XLVII.  Confirmatio dotationis monasterii S. Benedicti Alperspacensis.   (Anno 1101, April. 12.) [PETRUS,  Suevia ecclesiastica,  Augustae 1699, fol.]
PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio CONONI, Alperspacensis monasterii abbati, ejusque successoribus regulariter promotis in perpetuum.
Religiosis desideriis dignum est facilem praebere assensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur affectum. Proinde religiosorum procerum Rotmanni de Husin, Adelberti de Zolro et Alwici comitis de Sulzo devotionem perpendentes, eorum desideriis assentimur, et beati Benedicti monasterium, quod in suo praedio fundaverunt, in loco scilicet haereditatis propriae, qui vocatur Alpirspach, auctore Deo, decreti praesentis auctoritate muniminis statuentes, ut locus ipse cum adjacente silva et terminis suis, alia quoque praedia et mancipia, quae ipsi communiter per manum liberi hominis Bernardi de Flurin beato Benedicto tradiderunt in villis, quae vocantur Dornheim, Homesingen, Hevingdorff, Garta, Hasela, Veringen, quaeque singulariter Adelbertus de Zolro suae conversionis tempore in aliis infra nominatis tradidit, id est in Unzin, Geroldisdorf et Sulzo, Bollo, Norwilo atque Bosingin, quaecunque etiam in futurum vel supradicti proceres, vel alii quilibet fideles in idem coenobium de suo jure obtulerint, firma semper et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablata retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventu, eorum pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Abbates sane cum fratribus advocatum sibi, quem utiliorem praeviderint instituant. Qui si postmodum monasterio inutilis, et fratribus gravis fuerit, remoto eo, alium praeficiant. Nec alius advocatiae bannum a catholico rege suscipiat, nisi ab abbate et fratribus electus exstiterit. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam elegerint. Ad indicium autem praeceptae a Romana Ecclesia libertatis aureum nummum, qui byzantius dicitur, quotannis Lateranensi palatio persolvetis. Si quid igitur in futurum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut dux, comes, vicecomes, judex, aut ecclesiastica quaelibet saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam violaverit, aut sciens contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui careat dignitate, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate agnoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, vel apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen. Scriptum per manum Petri, notarii regionarii sacri palatii. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus subscripsi. Testes, qui adfuerunt, ubi praedium Vischenboch datum est, Fridericus et Arnoldus fratres de Wolva ipsius praedii traditores, comes Bartholdus de Nuinburch, Wernherus de Hophu, Dictersius de Nuinburch; Cuono de Horn, Rudolf de Wildorff, Sigeboto de Noviwiler, Egilolt de Berndec, Eigiswart de Lappil, Adelbertus de Westirhein, in loco Offenburg. Datum Laterani per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, pridie Idus Aprilis, indictione nona, Incarnationis Dominicae anno millesimo centesimo primo, pontificatus autem domni Paschalis secundi papae secundo.