EPISTOLA CCLXV. WIBALDI ABBATIS AD A. CANCELLARIUM.  Hortatur ut superatis difficultatibus suscipiant legationem Romanam.   (Anno 1151.)
Charissimo domino et amico suo A. venerabili cancellario, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est, seipsum et sua omnia.
Verba quae scripsistis nobis de difficultate egressionis vestrae et praeparationis ad iter Romanum, nostra procul dubio sunt, et quae conditio nobis sit in ecclesiis nostris, aut quae possibilitas hoc tempore relinquendi fratres nostros, vos in vestris fratribus consideratis, cum videamus jam prae oculis imminentem fratribus nostris, non dicam caritatem annonae, sed duram inopiam maximae sterilitatis. Licet igitur impium nobis esse videatur relinquere fratres nostros sub periculo famis et inopiae, ex altera tamen parte durum nobis esse videmus iram principis incurrere, et una vice mandatum ejus praetereundo omne servitium, quo ei et regno unquam servivimus, subito perdere; angustiae quidem sunt undique, sed melius nobis est hoc tempore, ut res nostras sub discrimine relinquamus, quam offensam domini nostri regis, non satisfaciendo voluntati ejus, incurramus, et gratiam ipsius, pro qua jam per multos annos laboravimus, pro aliqua negligentia modo perdamus, et res imperio vel imperantis honori opportunas atque sanctae Ecclesiae proficuas, aliquatenus retardemus. Quod vero scripsistis nobis, quod nos soli ad hanc legationem sufficeremus, et vos loco comitis in eadem legatione constitutum reputastis, non ita erit, sed vos in hac legatione major et dignior estis, quia vel Coloniensis vel Moguntinus, quia claves regni vos habetis et summam consilii in regno vos regere debetis, unde etiam nos comites et fideles famulos in obsequio vestro habebitis. Quia igitur jussio regis urget, et si male possumus, tamen ibimus, ut voluntati ejus satisfaciamus, et personam nostram ad voluntatem illius laboribus et periculis exponimus. Quoniam vero pueros nostros, quos in hoc itinere habebimus, adhuc de Saxonia vocabimus, rogamus, ut diem certum designetis, quo ad vos usque Rintorp veniamus ita parati et expediti, ut una vobiscum ad dominum regem progrediamur. Quam videlicet diem designandam neminem nisi vestram schedulam scire volumus. Nam de quindecim diebus post festum Remigii, quibus nos exspectare rogatis, gratum habemus, quibus ad voluntatem vestram etiamsi paulo plus exspectaveritis, nos libenter exspectabimus, ita tamen ut hoc caveatis, ne tempus eundi usque in asperam hiemem protrahamus. Caeterum nunc vestrae operae incumbit, ut quemadmodum per nuntium nostrum nos jam fecimus, ita et vos per nuntium vestrum tam nos quam vos, quod praefixa die ad curiam non veniamus, apud dominum nostrum regem diligenter excusare curetis.