EPISTOLA CLXXXIX. HENRICI REGIS JUNIORIS AD EMMANUELEM IMPERATOREM C. P.  Nuntiat ipsi quam de Welphone reportaverat victoriam.   (Anno 1150.)
Inclyto, triumphatori, magnifico ac sublimi avunculo suo E. PORPHIROGENITO Graecorum imperatori, HENRICUS filius gloriosi ac serenissimi Conradi Romanorum imperatoris Augusti, et ipse Dei gratia Romanorum rex filialis dilectionis indissolubilem gratiam, et firmissimum perpetuae amicitiae vinculum.
Sicut propitia divinitas et paternae charitatis affectus me imperii et rerum Patris mei successorem fecit et haeredem, sic mea intelligentia justum arbitratur, ut amicos confoederatos Patris honorem et diligam, inimicos suos et suorum persequar et opprimam. Quocirca paternae dilectionis gratia vos et imperium vestrum particeps, vosque tanquam avunculum nostrum charissimum et Patrem piissimum integra et filiali dilectione amplectens, aequum esse arbitratus sum, vestrae celsitudini notificare quae circa nos, Dei praestante clementia, prospera geruntur. Siquidem octava die mensis Februarii superbus ille et perfidus Welpho tot beneficiorum Patris mei immemor, hostiliter invasit terram nostram, Patre meo in rebus publicis longe posito agente, me autem cum parte militiae in quodam castro nostro relicto. Castrum ad quod ille accessit Flocperch dictum est; nos autem eramus in alio castro Horbruc, distante ab illo per spatium restae et dimidiae. Accepto igitur tantae contumeliae nuntio, festinavi hostem persequi, et cum quinque magna milliaria post eum processissemus, praemissis equitibus expeditissimis, qui ejus tergo imminentes fugam ipsius retardarent, nos duabus consertis aciebus eum persequebamur. Cum itaque agminis extrema jam caederemus, faciem convertere coactus est, sed vero Deo de coelis pugnante pro nobis, tantam adepti fuimus victoriam, ut nisi per nocturnas tenebras delituissent, nullus omnino evadere potuisset. Capti sunt equites trecenti, et equorum numerus non parvus, extinctus est partim lanceis confossus, partim gladiis caesus. Pater meus generalem nunc expeditionem super eumdem Welphonem indixit, et eum penitus exterminare aggreditur, ut de caetero ad communem imperii vestri hostem persequendum et delendum liber existat.