EPISTOLA LXXXV. AD JOANNEM DE DINAN.
Gilbertus, Dei gratia Herefordiensis episcopus, amico suo J. de Dinan, salutem et dilectionem.
Audi, charissime, quae tibi mando, et monitis meis si ex Deo sunt, acquiescere non despicias. Habes a multis testimonium bonum, quod Deum et Ecclesiam ejus hactenus in magna reverentia habuisti, et clericos et alios quosque religiosi ordinis viros diligentius honorasti. Pauperes etiam, qui tuo famulatui obnoxii sunt, non oppressisti, sed magis affectu paterno fovisti, et illaesos servasti. Hanc tuam justitiam et animi bonitatem respexit Deus, et nunc aliquantulum misertus tui, in futuro amplius miserabitur. Audio a multis, aliquos conspirasse adversus te, et te nesciente et absente, in detrimentum tui pessima quaedam praeparasse. Eorum autem consilium, ut dicitur, dissipavit Dominus et denudavit, et te, qui illum illaesum in membris suis servasti, ipse quoque illaesum servavit. Hoc, charissime, tibi non attribuas, sed magis illi gratiarum referas actionem. Si itaque ad Ecclesiam ejus et bona ecclesiastica in Stantune, manum male extendisti, auctoritate ipsius, et ab ipso nobis injuncto, officio te moneo ut ante synodum cuncta Ecclesiae ipsi in nullo immunita restituas, ne ab ea quam praedixi, gratia gravi separatione cadas. Scias enim pro certo, et hoc ultimum firmiter teneas, quod res ecclesiasticae cujuscunque fidejussione, nisi praesente et favente episcopo, alicui mortalium obligari non possunt. Plegium quod in ecclesiasticis de R. furtis me nesciente cepisti, tibi non tenetur, sed omni auctoritate liberum esse decernitur. Obedientem te nostris monitis conservet omnipotens Deus.