XXXI.  Privilegium pro parthenone Fontis-Ebraldi.   (Anno 1144, Maii 10.) [PAVILLON,  Vie de Robert d' Arbrissel,  Preuves, p. 628.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus P abbatissae monasterii Fontis-Ebraldi et sororibus ibidem divino famulatui mancipatis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
Apostolici moderaminis clementiae convenit religiosas personas diligere, earum loca pia protectione munire. Quanto ergo femineus sexus exstat fragilior, tanto magis erga vos paternam curam atque sollicitudinem volumus exhibere, et jura vestri monasterii a pravorum incursibus defensare. Eapropter, dilectae in Domino filiae, vestris rationabilibus postulationibus clementer annuimus, et monasterium Sanctae Mariae Fontis-Ebraldi quod utique ad tutelam sedis apostolicae specialiter pertinet, in quo etiam divino vacatis obsequio, antecessorum nostrorum vestigiis inhaerentes sub B. Petri jure ac protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus. Statuimus enim ut quaecunque bona, quascunque possessiones quae praedictum monasterium inpraesentiarum juste et legitime possidet, aut in posterum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis vestrisque succedentibus integra in perpetuum et illibata permaneant. Praeterea, si quis fidelium devotionis intuitu aliquem locum vobis contulerit in quo oratorium velitis construere ad vestram postulationem aquam benedictam et alia ecclesiastica sacramenta, archiepiscopi et episcopi vestri, in quorum parochia idem locus fuerit, pro episcopalis officii debito absque molestia vobis praebeant. Quemadmodum autem vos ab omni exactione liberas esse statuimus, ita etiam servientes vobis absque inquietatione presbyteri ad quorum parochias spectare noscuntur, vestris obsequiis vacare censemus: statuentes etiam ut idem archiepiscopus et episcopus vos attentius manu teneant et defendant et de possessionibus quas per 2 vel 3 idoneos testes vobis legitime donatas atque possessas probare poteritis nullam vobis inferre injuriam vel molestiam patiantur. Quod si quis hoc tentare praesumpserit pro episcopali officii debito, plenam de eo justitiam faciant. Quia vero religiosam vitam ducentes, de aliorum eleemosynis et beneficentia debent vivere, constituimus ut de laboribus quos propriis sumptibus colitis, seu de vestrorum animalium nutrimentis a vobis exigere decimas, vel accipere nemo praesumat. Sane pro amplioris religionis praerogativa quae de loco vestro per Dei gratiam longius divulgatur hominibus liberis qui pro animarum suarum salute in Dei et Ecclesiae servitio, vel apud monasterium vestrum, vel in locis ad ipsum pertinentibus persistere devoverint in peccatorum suorum remissionem ex apostolicae sedis auctoritate praecipimus in hoc bono perseverare proposito, et juxta dispositionem abbatissae ipsius loci, ad bonorum Dei, sororibus fideliter deservire sicut a discretione bonae memoriae Roberti de Arbrissello spectatae religionis presbytero institutum est. Quod si forte contigerit, episcopo dioecesano injungimus, ut illos tanquam voti sui praevaricatores ad pristinae religionis propositum redire compellat, quod temere factum est digna animadversione castigans. Sepulturam vero loci illius liberam omnino esse decernimus, ut illorum, qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat, salva justitia matricis Ecclesiae. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur earum pro quarum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine, districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Dei et Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniat. Amen. Datum Laterani per manum Baronis capellani et scriptoris, VI Idus Maii, indictione VII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domni Lucii II papae anno I.
[ETRONILLAE]