II. GREGORII VI EPISTOLA AD OMNES CHRISTIANOS.  (Anno 1045-6.)   Missas ter in anno se celebraturum spondet pro iis qui se collaturos statuerant annuam pecuniam pro sartis tectis templorum Romanae urbis.  [Mansi,  Concil.  tom. 19, col. 611.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus qui Christiana fide censentur, et B. apostolorum principis sedem Ecclesiarum omnium matrem recognoscunt, salutem et absolutionem omnium peccatorum per benedictionem et merita BB. Petri et Pauli principum apostolorum.
Notum vobis fieri volumus, fratres charissimi, quod a sancta Romana Ecclesia communi matre, omnium magistra et domina, non solum splendor sanctae religionis universum mundum illuminavit, sed etiam multis indigentibus per diversas partes terrae necessaria pietate distribuit: modo vero, peccatis non tantum nostris sed etiam multarum gentium exigentibus, et in religione friguit, et terrenas opes majori ex parte amisit. Nonnulli etiam imperatores, reges et principes, aliorum ordinum personae, misera cupiditate capti, maternam maledictionem incurrere non timentes, ejus possessiones invaserunt, distraxerunt, et in proprios usus redegerunt: qui, etiam gladio anathematis percussi, et more infelicis Judae sacrilegii vinculo strangulati, ne ad poenitentiam redirent, desipuerunt. Hinc igitur inopia, devastationes, latrocinia, rapinae, contra ipsum Ecclesiae caput, beatum videlicet Petrum, et in ejus quasi visceribus exortae sunt. Proinde propria ipsius ecclesia, et B. Pauli, quae illorum corporibus per totum orbem refulgent, et suo odore suaque pietate omnes ad se gentes provocant, jam jam heu! proh dolor! ruinam minantur. Unde nos, utcunque meritis pauperes, nec rebus quidem divites, coepimus, ut tanto periculo Deo adjuvante succurrere, manumque adjutorii ad instaurandum praebere possemus. Hoc autem religiosi clerici videntes, et laici quamplurimi, quos Guillelmus gloriosus Aquitaniae dux ad nostrum auxilium incitare coepit, unoquoque anno de suis rebus oblationes largiri disposuerunt, ad hoc specialiter ut ea quae in ejus propria ecclesia sunt necessaria restaurentur et aedificentur, quatenus omnipotens Dominus, et eorum meritis et speciali sanctae Romanae Ecclesiae oratione, per veram poenitentiam eos ad eam fidem instaurare , quam in baptismo Domino promiserunt, et, coelestis patriae ruinam restituens, in aeterna beatitudine eos collocet. Quorum nos videntes devotionem et laudabilem erga communem matrem dilectionem, tam per nos quam etiam per successores nostros ter in anno cum omnibus Romanis Ecclesiis generaliter missam celebrare, et septies illorum specialiter memoriam inter sacra missarum solemnia habere promisimus; ut omnipotens Dominus, meritis Dei Genitricis, quae singulari pietate Romanam semper tuetur Ecclesiam, et beatorum apostolorum Petri et Pauli auctoritate, omnium sanctorum maxime Romae quiescentium oratione, a cunctis eos peccatis absolvat, et ad vitam aeternam perducat.
[dignetur]