DLXI.  Ad sanctimoniales Dyniacenses.--Significat earum reformationem Atrebatensi episcopo se demandasse.   (Anno 1153, Febr. 5.) [  Ibid.,  688.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, sanctimonialibus Dyniacensibus, salutem et apostolicam benedictionem.
Quod vos apostolicae benedictionis alloquio salutamus, non ex vestris meritis fieri, sed ex apostolicae sedis consueta benignitate credatis. Non enim de conversatione vestra nobis talia referuntur, quae nostrum animum incitent ut vobis apostolicae benedictionis gratiam conferamus, quoniam, sicut relatione quorumdam audivimus, ita laxis habenis post vestra desideria curritis, ut vestri voti memoria videatur a vobis penitus excidisse, et videamini retrorsum abire, cum ad anteriora deberetis totis viribus anhelare. Sane charitatis igniculus, qui fomes et nutrimentum honestatis esse dignoscitur, peccatis exigentibus, adeo in vobis refriguit, quod monasterium vestrum tam in spiritualibus quam etiam in temporalibus est plurimum imminutum. Nos igitur, quoniam statum vestrum in melius cupimus, auxiliante Domino, reformari, venerabili fratri nostro Godescalco Atrebatensi episcopo, de cujus utique honestate atque religione confidimus, quoniam in his plenius instructus esse dignoscitur, dedimus in mandatis, ut gratam Deo religionem in vobis studeat reformare, et monasterium vestrum ad frugem melioris vitae reducere. Ideoque per praesentia vobis scripta mandamus atque praecipimus, quatenus in his quae ad emendationem vitae vestrae et correctionem monasticae disciplinae spectaverint, supradicto fratri nostro humilitate debita pareatis, et ipsius monita et salubria mandata benigne suscipiatis, et irrefragabiliter observetis; scientes quia si de caetero salubribus monitis ipsius contempseritis obedire, nos sententiam, quam propter hoc in vos ipse dictaverit, auctore Deo, ratam habebimus. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, Nonis Februarii.