Členské státy jsou na základě své zeměpisné polohy a kulturních a jazykových podobnosti samozřejmě ochotnější uplatňovat migrační politiku týkající se určitých třetích zemí.
Βάσει της γεωγραφικής τους θέσης, καθώς και πολιτισμικών και γλωσσικών ομοιοτήτων, τα κράτη μέλη είναι προφανώς περισσότερο διατεθειμένα να υιοθετήσουν μια μεταναστευτική πολιτική έναντι συγκεκριμένων τρίτων χωρών.