Všechny tyto dřívější konference měly společné to, že namísto mementa v podobě skutečných přelomů byla EU vychvalována za to, že razí cestu vpřed svými jednostrannými kroky a environmentálním úsilím, a příští rok pak šlo vše po starém.
Αυτό που όλες οι προηγούμενες διασκέψεις είχαν κοινό είναι ότι, αντί για αναμνήσεις με τη μορφή επίτευξης πραγματικής προόδου, βλέπαμε ένα φιλικό χτύπημα στην πελάτη για την ΕΕ για το γεγονός ότι έδειχνε το δρόμο με τις μονομερείς δράσεις και περιβαλλοντικές φιλοδοξίες της, και μετά χανόμαστε ξανά για ένα ακόμη χρόνο.