EPISTOLA CIII. STABULENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Consilium petunt super quibusdam negotiis temporalibus.   (Anno 1148.)
Reverendo in Christo Patri et domino WIBALDO, Stabulensis Ecclesiae venerabilli abbati, humilis ejusdem Ecclesiae congregatio fidelem dilectionem et debitam per omnia subjectionem.
Memores, Pater amantissime, piae benignitatis vestrae, qua assidue jucundamur, et prae oculis quotidie habentes paternae sollicitudinis vestrae certos fructus, et semper valitura monimenta, quod solum possumus, calicem salutis accipiendo et nomen Domini invocando, pro vestra incolumitate vestrisque successibus jugiter Dei misericordiam supplices exoramus. Inde est quod paternitatis vestrae praesentiam continue desideramus; inde est quod absentem semper diligimus et veneramur, timemus et amplectimur. Salutantes itaque etiam nunc unanimiter dulcedinis vestrae ubertatem, ad unicum protectionis vestrae refugium confugimus, significantes vobis quod dilecta nobis conjux quondam Anselmi Villici in articulo mortis constituta, caeteris rebus suis ordinatis, Fornagia, quae ex vestro beneficio in villa nostra Stabulaus tenebat, in manibus Ecclesiae pro remedio animae suae et salute piae memoriae Anselmi Villici contulit, ita videlicet ut, si vestris patrociniis fulti donatione sua frui possimus, rata quidem haberetur; sin autem, pro decem libris denariorum in pignore constitutum suum teneremus. Nos itaque dum adhuc eadem vivit matrona, consilii vestri solitam clementiam super hoc pie invocamus, genibusque vestris humiliter provoluti intime petimus, ut vestris adjutoriis et defensionibus non fraudetur Ecclesia a desiderio, quod tanto tempore desideraverat. Nam soror ejusdem Odiliae Margarita, et vir ejus Anselmus atque Villicus Malmundariensis multis minis ad hoc, ut donationem vice vestra susceptam rejiciamus nos deterrere conantur; modo filio Walteri de Rulant idem beneficium se daturos promittentes, modo a domino Lamberto Villico vestro de Baldou decem libras denariorum pro ipso beneficio se accepturos minitantes. Super his itaque omnibus consilii vestri opportunitatem per dignationis vestrae rescripta imploramus, quibus si fruimur, minas occursantium nobis parvipendimus. Caeterum si huc usque in aliquibus defectibus constituti fuimus, deinceps per Dei misericordiam meliora speramus. Paternitatem vestram semper nobis utilem Deus et incolumem custodiat.