ดวงอาทิตย์กับไก่
นานมาแล้วตั้งแต่สมัยที่โลกเกิดขึ้นใหม่ๆ นั้น ในสมันนั้นมีดวงอาทิตย์อยู่ถึง 10 ดวงด้วยกัน เมื่อดวงอาทิตย์ทั้งสิบขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมๆ กัน ก็ทําให้แผ่นดินร้อนระอุไปทั่วกระทั่งน้ําในแม่น้ําลําคลองก็เหือดแห้งไปหมด คน สัตว์ พืช ในโลกก็มีอันล้มตายลงไปเป็นอย่างมากมาย

เมื่อทุกชีวิตในโลกได้รับความเดือดร้อนกันเช่นนั้น สัตว์โลกทุกหมู่เหล่าก็ต่างหันหน้าเข้าหากันเพื่อปรึกษาหารือกันในอันที่จะยุติความเดือดร้อน ในขณะนั้นได้มีชายหนุ่มนักแม่นธนูผู้หนึ่งรับอาสาช่วยเหลือในเรื่องราวดังกล่าว นักแม่นธนูผู้นั้นสามารถยิงธนูได้ไกลและแม่นยําที่สุดในโลกของสมัยนั้น เขาได้ยิงธนูไปยังดวงอาทิตย์ทุกเดือน เพื่อเตือนและปรามให้ทั้ง 10 ดวงลดแสงสว่างและความร้อนลงเสียบ้าง เขาได้ยิงธนูไปยังดวงอาทิตย์ทุกวันและทุกดวง เป็นเวลาถึง 10 วัน จนกระทั้งดวงอาทิตย์ทั้ง 10 ต่างพากันหวาดเกรงธนูของเขา และในที่สุดดวงอาทิตย์ก็ได้หลบหนีลี้ภัยธนูไปจากโลกเสียทั้งหมดทุกดวง  เมื่อไม่มีดวงอาทิตย์ โลกก็มืดลง ทุกชีวิตต่างก็อยู่ในท่ามกลางความมืด ความหนาวเย็นก็ได้เกิดขึ้น จึงทําให้บรรดาสัตว์โลกและสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ต่างก็ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสโดยทั่วหน้า นับเป็นภัยธรรมชาติที่รุนแรงยิ่งกว่าครั้งใดๆทั้งสิ้น  สัตว์โลกจึงต่างหันหน้าเข้าหากันเพื่อร่วมกันแก้ไขเภทภัยที่เกิดขึ้นในครั้งนั้นอีก ได้ประชุมตกลงให้ราชสีห์ผู้เป็นเจ้าป่าแก้ไขเหตุร้ายในครั้งนั้น โดยให้ส่งเสียงร้องขึ้นไปขอร้องต่อดวงอาทิตย์ให้ช่วยส่องแสงลงมายังโลก ราชสีห์ก็ได้แผดเสียงดังกึกก้องขึ้นไปถึงดวงอาทิตย์ เสียงดัง “โฮกๆ ฮึ่มๆ ... โฮกๆ ฮึ่มๆ...” จนดวงอาทิตย์ทั้งสิบตกใจกลัวและพากันเกลียดเสียงอันหยาบกระด้างนั้น จึงไม่คิดที่จะเยี่ยมกรายเข้ามาให้เห็นอีก เมื่อราชสีห์แก้ไขไม่ได้ ต่อมาก็เป็นหน้าที่ของช้างบ้าง ช้างได้ร้องอ้อนวอนดวงอาทิตย์ด้วยเสียงอันดังว่า “ฮูม แปร๋น... ฮูม แปร๋น” ดวงอาทิตย์ทั้งหมดก็ยังคงเฉยอยู่ ต่อมาก็ตกเป็นหน้าที่ของวัว วัวได้ร้องเรียนขึ้นไปด้วยเสียงอันดังว่า “มอ มอ ฮึก มอ ฮึด มอ” เสียงของวัวก็ไม่ได้ทําให้ดวงอาทิตย์สนใจแต่อย่างใด ที่ประชุมจึงลงมติให้เปลี่ยนมาเป็นสัตว์เล็ก เช่น กบ เขียด อึ่งอ่าง หรือจิ้งหรีดดูบ้าง เพราะคิดว่าบางทีดวงอาทิตย์คิดจะสงสารสัตว์พวกนี้บ้าง แต่เมื่อทดลองแล้วก็ไม่ได้ผลอยู่เช่นเคย ทําให้บรรดาสัตว์โลกต่างวิตกกันเป็นอย่างยิ่ง เพราะถ้าปล่อยให้เหตุการณ์เป็นเช่นนี้ นานไปโลกก็จะถึงกาลวิบัติลงอย่างแน่นอน  ขณะที่ทุกฝ่ายตกอยู่ในห้วงแห่งความวิตกกังวลนั้น ไก่ก็ได้รับอาสาทดลองดูบ้างทั้งที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยมีความสําคัญของไก่กันเลย แต่เมื่อต่างก็จนปัญญากันหมดเช่นนั้นแล้วต่างก็ยอมให้ไก่ร้องเรียน อ้อนวอนต่อดวงอาทิตย์ดูบ้าง ไก่จึงขันขึ้นด้วยเสียงเจื้อยแจ้วว่า “ค๊อกกี้ ค้างกื๊ด... ค๊อกกี้ ค้างกื๊ด...” ซ้ําๆ กันอยู่หลายครั้งหลายหน จนกระทั่งดวงอาทิตย์ดวงหนึ่งนึกชอบใจเสียงขันของไก่ จึงค่อยๆ โผล่ขึ้นมาๆ จากขอบฟ้าทางทิศตะวันออก เพื่อต้องการฟังเสียงไก่ขันเพื่อต้องการฟังเสียงไก่ขันให้ชัดเจนขึ้น จึงเป็นอันว่าไก่ได้ช่วยโลกให้พ้นจากความวิบัติไว้ในที่สุด ตั้งแต่นั้นมาดวงอาทิตย์ดวงนั้นก็จะมาเยือนโลก เมื่อเวลาที่ไก่ขันในเวลาเช้ามืดของทุกวันเสมอมา