L.  Gregorii VII papae espistola ad Anselmum, monasterii Beccensis abbatem.--De celeberrima Anselmi fama.   (Anno 1079.) [MANSI,  Concil.  XX, 619.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, ANSELMO, venerabili abbati Beccensi, salutem et apostolicam benedictionem.
Quoniam fructuum tuorum bonus odor ad nos usque redoluit, quam dignas grates Deo referimus, et te in Christi dilectione ex corde amplectimur; credentes pro certo tuorum studiorum exemplis Ecclesiam Dei in melius promoveri, et tuis similiumque tui precibus etiam ab instantibus periculis. Christi subveniente misericordia, posse eripi. Nosti frater: si justi apud Deum praevaluit oratio , quid justorum? praevaluit equidem, imo impetrabit, sine dubio, quod petierit . Ipsius etiam Veritatis auctoritate cogimur hoc confiteri: Pulsate, inquit, et aperietur vobis, petite et accipietis . Pulsate simpliciter, petite simpliciter haec etiam quae sibi placeant. Simplex est ostium, simplex dator vult peti simplicia, et quae sibi conveniant: hoc modo aperietur, hoc modo accipietis, hoc modo justorum exaudietur oratio. Unde volumus tuam tuorumque fraternitatem assidue Deum orare, ut Ecclesiam suam, et nos ab instantibus haereticorum oppressionibus eripiat, et illos, errore dimisso, ad viam veritatis reducat. Querimoniam apud nos fecit quidem peregrinus de quodam converso tuo: Justus Dominus justitiam dilexit, aequitatem vidit vultus ejus . Imitare Dominum tuum, imitare magistrum, a quo habes doctrinam vitae. Praecipimus etiam et nos ut ei justitiam facias coram Huberto dilecto filio nostro, et amico tuo.
(Jac. V) (III Reg. XVII) (Matth.
VII, 7) (qui ei licet indigni praesidemus) (Psal. X, 8) (ut intelleximus)