L.  Joscelino, episcopo Glascuensi, et Meilrosensi, Neubotlensi et Dunfermelinensi abbatibus mandata dat superiore epistola significata.   (Veronae, Jul. 31.) [MANRIQUE,  Annal. Cisterc.,  III, 165, ex  Annalibus  Rogeri Hovedeni.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri JOSCELINO, Glascuensi episcopo, et dilectis filiis de Meilros, Neubotle, et de Dunfermelin abbatibus, salutem, et apostolicam benedictionem.
Cum ex injuncto nobis a Deo administrationis officio, etc., nam pene eadem eis verba, quae regi, scribit, dum negotium proponit; sed mox ad ipsos: Ne igitur praescriptum negotium diutius maneat in suspenso, et ecclesia S. Andreae per hoc rerum suarum detrimentum incurrat, discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, et in obedientiae virtute praecipimus, quatenus ea quae vel per vos, vel per alios de ipsius negotii tenore scire poteritis, redigentes in scriptum, nobis sub sigillorum vestrorum munimine designare curetis: ut nos ex vestra insinuatione instructi, consilio fratrum nostrorum adhibito, sicut procedendum fuerit, in negotio procedamus. Si quis vero in praedictum decanum, Odonem, seneskallum Robertum de Fedic, vel alios Dunkeldensis amicos episcopi, et possessiones, seu alia bona ipsorum, aut episcopatus, vel aliorum reddituum ipsius episcopi ausu temerario manus injecerint, per censuram eos canonicam, auctoritate nostra suffulti sine appellationis obstaculo compescatis. Praedictis autem episcopis ex parte nostra vetetis, quod et nos fecimus viva voce, ne ab ecclesiis, vel clericis sibi subditis accipiant aliquid expensarum intuitu, quas in prosecutione memorati negotii sunt facturi; sed de propriis solummodo redditibus sibi necessaria subministrent. Nolumus enim ut facto ipsorum ecclesiae vel aliae ipsius regni personae debeant incurrere detrimentum. Praefato autem episcopo S. Andreae, auctoritate nostra districtius injungatis, ut in termino quem utrique parti statuimus, sufficienter instructus, ad praesentiam nostram accedat. Quod si non venerit, ex tunc eum ab episcopali officio, appellatione postposita suspendatis. Quod si nec sic acquieverit, excommunicationis vinculo eum innodetis; nec sententiam relaxetis, donec nostro se duxerit conspectui praesentandum. Regiae insuper excellentiae intimetis quod supradictus Dunkeldensis episcopus ita honeste suum est negotium prosecutus, et honori regio detulit, quod nihil omnino proposuit, quod in derogationem regii nominis valeat redundare, vel quo adversus eum debeat commoveri. Unde ipsum instanti exhortatione curetis inducere, ut si ab aemulis ejus in contrarium fuerit suggestum, eorum verbis aurem regiam non apponat. Datum Veronae, secundo Kalendas Augusti.