ค่อยโถเอาใหม่
ยังมีชายหนุ่มผู้หนึ่งได้รับขวานเล่มหนึ่งเป็นมรดกจากปู่ เขาจึงรักลูกขวานเล่มนี้มาก ทะนุถนอมเป็นอย่างดียิ่ง ลับทุกวันจนคมกริบ แล้วเช็ดด้วยผ้าชโลมน้ํามัน จนเป็นเงาวาววับใช้ส่องดูใบหน้าแทนกระจกได้ เมื่อชายหนุ่มผู้นี้แต่งงานได้ขอร้องภรรยาว่า ลูกขวานเล่มนี้คือชีวิตของเขา อย่าพึ่งจับต้องก่อนไปประกอบกิจการงานใดๆ ลับแล้วลองโกนไรผมดู  เห็นว่าคมกริบก็เช็ดด้วยผ้าชโลมน้ํามันเหมือนเคยปฏิบัติมาทุกวันและเก็บไว้เหนือหัวนอน ผ่านมาหลายวัน ถึงฤดูตําข้าวเม่า ภรรยาเห็นสามีไม่อยู่ จึงไปเอาขวานมาสับฟันไม้ไผ่ เพื่อทําไม้โยงเม่า เพราะขวานคมกริบเกินไป  ทําให้คมขวานแหว่งไปหลายแห่ง ภรรยตกใจมากรีบนําขวานไปวางไว้ ณ ที่เดิม โชคดีสามีกลับบ้านค่ํามืดแล้ว  หลังจากอาบน้ํารับประทานอาหารแล้ว ภรรยาชวนนั่งคุยที่ระเบียงบ้านแกล้งปล่อยเนื้อปล่อยตัวเพื่อล่อให้สามีเกิดอารมณ์ทางเพศ สามีบอกให้ดับไต้ ภรรยาก็พูดขึ้นเบาๆว่า “พี่ พี่ วันนี้ฉานเอาลูกขวานไปเหลาไม้ไผ่ทําไม้โยงเม่า ขวานแหว่งไปหลายแห่ง” ฝ่ายสามีกําลังอารมณ์สนุก ตอบว่า “ไม่ปรือ ไม่ปรือ ค่อยโถเอาใหม่”