EPISTOLA CLI. AD EUMDEM.
Patri suo et domino summo pontifici. A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum dilectionis et obedientiae famulatum.
Cum ex vestri, domine, forma mandati magistro Matthaeo illustris Anglorum regis cancellario, diem adversus R. priorem Monem super ecclesia de Langaran statuissemus, ipse eodem die in praesentia vestra adversus jam dictum priorem experiens, ecclesiam jam dictam cum adjacente sibi parochia injuste sibi ab ipso detineri conquestus est. Asserens eamdem ecclesiam cum tota sua parochia ad jus ecclesiae suae de Langaran pertinere, ipsamque ecclesiam de Langaran hanc de qua agitur, multo tempore possedisse, nec eam aliquatenus judicio, sed sola Monem, ecclesiae violentia amisisse. Quod cum coram positis testibus probare paratus esset, prior illico exceptionem sibi peremptoriam objiciens respondit, se super eadem ecclesia in nostra jamdudum praesentia, cum adversus eum magister Matthaeus intenderet, ad audientiam apostolicam appellasse, seque ad sedem ipsam apostolicam instructum venisse. Ubi cum magistri Matthaei diu praestolatus fuisset adventum, nec ipso nec pro se aliquo comparente, apostolico tandem judicio hanc ipsam, ut asserit, ecclesiam de Langaran ad jus Monem ecclesiae pertinere, instrumentis testium et juramentis sufficienter ostendit, et super hac lite victoriam bonae memoriae domini papae Adriani sententia reportavit. In cujus probationis suae et secundum eum latae sententiae testimonium, privilegium ejusdem domini papae Adriani ostendit. Hanc ipsam probationem testificans, et ecclesiam de Lanruac, ecclesiae Monem confirmans. Magister vero Matthaeus adversum se absentem et indefensum sententiam latam fuisse audiens, priorem hoc falsa suggestione asseruit. Quod ut in vestra probet praesentia, ad audientiam vestram ad festum Omnium Sanctorum appellavit. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
[utensis] [utensis] [utensi] [obtinuisse]