EPISTOLA CCCXXII. CONRADI AD ROMANOS  Significat eis proximum suum in Italiam adventum, interimque legatos ad eo mittit.   (Anno 1151.)
CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus praefecto Urbis, consulibus, capitaneis et omni populo Romano tam minoribus quam majoribus, gratiam suam et bonam voluntatem.
Post reditum nostrum a Jerosolymitana expeditione, litteras universitatis vestrae frequenter accepimus, in quibus continebatur, quanto fidei ac devotionis studio pro personae nostrae dignitate provehenda et imperii Romani statu reformando indefessis animis decertetis. Et licet epistolarum . . . tantis rebus, quas perferebant impares viderentur, pergratum tamen habuimus, vestram benevolentiam ex coepto tenore procedentem imperiali retributione honorare decrevimus. Proinde a vestra prudentia, sicut oportuit, decenter invitati, expeditionem Italicam et adventum nostrum ad Urbem magno cum principum nostrorum favore, et totius militiae alacritate efficaciter ordinavimus, primo quidem in celebri curia Ratisbonae, secundo in civitate Herbipoli, firmato deinceps proposito nostro, ut ad caeteras regni nostri partes celerius accedentes, pace per misericordiam Dei ubique firmata, ad res et urbes Italiae pacandas et firmandas sic transeamus, ut tam fidelibus quam rebellibus poenam, Deo adjutore, retribuere valeamus. Ea propter mittimus ad universitatis vestrae experientiam legatos nostros viros utique illustres ac moderatos, Arnoldum videlicet nostrae curiae cancellarium Coloniensis, electum archiepiscopum, et Wibaldum Corbeiensem abbatem, et Henricum notarium imperio nostro fidelissimos ac familiarissimos, ut per eos voluntatis nostrae et consilii certitudinem addicatis. Quocirca industriae vestrae attente mandando committimus, quatenus eosdem legatos nostros pro nostra reverentia et Urbis disciplina honeste suscipiatis, et ab ipsis tanquam ab ore nostro, quae in hoc temporis statu agenda sunt, accipiatis, et eos honorifice et commode, quo itineris res postulat, perducatis.