EPISTOLA CIX. AD MARCWARDUM ET EIGILEM.
Charissimis suis Marcwardo et Eigili Lupus omnisque Ferrariensis coenobii societas praesentem et futuram salutem.
Tandem a placito me reverso ad monasterium, fratribusque 161 vestra diligentia conversione G. exposita, ab omnibus talium capacibus sanctitati vestrae relatae sunt dignae gratiae; illi autem congratulatum, quod audiebant depositam certae perditionis temeritatem, et resumptam obtinendae salutis intentionem. Redeat itaque securus, si ex animo est, ut optamus, conversus: quia unde angeli, totius expertes peccati, gaudium habent, crudele est nos non exsultare, qui in multis offendimus omnes. Siquidem quacunque occasione quis ad Deum recurrat, gaudendum esse nobis luxuriosus ille filius misericordia patris receptus informat; cui apud eumdem patrem non fuit egestas opprobrio, quem gratis reformata dignitas abolevit. Litteras domino imperatori vobis legendas ac sigillo munitas majestatis ejus per vos honorifice offerendas direximus, ut voluntatem nostram etiam in eis rectam inspiceretis. Folchricum et Maur. cupimus cum fratre memorato redire ut piractio, quo unice delectantur , nobiscum fruantur. Raritas tamen fructuum idipsum defuturum, ut prodamus veritatem, minatur, cervisiam vero sterilis annonae proventus. Tuto igitur naturali potu, quo salubritas animae corporisque nonnunquam acquiritur, omnes utemur, non hausta lutulenta cisterna, sed puteali perspicuitate aut vitrei rivi decursu. Optamus vos valere feliciter et parvitatis nostrae benigne in omnibus meminisse.
(nam
hoc anno penuria vini timetur)