EPISTOLA CXXXIV. LUGDUNENSIS ARCHIEPISCOPI AD SUGERIUM.  Excusat se quod colloquio Carnoti ad subveniendum Orientali Ecclesiae indicto adesse non possit quia Senonensis archiepiscopus primatus ejus derogare non verebatur.
UNIBERTUS Dei gratia sanctae Lugdunensis Ecclesiae archiepiscopus, charissimo et venerabili SUGERIO Sancti Dionysii abbati, aeternam in Christo Jesu salutem.
Quo dolore, quibus lacrymis Orientali Ecclesiae in tot et tantis nunc miseriis constitutae compati debeamus, nullus fidelis Deumque timens ignorat. Qua vero vigilantia, quo studio, pro ejus subventione, omnis religiosus et Dei cultor sollicitari debeat, ipsa quam patitur calamitas et afflictio manifestat. Verum, quia nos pro officio nostro, et pro jure primatus, ex parte domini regis et optimatum regni, ad colloquium quod apud Carnotum celebrari debet invitastis, sciat charitas vestra quod donec Senonensis archiepiscopus in eadem causa primatus nobis derogare non veretur, et apostolicis mandatis contumax et rebellis existit, pudor nobis est ad illas progredi partes, ubi domino papae contradicitur, et Lugdunensis Ecclesia debito honore fraudatur. Ad haec, alio magno et inopinato detinemur impedimento, quia domnus Ylio abbas, vir utique magnus, et in Lugdunensi Ecclesia quasi praecipuus, graviter infirmatur, et quotidie ingravescente morbo ad exitum propinquare videtur. Et quia castra et munitiones Ecclesiae nostrae in manu ipsius sunt, rogatu et consilio clericorum nostrorum longius exire ad praesens distulimus, ne forte in absentia nostra filii hujus mundi, qui semper Ecclesiis adversantur, opportunitatem malignandi inveniant, et Lugdunensi Ecclesiae insanabile vulnus infligant. His igitur ex causis mittimus ad vos hunc venerabilem fratrem nostrum, et dilectum Ecclesiae nostrae filium, domnum Stephanum quondam Viennensem archiepiscopum, virum utique religiosum, et in maximis exercitatum, qui vobis in causa Dei vice nostra quantum licuerit assistat, et si quid de Senonensi negotio ad honorem Dei et Lugdunensis Ecclesiae per domini regis studium et vestrum compositum fuerit, ad nos idonee referat. Soluto enim hujus discordiae scrupulo, et pace inter Ecclesias reformata Domino regi, et personis Ecclesiae quo libet occurrere, et in hac causa Dei consilium et auxilium nostrum parati sumus impendere.