EPISTOLA XXXVI.  Ad Petragoricenses clericos in persona fratris Alquerii, incitativa ad ordinem Clarevallensem.
Dilectis suis Petragoricensibus clericis frater ALQUERIUS: Illam vivere qua in coelo vivitur vitam.
De terra longinqua scribo ad vos, quamvis vos a corde meo longe non sitis. Charitas enim, quae in sacrario dilectionis, et amicum diligit in Deum et inimicum colligit propter Deum, non vos mihi absentes patitur vel ad horam, et facile est facere charitati, quae unam rempublicam terram facit, et coelum, in illa et cum illa et pro illa audacter audeo aggredi vos, propter vos, quia pro animabus vestris. Videtis quia juxta vocem Sapientis nihil est sub sole nisi labor et dolor et afflictio spiritus ; et quia quidquid in hoc tempore vel in hoc corpore est in irretardabili cursu festinat ad finem. Finis venit, finis venit, dilectissimi, super filios hominum qui Filium hominis non noverunt, qui noluerunt eum regnare super se, sed regnavit in eis luxuria, mundi gloria, diaboli superbia, sed et omnis materia vitiorum, filii Adam, filii Evae, filii irae, filii gehennae, filii saeculi, filii diaboli, filii mortis, filii captivitatis, utquid diligitis vanitatem, et veritatem negligitis, et obliti estis quia homo nascitur in moerore, vivit in labore, moritur in dolore? « Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt . » O dura et non duranda; imo semper duranda descensio, vel praecipitatio, ut sic descenderit ut nunquam ascendatur ibi: quomodo? « Sicut oves in inferno positi sunt, mors depascet eas , » quam bene, sicut oves; quia perdito vellere mundialium divitiarum dure presseque detonsi, sempiternis involvuntur incendiis; mors depascet eos, et vere depascet, quia semper vivent, ut semper moriantur; et semper morientur ut semper vivant. Felices proinde, Domine Jesu, qui tibi serviunt; cui servire regnare est, quia et hic securitatem in conscientia, et illic felicitatem in gloria possidebunt. Sic tu solus soles amicos tuos, et hic confortare in via, et illic confortare in patria, hic solatium, illic praemium: hic . . . . . . . . . . illic gloriosus et faciens gloriosos. Quid ergo facitis? charissimi; quare non venitis ad domum istam, ubi filii Israel in procinctu circumspectae militiae inoffenso et indefesso pede transeunt Jordanem illum, jam videntes, quamvis a longe civitatem sanctam Jerusalem, et coelestis palatii divitias adorantes? non est religio ista, sicut religiones quae sunt in terra vestra, quia saeculares et saecularibus conjunctae, religionis nomen in contemptum et opprobrium adduxerunt; et mundum, et quae mundi sunt, nostri penitus respuerunt et expuerunt a cogitationibus et operibus suis. Hinc est quod gloriosa ista societas in nomine Trinitatis in ternarium ordinem colligatur et colligitur, novitiorum, monachorum, conversorum; novitii sunt, qui probantur; monachi, qui approbantur; conversi, qui operantur, unde Christi pauperes, imo Christus in pauperibus sustentetur, et haec quidem domus est, in qua Salvator diligenter suscipitur; ubi et Martha ministrat, et Maria vacat, et Lazarus resuscitatur. Martham accipite conversos laborantes; Mariam, monachos contemplantes, Lazarum, novitios plorantes, qui nuper sunt a mortuis resuscitati, non est vobis securum, curam animarum habere, et animas non curare; de Christi patrimonio vivere, et Christo non servire. Breves sunt dies hominis super terram , et nihil indignius quam brevi voluptate torrentem perdere voluptatis. Venite ergo, amantissimi fratres, et ingredimini tabernaculum sanctum, et de isto voletis in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei. Illud autem scitote quod non est facilior transitus ad civitatem Dei, sed nec compendiosior. Dominus autem virtutum det vocem virtutis, et concedat vobis ut faciatis ejus voluntatem ad vestram utilitatem corde bono et animo volenti.
(Eccle. I) (ait Scriptura de divitibus loquens) (Job XXI) (Psal. XLVIII) (Job XIV)