174  EPISTOLA CXIX. AD AENEAM EPISCOPUM.
Charissimo suo Aeneae, Lupus aeternam salutem.
Doctrinae studiosissimo regi nostro, quemadmodum vobis post alia intentionem meam aperui, quod liberalium disciplinarum laborem recolendo, et alios instituendo, favente totius boni auctore Deo vellem repetere, si otium ipse habiturus praemii communionem sua indulgentia concessisset, quod votum meum sereno vultu sermonibusque blandis amplexus ut ad effectum valerem perducere se curaturum promisit, id vobis continuo significandum credidi, ne oblata occasione nesciretis ad tantae rei adnisum quibus esset invitandus alloquiis. Me vero monasterium ingredientem tristis excepit nuntius, ostendens Hildegarium vestrum, qui neptem meam habebat in conjugium, decessisse. Unde proprio affectu et propinquorum utriusque lineae impulsu asserentium me apud vos plurimum posse, sanctitati vestrae has litteras destinavi, supplicans ut filio ipsius, super quo postulavit, concedere dignemini beneficium tutorem vero, qui et moribus vestris congruat et militare obsequium exigat, laudabili prudentia statuatis. Relicta memorati viri ejusque propinqui decenter vos, si obtinuero, venerari studebunt; Deus autem, aliis etiam bonis suffragantibus meritis, in eorum collegium aggregabit quibus pollicetur: Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam consequentur. . Cupio vos valere feliciter.
(Matth. V)