EPISTOLA LVII. AD O . . . . . ABBATEM
Arguit quod monacho suo vagandi licentiam concesserit, redire a se compulsum cum honore ut recipiat monet, atque illi, tanquam filio, paternam charitatem impendat.
LANFRANCUS archiepiscopus O . . . . . abbati, salutem. Fratrem Gregorium monachum tuum volentem mare transire prohibuimus; et ad monasterium suum redire praecepimus, et praecipiendo compulimus. Tu non bene egisti, quod ipsi vagandi extra patriam licentiam concessisti. In hoc satis evidenter apparet qualis pastor existas, et qua sollicitudine gubernare commissas tibi animas scias. Mandamus igitur et praecipimus, et praecipiendo rogamus quatenus cum honore eum recipias, et de caetero sicut filio tuo paternam ei charitatem impendas. Credimus enim per misericordiam Dei, si sollicitus tui ordinis esse volueris, quod consilium et auxilium tam in causis spiritualibus quam in saecularibus per eum habere valebis. Laetificavit me multum, quod timorem Dei te habere, et bonum hominem esse perhibuit, sed tamen pro simplicitate tua negligentem esse nostri ordinis negare non potuit.