EPISTOLA XLIV. AD JUSTINUM AUGUSTUM.  Gratulatur cum ejus opera Constantinopoli pax vigeat, hoc ipsum Antiochiae et Alexandriae faciendum curet.
Hormisda episcopus Justino Augusto.
Lectis clementiae vestrae paginis, quae restitutam fidei concordiam nuntiabant, in divinae laudis canticum mens totius Ecclesiae laeta prorupit, quo canitur: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis . Hujus igitur fiducia hymni dignam fidelibus meritis gloriam felicitatemque praesumite. Neque enim te ita Deo placitum principem ad imperii verticem humanus tantum consensus evexit, te sibi divinus favor ante formaverat. Tradidit enim tibi Orientis imperium ut ejus operum fieres instrumentum; atque ideo ut hoc in te propheticum dictum jure conveniat efficiatis: Constitues eos principes super omnem terram; memores erunt nominis tui, Domine, in omni progenie et generatione . Etenim cum tibi sit Christianam pacem servare propositum, quis te dubitet a Christo esse dilectum ? Haec prima sunt vestri fundamenta principatus, Deum placasse justitia, et ascivisse vobis excellentissimae majestatis auxilia, dum adversarios ejus velut proprios comprimitis inimicos. Haec nimirum maxima reipublicae fundamenta sunt, hoc solidum invictumque robur. Neque enim humanis ictibus potest esse pervium quod est divinae gratiae firmitate vallatum. Testis est huic prophetica Scriptura; ait enim: Elegi David servum meum, oleo sancto meo unxi eum: manus enim mea auxiliabitur ei, et brachium meum confortabit eum . Contra autem frustra arma, frustra sibi copias quaerit, quem gratia superna destituit. Etenim veraciter scriptum est: Nisi Dominus custodierit civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam . Bellabis tu quidem divino tutus auxilio, excellentissime princeps, et tuae reipublicae jugo ferocissimarum gentium colla submittes; sed nulla victoria potest esse praestantior, quam quod humani generis hostem post quaesita tam longi temporis firmamenta subvertis. Enimvero caeterorum natura praeliorum distincta gentibus, regionibus terminata, cruore polluta; haec omne genus humanum palma complectitur, hunc omnibus regionibus imputabis triumphum; et quod divinae proximum pietati est, qui paulo ante ductu diaboli grassabantur, nunc ad propriae salutis effectum sine sanguinis effusione vincuntur. Durabit igitur hujus Christianae victoriae per aevum triumphus. Neque enim poterunt labe temporis aboleri, quae in sempiterna fidei stabilitate fundata sunt. Permanebit longe lateque vestrorum fama factorum, et sicut divinis designatur eloquiis, in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines terrae verba eorum . Et caeteris quidem bellis agros, urbes, oppida et, quod supremum est, subjectorum libertatem tueris, quae, mortalium usibus comparata, simili quadam mortalitate solvenda sunt. In hoc certamine vita ipsa defenditur, et quodammodo pro sempiternae beatitudinis arce pugnatur. Quocirca continuam tanti operis apparatus clementiae vestrae intentionem requirit. Facite ut nullum prorsus receptaculum eo quo rursus immanissimus hostis emergat inveniat; cunctis eum nudate praesidiis, et si quid usquam vestigiorum ejus reliquum est, id omne elementi remedio purgate: omne nequitiae germen funditus eruatur; adversa Deo stirps ad vivum usque resecetur, ne minus compressa iniquitatis radix venenata latius iterum virgulta diffundat. Quorsum haec? Quia superest adhuc vobis Alexandrinae atque Antiochenae et aliarum Ecclesiarum nullo modo negligenda correctio, in qua si suam curam clementia vestra immiserit, spes est quo auctore bona cuncta credimus incipi, eodem celeriter auxiliatore compleri. Commendamus praeterea legatos ab apostolica sede directos, et apud vestram fidem religionemque deponimus; quos ita perfectis omnibus pietas vestra dimittat, ut divinis vestrisque beneficiis ad apostolicam sedem plenam referant de Ecclesiarum omnium pace laetitiam. Quae scripta per Paulinum Romanae Ecclesiae defensorem famulum vestrae pietatis ingerenda transmisimus. Data VII idus Julii, Eutharico viro clarissimo consule .
(Luc. II) (Psal. XLIV) (delectum) (Psal. LXXXVIII) (Psal. CXXVI) (importabis) (Psal. XVIII) (quod absit) (anno Domini 519)