EPISTOLA CCCLXXVI. WIBALDI ABBATIS AD HERMANNUM CANONICUM BUNNENSEM.  Villicationem de Castiniaco ei neptique suae committit.   (Anno 1152.)
WIBALDUS Dei gratia Corbeiensis abbas, dilecto fratri et amico suo HERMANNO Bunnensis Ecclesiae canonico, benedictionem et vitam usque in saeculum.
Villicationem nostram de Castiniaco cum omnibus appendiciis suis fidei tuae committimus, sicut eam tenuit Ludovicus nepos, hoc est secundum pacta et conditiones, quae a felicis memoriae praedecessore nostro domno Erchemberto, de eodem praedio et villicatione sunt ordinatae et constitutae; ita videlicet, ut tu destructa reaedifices, et dilapsa restaures, tam in domo indominicata, quam in cellario et torculari, et bovaria, et aliis tam aedificiis quam clausuris. Post obitum quoque tuum concedimus eamdem villicationem, modo quo supra dictum est, nepti tuae praefati Ludovici filiae, sub hujus videlicet conditionis tenore, quod eadem puella Ecclesiae Corbeiensi in jure ministerialium a dominis suis, quibus modo pertinet, attribuatur, et transactetur absque nostro labore et expensa, a praesenti festivitate sancti Michaelis archangeli, quae est in anno Dominicae Incarnationis 1152, indictione I infra anni spatium, et quod praedicta puella quando ad nubiles annos pervenerit, nonnisi nostra vel ejus qui nobis in abbatia Corbeiensi regulariter successerit, permissione nubat. Quod si de praescriptis conditionibus aliquid a te vel ab eadem puella praetermissum aut violatum fuerit, praedicta villicatione cum omni beneficio suo sine spe recuperationis de caetero carebitis. Si autem in solutione vini, vel annonae, vel nummorum, seu vasorum, vel aliarum pensionum statutis diebus negligentes fueritis, pro tali excessu vel judicio familiae in Castiniaco, vel judicio ministerialium nostrorum in caminata nostra Corbeiae, utrumlibet horum nobis magis placuerit, respondebitis, et in compositione duodecim solidos nummorum persolvetis. Quaecunque autem nepos tuus Ludovicus, vel in pignore vel in beneficio de rebus jam nominatae curtis Castiniacae, tam in agris quam in vineis, vel etiam censu aut silva obligavit, vel alienavit, judicio curiae nostrae in irritum ducta sunt, vel stare non posse post obitum villici adjudicata, quae vobis ita recolligenda committimus, ut si infra hujus anni spatium non feceritis, a villicatione et toto pacto cadatis. Quod autem filiae quondam Ludovici villicationem post discessum tuum concessimus, non ex eo est, quod haereditariam ei successionem, vel in villicatione vel in beneficio Patris aliquid recognoscamus, cum hoc a nostris ministerialibus universaliter abjudicatum sit, sed propter tuum et amicorum tuorum servitium ad hoc faciendum inclinati sumus.