EPISTOLA CLVII. AD EUMDEM.
Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, humilem et debitum charitatis et obedientiae famulatum.
Venerabilis et charissimi fratris nostri, domini Norwicensis episcopi, praeclara ab ineunte aetate usque in senectutem bonam ad id plenum exigunt merita, ut quos delectat honestas vitae, quibus religio cordi est ipsum digne commendare, et apud sanctitatem vestram cum supplicante debeant affectione promptissima supplicare. Notum quippe satis est ipsum ab ipsis fere cunabulis per omnes aetatum gradus honeste conversatum in Ecclesia ut dicitur ad senectam jam nunc uberem pervenisse, ipsumque in Ecclesia cui praesidet, et in episcopatu quem disponit, in publicas adeo gratulationes susceptum esse, ut quod sibi impenderitis honoris et gratiae, id tota ipsius Ecclesiae plenitudo cum summa gratiarum susceptura sit actione. Cum sit itaque Patris in bonis filiis delectari, apostolicae supplicamus clementiae, quatenus in necessitate praesenti, de qua per directos nuntios recurrit ad vos, oculos in ipsum misericordiae habeatis, et eos qui sibi adversantur inique apostolica severitate reprimendo, ipsum diem suum cum pace claudere, et a vobis ad Patrem omnium cum pace velitis emigrare. Alioquin laesam se virtus erubescet, et justitiam supergressa iniquitas in multorum praevalebit perniciem; et quae nunc alta pace sopita sunt, horum exemplo facta securior utique perturbabit. Valete vos.