EPISTOLA CVIII. AD DOMNUM LOTHARIUM.
Praecellentissimo domino Lothario glorioso Augusto ultimus abbatum Lupus et omnis monasterii Ferrariensis unanimitas praesentem felicitatem et futuram beatitudinem.
Quanquam inter administrationem terreni regni de coelestis acquisitione vos cogitare magnam spem vestrae salutis tribuat his qui sincere vos diligunt quod sempiternum praemium bonis operibus comparatis, tamen hoc eos maxime laetificat, ut absque fuco adulationis quod 160 sentimus, simpliciter eloquamur, quod potestatem culminis vestri gratissima Deo et hominibus pietate ornatis. In hac enim perseverantes, inter eos annumerabimini quibus promittere dignatur Salvator, Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam consequentur . Nos devotissimi famuli vestri specialiter majestati vestrae gratias agimus quia fratrem nostrum G. a suo proposito devium et auctoritate revocastis, et mira dignatione, etiam intercessione, quae vim jussionis merito obtinet, ad nostrum collegium reduxistis. Debemus igitur vobis assignare post Deum nos ejus correctionem, ille suam salutem. Nam quod sacra vestra significabant, ut resumpto habitu in officio condendarum epistolarum perseveraret, nec vos decebat, et nobis consentire erat impossibile; quoniam propositum nostrum vix mediocriter inter claustra monasterii custoditur, nedum inter tumultus mundanos a quolibet, praesertim non satis cauto, valeat adimpleri. Dominus et Salvator noster ad tutelam et pacem populi Christiani, quem redemit, diuturna sospitate in hac vos vita contineat et in futura gloria sempiterna coronet.
(Matth. V) (ideo
fratrem, quia audivimus conversum)