EPISTOLA LXVI. BONIFACIUS VIRIS IN GALLIA RELIGIOSIS. [A. D. 747.]
Bonifacius legatus Germanicus sanctae Romanae Ecclesiae viris religiosis ac Dominum timentibus in regno Francorum constitutis.
Non incognitum esse reor pluribus qualiter Carolomannus vir illustris, qui in regno Francorum simul cum Germano suo Pippino dominatur, locum in Buchonia silva, aptum ad monasterium construendum, nobis concessit et perpetualiter servis Domini condonavit. Ideo placuit nobis ut eumdem locum qualiter certis terminis consistit adnotemus, et idoneis testibus qui in praedicti principis traditione et vestitione ipsius loci adfuerunt subterfirmemus. Est ergo, prosequitur, terminus ecclesiae et monasterii sancti Salvatoris, quod situm est in littore fluminis Fuldae, primum in orientali plaga fons rivi, qui vocatur Crumbenbach, et sic vadit per illum rivum usque quo intrat in Australem Hunam, inde transit collem Leohunhuog, qui a quibusdam dicitur Kuffiso, et sic vadit usque ad introitum Uhtinabahes in alteram Hunam; inde transit in caput rivi qui vocatur Rodenbach, inde in caput Wolfesbahes, et sic in rivum ejus, usque quo intrat in Biberaha et per littus illius deorsum usque in ostia Larbrunnen; inde vadit ad locum, ubi alter Crumbenbach intrat in Treisbach, et sic sursum per rivum Crumbenbach usque ad caput ejus; inde transit in summitatem Rosberges, et sic per siccum torrentem iterum vadit in Hunam et deorsum per littus ejus usque in ostia Martbaches; inde vadit ad locum, ubi flumen Lutire intrat Fuldam, et sic sursum per littus Lutire usque in ostia Biunbaches, et per rivum ejus sursum usque in caput ejus; inde trans viam quae dicitur Antsanvia, usque in viam quae vocatur Ortheswehe; inde vadit in volutabrum, quod est in monte qui dicitur Himelesberg; inde transit in caput rivi qui vocatur Scalkesbach, et sic per littus ejus usque quo intrat in Fliedena; inde deorsum usque ad ostia Scammunfuldae, et ab ostio ejus sursum usque quo ipsum flumen dividitur in freta; inde transit inter media freta, quae nascuntur de flumine Fulda et sic vadit in caput rivi qui dicitur Sudromilbach, et inde pergit ad caput supradicti fontis Crumbenbach. Sic enim locus traditus est a Pippino cum his terminis circumscriptis, Domino et Salvatori nostro et a praedicto principe Carolomanno, ut sit commendatus idem locus et utilis Deo et Salvatori nostro usque in finem saeculi, ad congregandos et nutriendos servos ejus absque ulla impeditione vel usurpatione aliorum. Supponuntur deinde signa sive cruces Bonifacii archiepiscopi, Burchardi episcopi, Sturmii abbatis, Megenhelmi presbyteri, Folcheranni presbyteri, Megingozi presbyteri, Traundis praefecti, Luitfridi praefecti, Rumolfi praefecti. Clausula est: Anno dominicae Incarnationis 747, principatus vero nobilium virorum Carolomanni et Pippini fratris ejus anno 6, mense Martio, 22 die. Scripta est haec notionis charta in Fuldensi monasterio primum a Megenhelmo presbytero, jussione et permissione divina.