154  EPISTOLA CIII. AD DOMNUM APOSTOLICUM.
Domino praecellentissimo et omnibus Christianis unice singulariterque venerando universali papae Benedicto ultimus Abbatum Lupus ex monasterio Galliae quod vocatur Bethlehem sive Ferrariae, praesentem prosperitatem, et futuram beatitudinem.
Tempore decessoris vestri beatae memoriae Leonis functus legatione Romae, cui auctore Deo praesidetis, et ab eodem antistite exceptus benigne atque tractatus, postquam vos non esse inferiores religione fama declaravit, nec tantum potestatis beatissimi Petri participes, verum etiam humilitatis, quam in allocutione Cornelii vulgavit, haeredes vera morum vestrorum expensio certa ratione perdocuit, ausus sum ego tantillus cognitioni vestrae sublimitatis me scriptis ingerere, meamque exiguitatem et fratrum meorum monachorum unanimitatem eximietati vestrae committere, ut in vestris sanctis orationibus mereamur a Deo et in praesenti vita consolationem et in futura communionem salutis feliciter consequi. Fratres praeterea et compresbyteros nostros Aldulphum et Acaricum, qui spontaneam peregrinationem pro nomine Domini susceperunt, et quanquam laboriosissime, ad memoriam beatissimorum apostolorum caeterorumque sanctorum tandem aliquando pervenerunt, specialiter vestrae mansuetudini commendamus, ut eos pietate competenti fovere dignemini, et consuetudinibus ecclesiasticis, 155 quae variae in diversis locis tenentur, diligenter instruere, ut per eos ad nos et ad caeteros quosque talia pie quaerentes institutio Romana perveniat. Siquidem in quibuscunque ad religionem vel honestatem pertinentibus ambiguitatem creat varietas. Ut optima quaeque eniteant, illuc sollicita investigatione credimus recurrendum unde ubique fidei manavit exordium. Caeterum quia parentes thesaurizare debent filiis , ut doctor gentium manifestat, nosque vobis obsequentissimi filii esse cupimus, commentarios beati Hieronymi in Jeremiam, post sextum librum, usque in finem praedicti prophetae, per eosdem fratres nobis mitti deposcimus in codice reverendae veritatis, vestrae sanctitati, si id obtinuerimus, postquam celeriter exscriptus fuerit, sine dubio remittendos. Nam in nostris regionibus nusquam ullus post sextum commentarium potuit inveniri; et optamus in vobis recuperare quidquid parvitati nostrae deesse sentimus. Petimus etiam Tullium de Oratore, et duodecim libros institutionum oratoriarum Quintiliani, qui uno nec ingenti volumine continentur: quorum utriusque auctorum partes habemus, verum plenitudinem per vos desideramus obtinere. Pari intentione Donati commentum in Terentium flagitamus. Quae auctorum opera si vestra liberalitas nobis largita fuerit, Deo annuente cum memorato sancti Hieronymi codice fideliter omnino restituenda curabimus. Sanctitatem vestram ad totius Ecclesiae utilitatem divina clementia diuturnis temporibus conservare dignetur.
(II Cor. XII)