โลภมาก มักลาภหาย
ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเศรษฐีคนหนึ่ง มีลูกสาวสองคน ลูกสาวคนโตเป็นลูกรักของพ่อ ส่วนลูกสาวคนเล็กเป็นลูกรักของแม่ และคนโตก็ไม่ค่อยชอบคนน้อง เพราะคิดว่าคนน้องหัวรั้น ดื้อ ไม่ยอมฟัง เนื่องจากโดนคนเป็นพี่เป่าหูพ่อ พอแม่ตายคนเป็นพ่อก็ยิ่งไม่ชอบคนน้อง และพอพ่อตาย คนเป็นพี่ก็ได้รับมรดกเยอะกว่าน้อง และได้ทําการขับไล่ ใส่ความน้องให้ออกจากบ้านไป เพราะตนอยากครอบครองสมบัติเพียงผู้เดียว

น้องสาวก็ได้เดินเร่ร่อนไปตามหมูบ้านต่างๆ ก็มีชาวบ้านแถวนั้นให้ไปอยู่ด้วยและได้แต่งงานกับลูกชายบ้านนั้น ครั้นเมื่อหมู่บ้านนั้นเกิดน้ําท่วม ข้าว ปลา ก็เสียหายหมด น้องสาวกับสามีของตนจึงกลับไปขอความช่วยเหลือกับพี่สาว แต่พี่สาวก็ไม่ให้ความช่วยเหลือ ทั้งสองจึงเดินทางเข้าป่าเพื่อหาอาหาร และตอนนั้นท่านเทวดาก็สงสารเเละเห็นใจ จึงแปลงกายเป็นงู ทั้งสองเห็นจึงขออนุญาตตัดหางงูไปทําเป็นอาหาร ครั้นเมื่อทั้งสองกลับมาบ้าน นางก็ตกใจและเรียกสามีตนมาดู ก็พบว่าหางงูที่ตนจะนํามาต้มนั้นเป็นทอง ทั้งสองจึงนําไปขายและมีกินตลอดมา

พอพี่สาวทราบข่าว ก็ได้เข้าป่าไปหาตัดหางงูมาบ้าง แต่งูตัวนั้นไม่ใช่งูที่เทวดาแปลงกายมา จึงโดนงูตัวนั้นฉกและรัด จนนางเสียชีวิต พอเช้าวันใหม่ น้องสาวทราบข่าวก็มาพบศพพี่

"ไม่ควรเลยที่จะต้องมาตายอย่างนี้ นี่แหละนะ ที่โบราณกล่าวว่าโลภมากมักลาภหาย"