IV.  Nicolaus II pontifex confirmat erectionem capituli B. Mariae Virg. ad Gradus, Coloniae Agrippinae, quod est  XX  canonicorum collegium, a S. Annone Coloniensi archiepiscopo fundatum, multisque praediis a B. Richeza Poloniae regina dotatum.   (Anno 1059.) [MIRAEUS,  Opp. diplom.,  IV, 3.]
NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri ANNONI, archiepiscopo Coloniensi, perpetuam in Domino salutem.
Pontificii apostolatus nostri est, universali vigilantia omnibus ecclesiasticis negotiis utiliter prospicere; religiosorum tamen locorum utilitatibus summam sollicitudinem pia devotione impendere. Quam cum omnibus generaliter debeamus, specialiter tamen assensum praerogativae dilectionis erga reverentiam fraternitatis tuae semper habere optamus. Quocirca, dum omnibus justis petitionibus debeatur facilis assensus, suggestione benignitatis tuae promptus charitatis nostrae exhibetur affectus. Itaque secundum amorem petitionis tuae ecclesiam B. Mariae matris Domini nostri Jesu Christi, sitam inter muros urbis Coloniae in loco qui vocatur ad Gradus, quam pia devotio tua construxit et ad omnipotentis Dei honorem, atque animae perpetuam mercedem, possessionibus ac rebus interius et exterius ditavit, sub apostolicae defensionis tutela recipimus. Apostolica nihilominus auctoritate confirmamus eidem ecclesiae quidquid et tuae devotae religionis intentio divini zeli fervore hactenus contulit, scilicet Blisenna, Wissa, Unckelo, Heigenbach, Elinke, Flamnersheimb, et antecessor tuus Hermannus archiepiscopus eidem ecclesiae exaedificandae, de caeterorum possessionibus acquisivit, et quod tua industria, Richesae et cohaeredum acquisivit Meckenichem, Cloteno, Demunderedo, Assela, et decimationem in Saxonia, quae feudum Henrici fuit, et quidquid in futurum quocunque modo divinis vel humanis legibus congruo tua charitas et quorumcunque fidelium acquirere poterit. Statuimus itaque, per hujus nostri privilegii decretalem paginam, ut nulla unquam cujuscunque dignitatis, gradus vel ordinis magna parvaque persona audeat et praesumat ipsam ecclesiam aut religiose famulantes ei ullo modo inquietando molestare, aut de suis mobilibus vel immobilibus, temerario ausu discutere, quoniam dignum est ut qui continuo obsequio in Christi solius militia exercitantur, indeficientis nostrae inspectionis salubri munimine protegantur. Unde auctoritate Patris, et Filii, et Spiritus sancti, et beatorum apostolorum principum Petri et Pauli, affectui sanctae devotionis tuae, charissime confrater, gratanti animo annuentes, statuimus, et sub interpositione perpetui anathematis ac divini judicii observatione praecipimus ut tua et haec nostra eadem, ad augmentum praefatae ecclesiae perpetualiter confirmanda, statuta, inviolata permaneant. Si quis igitur, quod non optamus, hujus nostrae decretalis privilegii paginae temerario ausu violator existere, et sanctae sedis apostolicae contumaci rebellione decreta corrumpere praesumpserit, sciat se perpetuae maledictionis anathemate damnandum, et cum diabolo et satellitibus ejus aeterni ignis incendio cremandum, nisi forte resipuerit, et Deo et praedictae ecclesiae condigne satisfecerit. Qui vero pia devotionis intentione conservator exstiterit, peccatorum suorum omnium, precibus beatorum apostolorum principum, consequatur veniam, et cum omnibus divinae legis observatoribus, aeternae beatudinis promereatur gloriam. Scriptum per manum Octaviani, sacri scrinii et sanctae Romanae Ecclesiae notarii, Kalendis Maii, indictione XII, anno Domini nostri Jesu Christi 1058, per manus Humberti sanctae Ecclesiae Silvae Candidae episcopi et apostolicae sedis bibliothecarii, anno primo pontificatus Domini papae Nicolai secundi, indictione duodecima.