XV.  Ad canonicos ecclesiae Balvacensis.   (Anno 1074.) [MANSI,  Concil.  XX, 624.]
GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus sanctae Dei Belvacensis Ecclesiae filiis benedictionem apostolicae sedis.
Quoniam audivimus vos perfecte redintegratos cum dilectissimo filio et coepiscopo nostro patre vestro Widone, gaudemus et ne quid scissurae ulterius fiat petimus et interdicimus. Sciatis etiam quoniam quidquid cum Lanzelino gestum est, nostra voluntate gestum est , multum renitente et reclamante domino filio et coepiscopo Widone, etiam aliquid gravius et acerbius in nos obloqui praesumente. Sed Ecclesiae vestrae nobis commissae commodo prospicientes, et excommunicationem a se factam rumpentes, quae inconsultius acta fuerat, eumdem coepiscopum nostrum absolvimus, et militi pro quo vobis et Ecclesiae vestrae et patri vestro minus fidelis erat redonavimus. Unde obnixe petimus et praecipimus ne super hoc minus benevoli coepiscopo nostro Patri vestro fueritis. Veritatem enim loquor vobis, quoniam nec voluit nec consensit. Valete, filii mei.
(Vide GREGOR. VII, lib. II, epist.
5)