DXXXIV.  Ad R[aimundum] Magalonensem et A[delbertum] Nemausensem.   (Anno 1145-53.) [MANSI,  Concil.,  XXII, 363.]
Imperatorum saecularium leges, et ecclesiasticae Patrum constitutiones, viros religiosos in omnipotentis Dei servitio protegunt et defendunt, et nullam eis molestiam, vel turbationem, quae sacro ordini contradicat, irrogari permittunt. Accepimus autem quod quidam causidici de terra vestra, occasione decidendarum litium quae aliquando solent emergere, ab abbate et fratribus Franciae vallis juramentum de calumnia, sicut ab aliis hominibus, exigebant; quod quidem inter fratres ejusdem ordinis inusitatum est; et nos ad id faciendum eos cogere non possumus, nec debemus. Sed ne aliena jura alieni hac occasione videantur detinere illicite, et ipsi a causa sua decidant, si ex parte ipsorum praedictum juramentum, si res ita postulaverit, non fuerit praestitum: eis praecipimus, ut in suo monasterio, sicut imperiales constitutiones consentiunt, oeconomum statuant, qui pro eis petere et excipere, atque juramentum de calumnia, cum necesse fuerit, valeat exhibere.