EPISTOLA CCII. LUDOVICO,  Dei gratia dulcissimo regi Francorum, domino suo,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, salutem et debitum pro posse servitium.
Non decet majestatem regiam vilia vel quaelibet vanitatis lenocinia a sacerdote quaerere, nec sacerdotalis officii est in talibus regiae majestati obtemperare. Hoc quibusdam litterulis respondeo, quae ex parte vestra quaerebant a me duo paria pellium catinarum. Quas ubi legi, propter honorem vestrum valde erubui, nec ex parte vestra eas mihi fuisse missas credere potui: et tamen tanquam a vobis missae fuissent, supradicta rescripsi, ut nunquam amplius a me vel ab alio Episcopo talia quaeratis, si regiae majestati debitum honorem servare curatis. Vale.
[ al. litteris] [ al. aliquo]