CDXXVIII.  Privilegium pro ecclesia Ilbenstadensi.   (Anno 1139, Dec. 12.) [HUGO,  Ord. Praem. Annal.,  I, Pr., p. 662.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ANTONIO praeposito, et fratribus in Eloffstadensi ecclesia canonicam vitam professis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
Ad hoc Ecclesiae Catholicae cura nobis a summo pastore Deo commissa est, ut ipsius servos paternis affectibus diligamus, et eo amplius studeamus ipsorum devotiones modis omnibus confovere, quo ferventius ipsi disciplinis ecclesiasticis, et sanctorum Patrum regulis inhaerere noscuntur. Tunc denique omnipotente Domino gratus erit famulatus, si sanctorum locorum salubris institutio sanctae Romanae Ecclesiae patrociniis in religionis puritate fuerit conservata. Eapropter, dilecte in Domino fili Antoni praeposite, tuis justis postulationibus clementer annuimus, et ecclesiam Eloffstadensem, cui auctore Domino praesides, sub apostolicae sedis tutela et protectione suscipimus, et praesentis scripti pagina communimus: statuentes siquidem et apostolica auctoritate firmantes ut ordo canonicus secundum B. Augustini Regulam inibi perpetuis futuris temporibus irrefragabiliter conservetur. Praedicandi per omnem provinciam et modis omnibus in vita et morte salutem animarum operandi licentiam ab archiepiscopo vobis concessam, vel quaecunque alia bona eadem ecclesia in allodiis, decimis, mancipiis, terris cultis et incultis, inpraesentiarum juste et legitime possidet, tibi tuisque successoribus, et per nos eidem ecclesiae in perpetuum praesenti privilegio confirmamus; in quibus haec propriis nominibus adnotanda subjunximus: fundum in quo nobiles comites Gotefridus et Oddo fratres eamdem vestram ecclesiam in honorem Dei Genitricis Mariae et apostolorum Petri et Pauli pro suorum peccatorum venia construxerunt, cum aliis possessionibus ab ipsis vobis collatis, allodium Dorcheim, allodium Rodae, teloneum vel naulum quod dilectus filius noster Lotharius imperator bonae memoriae Franchenwordae pro animae suae salute donavit, et allodium Tutnendorff; quaecunque praeterea in posterum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu quibuslibet justis aliis modis, auxiliante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Obeunte vero te, nunc ejusdem loci praeposito, vel tuorum quolibet successorum, nullus inibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et beati Augustini Regulam praeviderint eligendum. Liceat etiam vobis clericos vel laicos e saeculo fugientes, vel vestrae societatis castris inseri cupientes ad communionem in vita et in morte suscipere, nisi sint excommunicationis et alicujus conditionis vinculis innodati; nulli etiam fratrum liceat post habitum assumptum, et facta inibi professione, ex consortio vestro sine communi fratrum permissione discedere discedentem vero nullus episcoporum, abbatum monachorumque, nullus omnino hominum audeat sine praepositi et fratrum licentia suscipere vel retinere. Ipsum vero transfugam, si secundo tertiove commonitus resipiscere forte contempserit, excommunicandi eum praelatus suus liberam habeat facultatem. In ecclesiis vero quas ecclesia vestra instituit, vel, Domino cooperante, futuris temporibus propagatura est, debita vobis reverentia secundum institutionem vestri ordinis impendatur. Si vero, quod absit! praelati ecclesiarum quae fuerint de vestro collegio propagatae, religionis destructores, vel alias turpis vitae et malae conversationis fuerint deprehensi, nihilominus corrigantur secundum quod apostatis seu fratribus vestrarum congregationum noscitur regulariter institutum. Insuper apostolica auctoritate praecipimus ut vester locus invitis fratribus advocatum suscipere non cogatur. Si vero in Moguntina provincia interdictum fuerit generale prolatum, exclusis excommunicatis et interdictis, in ecclesiis vestrae parochiae libere divina vobis liceat officia celebrare. Decernimus ergo ut nulli archiepiscopo, nulli episcopo vel archidiacono, nulli omnino ecclesiasticae saecularive personae liceat vestram ecclesiam perturbare, vel aliquibus exactionibus opprimere, aut ejus possessiones auferre, seu ablatas retinere, minuere, aut quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, necessitatibus omnimodis profutura; salva nimirum Moguntini archiepiscopi canonica justitia et reverentia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non congrue satisfecerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Jesu Christi Redemptoris nostri aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus, vel ibidem Domino servientibus, sit pax Domini Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Conradus Sabinensis episcopus. Ego Theodewinus S. Rufinae episcopus. Ego Albertus Albanensis episcopus. Ego Albericus Ostiensis episcopus. Ego Gerardus presbyter cardinalis tituli Sanctae Crucis in Jerusalem. Ego Lucas presbyter cardinalis tit. Sanctorum Joannis et Pauli. Ego Chrisogonus presb. card. tit. Praxedis. Ego Georgius diaconus card. S. Angeli. Datum Laterani per manum Almerici, sanctae Romanae Ecclesiae diac. card. et cancel., II Idus Decembris, indict. II, Incarnationis Dominicae anno 1139, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno X.