EPISTOLA XLIII. SACERDOTIS CUJUSDAM AD HILDEGARDEM.  De corpore et sanguine Christi edoceri petit.
HILDEGARDI castae columbae in foraminibus petrae latitanti , C. ex famulis Christi minimus sacerdos, intimae orationis devotionem, et quidquid spectat ad aeternam salutem.
Quia Dei gratia lux vestra coram hominibus salubriter lucet , Patrem vestrum qui vos ardentem lucernam ad illuminationem Ecclesiae supposuit, glorifico: et quamvis fragilis et peccator, sanctitati tamen vestrae qua coelestis sponsi amplexibus singulari privilegio inhaeretis, cordialiter congaudeo. Charitatem etiam vestram ignorare nolo, quod die noctuque facie tenus videre desidero, et assidue vestri memoriam in oratione mea faciens, vos absentem corpore quasi praesentem interdum amplector mente. Ergo perfectionem vestram humillime deprecor, ut sponso vestro, sub cujus umbra requiescitis, me juxta viam mendicantis commendetis, ne praeteriens turba clamorem meum compescat; sed orationibus vestris ad Dominum adductus, merear illuminari, et a caecitate cordis sanari. De corpore et sanguine Christi, in quibus tota spes fidelium est, etiam docete me, et qualiter in spiritu tam incorrectum quam correctum, ad idem sacramentum sacerdotem accedentem videatis, mihi in Domino manifestare curetis. Dominus qui in omnibus, et super omnia est, vobis infundat ea, quae Ecclesiae sanctae suae ad gloriam conveniunt. Valete.
(Cant. II) (Matth. V) (Marc. X)