ผีกองกอย
ท้าวขี้คร้านไม่ทําการทํางานได้แต่ขออาหารชาวบ้านกินประทังชีวิต ชาวบ้านจึงรวมตัวกันขับไล่เขาออกจากหมู่บ้านไปอยู่กับผีกองกอย พอไปอยู่กับผีกองกอยท้าวขี้คร้านก็ปลูกข้าวงอกงามออกดอกออกรวงเต็มทุ่ง ท้าวขี้คร้านอยู่กับผีกองกอยในถ้ําด้วยกันและนางผีกองกอยก็ปรนบัติดูแลท้าวขี้คร้านอย่างดี อยู่กันไปสักพักท้าวขี้คร้านคิดหาวิธีหนีจากนางผีกองกอย จึงเฝ้ารอเวลาที่ข้าวเริ่มสุกเหลืองเต็มต้นจึงหนีออกจากถ้ํานางผีกองกอย พอหนีมาถึงทุ่งนานางผีกองกอยก็ตามมาทันพอดี ท้าวขี้คร้านจึงแกล้งทําเป็นว่าตนเองตายแล้ว พอท้าวขี้คร้านล้มตัวลงนอนในทุ่งนาดอกข้าวก็หล่นมาใส่ตัวเขาจนเหลืองไปทั้งตัว เมื่อนางผีกองกอยเห็นดังนั้นจึงคิดว่าท้าวขี้คร้านคงตายไปแล้วจริงๆ จึงทําบุญมอบทองคําไปให้ท้าวขี้คร้าน ท้าวขี้คร้านเลยกลายเป็นคนมั่งมีเงินทองตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เมื่อเพื่อนขี้โลภของท้าวขี้คร้านทราบเรื่องความร่ํารวยของท้าวขี้คร้านก็อยากจะร่ํารวยบ้าง จึงสอบถามท้าวขี้คร้านถึงวิธีการที่ทําให้ตนร่ํารวย ท้าวขี้คร้านบอกเพื่อนขี้โลภทุกอย่างส่วนเพื่อนขี้โลภก็ทําตามที่ท้าวขี้คร้านบอกทุกอย่างแต่ตอนสุดท้ายตอนที่เพื่อนขี้โลภแกล้งตาย นางผีกองกอยก็นําทองมาทําบุญให้เหมือนเคย แต่เพื่อนขี้โลภลืมไปว่าตนต้องแกล้งตายให้ตลอด จึงถามนางผีกองกอยว่า มีทองอีกไหม? นางผีกองกอยรู้แล้วว่าตนโดนเพื่อนขี้โลภหลอกลวงนางจึงทําให้เพื่อนขี้โลภได้ตายสมใจจริงๆ