CCCXCV.  Bulla confirmans subrogationem Praemonstratensium in abbatia Poeldensi.   (Anno 1139, April. 20.) [HUGO,  Annal. Praem.,  II, 386.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio CONRADO praeposito Ecclesiae Poeldensis, tuisque successoribus regulariter promovendis, in perpetuum.
Quoties illud a nobis petitur quod rationi pertinere cognoscitur, animo nos decet libenti concedere, et optatum impertiri suffragium. Proinde, dilecte in Domino fili Conrade praeposite, tuis petitionibus clementer annuimus, et ecclesiam Poeldensem cui, auctore Domino, praesides praesentis scripti pagina communimus. In primis siquidem statuentes ut ordo canonicus qui secundum beati Augustini Regulam et formam religionis recolendae memoriae Norberti Magdeburgensis archiepiscopi ibidem noscitur institutus, perpetuis futuris temporibus inviolabiliter conservetur. Ad haec confirmamus tibi tuisque successoribus, et per nos eidem ecclesiae tertiam partem curiae Palidensis cum omnibus utilitatibus suis, agris, silvis, pascuis, piscationibus, terris cultis et incultis, et insuper quascunque possessiones, quaecunque bona ab episcopis, regibus, principibus, seu aliis Dei fidelibus collata eadem ecclesia inpraesentiarum juste et legitime possidet, et in futurum concessione pontificum, largitione regum, liberalitate principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant; decimas sane laborum vestrorum quos propriis manibus et sumptibus colitis, ac nutrimentorum vestrorum, nullus a vobis exigere praesumat. Nulli etiam laico liceat ea quae ad sumptum fratrum pertinent, auferre vel retinere; saeculares vero clericos vel laicos ad vos a saeculo fugientes, nisi forte sint excommunicati aut servili conditione detenti, sit vobis suscipiendi facultas et in vestro collegio retinendi. Susceptus autem, sive retentus post factam professionem, absque praepositi et fratrum licentia claustrum vestrum non deserat, nec cujuslibet religionis obtentu ad alium locum transeat, nec alicui episcoporum vel abbatum liceat eumdem retinere, sed tanquam transgressorem ad locum unde exivit, redire compellat. Eos vero qui tanquam apostatae facti ad saeculum redeunt, excommunicandi licentiam habeatis; sepulturam quoque illius loci liberam esse concedimus, ut eorum, qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat; salva dioecesani episcopi in omnibus reverentia atque justitia. Decernimus ergo ut nulli episcopo, nulli clerico, vel laico, nulli militi, aut nulli omnino hominum liceat praefatam vestram ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua reatum suum correxerit potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Gregorius diaconus cardinalis SS. Sergii et Bacchi. Ego Gerhardus presbyter cardinalis tit. S. Crucis in Jerusalem. Ego Martinus presbyter card. S. Stephani in Caelio monte. Datum Laterani per manum Henrici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, XII Kalend. Maii, Incarnationis Dominicae anno 1138, pontificatus vero domni Innocentii papae secundi anno decimo.