หลวงพ่อไม้ไผ่ หลวงพ่อมะเขือ
นานมาแล้วในหมู่บ้านแห่งหนึ่งมีวัดอยู่สองแห่งวัดตั้งอยู่ทางทิศเหนือกับทิศใต้ของแม่น้ําในหมู่บ้าน หลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือปลูกต้นไผ่ไว้รอบๆ บริเวณวัด ส่วนหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดใต้ก็ปลูกมะเขือเปราะไว้เต็มวัด ใกล้ๆ กับวัดเหนือมีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่ง ครอบครัวนั้นก็พากันไปถวายภัตาหารและทําบุญที่วัดหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือเป็นประจํา

ในสมัยก่อนบ้านเรือนของคนอีสานจะทําด้วยไม้ไผ่ มีอยู่วันหนึ่งบ้านของครอบครัวนี้ก็พังลงมาเพราะเก่ามากแล้ว แม่กับลูกสาวจึงปรึกษากันและตัดสินใจว่าจะไปขอซื้อไม้ไผ่จากหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือเพื่อมาใช้ซ่อมแซมบ้าน แม่จึงไปขอซื้อไม้ไผ่จากหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือ นางจึงบอกท่านหลวงพ่อเจ้าอาวาสว่า

“พระคุณเจ้า ดิฉันขอซื้อไม้ไผ่ไปซ่อมแซมบ้านได้ไหมคะ?”

หลวงพ่อเจ้าอาวาสได้ยินดังนั้นก็ลังเล สองจิตสองใจ ใจหนึ่งก็อยากจะขายให้แต่อีกใจหนึ่งก็เสียดายไม่อยากขาย ระหว่างที่หลวงพ่อเจ้าอาวาสกําลังครุ่นคิดก่อนจะตัดสินใจ

นางจึงพูดต่อว่า “ดิฉันจะให้ลูกสาวมาถวายภัตตาหารเพลทุกวันเลยค่ะ”

พอหลวงพ่อเจ้าอาวาสได้ยินดังนั้นจึงรู้สึกพึงพอใจอย่างมากและยอมขายไม้ไผ่ให้นางทันที เพราะคิดว่าอย่างน้อยก็มีลูกสาวของนางมาถวายภัตาหารเพลให้ทุกวัน

พอได้ไม้ไผ่แล้วนางจึงรีบนําไปซ่อมแซมบ้านเรือนของนาง มีชาวบ้านและญาติพี่น้องของนางมาช่วยสองแม่ลูกนี้มากมายหลายคน พอมีคนมาช่วยงานที่บ้านนางเยอะ นางกับลูกสาวจึงมีอาหารเลี้ยงญาติพี่น้องที่มาช่วยซ่อมแซมบ้านไม่พอ นางจึงนึกได้ว่าหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดใต้ปลูกมะเขือเปราะไว้มากมาย จึงไปขอมะเขือเปราะจากหลวงพ่อเจ้าอาวาสเพื่อมาทําอาหารเลี้ยงญาติพี่น้องที่มาช่วยซ่อมบ้าน

พอไปถึงวัดใต้นางจึงบอกหลวงพ่อว่า“นมัสการ หลวงพ่อ ตอนนี้ดิฉันกําลังซ่อมแซมบ้านที่ผุพัง มีญาติพี่น้องมาช่วยกันซ่อมแซมบ้านมากมายหลายคน อาหารจึงไม่พอกิน ดิฉันอยากขอมะเขือเปราะหลวงพ่อเจ้าอาวาสไปทํายํามะเขือได้ไหมคะ?”

หลวงพ่อเจ้าอาวาสได้ยินดังนั้นก็ตอบไปว่า “เอ๊า!?! ฮ่วย!?! หลวงพ่อปลูกมะเขือไว้ขายนะโยม ไม่ได้เอาไว้แจกญาติโยมเฉยๆ โยม นะ โยม!?!”

พอนางได้ยินดังนั้นนางจึงตอบหลวงพ่อไปว่า
“หลวงพ่อจะให้ดิฉันทําอย่างไรคะ? ดิฉันไม่มีเงินซื้อหรอกค่ะ” แล้วนางก็พูดต่อว่า “เอาอย่างนี้แล้วกันนะคะ หลวงพ่อ ดิฉันจะให้ลูกสาวมาถวายภัตาหารเพลให้หลวงพ่อทุกวันเลยค่ะ”

เมื่อหลวงพ่อเจ้าอาวาสได้ยินดังนั้นก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง นางจึงไปเก็บมะเขือเปราะมาทํายํามะเขือให้ญาติๆ ที่มาช่วยซ่อมแซมบ้าน

หลังจากซ่อมแซมบ้านเสร็จ นางจึงให้ลูกสาวไปถวายภัตาหารเช้าหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือ ส่วนอาหารเพลก็ให้ลูกสาวนางไปถวายหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดใต้

อยู่มาวันหนึ่งหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือกับวัดใต้จึงสอบถามกันว่าทําไมลูกสาวนางจึงต้องไปถวายภัตาหารทั้งสองวัด พอสันนิษฐานได้ว่าแม่ของนางต้องไปขอมะเขือเปราะจากหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดใต้กับไม้ไผ่จากหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดเหนือ หลวงพ่อเจ้าอาวาสทั้งสองจึงเกิดความริษยากัน เจ้าอาวาสทั้งสองจึงพากันไปเยี่ยมครอบครัวของสองแม่ลูก

จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่งทั้งสองก็มาเจอกันที่บ้านของสองแม่ลูก หลวงพ่อเจ้าอาวาสทั้งสองจึงถกเถียงกันว่าลูกสาวควรจะถวายอยู่ทีวัดของตนวัดใดวัดเดียว ทั้งสองตกลงกันไม่ได้จึงบันดาลโทสะทะเลาะกันชุลมุนวุ่นวาย ต่างถามกันเสียงดังว่า

“หลวงพ่อไม้ไผ่ ท่านมาอยู่ที่นี่ทําไม?”

“หลวงพ่อมะเขือเปราะท่านมานี่ทําไม?”

“เรามาพบโยมแม่ออก”

สองแม่ลูกเห็นท่าไม่ดีจึงขอร้องให้ชาวบ้านมาช่วยห้าม พอได้สติทั้งสองจึงหยุดโวยวายและต่างก็กลับวัดของตนไปเงียบๆ