EPISTOLA XXXIII. EXHORTATIO AD DOMNUM REGEM.
Praecellentissime domine, et, si dicere audeam, amantissime, audita nuper status vestri adversitate, ineffabili dolore distabui. Namque mecum reputabam vestrae nobilitatis indolem, quam cupio aetatis maturitate ac sapientiae gravitate consummari, nimis immature nobis ablatam. Id quia irrecuperabile videbatur, quoniam id constanter fallax fama jactaret, totum me cum fratribus qui me cum Deo servire satagunt, ad impetrandam salutem animae vestrae contuleram, cui vehementer timebam quorumdam non satis Deum timentium persuasiones obesse. Verum quoniam sospitate vestra donati sumus, incredibili gaudio repleti, sincera fide majestatem vestrae celsitudinis admonemus ut omnipotenti Deo nobiscum maximas gratias habeatis et referatis, qui nobis quantum se amare debeatis ostendit, cum, ut pace cunctorum dixerim, humano cessante auxilio, ipse vos potenter et pie servavit, et quantum de eo praesumere debeatis manifestare dignatus est. Nolite igitur casu contrario nimium contristari, sed potius credite veridicis verbis ejus: Sine me nihil potestis facere . Et: Non est volentis, neque currentis, 68 sed miserentis Dei . Et: Omnia quaecunque voluit Dominus fecit in coelo et in terra . Et: Omnis voluntas mea fiet . Et: Non salvatur rex per multam virtutem . Et: Non est Domino salvare difficile in multitudine vel in paucis . Et: Qui glorificat me, glorificabo eum; qui autem contemnunt me, erunt ignobiles . Et spreto carnalium consilio, de quibus dicitur: Dominus dissipat consilia gentium, reprobat autem cogitationes populorum, et reprobat consilia principum; consilium autem Domini in aeternum manet , acquiescite consilio quod per Prophetam ipse dignatur dare mortalibus: Jacta cogitatum tuum in Deum, et ipse te nutriet . Et: Sperantes in Domino misericordia circumdabit . Et: Cum esses parvulus in oculis tuis, caput in tribubus Israel factus es . Et: Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua. Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me . Praeterea mementote quod Salomon ad regendum populum Israel, cui diu in maxima pace praesedit, sapientiam potissimum postulavit. Nec spernatis etiam eorum hortamenta qui, Deum ignorantes, utilia non tam sibi quam nobis viderunt; in quibus invenitur quod ante quam aliquid incipiamus, prudenter quid agendum sit debeamus inquirere, et eum invenerimus, matura festinatione perficere, et quod diu apparandum sit bellum ut celeriter vincatur . Haec breviter celsitudini vestrae suggessi, ut divina et humana auctoritate quid vobis agendum sit indubitanter possetis cognoscere. Det autem ipse Deus ut spiritaliter et corporaliter quantum cupio valeatis.
(Joan. XV) (Rom. IX) (Psal. CXIII) (Isa. LVI) (Psal.
XXXII) (I Reg. XIV) (I Reg. II) (Psal. XLIV) (Psal. LIV) (Psal. XXXI) (I Reg.
XV) (Psal. XLIX) (Sallust. in Catilina)