EPISTOLA LXXI. WIBALDI ABBATIS AD FULDENSES.  Excusat se quod ad eos nequeat accedere, eosque consolari conatur, hortaturque ut cito ad electionem procedant.   (Anno 1148.)
Decano, praeposito, et caeteris in Christo dilectis fratribus, liberis ac ministerialibus Fuldensis Ecclesiae, WIBALDUS, Dei gratia Corbeiensis Ecclesiae famulus, benedictionem et vitam usque in saeculum.
Quantum doloris, quantum timoris, quantum sollicitudinis geramus pro diutina fatigatione et frequenti jactura vestrae tam nominatae, tam famosae, et aliquando tam honestae Ecclesiae mallemus praesentes, si temporis articulus permitteret, et apud vos deplorare, quam absentes scriptis significare. Quoniam vero jam ex antiquo omnium vestrum honestatem plurimum semper dileximus, in tribulatione quam impraesentiarum vobis incumbere perspeximus nostram quoque consolationem, si qua potest esse, et commonitorium, quod vobis praesentes dare nequimus, per apices nostros vestrae dilectioni devote subministramus. Summa igitur commonitionis nostrae haec est: ut si, quemadmodum intelleximus adhuc constituti apud domnum papam, electum vestrum habere non potestis, ad concordiam et unanimitatem quantocius redeatis, et sicut diligitis honorem vestrum et pacem Ecclesiae vestrae, concordes redeatis, scientes, quod non mentitur qui dixit: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur. Et siquidem habere potestis inter vos quem eligatis, non differatis, si autem aliunde, et hoc acceleretis, sub dilatione enim aliquae importunitates suboriri poterunt. Nos autem de consilio nostro vobis imparati non erimus.