EPISTOLA XIX. MONIALI CONFORTATIO UT IN ADVERSIS DE CONSCIENTIA GLORIETUR.  Solatur monialem ab aliis quibusdam omnino male moratis, calumniis impetitam, et, ut apparet, e suo etiam monasterio ab illis injuste ejectam. Ejus erigit animum ad tolerantiam, et probae testimonio conscientiae et sanctarum mulierum exemplo, se interim ejus innocentiae patronum spondens apud summum pontificem, Innocentium scilicet II.
Celebre solatium est, cum Christus est in causa, et in ea persecutionem sustinere. Unde nequaquam decet absorberi a tristitia filiam Christi, cui et conscientia cedit ad gloriam, et tribulatio ad coronam. Sic et conscientia Apostoli gloria est, qua ipse interius confortatus inter aerumnas et persecutiones, inter famis cruciatus et sitis, inter innumeras falsorum injurias, bonum certamen certavit, cursum consummavit, fidem servavit . In hujusmodi conscientia sacrae virgines et viduae calcato sexu et mundo, corpora sua exhibuerunt hostiam viventem, sanctam, Deo placentem, suum obsequium rationabile facientes . Hinc est quod inter ignes Agnes gratias agit, in tortura mammillarum suarum Agatha Deum laudat, aliaeque virgines sacrae sponsum proprio sanguine quaerunt, eligentes potius Agnum sequi quocunque ierit, quam hominem quo male vadit. Tales universis adversitatibus mundi, puram praeferunt conscientiam, scientes non esse condignas 60 passiones hujus temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis . Earum exemplis assume solatium, gratias Domino Deo agens, quod a filiabus mundi procul es ad tempus, quarum studium est reverentiae derogare pariter, et votis continentiae et instrumentis disciplinae. Tu tamen, confortare et esto robusta in Domino, sciens quod non relinquet Dominus virgam peccatorum super sortem justorum. Exspectamus autem Innocentium papam, in cujus audientia nos, et innocentiam tuam et querimoniam nostram digesturi, de utraque finem amicum justitiae exspectemus. Tu igitur, interim esto memor mei, caeteris filiabus Christi, quae tecum Domino serviunt, nomine meo suggerens ut in orationibus suis, vel aliquam Deo mentionem mei faciant. Porro post primam Quadragesimae septimanam tuum nobis nuntium destinabis, per quem et tuam nos voluntatem, et tu nostrum possis agnoscere responsum. Vale.
(II Tim. IV, 7) (Rom. XII, 1) (Rom. VIII, 18)