IV.  Ad Guillelmum Rothomagensen archiepiscopum.   (Opp. Guiberti Novigentini, edit. d' ACHERY, append., pag. 689.)
GUILLELMO, Dei gratia, Rothomagensium archiepiscopo, Ivo, humilis Ecclesiae Carnotensis minister, salutem et servitium.
De clerico praesentium portitore, qui inordinate et propero saltu, cum non esset benedictus in clericum, et in subdiaconum se fecit ordinari, sublimitati vestrae respondeo, quia, si rigorem justitiae tenere vultis, nec in acceptis inordinate ordinibus eum ministrare permittetis, nec ad superiores gradus eum promovebitis. In decretis enim pontificalibus legitur quia, quod contra leges praesumitur, per leges dissolvi meretur. Si autem honesta vita ejus aut utilitas ecclesiastica ita exigit, potestis ei dispensatorie, dato clericatu cum debita satisfactione, eam misericordiam impendere, ut cum sacram ordinationem vos celebrare contigerit, humiliato corde et corpore sacris ordinationibus intersit, non ut reordinetur, sed ut competentibus verbis in acceptis ordinibus confirmetur. De talibus excessibus impendenda misericordia propriam sententiam ad manum non habeo, sed pro simili negotio dispensatoriam Alexandri papae secundi sententiam vestrae discretioni transmitto. Cujus exemplo munitus, si vobis dignum fuerit, habita ratiocinatione potestis et accepta confirmare, et nondum accepta concedere. Sententia autem haec est: « Alexander secundus Rumaldo Constantiensi episcopo: Sollicitudo dilectionis tuae nos studuit consulere utrum portitor litterarum istarum diaconatus et presbyteratus officium idoneus sit peragere, necne, cum ad id praepropero cursu, videlicet sine subdiaconatus ordine, negligentia potius quam superbia, cognoscatur ascendisse. Unde nos consulendo charitati vestrae mandamus ut ab officio sacerdotali eum prohibeas, donec proximo Quatuor temporum jejunio, subdiaconatus ministerium sibi rite imponas, et sic deinceps ad majora officia cum redire concedas. Vale. »