นิทานปลาบู่ทองมีเรื่องราวอย่างไร
เอื้อยเป็นลูกสาวของขนิษฐา ซึ่งนางขนิษฐาถูกเศรษฐีทารก ผู้เป็นสามีฆ่าตาย เนื่องจากนางปล่อยปลาบู่ตั้งท้องที่สามีจับได้ปล่อยลงไปในแม่น้ำด้วยความสงสาร หลังจากขนิษฐาตาย เอื้อยมักถูกกลั่นแกล้งจากอี่กับอ้าย ซึ่งเป็นลูกของขนิษฐีแม่เลี้ยงของเอื้อย จนเอื้อยจึงไปนั่งอยู่ท่าน้ำได้พบปลาบู่ทองที่เป็นแม่ของตนเองกลับชาติมาเกิด จากนั้นได้นำอาหารมาโปรยให้กับนั่งปรับทุกข์กันทุกวัน จนกระทั่งแม่เลี้ยงและลูกสาวรู้เข้าจับปลาบู่ทองมาทำอาหาร เมื่อเอื้อยรู้เรื่องจึงนำเกล็ดปลาบู่ทองที่เหลือมาฝังดิน  แม่เอื้อยได้เกิดเป็นต้นมะเขือ นางขนิษฐีและลูกตามราวีอีกด้วยการโค่นต้นมะเขือทิ้ง เอื้อยจึงเก็บลูกมะเขือไปฝังดินแล้วอธิษฐานให้แม่เกิดเป็นต้นโพธิ์ทอง ที่ไม่มีผู้ใดทำลายและเคลื่อนย้ายต้นไม้ได้ วันหนึ่ง พระเจ้าหมทัต ผู้เป็นพระราชาเสด็จพบต้นโพธิ์ทอง อยากให้เคลื่อนต้นไม้เข้าไปในวังแต่ไม่มีใครสามารถเคลื่อนย้ายได้ พระราชาจึงประกาศว่า หากผู้ใดสามารถเคลื่อนย้ายต้นโพธิ์ทองต้นนี้ได้จะให้รางวัลอย่างงาม เอื้อยจึงอธิษฐานขอให้แม่เข้าไปอยู่ในวัง จากนั้นจึงย้ายต้นไม้ได้ พระราชารู้เข้าและได้หลงรักเอื้อยกับต้องการแต่งตั้งเอื้อยให้เป็นพระมเหสี แต่แม่เลี้ยงกับลูกสาวทั้งสองอิจฉาจึงวางแผนให้เอื้อยกลับมาบ้าน โดยอ้างเศรษฐีทารกป่วยหนัก เพื่อฆ่าและให้อ้ายที่มีหน้าตาคล้ายเอื้อยปลอมตัวเป็นเอื้อยกลับไปวัง เอื้อยหลงกล ตายได้ไปเกิดเป็นนกแขกเต้า จากนั้น ฤๅษีได้มาพบจึงช่วยชุบชีวิตเอื้อยกลับเป็นคน ต่อมาพระราชาทราบความจริง จึงลงโทษ แล้วรับเอื้อยกลับเข้าวัง