EPISTOLA XLIV. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, et totius Angliae primati T., frater G. Glocestriae dictus abbas.
Sustinuimus, domine, pacem et non venit; quaesivimus bona, et ecce turbatio . Frater Joannes, Cerneliae monachus, mandati vestri litteras ad comitem Glocestriae deferebat, sicut ipsi nostis, non continentes nisi quod ad pacem et utilitatem ejusdem pertinebat Ecclesiae. Cum itaque Cern egressus, litteras ipsas deferens festinaret ad comitem, quidam filiorum Willelmi Scoti illius quondam abbatis Cern, cum quibusdam aliis paratis ipsi occurrens insidiis, dejectum equo gravissimis afflixit verberibus, ipsoque semivivo relicto, se ad speluncam latronum Cern receptavit. Nec quidem illis in partibus cuiquam dubitare permittitur, quin pater Scotus filio Scoto, hujus operis incitamentum, occasio et materies exstiterit. Uude et haec manifesta sunt, jamjam ad judicium praecedentia. Praeterea jamjam dictus Willelmus, vestro plane rebellis imperio ecclesiasticam per omnia respuens disciplinam, Cern monasterio adhuc incubat, et in ipso sibi totius plenitudinem potestatis usurpat. Cumque toto orbe Britannico lateque patentibus insulis occidentis, Ecclesia Dei vestro se parere glorietur imperio, una tantum est Cern ecclesia, quae, contra vos calcaneum levans praesumptive exclamat: Quae nobis pars cum David, vel quae haereditas in filio Jesse? Filii alieni hi sunt, inveterati pessime, semper claudicantes a semitis bonis . Hi filii Belial quem sibi volunt abbatem constituunt, constitutum, cum volunt, ejiciunt, ejectum revocant cum volunt, et obediunt tantum cui volunt. Cumque ut jumenta pessima in suo jamdiu stercore computruerint , nec solum incontinentiae, et omnis turpitudinis fetorem ex se diu et abundanter emiserint, non fuit justus qui respiceret, vel qui ipsos viae revocando eorumdem animas ad lucrum reportare intenderet. Virgam igitur in manu vestra prophetica, virgam scilicet vigilantem videamus, et locum illum spurcitiarum et criminum quem non incorrectum solum, sed et neglectum penitus obsolevisse cognovimus, ad honorem Dei et vestrum, ad decorem domus Dei et totius ordinis monastici reverentiam purgatum de Ur Chaldaeorum eripi , et in faciem condignam religioni restitui et reparari gaudeamus. Forma vero reparationis, si placet, haec est. Si in praedicti sceleris patratores et consocios sententiam condignam dederitis, et illam domino Salesberiensi denuntiaveritis, si comiti Glocestriae ex obedientia injunxeritis, ut praedictum Scotum amoveat, et si vobis placet, curae et custodiae nostrae committat, si Roberto de Arundel, et Rogero filio ejus, et Roberto de Nicole, sub anathemate praeceperitis, ne Scoti ipsius stultitiam amplius foveant, nec terras Cerneliae occupando, Bernardum vestrum impediant, si Willelmum filium comitis, de hoc ipso commonueritis, si benedictionem vestram scripto publico adjutoribus Bernardi abbatis concesseritis et malefactores ejus sententia maledicti terrueritis. Si zelum etiam domini Salesberiensis suscitaveritis, ut adversus hujuscemodi incandescat, et reprimendo contumaces, in domini Bernardi auxilio non tepescat. Unctio vero sancta edocet vos de omnibus.
(Jer. XIV) (III Reg. XII.) (Psal.
XVII) (Joel. I) (Gen. XV)
[elia] [eliae] [eliam] [eliae] [eliae]