III.  Ad D. episcopum. Queritur ob praedium ab ejus subditis vastatum et injuste abalienatum.
Domno D. pontificalem decoranti thronum virtutum, E. una cum subjectis, perennem cum Domini principatum electis.
Ut rescivimus vos, praesulum reverentissime, ordinatum fore istius provinciae rectorem, sperabamus, velut et adhuc spes nostra est fixa, divinitus provisum esse vos orphanis haud minus patrem et adjutorem, quam monachis pro ipsa excellentia vestrae pietatis asylum ac defensorem. Verum praedium, quod largitus est Caesar Heinricus regiae donationis charta stabiliendo nostro monasterio, ut a quibusdam didicimus vix credendo, a vestro devastatum nobis abalienatur imperio. Arbitri vero testes adhibentur in hoc fundo nihil a nobis esse usurpatum, nisi quod Caesaris praecepto ab ipsis nostro coenobio cum termino est praemonstratum, atque in praesentia vestri vestrique advocati legitime firmatum. Qua de re quidem summopere efflagitamus pro nomine Domini atque amore S. Quirini, nec non ob vestrae remedium animae, seu vestrorum parentum, quatenus nostro nequaquam monasterio praecipiatis ullum fieri detrimentum.