EPISTOLA CCC. HENRICI MONACHI STABULENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Ne obedientes filios pater optimus deserat.   (Anno 1151.)
Reverendissimo in Christo Patri suo et domino WIBALDO venerabili Stabulensi abbati, HENRICUS quidquid Patri filius.
Licet, Pater amantissime, multiplices querelae et quotidianae vexationes pauperum nostrorum ita cor et animam meam amaritudinibus repleverint, ut vix alia verba, quam vae et vae in mente habeam, tamen pietatis vestrae sinceritati pauca scribere curavi, non quod eruditionem vestram, aut animum semper providum, semper alta sapientem instruere intendam, sed ut solita simplicitate filialem devotionem charissimo Patri semper exhibeam. Praetermittens itaque omnium quaestionum propositiones et argumentorum conclusiones, quae de scio et nescio contactae sunt, quantum capacitatis meae intelligere potest tarditas, non ordo poscit, non regula docet, non obedientia praecipit, non jus aut lex demonstrat, ut pater filios obedientes abdicet, ut mater filiis tempore necessitatis ubera subtrahat, ut bonus pastor oves congregatas alienis male dissipandas relinquat. Neque enim est contra salutem animarum sive contra dilectionem Dei et proximi, seu alienum a desiderio coelestis patriae praeesse et providere filiis, diligere et regere Ecclesiam, quam vobis commissam esse scitis, quae, etsi modo peccatis exigentibus flagellatur, potens est liberare eam Deus, qui locum, in quo sita est, ad serviendum sibi elegit ante saecula. Quare, Pater charissime, paupertate Ecclesiae nostrae, quae vos a prima fere aetate nutrivit, aluit et promovit, contentus, eam nequaquam deseratis, quia hoc secundum hominum justam aestimationem et vera judicia longe esset a paterna charitate, et secundum Deum, secundum Apostolum, secundum Christianam doctrinam alienum esset ab omni religionis pietate. Caeterum, quare ad consilium fratrum laici non sint admissi ex litteris conventus plenius intelligetis. Nequaquam arcana consilii nostri cum his participare volumus, qui semper contra nos sunt, qui semper nostra et vestra violenter diripiunt. Quod ergo ab Ecclesia vestra ex consilio actum est, sincere factum esse paternitatis vestrae intelligat prudentia.