EPISTOLA IX.
AUSONIUS PAULO. Ostrea nobilium coenis, sumptuque nepotum Cognita, diversoque maris defensa profundo, Aut refugis nudata vadis, aut scrupea subter Antra, et muriceis scopulorum mersa lacunis, Quae viridis muscus, quae dedecor alga recondit, Quae testis concreta suis, ceu saxa cohaerent, Quae mutata loco, pingui mox condita limo, Nutrit secretus conclusae uliginis humor, Enumerare jubes, vetus o mihi, Paule, sodalis, Assuefacte meis joculari carmine nugis, Aggrediar; quamvis curam non ista senilem Sollicitent, frugique viro dignanda putentur. Nam mihi non saliare epulum, non coena dapalis, Qualem Penelopes nebulonum mensa procorum, Alcinoique habuit nitidae cutis uncta juventus. Enumerabo tamen, famam testesque secutus, Pro studiis hominum semper diversa probantum. Sed mihi prae cunctis ditissima, quae Medulorum Educat Oceanus, quae Burdigalensia nomen Usque ad Caesareas tulit admiratio mensas, Non laudata minus nostri quam gloria vini. Haec inter cunctas palmam meruere priorem Omnibus ex longo cedentibus. Ista et opimi Visceris, et nivei, dulcique tenerrima succo, Miscent aequoreum tenui sale tincta saporem. Proxima sint quaevis, sed longe proxima multo, Ex intervallo: quae Massiliensia portu, Quae Narbo ad Veneris nutrit; cultuque carentia Hellespontiaci quae protegit aequor Abydi: Vel quae Baianis pendent fluitantia palis: Santonico quae tecta salo: quae nota Genonis: Aut Eborum mixtus pelago quae protegit amnis, Ut multo jaceant algarum obducta recessu; Aspera quae testis, et dulcia farris opimae. Sunt et Aremorici qui laudent ostrea ponti: Et quae Pictonici legit accola littoris: et quae Mira Caledonius nonnumquam detegit aestus. Accedunt, quae Byzantia subter Littora, et insana generata Propontidis acta, Promoti celebrata ducis de nomine, laudant. Haec tibi non vates, non historicus, neque toto Orbe vagus conviva loquor, sed tradita multis: Ut solitum, quotiens dextrae invitatio mensae Sollicitat lenem comi sermone Lyaeum. Haec non per vulgum mihi cognita, perque popinas. Aut parasitorum collegia Plautinorum: Sed, festos quia saepe dies partim ipse meorum Excolui, inque vicem conviva vocatus adivi, Natalis si forte fuit solemnis amico, Conjugioque dapes, aut sacra repotia patrum, Audivi: meminique bonos laudare frequentes.
(fama recens)