EPISTOLA LXXXVI. AD HATTONEM.
Charissimo suo Hattoni Lupus in Domino salutem.
Quanquam occupationes inevitabiles colloquium nostrum, quod frequens esse debuit, impediant, tamen eis paulum perdilatis, nobismetipsis consulamus oportet, ne salutaria consilia, quibus invicem auctore Deo juvare possumus, ad no trum detrimentum ulterius negligantur. Curate igitur hoc mense Octobri, die quo significaveritis, ad Arceias vestras mihi occurrere; ut loco utrisque medio convenientes, opportune possimus de rebus necessariis consultare. Noveritis etiam Odacrum abbatem et consanguineum nostrum libram auri, quam nostis, instante Viviano repetere, cujus humanitas nulla inhumanitate exasperanda est. Mature cursorem hunc remittite, ut tempore quo significaveritis valeam vobis ad memoratum locum occurrere. Cum jam emisissem cursorem, supervenit 132 Rath., et causas vestras nuda veritate patefecit: quibus cognitis, accelerandum colloquium multo mihi maxime visum est, ut rebus asperis demonstrante Deo per subtilem tractatum prudenter possimus occurrere. Interim quemadmodum idem Rath. restituatur elaborate; quia vehemens indignitas est quod propter rem ad se nihil pertinentem tam diuturni laboris praemio vacuatur.
(qui nihil meritus impetum
indignationis excepit)