EPISTOLA III. LULLUS LEOBGITHAE.  (  Circa annum Domini  752.)
Sorori in Christo charissimae Leobgythae Lullus exiguus servus, auctoritate domini Bonifacii discipulorum, in Domino salutem.
Non immemorem tuae sagacitatis industriam aestimo evangelicae sententiae qua dicitur: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum. Illa paupertas patienter ferenda est, eodem evangelista testante, qui ait: In patientia vestra possidebitis animas vestras. Illud Davidici cum corde retinens, quia secundum multitudinem dolorum tuorum consolationes Dei laetificarunt animam tuam. Nec enim contemptui vel oblivioni tuam sinceram in Domino germanitatem deditam arbitreris, quamvis per interducias temporum corporali praesentia secernamur; neque in tuis necessitatibus fessum me esse ullo modo autumes, sed tantum diabolicae fraudis astutia praeoccupatum atque ministrorum ejus subdola insectatione fatigatum scias; et, juxta prophetae dictum: Taedet me vitae meae propter filios nequitiae. Quidquid autem necessitatibus tuis desit, per Gundwinum diaconum reversurum indicato, suggere illi ut in laboribus meis non lassescat, quia valde rarus est qui tribulationes meas mecum participare velit. Vale in Domino, intercedens pro me tanto enixius quanto graviore angustia deprimor.