LXXX.  Monasterio S. Remigii Remensi privilegia varia concedit.   (Velletri, Maii 10.) [VARIN,  Archives administ. de la ville de Reims,  I, II, p. 395.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis P. abbati, et fratribus S. Remigii Remensis, etc.
Auctoritate apostolica vobis indulgemus ut tam clericos quam laicos, ad vestram confugientes religionem, liceat vobis liberos et absolutos recipere et sine contradictione aliqua retinere. In parochialibus vero ecclesiis quas habetis liceat vobis libere idoneas personas eligere, et dioecesano episcopo praesentare, quibus animarum curam ipse committat, ita ut illi de spiritualibus, vobis autem de temporalibus debeant respondere. Liceat insuper vobis de redditibus unius parochiae duobus sacerdotibus qui ecclesiae deserviant, cum episcopali auctoritate pro vestra discretione et arbitrio providere, ita quod unus alio debeat subjacere, dummodo tanti sint redditus quibus uterque possit congrue sustentari. Paci praeterea et indemnitati vestrae paterna sollicitudine providentes, auctoritate apostolica inhibemus ne quis, infra clausuras et ambitus locorum et grangiarum vestrarum, aliquam violentiam facere, aut hominem aliqua temeritate capere seu interficere praesumat. Prohibemus insuper ne quoslibet vestros homines temere quisquam capere vel a dominio vestro alienare, aut indebitis hospitationum procurationibus et servitiis, seu quibuslibet injustis exactionibus audeat aggravare. Sane novalium vestrorum, quae propriis manibus vel sumptibus colitis, et de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere praesumat. Ad haec praesentibus litteris inhibemus ut nulli liceat in fundo vestro, vel in possessionibus ad vos spectantibus, quas ad proprios usus sub vestro dominio retinetis, sine licentia et auctoritate vestra aedificium aliquod fabricare. Indebitum etiam gravamen a vobis amovere volentes, in vos aut ecclesias vestras interdicti vel excommunicationis sententiam, sine manifesta et rationabili causa, proferri vetamus. Sepulturas quoque locorum vestrorum, in quibus sex monachi ad minus fuerint, liberas esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen illarum ecclesiarum canonica justitia a quibus mortuorum corpora assumuntur. Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis fratres et servientes in eisdem domibus commorantes, et eos qui se religioni vestrae reddiderint, nisi forte nominatim fuerint interdicti vel excommunicati, vel aliud de ratione obstiterit, in coemeteriis vestris Christianae tradere sepulturae. Nulli ergo. . . . Datum Velletri, VI Id. Maii.