V mnoha evropských zemích dokonce i dnes lidé dostávají bití, protože mluví jiným jazykem než většina, vůdci menšin jsou viněni za nastalou situaci a téma lidských práv a práv komunit na sebeurčení je tabu.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και σήμερα, άνθρωποι ξυλοκοπούνται επειδή μιλούν γλώσσα διαφορετική από αυτή της πλειονότητας, ηγέτες μειονοτήτων κατηγορούνται ότι φέρουν το σύνολο της ευθύνης για καταστάσεις που δημιουργούνται, ενώ τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των κοινοτήτων στην αυτοδιάθεση είναι θέμα ταμπού.