EPISTOLA CONSTANTINI AD SYNODUM TYRIAM. (  Eus., Vit. Const., l.  IV,  c.  62.)  Episcopis suadet imperator ne Eusebius Caesarea abstrahatur. I. I.
Victor Constantinus Maximus Augustus, Theodoto, Theodoro, Narcisso, Aetio, Alpheo, et reliquis episcopis qui sunt Antiochiae.
Legi litteras a vestra sanctitate scriptas, et Eusebii collegae vestri prudens propositum magnopere laudavi. Cumque cuncta quae gesta sunt partim ex vestris, partim ex perfectissimorum virorum, Acacii et Strategii comitum litteris cognovissem, remque ut decebat accurate expendissem, scripsi ad populum Antiochenum, quid Deo acceptum et Ecclesiae congrum esset. Ejus epistolae exemplum his litteris subjici praecepi, ut et vos cognoscere possitis, quidam ego juris ratione provocatus scripserim ad populum Antiochenum, quandoquidem hoc litteris vestris continebatur, ut juxta populi et prudentiae vestrae suffragium ac voluntatem, Eusebius sanctissimus Caesariensium episcopus Antiochenae Ecclesiae praesideret, ejusque curam susciperet. Ac litterae quidem Eusebii, Ecclesiasticae legi maxime consentire videbantur. Convenit tamen ut nostra quoque sententia vestrae prudentiae innotescat. Etenim relatum est ad nos, Euphornium presbyterum civem Caesareae quae est in Cappadocia, et Georgium Arethusiorum civem, itidem presbyterum, quem Alexander ad hunc ordinem in urbe Alexandrina promovit, viros esse in doctrina fidei probatissimos. Placuit itaque significare prudentiae vestrae, ut hos viros, et alios quos ad episcopatum idoneos judicaveritis, in medium proferentes, ea decernatis quae apostolorum traditioni consentiunt. His enim praestructis, vestra prudentia juxta Ecclesiae regulam et apostolicam traditionem ita hanc electionem dirigere poterit, quemadmodum ecclesiasticae disciplinae ratio postulat. Divinitas vos servet, fratres carissimi. Νικητὴς Κωνσταντῖνος Μέγιστος Σεβαστὸς Θεοδότῳ, Θεοδόρῳ, Ναρκίσσῳ, Ἀετίῳ, Ἀλφείῳ, καὶ τοῖς λοιποῖς ἐπισκόποις, τοῖς οὖσιν ἐν Ἀντιοχείᾳ.