EPISTOLA CCCXCIV. WIBALDI ABBATIS AD BERNARDUM CARDINALEM.  Gratulatur ei de felici in Urbem reditu, ipsiusque protectionem pro Corbeiensi, et Gregorii ejus sodalis pro Stabulensi coenobio petit.   (Anno 1153.)
Reverendo in Christo Patri suo et domino BERNARDO, venerabili sanctae Romanae Ecclesiae cardinali presbytero, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitiu.
Si cum integritate sospitatis vestrae et cum rerum vestrarum integra conservatione ad Urbem pervenire potuistis, plurimum in Domino exsultamus, quoniam desiderium nostrum circa salutem vestram completum est. Rogamus itaque clementiam vestram, quae magnum familiaritatis et patrocinii ausum conferre dignata est, ut nostram parvitatem domino papae et dominis cardinalibus commendare benigna insinuatione dignemini et, ut petitiones nostrae effectum obtineant, efficere non abnuatis ut nos ex devoto deinceps devotum famulum habeatis. Sic enim necessitates nostras sumus partiti, ut quoniam vos in Corbeiensi monasterio habitare aliquantisper non estis dedignatus, vos ejusdem Ecclesiae causas provehendas assumatis, et de benignitatis vestrae defensione filios vestros, qui in eodem monasterio Deo militant, laetificetis; vester autem collega, dominus videlicet noster Gregorius cardinalis, quia Stabulensem Ecclesiam visitare dignatus est, et ejus miserias oculata fide perspexit, negotia ipsius monasterii promovenda recipere non recuset, sicut de ejus bonitate plurimum confidimus.