EPISTOLA XC. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Domino suo fratrique charissimo R. Lincolniensi Dei gratia episcopo, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, haec gustare et sapere quae paravit in dulcedine sua pauperi Deus.
Si bene valetis, sic est ut volumus, et nostrum inde gaudium ad perfectum adducitur, et ad omnem laetitiam cumulatur. Digestam corrigi et glossari praecipitis, et ecce Ambrosius vester labrare non desinit in tritura. Caetera quae mandastis, dante Domino, non differentur. Causae nostrae cum potestatibus nostris, fata adhuc ambigua sunt, et quae sunt in pendulo, quam cito stabiliri coeperint, illico currente chartula cognoscetis. Usque ad diem Palmarum nobis a domino Henrico concessae sunt, sed eas prorogari ulterius misso nuntio nondumque reverso postulamus. Experiemur in his finem quem concesserit Dominus, de ipso sperantes bona nobis tribui, qui reprobat cogitationes populorum, et dissipat consilia principum. Optamus vos in Domino valere, et in ipso de die in diem renovari et proficere, in Domino charissime.