EPISTOLA L. G. ABBATI.  Quod ovis erratica ad ovile per misericordiam sit revocanda  .
Confrater et filius noster G. exiit in regionem longinquam, ubi eum 159 sine monacho inventum, ad conventum monui redire monachorum. Credidit ergo mihi, et prius ad se, dehinc ad monasterium reversus est. Unde et te, fili mi, oportet gaudere, quia frater tuus mortuus erat et revixit, perierat et inventus est. Prius autem quam recederet a me, deprecatoriam suscepit epistolam ad te. Ad quam cum oculos inclinaveris, animum quoque ad misericordiam inclines. Misericordia speciosum est humanae naturae ornamentum, cujus expers male degenerat, et hominem diffitetur. Unde et nescire miseri, cum feris est habere commercium. Sed absit ut renunties homini, et mansuetudine projecta in animal silvestre declines. Totus enim hominem redoles, eumque geris sicut opus naturae, sic et exemplum doctrinae. Suscipe igitur filium tuum in pace, quia tuae sollicitudinis est asperitatem legis, intuitu mollire pietatis.