EPISTOLA CXXXV. [HUBERTI CANT. ARCHIEP. AD DECANUM, ET CAPITULUM SARISBERIENSE.] [A. D. 1189--1200.]
ARGUMENTUM.-- Cantuariensis archiepiscopus eximit canonicum quemdam a lege residentiae et multis de causis clericos ab ea eximi posse docet.
H. Dei gratia Cantuar. archiepisc. totius Angliae primas, et apostolicae sedis legatus, dilectis in Christo filiis decano et capitulo Sarisber. Ecclesiae, salutem, gratiam et benedictionem. Cum ubique terrarum majoribus reverentia debeatur, et maxime regi tanquam praecellenti, eos qui negotia regis aut regni procurant, fiscalis ratio seu publicae rei necessitas a lege communi eximit, cum in omnium hominum statu vices suas sufficienter impleat, quamvis absens, qui omnium commoditatibus se impendit. Quia igitur magistri Thomae de Esseben fides et industria multipliciter probata est in publicis regni negotiis, quandiu in talibus se exercet, nolumus, ut ipsum ad residentiam compellatis. Scitis praeterea quod de singulis cathedralibus ecclesiis regni possumus eos pro arbitrio nostro vocare in partem sollicitudinis nobis injunctae, quos ad hoc magis expedire noverimus. Nec absurdum videtur, si nobis suffraganeorum nostrorum canonici, si membra capiti obsequantur. Certum est quod quidam domino regi sunt necessarii, quidam nobis, quidam infirmantur, quidam in scholis militant, quidam in peregrinatione sunt, quorumdam praebendae ad residentiam non sufficiunt. In omnibus his habendum est discretionis et cautelae judicium, quatenus in singulis circa residentiae observantiam habeatur consideratio propriae facultatis. Si ergo pro aliquo talium scribimus, aut scripsimus vobis, ita preces nostrae apud vos efficacem obtineant locum, ut et petitiones vestrae apud nos opportuno tempore desiderabilem sortiantur effectum. Eum enim erga vos gerimus paternae benignitatis affectum, ut nihil vobis velimus praecipere aut petere, quod in vestri honoris redundare debeat detrimentum.