EPISTOLA XXVI.  Amico promittit inviolabilem amicitiae perseverantiam.
Si bene tibi est, congratulor; si secus , compatior. Quippe litteratura es simul et conversatione amplectendus, et in pectore meo perennem meruisti mansionem. Unde licet remotus a me, memoria tamen totus es apud me. Scias autem quia a festivitate sancti Laurentii febribus quartanis afflictus, omnino curas deposui, sustinens quod placet Domino meo me sustinere. Noveris autem me tuae voluntati devotum et obsequiis.
(quod absit!)