EPISTOLA CXCIV.  De amore de levi amisso.
Qui re sibi dilecta carere sustinet, et ab ea brevi se jungitur intervallo, se indignum constituit amoris nomine quod mentitur. In amoris nostri principio procellosa maria solebas ingredi, cum et fluctus maris et ventorum saevitia nimis tibi minaciter intonarent. Desaevisse consideras elementa; sed eorum duritiem induxisse te sentio; quod admiror, meretricum, ut video, te decepit astutia, novus amor blanditias interjecit, et te nimis invenit volubilem, quem eventum nullo credideram immutandum. Satis mihi contraria promittebam, sed incassum sibi promittit quispiam, quod est in sortis alea constitutum.