EPISTOLA CCXC. AD . . . . .
Hospitium in se Domino laudabiliter exhibere.
Benevolentiae vestrae, frater charissime, gratias affectuose referimus, quod petitionem nostram quocunque processerit tramite, benigne tamen exaudire voluistis. Nos tamen nostram perscrutantes undequaque conscientiam, in nobis adversum vos nihil penitus odii, nil amaritudinis aut simulationis, aut versutae duplicitatis, Deo teste reperimus. Sed simpliciter ambulantes, quod vobis, quod domui vestrae honestum sperabamus et utile, nulla mentis elatione, nullo praelationis fastigio aut exactione aliqua, sed fraterna solum charitate postulare curavimus. Equidem fratrem vestrum R. dileximus, et in negotiis vestris quae sedule gessit apud nos, sustinuimus, attendentes quod ejus opera Dominus benigne dirigeret. Hoc ipso gavisi sumus. Quod si faciem vestram altiore fortasse consilio a nostra petitione averteritis, nos, quia charitas alligari non potest, ipsum quocunque eum traxerit obedientia, amore saltem prosequemur.