II. GREGORII PAPAE V PRIVILEGIUM PRO ECCLESIA CAMERACENSI.  (Anno 996.) [Apud Mansi  Concil.  XIX, 218]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio HERLUINO, sanctae Cameracensis Ecclesiae antistiti, suisque successoribus in perpetuum.
Curae pastoralis officium, summae sedis dignitas, qua nos, licet indigni, utimur, compellit nos non solum nobiscum manentia, verum etiam longe posita sanctae Dei Ecclesiae mysteria, Christo annuente, vigilanti sollicitudine custodire et gubernare. Quoniam vero, sicut omnibus pene notum est, interveniente hac re quae inter Arnulfum Remensis Ecclesiae archipraesulem, et Gerbertum invasorem ejus, excrevit, idem praedictus Herluinus praesul, illorum odiis, Remis canonico more consecrari nequivit, ejus consecratio ad apostolicam sedem usque ad nos haud injuste pervenit. Quem consecrantes, lacrymabilem ab eo querimoniam audivimus, scilicet quod tempore antecessorum suorum idem episcopium multipliciter a malignis hominibus depraedatum sit. Unde et nos humillime imploravit ut nostra apostolica auctoritate aliquod ei subsidium contra inimicos sanctae Ecclesiae daremus. Cujus precibus annuentes, per istud nostrae apostolicae auctoritatis privilegium sancimus ut nullus dux, marchio, comes, vicecomes, seu aliqua magna vel parva persona, dehinc praenominatae Ecclesiae loca invadere seu depraedare praesumat. Quod si praesumpserit, sciat se a nobis, Christo auctore ac B. Petro apostolo, anathemate illigatum, quousque praedictae sedis antistiti satisfecerit, vel, Romam veniendo, se ibidem purificaverit. Hoc quoque nobis similiter intimatum est, quod obeunte episcopo vel caeteris sacerdotibus praedictae sanctae Cameracensis Ecclesiae, aliqui diabolico repleti spiritu soleant res ecclesiasticas, quas vel episcopus, sive etiam sacerdotes reliquerint, diripere ac devastare. Quibus itidem apostolica censura ne hoc amplius agere praesumant interdicimus. Quod si fecerint, cujuscunque sunt ordinis vel dignitatis, sciant se anathematis vinculo perculsos, quousque hoc digna satisfactione correxerint. Illud quoque magnopere praeoptamus ut fratres in coenobio ejusdem ecclesiae commanentes, cunctaeque congregationes ad eam pertinentes, quidquid juste ac legaliter possidere debent, sine aliqua diminutione firmiter teneant atque possideant, ut temporalibus praesidiis sufficienter adjuti sine murmuratione, sempiterna fiducialius appetere valeant. Insuper eidem Herluino episcopo suisque successoribus in perpetuum per hanc nostri praecepti paginam concedimus et confirmamus ut nullus dux, marchio vel comes, seu alia quaevis magna vel parva persona, aliquem districtum, sive judicium vel aliquod placitum in aliquo loco saepe nominati episcopii tenere audeat, nisi ab ejusdem sedis episcopo licentiam acceperit vel invitatus fuerit: sed liceat sibi de suis quemcunque voluerit, ad id officium peragendum ordinare. Si quis autem, quod non optamus, hujus nostri apostolici privilegii violator exstiterit, sciat se cum Juda traditore et apostaticis angelis aeterno igne concremandum. Qui vero curator et observator fuerit, benedictionem et gratiam, et indulgentiam peccatorum suorum ac vitam aeternam a Christo Salvatore nostro consequi mereatur. Amen. Scriptum per manus Petrisgionis notarii et scriptoris sanctae Romanae Ecclesiae, in mense Maio et indict. nona. In Christo bene valete. Anno I pontificatus domni Gregorii summi pontificis et universalis Ecclesiae papae, imperii vero domni Ottonis Tertii imperatoris anno undecimo.