V tomto ohledu se domnívám, že je třeba hodně diskutovat o přístupu pana Webera, zjistit především, do jaké míry by IP adresy mohly představovat osobní údaje ve smyslu směrnice 2002/58 o zpracování osobních údajů a ochraně soukromí v odvětví elektronických komunikací, protože v některých případech může být IP adresa, ve spojení s údaji o uživateli , klíčem ke sběru osobních informací.
Από αυτήν την άποψη, πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά πράγματα να πει κανείς για την προσέγγιση του κυρίου Weber διερευνώντας καταρχάς τον βαθμό στον οποίο μπορούν οι διευθύνσεις IP να συνιστούν προσωπικό δεδομένο, στο πλαίσιο της οδηγίας 2002/58 για την προστασία της ιδιωτική ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις η διεύθυνση IP σε συνδυασμό με τα δεδομένα του χρήστη μπορούν αναμφισβήτητα να αποτελέσουν τον καθοριστικό παράγοντα για τη συλλογή των προσωπικών πληροφοριών.