EPISTOLA XXXIII. 1. 2.
Scribit Alethio qui aliquid operis a Paulino poposcerat, et dicit se minus idoneum qui ejus satiare valeat desiderium. Is Alethius postea in episcopatu Cadurcensi successit Florentio fratri. .
Beato et merito venerabilii ac dilectissimo fratri ALETHIO . Deo gratias, qui odorem gratiae in te suae per eloquia litterarum tuarum manifestavit mihi. Per fratrem enim carissimum in Deo Victorem meum, hoc munere militantem Deo, ut fraternae serviat caritati, seque nobis per longinqua terrarum intervalla discretis , impigrum annuis discursibus tabellarium praebeat, et religiosissimis officiis mutuo visitantium corporalem laborem spiritali impendat affectu: per hunc ergo fratrem et conservum in Domino, qui communis et unanimus; nam et vobis ea se, qua nobis insitus est, acceptissimum gratia gloriatur, per hunc, inquam, mihi sancte venerabilis frater, tam dulce quam insperatum mihi munus accepi, epistolam tuam; in qua nobis bonus cordis tui thesaurus apparuit, ut merito percepta officii tui benedictione gauderem, cum faciem interioris tui castissimo speculatus eloquio, quantum in te mihi a Domino adjutorium conferat, agnoscerem. Sed in iis quae mihi injungenda dives inopiae aestimator putasti, sanctam quidem purissimae caritatis fiduciam demonstrasti: fama tamen, quantum intelligo, Dominici operis persuadente inductus es, ut secundum opus Domini, quo nobis curam redemtionis nostrae inspirare dignatus est, ingenii quoque et oris opes suppetere nobis arbitrareris. 213 Sed bonam concupiscentiam magna fide vacuis opinionibus spes illusa decepit. Unde enim mihi tantum aquae, quantum sitis? unde tale poculum, quod digne bibas? unde tanti panes, quantos postulas? Sed ipse tibi autor injuriae tuae eris diutius esurire, qui evangelicos lucis et vitae cibos in alta hujus seculi nocte desiderans, somnolenti et pauperis amici egenam penum pulsas; qui flumina aquae vivae sitiens; arentem venulam scalpis, et humorem de pumice conaris exprimere. Aut enim nullus mihi de inspirantiae siccitate, aut amarus de malitiae fons intus est; quem utinam orationes et litterae tuae saepius impensae mihi exundare ac dulcescere faciant fidei tuae ligno, et eloquii suavitate; ut et verbo Dei, quod bonus minister pio ore depromseris, quasi virga prophetae percusso cordis.
(Vide Dissert. 3, num. 2.) (V. not. 176, PAULINUS) (id est separatis, distantibus; vid. ep. 29, n.
9) ( Latin. et Sacchin. forte insipientiae) (Cetera desunt.)