EPISTOLA CCCXXV. EJUSDEM AD GRATIANUM ET VIVIANUM.
WILLELMUS Senonensis archiepiscopus, GRATIANO, et VIVIANO legatis.
In admirationem ducimur non modicam, quod onus quaestionis, quae super excommunicatorum absolutione vertitur, ita in nos transfundere voluistis, quod sicut ex tenore litterarum domini regis Angliae accepimus, sub umbra consilii nostri eidem regi proposueritis, vos posse a nota transgressionis excusari. Non enim in eo debuistis in nos culpam refundere, in quo nostram nemo valet incrustare sinceritatem. Verum quia in tam intima devotione et vinculo adeo indissolubili domino papae et Ecclesiae Romanae astricti sumus, ut nec sentire, nec quidquam consulere debeamus, ex quo Ecclesiae honori derogari, vel opinionis suae integritas violari videatur, discretioni vestrae nihil aliud audemus respondere, nisi quod nec fines mandati domini papae transgrediamini, nec in praesenti articulo quidquam velitis statuere, quod ecclesiasticae sanctioni, et Ecclesiae Romanae, imo generali totius Ecclesiae consuetudini videatur refragari, vel ad perniciosi exempli consequentiam in posterum valeat derivari, nisi forte aliud ex voluntate domini Cantuariensis acceperitis. Angelus consilii et fortitudinis sit vobiscum.