XCIX.  Privilegium pro monasterio Sancti Pauli de Parma.   (Veronae, Jun. 26.) [AFFO,  Storia di Parma,  II, p. 394.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus ROMANAE abbatissae et sororibus monasterii Sancti Pauli de Parma, salutem et apostolicam benedictionem.
Ea quae a fratribus et coepiscopis nostris pro cultu religionis augendo deliberatione provida statuuntur in sua volumus firmitate consistere et favoris apostolici robore communire. Intelleximus autem ex rescripto venerabilis fratris nostri G. Mantuani episcopi quod ecclesiam Sanctae Mariae de Castello Godo quondam sub regularibus sanctimonialium observantiis institutam, nunc autem peccatis exigentibus tam ordinis dissolutione quam improvida temporalium administratione dilapsam ad ordinis reformationem cum omnibus pertinentiis suis pia monasterio vestro deliberatione subjecit et scripti sui munimine roboravit. Cujus rescripti tenorem ab eodem episcopo nobis oblati, prout in praesentia nostra fecimus recitari, ne forte ipsum in posterum abolere possit oblivio, praesenti pagina duximus adnectendum: « In nomine Domini nostri Jesu Christi, anno a nativitate ejus 1185, indictione III, die Veneris quarto intrante mense Januarii, Garsendonio non suffragantibus meritis, sed divina gratia largiente, Mantuanus episcopus Romanae Sancti Pauli de Parma venerabili abbatissae ejusque sororibus, tam praesentibus quam futuris, sub beati Benedicti Regula ibi devote Deo servientibus et servituris, in perpetuum: Considerantes attentius et perspicaci veritate noscentes quantum vobis religionis vigorem, charitatis ardorem, hospitalitatis largitionem, honestatis et divinae laudis observantiam de Domini beneficio susciperetis, omnium creatorem provide jugiter collaudamus spem firmam fiduciamque tenentes quod hae quae nobis successerint personae eamdem gratiam de Domini largitione consequentur. Ideoque, sorores in Christo charissimae, ecclesiam Sanctae Mariae de Castello veteri de Godo quae per venerabilem Hug. sanctae recordationis praedecessorem nostrum in ordine sanctimonialium noscitur instituta, nunc autem peccatis exigentibus ab ordine eodem satis elapsa cum omnibus quae impraesentiarum possidet quaeque ad eam pertinent aut futuris temporibus justis fuerit modis adepta tibi memoratae Romanae donamus, concedimus et praesenti pagina confirmamus, et per te praefato monasterio Sancti Pauli ad eumdem ordinem in eodem loco servandum omni nostro nostrorumque successorum obedientia et honore servato et pactis inter archipresbyterum Sancti Martini et eamdem ecclesiam Sanctae Mariae ratis firmisque manentibus sicut in concessione domini Hug. nostri praedecessoris institutum habetur, ita ut nec nobis, neque nostris successoribus liceat aliquo tempore contra hanc donationis paginam ulla ratione venire. Hoc quoque necessario duximus adnectendum quod nobiles viri milites de Godo ad nos saepe ac saepius accessere instanter et humiliter postulantes ut per nos deberet ibidem religio in melius reformari. Quorum preces tanto alacriori mente suscepimus quanto eas de charitatis fonte cognovimus provenire. Praeterea ne inter archipresbyterum Ambrosium qui modo est vel pro tempore fuerit in ecclesia Sancti Martini, et abbatissam monasterii Sancti Pauli praesentem vel futuram aliqua malignandi occasio valeat suboriri, pacta inter ipsum et ecclesiam Sanctae Mariae roboramus et praesenti scripto firmamus: ut videlicet mulieres quae modo sunt in ecclesia Sanctae Mariae vel tempore procedente fuerint, presbyterum si in praefata ecclesia fuerit idoneus, ab archipresbytero suscipiant. Si vero in praedicta ecclesia talis non fuerit presbyter aut ad id officii promovendus idoneus clericus consensu ambarum partium inveniri non poterit, mulieres ibidem pro tempore commorantes presbyterum catholicum sibi provideant et consensu archipresbyteri catholici aut episcopi eum habeant. Presbyter autem qui in praefata steterit ecclesia nullam habeat in curte Godi licentiam poenitentiam dandi, visitationem infirmorum faciendi, mortuos sepeliendi aut quemlibet baptizandi, nisi eis omnibus qui in praefata steterint et devoti fuerint ecclesia absque consensu majoris ecclesiae archipresbyteri. Si quis vero ad obitum mortis venerit ex his qui in curte Godi habitaverit et praefatae ecclesiae aliquid de suo judicare voluerit et apud ecclesiam suum corpus humari, judicio majoris ecclesiae praecedente, infirmo placuerit, per clericos et sacerdotes majoris ecclesiae ad praefatam ecclesiam deportetur, et quidquid in missarum celebratione aut illius ecclesiae sacerdotis vel majoris ecclesiae oblatum fuerit per medium dividatur. Et altera pars sororibus ibidem commorantibus relinquatur. Per quatuor praeterea anni principales festivitates, videlicet Nativitatis et Resurrectionis Domini et Sanctae Mariae atque Sancti Laurentii, quidquid in missarum celebratione aut illius vel majoris ecclesiae presbyteri oblatum fuerit, per medium dividatur, et media praefatae ecclesiae pars dimittatur. Si vero praedictus presbyter in criminalibus offenderit praesente parte sanctimonialium atque cleri corum ibidem commorantium, per archipresbyterum rationabiliter et regulariter emendetur. In capitulo et in letaniis atque baptismo cum fratribus majoris ecclesiae . . . . Quia vero haec quae superius dicta sunt satis sufficere omnibus visum fuit . . . . . . . vel in aliquo tempore oblata fuerint ab omnibus conditionibus liberam atque . . . . . responsione tam in oblationibus quam in caeteris rebus solutam cum consensu archipresbyteri Ambrosii et fratrum majoris ecclesiae videlicet . . . . . atii et duci. Statuimus et immutabiliter firmamus atque hoc memoriale scriptum exinde fieri jussimus. Ut autem hoc statutum firmum et inviolabile in perpetuum permaneat et a nostris successoribus tam episcopis quam illius majoris ecclesiae archipresbyteris atque clericis praefata ecclesia aut ibidem commorantes nullam molestiam aut conditionem ulterius patiantur, poenam decem librarum Mediolanen. ponimus et immutabiliter firmamus, hoc tamen scripto in suo robore et firmitate in perpetuum permanente. Quod ut verius credatur et firmius ab omnibus habeatur nostro sigillo jussimus insigniri et nostrae propriae manus inscriptione firmavimus. » Ipsam igitur ecclesiam Sancti Pauli cum omnibus ad eam pertinentibus sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et concessionem ipsam sicut ab eodem episcopo rationabili providentia facta est et in praescripto ipsius authentico continetur ratam esse volentes, eamdem ecclesiam cum omnibus pertinentiis suis sicut ea juste et sine controversia possidetis, vobis et ecclesiae vestrae auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti privilegio communimus. Nulli ergo omnino hominum fas sit praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre aut hanc paginam nostrae protectionis et confirmationis infringere, vel ei aliquatenus contraire. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae protectionis et confirmationis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum digna satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui careat dignitate, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem praedicto monasterio sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum Veronae, VI Kal. Julii.