XXXII.  Ottonis ep. Bamberg. litterae de restauratione monasterii Banthensis.   (Anno 1127.) [  Ex archivo Banth. et Vinar.  ] C.
In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Otto humilis sanctae Babenbergensis Ecclesiae episcopus octavus. Quia summus et essentialiter bonus pastor curam sancti ovilis sui committere dignatus est humilitati nostrae, pervigili corde debemus amare, fovere et augere profectum spiritualis vitae, et in hoc ipsum vota fidelium verbo et exemplo informare et adjuvare. Ecclesiam igitur monasticae professionis, quam in Bantzensi castro fundavit et aedificavit felicis memoriae Alberad comitissa pro redemptione animae suae et omnium suorum, et domino meo beato Petro in hoc Babenbergensi loco cum omnibus praediis suis per manum mundiburdi sui Hermanni marchionis delegavit, negligentia praelatorum suorum spiritualibus et temporalibus bonis desolatam paterna gratia respeximus, eamque innovare et in ecclesiasticum statum erigere omnimodis intendimus. Et ne in vacuum denuo curreret intentio bonae voluntatis nostrae, Baldewinum virum probabilem et omnibus bonis convenientem abbatem inibi ordinavimus, adjunctis ei viris fidelibus et religiosis. Ipsam vero ecclesiam anno Dominicae Incarnationis millesimo centesimo decimo quarto, indictione septima, undecimo Kalendas Octobris solemniter dedicavimus in honore beati Petri principis apostolorum et magni pretiosique martyris Dionysii.
Ipsa die secundum tenorem testamenti sui et fidem antiquae traditionis, consilio et testimonio piorum et ministerialium nostrorum, eidem Ecclesiae omnia bona sua computavimus, assignavimus et confirmavimus, videlicet Muggeburg cum omnibus pertinentiis suis, mobilibus et immobilibus, villis, pratis, silvis, pascuis, viis et inviis, exitibus et reditibus, et totum Bantzgowe quod inter Itesam et Moyam situm est, cum villis, silvis et terminis suis, exceptis praediis et beneficiis ministerialium, et excepto monte Stekkiltze et praedio Grodeze cum pertinentiis suis, et foresto Bantzensi, in quo tamen habet abbas ejusdem loci caedendi et pascendi liberam facultatem. Quaecunque igitur bona ipsius ecclesiae infra terminos Muggeburgensis praedii vel in aliqua parte possessionis ejus injustis beneficiis, imo praedatoriis permissionibus aliqua occasione vel ingenio a ministerialibus nostris vel ab aliis hominibus usurpata et distracta fuerunt, solerti cura et frequentibus expensis ei recognosci et restitui effecimus, omnemque possessionem ejus vel in locis descriptis vel in Volckaba et in Cloden, vel ubicunque sitam, utpote sortem Domini, divino banno ab aliorum invasione munivimus. Succedente quoque tempore considerantes, praefatum montem Stekkiltze importunis et malis hominibus in praesidium vesaniae suae congruentem, prospicientes futurae securitati sub privilegio et testibus idoneis ipsi ecclesiae in perpetuam possessionem redonavimus anno Dominicae Incarnationis millesimo centesimo vigesimo septimo, indictione quinta, regnante gloriosissimo imperatore Lothario. Hujus rei testes sunt Eberhardus praepositus major, Egilbertus decanus, Tuto magister scholarum, Eberhardus, Uodalricus, Reginboto comes, Stercker comes, Babo, Thiemo, Arnolt, Starker, Luipolt, Liupolt et alii multi de clero et populo. Hoc autem pactum cum abbate stabiliter inivimus, ut neque per eum neque per aliquem successorum ejus venditione, concambio vel beneficio in aliam transeat personam. Ipsi quoque et successoribus ejus auctoritate Dei et nostra hoc mandatum et consilium dedimus, ut de praediis in praesentiarum habitis, vel in futuro ex oblatione fidelium vel aliquo eventu acquirendis nulli beneficium concedatur, nisi ratione majoris emolumenti, praeter haereditaria beneficia fidelium suorum, quae etiam pro opportunitate personae et temporis redimere et expedire laborent. His ita compositis cum eadem plantatio fidelium Christi nostra opera et industria abbatis sui divinis et humanis proficeret incrementis, annua advocatorum servitia, quae ex paterna haereditate illis statuta dicebantur de fratrum cellario, non sine magno familiaris rei detrimento persolvebantur. Quapropter petente ipso venerabili abbate a comite Rapotone, qui eo tempore advocatus ejus erat, hoc obtinuimus, ut omne jus suum, quod sibi de ipsa abbatia deberi affirmabat, in manus nostras remitteret, et hoc ei in stabile beneficium concessimus, ut annuatim duo talenta ab ejusdem loci abbate pro debito totius servitii ipsi ejusque haeredibus persolvantur. Haec omnia successoribus et filiis nostris in perpetuum memoriale insinuamus et commendamus, ut sciant et recogitent quod pro fide et merito fundatorum suorum exemplo nostrae humilitatis Bantzensi Ecclesiae debeant prodesse et praeesse speciali gratia, salvo privilegio libertatis ejus in canonica electione praelati sui. Et ut haec omnia rata et inviolata permaneant, et ea nemo temerarius infringat, chartam hanc inde jussimus conscribi et sigillo nostro reborari, anathematizantes et banno episcopali obligantes omnes qui in ea traditorum vel confirmatorum violatores exstiterint. Conventionis autem nostrae cum advocato hi testes sunt, Egilbertus decanus, Tuto magister scholarum, Uodalricus custos, Gerunck decanus de Tuirstat, Stercker comes, Reginboto comes, Helmrich, Adelbero, Poppo, Diepolt, Arnolt, Rinmunt, Gotefrit, et alii multi de clero et populo Babenbergensi.