CLXVII.  Privilegium pro monasterio SS. Petri et Pauli Munsteriensis.   (Veronae, Oct. 28.) [HUNDIUS,  Metropol. Saltzburg.,  II, 521.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis HARTWICO, abbati Sancti Petri monasterii siti in loco qui vocatur Monasterium, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regulariter substituendis, in perpetuum.
Justis votis assensum praebere, et justis petitionibus aures accommodare nos convenit, qui scilicet indigni justitiae custodes atque praecones in excelsa apostolorum principum Petri et Pauli specula positi, Domino disponente, conspicimur. Quapropter, dilecte in Domino fili Hartwice abbas, tuis postulationibus debitae charitatis affectione accommodamus assensum, et monasterium Beati Petri cui, Deo auctore, praesides, in tutelam et protectionem sedis apostolicae suscipientes, per praesentis scripti privilegium communimus. Imprimis siquidem statuentes ut ordo monasticus secundum beati Benedicti Regulam inibi institutus, perpetuis temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum juste et canonice possidet aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Domino volente, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Duas videlicet partes decimarum et oblationum de duabus parochiis, scilicet Altenhoven et Menching, quae ad praefatum monasterium pertinere noscuntur. Sane novalium vestrorum quae propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium nullus a vobis decimas praesumat exigere. Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum, post factam in loco vestro professionem, fas sit absque abbatis sui licentia de claustro vestro discedere, discedentem vero sine communium litterarum cautione nullus audeat retinere. Interdicimus etiam ut nullus monasterium vestrum vel homines ad ipsum spectantes, occasione advocationis nequiter inquietare vel injustis audeat exactionibus molestare. In parochialibus autem ecclesiis quas habetis, liceat vobis quatuor vel tres eligere sacerdotes, qui nihilominus dioecesano episcopo praesententur, ut ab eo curam recipiant animarum, et illi de spiritualibus, vobis autem de temporalibus et ordinis observantia debeant respondere. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres unanimi consensu vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam providerint eligendum. Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva justitia matricis ecclesiae. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt usibus omnimodis profutura; salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, etc. S. PETRUS, S. PAULUS. Ego Theodinus, Portuensis et. S. Rufinae sedis Ego Lucius, catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Joannes, presbyter cardinalis tit. Sancti Marci. Ego Laborans, presbyter cardinalis Sanctae Mariae trans Tiberim tit. Calixti. Ego Hubertus, presbyter cardinalis tituli S. Laurentii in Damaso. episcopus. Ego Henricus, Albanensis episcopus. Datum Veronae, per manum Hugonis sanctae Romanae Ecclesiae notarii, V Kalend. Novembris, indict. III, anno Domini 1184, pontificatus vero domni Lucii papae tertii anno IV.