EPISTOLA IX. AD HILDUINUM.
Excellentissimae nobilitatis viro, et cum summa veneratione nominando HILDUINO a Deo electo Patri et magistro, Frotharius episcoporum humillimus et omnis Tullensis Ecclesiae, canonicorum videlicet, et monachorum, virginum caeterorumque fidelium caterva sempiternae felicitatis in Christo salutem.
Perspicuum nobis est, paternitatem vestram ad utilitatem profectumque sanctae Ecclesiae nutu ordinante divino coelitus ordinatam, videlicet ut vestro patrocinio multi et temporaliter et spiritualiter foveantur, et in sancta religione diutissime conserventur. Quamobrem diversas hominum vos constat suscipere causas, et susceptas ad aures deferre imperiales, ut ob hujusmodi laborem et studium sempiterna vobis augescat merces et praemium. Quocirca et nos quoque suppliciter flagitamus ut diutius ad ornamentum sanctae Ecclesiae conservemini, et familiae Christianae proficuum jugiter praebeatis gaudium. Sciat itaque celsitudo vestra, nos his diebus concilium subditorum nostrorum convocasse, et pro salute cordis ac corporis vestri missas et psalteria decantari fecisse, quod et crebrius agere ob felicitatem vestri et debemus et cupimus. Vos autem nostri solita pietate reminiscamini, et causam necessitudinis atque utilitatis Ecclesiae nostrae, quae vobis nuper significata est, si competens adfuerit locus, domno imperatori significare non dedignemini, scilicet de duobus mansis ad basilicam beati N . . . pertinentibus, et quondam de possessione beati Stephani subtractis: quos ille tenet, qui imbecillitate corporis praegravante nec ad militiam valet egredi, nec ad palatium quoque deservire. Quae possessiuncula, si vestrae clementiae libet ut in jus debitum reddatur, secundum constitutionem vestram, ejusdem praefato possessori vel per praestariam, vel per beneficium valet restitui. Tandem ut domus Dei non amittat quod ei juste debetur et competit. Sunt quoque et alio loco sex mansi aliae basilicae in honore beati N . . . constructae adjacentes, sed et alii quadraginta ecclesiae beati N . . . . pertinentes, eodem modo de jure ecclesiae nostrae dudum subtracti, de quibus dissitudine priscae constitutionis inolescente, nec census solvitur ullus. Hinc igitur vestra vigilet pia sollicitudo, ut quod olim juri ecclesiastico juste mancipatum est, per vestram providentiam illuc tempore congruo redhibeatur perpetuo possidendum, ita duntaxat ut nec ecclesia rebus debitis defraudetur, nec possessores earum eadem possessione priventur. Nunc tamen ne nostrae parvitatis petitio vestrae celsitudinis auribus oneri existat, tantum de praedictis duobus mansis modo laborare dignemini. De reliquis, cum ad vestram sublimitatem devenero, et eorumdem seriem testamentorum vestrae industriae liquidius propalavero, hinc inde qualiter visum vestrae serenitati fuerit, agere quibit. Sed et cum de iisdem aliquid loqui vobis placuerit, si illum fidelem vestrum, amicum nostrum, vobiscum assumpseritis, per omnia vestris ex hoc obsecundabit obsequiis. Taliter hinc vestra agat prudentia, qualiter in vestra tuitione filii vestri confidimus. Paternitatem vestram nostris jugiter suffragantem profectibus coelestis protectio usquequaque muniendo gubernet, et sempiterno vigore prospere valere concedat.
[desuetudine]