EPISTOLA XLVIII. URBANO  summo pontifici,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis servus, fidelium orationum munus.
Quia Gallicanarum Ecclesiarum pericula, quotidianarum pressurarum experimento cognoscimus, earumdem pressurarum onera sedi apostolicae relevanda notificari praeoptamus. Unde Remensem metropolim quondam matrem vestram, nunc autem filiam, sub omni celeritate vestris consolationibus refoveri, vestro auxilio fulciri postulamus, ne adversarius noster qui circuit quaerens quem devoret , electionem in domnum Manassem facta aliqua valeat versutia perturbare, aliqua perturbatione cassare . Non enim poterat illa Ecclesia inter omnes filios suos quemquam invenire sedi apostolicae magis devotum, suis utilitatibus magis necessarium, tum propter generis nobilitatem, tum propter morum honestatem. Quantum vero necessarium sit Romanae Ecclesiae, ut in praedicta sede devotum sibi ministrum substituat, non est meum vestram prudentiam instruere, quae novit eamdem sedem diadema regni habere, et omnibus pene Gallicanis Ecclesiis exemplum ruinae vel resurrectionis existere. Valete.
(I Petr. V)
[quoniam, ms. c. ] [ al., aliquando, ms. c. 
] [ al, quassare]