EPISTOLA XXIV. AD IDAM.  Illi magnas gratias agit de beneficiis in se ac reliquos sui gratia collatis .
Dominae suae dilectissimae, generis et morum nobilitate clarissimae comitissae IDAE frater ANSELMUS servus servorum Dei Becci commanentium, cum eisdem dominis suis, in flagranti desiderio Dei usque in finem manere, de desiderato conspectu Dei sine fine gaudere.
Gratias agere reverendae vestrae celsitudini tota mente vellemus; sed ut que dignas secundum magnitudinem benevolentiae et beneficiorum, quae nobis et multis pro nobis impenditis, non valemus. Illum igitur propter quem nobis, et quibuscunque potestis, tanta bona facitis, oramus ut ipse vobis secundum multitudinem divitiarum suarum retribuat, sicut optamus. Ex abundantia tamen charitatis hortamur ut benefaciendo non deficiatis, quatenus tempore suo indeficienter metatis. Domnus Ricardus tator hujus epistolae promisit nobis se ad nos, si Deus illi concesserit, rediturum et nobiscum deinceps permansurum. Precamur igitur reverentiam vestram ut illum, secundum quod vestra scit prudentia, confortetis; et in omnibus in quibus vestro opus habebit auxilio, propter Dei et nostrum amorem adjuvetis. Dominum nostrum comitem virum vestrum, et filios vestros, vos ipsa ex nostra parte, quia fideliorem nuntium de nobis ad illos non habemus, sicut pro vestris fidelibus salutate.