EPISTOLA LXVI. AD JUSTINIANUM.  Monachos Scythas ante legatorum adventum Roma non discessuros. Apostolorum sanctuaria transmittit.
Hormisda Justiniano viro illustri.
Ita magnificentiae vestrae animum vigere novimus religionis affectu, ut beneficium a vobis in perfectione pacis Ecclesiae velitis magis exigi quam rogari, judicantes meritis excellentiae vestrae proficere, quod vos generalitatis desiderio contingit offerre. Unde et nos a vobis praesumpte quaerimus tanquam debitum quod meritis vestris novimus esse profuturum: et ideo, domine fili, sub omni caritate salutantes, speramus ut immineatis operi quod Domino adjuvante fundastis, memores divini testimonii: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit . Praeterea monachos, quos venisse Romam significastis litteris vestris, ad propria mox voluimus reverti. Sed quia sub testificatione potentiae divinae dicebant per insidias in itinere paratas vitae sustinere se posse discrimen, volentes redire Constantinopolim, passi non sumus violenter expelli. Quapropter necesse habuimus venientibus legatis nostris inquirere qua revera faciente causa inter eos fuerit commota discordia. Beatissimorum vero apostolorum Petri et Pauli sanctuaria, sicut religiosissimo quaesistis affectu, per harum portitorem sub omni veneratione transmisimus; optantes orationibus eorum ut mentis vestrae oblatio et desideria gratiae sint Divinitatis accepta. Petimus itaque ut tam de his quae geruntur pro concordia quam etiam de incolumitatis vestrae bono nuntietis sollicitudini nostrae gaudium, currente pagina litterarum. Data IV nonas Septembris, Eutharico viro clarissimo consule .
(Matth. X) (anno Domini 120)