ชะเอม ชื่อเขมรแต่พันธุ์ไทย
ชะเอมเป็นไม้เถา แต่เดิมเขียนว่า ชเอม มากจากคําว่า “เฌอเอม” ในภาษาเขมรที่มีความหมายว่า ต้นไม้ที่มีรสหวาน ส่วนในไทยเรานั้นเรียกชะเอมตามภาษาถิ่นที่แตกต่างกันไป บ้างก็เรียกว่าชะเอมป่า ในภาคเหนือเรียกว่าส้มป่อยหวาน จังหวัดสงขลาและนราธิวาสเรียก อ้อยช้าง เป็นต้น ลักษณะของลําต้นมีหนามปกคลุม ผิวเปลือกนอกขรุขระสีน้ําตาลเข้ม ส่วนเนื้อไม้ใต้เปลือกนอกมีสีขาวครีม ใบชะเอมคล้ายใบกระถิน แตกช่อดอกสีขาวปนเหลืองที่ปลายก้าน มีฝักแบนที่ภายในมีเมล็ดภายในประมาณ 3-7 เมล็ดนูนออกมาอย่างชัดเจน  ให้ผลชะเอมสีเขียวก่อนที่จะกลายเป็นสีน้ําตาลเข้มเมื่อแก่เต็มที่