III.  Ad Margaritam reginam.--Se suaque obsequia reginae offert.
MARGARITAE praecellenti reginae, praecellentis regis filiae, THEOBALDUS Stampensis doctor Cadumensis, illud canticum fidelis animae in facie coelestis Sponsi, ut solet, frequentare: « Dirige gressus meos secundum eloquium tuum, ut non dominetur mei omnis injustitia. »
Imprimis dilectioni vestrae non ignotum esse desidero quatenus inaestimabiliter interior homo noster cum exteriori gratulatur, et gratulando immensas Deo gratias agere non gravatur, quoniam fama vestrae honestatis, munificentiae, liberalitatis non solum per loca vobis affinia propagatur, verum etiam fere per totum orbem dilatatur, et dilatando quasi de gradu in gradum promoveri quotidie comprobatur. Est namque munificentia in animo tam liberalissimo lapis pretiosus in purificato auro: sicut enim species illa aromatum speciosa, quae pretiosius aliis redolet, odore suo ad se attrahit praesentes; sic quoque liberalitas vestra bono suo odore latius redolente absentes aspergit, et aspergendo vobis allicere non desistit. Proinde si maris inconstantia non prohiberet, et praesentatio mea vobis fastidium non generaret, quod semper optavi, vestro aspectui me gauderem praesentare, quia animum meum vestrae visionis fame cruciatum nullatenus valeo refrenare. Verumtamen si maris inconstantia constans fieret, et aura languida tarditate sua cursum meum non praepediret, mallem tamen naufragus vestrae visionis satiari praesentia, quam ab ea jejunus omni carens adversitate redire ad propria. Quod autem de laude vestra scribendo perpauca praelibavi, inertiae vel rusticitati minime debet imputari; quia nimirum si omnia membra mea in linguas verterentur, non tamen per illa cuncta quae circa vos sunt laudanda sufficienter explicarentur. Omnimoda igitur supplicatione vos exoro, quatenus in hoc mihi permittatis gloriari, ut in numero clericorum vestrorum deinceps valeam computari. Angelus magni consilii et fortitudinis vobiscum sit, ut recta sapiatis, et recta facere non desistatis.