EPISTOLA LXXXIII. THEOPHYLACIAS BONIFACIO. [A. D. 752.]
Egregio Patri, et domino supernis fascibus decorato, Bonifacio archiepiscopo, Theophylacias indignus archidiaconus sanctae sedis apostolicae.
Inter sua quidam peritissimus dudum aenigmata sic promulgat: Verba sapientum quasi stimuli, et quasi clavi in altum defixi, quia culpas delinquentium nesciunt palpare, sed pungere. Unde hactenus, non sine gravi tristitia, Davidica illa ex intimo cordis moerore compulsus sum cantica decantare: Annuntiavi, et locutus sum: multiplicati sunt super numerum, et quod multi ad fidem veniunt, et pauci ad electorum numerum perducuntur, hoc ipsum Domino promulgante: Multi sunt vocati, pauci vero electi. Vos quidem egregie et sacerdotale praefulgidum apex ut illustre per paginas exaranda notescendo notescitis. Distincte incursa, et vigilantius in quo angelicas et beati domini mei et singulatim praetulimus aures et juxta roseum illud et angelicum optatum desiderium desideratus ann. latus dominus ter beatus in apostolica vos ad praesens dignatur informatione firmari qualiter non solum de schismaticis et haereticis illis, seu excommunicatis, et ab orthodoxae fidei regula nequiter aberrantibus, censeatis ut convenit, verum etiam Francorum et Galliarum gentes fidei tramitem solitae amplectentes exuberent, enitentes et vestro sancto sub tempore non tantum occiduae sed usquequaque floreant nationes. Scriptum namque est: Multum valet deprecatio justi assidua. Et David similia: Nisi Moyses stetisset in conspectu Dei, ut averteret iram ejus, ne disperderet eos. Nos etenim priscum sodalitatis retinentes amorem, quamvis varie nunc utrosque nationes et maria dividant, tamen scriptum est: Aquae multae non potuerunt exstinguere charitatem, nec flumina obruent illam. Benedictionis etenim munusculum, ob recordationis nostri memoriam, cinnamomum, costum, piper et incensum pariter direximus obsignatum, quod minimum etenim ut pro magno excipere debeatis impensius postulamus. Scriptum namque est: Omnis gloria ejus filiae regis ab intus; et: Omni habenti dabitur. Quia quisquis habet charitatem perfectam, etiam cuncta dona, Spiritu sancto ministrante, promeretur accipere. Omnipotens etenim rerum opifex et arbiter, qui, vestro sancto sub tempore, occiduos et circumquaque populos commorantes, ad vestrae beatae praedicationis facundiam, in catholicae et apostolicae sanctae sedis fidem vocavit, florere faciat perenniter, ut optamus.
[ P., ante] [ W., solidae]