XXXV.  Ad T. Parisiensem episcopum.--De investitura quorumdam personatuum.   (Romae, apud S. Petrum, April. 20.) [MARTEN.,  Ampl. Coll.,  II, 639.]
ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri T. Parisiensium episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Veniens ad nostram praesentiam venerabilis frater noster Henricus Belvacensis episcopus, in audientia nostra exposuit, quoniam cum inter dilectum filium O. abbatem Sancti Dionysii et cancellarium Belvacensis ecclesiae de quarumdam ecclesiarum personatibus controversia tractaretur, ipse abbas clericum quemdam, lite pendente, de ipsis personatibus investivit. Postmodum vero clericus ille ad apostolicam sedem accedens, a felicis memoriae papa Anastasio praedecessore nostro ignaro hujus negotii confirmationis litteras impetravit. Quia igitur alteri parti praejudicium non debet afferre, quod ignoranter a sede apostolica dignoscitur impetratum, per praesentia scripta mandamus fraternitati tuae, quatenus utramque partem ante tuam praesentiam evoces, et rationibus utriusque partis diligenter auditis et plenarie cognitis, eamdem controversiam appellationis diffugio, justitia mediante, decidas. Si vero praefatum abbatem in causa ipsa obtinere contigerit, quoniam praefatus frater noster investituram eorumdem personatuum ad se de jure asserit pertinere, tam eum quam praenominatum abbatem ante tuam praesentiam convenienti loco et tempore te vocare jubemus, et utriusque rationibus auditis, diligenter et plenarie intellectis, causam ipsam, appellatione remota, canonice terminare, ita ut neutri parti de juris sui diminutione aliqua remaneat materia conquerendi. Data apud Sanctum Petrum XII Kal. Maii.