EPISTOLA II. AD W. EPISCOPUM.  Excusat longiorem moram suorum in certorum codicum perscriptione.
Domno pontifici W. omnium jubare virtutum fulgenti cunctisque in domo Domini positis instar solis lucenti, S. Dei gratia in Tegrinseensi collegio officio fruens abbatis, una cum subjectis jugiter orando in utroque homine perennis gaudia felicitatis.
Testem Deum invoco, praesul dilectissime, quod, quandiu vivo, semper vobis omnigena servitute famulari cupio, omnium hominum devotissime. Ad haec etiam cum fratribus meis toto cordis conamine indesinenter deprecor Deum pro salute vestri corporis et animae. Magnifica igitur munera, quae frequenter exhibuistis sancto Quirino, penitus commonefaciunt nos Christo supplicare pro vobis, velut memoriali divino. Verum suppliciter flagito vestrae excellentiam bonitatis, ne aliquam mentis offensionem contra meum coenobium geratis moroso temporis intervallo. Inibi non sunt adhuc perscripti libri quos postulabatis. Sedula ergo illic permutatio abbatum, nec non pro diversis scribendis voluminibus imperatoris mandatum valde impediunt votivum vobis in ministrando desiderium eorumdem fratrum.