Kromě toho, jak si všichni vzpomeneme, se z tohoto odhodlání po francouzském a nizozemském zamítnutí "euroústavy" stala jakási křížová výprava, která se uchýlila ke všem dostupným prostředkům, včetně "evropských politických stran" a nyní i jejich základních politických uskupení, aby podpořila "tvorbu evropského svědomí".
Επιπλέον, θυμόμαστε ότι αυτή η επιμονή εξελίχθηκε σε κάτι ανάλογο με σταυροφορία, ύστερα από τη γαλλική και ολλανδική απόρριψη του "Ευρωπαϊκού Συντάγματος" και κατέφυγε σε κάθε διαθέσιμο μέσο, συμπεριλαμβανομένων των "ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων" και τώρα στις πολιτικές τους βάσεις, για να προωθήσει τη "διαμόρφωση ευρωπαϊκής συνείδησης".