EPISTOLA XII.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum Pippinum regem per Georgium episcopum et Stephanum presbyterum, seu Radbertum, missos directae: in qua continentur gratiarum actiones pro defensione sanctae Dei Ecclesiae, et praefatus papa poscens ut Dominus rex Pippinus Desiderio, regi sub obsides restitueret, et pacis foedera cum eo confirmaret.
Domno excellentissimo filio et nostro spiritali compatri, Pippino regi Francorum et patricio Romanorum Paulus papa.
Dum tam copiosam omnipotens Deus suae benignitatis humano generi crebro irrogat misericordiam, valde administrandum est quid retribui ejus potentiae divinae, aut quas carminum laudes longanimitatis ipsius humana fragilitas referre valeat. Quod quidem nos tanto ejus relevati beneficio, licet meritis nequaquam suffragantibus, nos ejus potentiae melodicas persolvemus grates: tamen juxta psalmographi monita, calicem salutaris accipiam, et nomen Domini incessanter invocabo, inquirens. Magnus es, Domine, et magna opera tua. Magnificat namque anima mea Dominum, caro et lingua benedicit. Quoniam respiciens respexit super humilitatem nostram, et ad tam praecipuum pontificale culmen, non nostris prosequentibus meritis, provexit. Quamobrem dum, eo dignante, mediator Dei et hominum speculator animarum institutus sum, commissa sic apostolaris cura provocat atque hortatur omnino, et indesinenter compellit, salutem populi Dei pio studio procurare, et pacem in cunctis gentibus cum magna cordis constantia praedicare: quoniam profecto beatitudinis gratiam promerentur qui intrepide illam praedicare maluerint. Scriptum quippe est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur. Et rursum: quoniam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona. Etenim, excellentissime fili, et spiritalis compater, quoniam Deus omnipotens ex utero matris suae te praedestinatum habens ideo, te benedicens, et in regem ungens, defensorem se et liberatorem sanctae suae Ecclesiae constituit. Pro quo ea quae ad utilitatem ipsius sanctae Dei Ecclesiae respiciunt, per hos nostros apostolicos apices benignae excellentiae tuae deprecandum maturavimus. Agnoscat siquidem excellentissima bonitas tua, quia conjungens ad limina apostolorum excellentissimus filius noster Desiderius rex, pacifice atque cum magna humilitate, cum quo salutaria utrarumque partium locuti sumus, et pollicitus est nobis restituere civitatem Immolas, ea videlicet ratione, ut nostros ad tuam excellentiam dirigere debeamus missos, et suos obsides, quos ibidem ad vos habere videtur, recipere debeat, et pacem cum eo confirmare studeatis. Unde petimus te, excellentissime fili et spiritalis compater, ut jubeas ipsos obsides praedicto filio nostro Desiderio regi restituere et pacis foedera cum eo confirmare, et in magna amicitia cum eo conversari, ut, annuente Deo, tuis laetabundis temporibus populus Dei utrarumque partium in magna securitate, et pacis quiete degere valeat, quatenus longaevum te omnipotens Deus in solio regni conservare dignetur. Ideo enim direximus praesentes nostros fidelissimos missos, id est reverendissimum et sanctissimum fratrem et coepiscopum nostrum Georgium, atque dilectum filium nostrum Stephanum presbyterum, una cum Rodberto vestro misso, ad vestram a Deo servatam excellentissimam prudentiam, ut ea ipsa eximietati vestrae enarrare debeant. His praemissis, petimus divinam misericordiam ut aevis ac laetabundis temporibus in solio regni piis inhaerens operibus conservare dignetur, et vitam aeternam concedat. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
[tuae] [te]