XIII.  Monasterii S. Aegidii jura ac bona confirmat.   (Anno 1119, Jun. 28.) [MÉNARD,  Histoire de Nimes.  Paris, 1750, 4º, t. I, pr., p. 28.]
CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio UGONI, abbati venerabilis monasterii Beati Aegidii, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.
Inter caeteras quae per Gothicam provinciam continentur ecclesias, Beati Aegidii monasterium specialius atque familiarius ad sedem cognoscitur apostolicam pertinere. Idem enim ipse venerabilis Pater Aegidius locum illum beato Petro, ejusque Romanae Ecclesiae, obtulit, ac jure proprietario sedi apostolicae mancipavit, prout scripturarum veterum monumenta evidentius manifestant. Ea propter, nos idem monasterium pleniori affectione diligere, et propensiori decrevimus charitatis studio confovere. Omnem igitur libertatem seu immunitatem vobis ac vestro coenobio per antecessorum nostrorum privilegia contributam, praesentis privilegii pagina roboramus; statuentes ut nulli omnino archiepiscopo vel episcopo liceat super idem coenobium vel abbatem, sive monachos ibidem Domino servientes, manum excommunicationis aut interdictionis extendere, sed tam vos quam monasterium, cum villa, quieti semper ac liberi ab omni episcopi exactione vel gravamine per omnipotentis Dei gratiam maneatis. Monachos vero et presbyteros seu clericos, qui in vestris obedientiis commorantur, pro delictis suis a quibuslibet laicis capi, verberari, aut ad redemptiones cogi penitus prohibemus. Porro universa quae in praesenti XII indictione monasterium vestrum, concessione pontificum, liberalitate principum, oblatione fidelium, vel aliis justis modis, possidet, sivein futurum, largiente Deo, poterit adipisci, quieta semper et illibata permaneant; in quibus haec propriis visa sunt nominibus adnotanda; abbatiae videlicet S. Aegidii de Ungaria, S. Eusebii de Provincia; et ecclesiae S. Aegidii de Aceio, S. Aegidii de Duno, S. Aegidii de Limantio, S. Aegidii de Supervia, S. Eusebii de Longobardia, S. Baudilii de Hispania, S. Eulaliae de Barbasta; ecclesia de Ruminas, cum ipsa villa; ecclesia de Boccona, cum villa; ecclesia S. Andreae de Lucopello; ecclesia S. Aegidii de Tholmone; ecclesia S. Aegidii de Cressiaco, cum villa; S. Hippolyti de Melreo, cum villa; S. Lupi, S. Mariae de Fraxineto, S. Joannis de Gardonenca, cum villa, S. Crucis de Molerano; S. Martini de Cervario, S. Stephani de Corconna, S. Amantii, cum villa; S. Martini de Orianiches; S. Martini de Sinthiano; S. Andreae de Berniz, S. Saturnini de Seura, cum villa; villa de Bion, ecclesia S. Ceciliae de Stagello, cum villa, S. Felicis de Aspirano, cum villa; S. Columbae cum media villa, S. Andreae de Campo mariniano; S. Mariae de Saturanigues; S. Aegidii de Missiniaco; S. Stephani de Calesues; S. Petri de Provencheriis cum villa; S. Andeoli de Robiaco, cum villa, S. Victorini de Villa forte, S. Petri de Vannis, cum villa; S. Mariae de monte Alto, cum villa; S. Bandilii de Somerio; S. Servi ultra Rhodanum, cum villa; S. Petri et S. Michaelis juxta castrum Rossilionis; S. Privati, cum villa; S. Stephani de Minerba, cum villa; S. Christophori de Vacheriis, cum villa; S. Joannis de Albennatis, cum villa; S. Mariae de Rodose, cum villa; S. Columbae de Wapinco; S. Aegidii de Padernas, S. Maximi de Medenas; S. Petri de Intermontes, cum villa; S. Petri de Trancatellas; S. Joannis de Negano; S. Sebastiani de Alsatis; S. Petri de Launiaco; S. Salvatoris de Caisanigues; et S. Eugenii de Obresat, cum capellis et aliis possessionibus ad eas pertinentibus. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat super dictum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerarie fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt usibus omnimodis profutura. Sane illam Tolosani comitis, nobilis memoriae Raimundi, abdicationem auctoritate sedis apostolicae confirmamus. Siquidem comes ipse honores omnes ad Beatum Aegidium pertinentes, tam in valle Flaviana, quam in extrinsecis quidquid juste vel injuste videbatur tenere, omnes rectas sive pravas consuetudines quas ipsius antecessores aut ipse habuerant, ob honorem Dei et Beati Aegidii reverentiam, apud Nemausense concilium in manu domini praedecessoris nostri, sanctae memoriae, Urbani papae, jurans, Odiloni abbati et ejus fratribus dereliquit; et se atque universos successores suos, si forte hoc donum irritum facere pertentarent, quod ad se erat, damnatione ac maledictione multavit, atque a praedicto domino nostro excommunicationis inde sententiam in concilio dari fecit. Ad haec adjicientes, pro ampliori Beati Aegidii veneratione, statuimus ut infra terminos a nostris praedecessoribus constitutos, et a nobis etiam confirmatos, nemo prorsus aut super ipsam Beati Aegidii villam, depraedationem vel assultum facere, aut graviorem personae cuilibet inferre audeat laesionem. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Calixtus, catholicae Ecclesiae episcopus, subscripsi. Datum apud Magalonam per manum Grisogoni, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, IV Kal. Julii, indict. XII, Dominicae Incarnationis anno 1120, pontificatus autem domni Calixti II papae anno primo.