EPISTOLA XXIII. EANVULT LULLO.  (  Anno Domini  758.)
Domino desiderabili ac jure venerabili episcopo Lullo, Eanvult servus Christi Jesu, una cum conservis qui mecum his in locis suavissimum Evangelii jugum, pro invenienda in coelis requie, trahere gaudent, perpetem in Domino salutem.
Multo quidem gaudio delectatum est cor nostrum, magna exsultatione lingua insonuit, dum tantae vir eruditionis ac sanctitatis ad nos litteras transmiserat. Quapropter paternam tuae charitatis reverentiam obsecramus, ut, semper nostri memor, supplices pro nobis domino preces offerre non refrageris. Nos tui quoque scias semper existere memores, si quid tam vilium apud dominum valet deprecatio servorum. Quantum enim de omni vestro profectu gavisi sumus, quantamque super his quae in peregrinis locis vobis prospera cesserunt laetitiam haberemus. . . . . Teque nosse volumus, quod hoc perpetualiter studium charitatis tuis meritis impetrantibus observemus, tuamque per omnia desideremus amicitiam mereri, volentes ipsi per omnia tuae justae voluntatis obtemperare decretis, etiam Domino procurante, quando, ingrediente te viam universae terrae, atque ad praemia vitae aeternae perducto, tunc tuum venerabile nomen disponimus scribere cum nominibus episcoporum nostrorum, et cum nominibus omnium praecedentium fratrum hujus monasterii. Orantem pro nobis almam paternitatis vestrae coronam coelestis gratia custodiat, dilectissime in Christo antistes. . . . . Scripta indict. 11, IX Kal. Junias. . . . . ad Jul. epist. epis.