EPISTOLA CLVIII. AD EUMDEM.
Venerabili domino, et tum provectione aetatis et morum sanctitate, tum consecrationis munere charissimo Patri HENRICO Dei gratia Wintoniensi episcopo, THOMAS ejusdem miseratione Cantuariensis archiepiscopus, et sedis apostolicae legatus, salutem, et beati certaminis cursum feliciter consummare.
Sinceritati vestrae, Pater amande, quatenus pro tempore licet, gratiarum referimus actiones super honesto et pleno sapientiae, maturitatis, et divini timoris consilio, quod nobis in spiritu fortitudinis vestra charitas per praesentium latorem nuper exhibuit; et super solatio, quod necessitatibus nostris vestra saepius pietas ministravit. Sic, Pater, decet virum sanguine generosum, et clarum atavis regibus, sed cultu virtutis et religionis exhibitione clarissimum, generis exornare nobilitatem. Sic debet Christi sacerdos et pontifex vitam consummare, ut vivens honorificet ministerium suum, et Ecclesiam Christi post fata aedificet, et relicto probitatis exemplo posteris, sua vel perfectiores faciat imitari vestigia. Memoria talium perpetua benedictione vigebit in generationibus saeculorum, et claritas eorum ut firmamenti splendor, in aeternitatem fulgebit. Quia ergo talentum consilii et fortitudinis, prae caeteris conterraneis et coaetaneis, vobis inter innumera charismatum dona contulit Spiritus sanctus, paternitatem vestram, quanta possumus affectione, exoramus, ut confirmare meminerit fratres vestros, et eos animare et roborare studeat, tam exhortationibus quam exemplis. Nam juxta Salomonem: Frater qui adjuvatur a fratre, quasi civitas fortis et inexpugnabilis. Et certe opera vestra de caetero debent esse fortium armatura. Et justum est, ut quod alii laudabiliter egerint, vestris, Pater titulis ascribatur. Quid enim poterunt operari, nisi quod provectiorem sapientia, aetate et gratia videbunt operantem? Et quidem quod quidam eorum jam erecti sunt, et ut audivimus et speramus, contra membra Satanae nobiscum stare disponunt, vestris imputant meritis, qui quod nuper actum est, audierunt. Nec est quod vos in diebus istis vereri oporteat, cum vestram conditionem nobilitas, prudentia, copia rerum et amicorum, et aetatis reverentia a laesione, quae potest in dissimili statu manentes infestare, defendant. Siquidem nonnulli fortasse, qui vobis crederent non esse parcendum, vestris, quos in hac tempestate verentur offendere, procul dubio parcent in vobis, et a domo vestra flagellum suspendet impius, ne quod promeruit propinquorum vestrorum ministerio veniat super eum. Caetera non exaranda litteris latoris praesentium fidei commissa sunt, vestris duntaxat auribus intimanda. Quem, si placet, ut probatae veritatis fratrem admittetis et audietis. Valeat sanctitas vestra, Pater amande, et creationem suam, nostram parvitatem loquimur, in orationibus suis Deo commendare meminerit.