XLVII.  Monasterii Bellelagiensis protectionem suscipit possessionesque ac jura confirmat.   (Velletri, Mart. 19.) [HUGO,  sacri et canonici ordinis Praemonst. Annales,  t. l, Probat., p. 217.]
LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati monasterii de Bellelaia ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis in perpetuum.
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, ne forte cujuslibet temeritatis incursus aut eos a proposito revocet, aut robur sacrae religionis infringat. Quapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam de Bellelaia, in qua divino mancipati estis obsequio, ad exemplar praedecessorum nostrorum felicis recordationis Innocentii et Eugenii, Romanorum pontificum, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus, imprimis siquidem statuentes ut ordo canonicus, qui secundum Deum et beati Augustini Regulam, atque institutionis Praemonstratensis formulam, in eadem ecclesia institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum aut principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo praefata ecclesia sita est cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam de Thuvenna cum capella de Reconvilber cum earum appenditiis, tam dote quam decimis; ecclesiam de Boecurt cum curte ejusdem loci et aliis suis appenditiis; ecclesiam Sancti Ursicini de Nugerol cum curte quam ibidem habetis, et aliis appenditiis suis, Salmuris curtem cum vineis; Corceles et Marves, Cascale cum agris, Loueresce et Taragna, allodium in agris et pratis, allodium Manegoldi militis apud Belvilar et apud monasterium, allodium de Vernath, tam in silva quam in agris et pratis; allodium de Fornas, curtem de Racina cum appendiciis suis, curtem de Corcelum cum appendiciis suis apud Divilier, allodium apud de Laimunt, allodium apud Corfawre, allodium apud Sonillier, allodium apud Wingelies, allodium Chunegundis apud Zazingeim, allodium Fridelvonnis apud Bethelaica, allodtum Cononis apud Corginnart, allodium apud Villar, allodium apud Buires, allodium, curtem de Montagis cum appenditiis suis apud Chouna, allodium, monasterium de Grangurt cum appenditiis, videlicet allodio de Cordemasche; curtem de Langier cum appenditiis suis, curtem de Girevilar cum appenditiis suis, allodium apud Althorielie cum omnibus eorum pertinentiis. Sane novalium vestrorum quae propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere praesumat. Liceat quoque vobis clericos vel laicos e saeculo fugientes, liberos et absolutos, ad conversionem recipere, et eos absque contradictione aliqua retinere. Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum, post factam eodem loco professionem, fas sit absque abbatis sui licentia de eodem loco discedere; discedentem vero absque communium litterarum cautione nullus audeat retinere. Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis januis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce divina officia celebrare: chrisma vero, oleum sanctum, consecrationes altarium seu basilicarum, ordinationes clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a dioecesano suscipatis episcopo, si quidem catholicus fuerit, et gratiam atque communionem apostolicae sedis habuerit, et ea vobis gratis et absque gravitate aliqua voluerit exhibere. Alioquin liceat vobis quemcunque malueritis adire antistitem, qui nimirum nostra fultus auctoritate, quod postulatur indulgeat. Prohibemus etiam ut nullus, praeter Basiliensem episcopum, ipsius loci advocatiam occupare praesumat. Sepulturam praeterea ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen justitia illarum ecclesiarum a quibus mortuorum corpora assumuntur. Obeunte vero te, nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Augustini Regulam providerint eligendum. Paci quoque et tranquillitati vestrae paterna sollicitudine providere volentes, auctoritate apostolica prohibemus ut, infra clausuras locorum seu grangiarum vestrarum, nullus violentiam, vel rapinam seu furtum committere, ignem apponere, seu hominem capere vel interficere audeat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum fas sit praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum digna satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Lucius catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Petrus Tusculan. episcopus. Datum Velletri per manum Alberti S. R. E. presbyteri cardinalis et cancellarii, XIV Kal. Aprilis, indictione XIV, Incarnat. Dominicae anno 1181, pontificatus vero domini Lucii papae tertii anno primo.
(quod absit!)