DVIII.  Privilegium pro Ecclesia Trevirensi.   (Anno 1152, Maii 27.) [GUNTHER,  Cod. diplom. Rheno-Mosell.,  I, 334.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HILLINO Treverensi archiepiscopo ejusque successoribus canonice promovendis in perpetuum.
In eminenti apostolicae sedis specula, disponente Domino, constituti, licet omnibus ecclesiis tam vicinis quam longe positis et ecclesiarum praelatis debitores ex injuncto nobis a Deo apostolatus officio existamus; illis tamen locis atque personis attentiori et propensiori nos convenit charitatis studio imminere, quae sacrosanctae et apostolicae Romanae Ecclesiae devotiori et uberiori familiaritate et obsequio adhaesisse noscuntur. Eapropter, dilecte in Domino frater Hilline archiepiscope, devotionem et sincerum affectum Treverensis Ecclesiae, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, ac praedecessorum tuorum erga beatum Petrum et praedecessores nostros atque nos ipsos debita benignitate attendentes, dignitates seu honores et libertates a praedecessoribus nostris Joanne XIII, Benedicto VII, Leone IX, Victore II et Innocentio felicis memoriae Romanis pontificibus, aut imperatoribus, vel regibus eidem Ecclesiae concessas, tibi tuisque successoribus auctoritate apostolica confirmamus et praesentis scripti privilegio communimus. Statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant, et nominatim castrum Tris appellatum cum banno et appendiciis suis quod nobilis vir comes Odo assensu et voluntate uxoris suae Gertrudis Palatinae comitissae praedictae Ecclesiae rationabiliter contulit. Sancimus etiam ut juxta quod in sacro Chalcedonensi concilio statutum est nulli regi vel imperatori, seu advocato, nulli ecclesiasticae saecularive personae liceat decedentium archiepiscoporum seu presbyterorum, vel reliquorum clericorum Treverensis Ecclesiae bona pervadere seu diripere, sed potius haec ipsa ad opus eligendi antistitis juxta dispositionem oeconomi et clericorum libere conserventur. Ob majorem quoque reverentiam et decorem commissae tibi Ecclesiae tam de equitando per stationes cum nacco, quam etiam de cruce ante te deferenda: quod a praedecessoribus nostris apostolicae memoriae viris Treverensibus archiepiscopis est concessum, et authenticis privilegiis roboratum, nos quoque tibi apostolica auctoritate concedimus. Illud praeterea juris quod illustris memoriae Conradus Romanorum rex, sive ipsius antecessores in abbatia Sancti Maximini habuisse noscuntur, praedecessori tuo bonae recordationis Alberoni et per eum Treverensi Ecclesiae ab eodem Conrado collatum seu restitutum est quemadmodum in ejusdem regis scripto de restitutione et confirmatione rationabiliter continetur, tibi tuisque successoribus confirmamus. Pacem quoque atque concordiam sive transactionem quae inter praedictum praedecessorem tuum et nobilem virum Henricum Namurcensem comitem in praesentia memorati regis per charissimum filium nostrum Bernardum Clarevallensem abbatem et principes Teutonici regni rationabili providentia, sicut inferius continetur, facta est, et ejusdem regis scripto firmata, ratam et inconvulsam futuris temporibus permanere decernimus. Comes siquidem antedicto archiepiscopo per omnia satisfaciens ei fidelitatem iterato juravit, atque de praedicta abbatia eidem archiepiscopo omnem omnino ex ea calumniam refutavit; sic itaque ab archiepiscopo absolutionem impetravit, et excepto castro de Mandirscheid cum suis pertinentiis beneficium suum cum integritate recepit: juravit etiam idem comes quod Rodolfisberg neque reaedificaret, neque aliquem reaedificare juvaret. Quod si adversus ista praesumeret, et infra 18 septimanas congruam emendationem exhibere minime vellet, terram suam ita in manu archiepiscopi obligavit ut beneficiati deinceps beneficia sua ex illa terra ab archiepiscopo libere reciperent atque tenerent. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam Ecclesiam temere perturbare aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare. Sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva in omnibus apostolicae sedis auctoritate. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat; cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Oct., presbyter cardinalis tituli Sanctae Ego Eugenius, Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Ymarus, Tusculanus episcopus Ego Hugo, Ostiensis episcopus. Ego Bb., presbyter cardinalis tituli Calixti. Ego Hibaldus, presbyter card. tituli Sanctae Praxedis. Ego Jacintus, diaconus card. Sanctae Mariae in Caeciliae. Ego Manfredus, presbyter cardinalis tituli Sanctae Savinae. Ego Cencius, presbyter cardinalis tituli in Lucina. Ego Henricus, presbyter card. tituli Sanctorum Nerei et Achillei. Ego Otto, diaconus card. Sancti Georgii ad Velum Aureum. Ego Rodulfus, diaconus card. Sanctae Luciae in Septa solis. Ego Gregorius, diaconus card. Sancti Angeli. Ego Guido diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Porticu. Cosmedin. Ego Joannes, diaconus card. Sanctorum Sergii et Bacchi. Ego Gerardus, sanctae Romanae Ecclesiae diaconus card. Datum Signiae, per manum Bosonis sanctae Romanae Ecclesiae scriptoris, VI Kal. Junii, indictione XV, Incarnationis Dominicae anno 1152, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno VIII.