EPISTOLA XIV.
Domino sancto ac beatissimo, et omni mihi cultu atque honore venerando patri, et in Christo Domino patrono Ruricio episcopo Turentius.
Litterae sanctitatis vestrae me spiritali cibo pastum incitaverunt ad spem futurorum, et verba prophetica claritate radiantia, ad discutiendas errorum tenebras, purissima luce fulserunt. Recognosco plenum caritatis affectum, et sinceritatem piae castigationis. Amplector eloquentiam in verbis, in exemplis perfectionem, in consilio gratiam, in officio indulgentiam, in veritate constantiam, in admonitione veritatem et scientiam. Probatis in dogmate vos antiquos Scripturarum interpretes, et divinorum voluminum tractatores, veneranda mihi nomina, Cyprianum, Augustinum, Hilarium, Ambrosium, sed et illustres alios facundiae flore vernantes, alios et in revelandis occultioribus spiritales, alios mulcendis imperitorum sensibus blandientes, alios in fidei assertione pugnantes. Praeteritae calumniamur aetati, quod viros illos admiratione dignissimos haec saecula non tulerunt: pro certo doctrinam junioris ambirent, qui ante docuerunt. Ego autem aetatem eam non de canentium putamine capillorum, nec, sicut beatitudo vestra de saeculari auctore mutuata est, de colore barbae albentis agnosco. Cum etiamsi non essem in computo senescentis, annos decrepitos membrorum per morbi incrementa sentirem. Sed omnium precum humilitate deposco, ut pro correctione morum meorum, pro inspirando mihi desiderio poenitendi, pro Domini nostri propitiatione, in sanctis vestris orationibus supplicetis, ut qui ad vitandum proclive illius viae in perniciosa vergentis, rectum et cum labore gradiendum iter ostenditis, et ingressum boni operis et piae emendationis obtineatis effectum, non in fervore disciplinae, sed in indulgentiae medicina et misericordiae lenitate. Hanc quoque vobis conferte mercedem: debetis enim fenus Domino de thesauro, qui fidei vestrae traditus et vobis illo commendante susceptus est. Acquirite desperantes, arguite negligentes, deditos somno ignavae securitatis excutite, desides excitate. Decet ovem perditam in humeris suis bonum reportare pastorem, et munitioribus caulis cas quibus lupus insidiatur includere. Sanctum Augustinum, sicut jusseratis, inveni, quem cum filio communi Rustico presbytero esse credebam. Operae pretium est ut admiremini studium meum, quod quae opuscula continebat, hucusque nescivi sane, capitulatim jam librum traditurus inspexi. Chartaceus liber est, et ad ferendam injuriam parum fortis: quia citius charta, sicut nostis, vetustate consumitur; legite si lubet, atque transcribite. Et spero ut postquam vobis bene cognitus fuerit, ad me, cui est incognitus, remittatur; quia corrigere negligentiam meam frequentata membranae ipsius lectione dispono. Ora pro me.