EPISTOLA CVI. [AD HENRICUM NORMANNORUM DUCEM.]
Regiae nobilitatis et indolis, ut audivimus, egregiae, H. comitis Andegavensis filio, Normannorum duci, et regni Anglorum pro magna portione domino, G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, salutem et servitium.
Placuit vobis litteris commonere me, ut cito venirem ad vos, facturus id quod in manu domini abbatis Bord' , promiseram. Ut promissa complere quam citius potui, promptus accurri, et quia processeratis ulterius, Herefordiae reditum vestrum biduo exspectavi. Auctoritate vero obedientiae me non solum vocante et monente, sed urgente et trahente ad aliud, diutius exspectare non potui. Precor itaque, si placet, ut me hac vice excusatum habeatis, et absentiam meam aequanimiter sustinendo hac vice, me vobis gratiae debitorem efficiatis. Si qui vero sunt aemuli aut malevoli mei, qui ob mei odium vos in injuriam Dei et Ecclesiae detrimentum, suggestione maligna trahant, bonum est vobis timorem Dei consiliis malignantium opponere, et illud sapientis elogium memoriter retinere: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum . Omnium enim sententia ex Deo procedit, quem si in initiis non bonis offenderis, exitus vestri cum honore esse non poterunt. Det vobis intellectum et modestiam Dominus, ut et pro vobis orent Ecclesiae, et dominationem vestram in longum expetant plebes subjectae. Valete.
(Psal. I)