EPISTOLA CCCCXVII. FREDERICI IMPERATORIS AD WICMANNUM ARCHIEPISCOPUM MAGDEBURGENSEM.  Commendat ei causam Corbeiensis monasterii adversus episcopum Osnaburgensem.   (Anno 1156.)
FREDERICUS Dei gratia Romanorum imperator Augustus, dilecto suo WICMANNO Magdeburgensi archiepiscopo, gratiam suam et omne bonum.
Serenissimi imperatores, nostri utique praedecessores, divino edocti Spiritu sanxerunt ea, quae ad beatissimae jura spectant Ecclesiae, tanquam ipsam sacrosanctam et religiosam ecclesiam venerabiliter ab omnibus illibatam custodiri, et ea potissimum quae ab imperiali domo ad quodcunque religiosum collegium collata sunt, nulla vi aut dolo aut aliquo temerarii contractus nomine alienari. Horum utique rationabilibus inhaerere vestigiis pietatis nostrae est praepositum, et omnibus Ecclesiis Dei, maximeque his, quae imperiali specialiter ditioni subesse noscuntur, jura et possessiones earum conservare humanitatis nostrae est intentio. Unde quoniam a pontifice almae nostrae urbis Romae judicem te ordinatum esse cognovimus super negotio, quod inter venerabiles principes nostros abbatem Corbeiensem et episcopum Osenbruggensem actitatur, super quibusdam decimis a divae recordationis Ludovico imperatore Augusto Corbeiensi Ecclesiae collatis, sed postea nescio quo alienationis titulo ad episcopatum Osenbruggensem translatis, prudentiam tuam exoratam esse volumus, ut tenore privilegiorum Corbeiensis Ecclesiae diligenter considerato, debitum et optatum finem eidem causae imponas.