พ่อใหญ่หัวล้าน
นานมาแล้ว มีคุณตาคนหนึ่งเป็นคนหัวล้าน เขามีลูกสาวคนหนึ่งสวยมาก แล้วก็มีวัวอยู่ 2 ตัว เขารักวัวสองตัวนี้มาก ไถนาก็เก่ง ใครๆ อยากได้วัวเขา ใครมาเขาซื้อเขาก็ไม่ขายเพราะเขาไม่ชอบให้คนอื่นเรียกเขาว่า คุณตาหัวล้าน เวลามีคนมาหาซื้อวัวก็มีแต่คนถามเขาว่า พ่อใหญ่หัวล้าน จะขายวัวไหม ขอซื้อวัวหน่อย เขาก็ไม่พอใจอย่างมาก จนผมข้างหน้าสั้นแล้วก็ด่าเขาไปว่า “มึงจะหนีไปไหนก็ไปเดี๋ยวนี้ ก่อนกูจะเอาขวานตอกหน้ามึง ไป ไปให้ไกลหูไกลตากู”

พอมาวันหนึ่ง มีผู้ชายคนหนึ่ง เขาชื่อว่า พี่คําหล่า เขารู้จักนิสัยคุณตาคนนี้ดี เขาก็ตั้งใจว่าจะมาขอซื้อวัว พอมาถึง เขาก็บอกว่า “พ่อผมดกปกไหล่ หน้าไล้เฉลิมทอง วัวของพ่อทั้งสองจะขายเท่าไหร่ครับ”

คุณตาหัวล้านได้ยินก็ดีใจมากเพราะไม่มีใครเรียนเขาว่าอย่างนี้สักที เขาก็เลยบอก “ลูกเอ๊ยลูกแก้ว พูดถูกใจพ่อแล้วพ่อก็จะยกวัวให้”  

พอคําหล่าได้วัว เขาก็จูงกลับบ้านพร้อมกับบ่นไปตามทางว่า “คนอะไรทําไมโง่ขนาดนี้ แค่ยอเฉยๆ ก็ยกวัวให้ฟรีๆ”

พอพูดอย่างนั้น ลูกสาวของคุณตาหัวล้านก็ผ่านมาได้ยินพอดี เลยมาเล่าให้พ่อฟัง เมื่อคุณตาหัวล้านได้ยินก็โกรธมาก

“โอ้โห ทําไมมันมาว่ากูขนาดนี้ กูจะเอาวัวคืนเดี๋ยวนี้” เขาพูดแล้วก็เลยพาลูกสาวไป พอไปถึง คําหล่าก็เลยพูดว่า “พ่อผมดกปรกเกล้า พ่อจะจูงลูกสาวไปไหนครับ”

คุณตาหัวล้านได้ยินดังนั้นก็อมยิ้มแล้วก็พูดว่า “พอแก่แล้วลูกเอ๊ย จะเอาลูกสาวมาให้” คําหล่าก็เลยได้ทั้งวัวทั้งลูกสาวเพราะคําพูดของเขาแท้ๆ นี่แหละที่เขาบอกว่า “พูดดีเป็นศรีแก่ปาก”