48  EPISTOLA XXIV. ITEM AD QUEM SUPRA.
Summis honoribus dignissimo Ludogvico Odo, abbatum ultimus, plurimam in Domino salutem.
Affectum vestrae benevolentiae pronum in parvitatem meam luce clarius pervidens, ago multiplices gratias Deumque fore pietati vestrae retributorem exopto. Ipse autem paratus sum, si quid jubere vestra dignetur excellentia, fideliter obtemperare. Caeterum impellit me necessitas iterum vestri adjutorii patrocinium suppliciter implorare. Namque postquam vobis auxiliantibus impetrata licentia ab expeditione Aquitanica gravatus infirmitate redii, eadem pene semper attritus, necdum revalui: quae res ne cum aliis ad condictum occurrerem placitum prohibuit. Misi tamen homines nostros una cum comite pagi, qui expeditionis officia more solito exsequerentur. Vestram igitur supplicamus pietatem ut nos offensae metu levare dignemini. Siquidem quanquam ad obsequendum cum aliis paratissimam haberem voluntatem, imbecillitati tamen obviare non potui.