XXI.  S. Leo IX confirmat privilegia abbatiae S. Dionysii.   (Anno 1049.) [Doublet,  Histoire de l' abbaye de Saint Denys,  pag. 461.]
LEO, servus servorum Dei et Ecclesiae Romanae episcopus, regibus et ducibus, principibus atque dominatoribus, et eis qui nunc sunt et venturi sunt futuris temporibus.
Quoniam justis petitionibus assensum nostrum praebere et Ecclesiae sanctae vigilanter utilitatibus oportet inservire, Deo nostro sine dubio per hoc speramus nos placere, si res et ecclesiasticas constitutiones, a sanctis Patribus ita ut constitutae sunt, cogamus permanere, et, ne deinceps ab iniquis impune corrumpantur, nostra auctoritate roborare. Quapropter notum facimus praesentibus et futuris, omnibus videlicet regibus et ducibus, principibus et dominatoribus, seu cunctis apostolicae sedis fidelibus, quod venerabilis abbas Hugo et monachus monasterii beati Dionysii martyris, ubi ipse sanctus in corpore requiescit, nostram benevolentiam precibus imploravere, quatenus privilegia eidem monasterio a domino Dagoberto Francorum rege, ipsius loci fundatore, concessa, sed et Clodovius filius ejus, regumque simul eorum omnium immunitatum confirmationes, quicunque suam illi monasterio beati Dionysii martyris auctoritatem promulgantes praestiterunt, sed et privilegium quod fecit Dominus et venerabilis Landericus, Parisiacae urbis episcopus, una cum consensu suorum canonicorum pariterque regionis illius episcoporum, de libertate et emissione clericorum in suis ordinibus omnibus, quod videlicet omnes, secundum metas a se discretas, in circumscripto loco ecclesiis servientes a sua et omnium suorum successorum potestate absolvit, et abbati et fratribus monachis supradicti monasterii regendum et disponendum contradidit, sanctorumque praedecessorum nostrorum, Romanorum pontificum, Zachariae, Stephani, Leonis, Adriani, Nicolai privilegiorum decreta sancta et apostolica auctoritate confirmata, nec non privilegium domni Aeneae Parisiensis urbis episcopi et episcoporum illius patriae de praedicti loci corroboratione, temporibus Caroli regis factum, nos demum manum imponentes, nostra etiam auctoritate dignaremur roborare. Providentes ergo eidem ecclesiae et ad munimentum praelati ibi abbatis, atque fratrum praesentium et futurorum, qui in ipso venerabili monasterio Deo militare videantur, utile fore, auctoritate beati Petri apostoli et nostrae privilegio paginae praedictorum regum seu praedecessorum nostrorum et episcoporum venerabilium ejusdem patriae decreta roboramus, regum omnium potentiam sive successorum nostrorum a Christo creditam auctoritatem obtestantes, ne locum sancti Dionysii, Christi martyris, suis auctoritatibus et privilegiis roboratum, vel per se, vel per sibi subditos quoquo modo temerari patiantur in aevum. Sancientes igitur promulgamus ne ullus aliquando Parisiacae urbis episcopus, quaqua ratione vel quacunque causa, abbati vel fratribus praedicti loci de parochianis suis, facto apud eum clamore super his quae malefacerint, justitiam deneget: quod si fecerit, sicut singulari privilegio domnus Stephanus, antecessor noster, concessit eis potestatem eligendi ex se et habendi episcopum, ita et nos per singulare privilegium nostrum eis concedimus ut, vice nostri nominis, habeant potestatem percutiendi eos anathemate et relaxandi post satisfactionem, sicut constitutum vidimus et corroboratum approbavimus in privilegio jam dicti Aeneae Parisiensis episcopi, facto consensu canonicorum suorum, Suessionis in regali synodo residente rege Carolo et concedente, praesentibus et eidem annuentibus super parochianis suis, et hujus constitutionis violatores anathematis gladio percutientibus, tam metropolitanis illius patriae, scilicet Hincmaro Remensi, Wanilone Senonensi, Venilone Rothomagensi, Rodulfo Bituricensi, Herardo Turonensi, Frotario Burdigalensi, quam et suffragantes eorum, qui plenius in eodem privilegio inveniuntur. Praecipimus quoque ne quis eorum episcoporum, a quibus ista postulare voluerint, eis oleum, chrisma, tabulas, benedictiones, ordines suis temporibus, prout ipse abbas vel fratres, vel successores eorum expetierint, praesumat denegare: et ne quis episcoporum Parisiacae urbis haec eis deneget, vel alium qui eis contulerit interpellare pro hoc quoquo tempore tentet, omnino interdicentes prohibemus. Hoc etiam jubemus ut pro causis et responsis ecclesiae suae nostram atque nostrorum successorum audientiam licenter habeant appellare et adire, nullusque eos interim condemnare et res eorum invadere conetur, quod a nostris utique praedecessoribus, eis ante constitutum est. Quod si quisquam cujuscunque potentiae, vel persona cujuscunque ordinis vel aetatis hoc nostrae, nostrorumque praedecessorum auctoritatis privilegium quoquo modo ausus fuerit violare, sempiterno damnetur anathemate, ligatus beato Petro, nobisque a Deo concessa potestate; conservatores autem perpetua fruantur benedictione. Datum tertio Non. Octob., per manus Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae et apostolicae sedis, anno domni Leonis papae IX primo, indict. III.
(cujus nos immeriti vicarii sumus)