DXXXVII.  Ad clerum et populum Toletanum.--Ut Muzarabes Toletano archiepiscopo pareant, et in caeremoniis ab eo non dissentiant.   (Anno 1145-53.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 678.]
Inobedientiae crimen quam grave, quantaque animadversione plectendum, creator omnium Dominus primi hominis obedientiam puniendo monstravit: et genus hominum in valle lacrymarum positum experitur. Significatum bene est, quod quidam qui Muzarabes nuncupantur, venerabili fratri nostro archiepiscopo Toletano obedientiam denegantes, ecclesias de manu laicorum recipiant; et in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis, tonsura quoque clericali et vestimentis, suam antiquam consuetudinem subsequentes, ab apostolica sede diversa sentire praesumant. Quia igitur apostolicae sedi tanta est a Domino collata potestas, ut quod pro sanis dogmatibus, fidelium moribus, Dominico tempore praescripsit, hodie teneatur acceptum; et quod illa repulit, hactenus inefficax habeatur: quanto magis quae ob reverentiam Catholicae fidei in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis instituisse dignoscitur, omni debent honore praeferri, et ab omnibus prorsus reverenter assumi? Universitati vestrae per praesentia scripta mandamus, quatenus eos districtius moneatis, ut in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis, a Catholica Ecclesia dissentire de caetero non praesumant, et memorato fratri nostro obedientiam debitam exhibentes, si in ipsius provincia remanere voluerint, ejus monita et praecepta reverenter suscipiant et observent.