Myslím zejména zvýšené zastoupení žen v nově zvoleném tureckém parlamentu, v hospodářských kruzích a na akademické půdě, ale musíme se sami sebe ptát, nyní víc než kdy jindy, zda si Evropa zítřku přeje velkou politickou entitu, nebo zda chce mít silnou kulturní identitu, protože tyto nejistoty hrají do karet Turecku, které si nepřeje přestat být samým sebou.
Εννοώ ιδιαίτερα την αυξημένη εκπροσώπηση των γυναικών στο νεοεκλεγέν τουρκικό κοινοβούλιο, σε οικονομικούς κύκλους και στον ακαδημαϊκό κόσμο, αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε τώρα περισσότερο από ποτέ εάν η Ευρώπη του αύριο επιθυμεί να είναι μία μεγάλη πολιτική οντότητα ή να έχει μία ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα, επειδή αυτές οι αβεβαιότητες εξυπηρετούν το παιχνίδι της Τουρκίας η οποία δεν επιθυμεί να σταματήσει να είναι ο εαυτός της.