EPISTOLA XCVII. CAPITULI S. LIBORII AD WIBALDUM ABBATEM.  Conqueruntur de Folquini vexationibus orantque ut episcopum conveniens, hortetur ipsum ut sibi subveniat.   (Anno 1148.)
Domno WIBALDO, omni veneratione dignissimo sanctae Corbeiensis Ecclesiae abbati, W. praepositus, A. decanus, reliquusque sancti Libori pusillus grex, orationis et servitutis suae fidelem exhibitionem.
Quia post dominum nostrum episcopum in episcopatu nostro primum vos divina promovit ordinatio, idcirco in angustiis nostris ad vos confugimus potissimum, sperantes a vestra prudentia nostris malis adhiberi medelam et consilium. Dominus Folquinus gravis hospes pauperibus nostris colonis frequenter incumbens, pecuniamque ab ipsis assidue sed modo insolentius extorquens, tantum eos attenuavit ut non modo debita sua nequeant persolvere, sed et malint ubivis gentium mendicare, quam tantis pressuris deinceps subjacere. Ego quoque W. praepositus, cum sim praeter praeposituram satis Ecclesiae auctus beneficiis, de meo annuos praebendae supplendo defectus plusquam tribus mensibus, adeo rebus sum imminutus, ut nec fratribus a modo servire, nec propriis valeam necessitatibus subvenire. Unde cum primum video faciem domini mei episcopi, tam honore quam nomine praepositi cupio carere et exui. Nam, quantum ego inopiae pauperum parcendo indulgeo, tantum praefatus dominus Fulcuinus diversis exactionibus instat atterendo. Unanimi igitur affectu pietati vestrae, sancte Pater, valido clamore supplicamus, quatenus dominum nostrum episcopum conveniatis, et sicut scitis et de vobis confidimus, commoneatis, ut Ecclesiae suae in extremo laboranti subveniat, ne et nos necessario, sine quo militare nequimus, privemur subsidio, et domus Dei, deficientibus vel dispersis ministris, divino careat servitio.