EPISTOLA CXVIII. AD HERARDUM EPISCOPUM.
Reverentissimo Turonicae Ecclesiae antistiti Herardo, Lupus et Bethlehemitici coenobii unanimitas plurimam in Domino salutem.
Quemadmodum scribere dignati estis, divinitus cum exiguitate nostra familiaritatis foedera sociastis. Charitas enim, ut scribit Apostolus, a Deo est , quae maxime in his eminet qui sincera amicitia foederantur. Utinam autem vel orando spiritaliter, vel obsequendo saeculariter, aliquid vobis conferre possemus! Profecto nostram in vos voluntatem fideliter aperiremus, quod in charissimo nobis fratre T. declaramus, quem secundum petitionem vestram ad regendos monachos in cella Roclena concedimus: qui cujus momenti apud nos sit, ex officio quod laboriosissime gessit facile est aestimare. Supplicamus autem sanctitatem vestram ut eum assidua pietate foveatis, sentiatque paternum in vobis affectum, cujus dulcedine semper inter mundi amarissimas molestias recreetur.
(I Joan. VII)