CCCLV.  Ad H. Senonensem archiepis. ejusque suffraganeos.--De eodem argumento.   (Anno 1149, Jul 8.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 643.]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus H. Suessionensi archiepisco, ejusque suffraganeis, salutem et apostolicam benedictionem.
Quanta devotione charissimus filius noster Ludovicus illustris Francorum rex Hierosolymitanum iter assumpserit, vos corporali praesentia cognovistis, et maximam orbis partem non latuit qui regnum suum sub sanctae Ecclesiae ac nostra protectione reliquit: et tam nos, quam vos, ut illud a pravorum infestatione tueremur, suppliciter exoravit. Accepimus autem, quod quidam pacem regni diabolico instinctu perturbant, ipsumque, postposita Dei et hominum reverentia, malitiose infestant, non attendentes quod item rex pius tollens crucem suam secutus est Christum, et relicta patria et regno, ad loca ubi steterunt pedes Domini, pro defensione Christianae fidei festinavit. Quod tanto gravius ferimus, quanto personam ejus propensiori affectu diligimus, ipsumque in remotis partibus devotius pro Dei servitio demorari cognoscimus. Quia vero tam devoti sanctae Ecclesiae filii, et Christianissimi principis auxilio deesse non possumus, nec debemus, per praesentia vobis scripta mandamus, quatenus in unum convenientes, perturbatores regni ad vestram praesentiam evocetis, ipsosque districte ac sollicite moneatis, ut ab infestatione regni omnino desistant, nullamque offensionem hominibus domini regis inferre praesumant. Si autem vestris monitis obedire contempserint, tam in ipsos quam complices eorum, occasione remota, excommunicationis sententiam proferatis. Praeterea cum ab his quibus est custodia regni commissa, vel aliquo illorum fueritis moniti, tanquam pacis ac justitiae amatores, pro fidelitate quam eidem regno debetis, temporale eis auxilium praebeatis, eosque ad defensionem ipsius modis omnibus adjuvetis. Datum Tusculani, VIII Idus Julii.