Poskytuje explicitní právní základy pro politiku sousedství, zavádí jedinou právní subjektivitu Unie jako celku a zavazuje členské státy, aby se spolu radily a prokazovaly si vzájemnou solidaritu.
Παρέχει μια ρητή νομική βάση για την Πολιτική Γειτονίας, θεσπίζει μια ενιαία νομική προσωπικότητα της Ένωσης στο σύνολό της και υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διαβουλεύονται μεταξύ τους και να επιδεικνύουν αμοιβαία αλληλεγγύη.