EPISTOLA CIII. AD EUMDEM FULCONEM.
THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, FULCONI decano Remensi.
Audita promotione vestra plurimum exhilarati sumus, non dubitantes factum esse a Domino, cujus opus est unire fidelium voluntates, ut eorum sit cor unum et anima una, quod de vobis tanto laudabilius, quanto unanimius fecit Remensis Ecclesia. Qui ergo tot animorum vota direxit in eligendo, ille vobis in ministrando gratiam largiatur, ut sicut eam bonorum omnium fontem et fomitem praedicastis, sic ad gloriam Dei eamdem praeventricem et adjutricem in omnibus operibus sentiatis. Optamus hoc vobis, et pro vobis oramus, licet indigni simus pro alio exaudiri, qui propria non sufficimus delere commissa. Verumtamen de misericordia ejus praesumimus qui pro impiis mortuus est, quod ad preces confitentium peccatorum ; qui ut diffitentes revocaret ad veniam, et fugientes traheret ad salutem, persecutores et hostes quadam violentia charitatis, manente tamen arbitrii libertate, urgeret ad gratiam, dorsum posuit ad flagella, crucis ignominiam suscepit et poenam, et ex his quae passus est, scholam rectae fidei et verae virtutis instituens, persuasit mundi pericula pro veritate gratanter amplectenda, et electis nullum esse cum mundi voluptate commercium. Hinc et nobis amplior est fiducia, quia parvitatis nostrae misericorditer preces admittet, pro quo persecutionem patimur, dati in opprobrium et derisum his, qui ignorant Deum, versi in taedium etiam his, quibus nondum fuimus onerosi. Dispersi sumus cum exsulibus nostris in omnem ventum, solique sunt miseriae nostrae participes, qui ab Apostolo didicerunt communicare necessitatibus pauperum Christi, quibus etsi pro merito suo et voto nostro non sufficiamus rependere quod merentur, certissimum est, quod mercedem optimam consequentur cum accessione gratiae et gaudii in misericordia uberi. Contrahunt enim cum eo debitore, qui et centuplum cum aeterna gloria reddere consuevit, et calicem aquae frigidae irremuneratum relinquere dedignatur. Caeterum quia nos adhuc flagellantis patris verbera comprimunt, et persecutoris nostri nondum mansuescit immanitas, rogamus attentius, ut in vestris et sanctorum, qui vobis noti sunt orationibus nostri memoriam exsilii haberi faciatis, ut nos pro cujus lege contendimus in agone, sine peccato conservet, ne deficiat fides nostra, et persecutores nostros, si praedestinati sunt, convertat, et expediat ecclesiam suam. Hoc ipsum per vos deposcimus ab Ecclesia Remensi, quam sincera diligimus charitate, agentes ei gratias de honore et amore, quem nobis exhibuit in coexsulibus nostris, magistro Philippo, Radulpho, et aliis, quorum necessitatibus communicasse dignoscitur. A vobis autem hoc specialiter cogitur nostra necessitas postulare, quatenus adolescentem latorem praesentium, sororis nostrae filium, exhibeatis in domo vestra, et litteris insistere compellatis in scholis grammaticorum, ut vestris necessitatibus et vestrorum provideat pauperum pater et judex orphanorum,
( sic )