EPISTOLA CXXXIII. AD R. DECANUM ET CAPITULUM SARISBERIEN. ECCLESIAE.
ARGUMENTUM.-- Probat, ob tenuitatem beneficii, non recte se cogi ad faciendam residentiam in Sarisberiensi ecclesia.
Dilectis dominis fratribus et amicis R. decano, et capitulo Sarisber. Ecclesiae, PETRUS Blesen. Bathon. archidiac., salutem, et in judicando prudentiam. Miror quod pro praebenda quinque marcarum me urgetis ad residentiam faciendam, scientes quod pro viatico usque Saresberiam tota mihi praebenda non sufficeret: quae si insufficiens est ad viam, multo magis ad residentiam, sed captatis potius quaestum ex absentia mea, quam ex praesentia mea fructum. Ubique terrarum in omni Ecclesia parcitur debilibus et infirmis, vel, qui alias facultatem residendi non habent, vos autem poenam in eos statuitis, quos ipsa impossibilitas a poenali obligatione absolvit. Poenam siquidem, non impotentia vel defectus, sed solius contumaciae odium introduxit. Nostrorum praesulum Osmundi, et Jocelini constitutio in eos qui praebendas habent divites, intorquetur, qui de obventionibus earum possunt domos aedificare Saresberienses, et ea, quae ad residentiam necessaria sunt, de facili procurare. Sicut tamen decretum Telesphori papae de adjectione septimae septimanae usus contrarius abolevit, sic, imo fortius constitutionem praedictorum pontificum consuetudo utentium in contrarium penitus abrogavit. Cum itaque mihi praecisa sit residendi facultas: quae mihi culpa infligit hanc poenam, ut quia non facio, quod mihi impossibile est, debeam praebendae meae perdere quintam partem? Tolerabilius est constitutione hac Pharaonis imperium: nam cum tota Aegyptus fisco applicare quintam partem suarum possessionum regis edicto publico urgeretur, sacerdotes et levitae legis illius onera non senserunt. Nunquid vultis, quod aliarum Ecclesiarum redditus hic expendam? Hoc mihi Gangrense concilium interdicit, cujus auctoritate, ubi potiora bona recipio, conversatio mea debet esse frequentior, et pauperum quotidiana subventio. Parcite ergo, domini mei et amici, fratri vestro, quem a necessitate residentiae ipsa impossibilitas eximit. Quod enim non possum, non debeo, quod indebitum est, injuste exigor, et ideo ab hac injusta exactione legatum appello. Valete.