EPISTOLA XII. AD EUMDEM.
JOANNI Lugdunensi archiepiscopo, A. prior Cantuariensis Ecclesiae, salutem.
Si charissima mihi est vestrae sanctitatis reverentia, id agitur apud me in quo debitor sum vobis obligatus, qui pro ea quae in vobis est sanctitate et gratia communiter cum caeteris, specialiter autem pro liberalitate illa quam apud vos egens et extraneus non modicam inveni, teneor pro viribus honori vestro debitum et devotum praestare obsequium. In quo quidem magis sollicitor si quo modo daretur opportunitas, ut juxta illum quem gero affectum possim benignitati vestrae vel in aliquo respondere. Si quo minus autem id videatur factum quoad ecclesiam de Einesford, ignoscat filio si placet paternitas vestra, si tamen in hac parte debeam de jure argui negligentiae, qui unus et solus sum inter multos, quorum sicut voluntas varia est et diversa, ita et sententia, maxime ubi juri et rationi videtur inniti quod intendunt. Loquor intelligenti quid sit multorum moribus deservire. Quid praetendunt quominus fieri debeat quod per vos ab iis repetitur, conventus nostri litterarum tenore inspecto, facilius poterit perpendi. Si vero parvitatis meae consilium acceptaverit vestra prudentia, cum saniori dixerim conscientia, satius esse et honestius aut eo modo qui vobis significatur, aut alio probatiori si inveniri poterit cum conventu nostro pacifice convenire, quam populo scandalum generari et matrem vestram plus quam creditur contristari. Insuper si verbis domini regis Angliae creditur, in vita sua non sustinebit quod Lugdunensis archiepiscopus ecclesiam de Einesford quoquo modo possideat. Provideat igitur, si placet, discretio vestra, qualiter res ipsa planius et melius ad debitum possit finem pertingere, et quantum in me erit, nulla exsecutionis erit retractatio. Valete.