EPISTOLA PRIMA. AD ECBERTUM ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.
Labefactari rempublicam vestram quorumdam ignavia cum perhorrescimus, tum erubescimus, et privilegio amoris nostri circa vos, et communi patriae cognatione. Paucine creati sunt reges, qui novum filio domini vestri praeponere vultis? Forte quia Graecus est, ut dicitis, more Graecorum conregnantem instituere vultis. Quo recessit sanctissima fides? Excideruntne animo beneficia Ottonum vobis collata? Magnam intelligentiam vestram revocate, generositatem perpendite, ne perpetuo dedecori generi vestro esse velitis. Si vires vos destituere acclamatis, meliora sentientes perquirite, nos fautores, coadjutores in talibus negotiis fore confidite. In perturbatione et confusione omnium rerum, quis alterius levabit onus! Postremo si salva dignitate vestri nominis urbem Trevirorum tutari non valetis, Remorum utrique nostrum sit satis: ditioresque erimus quam Eucharius quondam et Sixtus. Id vobis ratum ignominiam auferet, irritum nos liberos efficiet.