EPISTOLA XXXIV.  Suo charissimo  NICOLAO,  frater  PETRUS,  humilis Cluniacensium abbas, salutem.
Legi melleas litteras a te mihi, charissime, missas, quibus festinanter vel negligenter respondere, impium et amori mutuo inimicum putavi. Timui ne alienus et festinans ad reditum cursor, non plene, nec ut vellem, jussa exsequeretur. Unde hunc statim fere ut litteras illas accepi, cum brevibus istis remisi. Mittam evestigio proprium, qui nil negligere de injunctis audeat, teque ac domnum Claraevallensem, quocunque pes vester ierit, prosequatur. Dabo operam ne vel frustra scripseris, vel ipse domno abbati rursum ut nuper contigit, de tuo ad nos tandiu optato adventu, incassum rescribam.