EPISTOLA CXXIV. AD EUMDEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ROBERTO Herefordiensi et ROGERIO Wigorniensi episcopis.
Et ratio juris et fidei ac honestatis vestrae sinceritas et sacrarum juge exercitium litterarum nobis facile persuadent, quod nullius turbinis impetus charitatem vestram a fide et obedientia sanctae Romanae Ecclesiae poterit separare: ad quam cum ex institutione Filii Dei, Ecclesiam in se petra solidissima fundantis, omnis anima teneatur, arctiori quidem vinculo astrictus est ordo pontificum, qui in consecratione de observatione legis divinae et sacrorum canonum, et de obedientia mandatorum sedis apostolicae, et eorum a quibus munus consecrationis accipiunt, verbo et scripto specialiter profitentur. Sed et nos Ecclesiae Romanae pro comprovincialibus nostris non ambigimus obligatos, cum illa utriusque vestrum electionem procreaverit, et nostro ministerio consecrationem. Unde etiam vos personae nostrae magis oportet esse obnoxios, nedum apostolicae sedi, cui fidem et obedientiam solus infidelis, aut haereticus, aut schismaticus subtrahit. De vestra itaque fide et obedientia plenissimam fiduciam obtinentes, fraternitati vestrae litteras apostolicas mittimus, ut vobis et per vos aliis fratribus vestris innotescat, quoniam dominus papa nobis vices suas commisit in regno Anglorum. Loquimur scientibus et docentibus legem, et quos non credimus esse de numero eorum, qui tenentes legem Dominum nescierunt: et non in fraudem Scripturae, quae solvi non potest, sed propriae salutis quaerunt, ut impugnando fidem fideles videantur, et habeantur jurisperiti, cum perdentes se et alios perdiderint jura, et putentur filii esse obedientiae, cum qualicunque praetextu inobedientiam suam potuerint colorare; sed frustra. Quia non est sapientia, non est consilium contra Dominum, qui jam testimonio patentis operis coepit revelare consilia cordium, et parvulos suos jugiter consolatur, nec permittit eos tentari supra id quod possunt. Clamat terra adversus impios, et coeli revelabunt iniquitatem eorum. Consolamini itaque, consolamini, dilectissimi, dicit Dominus, quia in proximo est, ipso auctore, liberatio vestra. Et nisi fides vestra defecerit, salus nobis in januis est, et jam prae foribus ecclesiarum vestrarum pulsat, ut admittatur. Interim vobis in virtute obedientiae apostolica auctoritate praecipiendo mandamus, quatenus adhibita celeritate et diligentia procuretis, ut fratres nostri et coepiscopi conterminales vestri, Wintoniensis videlicet, et Bathoniensis, Saresberiensis, Cestrensis, Exoniensis, Menevensis, vestra sedulitate cognoscant nobis legationis officium, sicut ex litteris domini papae patet, esse commissum. Sed ante eas fratri nostro episcopo Londoniensi cum litteris nostris a vobis eadem auctoritate ostendi praecipimus, ut ipse eas et comprovincialibus et Dunelmensi ostendat. Quia in periculum vestrum, imo et aliorum omnium vertitur, nisi hoc domini papae et totius Ecclesiae negotium fidelius et diligentius geratur.