EPISTOLA CXXXII. AD . . . . .
Pie salutantis affectum, et sincere diligentis officium.
Incolumitati vestrae, dilecte frater in Domino, quam quorumdam relatu cognovimus, affectu pleno congratulamur, et vos apostolorum limina visitasse, summoque pontifici et curiae sanctae gratiose astitisse, et bene consummatis negotiis domum remeasse feliciter, animi applausu intimo gaudemus. Unde cum rogatu quorumdam scribendi vobis se praestaret occasio, vobis animi affectionem nostri significare dignum duximus, quatenus si quid erga nos vestrae complacuerit charitati non supplicatione utatur, aut preces porrigat, sed in amici partes se potenter extendens, suo potius utatur imperio, quam aliquatenus precis oblatae blandiatur officio. Hinc quoque spem impetrandi concipimus, si benignitati vestrae nostrum aut amici nostri desiderium exponamus. Est autem apud vos quidam familiaris noster, Petrus videlicet clericus Rogeri de Mand' , quem tuitioni vestrae et patrocinio devotio nostra commendat, supplicans, ut liberalitatem quam in eum dominus suus in ecclesiis quibusdam conferre disposuit, auctoritate vestra quantum permittet ratio stabiliatis. Quatenus ipsum servitio semper obnoxium, et nos gratiae debitores habeatis. Valete.