EPISTOLA X. SIMPLICII PAPAE AD ZENONEM IMPERATOREM.
Gratias agit Timotheum Alexandrinae Ecclesiae restitutum, eumque rogat ut Petrum ejusdem Ecclesiae perturbatorem expelli jubeat.
Simplicius episcopus Zenoni Augusto. Per Petrum virum spectabilem comitem Placidiae nobilissimae feminae olim divinorum exsultatione munerum, triumphalis in Domino regni vestri gloria dilatatur, cum universalis Ecclesiae gaudio mediocritatis meae litteras obtulisse meminerim; nec inter universos catholicae fidei sacerdotes opera Domini nostri vel solus potui tacere, vel primus: quia secundum beatum Paulum apostolum , Ecclesiarum omnium curam sustinens, mihi summam gaudii de reddita pro clementia vestra earum quiete specialiter vindicavi, quod vos Divinitatis auxilio, dejectis religionis et regni hostibus, meruerimus habere victores, et in uno eodemque proventu, Christo in nobis ubique vincente, et cultus verae fidei, et status est reparatus imperii: quod utrumque ideo fuerat turbatum, ut alterutrius adversariis dissipatis, praeconia fierent majora vincentis; unde tam praeclarae fructum virtutis adeptus cum laetitia universalis Ecclesiae nunc quoque sine cessatione facio; tacere non possum gratias sine dubio perennes quod antiquae veraeque fidei in fratre et coepiscopo meo Timotheo Alexandrinam Ecclesiam reddidistis, cujus ad me nuper litterae commeantes, expulsa profanitate Eutychetis atque Dioscori damnatorum, ad regendos orthodoxos beati Petri et evangelistae Marci sedem se recepisse commemoravit; incitans nos volentes, ut haec ipsa pietatis vestris sensibus referremus. Ut ergo tranquillitas vestri perpetua et fixa sit regni, quietem quam cunctis in memorata Ecclesia praestitistis, pervigili protectione custodite: et quod juvante vos Domino pro innocentium fecistis salute animarum, religiosiore studio et diligentia attentiore protegite: quia non minoris est gloriae quod condideris servare quam concedere ; et omnibus est probatum, tantum vobis divini favoris impensum, quantum Christianae religioni a vestra pietate est sedulitatis exhibitum. Et quamvis in omni parte regni sui profutura divina cultui providentia vestra non desisteret curis publicis tranquillitatem Ecclesiae praeferre, precor tamen ut quod per nos serio postulat, imo quod ipsi specialius supplicamus, Petrum Alexandrinae Ecclesiae pervasorem, et ob hoc jure damnatum, quia moliri quaedam latens in Alexandrina civitate contra haec quae a vobis sunt statuta, memoratur, ad exteriora transferri piissima praeceptione jubeatis, ne aliquos modicae fidei inficiat, et ad perversitatis suae instrumenta traducat. Longe sint ab innocentibus perniciosa contagia, ut per vos intra Domini gregis ovile sit sinceritas, quam sola tenere potest imperialis auctoritas.
(II Cor. XII) (diabolo se ad tempus interserente) (quod ante compertum est) (sicut ad
nos scriptum est) (quod facere perhibetur)
[ condere ]