X. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO MONASTERIO S. PETRI PERUSINO.  (Anno 977.)   Bona et jura monasterii sancti Petri de Perusia confirmat. Contra diripientes vel perturbantes eadem, aeternam maledictionem contestatur.  [Margarini,  Bullar. Casin.  II, 52.]
BENEDICTUS episcopus servus servorum Dei, PETRO venerabili abbati monasterii beati Petri apostolorum principis, qui ponitur in loco Quumplorano, successoribusque tuis in perpetuum.
Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et poscentium animis alacri devotione impertiri assensum. Ex hoc enim lucri potissimum praemium a conditore omnium Deo veniam promeremur, si venerabilia sanctorum loca ordinata, ad meliorem fuerint sine dubio statum perducta. Et ideo quia tua religiositas, nostro apostolatui humiliter postulavit quatenus concederemus et confirmaremus tibi praedictum monasterium sancti Petri principis apostolorum, cum omnibus domibus, et cellis atque aedificiis, et ortuis, una cum fundo, et casalibus suis; vineis quoque, et terris, campis, pratis, pascuis, et silvis; necnon et ecclesiam sanctae Luciae, ecclesiam sanctae Marthae, cum omnibus earum pertinentiis, mobilibus vel immobilibus, omnibusque ad praedictum monasterium petinentibus, tam ea, quae nunc juste et rationabiliter sibi pertinere videntur, vel ea, quae ab hactenus erunt in perpetuum juris sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus Ecclesiae; inclinati precibus tuis, per hujus nostri apostolici privilegii, concedimus et confirmamus tibi, et successoribus tuis jam dictum monasterium, cum suis omnibus pertinentiis, sicut supra legitur. Statuentes apostolica censura, sub divini judicii obtestationibus, et anathematis interdictionibus, ut nulli unquam nostrorum successorum pontificum, vel aliae magnae, parvaeque personae cujuscunque sit dignitatis, vel ordinis, contra hoc nostrum apostolicum privilegium venire vel insurgere liceat. Si quis autem, quod minime optamus, inobediens et contemptor hujus nostri privilegii in toto vel in parte repertus fuerit, vel occasione cujuslibet personae temerare praesumpserit, nisi resipuerit, maledictionem a Patre, et Filio et Spiritu sancto consequatur, ct cum diabolo ejusque sociis, atrocissimis poenis et aeterno incendio deputetur, nec in resurrectione electorum futura dignus inveniatur, et a communione, et sanctae matris Ecclesiae sinu, et a consortio sanctorum sit alienus. Qui autem inventus fuerit saepe dicti monasterii adjutor atque defensor, justitiae tramitem sequens, a dexteris inveniatur particeps, atque cum sanctis omnibus sociatus permaneat. Scriptum per manum Liutulphi notarii regionarii, et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae in mense Decembrio, et indictione suprascripta sexta.