EPISTOLA CXXXIV. AD ROBERTUM COMITEM GLOCESTRIAE.
G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, ROBERTO Glocestriae illustri comiti, pacis et justitiae comitatum.
Inter meriti vestri laudabiles titulos id, dilecte comes, speciali quadam lampade purae lucis irradiat, quod in locis vestrae potestatis Ecclesiam Dei benigne fovetis ac protegitis, et pacem servientium Deo, non vili rubiginosi aeris conductus pretio, sed liberalitate mentis purissima conservatis. Quia vero datum optimum et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum , hoc procul dubio beneficium, non vobis de terra deorsum, sed de coelo sursum collatum est, quod unus inter regni hujus potentes et nobiles, sapientia, moribus, honestate praefulgetis, et ipsi auctori vitae vestrae condignos, ut audimus, fructus eundo semper in melius ubertim exhibetis. Hoc quia thesauri coelestis est donum, eo conservandum est diligentius et obsignandum. Equidem mihi gratulor et congaudeo Dominum Jesum sub bysso et purpura sibi apud vos domicilium invenisse, et hominem licet aetate juvenem, sensu tamen maturum, inter regni hujus male corruptos principes absque vitii corruptela incessisse, et paci potius et sapientiae quam ludibriis juvenilibus sollicitam operam laudabiliter impendisse. Hoc est, dilecte comes, quod vobis apud Deum gratia collocat, quod vobis religiosarum mentium vota conciliat, quod vobis Deo famulantium non orationes solum, sed etiam soliloquia sancta communicat. Optamus itaque, ut qui bene currere incoepistis, cursum optime consummetis, et ab inspectore corolum et largitore gratiarum toties sibi et Ecclesiae suae exhibitae reverentiae condigna praemia in illa die reportetis. De caetero supplicat vobis per nos paupercula Winchelcumbensis Ecclesia, ut apud aedituum vestrum, Petrum de Saltemareis, per vos gratiam inveniat, et paci ejus apud ipsum pietas vestra provideat. Quam si exaudieritis, tam ipsos obnoxios servitio quam nos gratiae debitores efficietis. Valete.
(Jac. I)