EPISTOLA XLI.  Ad dominum Clarevallensem in persona Rualeni prioris pro episcopo Aletensi recommendativa.
Fratri suo, frater RUALENUS.
Iste vir, episcopus pauper, pauperum amicus. Et, quod majus est, paupertatis amator veniens ab urbe, venit ad nos, et per nos, sperans vos invenire nobiscum. Retinuimus eum communi consilio tam pro familiaritate, qua nobis devinctus est, quam pro necessitate, quia non habebat ubi reclinaret caput suum; omnes amici, inimici: omnes necessarii, adversarii facti fuerant, et aggregaverat manum suam super eum manus potentis, filius excussorum. Quam benigne intravit, et exivit nobiscum, quantumque commercium cum paupertate habeat, viderunt oculi nostri, non est consilium, non est auxilium, sed nec refugium nisi ad vos, et in vobis, venit ipse ad vos, et nos cum eo, et pro eo, etsi non corpore, spiritu tamen. Aperite illi illum vestrae pietatis latissimum sinum, quia negotium Dei est, et si Dei, et nostrum et vestrum. Complacuit in illo universitati nostrae propter veritatem et mansuetudinem et justitiam, quae eum etiam inimicis commendabilem reddere possunt. Sed si hac vice ad vestros Clarevallenses redieritis, reducite eum vobiscum; et tunc videbitis quantam sollicitudinem et teneritatem super ejus tribulationibus habeamus: poteris etiam loqui de negotio ejus cum fratre Gregorio, quem dominus papa misit ad vos pro negotiis suis.
(nisi

multum fallimur)