EPISTOLA XLVI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati T., frater G. Glocestriae dictus abbas, pie velle quae Dei sunt, et actu semper implere.
Sublimitati vestrae, domine, pro amicis supplicare compellimur, qui nec pro nobis audiri digni satis invenimur. Plus tamen eligimus apud Patrem de pietate corripi, quam apud fratres de spreta charitate damnari. Ad vestram vocatus audientiam dominus Landaviensis, multiplicibus se causis excusat, hinc difficultatem itineris, inde suspectas adversantium insidias, et prae caeteris, sui corporis infirma praetendens. Inde vero nuper redeuntes fratres nostri, de quorum fide et veritate non ambigimus, de ipsius infirmitate contestantur. De lecto itaque aegritudinis suae tum etiam per nos supplicando postulat, ut causae praesentis actio usque ad vestrum reditum differatur, sic tamen ut res ipsa quae in controversia est, a fratribus de Goldclive, interim inconcusse possideatur. Qua in re, si nec majestatem vestram minui, nec fratrum vestrorum justitiam impediri videritis, petitioni huic annuendo, nos sicut in caeteris omnibus, sic et in hoc ipso per omnia gratiae debitores efficeretis. Glorificetur in vobis Deus, vestrique corona meriti semper augeatur, in Domino Jesu Christo dilecte Pater.