EPISTOLA III.
Charissimo domino suo LUDOVICO, excellentissimo regi Francorum, A. Antissiodorensis dictus episcopus, sic regnare ut Regi summo valeat placere.
Sublimitati vestrae gratias agimus de eo quod nuntium nostrum, qui ierat Senonas nuntiare vobis mala quae dominus de Firmitate terrae nostrae inferre non desinit, benigne suscepistis, et pacem, sicut regiam decebat majestatem, nobis de caetero conservari mandastis. Porro propter frequentes incursiones guerrarum, quae a longo tempore terram nostram vexare consueverunt, ita eam innumeris persecutionibus huc usque constat opprimi, ut pene nihil in eo remanserit, ipsamque ad paupertatem et inopiam redigi constiterit. Nunc vero Apogniacum et terram contiguam dominus de Firmitate et sui ita vexant et opprimunt, ut homines nostri ad culturam terrae egredi non audeant. Nam post mandatum vestrum, quod ei de conservanda nobiscum pace fecistis, nostram praesumpsit rapere praedam. His igitur consilium apponite. Nam si eorum malignitas impunita remanserit, nihil praeter culturas terrae et vineas forsitan nobis remanebit.