EPISTOLA LXIX MANASSIS REMENSIS AD LAMBERTUM.
MANASSES, Dei gratia Remorum archiepiscopus, LAMBERTO venerabili Atrebatensium episcopo, salutem et dilectionis affluentiam.
Divinae auctoritatis jussu commonemur aliorum miseriis ac si nostris condolere et pro perversorum obstinatione, ut resipiscant, omnipotentis pietatem exorare, utque de ipsorum nefariorum manibus afflictos dignetur liberare. Nam in initio nascentis Ecclesiae de coeli clavigero in carceris squalore posito ita refert apostolica lectio: Petrus quidem servabatur in carcere, oratio autem fiebat sine intermissione ab Ecclesia ad Deum pro eo. Et tuba coeli Paulus suo nos exemplo docet miserorum doloribus compati, dum ita Corinthiis inquit: Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror? Quocirca valde condolemus et charitatem vestram condolere admonemus gravissime captioni domni Hugonis Catalaunensis episcopi, aetate et sapientia patris et domini nostri, et nobilitate praecelcellentis, quem Albricus de Meslano, tyrannica tenet innectum captione et in ipsius ejusdem, proh pudor? episcopatu; pro quo facto nos ab Ecclesiae communione tam eum quam illos quorum consilio et auxilio illum cepit separavimus, et cantare et signa nostra sonare omisimus, cursum tamen omnium horarum et missam in commemoratione beati Petri apostoli cantantes ad quoddam altare ipsius celebramus, ut Dominus sua gratia confratrem nostrum de captione eruat; et ut vos itidem faciatis ad altare quoddam beati Petri et in omnibus congregationibus hoc similiter fieri praecipiatis precamur et commonemus, et ad principale altare privata item missa celebretur; in toto autem episcopatu divinum officium interdicatur, exceptis congregationibus in quibus, sicut praedictum est, cantatur, et in supradictos malefactores quotidie excommunicatio proferatur donec vel poenitentia eos corrigat vel divina mulctet sententia. Vale.