CCCXLVI.  Ad Bernardum Antiochenum patriarcham.--Nuntiat se non intendisse, concessione privilegii supradicti, Antiochenae patriarchalis Ecclesiae dignitatem imminuere.   (Anno 1112, Aug. 8.) [MANSI,  Concil.,  XX, 1006.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO Antiocheno patriarchae, salutem et apostolicam benedictionem.
Quamvis inter caeteras sedes apostolica illa sedes emineat, quam Petri apostoli morte in corpore dignatio superna clarificavit, inter Romanum tamen et Antiochenum episcopos tanta quondam legitur charitas exstitisse, ut nulla inter eos diversitas videretur. Eadem Petri persona utrasque illustravit ecclesias. Multa posthac tempora transierunt, quibus infidelium dominatio unitatem hanc in personis praesidentium impedivit. Gratias autem Deo, quod temporibus nostris Christianorum principatum in Antiochena civitate restituit. Dignum est igitur, charissime frater, ut ejusdem charitatis unitas firma permaneat: nec de nobis menti tuae opinio ulla subrepat quod Antiochenam Ecclesiam deprimere aut inhonorare velimus. Si quid ergo vel Antiochenae vel Hierosolymitanae Ecclesiae, aliter fortasse quam oportuit, de parochiarum finibus scripsimus, nec levitati est nec malitiae ascribendum, nec propter hoc apud nos est scandalum concitandum: quoniam et locorum longinqua prolixitas, et antiquorum nominum commutatio, quae civitatibus vel provinciis accidit, magnam nobis ambiguitatem vel ignorantiam attulerunt. Caeterum et optavimus, et optamus non scandali sed pacis fomitem fratribus ministrare, suum jus et honorem quibuscunque ecclesiis conservare. Datum Laterani, sexto Idus Augusti.