CLVI.  Mauritio episcopo Parisiensi hoc privilegium asserit, ut quotiescunque decanatus vacaverit, redditum ejus percipiat.  [THEODORI  Poenitentiale,  II, 640.]
CLEMENS MAURITIO Parisiensi episcopo.
Ex quodam scripto authentico exhibito nobis didicimus, quod, cum causa quae inter te et canonicos Ecclesiae tuae super redditibus decanatus, dum vacaret, percipiendis, emerserat, venerabili fratri nostro Remensi archiepiscopo sanctae Sabinae cardinali, tunc Senonensi archiepiscopo a felicis recordationis Alexandro papa praedecessore nostro commissa fuisset, decanus, et cantor, et quamplures canonici ejusdem Ecclesiae infra diem tibi et canonicis ab ipso archiepiscopo assignatam in domo tua nova eadem praesente archiepiscopo convenerunt, et se causae illi renuntiasse penitus, et in tuae voluntatis arbitrio posuisse, ac omnes alios canonicos in pleno capitulo communiter fecisse, idipsum coram saepedicto archiepiscopo sunt confessi. Nolentes igitur quod imposterum super hoc litigium indebite suacitetur, renuntiationem quaestionibus illis, sicut a capitulo tuo coram praedicto archiepiscopo facta est spontanea voluntate, et hactenus observata, et in scripto ejusdem archiepiscopi facto exinde continetur, ratam habemus, et auctoritate apostolica confirmamus: statuentes, ut nulli omnino hominum, etc.