EPISTOLA VI. AD ACACIUM.
Acacium munere sacerdotali et fidelium communione privat.
Felix episcopus sanctae Ecclesiae catholicae urbis Romae, Acacio. Multarum transgressionum reperiris obnoxius, et in venerabilis concilii Nicaeni contumelia saepe versatus, alienarum tibi provinciarum jura temerarie vindicasti. Haereticos pervasores, atque ab haereticis ordinatos, et quos ipse damnaveras, atque ab apostolica institisti sede damnari, non modo communioni tuae recipiendos putasti, verum etiam aliis Ecclesiis, quod nec de catholicis fieri poterat praesidere fecisti; autem etiam honoribus, quos non merebantur, auxisti. Testatur hoc Joannes, quem a catholicis Apameae non receptum, pulsumque de Antiochia, Tyriis perfecisti : et Humerius, tunc de diaconio dejectus, atque Christiani nominis appellatione privatus, a te etiam in presbyterii provectus officium. Et quasi haec minora tibi viderentur, in ipsam doctrinae apostolicae veritatem ausu superbiae tuae tetendisti: ut Petrus, quem damnatum a sanctae memoriae decessore meo ipse retuleras, sicut testantur annexa, beati evangelistae Marci sedem te connivente , Venantio viro clarissimo consule. Simul 67 episcopi absque papa subscripserunt.
( lege jubente], rursus invaderet, et fugatis orthodoxis
episcopis et clericis, sui procul dubio similes

ordinaret; pulsoque eo qui illic fuerat regulariter
constitutus, captivam teneret Ecclesiam. Cujus tibi
adeo grata persona est, et ministri ejus accepti [ lege 
ministerium ejus acceptum], ut episcopos et clericos
plurimos orthodoxos, nunc [ lege tunc] Constantinopolim
venientes, detegaris affligere, et apocrisarios
ejus confovere, atque anathematizantem eumdem
Petrum Chalcedonensis decreta concilii, et violantem
sanctae memoriae Timothei sepulturam, sicut ad nos
certiores nunc quoque nuntii detulerunt, per Misenum
et Vitalem credideris [ lege crederes] excusandum:
nec eum laudare desieris [ lege desineres], et
multis efferre praeconiis, ita ut damnationem ipsius,
quam ante retuleras, veram non fuisse jactaris [ lege 
jactares]. Tantum autem perseveras in hominis defensione

perversi, ut quondam episcopos, nunc vero
honore et communione privatos, Vitalem atque Misenum,
quos ad ejus expulsionem specialiter miseramus,
sublatis chartis, custodiae passus fueris mancipari;
et ad processionem quae tibi cum haereticis
habetur, exinde productos, sicut eorum professione
[ lege professionibus] patefactum est, ad haereticorum
tuamque communionem, contempta, quae vel gentium
jure servari debuit, legatione, pertraxeris, praemiisque
corruperis, et in laesionem beati Petri apostoli, a
cujus sede profecti fuerant, non solum inefficaces
redire feceris, sed etiam impugnatores omnium quae
fuerant mandata, monstraris. In quorum deceptione
tuam nequitiam prodidisti, et ad libellum [ lege a libello]
fratris et coepiscopi mei Joannis, qui te gravissimis

objectionibus impetivit, in apostolica sede
secundum canones respondere diffidens, objecta firmasti.
Felicem quoque defensorem fidelissimum nobis,
necessitate faciente serius subsecutum, indignum
tuis censuisti oculis. Eos quoque tecum litteris tuis
communicare testatus es, quos constat haereticos.
Quid enim sunt aliud, qui post obitum sanctae memoriae
Timothei ad Ecclesiam sub Petro redeunt, vel
qui se ex catholicis eidem tradiderunt, nisi quod Petrus
ab universa Ecclesia, atque a te fuerat judicatus?
Habe ergo cum his, quos libenter amplecteris,
portionem ex sententia praesenti, quam per tuae tibi
direximus Ecclesiae defensorem: sacerdotali honore,
et communione catholica, nec non etiam a fidelium

numero segregatus, sublatum tibi nomen et munus
ministerii sacerdotalis agnosce, sancti Spiritus judicio
et apostolica [ supple per nos] auctoritate damnatus,
nunquamque [ lege nec jam unquam] anathematis
vinculis exuendus. Caelius Felix episcopus sanctae

Ecclesiae catholicae urbis Romae subscripsi. Data V
calend. Augusti (an. Christi 484)
[ supple et] [ id est, petisti] [ lege atque] [ Forte leg. 
praefecisti] [ lege ausus tuos et superbiam]