XXVI.  Abbatum S. Benedicti Padilironensium electionem jubet secundum monasterii Cluniacensis privilegia fieri.   (Laterani, Febr. 26.) [  Bibliotheca Cluniac.,  p. 1452.]
CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis HUGONI abbati, et conventui Cluniacensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Privilegiis, quae a sede apostolica Cluniacensi monasterio indulta sunt, diligenter inspectis, manifeste cognovimus quod Beati Benedicti monasterium a praedecessore nostro bonae memoriae, Gregorio papa VII, Hugoni Cluniacensi abbati ejusque successoribus commissum est, ut in ejus gubernatione, atque custodia et potestate habeant, et studium procurationis impendant; obeunte quoque ipsius loci abbate, eorum semper provideat diligentia, quatenus idonea et huic officio digna in loco regiminis secundum Beati Benedicti Regulam subrogetur persona, et quidquid in Monasterio ad augmentum et observationem monasticae religionis institui vel emendari oportuerit, eorum semper ministerio et dispensatione pariter impleatur, salva quidem in omnibus auctoritate apostolicae sedis, cujus juris ille locus existit. Idipsum quoque ab ipsius Gregorii successoribus praedecessoribus nostris, et praecipue papa Calixto felicis memoriae, statutum est et confirmatum: qui in sua confirmatione addidit ut, in eodem Beati Benedicti monasterio, sine Cluniacensis abbatis consilio, provisione et praecepto abbas nullatenus eligatur, nullusque episcoporum sine commendatitiis litteris Clun. abbatis eidem electo consecrationis vel ordinationis manum imponat. Alioquin et consecrator tanquam constitutionis apostolicae praevaricator graviori subjaceat ultioni, et consecrati electio sive ordinatio, donec apostolicae sedi et eidem Clun. monasterio satisfiat, irrita habeatur. Tempore autem beatae memoriae Lucii papae praedecessoris nostri, Petrus tunc abbas monasterii vestri, tam per se quam per fratres suos, praedecessoribus ejusdem Lucii papae, et ipsi etiam saepius conquestus fuit quod eodem P. inconsulto fratres praedicti monasterii S. Benedicti contra supradictum tenorem sibi abbatem elegerant, et debitam ei obedientiam ac reverentiam subtrahebant. Unde praedecessor noster felicis memoriae Innocentius papa per litteras eis suas mandavit, ut Guillelmus abbas, qui abbate et fratribus Cluniacensibus inconsultis electus et ordinatus fuerat, cum honestis et discretis personis de fratribus suis monasterium et fratres Clun. adiret, et eidem P. abbati obedientiam ac reverentiam, quemadmodum praedecessor suus bonae memoriae Henricus abbas exhibuerat, devote et humiliter exhiberet. Quo nequaquam per eos impleto, et fratribus Clun. in sua querimonia persistentibus, idem Lucius papa per sua eis scripta mandavit, ut memoratus G. abbas cum honestis et discretis personis, et privilegiis sui monasterii, praeteritis Beati Andreae octavis, ejus se conspectui praesentaret, ut, utriusque partis causa cognita, pacem inter eos auxiliante Domino reformaret. Fratribus autem vestris eodem termino saepe dicti Lucii conspectui praesentatis, nec ipse venit, nec per fratres suos qui venerant, pax inter partes potuit reformari. Quia igitur tam manifeste Clun. monasterii justitiae idem Lucius ulterius deesse non poterat, per apostolica eis scripta mandavit atque praecepit, quatenus ipse G. abbas cum honestis et discretis personis de fratribus suis, occasione et dilatione remota, Cluniacense monasterium visitaret, atque praedicto P. abbati obedientiam ac reverentiam, quam praedecessores sui praedecessoribus ipsius P. exhibuerant, humiliter exhiberet; quod si infirmitate gravatus per se id adimplere non posset, per meliores personas ipsius monasterii adimpleret. Nos igitur praedecessorum nostrorum vestigiis inhaerentes, ne de caetero in eodem S. Benedicti monasterio, nisi juxta praedictum tenorem privilegiorum sedis apostolicae abbatis fiat electio, ad exemplar saepe dicti Lucii auctoritate apostolica prohibemus. Quod si facta fuerit, irrita et vacua habeatur. Datum Laterani, IV Kal. Martii. Pontificatus nostri anno primo.