XXII.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum ejusdemque suffraganeos.--Excommunicationis sententiam in Reginaldum monasterii Sancti Medardi invasorem a Petro Damiani latam confirmat, eamque exsecutioni mandari praecipit.   (Anno 1064.) [MANSI,  Concil.  XIX, 958.]
Si quod officii vestri est exsequeremini, non abbatem, sed maleficum Reginaldum, a Petro Ostiensi episcopo et a vobis in conciliis justa ratione, ut nobis relatum est, condemnatum, ab ipso Sancti Medardi, quod Simoniace invasit, coenobio penitus eliminaretis. Quod, si causa cupiditatis, aut amore vel timore alicujus potentis personae, explere renuistis, haec omnia Dei omnipotentis timori praeposuistis et nullum dispersis monachis solatium regrediendi praebuistis. Quapropter ejusdem Rainaldi malitia magis multiplicatur et crescit. Haec vero idcirco mandare curavimus, quia ex iisdem dispersis monachis quidam ad nos venerunt flentes et ejulantes, alii litteras direxerunt lamentabiles, justitiam sancti Petri, nostramque consolationem pro tali injustitia requirentes. Unde supradicti Petri vestramque nostra auctoritate corroboramus sententiam, eumdemque Rainaldum ei consentaneos ejus anathematizamus, ipsumque coenobium, quandiu in eo manserit, interdicimus, et ut idem faciatis vobis mandamus.