LXXXIII. AD DOMINUM WILLELMUM DE PAPIA CARDINALEM.
Quantam mihi gratiam in oculis vestris ab antiquo bonitas divina contulerit, praestita frequentius beneficia comprobarunt. Et ego quidem toto animo gratus exstiti, sed majestatem dignationis vestrae non potuit debiti operis exhibitio compensare. Felicem tamen me, inquam, si unquam inveniar accepisse non ingrate quod vos tanta semper hilaritate gratuito contulistis, si mea signo quolibet se redemptam devotio recognoscat. Interim ad eamdem experientiam in omni semper opportunitate convertor, certus quod apud excellentiam vestram veritas amicitiae nec defectum pati, nec aliquam potest incurrere senectutem. Inde est quod magistrum G., quem ad dominum papam pro quibusdam negotiis mitto, precor attentius ut habeat vestra benevolentia commendatum, ut tam consilio vestro doctus quam fretus auxilio, optatum in negotiis quae portat mereatur effectum.