EPISTOLA XVII. BOTWINUS LULLO.  (  Circa annum Domini  756.)
Venerandae dignitatis Lullo episc. Botwinus abb. optabilem in Christo salutem.
Litterae auctoritatis tuae, quas cum divinae pietatis studio usque ad nos direxisti, laetificaverunt me valde, quia tu, imbre coelestis roris illectus, ultimum me servunculum servorum Dei cum tam magna fide divini amoris, saeculariaeque dignitatis munere visitare dignatus fuisti. Gratias ago Deo, petens, cum intimae charitatis desiderio, ut fidus fautor mihi per celsitudinem sanctitatis tuae coram Christo Jesu existas, in istoque saeculo serena mente amicus, si rector rerum omnium istius vitae in itinere me longius super te sudare dijudicat, ploro indesinenter precans, cum omni caterva quae Christo Domino sub mea conditione deservit, divinae misericordiae solatia animae tuae largiri, ut tu simili modo ecclesiarum tuarum subsidia mihi praestare digneris. Haec quoque modica munuscula, id est, III lacernas almitati tuae mitto optans ut accepta sint.