EPISTOLA XLI. AD EUGENIUM PAPAM.
Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici EUGENIO, frater G. Glocestriae dictus abbas, obedientiam humilem, et debiti famulatus obsequium.
Cum suspiret, dilecte Pater, ad vos Ecclesiarum totius Angliae facies admodum desolata, una tamen est Malmesmeriensis Ecclesia, cui nisi cito subventum fuerit, nil jam sibi solatii superest, nisi quod est in adversis pessimum, felicem aliquandiu exstitisse. Nam, sicut ovicula lupi faucibus deprehensa, quo evadat non invenit, sic ipsa castelli quod in ejus fundo simul et atrio situm est, angustata moenibus, et habitatoribus afflicta, totum fere quod facultatis terrenae, perdidit, et quod religionis apud se fovebat et ordinis, evanuisse penitus ingemiscit. Vix est quod ejus calamitati jam possit adjici, cujus et locus in extremam desolationem datus est et filii in dispersionem. Ubi enim a sancti Patris Aldhelmi tempore laus Dei resonabat, illic hodie armata satellitum turba et in omnem, in quam conducitur impietatem, promptissima cohors militum debacchatur. Restat igitur dilecto fratri nostro et ejusdem Ecclesiae abbati domino Petro, vestri pietate consilii Ecclesiam suam et ab infestationibus jam dictis erui, aut ad ipsam penitus non reverti. Si juxta prophetae vocem, gladius Domini exacutus est, ut splendeat limatus est, stet, optamus, in manu percutientis et vindicantis opprobria agminum Dei Israel . Nil equidem misericordius vestra nobis posset charitas exhibere quam in partes nostras quempiam dirigere, qui ea quae Dei et vestra sunt, zelo sciret congruo pertractare. Conservet incolumitatem vestram in longa tempora, qui non dormitat, custos Israel , in Christo dilecte Pater.
(Ezech. XXI) (Psal. CXX)