EPISTOLA XXVI. EPISCOPI HEREFORDENSIS AD SUGERIUM.  Pluribus eum commendat; deinde rogat ut quas missurus est reliquias S. Dionysii, eas certis titulis designet et fideli portitori committat.
ROBERTUS Dei gratia Herefordensis Ecclesiae minister humilis, votis et obsequiis SUGERIO venerando abbati Beati Dionysii salutem, et si quas habet receptibiles orationum suffragia.
Officia liberalis gratiae vestrae tam dudum mihi exhibita, quam saepius oblata, debitorem me tenent: si non vicem rependere possit, saltem ut gratias referat, quas possit voluntas obnoxia. Et licet propria nos incommoda saepe dilanient, abundantius tamen rapiunt in amorem vestrum, et laetificant animam meam tantarum charismata virtutum, quae de vobis ad commoda multorum latius praedicantur. Quid enim? si sapientia, si providentia quaeritur in Sugerio, tanta reperitur, ut quaecunque negotia vestro nituntur consilio, cautius procedant et succedant felicius. Si ad religionem recurritur, de speculo vitae vestrae relucet, et quod foris luceat, et quod intus expediat. Additur liberalitatis praeconium, quae beneficiis praevenire gaudet, necdum rogata rogaturum. Hoc ego fretus liberalitatis praeconio, tutior accedo cum precibus quam devotis possum et humillimis, quatenus ad honorem Dei et Dei Genitricis Mariae, ad munimen et reverentiam Ecclesiae sanctae, cui licet peccator praesideo, de pretioso et copioso thesauro vestro suscipiam reliquias aliquas, specialiter autem pretiosi martyris Christi Dionysii. Cum igitur mittenda paraveritis tam optata, quam pretiosa donativa, quae tamen mendicanti pietati charitas abundans negare non poterit; novit cautela vestra quam certis titulis designari debeant, quam tuto signaculo communiri, quam fideli portitori committi. Quae autem petitae charitatis vobis futura sit merces, procurabit uberius charitas ipsa, quae Deus est, qui non digitum unum vel articulum dedit nobis ad pretium, sed totum se dedit in redemptionem.