XXXI.  Adalberti Moguntini litterae, quibus Ottonem Bamb. ad synodum vocat.   (Circa an. 1125.)
ADELBERTUS sanctae Moguntinae ecclesiae humilis minister et apostolicae sedis legatus, venerabili et in Christo dilecto fratri et coepiscopo, domno OTTONI, salutem et obsequium fraternae dilectionis.
Tribulationes et destructiones Herbipolensis Ecclesiae quae et quantae sint, quandiu duraverint, jam dudum discretioni vestrae innotuit, quae usque adeo multiplicatae sunt, nisi in brevi eis provideat omnipotens et misericors Dominus, quod in proximo Ecclesia illa omnimodis annihilabitur. Unde si facultas suppeteret, vestrae fraternitatis praesentiam et consilium potissimum desideraremus convenire, et de ipsius reformanda pace et religione, quantum divina misericordia concedet, sollicitius pertractare. Siquidem fratrum, qui nobiscum sunt, et quos praesentialiter vel per litteras nostras convenire potuimus, tale est consilium. Quoniam venerabilis frater et coepiscopus noster Rogerus viam universae carnis ingressus est, in hoc Ecclesiae illi provideamus, ut promovendo fratrem illum Gebehardum dispersa illius Ecclesiae dispensatorie potius recolligamus, quam alium super imponendo graviter quidem dispersa funditus exstirpare permittamus. Quocirca fraterna vos commonemus charitate, ut praesentiam vestram conventui fratrum nostrorum, quos in idipsum convocavimus, in proximo festo B. Lucae velitis repraesentare, vel si id minime valueritis, adimplere consilio quod Spiritus sanctus vobis dictaverit, consensus vestri litteras non differatis transmittere. Valete, et in orationibus vestris nostri memoriam facite.