EPISTOLA CLXXVIII. A. AD WIBALDUM ABBATEM.  Gratias agit pro obtenta Thiebaldo praepositura Xantensi, petitque ipsius et imperatoris pro eo ad papam intercessionem adversus archiepiscopum Coloniensem.   (Anno 1149.)
Dilectissimo domino suo WIBALDO A. suae sinceritatis devotus famulus se per omnia.
Gratias Deo et domino meo et vestrae excellentiae refert intimus et fidelis vester dominus Xantensis Thiebaldus, quem vestrae creavit industriae perspicax effectus, et ego pro modulo meo pro ipso pedibus vestris cum multimoda gratiarum actione provolvor. Dabitis autem post irrigationem et incrementum, ne plantatio vestra eradicetur, si non fuerit fomentis necessariis adjuta. Dominus enim Coloniensis Romam in proximo proficiscens cum fratre Bonnensis F. eum gravare intendit, et si ipse gratiae domini papae sua pecunia conciliari possit, quia alia ipsi desunt patrocinia a praepositura Xantensi dominum Thiebaldum amovere disponit, et dominum F. eadem investire. Exoratam itaque dilectionem vestram, quae nunquam nos destituit, esse volumus, quatenus a domino meo rege vestra et nostra obtineat petitio, ut denuo nequaquam ruiturus confirmetur. Et si archiepiscopus quod postulat consecutus fuerit, ipsius protectioni auctoritate domini papae commendetur, ita ut si alterius electio Ecclesiae eum vocaverit in praepositum, interventu domini mei a domino papa promotio talis ei non negetur. Has vero litteras, quia non est scriba doctior, ut vestra discretio dictare non dedignetur, humiliter deposco, et sigillum aureum per praesentium portitorem una cum litteris cum festinatione transmittatis. De caetero acephalas non audemus mittere, quod tamen non sine causa fecimus.