แก้วสารพัดนึก
มีผัวเมียอยู่คู่หนึ่งรักกันมากไม่เคยทะเลาะกันเลย ผัวว่าอย่างไรเมียก็ว่าอย่างนั้น อยู่มาปีหนึ่งเกิดฝนแล้งจัดทํานาไม่ได้ผล  ผัวเมียคู่นี้จึงชวนกันไปวิดน้ําทะเล ขณะที่ผัววิดเมียก็อยู่ข้าง ๆ คอยให้กําลังใจ ผัววิดไปได้สักพักก็ถามเมียว่าจะแห้งแล้วยัง เมียก็ตอบว่า แห้งไปเยอะแล้วพี่ ผัวก็วิดต่อไปสักพักก็ถามเมียอีกว่าจะแห้งแล้วยังน้อง เมียก็ว่าเหลือนิดเดียวแล้วพี่ สองคนผัวเมียวิดจนกระทั่งว่าเดือดร้อนถึงแม่ปลา ถ้าผัวเมียคู่นี้วิดน้ําทะเลแห้งพวกตนเดือดร้อนแน่ แม่ปลาจึงมาขอร้องต่อสองผัวเมียว่าอย่าวิดอีกเลยเราจะให้แก้วสารพัดนึก จะนึกอะไรก็ได้อันนั้น แต่ให้นึกเพียง 3 ครั้งเท่านั้น ผัวเมียก็ตกลงนําแก้วสารพัดนึกนั้นกลับบ้าน แล้วจึงตั้งจิตอธิษฐาน ครั้งแรกขอบ้านเรือนที่อยู่อาศัย ครั้งที่สองขอเพชรนิลจินดา แก้วแหวนเงินทอง ครั้งที่สามขอข้าทาสบริวารช้างม้าวัวควาย ปรากฏว่า ผัวเมียคู่นี้ก็เป็นมหาเศรษฐีขึ้นมา ข่าวได้แก้วสารพัดนึกก็ไปถึงเพื่อนเกลอคนหนึ่งซึ่งต้องการจะร่ํารวยเหมือนเพื่อนเกลอบ้าง ก็เดินทางไปขอแก้วสารพัดนึกจากเพื่อน แต่ว่าสองผัวเมียคู่ที่จะไปขอแก้วสารพัดนึกจากเกลอนั้นไม่ลงรอยกันมีความขัดแย้งกันเสมอ มีการทะเลาทุบตีกันเป็นประจํา พอได้แก้วสารพัดนึกมาแล้ว เมียก็อยากได้บ้านเรือน แก้วแหวนเงินทอง ผัวก็ว่าแก้วแหวนเงินทองไว้นึกตอนหลัง เพราะนึกได้ตั้ง 3 ครั้ง ตอนเที่ยง ๆ เช่นนี้ต้องนึกถึงของหวานของคาวก่อน เมียไม่พอใจจึงเกิดเถียงกัน ขณะที่เมียเถียงอยู่นั้นผัวก็ตั้งจิตอธิษฐานที่จะนึกแล้ว  เมียก็โมโหด่าผัวว่า “ไอ้ร้อยควย” พอสิ้นคําด่าของเมียอวัยวะเพศก็งอกออกมาจากเอวผัวเต็มไปหมด เมียก็ตกใจจึงอธิษฐานใหม่ว่าให้ไปให้หมด คราวนี้อวัยวะเพศของผัวก็หายไปหมดทั้งของที่มีอยู่เดิมด้วย การอธิษฐานเหลือเพียงครั้งเดียวแล้วก็บอกว่าให้กลับมาเฉพาะของผัวเถิด อวัยวะเพศของผัวอันเดิมก็กลับมา ตกลงว่าไม่ได้อะไรเลยเพราะจิตใจไม่ตรงกัน