XCIV.  Ad monachos S. Pancratii.--Irritas declarat chartas per quas filii Patribus suis successores fiant in ecclesiis.   (Anno 1144-1145.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 615.]
Lucius episcopus, servus servorum Dei, priori et monachis Sancti Pancratii salutem et apostolicam benedictionem.
Cum simus ad regimen universalis Ecclesiae, Domino disponente, vocati, sicut ea solvere debemus, quae ipsius Ecclesiae nutriunt honestatem; sic ea tenemur evellere quae canonicis obviant institutis, et materiam dissolutionis videntur afferre. Sane relationis vestrae tenore comperimus pravam apud vos, sub praedecessorum vestrorum negligentia, consuetudinem introductam, quod filii eorum, qui vestras ecclesias tenuerunt, ut. . . . patribus ab ipsis antecessoribus nostris confirmationem de obtinendis ecclesiis, consecuti, sub reprehensibili collusione volunt ipsas ecclesias jure successionis habere, et talium confirmationum obtentu aliqua pensione retenta, patres filios sibi constituere successores. Cum igitur ex hoc et canonicae disciplinae vigor infringitur, et temporalia vobis damna proveniunt; praedictas concessiones vel confirmationes, taliter ab eorumdem locorum priore, vel etiam ab apostolica sede veritate tacita impetrata, irritas esse censemus; praesentium vobis auctoritate licentiam concedentes, ut in ecclesiis vestris, non obstantibus concessionibus, aut confirmationibus illis, liceat vobis idoneas personas eligere, et electas episcopo praesentare, ut animarum cura recepta de spiritualibus ei, vobis autem de temporalibus debeant respondere. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire; si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Dat. Vellet. K. J.