Legislativní nařízení regulující ochranu životního prostředí jsou kompromisem mezi nutností ho ochraňovat a požadavky velkých společností maximalizovat jejich nadměrné zisky, ať to stojí co to stojí. Hlavní zájem o zisk je to, co patří především k prioritám evropských nadnárodních korporací.
Οι νομοθετικές ρυθμίσεις για την προστασία του περιβάλλοντος αποτελούν συμβιβασμό ανάμεσα στην ανάγκη για την προστασία του περιβάλλοντος, και την απαίτηση του μεγάλου κεφαλαίου, για την πάση θυσία μεγιστοποίηση των υπερκερδών τους, ανάγοντας την "ανταγωνιστικότητα" των πολυεθνικών της ΕΕ σε πρώτη, έναντι όλων των άλλων, προτεραιότητα.