XXVIII.  Bulla S. Leonis IX, pro S. Deodato in Vosago.--Redux a concilio Moguntino, varia sancti Deodati canonicis concedit privilegia.   (Anno 1049.) [Martene,  Thes. Anecd.  I, 169.]
LEO episcopus, servus servorum Dei, tibi, S. Deodate, et per te servientibus tuis, quicunque in ecclesia tua tibi pro tempore servierint in valle sita, quae dicitur Galilaea, perpetuam in Domino salutem.
Quia divinae dignationis nutu, non nostris meritis exigentibus, de Tullensi sede ad omnium sedium primam, videlicet apostolicam demigravimus, necesse habemus omnibus omnia esse, omnibusque benefacere, sed illis vel maxime locis qui ad cultum Dei et divina officia a Christi fidelibus sunt constructa. Quapropter, cum rediremus a synodo Moguntina, quam pro statu Germanicae et Gallicanae Ecclesiae disposuimus celebrare, ubi contigit nos ad ecclesiam tuam, S. Deodate, venire, sitam in valle Vosago quae dicitur Galilaea, ducti amore tuo, dum adhuc Tullensis episcopatus vacaret ab episcopo, dignum duximus indulgere beneficium servitoribus tuis qui pro tempore fuerint, census scilicet et oblationes quas illic confluentes populi ad remedium animarum suarum altari dederint, sive regio munere seu reliquorum fidelium oblatione, tam in sacris voluminibus donariisque et ecclesiasticis ornamentis, quam in his quae deinceps inibi servientes Deo proprio labore addere potuerint, amodo eas oblationes fratres in commune habeant. Et, quandocunque praelatus ejusdem Ecclesiae a Deo fuerit vocatus, quem illa congregatio ex sese unanimiter elegerit, praepositus subrogetur, et ad altaria benedicenda, vel sacros ordines principiendos quem voluerint epsicopum expetant, nullaque Ecclesia quidquam separare vel auferre ab eis praesumat, et nemini, nisi invitatione aut permissione totius congregationis, liceat monasterii ipsius septa intrare. Quod si quilibet pontificum, ab eis communiter postulatus, pro ipsorum utilitate accesserit, mox, secundum voluntatem congregationis expleto suo ministerio, prandioque sumpto abeat absque requisitione ullius muneris, quatenus fratres de percepta quiete, juvante Domino, per tempora exsultent, et pro statu Ecclesiae catholicae quietius Deum exorent. Si autem aliquam transgressionem suae regulae fecerint, et a proprio pastore objurgari noluerint, nec non praelatus, qui et idem eorum episcopus, seditionem congregationis sedare per se nequiverit, tunc alios sub eadem regula servientes ad ipsum monasterium convocet, qui sententia regulari scandalum deprimere curent, cujus rei concessionem his nostris apicibus corroboramus et confirmamus, et etiam caetera bona, tam mobilia quam immobilia, ubicunque manentia, quae modo habet et possidet ipsa tua, S. Deodate, ecclesia, et usque in perpetuum habere poterit, vel per quoscunque Christi fideles, majores vel minores utriusque sexus cujuscunque aetatis, ut nemini liceat auferre quidquam vel diminuere quolibet modo ex bonis ipsis, tam praesentibus quam futuris; statuentes apostolica censura, sub divini judicii obtestatione, ut nulla hominum persona, magna vel parva, contra hanc nostram apostolicam concessionem et confirmationem obviare pertentet. Quod quicunque ausus fuerit usque ad condignam satisfactionem nostri anathematis subjaceat periculis. Qui vero custos et observator hujus nostrae concessionis et corroborationis fuerit, a retributore omnium bonorum benedicatur, et aeternam vitam consequi mereatur. Datum XVI Kal. Decembris per manus Petri diaconi bibliothecarii et cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domini Leonis IX papae primo, indictione tertia.