EPISTOLA CCXXXIV. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  GULIELMO,  abbati Majoris Monasterii, et fratribus sibi commissis dilectionem in Domino.
Quod « concordia parvae res crescant, discordia autem maximae res dilabuntur , » experimento didicisse credo fraternitatem vestram. Unde cum arca Noe Ecclesiae figuram praeferens, cum per singulas dimensiones multis fuisset cubitia dilatata, in uno tamen est cubitu consummata , quatenus hac praefiguratione tunc intelligeretur Ecclesiae forma perfecta, cum ab inferioribus membris praelatis suis plena fuerit obedientia exhibita; quam quia multo tempore non exhibuistis , prout debuistis, non est mirandum dilectioni vestrae si a vobis exigitur quod debetur , videlicet ut metropolitano vestro obedientiam debitam et ore promittatis, et data dextera confirmetis. Sic a Petro Domino interrogante exacta est trina confessio , quia eo timente praecesserat trina negatio . Sic Petrus a Paulo et Barnaba dextram accepit societatis ut apostolatum sibi commissum non usurparent, sed Paulus in gentibus, Petrus in circumcisione Evangelium praedicaret . In hunc modum, si vobis libet, satis licet, ut quod debetis et corde tenetis, ore promittatis, et manu confirmetis , quia non major mihi videtur obligatio manus quam oris, dicente Apostolo: Corde creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem . Sed aliquando cogunt nos invenire nova genera medicamentorum, nova incrementa morborum. Et si enim, quod absit! exigatur hoc quod dictum est ex aliqua vana occasione, cum tamen non obsit fidei et bonis moribus, acquiescendum est vobis causa reformandae pacis ex debita humilitate. Sic Paulus contra propositum suum Lystris permisit circumcidi Timotheum propter scandalum Judaeorum , quamvis sciret et praedicaret sacramentum circumcisionis Christianae religioni non esse necessarium. Exemplo ergo suo nos docuit, quod ibi dispensatio admittenda est, ubi rigor periculosus est. Possem plura scribere in hunc modum, sed quia prudentibus loquor, haec pauca sufficiant. Vale.
(SALUSTIUS, Jug. 10) (Gen. VI) (epist. 235) ( un. v. c. quod non deb.; ita ms. c. ) (Joan. XXI) (Matth. XXVI) (Gal. II) (Rom. X) (Act. XVI)
[ al. cubito; ita

ms. c. ] [de sacramento per manum]