4  EPISTOLA PRIMA. AD AERICUM DUCEM.  (Anno 787.)   Laudat illum ob studium sacrae lectionis et humilitatem; optat illi victoriam adversus infideles; pietatis Christianae praeceptorem proponit sanctum Paulinum Aquileiensem.
Venerando viro Aerico duci, Albinus magister salutem.
Satis mihi sacrae lectionis intentio et piae humilitatis conversatio placet in vobis, et in qua meae parvitatis familiariter mansiunculam visitare non sprevistis. Unde et gratias agimus vestrae benignitati, Deumque dilectissime pro vestra deprecamur sospitate, quatenus tuae fortitudinis dexteram contra adversarios sancti sui nominis victricem ubique faciat et ab omni adversitate diabolicae fraudis, seu a cunctis inimicorum insidiis, suae magnae pietatis potentia clementer custodiat: cujus sanctissimam voluntatem in observatione mandatorum illius, quantum humanae possibile sit fragilitati, intentissime efficiens, ut te in prosperis regere et in adversis protegere dignetur. Plura tibi, vir venerande, de Christianae pietatis observatione forte scripsissem, si tibi doctor egregius et pius coelestis vitae praeceptor Paulinus meus, praesto non esset, de cujus corde emanat fons viventis aquae, in vitam salientis aeternam . Illum habeas tibi salutis aeternae conciliatorem, ne alicubi tuae conversationis pes impingat: sed recto itinere currens, divina donante gratia, ad perpetuae portas vitae pervenire mereatur. Vive et vale feliciter in aeternum.
(Joan. IV, 14)
[ Al. diligentissime]