EPISTOLA CCCXV. WIBALDI ABBATIS AD ARNOLDUM ELECTUM COLONIENSEM.  Laetatur de rebus ejus prosperis. De pace cum episcopo Leodiensi facienda. Hortatur ut iter Romanum non differat, et legatos sedis apostolicae Coloniam transeuntes suscipiat honorifice.   (Anno 1151.)
Reverendissimo Patri suo et domino ARNOLDO, sanctae Coloniensis Ecclesiae venerabili electo, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium
Quod res vestrae prosperis successibus, Deo eas augente, provehuntur, et pax a nobis diu desiderata per vestram industriam, compressa latronum audacia, reformatur, duplex nobis laetitiae exstat materia, tum quia nostris temporibus, qui jam fere a bonis desperavimus, haec fiunt, tum quia ab experientia vestra, quam a longis retro temporibus diligere et laudibus ornare studuimus, haec fiunt. Sed positis nobis in nostra veteri nemorum solitudine, rarius haec gaudiorum vota ad notitiam perveniunt. Eadem die qua frater Hillinus ad nos a vobis rediens pervenit, venerunt ad nos plures de religiosis abbatibus Leodiensis episcopatus prope monasterium nostrum orantes enixius ut, omissa interim injuria, quam tum a domino Leodiensi episcopo, tum a comite Namurcensi et operibus et verbis gravem frequenter accepimus, de pace inter ipsos componenda tractaremus, et quia dominus episcopus in vicinio erat, pollicentes tam honestis viris operam nostram, pro eodem verbo pariter convenimus. Itaque ex ipsius beneplacito dies usque in proximum Sabbatum praefixa est, quando religiosi et sapientes viri de toto episcopatu conveniant, et ad pacem terrae, si ita summae Divinitati complacuit, omne studium et diligentiam adhibeant. Quia igitur rebus publicis ad praesens impliciti sumus, de nostro ad vestram praesentiam adventu, sicut mandastis, certum vobis in instanti responsum reddere non possumus. Super hoc autem, quod nobis vestra celsitudo notificare dignata est, quod universalis Ecclesiae vestrae consilio iter vestrum ad dominum papam hoc tempore distulistis, nihil contra niti vel obviare praesumimus, cum rerum eventus eorum commoda respiciat, qui sunt sententiae auctores. Verumtamen, quia unusquisque in suo sensu abundat, nobis, qui frequenter horribilibus periculis jactati sumus, et praecipue periculis in falsis fratribus, cum de summa dignitatis obtinendae agitur, nihil satis festinari posse videtur, quoniam cum ad ardua tenditur, non solum regressus, sed etiam mora non immerito formidatur. Paternae siquidem regulae et sanctissimis diffinita consiliis vetant sedem metropolitanam ultra trium mensium spatium viduatam manere, quod vestram eruditionem plenius recognoscere non ignoramus. Praeterea, legati Romanae Ecclesiae ad has partes veniunt, causam Trajectensis electionis terminaturi, et videat Ecclesia vestra, cujus vos consilium sequi condecet, qualiter in urbe vestra iidem legati in hoc rerum statu suscipiantur, et ad eamdem litem decidendam sicut decet Romanam et Coloniensem Ecclesiam et vestrae personae dignitatem teneantur. Circa festum beati Bartholomaei apostoli versus Saxoniam nos transituros speramus, et ubi tunc vestrae discretioni placuerit, vobis colloqui et subservire parati erimus.