ผีหวงผัว
ในสมัยก่อน คู่รักที่หมั้นหมายกันแล้วจะมีธรรมเนียมห้ามแยกจากกัน มีคู่รักคู่หนึ่งในหมู่บ้านที่ตกลงหมั้นหมายกันแต่ว่าฝ่ายชายต้องออกเดินทางไปค้าขายต่างถิ่นจึงต้องเดินทางไปหลายที่ พอฝ่ายชายเดินทางกลับมาจึงรีบไปหาคู่หมั้นของตนทันที แต่ว่านางก็ได้ตายจากเขาไปนานแล้ว
ชายคนนั้นก็อยู่กินกับคู่หมั้นของตนโดยหารู้ไม่ว่านางได้ตายไปนานแล้ว นางก็เป็นผีคู่หมั้นที่ยังทําตนเหมือนเป็นคนปกติทั่วไป อยู่กันมาเรื่อยๆ แม่ชายคนนั้นก็ได้ออกปากเตือนเขาว่าคู่หมั้นได้ตายไปนานแล้วแต่ชายคนนั้นก็ไม่เชื่อแม่ คืนหนึ่งก็ได้ยินเสียงว่า 
“แวะ แวะ แวะ เจ้า บ่ แวะ นี้ สิ ไป แวะ เฮือน ใด?”
ในขณะที่เขาหลับอยู่ผีคู่หมั้นก็เกาเนื้อเกาตัว เขาเลยถามนางว่า
“เจ้า เฮ็ด หยัง เสียง ขบ ดัง เผาะ?”
นางผีคู่หมั้นตอบว่า 
“ข้อย ขบ เหา ขบ เหา ขบ เหา”
“เหม็น เหม็น เหม็น”
“ฮืด ฮืด ฮืด”
ชายคนนั้นรู้ทันทีว่าคู่หมั้นของตนเป็นผีแล้วจริงๆ จึงพยายามจะหนี จึงบอกนางผีคู่หมั้นไปว่า ข้อยอยากเข้าห้องน้ํา อยากไปเข้าห้องน้ําอยู่บ้านแม่ข้อย นางผีคู่หมั้นบอกเขาว่าให้ปัสสาวะอยู่นี่แหละไม่ต้องไปบ้านแม่หรอก ฝ่ายชายพยายามจะหนีให้ได้จึงบอกนางผีคู่หมั้นว่าปัสสาวะอยู่นี่ไม่ค่อยสะดวก แต่ว่าจะลงไปใต้ถุนบ้านให้นางผีคู่หมั้นมัดตนไว้กับโอ่งมังกรก็ได้ นางผีคู่หมั้นได้ฟังดังนั้นจึงยอมให้เขาลงไปใต้ถุนบ้าน ชายคนนั้นมัดเชือกกับโอ่งมังกรพร้อมทั้งเจาะรูให้น้ําไหลออกจะได้ฟังเหมือนเสียงปัสสาวะไหล นางผีคู่หมั้นรู้แล้วว่าฝ่ายชายหนีไปแล้วเพราะนางลองกระตุกเชือกดูแต่ไม่เจอเขา นางจึงออกตามล่าฝ่ายชาย และไปเจอเขาที่ต้นโพธิ์นางตามล่าจนเขาเป็นลมล้มตายใต้ต้นโพธิ์