EPISTOLA CIX. AD H. CANTUAR. ARCHIEPISCOPUM.
ARGUMENTUM.-- Morbo impediri se indicat quo minus ad aulam redire possit.
Reverendo patri ac domino H. Dei gratia Cantuariensi archiepisco, totius Angliae primati, et apostolicae sedis legato, suus P. Blesen. Bath. archid., salutem et sincerum obedientiae filialis affectum. Habebam in votis post peregrinationem, quam feci, venire ad vos, et mandatum vestrum obedienter amplecti, quidquid sustinere posset filialis affectio. Verumtamen quartanae insidiantis et imminentis praeambulos aestus jam praesensi; et quia nunc biennio continuato expertus sum ejus malitiam, vereor ne in me ipsius malitia recidivet: si vel tumultus curiales aggrediar, vel diaetae transgrediar legem, seu labori, aut frigido aeri me exponam. Moram itaque meam excuset apud gratiam vestram, non timor aegritudinis, quam patior, sed potius mortis. Si tamen Ecclesiae Cantuariensi, aut personae vestrae, quod absit! grave discrimen immineat, meamque praesentiam articulus necessitatis exegerit, nec morienti parcat oculus vester, nec languenti. Circa periculum vestrum, aut status Ecclesiae sine omni dissimulatione et subterfugio publice interest obedire. Quisquis enim in talibus circa obedientiam ambigit aut distinguit, lignum scientiae boni et mali in suam perniciem gustare praesumit. Placeat Deo, ut sicut dispendium patimur primae inobedientiae, ita mihi claudat obedientia cursum vitae. Vale.