EPISTOLA CCXXXVIII. AD PAROCHIANOS S. PAULI.
G., Dei gratia Londoniensis episcopus, dilectis sibi in Domino universis ecclesiae Beati Pauli apostoli parochianis et filiis, clericis et laicis, salutem, gratiam et benedictionem.
Scribentes charitati vestrae, dilectissimi, vobis ad memoriam beatum illico Paulum apostolum hac mente reducimus, ut ob Domini nostri Jesu Christi et ejus Apostoli reverentiam et gratiam, ad ipsius Ecclesiam respiciatis, et ejus necessitati, quae satis omnibus innotuit, prout vobis Dominus inspiraverit, benigna devotione subveniatis. Quae a multo jam tempore fundata, et vestris eleemosynis magna jam sui parte constructa, tot sumptus exigit et haurit expensas, quod quia per nos subministrare non possumus, nisi ferat opem vestra benignitas, de caetero providere recusando desperabimus. Quia vero quod inutiliter conatur unitas, hoc saepius efficaciter adimplet universitas, si vos adjutores habuerimus, spem bonam concipimus, ut in diebus vestris diu protractum opus, Domino per vos manum misericorditer apponente, completum videatis. Agatis itaque, et patrono vestro et advocato optimo, beato videlicet Paulo, devotum praestetis obsequium, ut ei domum construendo in terris, beatam ejus interventu mansionem obtineatis in coelis. Id, quaeso, prae oculis habeatis, quod patronus vester et apostolus Paulus plus omnibus apostolis laboravit, qui ut mundum infidelitatis purgaret errore, semel ob Christum lapidatus est, quinquies flagellatus, ter virgis caesus, et post innumera pericula quae terra marique sustinuit, Romae tandem pro Christo gloriosam sustinens passionem, gladio consummatus est . Hoc vobis patrono gaudendum est, sub tanto gratulandum advocato. Qui licet ecclesias orbe toto plantaverit, fide mundum illuminaverit, sedes sibi tamen episcopalis nusquam, ut audivimus, in terris posita est, praeterquam hic inter vos, ubi in ipsius venerationem et sempiternam memoriam fundata est Ecclesia, et episcopali dignitate, Domino vobis hoc misericorditer et specialiter praevidente, sublimata. Habetis itaque beatum Paulum apostolum episcopum animarum vestrarum, qui de manu Domini id specialiter suscepit officii, ut in carne viventes, vos oratione sua sancta muniat et defendat et cum exuti carne fueritis, vos perducat ad thronum Patris. Utar ad vos ipsius verbis. Ait enim: Noli errare: Deus non irridetur. Quae enim seminaverit homo, haec et metet . Audite magistrum vestrum, audite sanum et suscipite consilium: « Seminare nunc potestis, quod in aeterna vita suscipiatis. Nunc hiems est, tempus sementis jaciendae nunc est, hora vobis oculos extrema si clauserit, non jam seminandi tempus erit. Cum januam post se clauserit sponsus, fatuarum jam virginum clamor inanis erit. » Audiamus igitur episcopum nostrum sic exhortantem: « Ergo dum tempus habemus operemur bonum ad omnes . Misericordiae tempus quod nunc est, injustitiae tempus impingit. Qui misericordiam in praesenti non exhibet, a Domino justitiam tunc exspectet. Ad vos itaque recurrentes, charissimi, vestrum attendatis initium, consideretis cursum, prospiciatis et exitum. Materni vos uteri primo conclusit angustia, postmodum nudos et in hunc mundum nihil praeter peccatum inferentes, excepit haec vita arcta sepulcri, deinceps coarctabit mansio, ad ultimum suscipiet procul dubio aut inferni, quod absit! latitudo, aut coeli altitudo. Indicibilis est homini in hac vita, tam inferni deorsum miseria, quam quae sursum est in coelis beata gloria. Supra linguam est, quod electis et reprobis utrimque paratum est. » Agat ergo discretio vestra, charissimi, ut juxta quod monet episcopus vester et apostolus Paulus, viam declinetis inferni, et juste et sancte vivendo pertingatis ad gaudia coeli. Monet vos per nos episcopus vester, ut corporum vestrorum vasa munda et honesta custodiatis, ne sanctum a vobis Spiritum qui haec sibi in templum vindicat, vivendo turpiter abigatis. Misericordiae partibus insistatis, ne his, quod absit! omissis, a Domino judicium sine misericordia in verbo nimis aspero die illa sentiatis . Ad ecclesiam beati Pauli Patris et episcopi vestri, pietatis oculos habeatis, et ei et annua et ultima in fine vestro beneficia singuli conferentes ipsum vobis arctissime beneficiis praestitis obligetis, ut protectioni vestrae et saluti invigilet, et pauca quae nunc datis in tempore, a summo largitore Domino Jesu, vobis in centuplum restitui impetret in aeternitate. Omnibus vero qui ecclesiae beati Pauli apostoli aedificandae et conservandae, de suo quidquam annuatim et in fine suo contulerint, si septem vel amplius annorum poenitentia onerati sunt, nos de misericordia Salvatoris Jesu Christi, et ipsius beati apostoli confidentes, annis singulis 40 sibi dies relaxamus et intra parietes ecclesiae divinis interesse concedimus, excepto quod una Quadragesima in singulis septem annis foris sint, et sic jejunia compleant. Quia vero in missarum celebratione sancta nobis summa salvatio est, totius synodi nostrae consensu et firma et certa promissione statuimus, ut pro omnibus qui fraternitatem hanc susceperint et servaverint, ab uno quoque sacerdote totius episcopatus beati Pauli, triginta missae cantentur, pro his qui adhuc in carne sunt, quindecim, et pro his quindecim qui decesserunt. In ipsa etiam ecclesia beati Pauli, singulis septimanis missas duas, unam pro vivis, alteram pro fratribus jam defunctis celebrari, totius capituli nostri consensu statuimus. Adjicientes etiam, ut si quis fratrum ecclesiae beati Pauli, ut exigentibus peccatis saepe contingit, morte praeventus in eum casum inciderit, pro quo defunctis in locis sacris sepultura negari solet, nihilominus tamen, tanquam frater et adjutor ecclesiae beati Pauli suscipiatur, in loco sacro sepeliatur. Ne vero liberalitatem vestram et gratuitam hanc donationem vobis in necessitatem quandoque redigendam suspicetis, omnes a quidquam dandi necessitate et consuetudine praesenti scripto absolvimus, ne quid hujusmodi a vobis quasi debitum exigatur; sed gratuito praestitum a Domino vobis in illa die in centuplum retribuatur. Amen.
(II Cor. XI) (Galat. VI) (ibid.) (Jac. II)