EPISTOLA CCXXIII. G. DIACONI CARDINALIS AD CONRADUM IMPERATOREM.  Cum multum in sua legatione pro duce Poloniae laboraverit, orat ut ipsi auxilium praestet.   (Anno 1150.)
CONRADO Dei gratia glorioso Romanorum regi Augusto, G. sanctae Romanae Ecclesiae diaconus cardinalis, devotum servitium suum et orationum perseverantiam.
Pro negotio nobilis et illustris viri ducis Poloniae et conjugis suae sororis vestrae, mandato Domini papae nos satis laborasse vobis non erat incognitum. Verum persistentibus in sua duritia adversariis, sicut a Domino papa nobis injunctum fuerat, et exhortationis vestrae nobis monita suggesserunt, justitiam de eis facere non dubitavimus. Quia ergo negotium illud jam ad vos quodammodo spectare videtur, majestatis vestrae celsitudinem attente rogamus, ut ita manum auxilii vestri eidem duci et brachium fortitudinis vestrae porrigere studeatis, ut vigorem ecclesiastici officii in hac parte viriliter sublevetis et de indulta pace duci et sorori vestrae laudem a Deo et hominibus consequi valeatis. Sententiam autem, quam contra adversarios ducis W. et sororis vestrae promulgavimus, dominus papa et Romana Ecclesia firmaverunt, et usquequo resipiscant et ad pacem convertantur, eam sententiam nequaquam relaxabunt.