Po roce 2000 však zjišťujeme, že zejména staré členské státy skrytě i viditelně chrání národní malé trhy před konkurencí ze sousedství, tolerují administrativní i jiné obstrukce a blokují tak rychlé a úplné dokončení vnitřního trhu bez překážek.
Εντούτοις, από το 2000 και εφεξής, παρατηρούμε ορισμένα κράτη μέλη, κυρίως τα παλαιότερα, να προστατεύουν, τόσο συγκαλυμμένα όσο και ανοικτά, τις μικρές εθνικές αγορές τους από τον ανταγωνισμό με τους γείτονές τους και να ανέχονται διοικητικούς και άλλους φραγμούς, εμποδίζοντας έτσι την ταχεία και πλήρη ολοκλήρωση της χωρίς φραγμούς ενιαίας αγοράς.