I.  Ad Bernardum Claraevallensem abbatem, pro episcopo Aletensi.   (Anno 1147.) [  Bibliotheca Patrum Lugd.,  t. XXI, p. 524.]
Patri suo, filius suus HENRICUS, quidquid filius patri.
Non est insolentia, sed confidentia quod vobis scribo, benignissime Pater; scio quia non est meum loqui sicut vulneratus N. et dormiens in sepulcris; sed zelus, fateor, urit animam meam pro paupere isto episcopo qui, quia justitiam coluit, voluit aequitatem: plaga inimici percussus est; castigatione crudeli, quia voluit sedere in sede sua, et episcopo episcopalia resignare, hoc est maximum et primum peccatum. En sanguis iste de manu ejus exquiritur. Si quid ergo ego possum in oculis Patris, imo quia multum possum, facite negotium ejus, sicut illi noveritis expedire, de caetero laetus et incolumis sum, et exspecto videre faciem Dei. Prope est enim dies desponsationis meae, quo feriam pactum Domino cum Deo per manum vestram, et sub custodia vestra ut serviam ei die ac nocte et omnibus diebus vitae meae, amantissime Pater.