V.  De eis quae crudeliter et impie, qua transibat, fiebant, ut ea prohibeat et compescat.
Quia tanta et talia crudelia et abominanda fieri, per parochias quas pertransitis, audivimus, et quaedam sentimus, quaedam sentire timemus, et illis qui senserunt et sentiunt condolemus, quae calamitatem et miseriam quam a paganis patimur, superant, quoniam a christianis in christianos, a parentibus in parentes, a rege christiano in regem christianum, a fratre in fratrem, contra omnes leges divinas et humanas aguntur: contra quos clamat Ecclesia a paganis afflicta: Et super dolorem vulnerum meorum addiderunt : Et nos omnes cunctique patientes, Sustinuimus pacem, et non venit; quaesivimus bona, et ecce turbatio ; propterea talia prohibete, compescite et sedate; quoniam palatium vestrum debet esse sacrum, et non sacrilegum. Palatium enim regis dicitur propter rationabiles homines inhabitantes, et non propter parietes insensibiles, sive macerias. Et rex a regendo dicitur, ut se sub Deo et bonos cum Deo puritate cordis, veritate oris, firmitate stabilitatis regat, et pravos a pravitate corrigat et in rectitudinem dirigat. Et si quae male facta sunt emendare venistis, pejora quam viderimus a christianis in christianos fieri, ingerere non debetis. Et si pacem facere advenistis, pacem pacifice ab auctore pacis obtinere debetis. Et si discordiam effugare et charitatem redintegrare venistis, illam quam Christus per Paulum docuit, monstrare debetis. Ait enim: Charitas non est ambitiosa, non agit perperam, non quaerit quae sua sunt; non gaudet super iniquitate, congaudet autem veritati ; quae est de corde puro et conscientia bona, et fide non ficta; quae operatur per dilectionem, et non per potestatem, vel indebitam cupiditatem: sine qua charitate, sicut scriptum est, etiamsi qui tradiderit corpus suum ut ardeat, nihil illi prodest. Quam omnibus Dominus in signum dedit, ut sciant si quisque est christianus, aut si intrabit in regnum Dei, an non, dicens: In hoc cognoscent omnes quia discipuli mei estis, si dilectionem habueritis ad invicem Nam qui in primordio fidei discipuli appellabantur, nunc christiani dicuntur. Et ipsa est vestis nuptialis, quam qui non habuerit, de nuptiis coelestis convivii in futuro judicio ejicietur in tenebras exteriores, et in ignem aeternum, ubi erit fletus et stridor dentium.
(Psal. LXVIII) (Jer. XIV) (I
Cor. XIII) (Joan. X.)