XC.  Monasterii Sancti Salvatoris Papiensis bona et jura quaecunque confirmat.   (Anno 1120, April. 17.) [MARGARINI,  Bull. Casin.,  tom. II, p. 135.]
CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio JOANNI abbati venerabilis monasterii, quod dicitur Domini Salvatoris secus Papiam, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro ecclesiarum statu satagere, et quae recte statuta sunt stabilire. Quamobrem, dilecte in Christo fili Joannes abbas, postulationi tuae clementer annuimus, et Domini Salvatoris monasterium cui, Deo auctore, praesides, cum omnibus ad ipsum pertinentibus, ad exemplar praedecessorum nostrorum sanctae memoriae Joannis, Benedicti, Paschalis Romanorum pontificum, sub tutela apostolicae sedis excipimus, quod videlicet monasterium Adeleis imperatrix augusta, suis impensis renovatum, sua nihilominus liberalitate ditasse cognoscitur. Praesentis scilicet privilegii auctoritate statuimus, ut quaecunque bona, quaecunque praedia urbana, sive rustica, culta seu inculta, quaecunque possessiones, utensilia, vel ornamenta, vel a praefata augusta, vel ab aliis fidelibus, de suo jure, eidem monasterio collata sunt, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi, tuisque successoribus, et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones, sive res, utensilia, vel ornamenta auferre, vel ablata retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur, eorum, pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Nec decimae reddituum praedicti monasterii Domini Salvatoris ab ullius Ecclesiae praesule, vel ministris exigantur. Obeunte te, nunc ejus loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia, seu violentia proponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem, et beati Benedicti Regulam elegerint. Electus autem ad Romanum pontificem consecrandus accedat. Chrisma, oleum sanctum, consecrationes altarium sive basilicarum, ordinationes monachorum seu clericorum vestrorum, qui ad sacros fuerint ordines promovendi a quibusvis malueritis catholicis accipietis episcopis. Porro in illius monasterii ecclesiis baptisma celebrari permittimus, ubi praeteritis temporibus celebratum cognoscitur. Missas sane publicas in eodem monasterio celebrari, aut stationem, sive ordinationem aliquam praeter abbatis voluntatem, ab episcopo quolibet fieri prohibemus. Ad haec dalmaticae, sandaliorum, necnon chirothecarum usum tibi, tuisque successoribus, juxta praedecessorum nostrorum statuta, concedimus. Et absque omni jugo, seu ditione cujuscunque personae ipsum coenobium libere permanere sancimus, ut soli cathedrae Romanae, et apostolicae Ecclesiae subditum habeatur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei ac Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Calixtus Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Placentiae, per manum Chrisogoni, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, XV Kalend. Maii, indictione XIII, Incarnat. Dominicae 1121, pontificatus autem domini Calixti papae II anno II.