EPISTOLA CCXXV. AD ARCHIDIACONUM SARESBERIENSEM.
ARGUMENTUM.-- Deprecatoria.
Reverendo domino suo . . . . archidiacono Saresberiensi, PETRUS suus B., salutem et visceribus abundare in me. Loquar ad dominum meum, cum sim cinis et pulvis. Namque de nativa ejus benignitate praesumens, eumdem, licet ecclesiasticis occupationibus implicitum, confidentius interpello. Si enim aliquid minus circumspecte dixero, quod liberalem domini mei frontem possit in rugam contrahere, scio tamen eum legisse illud propheticum: Dominus mihi dedit linguam eruditam ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo. Recolere potest reverentia vestra, benignissime Pater, quam devote et quam diu in ministerio Ecclesiae vestrae militaverim, quam exiles fructus reportaverim ex labore. Oportet siquidem, juxta Apostolum, agricolam laborantem de fructibus suis percipere. Quis enim unquam suis militat stipendiis? aut quis non est transgressor legis, si mercenarii sui denarium usque in noctem penes se decreverit retinere. Beata es, Isaia testante, filia Sion, in retributionibus tuis, quia pascuntur in te agni juxta ordinem suum. Et Gregorio attestante, ecclesiasticis utilitatibus desudantes, ecclesiastica dignum est remuneratione gaudere. Post varias et enormes fortunae pressuras, tandem per gratiam Jesu Christi de tempestate respirans ad portum, vestram misericordiam imploro, quatenus intuitu misericordiae et obtentu Domini clementiores super me oculos reducatis, et in assignatione primo vacantis praebendae mihi servo vestro manum munificentiae porrigatis. Vestrae siquidem celsitudini modicum, meae vero parvitati permagnum est quod imploro. Ex eo tamen et misericordiam Dei et gratiam Romanae curiae, et favorem hominum vindicatis. Ut enim verbis Apostoli utar, quod in praesenti est momentaneum, aeternae vitae gloriae pondus operatur in nobis, non contemplantibus quae videntur, sed quae non videntur. Et Augustino testante inenarrabiliter reddit Deus quae misericorditer conferuntur. Possem siquidem ad vos coactivas litteras domini regis Anglorum et ex parte domini papae cogentius habere mandatum, sed erga dominum meum humiliter et modeste incedo, volens potius id obtinere per misericordiam, quam per violentiam extorquere. Sic enim gloriabitur securis erga eum qui incidit in eam, aut exaltabitur serra erga eum a quo trahitur. Vobis offerro et dono me totum; vestrum est siquid sum, si quid valeo, si quid possum.