CCCLXXIII.  Ecclesiae Curiensis possessiones, petente Conrado episcopo, confirmat.   (Anno 1139, April. 11.) [MOHR,  Cod. diplom.,  I, 165.] CCCLXXIV.  Privilegium pro abbatia Sancti Salvatoris de Carraceto.   (Anno 1139, April. 11.) [YEPÈS,  Coronica general,  etc., tom. V, p. 450.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio FLORENTIO abbati Sancti Salvatoris de Carracedo, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.
Piae postulatio voluntatis effectu prosequente debet compleri, quatenus et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Quapropter, dilecte in Domino fili Florenti abbas, tuis justis postulationibus paterna benignitate impertimur assensum, et Ecclesiae Sancti Salvatoris de Carracedo, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, praesentis privilegii robore communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem locus inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant. Sane agrorum vestrorum, quos propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium, nullus a vobis decimas praesumat exigere. Nominatim autem ea vobis duximus confirmanda, quae Sanctia Germana illustris viri Aldefonsi Hispaniarum regis, apud Carracedum jure haereditario possidebat, quae etiam cum omnibus suis pertinentiis vestrae Ecclesiae in perpetuum concessit, et scripto firmavit. Nullus quoque angariam, vel parangariam sive gravamen tuae Ecclesiae imponere, aut collectam in eam facere, seu tributum vel fodrum, aut aliquam extraordinariam functionem, si in communionem sanctae Romanae Ecclesiae manere voluerit, ab eadem petere aliquo modo praesumat. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, nullus ibi per subreptionem, seu per alicujus personae violentiam abbas eligatur, sed juxta Regulam beati Benedicti, quem omnis concors congregatio, seu pars sanioris consilii elegerit; jam electus proponatur, et dioecesano episcopo praesentatus, ab eodem gratis et sine pravitate consecretur et benedicatur. Quicunque vero ad monasterium vestrum pro suorum peccatorum remissione transire voluerit, et habitum vestrum susceperit, seu professionem fecerit, libera sit ei facultas, et omnibus vestrae ecclesiae fundatoribus liberam illic sepulturam, absque ullius contradictione concedimus. Ordinationes vero tuorum fratrum, et consecrationes ecclesiarum, seu altarium a dioecesano episcopo recipies, si gratis et sine pravitate exhibere voluerit; alioquin a quo malueris auctoritatem recipias. Decernimus igitur ut nulli omnino hominum fas sit praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, aut ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnino integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua sane in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam series , contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua reatum suum correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, atque in examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Aymerici, diaconi cardinalis et cancellarii, tertio Idus Aprilis, pontificatus vero domni Innocentii papae II anno decimo, Incarnationis Dominicae anno 1138.
(si in gratia Romanae Ecclesiae fuerit) (episcopo tamen Catholico)
[sciens]