หน้าผากไกลกระด้น
ในสมัยของพระกกุสันโธพุทธเจ้า มีเศรษฐีผู้หนึ่งใจบุญสุนทานมาก เมื่อตายจึงได้ไปเกิดเป็นพระอินทร์บนสวรรค์ ครั้นต่อมาหมดบุญจึงต้องจุติมาเกิดในเมืองมนุษย์ พระอินทร์ก็เดินทางออกจากวิมานของตน ระหว่างทางได้พบกับพระยาแถนซึ่งก็ได้ขออาศัยรถมาด้วย แต่พระอินทร์ไม่ยอมเพราะว่าศักดิ์ศรีไม่เสมอกัน พญาแถนโกรธมากจึงขว้างจักรมาโดนศรีษะพระอินทร์ทําให้แยกออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนหน้า (หน้าผาก) กับส่วนท้ายทอย (กระด้น) ทั้งสองส่วนตกลงมายังโลกมนุษย์ จุติเป็นลูกของพระราชาสองเมือง โดยหน้าผากอยู่เมืองสาคระอยู่ทางทิศตะวันออก กระด้นอยู่เมืองอุชิตะทางทิศตะวันตก 
ต่อมาเมื่อทั้งสองโตขึ้น ต่างก็ระลึกชาติได้ เกิดคิดถึงอีกฝ่ายหนึ่ง จึงหนีออกจากเมืองตนไปตามหากัน ระหว่างทางหน้าผากเดินทางมาพบหมูคาบแก้ว เหาะมาจากป่าหิมพานต์เกิดชอบพอกันจึงสาบานเป็นพี่น้องกัน หมูก็มอบแก้ววิเศษของตนซึ่งมีอิทธิฤทธิ์มาก ถ้าอมไว้ในปากจะสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ หน้าผากก็อาศัยแก้วนั้นเหาะมาตามหากระด้น ส่วนกระด้นได้ม้าวิเศษ ตามหาหน้าผากจนในที่สุดทั้งสองก็ได้พบกัน จากนั้นจึงพากันไปหาแถนหล่อ (พระเวสสุกรรม) ให้ช่วยหล่อตนทั้งสองเป็นคนเดียวกัน