CCXIII.  Ludovico Francorum regi, Pontium abbatem Vizeliacensem tuenti, gratias agit. Monet ut monasterium defendere a comite Nivernensi pergat, domosque lapideas burgensium Vizeliacensium dirui jubeat.   (MANSI,  Concil.,  XXI, 814.)
Gratum et acceptum habemus, et magnificentiam tuam de piarum rerum exsecutione plurimum commendamus, quoniam dilecto filio nostro Pontio Vezeliacensi abbati, sicut ejus directa nobis relatio patefecit, amore Dei, et nostrarum reverentia litterarum juxta regiae dignitatis officium diligenter hactenus astitisti, et contra suos et monasterii sui persecutores auxilium ei et consilium praebuisti. Unde quoniam bonorum intentio ad salutaria opera tanto amplius dirigitur, quanto saepius inde commonetur, celsitudinem tuam per apostolica scripta rogamus, et in peccatorum tibi remissionem injungimus, quatenus pro Dei amore; et pro beati Petri et nostra reverentia, praedictum abbatem propensius diligas et honores, et ut monasterium ipsum a dilecti filii nostri Nivernensis comitis, et aliorum omnium infestatione defendas, ut ratres inibi commorantes, pro tua et regni tui salute ad Dominum debeant jugiter intercedere, et nos regiae nobilitati tuae gratias exsolvere debeamus. Et quoniam Burgenses Vizeliac. occasione praesertim lapidearum domorum, quas munitas habent et elevatas, adversus antedictum filium nostrum abbatem, et Vizeliacensem Ecclesiam ita superbiunt, ut nec manere pro persecutione illorum idem filius noster possit in monasterio. Magnificentiam tuam rogamus, quatenus easdem domos ita facias dirui, ut Burgensium superbia retundantur, et Vizeliacensis ecclesia occasione hac non debeat fatigari.