LV.  Alexander II Ecclesiae Salernitanae jura possessionesque, Alphani archiepiscopi rogatu, confirmat.   (Anno 1067.) [UGHELLI  Italia sacra,  VII, 382.]
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, Sanctae Salernitanae ecclesiae, quae beatae et gloriosae semper Virginis Dei genitricis Mariae, ubi etiam apostoli gloriosum Matthaei et evangelistae corpus, cum beatis martyribus Fortunato, Gaio et Anthes, requiescit, et per eam confratri ALFANO ejusdem Ecclesiae archiepiscopo, suisque successoribus in perpetuum.
Ex consideratione pastoralis curae quam ex administratione apostolicae sedis gerimus cum Deo auctore, sicut indigni, decernimus omnium quae sunt Ecclesiarum provectui invigilare ac justis fidelium postulationibus aequitatis assensum praebere, necessario compellimur viscera deserere, ne Dominico gregi debitae consolationis suffragium videamur subtrahere. Unde, charissime frater Alfane archiepiscope, quia devotio tua, honestis moribus fulta, postulare studuit quatenus statuta et privilegia quae sanctissimi praedecessores nostri apostolica auctoritate Salernitanae ecclesiae tuisque praedecessoribus sanxerunt, nos tibi tuisque successoribus firmaremus, tuis precibus, quae a justitia discrepare non videntur, libentissime annuimus. Qua de re hujus nostri privilegii authentica constitutione concedimus et confirmamus tibi totam ex integro Salernitanam ecclesiam, quae est archiepiscopalis sedes infra urbis moenia constituta, cum omnibus quae sibi pertinent, tam haereditario quam parochiali jure, sicut illam integram habuere et tenuere praedecessores tui episcopi et archiepiscopi, ita ut tui juris tuaeque potestatis quidquid ad ecclesiasticum et episcopale pertinet officium, tam intra Salernum quam per omnem Salernitanam parochiam, canonica dispensatione requirere, et ordine, et canonicis ecclesiis diversorum ordinum clericos, servitium Dei provehere et ordinare, in monasteriis quoque et abbatiis, abbates providere, et benedicere, et Dei servitio et utilitati semper consulere, ut omnia fiant fautore Deo ad incrementum sanctae Ecclesiae. Archiepiscopalis etiam magisterii praedecessoribus tuis apostolica auctoritate concessum fraternitati tuae confirmamus, ut liceat te intra scriptam provinciam, episcopos juxta sacrorum canonum statuta congruis in locis ordinare, et quaecunque metropolitanis sanctorum Patrum statuta attribuunt, tibi concedimus licere; ad haec etiam apostolicae auctoritatis sanctione confirmamus tibi, tuisque successoribus, quaecunque praedecessores nostri, imperatores, reges, principes, vel quicunque fideles sanctae Salernitanae ecclesiae contulere, et ea quae Gisulfus fidelis noster, qui nunc Salerni clare principatur, liberali munificentia contulit et collaturus est. Nominatim autem dicimus, ecclesiam sancti martyris Viti, quae constructa est juxta plateam quae dicitur ad portam Elini, cum omnibus suis pertinentiis, quam Landimorius filius Ademarti scripto jam dictae ecclesiae obtulit, et ecclesiam Sancti Gramatii cum suis pertinentiis, et casas illas quae sunt juxta eamdem Ecclesiam, quas Malfrit, et Adelfrit tuo episcopio obtulerunt; sed et monasterium Sancti Viti, quod constructum est juxta Salernum prope littus maris, cum suis pertinentiis, quod ecclesia tibi commissa a praedicto Gisulfo Principe commutationis ordine recepit; terras quoque et partes, pro quibus super Troytium de Rota, pro tuo episcopio, et caeteris Salernitanis ecclesiis interpellasti quod invasas detineret. Unde eum Salerni nolentem justitiam facere excommunicavimus; quas, postea resipiscens, Capuae in nostram manum legaliter reddidit, videlicet quaecunque uno anno, priusquam ipse Rotam intraret; et Salernitanae ecclesiae tenebant, quae juris tuae ecclesiae fuere tibi tuisque successoribus reddimus, et confirmamus et per te caeteris ecclesiis tua . . . Castellum quoque Olibani et cryptam S. Angeli, quae dicitur Montis Aurei, cum omnibus eorum pertinentiis, et cuncta quae Wilelmus filius Tancrede, et Wimundus miles tuus in nostram manum reddidere. Et universa quae praedicta Salernitana ecclesia juste et legaliter habuit, vel qualicunque contractu acquisitura est, tibi tuaeque fraternitati ecclesiae commissae concedimus et confirmamus, et in perpetuum stabilimus, tam ea quae ecclesiastici regiminis sunt quam quae haereditate juris, contestantes, sub protestatione anathematis, ut nullus unquam alicujus dignitatis vel potestatis homo audere temerario ausu aliquam violentiam tibi tuaeque ecclesiae inferre, vel justitiam aut dignitatem minuere, salvo in omnibus apostolicae sedis privilegio. Si quis vero contra hujus nostrae constitutionis privilegium, vilipendens apostolica statuta, temere agere praesumpserit, aut praesumentibus fautor exstiterit, judicio sancti Spiritus sciat se, auctoritate beati Petri apostolorum principis et nostra, anathematis vinculo innodatum, et ut transgressorem terminorum, quos sancti Patres nostri posuerunt, cum diabolo et trangressoribus angelis, canonica traditione, aeternis suppliciis deputatum. Observantibus autem et devotis gratia et benedictio a Domino Deo nostro multiplicentur, et intercedente beata Dei genitrice Maria, et beato Mattheo apostolo et evangelista, aeterni regni participes effici mereantur. N. OEN. BES. Datum Capuae, IV Id. Octobris, per manus Speri sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et bibliothecarii, anno VII pontificatus domni Alexandri papae II, indict. VII.