CLVII.  Privilegium pro monasterio Silviniacensi.   (Anno 1095.) [  Bibliotheca Cluniacensis,  p. 309.]
URBANUS episcopus, servus servorum Dei, filiis in Domino charissimis Silviniacensis coenobii monachis, salutem et apostolicam benedictionem.
Quoniam supernae benedictionis dignitate multimoda actum est ut nos ipsi monasterium vestrum, et beati Majoli corpus intra ecclesiam ad locum alium transferre meruerimus, dignum duximus, cum Cluniacensis coenobii, cui tanquam membra capiti singulariter inhaeretis, dilectione praecipua, tum religionis vestrae reverentia, vos et locum vestrum specialius sedis apostolicae protectione munire. Eapropter praesente confratre nostro venerabili Durantio, Arvernensi episcopo, constituimus ne pro communi parochiae excommunicatione, vel interdictione, ullo unquam tempore coenobium vestrum interdictionis alicujus jacturam sentiat, nec ulli viventium facultas sit infra monasterium, seu villae adjacentis ambitum, aut assultum facere, aut quemlibet hominem capere vel depraedari. Unde etiam egregium militem Archimbauldum sub manus propriae stipulatione in manum nostram polliceri, supra parentis proprii tumulum fecimus, ut universa quae pater aut avi ejus loco vestro contulerant, tam in rebus quam in immunitatibus et consuetudinibus, omni vitae suae tempore debeat illibata servare, etc. Datum apud Monticulum, per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, Idibus Novembris, indict. III, anno Dominicae Incarnationis 1097, pontificatus autem domni papae Urbani VIII.