CCCX.  Sedem episcopalem Ecclesiae Roscellanae Grossetum transfert.   (Anno 1138, April. 9.) [UGHELLI,  Italia sacra,  X, 268.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, ven. fratri ROLLANDO Grossetano episcopo, ejusque successoribus canonice substituendis in P. R. M.
Sacrosancta Romana Ecclesia caput et magistra omnium Ecclesiarum est ab ipso Salvatore nostro Jesu Christo divinitus constituta; quae profecto, sicut speciali privilegio coelitus sibi collato potestatem habet novos episcopatus, exigente necessitate, statuere, ita nihilominus duos potest in unum conjungere, unum in duos dividere, atque episcopales sedes qualibet tyrannica feritate oppressionem, vel violentiam patientes, ad alia quae tutiora sunt loca transferre. Cum utique B. Augustinus, egregius S. Ecclesiae doctor et rector, certis ex causis id fieri annuat, videlicet aut pro persecutorum feritate, aut locorum difficultate, aut malorum societate. Sed et praedecessores nostri, qui diversis fuere aetatibus, eamdem translationem ad alia loca munitiora unius ejusdemque dioeceseos saepe numero fieri permiserunt. Hoc nimirum dispensationis intuitu ven. frater Rollande episcope, quoniam Rosellana Ecclesia multorum praedonum in circuitu habitantium stimulis et infestationibus agitatur, et populus ejusdem loci ad magnam desolationem atque paucitatem, peccatis exigentibus, est redactus, communicato fratrum nostrorum consilio dignitatem episcopalis sedis in eadem urbe hactenus habitam in Grossetanam civitatem apostolica auctoritate transferimus, atque ut idem locus de caetero episcopalis apicis culmine decoretur, praesentis privilegii sanctione decernimus. Nulli ergo omnino hominum fas sit te vel successores tuos super hac nostra constitutione temere perturbare, aut etiam super his aliquid immutare, sed potius Grossetana civitas episcopalis sedis dignitate perpetuo gaudeat, eique tanquam matrici Ecclesiae ob omnibus tam clericis quam laicis Rosellanae dioeceseos obedientia et reverentia humiliter deferatur. Si qua sane in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hujus nostrae dispositionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non praesumptionem suam congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui periculum patiatur, atque a sacratissimo corpore ac sanguine Dei ac Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae subjaceat ultioni. Constituimus autem ut privilegiis a sede apostolica monasteriis, seu aliis piis locis indultis hujus nostrae concessionis obtentu nullum praejudicium inferatur. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus ss. N. Ego Conradus Sabinensis episcopus ss. Ego Albericus Hostiensis episcopus ss. Ego Petrus cardinalis presbyter tit. S. Susannae ss. Ego Gerardus presbyt. cardinalis tit. S. Crucis in Jerusalem ss. Ego Anselmus presbyt. cardinalis tit. S. Laurentii in Lucina ss. Ego Lucas presbyt. cardinalis tit. SS. Joannis et Pauli ss. Ego Martinus presbyt. cardinalis tit. S. Stephani ss. Ego Gregorius diaconus cardinalis SS. Sergii et Bacchi ss. Ego Oddo diaconus cardinalis ad Velum Aureum ss. Ego Guido diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani ss. Ego Guido diaconus cardinalis S. Adriani ss. Ego Grisogonus diaconus cardinalis S. Mariae in Porticu ss. Ego Gregorius diaconus cardinalis S. Angeli ss. Ego Octavianus diaconus cardinalis S. Nicolai in Carcere ss. Datum Laterani per manum Aymerici S. R. Ecclesiae diaconi cardinalis et canc., V Idus Aprilis, indictione I, Incarnationis Dominicae anno 1138, pontificatus vero domini Innocentii II papae anno IX.