EPISTOLA XLIX.  Abbati  ,  ut misericors sit in fratres qui misericordiam postulabant .  Quam ut poenitentibus impetret, arripit occasionem Paschatis mox celebrandi, et exemplum Petri et Magdalenae, qui reatus sui gratiam a Domino poenitentes obtinuerunt.
Pascha Domini est. In eo et Israel de Aegypto, et animae justorum de tenebris exierunt. Illuxit nobis haec dies ad usum, si die utamini ad exemplum. 158 Pascha etenim transitus, ut nostis, interpretatur. Pascha igitur est transire in patrem de judice, Pascha est transire in unitatem de conscissione, ad osculum de discordia, ad misericordiam de virga: Fratres qui peccaverunt in vos, in tenebris adhuc sedent, manducantes panem doloris, et aquam tristitiae bibentes. Percussum satis est quidquid in eis Aegyptum sapiebat. Satis erubuit Sidon in ignominia sua, satis poenarum dedit. Clamant post vos, clamant post nos. Si misericordiam ignoramus, humanae salutis viam perdidimus certiorem. Petrum negantem, qua hora flevit, Christus respexit. Nullo se intervallo comitata sunt, et lacrymae peccatricis, et indulgentia Salvatoris. Doceat itaque nos praesens festivitas ad fratres, qui monasticum suspirant conventum, misericordiae passu transire, carbones super capita eorum congesturi, si non vincamini a malo, sed vincatis in bono malum.