Členský stát má opětovně výhodu v dialektickém vztahu mezi nadnárodními a národními prvky.
Το κράτος μέλος επανατοποθετείται ανοδικά στη διαλεκτική σχέση μεταξύ του υπερεθνικού και του εθνικού στοιχείου.