LI.  Henrico Angliae regi, scribit, se Balduino archiepiscopo Cantuariensi, apostolicae sedis legato, mandasse ut Savaricii archidiaconi « redditus colligi faceret et penes se cum integritate reservaret.  »  (Veronae, Jul.) [BENEDICTUS Petroburg.,  De vita et gestis Henrici II et Ricardi I,  pag. 1186.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio HENRICO, illustri regi Angliae, salutem et apostolicam benedictionem.
Cum personam tuam sicut charissimi regis et magnifici principis, cujus devotio circa Romanam Ecclesiam manifestis rerum indiciis enituit, specialiter et praecipue charitatis brachiis amplectamur, et petitiones tuas in omnibus, secundum Deum velimus admittere; verum ubi vobis innotuit, non est voluntatis vel propositi nostri quidquam facere, in quo regia magnitudo gravari videatur. Ex litteris tuae celsitudinis et diligenti relatione nuntiorum tuorum collegimus, sublimitati tuae grave nimis existere quod Savaricii archidiaconi mandaveramus redditus colligi, et ei per venerabilem fratrem nostrum Baldewinum, Cantuariensem archiepiscopum, apostolicae sedis legatum, pro solvendis debitis, quibus astrictus, assignari; volentes magnificentiae tuae in hac parte deferre, ad preces tuas et ad instantiam nuntiorum tuorum, eidem archiepiscopo dedimus in mandatum, ut redditus ipsos colligi faciat, et penes se cum integritate reservet. Credimus siquidem et speramus in Domino, quod ex moderantia mandati nostri, ad aperienda ei viscera pietatis, regia magnitudo debeat facilius inclinari; cum nihil in rege, vel in principe, gloriosius quam suis subditis parcere, et eos, solo divinae retributionis intuitu, ad suam gratiam revocare.