LXII.  Privilegio di Alessandro II conceduto ai canonici regolari di S. Frediano di Lucca, col quale mette rotto la difesa e protezione della santa sede i beni che essi possedono nelle Maremme.   (Anno 1068.) [  Memorie e documenti per servire all' istoria del principato Luccese.  Lucca, 1813, in-4º, IV, II, 144.]
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, canonicis ecclesiae Sancti Frigiani eorumque successoribus in perpetuum.
Quoties a nostris filiis illa poscuntur, quae ab aequitatis ratione non discrepant, illorum dignum est justis condescendere petitionibus, eorumque desideriis vera cordis sinceritate favere. Tunc namque nobis Dei nostri voluntatem conciliamus, si quod nobis, ratione dictante, impendi volumus, recte hoc aliis concedere minime dubitamus. Et si laicorum postulationibus saepissime larga et benigna mansuetudine annuimus, videlicet ut ab illis digne postulata largiamur; multo magis erga ecclesiarum nostrarum utilitatem, et clericorum ibidem Deo militantium devotissimum collegium, munificentissimos, et benevolos esse nos condecet, qui in ecclesiastici ordinis militia nobiscum divina operante clementia, uniti esse videntur. Quapropter ego Alexander sanctae et universalis Romanae Ecclesiae pontifex, et Ecclesiae sanctae Lucensis episcopus inclinati precibus vestris, et sperantes meritis et intercessionibus beati Frigiani apud tremendum Judicem adjuvari suscepimus sub defensione et privilegio apostolicae sedis quidquid in maritima ejusdem sanctissimi Frigiani Ecclesiae pertinere videtur, scilicet in rivo de Menthe , et monte Burli , et Castani, et a la Petra, et in monte presbyteri Joannis et Pungulini, et quidquid in aliis locis et vocabulis ab antiquis vetustioribusque hominibus habuisse memoratur. Ita sane, ut ab hac hora in antea consistant, et permaneant supradictae res in potestate vestra presbyteri, et diaconi, subdiaconi, sive etiam clerici, qui in praefata Ecclesia modo ordinati fuerint, et officium Dei ibi fecerint. Statuimus praeterea, et apostolica auctoritate sancimus, ut de jam dictis rebus praenominatae Ecclesiae, vel clericis ejusdem ecclesiae, seu loco beneficii ab ecclesia eas retinentibus, nullus praesumat aliquam inferre violentiam, aut molestiam facere, seu depraedari, vel aliquo ingenio diminuere; non aliquis successorum nostrorum, non dux, non marchio, non comes, vicecomes, capitaneus, castaldus, exactor, seu aliqua saecularis potestas, vel aliqua hominum magna, parvaque persona. Quod si aliquis, quod non credimus, diabolico instinctu, quod a nobis firmatum est infringere tentaverit, vel aliter permutare praesumpserit, vel contra jam dicta aliquid ausus fuerit moliri, timeat super se venturum omnipotentis Dei judicium, et conscius sibi tristetur de futura super eum Dei et sanctorum omnium maledictione. Insuper sciat se ex auctoritate beatorum apostolorum Petri et Pauli, et nostra, nisi resipuerit, perpetuo anathematis vinculo innodatum. At vero custos et observator hujus sacri nostri privilegii de coelesti super se ventura benedictione gratuletur, et post praesentis vitae spatium, accipiat perennis vitae bravium. Datum Lucae III Idus Octobris per manus Petri, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi ac bibliothecarii, anno VII pontificatus domni Alexandri II papae, anno videlicet Dominicae Incarnationis millesimo sexagesimo octavo, indictione VII.
[ f. Marthure] [Buruli]