EPISTOLA III. ULGERII ANDEGAVENSIS EPISCOPI AD SUGERIUM.  Nuntiata Petri Burguliensis abbatis morte, roget ut successorem ejus Robertum bene suscipiat.
SUGERIO Dei electione reverentissimo abbati Sancti Dionysii amico suo charissimo, domino suo, ULGERIUS ejusdem permissu Andegavensis Ecclesiae, licet indigne, dictus episcopus, totus suus, debitae reverentiae, honoris et servitii studiosam exhibitionem.
Nobilis Burguliensis Ecclesia, quae in nostro episcopatu sita est, in praedio et jure ducis Aquitanorum sedens, et fundata esse, et subnixa fere solis largitionibus ducum Aquitanorum constantissime dignoscitur. Haec autem, disponente Deo, in cujus manu mors et vita hominum sunt, nuper damnoso infortunio et lacrymabili casu a domno Petro abbate suo, magno et venerabili et praeclaro viro, viduata et desolata est. Sane venerabilis et religiosus ejusdem loci conventus ad solatium tanti doloris, et quia tempora ista, quae melius tempestates dicerentur quam tempora, nostris in finibus, sacris loci et maxime illis quae patronis carent, incommoda, imo pessima incumbunt: congregatis fratribus, qui ad festum loci illius, etiam de remotissimis obedientiis convenerant, festinaverunt eligere in Patrem et pastorem unum de visceribus monasterii sui, Robertum virum magnum, cujus mores honesti, vita commendabilis et religiosa praedicatur et habetur, ut credimus, et nunc quidem veniunt ad pedes majestatis vestrae electus et electores, ut electus praesentetur gratiae vestrae, sicut praesentaretur regi si adesset, ad quem ducatus Aquitaniae translatus est. Cujus manibus et thesauro sapientiae vobis perplurimum gaudentibus, rex Ludovicus famosam peregrinationem arripiens, sapienti usus consilio, commisit. Unde nos, confisi de vestrae liberalitatis excellentia, supplicamus dulcedini vestrae, quatenus eos cum ad vos venerint honorifice suscipiatis, et affectuose in suis petitionibus exaudiatis, et quod etiam non rogatus faceretis, qui in loco regis estis, regaliter tractetis, et laetissimos ad nos et ad propria remittatis. Nos etenim sumus vestri penitus, et libentius vobis serviremus, si locus et tempus ministraret, quam aliorum servitia reciperemus. Memores enim sumus et semper erimus beneficiorum et honorum quos amplissime nobis impendere consuevistis. Nos pro vobis in missa ad corpus Dei et Domini nostri oramus. Valete, ut valeamus.