EPISTOLA LXXXIII. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati, T. suus G. Herefordiensis Ecclesiae minister, in tribulatione non deficere.
Exspectans exspectavi jamdiu dominum meum, sperans a vestra sublimitate nuntium aliquem delegari, qui mihi prospera vel adversa nuntiando, vel de adversis tristem redderet, vel de laetis exhilararet. Nam si ea charitatis est plenitudo, ut cum fratre quolibet infirmante infirmari, vel cum quis scandalizatur uri oporteat, cum Patrem nostrum et dominum, imo nostrum in Christo caput concuti, fatigari, turbari cernimus, quid jam restat nisi non tantum infirmari aut uri, verum intus intimi flamma zeli medullitus concremari? Si itaque nondum surrexit Dominus ut ventis imperet et mari, si procella vestra nondum in auram statuta est, summo ut mihi videtur opere necessarium est, ut sacrum pectus vestrum omnis armatura fortium muniat, et hostis quanto insurgit acrior, eo vos acriorem et sancti Spiritus ferventiorem igneus inveniat. Non enim novum est aut insolitum Aegyptios Israel, Chaldaeos Jerusalem infestare. Ait Christus in Apostolo: Omnes qui volunt pie in Christo vivere, persecutionem patientur . Sed per eumdem ipse loquitur: Quod leve est aut momentaneum tribulationis nostrae supra modum aeternae gloriae pondus operatur in nobis . Persecutionem patienti propter justitiam, non leve aliquid, sed regnum caelorum repromittitur. Amicitur Elias pallio, dum persequentium declinat rabiem, et stans in spelunca hostis, gloriam Domini speculatur . Vobis quoque corona gloriae repromittitur, quam reddet vobis in illa die justus judex . Impatiens mei factus sum, desiderans videre vos et alloqui, vel aliquid audire a vobis, quo de his quae circa vos sunt certior efficerer. Parati sunt principes nostri, praesto sunt et Ecclesiae nostrae vos, si sic opus est, non solum suscipere, sed et in amplexus vobis gratanter occurrere, et de suis quidquid potuerint, ministrare. Nollem tamen hoc, sed si necesse est, benevolos et ad omnia paratos habebitis. Obsecro, dilecte Pater, mihi litteras vestras non negari, et in aliquo voluntatem vestram et statum, et consilium aperiri. Valere vos optamus in Domino, et ipsi per omnia complacere.
(II Tim. III) (II Cor. IV) (III Reg. XIX) (II Tim. IV)