EPISTOLA CCLXXVI. PRAECEPTUM CONRADI II IMPERATORIS PRO MONASTERIO WALCIODORENSI.  Interventu Wibaldi abbatis, confirmat privilegia Walciodorensis monasterii.   (Anno 1151.)
In nomine sanctae et individuae Trinitatis. CONRADUS, divina favente clementia, Romanorum rex secundus, ad implendam munificentiam pertinet bene de rep. merentibus praemia rependere, et caeteris ad famulatum imperii surgentibus eos in exemplum aut bonae spei signum collocare.
Quocirca noverit fidelium nostrorum tam futurae quam praesentis aetatis industria, quod interventu dilecti ac fidelis nostri Wibaldi abbatis, qui nunc, Deo auctore, Stabulensi et Corbeiensi monasterio praeest, privilegia Walciodorensis monasterii in quo praedictus abbas sacrum religionis habitum suscepit, et juxta regulam beati Benedicti et sanctorum Patrum instituta professionem fecit, recitari et exponi jussimus, in quibus scriptum continebatur, quod vir quondam illustris Elbertus comes in proprio haereditatis suae fundo monasterium secundum regulam et ordinem monachorum in pago Lumensi construxit, et de suo jure ac proprietate in jus et dominationem regiam cessit et transegit. Quod monasterium cum omnibus appendiciis imperator Otto primus, cui a praefato comite suo utique consanguineo donatum fuerat, contulit Metensi Ecclesiae per manum Deoderici venerabilis Metensis episcopi, hac scilicet interposita rationis observantia, ut idem pontifex quemdam locum Hasteria nomine olim a sanctissimo praedecessore suo Adelberone antistite ex proprio haereditatis jure sancto protomartyri Stephano in Metensi Ecclesia delegatum, supradicto coenobio gratia solaminis copularet; et quoniam proxima vicinitate junguntur, et sub unius ditione ordinationeque abbatis eadem praefata loca, Walciodorum videlicet atque Hasteria indissolubili vinculo necterentur. Quae constitutio tam a divae recordationis praenominato Augusto per venerandae sanctionis paginam roborata, quam apostolicis decretis per sanctissimum Benedictum papam confirmata, usque ad nostra tempora immobilis permansit et inconvulsa, licet alterius loci monachis, id est Hasteriensibus studium semper fuerit praerogativae Walciodorensis coenobii obsistere, et abbatum suorum ordinationibus temeraria praesumptione resistere. Quae insolescentia usque adeo stultis conatibus excrescere ausa est, ut sese a counexione et subjectione Walciodorensis coenobii et venerabilis Teoderici ejusdem loci abbatis abrumpere conati sunt, donec judicio curiae nostrae legibus et ratione subnixo compressi suut, et ad unitatem et obedientiam revocati. Auctoritate igitur in perpetuum valitura decernimus, ut Hasteriensis locus Walciodorensi monasterio contraditus et connexus eidem semper coenobio subdatur, sicut cella vel praepositura vel quocunque nomine dicatur aliquod inferius suo superiori debet adjacere. Et decedente eo, qui nunc ibi, Deo praestante, regulariter praeest Teoderico abbate, suisque successoribus in perpetuum regulariter ordinandis, Hasterienses monachi conveniant Walciodorum tam ad exsequias defuncti abbatis devote peragendas, quam ad electionem futuri pastoris disciplinate et concorditer celebrandam, hoc videlicet discretionis tenore, ut primus assensus, prima vox, prima denominatio penes Walciodorensium constet arbitrium, et de ipsorum coetu persona, si fuerit idonea inventa, absque contradictione Hasteriensium eligatur. Quod si ibi forte reperiri non potuerit, atque in Hasteriensi Ecclesia persona conveniens inventa fuerit, de ipsis potius quam de alio monasterio praelatus assumatur. Et ut haec constitutio rata et immobilis per cuncta successura tempora permaneat, praesens praeceptum conscribi mandavimus, nostraeque signo imaginis impresso testes qui actioni et judicio interfuerunt, subternominari jussimus. Arnoldus Coloniensis Ecclesiae electus nostrae curiae cancellarius, Heinricus Leodiensis episcopus, Otto frater noster Frisingensis episcopus, Warnerus Monasteriensis episcopus, Philippus Osenbrugensis episcopus, Albertus Misinensis episcopus, Herinannus Trajectensis electus, Wibaldus Stabulensis et Corbeiensis abbas, Lambertus Werdenensis abbas, Adolfus comes de Montibus, Heinricus comes de Gelra, God. et Hermannus fratres de Kuic, Marquardus de Gruenbach, Albertus de Gruendinga. Signum domini Conradi secundi Romanorum regis invictissimi. Actum in palatio Noviomagi, anno Dominicae Incarnationis millesimo centesimo quinquagesimo primo, indictione XIII, XVI Kalendas Junii, regnante domino Conrado Romanorum rege secundo, anno regni sui XIV in Christo feliciter. Amen. Ego Arnoldus cancellarius vice Henrici Moguntini archiepiscopi et archicancellarii recognovi.