103  EPISTOLA LXI. AD GUIGMUNDUM EBORACENSEM EPISCOPUM.
Reverentissimo magnaque veneratione suspiciendo Guigmundo, Eboracensis Ecclesiae antistiti, cunctisque sub eo Domino Deo famulatibus Lupus abbas et universa coenobii Ferrariensis congregatio in Domino salutem.
Ingens fluxit spatium temporis quod, perturbationibus variis crebrescentibus, societas quae a praecessoribus nostris, auctore Domino, inita est, nulla praeter orationes protulit indicia charitatis. Nunc autem aperiente se gratia pacis, et recepta cella sancti Judoci, unde et haec scribimus, curavimus, ut par fuit, priores certare officio, vosque sive ad repetendam sive ad declarandam amicitiam provocare. Ac primum illud ante omnia suppliciter poscimus, ut et in privatis et in publicis precibus nostri memores esse dignemini. Deinde volumus ut vicissim nobis praestare studeamus quidquid gratiosum fore litteris utrinque directis constiterit et facultas permiserit. Maturate igitur vestram nobis pandere voluntatem, ut et ad morigerendum vobis continuo praeparemur, et fructu dilectionis Dominus Deus noster glorifice tur ac delectetur. Cupio vos valere feliciter, amantissimi Patres.