EPISTOLA LX. AD M. ILLUSTREM DOMINUM.
Illustris dignitatis virum atque nobilissimae subilmitatis dominum M., V. et gloriosum, fidelissimi ac devotissimi, vestraeque in omnibus excellentiae paratissimi famuli, fideli et optabili aggredimur servitio.
Maximas et, si fieri posset, sublimitatis vestrae celsitudini referimus grates, quod, nostrae petitioni assensum praebentes, ad effectum perduxistis de capella in villa Lensi constituta. Tamen misistis . . . . . qui nos exinde vestire venit, id ipsum, sicut jussistis, fecisset, nisi homines VV., fratris vestri, hoc contradixissent. Attamen ipse locus valde vastatus est, ita ut nullum omnino tegumen tectorum inibi remanserit, quod non venditum, alienatum, vastatumque sit, excepta basilica, quae etiam ex parte corruit. Nos autem, causa vestrae mercedis, hoc fixum in animo habuimus, ut quae praesenti anno adquirere possemus, ad restaurationem loci expenderemus: quod et facere cupimus, si ita per manse . . . statuit atque decrevit. Vester itaque missus . . . . . . . laboratis nihil ibi invenit, quia omnia vastata erant excepta dominicata decima, quam ex vestro verbo salvari praecepit, debeat an non, a nobis penitus ignoratur. Haec ideo vestrae sublimitati exposuimus, ut vestra celsitudo cogitet et statuat, quomodo restaurari possit: et ne periculum alicujus proveniat, si domus Deo dicata negligatur et adnulletur. Quidquid ergo vestrae excellentiae exinde libuerit, per vestrum missum nostrae modicitati insinuare dignetur. Vestram sublimitatem diutino tempore Christus protegat, pariterque ad vitam aeternam perducat. Amen.