XXIX.  Bulla S. Leonis IX, ad Mathildem abbatissam monasterii S. Fabiani et Felicitatis, qua confirmat monasterii ipsius privilegia, cujus ecclesiam consecraverat, translato in illud corpore S. Richardis.   (Anno 1049.) [Martene,  Thesaur. Anecd.  I, 170,  ex schedis Stivagiensis monasterii.  ]
LEO episcopus, servus servorum Dei, dilectae in Christo filiae MATHILDI abbatissae venerabilis monasterii Sancti Fabiani sanctaeque Felicitatis, quod appellatur Helionis, situm in pago Helisatiae, tuisque successoribus abbatissis perpetuam in Domino salutem.
Praeclaris votis divina miseratione praestatur effectus. Inde est quod nobis, a synodo quam Maguntiae habuimus redeuntibus, contigit per vestrum monasterium venire, et ecclesiam benedicere ac dedicare divino numini quam noviter construxeratis, sed nondum perfeceratis ad plenum, et etiam vestris precibus illuc transferre corpus beatae Richardae primae constructricis ejusdem venerabilis loci, quem per donationis paginam una cum conjuge suo Carolo imperatore augusto contradidit. Itaque, inclinati vestris intercessionibus, ad exemplum praedecessorum nostrorum, pro futuri temporis cautela nec non stabilitate ejusdem loci, concedimus et confirmamus vobis idem monasterium, quod per hoc nostrae apostolicae auctoritatis privilegium, cum omnibus rebus et facultatibus suis, quas modo habere videtur, et deinceps, auxiliante Domino, sive a regibus, sive a cujuscunque dignitatis et ordinis hominibus, quoquo pacto acquirere poterit; sed et in ipso majore altare novae ecclesiae a nobis consecrato, prohibemus alicui sacerdoti missam celebrare, nisi quem vos vestrique successores voluerint. Ipsum vero monasterium integrum, sicut jam praediximus, concedimus vobis et confirmamus; ea ratione ut omnibus diebus vitae vestrae sub vestra ditione vel regimine, sicuti vobis secundum Deum visum fuerit, disponere omnino permaneat. Cum autem divina vocatione de praesenti hac luce ad Dominum migraveritis, statuimus de propria congregatione, quam sibi unanimitas praefati monasterii ancillarum Dei concorditer elegerit, absque cujuscunque hominis contrarietate vel obstaculo, fieri abbatissam, praestante videlicet nobis et successoribus nostris annualiter tres pannos lineos pontificali usui aptos. Quod si in biennio aut in triennio persolutum non fuerit, solummodo persolvatur; nec a successoribus nostris aliquid amplius modo quolibet requiratur. Quapropter praesenti decreto jubemus ut nullus imperatorum, vel regum, aut cujuscunque dignitatis vel ordinis homo audeat, sub quolibet obtentu vel occasione, praefatum monasterium, quod pro amore beatorum apostolorum Petri et Pauli ac sempiterna scilicet animae suae remuneratione praelibata gloriosissima imperatrix Richarda, una cum charissimo conjuge suo Carolo serenissimo imperatore Augusto, et quod beato Petro principi apostolorum per donationis paginam obtulerunt, inquietare vel aliquatenus molestare, aut ad jus suum vel alienum transferre, sed neque in hominibus ac facultatibus ejus aliqua contradictione aut invasione quoquo tempore facere praesumat, sed liceat jam dictis ancillis Dei cum abbatissa propria in Dei omnipotentis servitio quiete vivere ac sub defensione sanctae apostolicae Ecclesiae, cui Deo auctore deservimus, degere securiterque permanere. Si autem, quod absit! et fieri non credimus, aliquis contra hoc nostrum apostolicum privilegium venire, facere, vel ausu temerario tentaverit, perpetui anathematis vinculo innodatus, ac perpetua ultione cum Juda traditore, nisi resipuerit, maneat condemnatus. Qui autem verus custos ac observator exstiterit, benedictionis gratiam ac misericordiam a Domino Deo nostro consequi mereatur.