EPISTOLA CCII.  Invectiva papae regi.
Intra paternae claustra memoriae residere devotionis regiae magnitudine promerente, vota nostra circa te frequenter excitata dirigimus, ut supernae benedictionis rore perfusa sospitatis gratia vigeas, et tandem ad vere lucis pervenire gaudia merearis. Hoc itaque desiderium ab olim in nostro pectore ferbuit, eoque potius suscepit incrementa fervoris, quo licet immeriti sedis apostolicae residentes, et pastoralis onera gerentes officii, pro tua et cunctorum salute fidelium tenemur amplius vigilare. Principalis igitur exhortationis nostrae quaerit et petit instanter, ut intentae considerationis oculos habentes ad Redemptorem nostrum Dominum Jesum Christum gerens in tuis visceribus figuratum, sua beneplacita prosequi delecteris, et pensans proinde quod hujus mundi figura praeterit: quodque abierunt et adhuc abeunt reges et principes, caeterique corruptioni subjecti; nullo quod sub sole nascitur habente stabile firmamentum, in divini nominis amore persistas aedificans prudenter in inferioribus veluti transitoriis et caducis sua vilitate contemptis, ut in regno coelestis gloriae perennem, quae non deficiet nec peribit, tibi constituas mansionem. Caeterum, cogitantes non sine magno compassionis affectu circa illatas oppressiones et angustias terrae sanctae, quas vidimus et propria manu palpavimus in minori officio constituti, ac desiderantes de celeri ne totaliter pereat sibi subsidio provideri, tali mentem nostram super haec aperire decrevimus per litteras speciales, quas per talem nobis et fratribus nostris suarum dona virtutum charum multipliciter et acceptum, ei duximus dirigendas. Ideoque regalem magnificentiam cum paterna fiducia rogamus et hortamur attente, quatenus apud eumdem ad id partes tuas officialibus studiis interponas: ita quod exinde retributionis aeternae percipias incrementum. Ut autem tibi nostra plenius intentio pateat, credas, quaesumus, indubitanter sic ab ore nostro prolata, quae talis super praemissis omnibus ex parte nostra, tuae duxerit excellentiae referenda. Nec mireris quod bulla non exprimens nomen nostrum est appensa praesentibus, quae ante consecrationis vel benedictionis nostrae solemnia transmittuntur, quia semper hi qui fuerunt in Romanos electi pontifices consueverunt in bullandis litteris, ante suae consecrationis munus modum hujusmodi observare.