80  EPISTOLA XLI. AD IMMONEM.
Sanctitatis merito sincere suspiciendo venerabili Immoni Lupus aeternam salutem.
Epistolam vestram me quam molliter mulcentem amicitiaeque memoriam suaviter refricantem, ut par fuit, summa delectatione perlegi, eique sensa menti penitus illapsa diligenti memoriae commendavi. Nam si vere, ut scripsistis, me inter charissimos numeratis, erit forsitan veniabile quod peregrinationis molestia, praesertim tot quot inveniri facile potuerant neglectis opportunitatibus, epistolari solatio me levare sprevistis. Quanquam tanti contemptus dolorem vehementer exulceret non actum quod saepe inter nos constitit, ut quotiescunque nancisci possetis occasionem, quae cognoscenda mihi essent, vos potissimum panderetis. Verum haec alias. Caeterum propitio Domino Deo nostro sospes regressus sum; praeterque domini ac nutritoris mei Aldrici, quantum ad me attinet, plenum infortunii obitum et quorumdam aliorum amicorum, non est quod mihi extrinsecus accidisse admodum triste crediderim. Cur autem vobis significari petieritis quos libros in Germania vel scripserim vel legerim, demiratus sum, nec satis causam comprehendere potui; nisi forte mei experimentum argute capere voluistis, propositis duabus rebus; quarum altera, si cessissem, videri poterat ostentationis, altera imprudentiae puerilis. Itaque simpliciter vobis aperio principem 81 operam me illic destinasse lectioni, et ad oblivionis remedium et eruditionis augmentum libros pauculos paravisse, nec Germanicae linguae captum amore, ut ineptissime quidam jactaverunt, sarcinam subiisse tanti tamque diuturni laboris. Quod autem studio humilitatis me invigilare divinis auctoritatibus monuistis, pergratum habeo; et velim credatis me hactenus id agere ut quod Deus me fecit, quodque suis beneficiis donavit, totum ejus gratiae assignem, et ut ea in me conservans amplificet submissis precibus flagitem. Siquidem ad ea quae proposuistis, illud etiam evangelicum adjicio: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos ; et quod secretorum coelestium conscius docet Paulus: Quid habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis? Nec illud me fugit, quanquam omnino me magnum non sentiam: Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam . Atque tam multa, tam fortia tandemque salubria hinc teneo documenta, ut ne somniare quidem possim divinorum beneficiorum mihi aliquid arrogandum. Sed plane qui aliqua divina eminet gratia, non potest effugere varias diversorum opiniones; quandoquidem de Salvatore nostro, in quem nulla prorsus reprehensionis cadit suspicio, alii dicebant: Quia bonus est; alii autem, Non, sed seducit turbas . Quare sapienti firmissimum erit illic ac singulare suffugium: Si oculus tuus simplex fuerit, totum corpus tuum lucidum erit . Benigne mei memores cupio vos bene valere.
(Marc. IX) (I Cor. IV.) (Eccli. III) (Joan.
VII) (Matth. VI; Luc. II)