EPISTOLA CCXXIV.
Intra paternae claustrum memoriae residet devotionis regiae magnitudine promerente, bonum materia et requeti excitata digis ut supernae benedictionis rore perfusa sospitatis gratia vigeas, et tandem ad beatae lucis gaudia pervenire merearis. Hoc utique desiderium ab olim in nostro pectore fervebat, eoquo potius suscepit incrementa fervoris, quo, licet immeriti sedis apostolicae residentes, et pastoralis gerentes onera officii, pro tua et cunctorum salute tenemur amplius vigilare. Principalis ergo exhortatio mea quaerit et petit instantius ut intentae considerationis oculos habeas ad redemptorem Dominum nostrum Jesum Christum, gerens in tuis visceribus figuratum, sua beneplacita prosequi delecteris, et pensans proinde quod hujus mundi figura praeterit, quodque abierunt et abeunt reges et principes caeterique subjecti corruptioni; nulloque quod nascitur sub sole habente stabile firmamentum, in divini nominis amore persistas, aedificans prudenter in supernis, inferioribus veluti transitoriis et caducis sua vilitate contemptis, ut in regnum coelestis gloriae perenne, quae non deficiet nec peribit, tibi constituas mansionem. Caeterum cogitantes non sine magno compassionis affectu circa delatas oppressiones et angustias terrae sanctae, quas vidimus et propria manu palpamus, in minori officio constituti, ac desiderantes de caetero ne totaliter pereat si sibi subsidio tali provideri possit, mentem meam super hoc aperire decrevimus per litteras speciales, quas per tales vobis et fratribus vestris suarum dono virtutum earum multiplici et acceptum ei duximus dirigendas. Ideoque regalem magnificentiam cum paterna fiducia rogamus et hortamur attente, quare apud eumdem ad id preces tuas officialibus studiis interponas, ita quod exinde retributionis aeternae percipias incrementum. Ut autem tibi nostra plenius intentio pateat, credimus quod indubitanter sic ab ore nostro prolata quae talia super passis omnibus ex parte nostra tua duest excellentiae referendam. Nec mireris quod bulla nostra non exprimens nomen nostrum est appensa praesentibus, quae ante consecrationis vel benedictionis nostrae solemnia transmittuntur. C. . . . . . . hi qui fuerunt in Romanorum electi pontifices consueverunt in bullatis litteris inde suae consecrationis munus modum hujusmodi observare.