568  EPISTOLA XIII. AD ADELAIDEM IMPERATRICEM.
Serenissimae, quibus non dedignatur, Augustae dominae Adelaidi R. peccator fidele ultra debitum ultraque posse servitium.
Si verum est quod Nanno omnibus persuadere mei conatur adversariis, nil amplius, quam meum desideratis interitum, nil minus vester jugalis, quam statum meae curat salutis. Sed si pro episcopatu hoc agitis, satagite meam tantillum servare vestra potentia vitam, usque dum beatae Dei Genitricis habeam perfectam ecclesiam. Paratissimum ad id faciendum, quod mihi exinde ratione praeceperitis duce, me nam fore omnino, Deum testor, scitote. Elongari enim potius salubriter, et habitare in monasterii mei desidero solitudine, et ibi Dominum exspectare, qui me salvum faciat a pusillanimitate spiritus et tempestate , quam talia diutius cum animae detrimento inutiliter etiam tolerare. O vero quam omnibus, qui in potestate sunt constituti, ut non semel vestrae dominationi suggessi, prodesset, si non tam praecipites ferrent sententias, sed illud beati Job attendissent: Causam, quam nesciebam, diligentissime investigabam! Aloe, domina, stomachus tumens, mellis non ructuat dulcedinem; et ingeniose fallere gestit, laudans quod odit.
(Psal. LIV, 9) (Job IX, 16.)