EPISTOLA CXXI. HENRICI ARCHIEPISCOPI MOGUNTINI AD WIBALDUM.  Rationem eorum reddit quae egerat in concilio Erfordensi.   (Anno 1149.)
H. Dei gratia Moguntinae sedis humilis minister, WIBALDO speciali amico suo, Corbeiensis Ecclesiae venerabili abbati, dilectionis et benignitatis ad omnia devotam et promptam exhibitionem.
Fideli admonitioni et piae devotioni vestrae, quam in profectione nostra ad dominum papam nobis exhibuistis, non solum gratias referimus, verum etiam suo loco et tempore condigna operis exhibitione respondere parati sumus. Juxta autem petitionem legati vestri actionem quorumdam negotiorum, quae ex praecepto domini papae praesentibus suffraganeis nostris Erfordiae tractavimus et terminavimus, vobis innostescere curamus. Primum capitulum erat de quodam abbate de Burgilin, qui querimoniam habebat adversus comitem Sizonem, quod quaedam bona Ecclesiae suae violenter tulisset et pertinaciter teneret, quam a domino papa nobis injunctam consilio et auxilio fratrum nostrorum utrinque facta pace et concordia terminavimus. Secundum erat de comite H. qui uxorem suam dimiserat, et aliam superduxerat. Hujus negotii talis erat actio. Dominus Hildeneshemensis episcopus asserebat, quod inter ipsum et priorem, quam pro uxore habebat, propter cognationem canonica facta erat separatio, sed quod de incestu, quem cum nepte sua commiserat, poenitentiam suscepisset vel peregisset non affirmabat. Unde fratribus nostris decernentibus, quod ante peractam poenitentiam matrimonium contrahere nec posset nec deberet, Maguntiam ad synodum nostram in feria secunda post Ascensionem Domini ad satisfactionem eum vocavimus. Praeterea Hereveldensem abbatem, quia inconsulta Ecclesia nostra et absque verbo nostro Fuldensem suscipiens abbatiam, ab obedentiam nostra se alienavit, fratribus nostris sanctientibus vocavimus. Post haec multa erant, quae singula longum esset enumerare, sed haec vos magis scire conjecimus desiderare.