EPISTOLA LVIII. AD EUPHEMIAM AUGUSTAM  Perpetuas pro Euphemiae et ejus viri salute ad Deum se preces effundere. Thomam et alios commendat.
Hormisda Euphemiae Augustae.
Orare nos et pro vestra incolumitate Deo nostro vota persolvere, cum catholicorum etiam coetu sine cessatione pontificum, non vestrae studium exorationis invitat, sed devotum atque persistens in ecclesiastica stimulat reconciliatione propositum. Quis enim ab haeretica segregatus conspiratione se teneat, quis aliis in sua utatur deprecatione principiis, nisi ut vobis serenissimoque principi jugali vestro et vita sit longior, et ad prosperitatis augmentum gratia divina proximior, qui initia felicis imperii plectendi exsecrationibus consecrastis erroris, et amicam diabolo pacifica expulistis intentione discordiam? Unde nunc decet vos laudabilibus coeptis insistere, et per totum orbem perfectam spargere medicinam; quia Christo major numerus gregis oblatus mercedem confidenter exigit largiorem; inter quae curae vestrae sit ut nullum Satanas jamdudum prostratus vulnus efficiat, sed communionis unitas magnum sit justitiae impetrandae suffragium. Quaesumus namque ut tandem de venerabilibus fratribus et coepiscopis nostris, Helia, Thomate atque Nicostrato, quod sacratissimorum canonum dictat auctoritas vobis decernentibus impleatur, ne videantur, ut auctores alicujus mali, quod primi ad unitatem sedis apostolicae festinarunt, in communi omnium gaudio soli meruisse percelli, et in facto laudabili victam personali odio cessisse justitiam. Nostris ergo precibus apud clementissi mum Augustum vestras adjungite, ut fructum, quem illis Patrum regulae tribui et conservari praecipiunt, inimica tergiversatio auferre non possit.