CVII.  S. Leo IX in synodo parthenonis S. Gratae possessiones et privilegia, petente Conrado imperatore confirmat.   (Anno 1049.) [Mansi,  Concil.,  tom. XIX, col. 727.]
In nomine sanctae et individuae Trinitatis.
Ego LEO, servus servorum Dei, una cum reverendissimis archiepiscopis, episcopis, abbatibus, aliisque sanctae Ecclesiae catholicae fidelibus in sacra synodo residentibus, necnon et judicibus legisque doctoribus, spirituali filio domino Conrado imperatore, intervenientibus precibus Ambrosii Pergamensis episcopi , necnon Older, Brixiensis episcopi, postulantibus insuper praedictis imperatore et similiter praedictis reverendissimis episcopis, nos sanctamque synodum deprecantibus: nostra et totius sacrae synodi largitione concessimus monasterio S. Gratae curtem et castrum, attinentia, et cuncta quae Adleida mater S. Gratae, quae hoc monasterium de propriis rebus aedificavit, et imperialibus constitutionibus seu praeceptis omnia ad eumdem monasterium pertinentia multo jure confirmata constituit, ut electiones abbatissae in sororum ordinatione permaneant, et omnia in potestate abbatissae sine aliqua diminutione consistant, et regibus, sive pontificibus, patriarchis, archiepiscopis, metropolitanis, episcopis, abbatissae, seu a quolibet vestrorum, et domino clero intemerata permanere perpetualiter constituimus sanctae Pergamensi matri ecclesiae, ubi domnus Ambrosius episcopus praeordinatus esse videtur, nostra synodali concordi largitione concedimus, ac omnia quae spiritualiter agere debet, hoc est, circa consecrationem abbatissae vel monacharum, et de nulla se intromittant, neque de castro et curte de Saranica, neque de aliis castris et villis, campis, vineis, casis, molendinis, tam de civitate Pergamensi quam de foris per totum comitatum, cum omnia et omnibus ad eumdem monasterium S. Gratae de praedicto episcopo attinentia cum religioso jure concedimus. Unde si quis contra hanc apostolicam et synodalem auctoritatem et largitionem quisquam episcopus invasor aliquid molietur, sive contra hoc quod praediximus, repugnaverit, cujuscunque gradus, vel ordinis, aut officii, vel dignitatis, aut generis, sciat se in iram B. Petri apostolorum principis, et omnium sanctorum, et nostram nostrorumque praedecessorum cursurum, , et aeternaliter anathematis vinculo damnatum, ac in excommunicatione victurum universalis Ecclesiae et cuncti populi Christiani. Insuper nisi a malo resipuerit, irrevocabili exsilio puniatur, vel ultimis suppliciis feriatur, et bona ejus publicentur. Qui vero pio intuitu custos et observator in omnibus exstiterit, benedictionis gratiam et vitam aeternam cum omnibus sanctis habere mereatur in saecula saeculorum. Amen. Fiat, fiat. In his autem interfuerunt archiepiscopi, episcopi, abbates, judices Romani seu de vicinis et longinquis civitatibus. Interfuit D. Conradus imperator, et Ambrosius, et Oldericus, episcopi, etc., quorum impulsu N. Praenestinus, Georgius Portuensis, Deodatus Holstiensis, Martianus Narniensis, Benedictus Tiburtinus, Bernardus Castriensis, Joannes Petrosinus, Gregorius Ortensis, Georgius Tiburtinus, Valentinus Manotensis, Theodorus Mileto, Savinus abbas Planetae, D. abbas Altinensis; omnes archiepiscopi, episcopi, abbates, et reliqui plures cardinales, sic actis interfuere. Gregorius cardinalis ad Vincula, Benedictus S. Caeciliae, Andreas presbyter patriarcha Lateranensis, Julianus presbyter Lateranensis, Faustinus presbyter S. Petri, Marcus presbyter S. Petri apostoli. Hi omnes cardinales his actis interfuere. Faustinus caput senatus et consul, et judex de palatio, Julianus de Ferna Muana Romanus. Paulus de templo palatii, et plures alii. Data et corroborata IV Idus Junii in patriarchio Lateranensi Domini Salvatoris feliciter. Amen, amen. Subscriptio notarii, omisso signo. Ego Stephanus notarius interfui, et jussu D. Leonis summi pontificis omnia supradicta scripsi et tradidi.
[ hoc est, Bergomensis] [ f. de nulla re. HARD.] [ f. incursurum. HARD.]