EPISTOLA CXLI. ANSELMI EPISCOPI HAVELBERGENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Causatur quod sibi amico non scribat, significatque proximum suum ad papam iter.   (Anno 1149.)
Charissimo fratri et speciali amico WIBALDO abbati ANSELMUS pauper Christi se.
Quidam sapiens dixit breves rationes habendas esse cum amicis: sed tu nec longas nec breves mecum jamdudum habuisti, nec una saltem littera me salutasti, praesertim cum tibi, non mihi sit copia legatorum. Quid est hoc? ubi es? quo pervenisti? quid tibi et mihi? quare me dimisisti? Wisera, curre retro; currat tamen Havala recte. Ego tamen tuam absentiam semper habeo praesentem, sive velis, sive nolis. Quod si velis, mecum est voluntas tua; quod si nolis, consequenter verum est, absente tua absentia, te ipsum praesentem esse, et itidem tua voluntas mecum. Ego ad dominum papam in proximo iturus sum si quid mandare volueris, per me tuum, sicut per teipsum facere poteris. In Dominica Esto mihi movebo. Cancellarius te plurimum diligit, quod ut certius scias, litteras, quas nuper mihi misit, tibi mitto; quas cum legeris, mihi remitte.