XXXII.  Alexander II monasterium S. Michaelis Siegburgense munimine apostolico confirmat.   (Anno 1066.) [WURTWEIN,  Nova Subsidia diplomatica,  tom. IV, p. 41, ex autographo.]
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, ANNONI sanctae Coloniensis Ecclesiae venerabili archiepiscopo, in Christo Jesu fratri charissimo.
Quod a nobis, Deo dilecte frater, expetis, ex officio suscepto et auctoritate apostolica universis debemus ecclesiis, videlicet ut cum aliquis fidelium in vinea Domini Sabaoth laborans propagines ejus extenderit, nos eam sepiendo munire convenit, ne vel a praetereuntibus conculcetur, vel a latrunculis in labores alienos detur aditus. Quare mihi, in Deo dilecte frater, tecum agendum est longe aliter, quippe apud virum religiosum, et revera tam operibus quam nomine episcopum, quique cum fidelis servus et prudens totis anhelans visceribus propriae deservis Ecclesiae; de medio laborum matrem laborantem respiciens pios ei subponis humeros, ne labori succumbens, cum per multa incedas obstacula, declines a via regia, atque hoc est, quod nos praeter commune pensum in omnem voluntatem tuam excitas, etiamsi ab apostolica sede petisses aliquid difficillimum: quaeris igitur, in Deo dilecte frater, quatenus coenobium monachorum quod in honorem sancti Michaelis, archangeli in Monte piae devotionis aedificare laboras studio, nos munimine confirmemus apostolico; cui juste postulationi tuae tam facilem quam debitum praebemus assensum. Itaque ex parte Domini nostri Jesu Christi et sanctae Dei genitricis Mariae. sanctorumque apostolorum Petri et Pauli, omniumque sanctorum electorum confirmamus et corroboramus coenobium, seu abbatiam supradictam in perpetuum, scilicet ne qua persona magna vel parva, non aliquis successorum tuorum, non rex aut comes, nullus, inquam, hominum ex ea quidquam ad destructionem illius loci demoliri audeat, verum omnibus inibi injuste collatis atque conferendis pax sit permanens et inconvulsa. Illud quoque auctoritate statuimus apostolica quatenus prima ista, quae modo instituitur, apud monachos ipsius loci permaneat consuetudo, sitque illis libera de abbate elatio; sive de semetipsis in ipso coenobio, seu utilius eis visum fuerit undecunque magis religiosum sibi proponendi liberum habeant arbitrium, secundum regulam S. Benedicti. Si quis igitur hujus nostri privilegii temer violator exstiterit et monitus canonice emendare contempserit, perpetui anathematis vinculo innodandum noverit, nisi forte resipiscens digne satisfacerit. Qui vero pia devotione observator esse studuerit, precibus apostolorum principum Petri et Pauli peccatorum suorum omnium ab omnipotenti Deo consequatur veniam, et aeternae beatitudinis mereatur gloriam. Datum Laterani, Id. Maii, per manus Petri sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi atque cancellarii, vice domni Annonis Coloniensis archiepiscopi et sanctae sedis apostolicae archicancellarii, anno V pontificatus domni Alexandri II papae, indictione IV.