EPISTOLA XXXV. AD CAROLUM DUCEM.
Si quid excellentiae vestrae nostra servitus conferre potest, in hoc plurimum gaudemus. Et quia nunc ad vos secundum imperium vestrum non venimus, militum vestrorum hac illacque discurrentium terror effecit. Porro autem, si de nostra praesentia curatis, eos mittite quorum fidei nos credere audeamus, quousque duces itineris cum securitate habere possimus. Et ut intelligatis haec dici cum magna fide, recordamini consilii nostri, et collocutionis in palatio Ingelheim, et videte si quod promisi vobis de pace inter reges diu quaesita peractum est. Interim fideliter admoneo, ut reginam ac episcopum secundum dignitatem vestram lenissime tractetis et ne vos concludi inter moenia ullatenus patiamini.