EPISTOLA XXXVII.  Rudolphus infamem restituit in pristinum gradum.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XXXVII.)
ARGUMENTUM.--Cuidam ob grave delictum proscriptionis sententia damnato non modo flagitii poenam remittit, sed ipsum flagitium delet. Quare illum omni ab infamiae nota liberum esse decernit restituitque in integrum, ac si nulli unquam crimini fuisset obnoxius.
Nobile opus sedentis in solio, clementia suadente, prosequimur. Si per lubrica culpae deliramenta cadentibus, ad sublevandi 474 remedia cito se nostra manus habilitat, et indulgemus obnoxiis veniam post reatum, ut dum primi parentis in posteros derivata discrimina in naturalem transgressionis normam fluxisse cognoscimus, reparationis gratiosae suffragia libenter supplicibus largiamur. Ea propter nosse volumus universos, quod cum N. fuisset ob noxae cujusdam infamiam proscriptionis sententia, dictante justitia, condemnatus, nos ex innatae nobis humanitatis praerogativa pensantes, quod si culpa non esset, locum venia non haberet, et cupientes misericordiae condimento justitiae temperare rigorem, praesertim cum post injuriam fuerit satisfactum, praedictum N. de regalis mansuetudinis beneficio plene ac integre restituimus pristino ordini suo, mandantes tenore praesentium universis, ut sicut prius ad omnes actus civiles et publicos admittatur.