Na závěr je nemožné dostatečně zdůraznit geostrategický význam Turecka v souvislosti s bezpečností hranic Evropy, dodávkami energie, zejména jako alternativy k závislosti na ruské ropě, jako partnera v dialogu s islámskými zeměmi a v otázce Iráku.
Τέλος, ποτέ δεν είναι αρκετή η έμφαση της γεωστρατηγικής σημασίας της Τουρκίας σε σχέση με την ασφάλεια των συνόρων της Ευρώπης, τον ενεργειακό εφοδιασμό, ιδίως ως εναλλακτική επιλογή για την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, ως εταίρου σε διάλογο με τις ισλαμικές χώρες και σχετικά με το ζήτημα του Ιράκ.