CCCXCII.  Ad Laurentium abbatem Sancti Vitoni.--Ut nullam obedientiam nullamque communionem clericis Virdunensibus impendat.   (Anno 1114, Jun. 10.) [MARTENE,  Anecdot.  I, 338.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis L. abbati et fratribus monasterii S. Vitoni salutem et apostolicam benedictionem.
Virdunenses clericos in tantam audivimus contumaciam prorupisse, ut Ecclesiae vestrae subjectionem sibi et obedientiam vindicare contendant, cum ipsi extra Ecclesiae catholicae sint unitatem. Diu enim propter pertinaciae suae nequitiam a sede apostolica excommunicati sunt, quae caput et magistra omnium ecclesiarum ab ipso omnipotenti Domino constituta est. Cui profecto qui non concordat, procul dubio, sicut beatus Ambrosius scribit, haereticus est. Ab Ecclesiae consortio alieni sunt, et quomodo in Ecclesia praelationem quaerunt? non potest, beato attestante Cypriano, ramus fractus ab arbore germinare, et rivus a fonte praecisus arescit. Quia igitur ipsi se a Romana Ecclesia praeciderunt, nos, auctore Deo, litterarum praesentium praeceptione mandamus, et tam vobis quam successoribus vestris observandum praecipimus, ut nullam eisdem clericis subjectionem, nullam obedientiam neque communionem impendere debeatis, donec ad unitatem catholicae Ecclesiae revertantur. Qui enim a domino suo divisus est, conservis suis praeesse non potest. Et Psalmista dicit: Nonne qui te oderunt, Deus, oderam illos? Quandiu itaque ad sedis apostolicae communionem et gratiam redeant, nulla eis a vobis subjectio, nulla obedientia vel communio praebeatur. Data Tiberi IV, Idus Junii, indictione VII.