituat, nisi quem consensus et voluntas coimmunis fratrum ex ipsa congregatione elegerit, et electus ad nos vel successores nostros consecrandum gratis et sine pretio veniat. Quod si aliunde venerit, quod de vobis dici non potest, qui de monasterio nostro et a nobis consecraturi venistis, vel ab alio archiepiscopo, vel episcopo consecrari se maluerit, tunc consecratus et consecrator anathema sint. Promulgantes, etc. . . . Bene valete.