EPISTOLA CXIII. AD A. PAPAM.
Patri suo et domino summo pontifici A. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, debitum charitatis et obedientiae famulatum.
Quo fratrum corda pius amor connectat vinculo, nemo vobis, Pater, altius inspicit, penes quem virtutum magistra charitas principatum nobiliter obtinens, virtutem condigne remunerante Domino, vos totius Israel currum aurigamque constituit. Hac nobis plurimum imperante, dilecto fratri nostro praesentium latori, Nicolao compatimur, et lugenti collacrymantes, pro ipso sublimitati vestrae etsi nulla spe meriti, benignitatis tamen apostolicae confisi gratia, supplicamus. Absens enim innoxius et ignorans, archidiaconatu quem et juste possidebat, et ministrabat sobrie, nulla juris aut ordinis observatione spoliatus est. Qua de re, cum suum jam frequenter episcopum multorum etiam interventu convenerit, nil inveniens solatii, nil omnino remedii, ad oppressorum confugit speciale subsidium, ubi facit Dominus judicium inopi, et afflictae causam viduae intra sui penetrale conclavis admittit. Quem, cum id exigente justitia, et agente misericordia, clementer exaudieritis, multos id desiderii et orationis ad Dominum inflammabitis, ut in longa tempora feliciter disponatis et judicetis Israel, qui causas ejus non ex personarum acceptione, sed aequitate summa discernitis. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.