IX.  Bulla Alexandri papae II pro ecclesia Sancti Donati Luccensi.   (Anno 1063.) [FIORENTINI,  Memorie della gran contessa Mathilda,  Documenti, p. 38.]
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ordinariis S. Luccensis ecclesiae dedicatae in honorem S. confessoris Donati in perpetuum.
Quoties a nostra mansuetudine illa postulantur quae a recti itineris ratione non deviant, non solum deneganda non sunt nostris fidelibus, verum etiam prompta et benevola sunt largitione concedenda; et si erga laicorum personas, in quantum justitiae ratio non contradicat, munificos et largos nos esse oportet, quanto magis erga devotum clericorum ordinem strenuos condecet esse, ut justis remunerationibus eorum recompensemus labores, qui assidue in Dei vinea nostri cooperatores inveniuntur. Quapropter ego Alexander, sanctae Romanae Ecclesiae divina providentia pontifex et episcopus Luccensis Ecclesiae, pro vestro qui supra memorati estis servitio, et benevola erga nos dilectione per hoc apostolicae sedis privilegium concedo et confirmo vobis praememoratis unam petiam de terra Luccensis nostri episcopatus, sitam juxta praefatam ecclesiam S. Donati, cum casa, et horto, et omni suo aedificio, et intratoriis, et egressionibus ejus, et cum omnibus rebus quae ibi sunt aut quas in antea tibi Dominus dederit: tenentem scilicet ambo capita unum latus in terra domni regis, aliud vero latus in muro praefatae ecclesiae, et in terra quae fuit Leonis et Germanorum: cum eo videlicet ordine ut libere et quieti ipsi et successores eorum cum omnibus suis cohabitantibus in dictam terram, et casam, et cum omnibus quae praediximus integre teneant et possideant, et ibi habitent, remota omni molestia, et inquietudine nostra nostrorumque successorum, qui voluimus et firmiter constituimus ut non solum illi nostri praefati Dei, et illorum successores cum omnibus suis cohabitatoribus, sicut dictum est, habeant, et teneant, et habitent memoratam terram, et casam cum omni suo aedificio, et intratoriis, et egressionibus, atque omni pertinentia sua, velut superius dictum est, sed etiam similiter omnes illi qui in dicta nostra ecclesia ordinati fuerint, et ibi communem vitam ducere voluerint et canonice vixerint, et obedierint, et rectam fidem portaverint, et non inique insidiati fuerint mihi meisque successoribus. Si quis autem ordinarius de saepe dicta ecclesia deinceps in antea Dei judicio de hoc saeculo migraverit, et talis clericus a vobis inventus fuerit qui moribus et officio utilis videatur praedictae ecclesiae, et canonice vivere promiserit, illum talem constituimus et omni stabilitate confirmamus ad vivendum regulariter sine mala intentione ordinari a proprio episcopo in loco defuncti absque pretii acceptione, nullaque venalitas pro praedicta ordinatione jam dictis clericis irrogetur, vel alicujus pretii illatio ab eis exigatur, si tantum pro obedientia quam suam debent exhibere episcopo per singulos annos si a suo praesule moniti fuerint semel et una vice aut ad domnum papam Romam cum eodem episcopo unus eorum pergere debeat, vel, si necesse fuerit, ultra montes ad regem, scilicet si ipse episcopus stipendium itineris eis largitus fuerit; ut autem haec nostra decreta, quae de me et meis successoribus superius dicta sunt, firmiter in perpetuo maneant, volumus et decernimus, atque cum omni firmitate constituimus, ut nulli liceat ea unquam malo ordine infringere aut violare; unde si quis episcopus aut quaelibet magna parvaque persona memoratam petiam de terra cum casa et omni suo aedificio, et intratoriis, et egressionibus ejus, et cum omnibus rebus quae ibi sunt, aut quas in antea ibi Dominus dederit, atque cum omni pertinentia sua ab eo ministerio, et quae ad quod eam concessimus subtraxerit, vel malo ordine tulerit aut invaserit, seu de ordinatione clericorum aliter quam dictum est fecerit, componat auri optimi libras centum, medietatem camerae domni regis, et medietatem illis quibus injuria illata fuerit, et insuper perpetuo anathemate inretitus omni maledictione subjaceat. Ut autem haec verius credantur, manu propria subscribentes hanc paginam roboramus. Datum VII Idus Januarii in comitatu Senensi, anno vero II domni Alexandri II PP., per manus Petri bibliothecarii an. 1063, indict. prima.
( In circulo: MAGNUS DEUS NOSTER, ET MAGNA
VIRTUS EJUS; et in circuitu ejusdem circuli: EXALTAVIT
ME DEUS IN VIRTUTE BRACHII SUI.)