142  EPISTOLA LXXV. (Pamel., Rigalt., Baluz., Oxon., Lips., LXXV. Paris., LXXIV. Routh.  Script. Ecclesiasticor. Opusc. praecip.,  1, p. 221.)  FIRMILIANI, EPISCOPI CAESAREAE CAPPADOCIAE, AD CYPRIANUM, CONTRA EPISTOLAM STEPHANI.
ARGUMENTUM.-- Argumenti prorsus ejusdem est cum praecedenti, sed paulo vehementius et acerbius quam episcopum deceat scripta, ea potissimum, quantum suspicor, de causa, quod ad Firmilianum, Helenum et caeteros illarum partium episcopos Stephanus aliam quoque epistolam scripserat, se illis non communicaturum quamdiu in ea sententia de baptizandis haereticis persisterent: uti ex Epistola Dionysii Alexandrini ad Xistum Stephani successorem docet Eusebius Hist. Eccles., lib. VII, c. 4. Atque adeo fortassis consultius foret, nunquam editam fuisse hanc Epistolam, ita ut putem consulto illam omisisse Manutium. Verum quum a Morellio evulgata sit, praetermittere nolui: tum quod res quasdam memorandas contineat, tum quod Antidoti loco esse queant verba Epistolae dicti Dionysii ad Stephanum, quam habet dicti lib. c. 3 Eusebius, et repetit latius Nicephorus Hist. Eccles. lib. VI, c. 7, ex quibus Palinodiam illum cecinisse constat: « Scito frater, orientales atque etiam ulteriores ecclesias, quae antea dissidebant, ad unitatem esse reductas, omnesque utique earum antistites unanimes et consentientes, supra modum de pace et concordia quae praeter expectationem accidit laetari: Demetrianum in primis Antiochenum, Theoctistum Caesariensem, Mazabenem Eliensem Alexandri defuncti successorem, Marinum Tyrium, Heliodorum Laodicensem qui in locum Thelymedris surrogatus est, Helenum Tharsensem, et ecclesias Ciliciae omnes, Firmilianum, et Cappadociam omnem. Praecipuos enim Episcoporum nominavi, ne epistola longior fiat. neve multis verbis sim molestior. Sed et universae Syriae et Arabiae, Mesoptamia ipsa, Pontus, Bythinia: et exultant, ubique omnes, concordia et fraterna charitate glorificantes Deum. » Hactenus Dionysius. Cui similia videre est apud D. Hieronymum contra Luciferianos, et apud D. Aug., l. III contra Cresc. Gramm., c. 1, 2 et 3, ubi ex ipsa confessione Donatistarum refert, Orientales Episcopos rescidisse seu potius correxisse suum judicium, quo eis placuerat, de ista Baptismi quaestione Cypriano et Africano Concilio consentire oportere.--De hujus caeterarumque Epistolarum quae ad litem rebaptizantium pertinent, indole, authentia auctoritate et tenore vide sis quae tomo praecedenti disputantur.
(quod
aiunt) (inquit) (ut semel dicam)
[EDD.]