EPISTOLA XVII. BONIFACIUS EADBURGAE. [A. D. 725.]
Aureo spiritualis amoris vinculo amplectendae et divino ac virgineo charitatis osculo stringendae sorori Eadburgae abbatissae Bonifacius episcopus legatus Romanae Ecclesiae in Domino salutem.
Dilectionis vestrae clementiam intimis imploramus precibus, ut pro nobis apud auctorem omnium intercedere dignemini. Et ut non ignoretis causam hujus precis, sciatis quia, nostris peccatis exigentibus, conversatio peregrinationis nostrae variis tempestatibus illiditur. Undique labor, undique moeror, foris pugnae, intus timores. Super omnia gravissimum, quod vincunt insidiae falsorum fratrum malitiam infidelium paganorum; rogate ergo pium defensorem vitae nostrae, et unicum salutare laborantium refugium, Agnum Dei, qui abstulit peccata mundi, ut nos inter talium luporum cubilia lustrantes, dextera sua protegente, illaesos custodiat, ut ubi debuerunt esse speciosi pedes portantium lucernam pacis evangelicae non inveniantur tenebrosa errantium apostatarum vestigia, sed magis Pater piissimus, accinctis lumbis nostris, perficiat lucernas ardentes in manibus nostris, et illuminet corda gentilium ad contemplandum Evangelium gloriae Christi. Interea precor ut intercedere pietas vestra pro istis paganis qui nobis ab apostolica sede commissi sunt dignetur, ut eos Salvator mundi ab idolorum cultura eripere dignetur, et aggregare unicae matris Ecclesiae catholicae filiis, ad laudem et gloriam nominis sui, qui vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire. Vale.