CII.  G[ebhardum] Hirsaugiensem et caeteros catholicos abbates et monachos per Sueviam hortatur ut mala aequo animo ferant et G[ebhardum] Constantiensem colant. Arnoldum, Ecclesiae Constantiensis invasorem, excommunicatum nuntiat.   (Circa annum 1103, Febr. 10.) [NEUGART,  Codex diplomaticus Alemanniae,  II, 40.]
P. episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis G. Hirsaugiensi et caeteris catholicis abbatibus et monachis per Sueviam, salutem et apostolicam benedictionem.
Audivimus, charissimi, quia plus solito mundus in vos saeviat, persecutiones accrescant, tumentes in vos fluctus maris acrius surgant. Sed mirabilis in excelsis Dominus, qui suis ea pedibus calcat. Propter quod rogamus, ne deficiatis in tribulationibus vestris, quae est gloria vestra. Non enim, inquit Apostolus, condignae sunt passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis. Hujus gloriae revelationem patres nostri desiderantes ibant gaudentes de conspectu consilii: sic et nos, qui eorum debemus imitatores fieri, in tristitia et angustiis positi gaudeamus. Tristitia enim nostra vertetur in gaudium. Speramus enim in Domino, de sanctorum apostolorum meritis confidentes, quia ille vestris persecutionibus finem imponet, qui dicit: Ego vici mundum. Vos igitur, dilectissimi, ad supernae vocationis bravium intendentes, in praesenti agone viriliter contendatis, vos ipsos mutuis auxiliis foveatis, ad ardentem inter vos lucernam, fratrem videlicet nostrum G. Constantiensem episcopum omnes respicite, ipsum omnes unanimiter veneremini, et collatis dilectionis brachiis ipsum et vos in his tribulationibus adjuvetis. Porro Constantiensis ecclesiae invasorem A. a Romana Ecclesia noveritis excommunicatum, et a catholicae Ecclesiae unitate tanquam putridum membrum esse praecisum. Hunc quasi mortiferum venenum per omnia fugite, et modis omnibus devitate. Dat. Laterani IV Idus Feb. . . . .