CDXCIV.  Clerum episcopatus Olomucensis contra prohibitionem episcopi sui divina celebrantem arguit, monetque ad obedientiam et reverentiam sui episcopi.   (Circa annum 1141, April. 1.) [BOCZEK,  Cod. diplom.,  t. I, p. 214.]
INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, abbatibus canonicis, et clericis per Olomucensem episcopatum constitutis.
Quod vos de beati Petri et nostra gratia minime salutamus, non nostrae severitati, sed vestrae potius inobedientiae et praesumptioni est ascribendum. Audimus enim, quod tamen valde dolemus, vos in tantam insaniam prorupisse, quod contra prohibitionem venerabilis fratris nostri Henrici, episcopi vestri, divina officia celebrare praesumitis et excommunicatos suos recipere et sacramenta ecclesiastica, quae Dei sunt, cum eis communicare nullatenus formidatis. Quod quam exsecrabile sit, quantum animarum vestrarum saluti contrarium, sanctorum Patrum decreta manifeste declarant. Ait namque Calixtus papa inter caetera: Excommunicatos a sacerdotibus nullus recipiat, nec cum eis in oratione, aut cibo aut potu, aut consilio communicet, nec ave eis dicat, quia quicunque in iis vel in aliis prohibitis scienter excommunicatis communicaverit, juxta apostolorum institutionem et ipse simili excommucationi subjaceat. Ab his ergo clerici et laici se abstineant, qui eadem pati noluerint. Item ex Carthaginensi concilio. Qui communicaverit vel oraverit cum excommunicato, si laicus est, excommunicetur; si clericus, deponatur. Quae cum ita sint, per apostolica scripta universitatem vestram monemus et monendo praecipimus, ut de tantis excessibus praefato fratri nostro, episcopo vestro, digne satisfaciatis, et ad ipsius obedientiam et reverentiam cum omni devotione humiliter redeatis; alioquin excommunicationis vel depositionis sententiam quam in vos canonica aequitate promulgaverit, beati Petri principis apostolorum, et nostra auctoritate firmabimus. Datum Laterani Kalendis Aprilis.