II. AD EPISCOPOS ET CARDINALES S. R. E.
Episcopis et cardinalibus S. R. E. BRUNO Signiensis episcopus salutem.
Jam pridem misi litteras Portuensi episcopo, dilectissimo amico meo, in quibus eos qui haeresim defendunt haereticos esse dixi. Dixi propterea omnes illos haereticos esse, qui catholicam Ecclesiam relinquentes, ad partem Guiberti transierunt, et ejus impiam haeresim defendunt, et tenent. Neque vero ad partem Guiberti eos transisse intelligo, qui ejus haeresim nunquam laudaverunt, neque defenderunt, et si cogente necessitate, vel aliqua alia ratione ad horam consentire visi fuerint. Haec autem haeresis, quae est de investitura, ideo Guiberti et Henrici specialiter esse dicitur, quia ad hoc Guibertus ab Henrico rege, imo ab ipso diabolo papa ordinatus est, ut rex per eum obtinere potuisset quod sibi a parentibus suis relictum esse dicebat; investituram scilicet, et Ecclesiarum ordinationes. Hoc enim erat quod ipse quaerebat, hoc erat quod per Guibertum obtinere sperabat. In aliis enim non multum a nobis differre videbantur. Damnabant enim et ipsi Simoniacos, sed et alia vitia aspernabantur, sicut et nos. Sed ipsi servitutem, nos Ecclesiae 626 libertatem quaerebamus. Quicunque igitur dicit Guibertum haereticum non fuisse, negat nos catholicos esse. Catholici enim sunt, qui catholicae Ecclesiae fidem et doctrinam laudant et defendunt: sicut econtra haeretici, qui catholicae Ecclesiae fidei et doctrinae obstinato animo contradicunt. Quomodo autem contra fidem et doctrinam catholicae Ecclesiae ibi malitiose pugnaverunt, in sequentibus ostendemus. Erat inter nos et illos de investitura quaestio non parva. De Simoniaca namque haeresi, ut jam superius diximus, nulla inter nos et illos quaestio erat, et quia a nobis. et ab ipsis pariter illa haeresis damnabatur . . . .
( Desunt reliqua in codice Riccardiano a quo epistolam
hanc exscripsimus. )