Po přijetí lisabonské strategie a po její úpravě, bude-li to nutné, se z Unie musí stát oblast prosperity, solidarity, bezpečnosti a svobody, usilující o nová partnerství s celým světem, ale zejména se svými bezprostředními sousedy, Asií a Afrikou.
Εφαρμόζοντας τη στρατηγική της Λισαβόνας, και τροποποιώντας την όπου απαιτείται, η Ένωση πρέπει να εξελιχθεί σε μια περιοχή ευημερίας, αλληλεγγύης, ασφάλειας και ελευθερίας, να συνάψει εταιρικές σχέσεις με όλο τον υπόλοιπο κόσμο και, ιδίως, με τους γείτονές της, την Ασία και την Αφρική.