EPISTOLA LVI. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Patri suo et domino U. Landaviensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, « quoniam dies mali sunt, virtutem in infirmitate perficere . »
Testis mihi, Pater dilecte, veritas est, et quae mihi non mentitur de me conscientia, quam puro corde et charitate non ficta , vos a prima vestri cognitione dilexerim, et honori vestro simul et commodo, sicubi quidquam potui, sollicita circumspectione coadjutor semper et cooperator exstiterim. Quod licet ad vos forte non pervenerit, attamen istos non latuit, dominum scilicet Cantuariensem, dominum etiam papam, et qui de latere ejus sunt, in quorum praesentia cum ipse adessem, si de vobis aliquid sinistrum quandoque ventilatum est, me et reclamante, et aliqua vehementia resistente, non solum suppressum resedit, sed velut quaedam mendacii nubes prorsus evanuit. Ut verum fatear, equidem si non vobis in multo servivimus, attamen conciliavimus vobis potentum animos, et bona quae de vobis speramus, nequaquam reticendo, sed palam edicendo, vos in ipsorum gratiam, nec modicam, nec quidem contemnendam induximus. Charitas enim nunquam excidit , et ipsa enim cum perfecta est prorsus nescimus. Haec vero est quae facile nobis persuadet bene de vobis sperare per omnia, et in quibus nobis jurisdictio vestra necessaria est, aequitatem et justitiam quadam confidentia postulare. Preces itaque sublimitati vestrae porrigimus, ut nostra de vobis non fraudetur spes, et ut litterae contestantur, super decimis, quas a domino Leofrico juste requirimus, ea diligentia terminetis, ne nobis in Ecclesiae nostrae detrimento, turpi quadam mutilatione gravamen inferatur, et ut vobis tanquam Patri et Domino, non solum a me, sed a toto etiam nostro collegio gratiarum actio, et debiti honoris exhibitio referatur. Judicium aequae librae non recusamus, ne tamen offendantur qui amici sunt, rem magis honesta transactione finiri vellemus. Valete, semper in Christo Domino dilecte Pater
(II Cor. XII) (I Tim. I) (I Cor. XIII)