DXVII.  Privilegium pro Ecclesia Bellilocensi.   (Intra an. 1099-1118.) [  Gall. Christ.,  vet. edit. IV, 152.
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri B. Bellilocensis ecclesiae abbati, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.
Justis votis assensum praebere, justisque petitionibus aures accommodare nos convenit, videlicet indigni justitiae custodes atque praecones in excelsa apostolorum principum Petri et Pauli specula positi, Domino disponente, videmur existere. Tua itaque fraternitas postulavit ut praedecessorum nostrorum sedis apostolicae praesulum formam sequentes, Ecclesiam in honore sancti Sepulcri fundatam, cui auctore Domino praesides, nostri quoque privilegii pagina muniremus. Ex apostolicae igitur sedis benignitate qua solet universis justa petentibus subvenire, nos tuae petitioni, frater B. in Christo venerabilis et dilecte, clementer annuentes, ob amorem et reverentiam sancti Sepulcri, in quo Christus pro nobis dignatus est poni, pia sanctae Ecclesiae constitutione prout a priscis temporibus est fundata atque a praedecessoribus nostris per auctoritatem suorum privilegiorum firmata, praesentis quoque decreti pagina, salvo tamen jure Turonensis Ecclesiae confirmamus. Illud praeterea intuitu et assensu R. metropolitani tui adjicientes, et sub anathemate praecipientes, ut sacratum tuae ecclesiae coemeterium ad omnium tam clericorum quam laicorum Lochensis castri hominum sepulturam caeteris postpositis singulare sit. Illud autem coemeterium quod canonici S. Mariae contra Romanam auctoritatem in eodem castro usurpaverunt, sibi irritum atque desertum habeatur. Ita quoque ut neque clericus neque laicus amodo ibidem sepeliatur.