EPISTOLA LXXI. GAUFREDI DE RANCONA AD SUGERIUM.  Declarat sibi traditam a rege terram Pictaviensem, mandatumque ut redditus ejus juxta regis beneplacitum distribueret.
Venerabili domino suo et Patri spirituali abbati S. Dionysii SUGERIO, GAUFREDUS Ranconiensis salutem.
Vestra prudentia non ignorat quod dominus noster rex terram Pictaviensem nobis tradidit, atque de redditibus ipsius quid faceremus praecepit. Nobis autem jussit ut militibus Templi solveremus triginta millia solidorum, de caetero turres et castra ipsius firmarentur. Unde valde miramur quod super hoc nondum vestrum habuimus consilium, sed nobis mandastis ut G. Berlai redderemus quatuor millia solidorum, Fonti Ebraldo quingentos solidos, filio W. de Mausiaco mille, alio loco decem libras; quod grave est adimplere. Sciat amicitia vestra, quod partibus Burdegalensibus nuper adfuimus, et cum domino archiepiscopo locuti fuimus, et cum baronibus terrae illius, quam valde disturbatam invenimus. Praetorem autem quem misistis, noscat amicitia vestra, nunquam in pace sustinerem; sed dominus archiepiscopus et nos consilium habuimus, quatenus unum de nobilibus illius terrae poneremus, qui restitueret domos quae valde dirutae sunt, et moenia fortitudinis. In fortitudine autem clientes, quot vobis visum fuerit, de terra nostra, an de vestra, mittere placeat, qui tamen de regalibus viris procurentur. Vestra amicitia nobis mandavit ut vobiscum loqui veniremus apud civitatem Bituricensium. Quod nobis valde grave est, qui adhuc fatigatus ex itinere non possum, et ex alia parte aliam causam credo novistis. Sed si vobis placeret venire Blesis circa Pentecosten, ibi libentissime ad vos veniremus. Vobis notificamus quod C. cancellarius, quem in terram illam misistis, valde eam turbavit, et maximam pecuniam sibi acquisivit. Scitote quia jussum domini regis pro posse nostro adimplebimus.
[Willemi] [Gaufrido] [Cadurcus]