EPISTOLA CCCXCI. EJUSDEM AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Charissimo in Christo ac reverendo Patri THOMAE Dei gratia Cantuariensi archiepiscopo, fortissimo atque invictissimo Dei athletae GRATIANUS sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconus, salutem et gloriosam post agonem cum optata pace victoriam.
Quod de mea sinceritate, sicut ex litteris et nuntiis vestris intelligo, indubitatam spem et fiduciam tenetis, gratum habeo modis omnibus et acceptum, vestraeque paternitati ex hoc ipso devotior ac fidelior persevero. In proposito siquidem meae ad vos devotionis ac fidei, et causae vestrae defensione constanti eaedem, quae induxerunt, causae me retinent: timor videlicet Dei, amor honesti, zelus et fervor ecclesiasticae libertatis. Accedit ad haec personae vestrae virtus et gratia, quae me jam in eo, quod ante probaveram, stimulo quodam sollicitudinis urget arctius et instigat, concurrentibus ad idem et virtutis studio, et amoris ac diligentiae filialis officio. Confidite igitur de me, sicut facitis, et sperate quia spes ista vos, Deo propitio, non frustrabit, nec mea unquam fides aut charitas in vestro poterit refrigescere negotio vel tepere. Puto autem quod et res ipsa fidem faciet his, quae dico, et in hujus rei testimonium cum amicis vestris inimici convenient. Et quidem in hoc, si venisset homo, contra quem devotionem meam sollicitudo vestra praemonuit, non discordaret a caeteris ejusdem malitiae satellitibus et praeambulis Antichristi. Verum cum ille non venerit, in eo quod reliquum erat, et expedire putavi, mea sollicitudo non tepuit, et quotidiana apud dominum papam instantia non quievit, donec litteras, quas cum his, Deo dante, videbitis, per domini papae gratiam indultas obtinui. Quas quidem credo, credetis autem et vos, ni fallor, efficaces ad rem, et negotio utiles adfuturas. Agite itaque confidenter, et quod ad vos pertinet, causam nostram Domino commendate, qui non deserit sperantes in se, et per quem diligentibus eum omnia cooperantur in bonum. Ego autem quod amici et fidelis est, cum res postulaverit, exsequi non cessabo. De caetero quod in litteris vestris miseria consuevit exsilio copulari, discretionem vestram, ut audacter salva reverentia loquar, emendare voluerim: cum sicut arbitror, miseros vocari non deceat, qui a Domino beati dicuntur, juxta illud Evangelii: Beati qui persecutionem patiuntur propter justitiam . Det vobis Dominus pacem in proximo, et in futuro consortium et gloriam beatorum.
(Matth. V)