EPISTOLA XXIV. COELESTINI I PAPAE AD MAXIMIANUM CONSTANTINOPOLITANUM EPISCOPUM, POST SYNODUM. 1. 2. 3.
Ipsius electionem suo suffragio confirmat; atque ut Ecclesiae sibi commissae damna resarciat, et Coelestiano errori vigilanter obsistat, hortatur.
COELESTINUS episcopus MAXIMIANO episcopo Constantinopolitano. Vidimus et amplexi sumus fraternitatem tuam in litteris tuis, talemque sanctitatem tuam, qualem noveramus, inspeximus, simplici scilicet puritate gloriosam, et mentis fulgore potius quam sermone perspicuam. Sed in se atque in statum suum illa de cujus fide semper gloriabamur Ecclesia, quae nunc te praesulem divino judicio accepit, postquam illum qui eam obsidebat ejecit. Sume gubernacula notae tibi navis, eamque ut didicisse te a tuis prioribus novimus, rege. Obsiste undis quas ille ventus, qui et a navi vectores abegerat, sed omnibus inimicus excivit, omni eam laterum cupiens compage dissolvere, ut rapidis eam posset vorticibus devorare; professus falsum gubernatoris officium, ut videretur regere, quos perdere nitebatur. Adhuc te excitatae ab eodem undae circumsonant, et elati fluctus vel procellae sollicitant. Resiste pervigil, et commissae tibi navis magister saluti commissorum tibi qua potes cura succurre. Fac quietum mare esse quo navigas; fac tua arte tutam navem post eas tempestates quas sustinuerat, quam gubernas. Illum sequere piscatorem, qui maris aquas pedibus, ut ad Christum Dominum nostrum quem ambulantem in mari viderat, posset pervenire, calcavit . Sequere priorum a quibus eruditus es et nutritus, exempla pontificum, beatissimi Joannis in praedicando scientiam, sancti Attici in repurgandis haeresibus vigilantiam, decessoris tui Sisinii, cujus te successorem credimus, simplicem puritatem, ut de illa, sicuti solebamus, gratulemur Ecclesia. Congrega sparsos, piumque animum qualem te habere novimus, in eos quos dissipaverat perturbator exerce. Congrega populos tuos ad matris suae ubera; revoca quos inhibito venem sapore abstraxerat inimicus. Confirma in fide quos videris appetitos, cura quos inspexeris vulneratos, remove qui non sentiunt medicinam. Interdum enim dolore tollitur, et cum ea quae sunt noxia praeciduntur, salus reliquis praeparatur. Latus campus est, frater charissime, in quo gloriam et vigilantis pastoris et benigni sacerdotis exerceas, et saporem Christianae salubritatis infundas: ut plus in reparando potuisse te liqueat, quam ille potuit in laedendo, qui imitator diaboli maluit esse quam Christi, perturbans omnium Ecclesiarum quietem; cui nunc debemus operam in commune praestare, ut omnium una fides et unus sit animus sacerdotum. Teneat manus tua Dominicum ventilabrum, et purget aream creditam tibi, ut a frumentis paleae separentur , et omne, juxta mandatum Christi Dei nostri , horreis triticum aggregetur. Locum impietas novella non habeat, et compresso olim per totum orbem sua damnatione noto Coelestiano errori tua vigilantia resistatur: ut quicumque hujus dogmatis sunt sequaces, ab omni societate hominum repellantur. Obsistat illis per te Spiritus sanctus his in omnibus qui ad has quascumque conantur provincias pervenire, ne eorum impia praedicatio resurgat. Obsiste eis: ita enim, ut damnentur quocumque perveniunt, innotescunt, et tamquam non illis sententia toties repetita sufficiat, longinquas terras remotasque provincias inquietant. Sed eos ille persequitur, cujus fidem sua pravitate persequi nitebantur, et a quo se abscondere, ad quasvis latebras confugiant, sua se impietate prodentes, non possunt. Filios vero nostros religiosos viros Joannem presbyterum et Epictetum diaconum cum magna laetitia suscepimus, et cum majore gratulatione remisimus. Data idibus Martiis, Fl. Aetio et Valerio viris clarissimis consulibus.
(quid enim non iniquitas
profitetur?) (Matth. XXIV, 29) (Luc. III, 17) (Matth. XIII, 30)