V.  Ad N. episcopum, forte Nitherum Frisingensem, apud quem se de non concesso frumento excusat.
Amplectendo meritorum sanctuario, condigne subrogato Christi vicario, + Christi gratia curae custodis deputatus, coelestis gaudia incolatus.
Omnem quae poterit devotionem impendi affectioni ullius amici, confitemur, quoad vixerimus, totis annisibus nostris par esse vobis addici, quia munificentiae vestrae excellentia perdigna est interioris seu exterioris cuncta famulicii frequentia. Verum ingerit nobis ruborem confusionis has praesentari litteras vestrae conspectui dilectionis. Nos quidem vestri magnitudinem beneficii haud posse aequiperari ulla nostri assiduitate servitii . Qua de re scilicet ejus testimonium invocatur, qui cunctorum secreta cordium rimatur, quoniam in loco a vobis praetitulato exhibendi nulla facultas obsequii accommodatur. Vestram namque intimationem super hoc negotio si rescissemus, priusquam inde omne frumentum auferri jussimus, non aliter vestrae studuissemus postulationis perficere desiderium, quam si propriae praebuissemus vitae alimenti ministerium. Sed dicat aliquis a nostra poscendo familia, in illo nos loco petitam vobis servitutem posse obtinere. Idcirco conducibile est ad id veritatem respondere quod in proximo Paschali tempore per nostram magnopere flagitando legationem a nostris nequivimus ministris ullum supplementum nostri coenobii ad restaurationem. De caetero nostrum misimus illuc nuntium, quatenus nostro praecipiat praeposito parare hospitium, nec non omne quod possit impendat vobis servitium. Valete.
[fatemur]