CCLXXVII.  Ad coenobitas Benedictoburanos, quibus praecipit, ut Engelscalcho abbati a vinculo excommunicationis absoluto tanquam praelato et magistro suo reverentiam et obedientiam deferant.   (Anno 1137, Jun. 15.) [PEZ,  ibid.,  p. 631.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Burensis monasterii monachis, salutem et apostolicam benedictionem.
Sicut Scriptura sacra testatur, libat Domino prospera qui ab afflictis pellit adversa, quia ergo filius noster E. abbas vester ad nos veniens, a fratre nostro W. Augustensi episcopo, tum pro sua dejectione, tum pro sententia anathematis posita super eum, multa gravamina se pertulisse asseruit, ejus oppressionibus paterna affectione compassi sumus. Accedit ad hoc quod gloriosus filius noster Lotharius imperator Burensem abbatiam dicit esse regalem, atque id in sua curia esse recognitum, et sententia principum judicatum, et imperiali privilegio asserit confirmatum. Ideoque nos, quorum praecipue interest venerabilium locorum quieti attentius providere, fratri nostro W. Augustensi episcopo mandando praecipimus quatenus praefato abbati vestro in bonis aut etiam in personis nullam de caetero injuriam vel molestiam inferat, sed potius, tam vos quam ipsum in pace vivere et Deo servire permittat. Quod enim in curia imperiali causa cognita sententia principum est rationabiliter judicatum, de fundo videlicet in quo idem monasterium situm est, nolumus immutari, sed ratum haberi. Nec vos lateat quoniam praefatum abbatem vestrum a vinculo supradictae excommunicationis absolvimus, et, ut ei tanquam praelato ac magistro obedientiam et reverentiam deferatis, mandando praecipimus. Datum Bari XVII Kal. Julii.