EPISTOLA LXIV. EXHORTATIO AD REGEM CAROLUM.
Ut pacifice feliciterque regnetis observanda vobis fideli devotione collegi. Creatori vestro Deo et judici futuro gratias habete semper et agite, qui vos hactenus malis pluribus liberavit, et bonis multiplicibus exornavit; utque vobis initium, profectum atque perseverantiam in bonis actibus largiatur quotidianis precibus flagitate. Cum essetis parvuli, loquebamini ut parvuli, sapiebatis ut parvuli. Nunc autem ad virilem perducti aetatem, secundum eumdem Apostolum , in quo evidenter Dei Spiritus loquebatur, evacuate quae fuerunt parvuli. Scilicet stulta quaeque atque inania declinantes, rationabilia, praesenti et futurae saluti profutura, sectamini. 107 Quae agenda sunt prospicite diligenter et retractate subtiliter, communicato consilio cum Dei vestrisque perfecte fidelibus, quia, ut divinum nos instruit eloquium, qui sibi nequam est, cui bonus erit? Nec vos cuilibet ita subjiciatis ut ad ejus arbitrium omnia faciatis. Cur enim regium nomen praetenditis, si regnare nescitis? ut pace cunctorum dixerim, non expedit vobis et populo ut aliquem vobis aequetis, nedum praeponatis: quoniam Deus, qui scit quid sit in homine, praemonet ne des potestatem filiis tuis in vita , quia melius est ut illi te deprecentur quam tu illos. Si filiis hoc non est concedendum, quanto minus aliis? Vicem vos gerere Dei quis ignorat? At ipse dicit: Gloriam meam alteri non dabo . Non admittantur ergo a vobis monitores, quos bajulos vulgus appellat, ne gloriam vestram inter se ipsi partiantur, et meliorem amorem alienent a vobis. Imitatione Dei nolite personaliter judicare; sed in eadem causa dives, mediocris et pauper, eumdem vos sentiant; ut sit quod potentes terreat, et quod mulceat non resistentes. Bene semel gesta nunquam nisi in melius immutaveritis, ut fidem vestram atque constantiam cuncti mirentur. Fugite levitatem, morum maturitatem apprehendite, ut vestra probitas cunctis possit prodesse subjectis. Vitate malorum societatem, quoniam, ut scriptum recolitis, corrumpunt mores bonos colloquia mala . Amplectimini bonorum collegium, quoniam cum sancto sanctus eris, et cum viro innocente innocens eris. Et cum electo electus eris, et cum perverso perverteris . Et apud eumdem regem et prophetam pulcherrime dicitur: Ambulans in via immaculata, 108 hic mihi ministrabat. Non habitabit in medio domus meae qui facit superbiam: qui loquitur iniqua, non direxit in conspectu oculorum meorum . Ne metuatis potentes, quos ipsi fecistis, et quos cum vultis extenuare potestis. Ne confidatis in principibus, in filiis hominum, in quibus non est salus ; sed transferte spem vestram ad Deum, qui fecit coelum et terram, qui custodit veritatem in saeculum. Concipite honestam veritatem, ut quod vos non decet praestare, nemo scienter a vobis audeat postulare. Cogitate multa, nec dicatis omnia, quia vel juxta divinam Scripturam qui custodit os suum, custodit ab angustiis animam suam , vel juxta saecularem litteraturam: Quod occultum velis, nemini dixeris. Quomodo namque poteris ab alio exigere silentium quod tibi ipse non praestas. Et: Non potest vox missa reverti . Communem utilitatem et opportunitatem omnium charissimam vobis omnes intelligant, ut certatim omnes sibi vos praeferre contendant. Divinas et humanas leges, justas duntaxat, nemo sinatur contemnere, quia malorum impunitas vitiorum semper peperit incrementum. Humilitas cuncta opera vestra venustet, quia scriptum est: Quid superbit terra et cinis? Et: Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam , et ipse Redemptor noster admonet: Discite a me quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris . Eleemosynis assiduis Deum vobis placate secundum illud: Miserere animae tuae placens Deo , quia, ut sacrae continent Litterae, eleemosyna a morte liberat, et non patitur animam ire in tenebras . Salvator quoque hanc ita 109 commendat: Date eleemosynam, et omnia munda sunt vobis Glorificate Deum in omnibus, quia ipsa testatur: Qui glorificat me, glorificabo eum; qui autem contemnunt me, erunt ignobiles . Rex etiam et propheta eximius sic sibi Deum praeponit: Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam . Haec studiose custodientes, Deo et bonis quibusque placebitis; rebelles, Deo, ut credimus pro vobis pugnante, comprimetis atque vincetis, et post regnum temporale atque laboriosum consequemini sempiternum et vere quietum.
(I Cor. XIII) (Eccli. XIV.) (Eccli. XXXIII) (Isa. XLII) (I Cor. XV) (Psal. XVII) (Psal.
C) (Psal. CXLV) (Prov.

XXI) (Horat. de Arte,
V. 390, quoad sensum) (Eccli. X.) (Eccli. III) (Matth. XI) (Eccli. XXX) (Tob. IV) (Luc. XI.) (I Reg. II) (Psal. CXIII)