DLXIX.  Ad Bernardum archiepiscopum Tarraconensem.--Rursus praecipit ut Toletano archiepiscopo pareat.   (Anno 1153, Febr. 9.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 675.]
Divinae majestatis elementiam et superni cognitoris sinceritatem, qui judex est constitutus offendit, si pro cujuslibet gloria, vel personarum acceptione, sive humilitate, justitiam deserat. Aequa enim sunt libramina justitiae. Et nos in eminenti sedis apostolicae specula, disponente Domino, constituti, Christi legatione fungentes, majoribus et minoribus, et sapientibus et insipientibus, in suo jure debitores existimus. Memores siquidem sumus, quod jam secundo per apostolicam tibi sententiam mandavimus, ut Toletano archiepiscopo tanquam primati tuo humilitate debita obedires: vel, si aliquam contra hunc justitiam habere confideres, in Pascha proxime praeterito, per te vel per sufficientes responsales tuos, praedicto fratri nostro Toletano archiepiscopo, vel ejus nuntiis, in nostra praesentia super iis responderes. Tu vero neutrum ex iis, unde plurimum admiramur, usque modo effectui mancipare curasti. Quia igitur a sua querimonia Ecclesia Toletana non desistit, et nos in sua ei justitia deesse non possumus, nec debemus: per iterata tibi scripta mandamus, et mandando praecipimus, quatenus venerabilem fratrem nostrum Ildefonsum ipsius Ecclesiae archiepiscopum, primatem tuum dilatione seposita recognoscas, et debitam ei obedientiam deferas; vel proxima Dominicae Resurrectionis solemnitate, sufficientes responsales tuos ad praesentiam nostram, remota occasione, transmittas. Quod si neglexeris, ex tunc praedictam Ecclesiam sua defraudari justitia, parante Domino, minime patiemur.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, V Idus Febr