EPISTOLA LXXXVIII. AD EUMDEM.
Patri suo et domino summo pontifici EUGENIO, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, devotum et debitum totius obedientiae famulatum.
Quia charitati, dilecte Pater, plurimum expedit obedire, ideo petitioni Lincolniensis Ecclesiae negare non possumus, quin ea quae de negotio ejus ipsi praesentes vidimus et audivimus, sublimitati vestrae notificemus. Cum enim Londoniae cum Patre nostro domino Cantuariensi et fratribus et coepiscopis nostris quam plurimis essemus, vidimus decanum et cantorem et archidiaconum, omnes etiam ipsius Lincolniensis Ecclesiae canonicos, cum religiosarum personarum ejusdem episcopatus non modica multitudine, omnes in hoc instantissime perseverare, ut liceret eis concilio domini Cantuariensis, Robertum archidiaconum Leicestriae, in Patrem et episcopum sibi eligere. Cumque dominus Cantuariensis in ipsum omnium concurrere vota conspiceret, nolens praedictam Ecclesiam turbari amplius, aut magis atteri, petitioni eorum episcoporum consilio, assensum praebuit, et praedictum archidiaconum ingenti postulantium gratia et favore, episcopum consecravit. Cujus et doctrinae et vitae et intus et foris, testimonium bonum est, et in officio quo ministravit hactenus conspicua gratia. Unde vestram, reverende Pater, precamur benignitatem, ut quod ei, sola suffragante justitia, debetur, id nostrae parvitatis precibus facilius et benignius assequatur. Valeat sanctitas vestra, in Christo dilecte Pater.