320  EPISTOLA XII.  Rudolphus Gregorio X pontifici maximo gratias agit quod cancellarium ablegatum suum benigne audierit, promittens se semper in omnibus Ecclesiae Romanae obsequentissimum filium futurum.   (  An. Dom. 1274, cod. Rud.  XII.)
ARGUMENTUM.--Rudolphus Gregorio X quod in consistorio Lugdunensi Ottonem legatum suum benigne audierit, uberrimas gratias agit; filialem in omnibus obedientiam promittit; Terrae sanctae, ubi paterni cineres quiescunt, valido praesidio se subventurum pollicetur. Cum eo colloqui se vehementer cupere de pace inter Christianos componenda. Suam controversiam cum Sabaudiae comite, interprete utrinque misso, arbitrio pontificis delegatum iri. Principes omnes, barones, et caeteros per Alemanniam sibi morem gerere; ac se mandatis pontificiis omnino pariturum esse significat.
Pater patrum amantissime, a cunctis filiis hominum super omnia qui sub nostrae mortalitatis vivunt habitu reverende, in vestrae assurgentes laudis praeconium, non quas tenemur, sed quas possumus actiones referimus uberes gratiarum pro eo quod sincerae nostrae devotionis propositum, seu promptitudinem per virum utique commendabilem N. in vestrae sanctitatis fratrumque vestrorum praesentia expositam, et oblatam audistis clementius, et propositis benignius intendistis solitae gratia pietatis. Propter quod nos in solidati persistentes propositi corde, pura , non ficta conscientia, ad honorem Dei et exaltationem Romanae Ecclesiae semper ultronei volumus totis conatibus inveniri, omnes ecclesias et personas ecclesiasticas favoris continuatione confovere, in exhibenda justitia ipsis fore faciles, et in conferenda gratia, prout honorem decet imperii, liberales, ad universalem orbis pacem omni nisu oriturae radicem discordiae medullitus evellere, in cavendaque 321 dissensionis materia sedis apostolicae placitis et mandatis filialiter obedire. Gerentes ferventi spiritu in mentis desiderio, illi Terrae sanctae vestrae bonitatis consilio nobis, seu auxilio suffragante, quam unigenitus Dei Filius multiplici beneficio omnibus mundi partibus praetulit, ipsamque consecrando, aspersione sui sanctissimi sanguinis rubricavit, tam potenter quam patenter succurrere, quod Dei populus per multa tempora ab hostibus crucis Christi afflictus pariter et constrictus ad Christi gloriam sepulcrum Domini intrepide valeat visitare. Ad quod ardor desiderii in nobis eo vehementius accenditur, quo naturalis genitoris nostri ossa, ob crucifixi gloriam, extra natale solum peregre inibi quiescentia, sollicitius quotidie in nostris cordibus revolvuntur: et quis prohibere poterit filium ex intimis cordis concupiscere in paterno tumulo exsulem pro eo fieri, qui exsilio et miseriae se tradidit delitiis affluens paradisi? Inter caetera vero desiderantius concupita desiderium est indefessum una vobiscum habere colloquium, et tractatum, qualiter pax jamdiu disperdita inter Christicolas reformetur. Super omnibus tractatibus per vestrae mellifluae pietatis dulcedinem cum nostro cancellario habitis, offerentes animam, corpus, honores, res et omnia nostra ad vestrae beneplacita sanctitatis. Et ut verbo consonet operis gratitudo, beatitudinis vestrae pedes devotis osculis, cum vobis placuerit, volumus contingere, ac facie ad faciem personae vestrae sanctissimae perfrui visione. Ad haec super controversia, quae inter nos ex parte una, et clarissimum comitem Sabaudiae fidelem vestrum ex altera vertitur, amicabiliter, vel justitia mediante, sine strepitu sopienda, taliter 322 ambo convenimus, quod nos unum, et ipse comes alterum viros idoneos ad vestram curiam transmittemus, qui nos concordandi adinvicem habebunt plenariam potestatem. Ipsis vero non valentibus in unam concordare sententiam, ambo promittimus bona fide verbo arbitrii vestri stare, certam habentes in Domino fiduciam, quod ex quo post Deum, ad nullum alium quam ad vos et sacrosanctam Romanam Ecclesiam habere volumus refugium seu respectum, quod omnia nostra negotia tanquam dilectissimi filii semper habeatis paternaliter commendata. Et ut prosperorum successuum nostrorum auspicia vos nunc non lateant, vobis praesentibus notum fiat, quod principes, barones, civitates, castra, et alia bona sacri imperii per Alemanniam nostrae obediunt unanimiter ditioni. Supplicamus itaque vestrae sanctissimae pietati, quatenus dictis N. credentes ministerio vivae vocis nobis dignemini patefacere vestrae beneplacita voluntatis .
(Ottonem praepositum)
[insolidati] [corde
puro] [patienter] [quo]