EPISTOLA XLVII SUGERII ABBATIS AD PAPAM EUGENIUM.  Quid contra canonicos S. Genovefae, qui Romam catervatim properabant paventes ne quid in ipsorum vita et re familiari immutaretur, facto sit opus significat.
Charissimo domino et patri Dei gratia universali et summo pontifici EUGENIO, SUGERIUS Beati Dionysii abbas obedientiae et servitii plenitudinem.
Laudem Domini loquitur os meum, quod tanta tanti patris et universalis domini celsitudo pro exsecutione debitae obedientiae apud Sanctam Genovefam parvitati nostrae, quae pene nulla est, grates reddere non dedignatur. Profecto inter alia hoc potissimum exstat, quo ad omnem indifferenter obedientiae plenitudinem animamur, quo ad omnium mandatorum vestrorum exsecutionem pro toto posse tam pie quam audacter accingimur. Sane quod prae manibus est Sanctae Genovefae negotium, opus divinum, opus sanctum, opus quod operatus Deus per vos in diebus nostris miserrimi illi saeculares non tam canonici quam Sanctae Genovefae persecutores, apud nos impedire non valentes, catervatim Romam properantes festinant, si forte quacunque occasione, quocunque pietatis honesto aut inhonesto modo Petri constantiam movere, curiam Romanam petitionibus flectere, familiares, et per familiares alios decipere, pro vita, pro moribus, pro re familiari qualicunque ne mutetur, toto nisu animi et corporis innitentes. Verum quia causa Ecclesiae causa Dei est, Petro et Petri vicario per Petrum commissa, confidimus in Domino Jesu quia ipse qui coepit perficiet, nec poterunt viri offensores Dei et sui proditores adversus religionem in curia capitali religionis praevalere. Qui quam indiscrete et irreverenter contra praeceptum vestrum se habuerint, vestrae paternitati significare dignum duximus. Thesauros quos nobis praecepistis assignare abbati et canonicis regularibus, audiente archiepiscopo Remensi , et episcopo Suessionensi , et aliis quamplurimis religiosis personis, ex parte vestra ostendentes litteras praeceptionis vestrae exegimus. Qui iniquitate involuti, nequitia excaecati, nec thesauros furtim sublatos, videlicet quatuordecim marcas auri, ut aiunt, de feretro sanctae Genovefae, nec reliquias ejusdem, videlicet casulam sancti Petri, pro quo eos regia potestate, nisi eis pro reverentia vestrae celsitudinis parceremus, tanquam fures aut raptores tenuissemus, nullo modo reddere voluerunt. His igitur et hujusmodi injuriis Deo et sanctis ejus et apostolicae reverentiae derogantes, pro contemptu, pro inobedientia, pro sacrilegio in ultionem ecclesiasticam decidentes, quem meruerunt ex rigore justitiae recipere talionem, eos in proximo sentire, suppliciter efflagitamus. Illuc enim superbiendo ascenderunt, unde eos justo judicio prosternere, et servos Dei in pace conservare facillime potestis. Saepius enim multa convicia, minas terribiles eis intulerant, garciones suos eamdem Sanctae Genovefae ecclesiam noctu intrare, et ostia eorum frangi fecerant, contra canonicos Matutinas incipientes conclamare ne alter alterum audiret impulerant, donec nos super his injuriis ab eisdem canonicis regularibus vocati illuc acceleravimus, oculorum excaecationem et membrorum detruncationem helluonibus hujusmodi, si quid simile deinceps committerent, terribiliter promisimus, servientes de nocte, si qui interciperentur crebro transmisimus, et sic per Dei gratiam zelo obedientiae et regiae majestatis terrore eos in pace tanquam Dei excelsi servos libentissime confovemus, et in hoc solo Dei ac sanctae religionis amore quandiu vobis placuerit constanter perseveravimus. Verum tantum bonum, quo laetatur Ecclesia Dei, quo praedicabitur sancti apostolatus vestri usque in finem saeculi famosa beatitudo, taliter pacifice et quiete terminari poterit, si iis religiosis chorum, capitulum, claustrum et refectorium ad conservationem sanctae religionis juxta ordinem sancti Victoris illis exclusis deliberari feceritis. De redditibus etiam exterioribus et terrarum custodia cavendum erit, ne in manibus eorum, quia eam omnino religiosorum odio destruerent, dimittatis. Constat enim quod irregulares regularibus nunquam nisi in manu forti consentient, neque pro extorta peccatorum voluptate, nisi misericordia Dei effecerit, eis vera pace jungentur.
( Samsone ) ( Gosleno )