EPISTOLA CLXIV. AD EUMDEM.
Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum charitatis et obedientiae famulatum.
Ad vestram, Pater, justum est referri notitiam, quae facta ad vos appellatione suspensa, vestrae sublimitatis expetunt in sui decisione sententiam. Unde vestrae notificamus excellentiae, nos ob instantem querelam parentum comitis Alberici, diem constituisse, et tam comitem ipsum quam comitissam uxorem ejus in praesentiam nostram evocasse, ut quae inter ipsos vertuntur audiremus, et fide veri plenius habita, mediante justitia decideremus. Partibus itaque coram positis, parentes comitis proposuerunt copulam comitis et comitissae nequaquam fore legitimam, eo quod priusquam comes illam duxisset uxorem, frater ipsius comitis, Galfridus scilicet de Ver, super ea in uxorem ducenda cum patre ipsius comitissae fide interposita pepigisset. Asserebant etiam eatenus processisse negotium, ut pater comitissae ipsam cum trium jam esset annorum, praedicto Gaufrido, utpote futuram suam tradiderit, et Gaufridus eam fratri suo comiti Alberico sibi custodiendam commiserit, et cum jam sex complesset annos, susceptam de manu comitis, in domum propriam duxerit, sibique venerationem omnem tanquam futurae uxori suae, tam per se quam per suos, in omnibus excepta tori communione, usque ad annum duodecimum jam fere completum exhibuerit. His igitur inter patrem comitissae et Gaufridum fratrem comitis, interposita fide, firmatis, asserebant Gaufridi et comitissae firmata fuisse sponsalia, et quae fratris sponsa fuerat, alteri postmodum fratri legitime non nupsisse. Adjiciebant etiam contractum hunc ipso comitissae consensu fuisse firmatum, cum ad aetatem jam dictam pervenerit, et toto hoc annorum curriculo nunquam his quae agebantur vel momento contradixerit. Comitissa vero, quae a patre suo gesta sunt, cum trium tantum esset annorum, aetate nondum admittente consensum, se penitus ignorasse respondit. Et si pater suus cum Gaufrido contraxit, ut dictum est, id se nec tunc scisse, nec postmodum approbasse, nec his quae inter eos gesta sunt assensum unquam praebuisse constanter asseruit. Unde cum in contrahendis sponsalibus eorum requirendus sit consensus, de quorum futuris nuptiis agitur, ipsa Gaufridi sponsam se nunquam fuisse ait, quae nunquam de conjugali copula cum eo subeunda, a quoquam requisita est, nec in hoc unquam animi voluntate consensit. Si itaque a patre suo Gaufrido tradita, de manu Gaufridi a comite suscepta, si postmodum a comite Gaufrido reddita et ab ipso in domum propriam ducta est, et ibidem annis aliquot conversata in his omnibus necessitati paruit, cum Gaufrido nunquam in conjugale vinculum, aut opere aut voluntate consensit. Quod ut manifestis declararet indiciis, adjecit se cum jam aliquantulum excrevisset, patri suo litteras direxisse, et se connubio Gaufridi nunquam praebituram assensum evidenter ostendisse. Parentes vero comitis patriam potestatem ostendentes in sobolem, objecerunt, patrem posse filiae maritum eligere, quem nisi vel degenerem vel indignum elegerit, ipsam ejus voluntati dissentire non posse. Partibus itaque sic experientibus alterutro, cum jam tertio sedissemus, comitissa conquesta est advocatos suos ob metum comitis et suorum, causae suae patrocinium suum, quo minus tute eo minus diligenter exhibere. In quo se gravari asserens, ad « Laetare Jerusalem, » ad vestram appellavit audientiam, et rem continentes ut gesta est, has a nobis litteras impetravit. Valere vos optamus in Domino, Pater in Christo charissime.