EPISTOLA LXI DURANDI AD ANSELMUM.  Laus Meditationum Anselmi, a quo exigit B. Paulis Epistolas .
DURANDUS sola dignatione Dei abbas Casae-Dei domino ANSELMO aeternam salutem.
Bajocenses duo litteris imbuti, juvenes praeclarae habitudinis in omni modo se habendi; minor eorum vocabulo est Rogerius, alter est Willelmus: duo illi, et praeter eos, plures, sed maxime illi distillarunt auribus nostris oleum et suavitatem tui et nominis et religionis. Deinde: Terret me vita mea; namque diligenter discussa, cum eo quod sequitur, scriptum hoc, et praeter hoc, alia piissime de contrito spiritu tuo, et de pietate contriti tui cordis edita et scripta, pias praestant nobis lacrymas tuas legere, nostras edere; ita ut utrumque miremur et in corde tuo redundare tantae rorem benedictionis, et sine susurro descendere inde rivum in cordibus nostris. Nam ita est vere: pietas scriptae tuae orationis excitat in nobis pietatem sopitae compunctionis; adeo ut quasi mente prosiliendo congaudeamus, ea diligendo in te, vel potius in eis te; super ea, et per ea Deum et te. Intercede igitur, quia intercedere potes, pro nobis intercedentibus pro te ut possumus; et mitte alia, si qua habeas, a te scripta, quae non habeamus, notus et rogatus in dilectione, quae continua est nobis utrobique. Rogamus etiam in corpore ipso congregationis unitatem societatis, et te pro nobis in eo fungi legatione mittimus; quia redundans tu charitate fideliter poteris hoc rogare, et rogata ipse dare. Parati etiam nostrae dilectionis dare pignus, pignus exigimus a vobis: vos eligite quod possumus, a nobis; nos eligimus Epistolas Pauli a vobis. Neque praetendimus in eo dolos quasi primi parati accipere, et non primi parati dare, quod remotissimum est a sacramento dilectionis, quae Deus est. Verum ardentes charitate non praevidemus quomodocunque postulemus, omnibus sanctae hujus professionis parati nos et nostra commode petita non negare. Hi igitur duo fratres tui desiderio accensi te opitulantem habeant in omnibus, quia de te pendet voluntas omnium in omnibus.