XVIII.  Alexandri II epistola ad Widonem episcopum Ambianensem.--Jubet ut desistat ab inquietatione abbatis et monasterii Corbeiensis; alioquin suspendit ipsum ab officio, et excommunicat, donec abbati coram archiepiscopo Remensi satisfaciat.   (Anno 1063.) [MANSI,  Concil.  XIX, 973, ex apographo Sirmondi.]
ALEXANDER, servus servorum Dei, Widoni Ambianensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
Miramur fraternitatem tuam, neglectis sanctorum canonum auctoritatibus, postposita quoque sanctae apostolicae sedis reverentia, injuste et sine ulla ratione monasterium Corbeiense inquietare et abbatem, a praedecessore nostro piae memoriae Leone ordinatum, temeraria praesumptione excommunicasse; altaria quoque, juri ipsius monasterii pertinentia, contra sanctorum canonum instituta, aliis, unde maxime indignamur, collata, dato ab ejusdem monasterii abbate pretio, non reddidisse, ita videlicet ut in his praedictis omnibus privilegia, ab antecessoribus nostris canonica et apostolica auctoritate confirmata, pro nihilo duceres et sanctae universali Ecclesiae nullius obedientiae reverentiam exhiberes. Unde monemus et apostolica auctoritate omnino praecipimus ut ab istiusmodi praesumptionibus manum retrahas et injuriam praefato monasterio et abbati ulterius inferre non praesumas. Quod si huic nostrae admonitioni aurem debitae obedientiae non inclinaveris et supra memoratum monasterium ulterius inquietare tentaveris, apostolica auctoritate sancimus ut idem chrisma, et ordinationes, et caetera, quae a te solitus est recipere, ab archiepiscopo Remensi, vel a quolibet alio quem sibi opportunius providerit, deinceps recipiat. Si autem superbia elatus, his nostris praeceptionibus obviaveris et supra dicto monasterio injuriam amplius inferre praesumpseris, scias te omni episcopali officio et sacerdotali privatum esse, donec tumorem superbiae debitam per humilitatem dimiseris et nobis et sanctae apostolicae sedi per condignam obedientiam satisfacere studueris. Si autem, secundum duritiam et impoenitens cor tuum, iram tibi apostolicae sedis, spreta hac nostra admonitione, thesaurizaveris, omnino tibi sacrosanctam communionem interdicimus, nisi, cum in periculo mortis fueris constitutus, donec ante praesentiam fratris nostri Remensis archiepiscopi, cujus judicio omnem hanc causam commisimus, supra dicto abbati satisfacias.