EPISTOLA CCCCLXXXV. EJUSDEM AD ABBATEM CISTERCIENSEM.
HENRICUS rex Angliae abbati Cisterciensi.
Quando dominus Willelmus Papiensis et vos nostram apud Rothomagum adiistis praesentiam, conquesti sumus vobis quod quidam monachi ordinis vestri, quos in terra nostra praeter voluntatem et assensum omnium fere baronum et hominum nostrorum cum omni honore et reverentia manu tenueramus hactenus, et promoveramus, quaedam verba et mandata adversariorum nostrorum amaritudinis plena nobis deferebant, et quaedam discordiae seminaria, et irae, et odii incentiva, quae a nullo probo viro aliquo modo essent proferenda. Promisit itaque nobis dilectio vestra quod illud corrigeretis, et monachos vestros a talium mandatorum delatione coerceretis. Post promissionem vero illam abbas vester de Criscampo scriptum quoddam Thomae, qui fuit cancellarius noster, ex parte ejusdem nobis attulit, et ore suo legit, in quo nos arguebat et de fidei laesione, et de schismate nos videbatur accusare, et alia continebat scripti illius series indignationis et superbiae verba, quae nostro derogabant honori et personae. Inde est, quod vobis mandando attentius rogamus, quatenus injuriam nostram digna emendatione ita corrigere non omittatis, et honorem nostrum, et etiam ordinis vestri conservetis. Noveritis autem quod, si excessus monachorum vestrorum non correxeritis, ulterius sustinere non poterimus, quin injuriarum nostrarum quaeramus remedium, teste Jocelino de Baille apud Canon.