EPISTOLA CXXVI. WIBALDI ABBATIS AD ARNOLDUM COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM.  De quibusdam ministerialibus qui conspiraverant in eum.  (Anno 1149).
Reverendo Patri suo et domino ARNOLDO, sanctae Coloniensis Ecclesiae venerabili archiepiscopo frater WIBALDUS, id quod est in Ecclesiae catholica, exiguas orationes et devotum obsequium.
Quia post Deum et dominum regem caput omnium principum in hac terra estis, et ad vos potissimum respicit status pacis terrae, vobis conquerimur tanquam Patri et Domino, quod quidam ministeriales Corbeiensis monasterii, qui erant in convictu nostro assidue, quadam nocte cum coenaremus, a mensa nostra egredientes, equos nostros effracto stabulo furati sunt, et quosdam, quos abducere non potuerunt, gladiis interfecerunt. Facto clamore ad arma, ut mos terrae est, convenerunt alii ministeriales Ecclesiae plures numero, et pro sua fide conservanda, et pro honore omnium suorum parium vocaverunt quosdam ad duellum, quorum consilio tantum facinus fuit perpetratum, cum eis pugnaturi in octava Epiphaniae. Siquidem consilium eorum et machinatio fuit, ut nos illi ipsi latrones interficerent, vel membris truncarent, ut postmodum veraciter didicimus, quod cum ad effectum ducere non potuissent, nocturno furto equos nostros invaserunt. Proinde advoluti animo ad pedes celsitudinis vestrae, et omnium principum sive nobilium, et caeterorum qui in curia vestra sunt, humiliter auxilium vestrum imploramus, quatenus respectu divinae pietatis et pro reverentia domini regis et omnium principum, et pro statu tam divini quam humani juris, scutum vestrae protectionis tantae audaciae opponatis, et ne malefactores illi in terra vestra refugium habeant, sicut magnitudinem vestram decet, provideatis, et ad praefatum diei tempus nobis in adjutorium aliquos de vestris transmittatis. Valete.